Home / แฟนตาซี / ฤาจันทราเร้นรัก / 16.ไร้รัก ไร้หัวใจ (2)

Share

16.ไร้รัก ไร้หัวใจ (2)

Author: rasita_suin
last update Last Updated: 2025-03-09 17:13:17

“ข้าระลึกถึงนางอยู่ทุกขณะจิต”

ราวมีบางอย่างบีบหัวใจของนาง คิ้วเรียวขมวดมุ่นพลางส่ายหน้าไปมาอย่างต้องการสลัดมันทิ้ง ไม่ชอบอาการแปลกๆ เช่นนี้ของตนนักและพยายามดึงมือออกจากอีกฝ่าย

“เช่นนั้นก็ระลึกไว้ด้วยว่า ข้าไม่ต้องการการคุ้มครองจากท่าน ข้าดูแลตนเองได้ แม้หลี่เหอหลี่เอินจะมีหน้าที่ดูแลข้า แต่ข้าก็ไม่ต้องการให้พวกเขาต้องมีภัยเพราะช่วยเหลือข้า อย่าคิดว่าท่านเป็นสามีข้าแล้วจะบังคับข้าได้ ท่านไม่ใช่ท่านปู่ท่านย่า ท่านพ่อท่านแม่ของข้า”

ทั้งร่างอรชรถูกกระตุกไปใกล้ร่างแกร่งยิ่งขึ้น ใบหน้าคมคายก้มลงมาจนลมหายใจร้อนรินรดแก้ม รับรู้ได้ถึงความระอุกรุ่นโกรธจากชายหนุ่ม

“ท่านคงเข้าใจสิทธิ์ของสามีผิดไปแล้วท่านหญิง เมื่อแต่งงานแล้วสตรีย่อมเป็นสิทธิ์ของสามีเต็มตัว แม้ทุกคนต้องเชื่อฟังท่าน แต่ท่านต้องเชื่อฟังข้า”

ริมฝีปากสวยอิ่มเม้มอย่างขัดอกขัดใจและพยายามบิดข้อมือของตนให้หลุดจากมือหนา

“ชีวิตจิตใจเป็นของข้าเอง ข้าไม่ยอมให้ท่านบังคับได้อีกเป็นครั้งที่สองแน่ ปล่อย!”

เฟยอวี่ไม่ทำตามและเขากลับเกี่ยวเอวนางไว้ด้วยแขนกำยำ ดึงให้เบียดชิดเรือนกายที่แตกต่างกัน จือเยว่ตกใจ ภาพริมฝีปากตนเองถูกประทับด้วยปากได้รูป กับต
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • ฤาจันทราเร้นรัก   17.สามีหักหลัง (1)

    เจ้าของร่างอรชรทั้งชกทั้งตีและเตะอากาศอย่างหงุดหงิดยังไม่ยอมเข้าห้องเพราะเกรงจะทำเสียงดังให้หลี่เอินตื่น อย่างน้อยก็อยากสงบสติอารมณ์ของตนให้ดีขึ้นเสียก่อน‘จิตใจดีอ่อนโยนอย่างนั้นหรือ นางใจร้ายที่สุดล่ะไม่ว่า ผู้ที่ฆ่าตนเองได้เพื่อฉุดผู้อื่นไว้กับตนตลอดกาลน่ะหรือใจดี’จือเยว่นั่งลงบนเก้าอี้อย่างแรงแล้วทุบมือบนโต๊ะระบายอารมณ์ขุ่นนางเป็นเพียงศิษย์น้องที่ห่างเหินมานาน พบเจออีกครั้งกลับจำต้องมาแต่งงานด้วย เฟยอวี่จะเชื่อนางไปมากกว่าคนรักของเขาได้อย่างไร ทั้งที่รู้แก่ใจหากนางก็ยังฉุนจัดไม่พอใจอีกฝ่าย‘คงเพราะเขาหาว่านางใส่ร้ายคนรักของเขากระมัง’จือเยว่คิดพลางพยายามปลงหลังจากนั่งอยู่นานจนอารมณ์สงบขึ้น และคิดว่าตนไม่ควรใส่ใจเกี่ยวกับเฟยอวี่และคนรักของเขาอีก ร่างอรชรก็ลุกขึ้นตั้งใจจะเข้าห้องนอน หากกลับต้องหยุดเท้าเมื่อได้ยินเสียงแว่วที่หาใช่เสียงของบุรุษไม่“นี่หรือผู้ที่เป็นถึงทายาทสวรรค์ ร้ายกาจนัก”จือเยว่เคลื่อนกายเบาหวิวไปใกล้ประตู แอบลอบมองว่าเป็นเสียงของผู้ใด แล้วก็ต้องกัดริมฝีปากอย่างไม่พอใจอีกครั้งเมื่อเห็นผู้อยู่ด้านนอก‘เฟยอวี่คุยกับคนชุดดำอย่างนั้นหรือ เขาบอกว่าสังหารไปแล้วนี่’น

    Last Updated : 2025-03-10
  • ฤาจันทราเร้นรัก   17.สามีหักหลัง (2)

