Beranda / มาเฟีย / ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง / ครั้งแรกที่น่าประทับใจ 3

Share

ครั้งแรกที่น่าประทับใจ 3

last update Terakhir Diperbarui: 2025-04-14 02:00:10

ติ๊ด...ติ๊ด...ติ๊ด...

ยูตะหันไปมองโทรศัพท์ที่มีเสียงเรียกเข้าดังมาขัดจังหวะ ไอโกะจึงเอี้ยวตัวไปหยิบมาส่งให้ เพราะเธออยู่ใกล้พอดี

“ของคุณ...โกโร่โทรมา”

“จะโทรมาทำไม ตามจริงพวกนี้”

ชายหนุ่มบ่นให้อย่างหัวเสีย ก่อนกดรับ แล้วเอ่ยกับคนปลายสายเสียงเข้ม

“มีอะไรโกโร่”

“ลูกพี่กับคุณไอ อยู่ไหนครับ นี่มันข้ามวันแล้วนะครับ พวกผมอยู่หน้าสวนดอกไม้ ลูกพี่กับคุณไออยู่โซนไหนกันครับเนี่ย”

“โซนในสุดเลย อยู่จนสวนปิดไปเลยนะ เห็นแกบอกว่าชอบที่นั่น ห้ามโทรหาฉันอีก รอฉันโทรกลับไป”

ชายหนุ่มวางสาย กดปิดเครื่องทันที โดยไม่สนใจลูกน้อง ที่ตะโกนเรียกลูกพี่ เข้ามาในโทรศัพท์เสียงดังลั่น

“คุณแกล้งลูกน้อง...เขาเป็นการ์ด ต้องตามคุ้มกันเรานะคะ”

“ตอนนี้ยังไม่ต้องการ ฉันดูแลเธอได้...ไปอาบน้ำกันไหม ฉันจะอาบให้”

หญิงสาวจ้องเขาตาเป๋ง..กำผ้าห่มที่ปิดหน้าอกและร่างเปลือยเปล่าเอาไว้แน่น...แล้วรีบเอ่ยออกไปว่า

“อาบเองดีกว่าค่ะ”

“ไม่เอา..จะอาบให้”

แล้วจะถามความเห็นเธอเพื่ออะไร...

ไม่พูดเปล่ายังรวบหญิงสาวเข้ามากอด หลุบเปลือกตามองมือเล็กที่กำผ้าห่มไว้...แล้วจับมันออก...เหวี่ยงผ้าห่มที่เกะกะสายตาตัวเองออกไป โดยไม่สนใจดวงตากลมโต
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง    ท้าประลอง1

    ฮิโรชิยกยิ้มมุมปากอยากถูกใจ...แต่ต้องหุบยิ้มทันที...กับประโยคที่หญิงสาวเอ่ยตามมาทีหลัง “แต่มีเงื่อนไข”“ว่ามา!”เจ้าพ่อยากูซ่า เอ่ยออกมาเสียงขรึม...อุตส่ามาเจรจาถึงที่ แต่ดูเหมือนฝ่ายนี้ไม่ยินดียินร้าย แถมยังมีเงื่อนไขอะไรอีก…“ หนูชอบผู้ชายเก่ง...เก่งทุกด้าน... ต้องมีฝีมือในระดับ A คุณฮิโรชิอยู่ระดับไหนเหรอคะ”“A+” ฮิโรชิเอ่ยออกมาเอง เหนือระดับกว่าที่ไอโกะบอกไว้เสียอีกแน่ะ...เท่าที่หญิงสาวรู้มา ฝีมือด้านการบริหารธุรกิจ และฝีมือการต่อสู้ของฮิโรชินั้น เก่งไม่เป็นสองรองใคร...เหมือนที่เขาบอกเธอจริงนั่นแหละ แต่ไม่ต้องอวยตัวเองขนาดนั้นไหม... ยูตะนิ่งฟังพลางครุ่นคิด กลัวใจของหญิงสาวขึ้นมาอีก ถ้าเธอท้าดวลกับฮิโรชิ เขาไม่แน่ใจสักเท่าไหร่...ว่าหญิงสาวจะเอาชนะหมอนั่นได้“ฉันอยากเห็นฝีมือคุณ ว่าจะเก่งจริงดังข่าวลือไหม...ถ้าคุณเอาชนะได้ ฉันจะยอมแต่งงานกับคุณ”สายตาสี่คู่เพ่งตรงมาที่หญิงสาวพร้อมกัน...เหมือนจะย้ำถามว่า จริงเหรอ...เธอจึงเน้นเงื่อนไขข้อนี้ ให้ทุกคนฟังอีกที...อย่างชัด ๆ “ถ้าคุณฮิโรชิ เอาชนะการต่อสู้กับ “ยู” ได้...ฉันจะแต่งงานกับคุณ”ทุกคนในที่นี้ถึงกับอึ้งไป กับเงื่อนไ

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-14
  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง    ท้าประลอง2