    เวลากลางวันที่หลี่เอินไม่อยู่ จือเยว่นั่งอย่างเบื่อหน่าย เพราะหากอีกฝ่ายอยู่เจ้าตัวก็ชวนนางออกไปหาสมุนไพร เอามาปรุงยากับชงชาให้นาง ทั้งยังเป็นคู่ซ้อมฝึกปรือวิชาอาวุธ ทว่าเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่ฝึกอาวุธอยู่ด้านนอกยึดพื้นที่ไปแล้ว นางจึงได้แต่นั่งอยู่ในกระท่อมไม่รู้จะทำสิ่งใดดวงตาคู่หวานกวาดมองไปทั่วแล้วเห็นของที่หลี่เอินใช้ปรุงยากับชงชาที่เจ้าตัวชื่นชอบ‘ข้าชอบชาที่เจ้าชงที่สุด’เมื่อหลี่เอินคะยั้นคะยอให้นางลองชงดูบ้างจือเยว่ก็ตอบไปอย่างนั้นร่างอรชรลุกขึ้นไปยืนมองไม่นานมือบางก็วาดเบาๆ เตาเล็กจึงมีไฟและน้ำในกาต้มพร้อมสรรพ“ชงชาไม่เห็นจะยาก”นางบอกและยิ้มกับตนเอง ก่อนจะหยิบชาใส่ในถ้วยมีฝา เมื่อมีไอน้ำลอยขึ้นจากกาก็ยกขึ้นเทน้ำลงถ้วย ทว่ากลับต้องสะดุ้งนิดๆ เพราะยกสูงเกินไปจนน้ำกระเด็น ลดต่ำลงจนได้ระดับและพอดีถ้วยก็ปิดฝา วางกาบนเตา หยิบถ้วยขึ้นเอียงวนไปมาแต่ต้องรีบวางลงจน ฝาหล่น“ร้อนชะมัด”ปลายนิ้วเล็กจับหูตนเองอย่างหงุดหงิด ก่อนปิดฝาใหม่แล้วรอพลางเคาะปลายนิ้วบนโต๊ะ ชั่วอึดใจจึงเลื่อนใบหน้าลงไปเป่าอย่างตั้งอกตั้งใจเพื่อให้เย็นลง ก่อนยกถ้วยขึ้นเทใส่กาเล็กที่ใช้กรองใบชาจากนั้นก็หยิบถ้วยเล็กๆ

    Last Updated : 2025-03-10
  • ฤาจันทราเร้นรัก   18.อ่อนหวานยามเมามาย (1)

    จือเยว่อยู่เพียงในห้องจนค่ำมืด ครุ่นคิดถึงคำพูดของเฟยอวี่อย่างคาดเดาไม่ออก ชายหนุ่มพูดจริงหรือไม่ เผ่าวิหคยังเป็นมิตรหรือเปลี่ยนเป็นศัตรูกันแน่สิ่งที่เฟยอวี่พูด หมายถึง หากนางกับเขาปฏิบัติต่อกันฉันสามีภรรยา ไร้ความขัดแย้ง เผ่าวิหคก็ยังสนับสนุนยืนเคียงข้างเผ่าสวรรค์อย่างนั้นหรือแม้ความจริงนางยังมองเฟยอวี่เป็นศิษย์พี่ของตน มีเพียงเขาที่ทำตัวห่างเหินเย็นชาต่างจากเดิม ทว่ารอยแผลที่ร้าวลึกในใจคือเรื่องของรั่วหลาน จือเยว่ไม่อาจลืมสายตาแค้นเคืองของอีกฝ่าย เจ้าตัวต้องการให้นางรู้สึกผิดในใจ และนางก็กำจัดความรู้สึกนั้นออกไปไม่ได้ ทั้งเฟยอวี่ก็มักทำให้นางต้องขุ่นเคืองใจทั้งสองจึงไม่สามารถพูดคุยกันได้ดีเลยสักครั้งที่สำคัญเวลานี้นางไม่แน่ใจว่าสามารถเชื่อใจเผ่าวิหคได้มากน้อยเพียงใด ในเมื่อมือสังหารอาจยังวนเวียนอยู่ไม่ห่างนางนักจือเยว่คิดว่าหากตนไม่อยู่ในสายตาของเฟยอวี่คนชุดดำอาจปรากฏตัวขึ้น อยากรู้นักว่าหากนางได้ตัวคนผู้นั้น ชายหนุ่มจะทำหน้าอย่างไรร่างอรชรออกมานอกกระท่อม เฟยอวี่นั่งสมาธิฝึกฌาณอยู่ที่ระเบียงด้านนอก จะหลบเลี่ยงไปโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้นั้นเป็นไปได้ยาก ครุ่นคิดอยู่ไม่นานจือเยว่ก็ยื่น

    Last Updated : 2025-03-11
  • ฤาจันทราเร้นรัก   18.อ่อนหวานยามเมามาย (2)

    “ท่านหญิงโปรดระวังด้วย”“ไม่เป็นไรน่า มา...ดื่มต่อๆ”หญิงสาวหันกลับไปตบบ่าหนา ต้องการบอกว่าไม่คิดมาก แล้วจะลุกขึ้นแต่สุดท้ายความมึนก็ทำให้ล้มกลับเข้าไปหาอกแกร่งเช่นเดิม“โอย...มึนจัง”“ไม่เคยดื่ม ยังทำเก่งอีก”“ท่านรู้ได้ยังไง”มาถึงตอนนี้จือเยว่ราวไม่รู้จักคำว่าขุ่นเคือง ไม่ว่าเฟยอวี่จะพูดอย่างไรก็ไม่ขัดหู ใบหน้างดงามกับใบหน้าคมคายอยู่ในระยะประชิด ดวงตาคู่หวานปรือปรอย สีหน้าอยากรู้อยากเห็นเฟยอวี่กวาดมองดวงหน้าเนียนสวยแล้วลอบถอนหายใจ“ดื่มยังไม่ทันหมดขวดก็เมาแอ๋อย่างนี้ เดาได้ไม่ยาก”“ฮื่อ...”คนถูกบอกว่าเมาทำปากยื่นทั้งยังตีบ่าหนาเบาๆ“ข้าไม่มีทางตบตาท่านได้เลยสักครั้งสินะ”นางสบตากับดวงตาคู่คมเข้มขณะคิดย้อนกลับไปในช่วงวัยเยาว์“ครั้งนั้นท่านก็รู้ว่าแท้จริงแล้วข้าเป็นหญิง”จือเยว่ไม่ทันสังเกตว่าชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย ท่านปู่ของนางไม่ต้องการให้ผู้อื่นรู้สถานะของนาง จึงให้บิดาร่ายเวทแปลงกายเปลี่ยนให้นางเด็กผู้ชาย มีเพียงอาจารย์ของนางกับอาจารย์ปู่ที่รู้ความจริง ทว่าต่อมาศิษย์พี่ก็รู้เรื่องนี้ตอนช่วยชีวิตนางไว้จากที่ถูกอสรพิษทำร้ายและช่วยปิดความลับไว้ เวลานั้นนางกลัวมาก ฝังใจมาจนถึงตอน

    Last Updated : 2025-03-11
  • ฤาจันทราเร้นรัก   19.ผู้ลอบสังหาร (1)

    “ปวดหัวที่สุด”พลางบ่นจือเยว่เอนศีรษะที่หนักอึ้งของตนไปด้านหลังพิงผนังตรงหัวเตียง สายตาเหลือบมองหลี่เอินที่นั่งลงใกล้ๆ พลางตักน้ำแกงขึ้นเป่าแล้วก็ยิ้มเจื่อน“ขอบใจเจ้ามาก”“ท่านนี่ ไม่เคยดื่มเหล้า อยู่ๆ ไปดื่มได้อย่างไร”ผู้ที่กลับมาแล้วพบว่านายตนเมานอนหลับยาวไม่ตื่น แม้จะล่วงเข้าเวลากลางวันของวันใหม่แล้วเอ่ยอย่างอ่อนใจ“ข้าไม่คิดว่าฤทธิ์มันจะหนักหน่วงอย่างนี้นี่นา”เอ่ยแล้วก็ค่อยๆ ซดน้ำแกงที่หลี่เอินป้อนทีละนิด“หากท่านเทพสงครามไม่อยู่ด้วย ท่านคงนอนกลางระเบียงจนเช้าไปแล้ว”“เขาพาข้ามาในนี้หรือ”จือเยว่จำได้เพียงว่าตนพูดคุยกับเขา แต่จำไม่ได้ว่าคุยเรื่องอะไร แล้วนางก็วูบไป ทั้งที่ตั้งใจมอมเหล้าอีกฝ่าย“ท่านคิดว่าตนเองจะเดินกลับมาในห้องนี้ไหวหรือ”ริมฝีปากอิ่มสวยยื่นนิดๆ เมื่อคนของตนประชดประชัน นางรู้สึกตัวเพราะหลี่เอินเช็ดหน้าเช็ดลำคอให้ ความสดชื่นพอช่วยให้ลืมตาขึ้นมาได้บ้างทั้งที่ศีรษะยังหนักอึ้ง“ราชาจิ้งจอกเป็นอย่างไรบ้าง”แม้อาการยังไม่ดีขึ้น ผู้เป็นท่านหญิงทายาทสวรรค์ก็ไม่ลืมงานใหญ่ ทว่าหลี่เอินถอนหายใจยาวด้วยความหนักใจ“พิษที่ราชาจิ้งจองได้รับมีหลายชนิดจนยากจะรักษาให้หายได้โดยง่า

    Last Updated : 2025-03-12
  • ฤาจันทราเร้นรัก   19.ผู้ลอบสังหาร (2)

    ได้หลินจือเผ่าบุปผามาแล้ว วันถัดมาหลี่เหอกับหลี่เอินก็เข้าวังจิ้งจอกขาว จือเยว่กับเฟยอวี่ไม่ได้พูดคุยกันเช่นเคย หากวันนี้หญิงสาวมีความคิดดีๆ ที่จะทำให้ชายหนุ่มอยู่ห่างจากตนเองได้แล้ว ช่วงที่เขาอยู่ในวังเป็นส่วนใหญ่ หลี่เอินหากิจกรรมที่ทำให้นางผ่อนคลายได้หนึ่งอย่าง นั่นคือแช่น้ำสมุนไพร‘ท่านหญิงต้องชื่นชอบแน่เจ้าค่ะ แม้ไม่ต้องอาบน้ำบ่อยครั้ง หากแช่สมุนไพรของข้า กายท่านจะหอมหวน ช่วยบำรุงให้ท่านผิวพรรณผุดผาด ปรับสมดุลพลังปราณภายใน เสริมให้พลังวิญญาณของท่านแข็งแกร่งเจ้าค่ะ’‘ดีกว่าการบำเพ็ญอีกหรือ’‘แม้ไม่ดีถึงเพียงนั้น หากก็ช่วยได้ส่วนนึงเจ้าค่ะ เพราะท่านจะรู้สึกผ่อนคลาย จิตใจและความคิดนิ่งขึ้น เดินพลังปราณได้สะดวกเจ้าค่ะ’แม้ไม่ค่อยสนใจเท่าไร ทว่าพอได้แช่น้ำสมุนไพรของหลี่เอินแล้วนางก็รู้สึกอารมณ์ดี จิตใจผ่อนคลาย ร่างกายโล่งสบายขึ้นจริงๆ นั่นทำให้จือเยว่ติดใจจนแช่ทุกวัน“ท่านกำลังทำสิ่งใด”ร่างสูงใหญ่มายืนกอดอกพิงประตูทางเข้ากระท่อม เมื่อเห็นว่านางทำเสียงดังโครมครามภายใน ชายหนุ่มจ้องถังน้ำใหญ่ที่นางเนรมิตขึ้นและใส่น้ำด้วยสายตางุนงง“ทำน้ำสมุนไพร”จือเยว่ตอบแล้วหันไปยังโต๊ะปรุงยาของหลี่เอ

    Last Updated : 2025-03-12
  • ฤาจันทราเร้นรัก   20.หลอมรวมเป็นหนึ่ง (1)

    ร่างอรชรเซไปหลายก้าวจนติดผนังกระท่อม ดวงตาคู่งามเห็นคนชุดดำกระอักเลือดจากฝีมือของนางเช่นกัน ทั้งเฟยอวี่ยังกระโจนเข้าใส่โดยกระบี่ปรากฏขึ้นในมือและประชิดลำคอ ทว่าเจ้าตัวกลับยิ้มพอใจ“ฆ่าข้าสิ ข้ายินดีรับโทษทัณฑ์ หึๆ”“เจ้านี่มัน...”ผู้เป็นเทพสงครามเข่นเขี้ยว มือหนากำกระบี่แน่น“อีกไม่นาน นางก็จะตามพี่สาวข้าไปแล้ว ข้าแก้แค้นให้พี่ข้าสำเร็จ เพียงเท่านี้ก็พอใจแล้ว”จือเยว่เริ่มเข้าใจแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ใด แค้นเคืองตนจนอยากฆ่าให้ตายด้วยเรื่องใด ร่างอรชรทรุดลงพร้อมกับความเย็นจากกริชผลึกน้ำแข็งที่สลายแปรเปลี่ยนเป็นแผ่ซ่านทั่วร่างของนางเฟยอวี่หันมองภรรยาของตนแล้วรีบเข้ามาประคองนางแทนที่จะฆ่ามือสังหาร“จือเยว่”“ท่านจะปล่อยนางอีกครั้งสินะ”นางพึมพำแผ่วเบา ความเย็นจัดเกาะกินแทรกซึมเข้าไปจนถึงกระดูก เดิมทีนั้นพลังของจือเยว่ก็เป็นพลังปราณเย็นอยู่แล้ว เมื่อถูกผลึกน้ำแข็งเข้าทำให้กายนางยิ่งเต็มไปด้วยไอเย็น ไม่อาจขับพลังชนิดเดียวกันออกไปได้ และยิ่งบาดเจ็บภายในปราณนางจึงอ่อนแอลง“ถึงไม่ปล่อย นางก็คงไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้แล้วเพราะฝีมือท่าน”ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงขมขื่น ทว่าดวงตาคู่คมจ้องเพียงนาง ไม่

    Last Updated : 2025-03-13
  • ฤาจันทราเร้นรัก   20.หลอมรวมเป็นหนึ่ง (2)

    “เฟยอวี่...”เสียงหวานเอ่ยเรียกทำให้ชายหนุ่มชะงักเงยหน้าขึ้นมอง“ข้า...ทรมาน”ใบหน้าคมคายเลื่อนขึ้นมาอยู่ในระดับเดียวกับดวงหน้างดงาม ลูบแก้มเย็นชืดสองข้างแล้วไล้ปลายนิ้วโป้งบนกลีบปากขาวเผือดไร้สีสัน“อีกเดี๋ยวท่านก็จะไม่เป็นอะไรแล้ว อดทนอีกนิด”บอกแล้วก็จูบบนปากนุ่ม กดเน้นจูบซับแนบแน่นกว่าเดิมอยากให้มีสีสันขึ้นมา ทั้งหญิงสาวยังเผยอรับโดยไม่หลบเลี่ยงเขาก็ส่งปลายลิ้นเข้าไปพัวพันรัดรึงราวเค้นความหวานจากอีกฝ่ายจนเจ้าตัวครางฮือ หากเฟยอวี่ก็ยังมอบจูบดุเดือดมากขึ้นให้ภรรยาของตน ขณะที่มือไล้ลงต่ำ เสื้อผ้าบนกายสาวนั้นแทบไม่ปกปิดใดๆ อยู่แล้ว มือลูบเฟ้นวนเวียนเหนือร่างสาวปลุกเร้าความปรารถนาให้ลุกโรจน์จือเยว่เกร็งไปทั้งหน้าขาโดยไม่รู้ตัว ครั้งแรกของความชิดใกล้ระหว่างกันกลับเป็นการช่วยเหลือ นางรู้สึกได้ถึงความต้องการส่วนลึกค่อยๆ พลุ่งพล่านมากขึ้น หากไม่แน่ใจว่าอยากให้ไอร้อนจากกาย ชายหนุ่มขับไล่พิษไอเย็น หรืออยากให้เพลิงใคร่เผาผลาญพิษปรารถนาที่ตนไม่เคยรู้จักกันแน่ รู้เพียงแค่เวลานี้เรือนกายกำยำแข็งแกร่งทั้งยังร้อนระอุกอดรัดบดเบียดทำให้นางรู้สึกดี แขนเรียวจึงกอดร่างสูงใหญ่ราวเรียกร้องไม่ให้ห่างตนเ

    Last Updated : 2025-03-13

Latest chapter

  • ฤาจันทราเร้นรัก   27.ลิขิตจันทรา (2)

    “ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”ร่างสูงใหญ่เคลื่อนมาหานางพร้อมกับหลี่เหอจือเยว่ยืนนิ่งเพราะรู้สึกถึงแรงบีบถี่ในท้องของตน มือบางกุมท้องและทรุดกายลง เฟยอวี่ก็รีบช่วยประคอง“ปวดท้องหรือ”นางพยักหน้าให้สามี ก่อนจะพูดเสียงสั่น“ข้าทนไม่ไหวแล้ว”เฟยอวี่ตกใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร สุดท้ายก็อุ้มภรรยาของตนไปยังดินแดนมนุษย์ หลี่เหอช่วยเนรมิตกระท่อมขึ้นมา“ทำอย่างไรดี หากหลี่เอินอยู่ที่นี่ด้วยก็คงดี”เขาอดคิดถึงน้องสาวไม่ได้เทพสงครามวางร่างอรชรที่งอตัวแล้วร้องดังขึ้นเรื่อยๆ พายุที่หยุดไปเมื่อครู่เริ่มกระหน่ำลงมาอีกครั้ง ฟ้าแลบฟ้าร้องดังสนั่น จือเยว่ยิ่งดิ้นทุรนทุราย ขณะที่เขาทำได้เพียงจับมือบางและโอบกอดอีกฝ่าย“เฟยอวี่...ช่วยด้วย กรี๊ดดดด!!”จือเยว่กรีดร้องออกมาลั่นทั่วทั้งป่า ก่อนแสงสว่างเรืองรองจะวาบขึ้นแล้วปรากฏร่างเด็กทารกใกล้ร่างบอบบางที่หมดสติเฟยอวี่มองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างทำตัวไม่ถูก ขณะที่หลี่เหอถึงกับตกตะลึง หากก็รีบเข้ามาอุ้มร่างเล็กที่กำลังแผดเสียงร้องจ้าขึ้นเวลาเดียวกันนั้น ท้องฟ้ามืดมิดสว่างไสวในชั่วพริบตา พายุฝนฟ้าคะนองเลือนหายราวไม่เคยเกิดสภาพอากาศแปรปรวนโหดร้ายก่อนหน้านี้สองหนุ่มสบตา

  • ฤาจันทราเร้นรัก   27.ลิขิตจันทรา (1)

    สองร้อยปีต่อมา...“ให้ลูกไปเถิดนะท่านแม่”“เวลาเช่นนี้สุ่มเสี่ยงเกินกว่าที่ลูกจะไปเสี่ยงอันตราย ท่านย่ารู้ว่าแม่ให้ลูกไปต้องโกรธมากแน่”“ท่านพ่อ”จือเยว่หันไปหาบิดาให้ช่วยเหลือเมื่อมารดาส่ายหน้า ทว่าไท่จื่อจิ่นลี่กลับเหลือบสายตาไปยังภรรยา“ยังไงลูกก็จะไป”ใบหน้างดงามงอง้ำด้วยความขัดอกขัดใจ“เยว่เอ๋อร์ หากในเวลาปกติ พ่อก็คิดว่าเจ้าสมควรไป แต่เวลานี้...”ไท่จื่อสวรรค์ถอนหายยาว“พ่อไม่อนุญาต”จือเยว่มองบิดามารดาอย่างน้อยใจแล้วหันไปยังสามีซึ่งยืนเงียบทั้งยังมีสีหน้าลำบากใจ ริมฝีปากอิ่มสวยก็เม้มขุ่นเคือง“ลูกแข็งแรงดี ไม่ได้เป็นอะไร ไม่ได้มีสิ่งใดผิดปกติ ก่อนหน้านี้ก็ยังลงไปช่วยเผ่าปีศาจพร้อมกับเฟยอวี่ ครั้งนี้ไยจึงไปไม่ได้”“เวลานั้นลูกไปโดยที่ไม่บอกผู้ใดว่าตั้งครรภ์ แต่ตอนนี้คนรู้ทั่วทั้งสวรรค์ ยิ่งท่านปู่ท่านย่าของลูก ยิ่งไม่ต้องการให้ลูกทำงานราชกิจใด อีกอย่างก็น่าจะจวนเจียนคลอดแล้ว”“ลูกยังไม่รู้สึกว่าจะถึงเวลา”ผู้ที่ตั้งครรภ์ทว่าท้องไม่ได้โตขึ้นแม้แต่น้อยแย้งมารดา“แม่ก็คลอดลูกหลังตั้งครรภ์ไม่นานนัก”ด้วยบุญญาธิการของชนชั้นสูงเผ่าสวรรค์นั้นไม่อาจล่วงรู้ได้ ฤกษ์งามยามดีเหมาะสมเกิดจากญ

  • ฤาจันทราเร้นรัก   26.เติมเต็มความคิดถึง (2)

    “จะไม่ให้ข้าได้พักเลยหรือ”“ท่านอยากพักก็พัก ข้าไม่ได้ห้าม”ใบหน้างดงามยังงอง้ำ ดวงตาคู่หวานซึ้งฉายแววขุ่นเคือง ทว่าเฟยอวี่ไม่รู้สึกเกรงกลัวทั้งยังเอ่ยหน้าตาย“ถึงท่านพัก ข้าก็ทำได้ โอ๊ย!”ชายหนุ่มสะดุ้งเพราะนิ้วเล็กจิกแล้วบิดอกหนาของตน“ตรงนี้มันเจ็บนะ”หญิงสาวสะบัดหน้าหนี เขาจึงจับมือที่ประทุษร้ายตนมาจูบ แล้วพาร่างอรชรลงไปนอนสบายๆ ส่วนตนตะแคงข้างกวาดมองเรือนกายเย้ายวน มีเสื้อรั้งอยู่ส่วนแขนและด้านหลัง หากก็แทบจะเปลือยเปล่า“เพิ่งบอกว่าคิดถึงข้า ตอนนี้มางอนเสียแล้ว”“ถึงข้าจะต้องการท่านมาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะยอมให้ท่านเอาแต่ใจกับข้า”“อืม ส่วนท่านเอาแต่ใจกับข้าได้”“เฟยอวี่”จือเยว่เสียงเข้มขึ้น ทั้งยังมองสามีตนด้วยแววตาดุ“โธ่ เมื่อครู่เป็นท่านเองที่ปลุกเร้าข้า ทั้งที่ข้าอุตส่าห์ห้ามใจ เพราะเห็นว่าท่านเพิ่งบาดเจ็บและยังเศร้าเสียใจ”“ท่านโทษข้า”เฟยอวี่ยิ้มเจื่อน รู้แล้วว่าหากไม่ยอมก็คงไม่จบ จึงเปลี่ยนไปเป็นง้อภรรยาแทน“ไม่ได้โทษท่าน ข้าดีใจยิ่งนักที่ท่านต้องการข้าถึงเพียงนี้ ข้าผิดที่เย้าท่านให้ได้อาย อย่าโกรธเคืองข้าเลยนะจือเยว่”ชายหนุ่มส่งสายตาอ้อนวอนปริบๆ จือเยว่จึงพยักหน้า

  • ฤาจันทราเร้นรัก   26.เติมเต็มความคิดถึง (1)

    เฟยอวี่ไม่ยอมเป็นผู้รับเพียงฝ่ายเดียว ขยับริมฝีปากได้รูปจูบร้อนแรงกลับไป ขณะยกร่างอรชรให้ขยับขึ้นมาคร่อมตักตน อีกฝ่ายยอมทำตามโดยง่าย มือบางเลื่อนสอดเข้าไปในกลุ่มผมนวดคลึงพลางพัวพันลิ้นเล็กกับลิ้นตนเร่าร้อนจนหายใจลำบาก ทว่าปากนุ่มยังขยับมาเม้มใบหูของเขาต่อทำเอาชายหนุ่มครางครึ้ม“อืม จือเยว่ เวลาร้อยปีทำให้ท่านใจร้อนขึ้นมากนัก”“เพราะข้าคิดถึงอ้อมกอดของท่าน ช่วงเวลาแห่งความสุขแสนสั้นเกินไป”ชายหนุ่มต้องกัดริมฝีปากตนเพราะเจ้าตัวตอบเบาชิดหูทั้งยังกัดติ่งหูเขาหยอกเย้า“ท่านยั่วเย้าเก่งเกินไปแล้ว ข้าคิดว่าท่านคงลืมเลือนสัมผัสจากข้าไปเสียแล้ว”“ข้าเพียงทำตามเสียงเรียกร้องแห่งปรารถนา”บอกแล้วนางก็ไล่เม้มลำคอแกร่ง มือกระชากเสื้อคลุมอีกฝ่ายออกด้วยเวทของตน ก่อนจะไต่สองมือบางไปตามบ่าหนากับแขนกำยำ ทั้งยังจิกปลายนิ้วครูดไปตามแผ่นหลังกว้างเร้าอารมณ์หนุ่มพร้อมแนบหน้าอกตนชิดอกแกร่งเปลือยเปล่า ขยับบดเบียดเชิญชวนมือหนาเลื่อนมาวางแนบเอวบางค่อยๆ ปลดชุดสวยอย่างไม่เร่งร้อนผิดกับอีกฝ่าย ตั้งใจปลดเปลื้องเรือนกายอ้อนแอ้นให้เผยอย่างช้าๆ เพียงด้านหน้า ดูเย้ายวนกระตุ้นเลือดหนุ่มฉกรรจ์ให้ทะยานอยากมากยิ่งขึ้นชายห

  • ฤาจันทราเร้นรัก   25.จือเยว่แม่ทัพสวรรค์ (2)

    “หากไม่คิดบัญชีกับเจ้า ข้าก็ไม่อาจตายตาหลับ ฆ่ามัน!”นางสั่งเสียงเข้ม ฝูงจิ้งจอกก็กระโดดจู่โจม จือเยว่เหินลอยตัวสูงพร้อมหลี่เหอหลี่เอิน และฟาดพันพลังใส่จิ้งจอกที่ถูกวิชามารควบคุม แต่ละตัวตาแดงก่ำน่ากลัวจิ้งจอกกระเด็นไปไกลแต่ก็ผุดยืนขึ้นรวดเร็วราวไม่บาดเจ็บ คงกลายเป็นปีศาจจิ้งจอกแล้ว ทั้งยังกระโดดได้สูงผิดจิ้งจอกทั่วไปและมีไอดำรอบกายซูเจินเองก็ไม่ได้นิ่งเฉย นางพุ่งเข้ามาพร้อมสะบัดแขนส่งพลังทำลายล้างสีดำทะมึนเข้ามาใส่ จือเยว่หันไปตั้งรับขณะหลี่เหอหลี่เอินพะวงกับฝูงจิ้งจอก แม้นางจะสกัดพลังทมิฬนั้นได้และผลักดันกลับไปจนอีกฝ่ายผงะ ทว่ากลับมีจิ้งจอกตัวหนึ่งพุ่งมาใส่ หญิงสาวถอยหนีอย่างกะทันไปจนถึงหน้าผา เป็นเวลาเดียวกับที่ซูเจินตั้งตัวได้ซัดพลังตามมา ร่างอรชรถูกกระแทกจากไอดำหงายหลังลงหน้าผาโดยมีจิ้งจอกตัวนั้นตามมาเพื่อขย้ำจือเยว่ลอยลิ่ว กำหนดจิตได้ยากเพราะบาดเจ็บ แล้วอยู่ๆ กลับมีลูกไฟพุ่งลงมายังตัวจิ้งจอกจนถูกเผาไปต่อหน้า รวมทั้งซูเจินกับจิ้งจอกตัวอื่นก็ถูกลูกไฟตามๆ กันขณะได้ยินเสียงซูเจินกรีดร้องหญิงสาวรู้สึกได้ว่าร่างสูงใหญ่โผวูบเข้ามารองรับร่างตนและพาลอยสูงขึ้น ผู้ที่บาดเจ็บเหลือบมอง แ

  • ฤาจันทราเร้นรัก   25.จือเยว่แม่ทัพสวรรค์ (1)

    เวลาล่วงเลยมาร้อยปี จากขุนพลสวรรค์จือเยว่สามารถขึ้นเป็นแม่ทัพสวรรค์ได้แล้ว นางเป็นผู้ดูแลราชกิจทั่วทั้งหกพิภพแทนไท่จื่อจิ่นลี่เต็มตัว แม้ผู้นำทัพสวรรค์ยังเป็นไท่จื่อ รวมถึงหน้าที่รับผิดชอบของเทพสงครามจือเยว่ก็เป็นผู้จัดการโดยปราศจากการแต่งตั้งเทพสงครามคนใหม่ หญิงสาวคิดว่าองค์จักรพรรดิสวรรค์ยังไม่เห็นว่าผู้ใดมีความสามารถเพียงพอ และตัวนางเองยังต้องได้รับความไว้วางใจจากขุนนางสวรรค์กับหกพิภพถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ไม่ได้ใส่ใจนัก ตำแน่งใดไม่สำคัญ นางอยากทำหน้าที่ของตนกับเฟยอวี่ให้ดีที่สุด ให้เหมือนกับเทพสงครามยังคงอยู่“ชายแดนเผ่าจิ้งจอกติดกับดินแดนมนุษย์มีอสูรร้ายอาละวาดกินผู้คนเป็นอาหาร ท่านแม่ทัพจะไปจัดการด้วยตนเองหรือให้ข้าไปแทนขอรับ”หลี่เหอถามขณะหารือในเรื่องฎีกาที่ส่งมา บางส่วนสามารถจัดการได้โดยไม่ต้องทูลฮ่องเต้สวรรค์ก่อน แม่ทัพจือเยว่จะเป็นผู้ตัดสินใจหรือไม่ก็ปรึกษาไท่จื่อ ด้วยเวลานี้องค์จักรพรรดิวางมือในหลายส่วนแล้วจือเยว่นิ่งงันไป ชายแดนเผ่าจิ้งจอกกับดินแดนมนุษย์ก็หมายถึงเขตรอยเชื่อมต่อที่เคยไปครั้งก่อน ครั้งที่ทำให้นางสูญเสียที่สุดในชีวิต นางไม่ควรไปหากไม่ต้องการเจ็บปวด ทว่าก็คิ

  • ฤาจันทราเร้นรัก   24.ชะตาผูกพัน (2)

    “ท่านย่ารู้เรื่องนี้ด้วยหรือเพคะ”ฮองเฮาฮุ่ยเฟิ่งอึกอักอ้ำอึ้ง ทว่าเห็นหลานรักเป็นเช่นนี้ก็ไม่อยากปิดบังไว้อีก“ผู้ที่รู้เรื่องนี้ มีท่านปู่ของหลาน ย่า อาจารย์ปู่กับอาจารย์ของหลาน”จือเยว่มองย่าของตนอย่างไม่คาดคิด ขณะที่ฮองเฮายังบอกเล่าต่อไป“เฟยอวี่เคยช่วยชีวิตหลาน เขาปลดผนึกวิชาแปลงกายจากตัวหลานทำให้กลายร่างเป็นหญิง และด้ายแดงก็ผูกพันชะตาหลานทั้งสองไว้นับแต่นั้น ในตอนที่เขาพาหลานมาให้อาจารย์ช่วยรักษา อาจารย์ของหลานจึงบอกให้เฟยอวี่ช่วยเก็บความลับนี้ไว้ อาจารย์ปู่สำนักเทียนซานส่งสารลับแจ้งมายังท่านปู่ ท่านปู่ของหลานจึงรับสั่งให้สะกดอารมณ์ความรู้สึกในหัวใจของหลานเอาไว้ ไม่ต้องการให้หลานผูกพันใจกับผู้ใดแม้แต่เฟยอวี่ และอาจารย์ของหลานก็มอบหมายหน้าที่ให้เขาลงไปขุนเขากลางเวหา”ริมฝีปากอิ่มเผยอ ยิ่งฟังก็ยิ่งเจ็บปวด เพราะศิษย์พี่ของนางเก่งกาจที่สุดในสำนัก นางจึงไม่แปลกใจ ทว่าจากนั้นไม่นานบิดาก็ส่งจางหย่งมารับตัวนางกลับสวรรค์ และไม่ได้พบเฟยอวี่อีกเพราะถูกเวทสะกดใจไว้นี่เอง นางจึงมักรู้สึกปวดหัวใจราวถูกบีบหรือทิ่มแทงทุกครั้งที่อารมณ์เฉียดใกล้ความรู้สึก ‘รัก’‘นางมีหน้าที่อันยิ่งใหญ่รออยู่ ชีว

  • ฤาจันทราเร้นรัก   24.ชะตาผูกพัน (1)

    ร่างบอบบางมุ่งหน้าเข้าป่าลึกภายในสำนักเทียนซาน มีผู้อื่นที่ว่องไวคล่องแคล่วกว่าตนหลายคน ทำให้ต้องเร่งฝีเท้ากระโดดลอยเหาะไปเกาะตามต้นไม้ใหญ่ ธงชัยสำหรับผู้ชนะในการประลองความเร็วนี้มีเพียงห้าคนเท่านั้น และนางก็อยากคว้ามันมาให้ได้จือเยว่ในเวลานี้อายุเพียงพันสองร้อยปี ยังเยาว์วัยและรูปร่างผอมบางสะโอดสะองกว่าบุรุษวัยเดียวกัน ฝีมือก็อ่อนด้อยกว่าศิษย์รุ่นเดียวกัน เพราะไม่มีผู้ใดรู้ว่าแท้จริงแล้วนางเป็นสตรี หากคว้าชัยเป็นหนึ่งในห้าได้นางจะไม่ถูกมองว่าอ่อนแอเหมือนคนขี้โรคอีกทว่าเมื่อมองเห็นธงชัยที่อยู่บนต้นไม้ต้นหนึ่ง นางก็รีบกระโจนไปให้ถึงโดยเร็ว หากก็มีศิษย์อีกคนเห็นด้วยเช่นกัน ต่างก็เร่งฝีเท้าและปีนป่ายเกาะต้นไม้นั้น แต่ที่ไม่มีใครทันสังเกตคือมีอสรพิษขดอยู่ด้านบนเหนือธงขึ้นไปราวเฝ้าระวัง ทั้งสองต่างขัดแข้งขัดขาช่วงชิงโอกาสที่จะไปให้ถึงธงนั้นก่อนอีกฝ่ายและจือเยว่ก็พลาดถูกเตะจนร่วงหล่นลงมายังดีที่คว้ากิ่งไม้ไว้ได้ นางเร่งปีนกลับขึ้นไปใหม่ เป็นจังหวะเดียวกับที่ศิษย์อีกคนเห็นว่ามีงูอยู่ เขาใช้เวทโจมตีเพื่อให้งูตกลงไป ทว่าโชคไม่ดีที่หล่นมาถูกจือเยว่ด้านล้าง และนางก็ถูกอสรพิษนั้นกัดเข้าที่แขน

  • ฤาจันทราเร้นรัก   23.ผู้ร่วมวิบากกรรม (2)

    “ระวังตัวด้วย”เทพสงครามสั่งเสียงดัง มั่นใจว่าชิงหลุนคงไม่ละมือโดยง่าย และก็เป็นอย่างที่คิด ชิงหลุนยกสองมือชูขึ้น ชั่วอึดใจท้องฟ้าด้านบนก็ดำทะมึนก่อนเหวี่ยงกรงเล็บจิ้งจอกทมิฬมาพร้อมพลังสายฟ้าฟาด ราวตั้งใจใช้พลังโจมตีทั้งหมดที่ตนมีเพื่อทำลายศัตรูเฟยอวี่พยายามเคลื่อนกายไปด้านหน้า หากรอรับเพียงอย่างเดียวจะไม่สามารถจัดการอีกฝ่ายได้ หลี่เหอเองก็ถอยไปบังร่างอรชรของนายตนไว้อย่างรู้ใจเทพสงครามว่าจะหาโอกาสเปลี่ยนรับเป็นรุกจากหลังเฟยอวี่ใช้พลังบังคับทวนให้หมุนสกัดกรงเล็บโดยไม่หยุดแล้ว เขาก็ร่ายเวทเพลิงวิหค ปล่อยพลังซัดเข้าหาชิงหลุน อีกฝ่ายตีลังกาหลบได้อย่างเฉียดฉิว นั่นทำให้กรงเล็บจิ้งจอกทมิฬหยุดลงชั่วขณะ เทพสงครามรีบคว้าทวนแล้วโผเข้าฟาดฟันอีกฝ่ายก็ปัดป้องด้วยพลังได้ทุกครั้งสายตาของชิงหลุนเหลือบไปยังจือเยว่ชั่วแวบ ก่อนจะหลบทวนของเทพสงครามหายวับไปใกล้ร่างอรชร ส่งกรงเล็บใส่หลี่เอินเพื่อให้พ้นทางก่อน“โอ๊ะ”“หลี่เอิน”ทั้งจือเยว่กับหลี่เหอต่างตะโกนขึ้นพร้อมกัน หลี่เหอรีบมาขวางแต่เพราะความกังวลห่วงน้องสาวที่กระเด็นไปไกลทำให้เกือบจะหลบพลังของชิงหลุนไม่ทัน ไม่ได้มองว่านายตนพุ่งกายไปหาหลี่เอิน นั่

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status