    ไอโกะถอนหายใจ..เดินกลับไปดูการต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย ของชายหนุ่มทั้งสองคนที่เดิม...เวลานี้ เหมือนพยายามจะห้ำหั่นให้ตายกันไปข้างหนึ่งฮิโรชิ ส่งมีดสั้นไปหายูตะเล่มแล้วเล่มเล่า แต่ไม่เข้าเป้าเลยสักนิด เพราะยูตะหลบหลีกมันได้อย่างคล่องแคล่งว่องไป เขามีสติ และสมาธิเป็นเลิศอยู่แล้ว แต่อีกฝ่ายใช้อารมณ์เป็นที่ตั้งเสียมากกว่าฟุมิโอะยืนมองบุตรชายตัวเองหน้านิ่ว คิ้วเข้มขมวดปมเข้าหากัน เมื่อเห็นว่าลูกชายของตน เป็นรองมากกว่า...ไอ้หนุ่มนั่นมันเป็นใครมาจากไหน หน้าตาดูคุ้นนัก แล้วทำไมมันถึงได้เก่งกาจขนาดนี้…เมื่อฮิโรชิใช้มีดสั้นจนหมดแผง ยังไม่สามารถล้มช้างอย่างยูตะลงได้ ทั้งๆ ที่ยูตะเป็นฝ่ายตั้งรับ ไม่มีโต้ตอบกลับไปเลยแม้แต่น้อยฮิโรชิหันไปหยิบดาบซามูไร โยนไปให้ยูตะเพื่อต่อสู้กันเป็นลำดับสุดท้าย...และฟันลงมาที่ยูตะทันที ที่เขาก้มลงไปหยิบดาบขึ้นมาจากพื้น โดยไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทันตั้งตัว...แต่ความเร็วของชายหนุ่มทำให้เขาม้วนตัว หลบปลายดาบซามูไรไปได้อย่างฉิวเฉียดไอโกะเห็นแล้วถึงกลับใจหาย ก่อนพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก...ยูตะต้องการจบ...เขาจึงกลายเป็นฝ่ายรุก เดินหน้าเข้าหาฮิโรชิ...จนฝ่ายนั้น

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-14
  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   Heat เกินพิกัดไปแล้ว1 NC

    “จูบทั้งตัว!” หญิงสาวย้ำคำ...กระพริบตาปริบๆ...เพิ่งคิดออกหลังจากที่ปล่อยให้เขาจูบเธออย่างเนิ่นนาน...จูบเธอขนาดนั้น เครื่องเธอคงร้อนฉ่า ยอมให้เขาพาไปไหนต่อไหนแล้ว....เห็นยิ้มเจ้าเล่ห์แบบนั้น...ในใจกำลังหาวิธีแบบนี้อยู่ละสิท่า...ไว้ใจไม่ได้เลย“ยู..ฉันไม่เอา!..”“จะเอา!”“ฉันไม่อุ่นเครื่อง...อี้อ...”เธอถูกเขาจูบปิดปากอีกรอบ...เริ่มตัวอ่อนแล้วทีนี้ ...เมื่อถูกมือใหญ่เริ่มลูบไล้ลงมาจากไหล่บางและเลื่อนมากอบกุมที่ทรวงอกอวบ สัมผัสเบาๆ และค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักขึ้น..แต่รู้สึกเหมือนมันจะทะลุเนื้อผ้าเข้าไปได้ เร้าอารมณ์ของหญิงสาวให้พุ่งสูงขึ้นตามน้ำหนักมือนั้น…ยังไม่ทันได้จูบเธอทั้งตัว เขาทำเพียงแค่นี้ก็ทำให้หญิงสาว Heat เกินพิกัดไปแล้วชายหนุ่มค่อย ๆ ปลดกระดุมทีละเม็ดด้วยมือเดียวอย่างชำนาญ...ในที่สุดก็หมดทั้งแถวมืออีกข้างสอดเข้าไปด้านหลังปลดตะขอบราเซียของเธอออกไปจากตัวพร้อมกับเสื้อตัวสวย...เวลานี้ช่วงบนของเธอไม่มีอะไรปกปิดสายตาของเขาได้อีกแล้วชายหนุ่มกำลังหลอกล่อให้หญิงสาวโอนอ่อนผ่อนตามเขาไป โดยไม่มีทางปฏิเสธ...ความจริง...เธอก็ยินยอมพร้อมใจไปกับเขาตั้งแต่ต้น...ขัดขืนตามจริตหญิง พอเป็นพิธีเท่

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-14
  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   Heat เกินพิกัดไปแล้ว2 NC

    “ตูดสวยชะมัด”เพี๊ยะ!! ชายหนุ่มเอ่ยชมพร้อมกับใช้ฝ่ามือตีลงไปเบาๆ อย่างมันเขี้ยว...ยังไม่พอ..เขานั่งลงมองกลีบดอกไม้ของเธอจากด้านหลัง..ก่อนใช้ลิ้นกับมันจนหญิงสาวสะดุ้ง จากความเสียวซ่านที่ส่งผ่านจากปลายลิ้นนั่น...เมื่อเขาพอใจ...แล้วลุกขึ้นพรมจูบเธอไปทั่วไหล่ ไล่ลงมาจึงถึงกลางหลัง ก่อนจะแทรกความเป็นชายที่แข็งแกร่ง เข้ามาสู่รางกายเธออีกครั้ง…เฮือก!หญิงสาวสะดุ้ง เพราะยังไม่ทันได้ตั้งตัว…แต่รู้สึกเสียวซ่านตามมาเมื่ออีกฝ่ายเริ่มเคลื่อนไหวร่างกายให้หนักขึ้น ถี่ขึ้น..แรงขึ้นอีกเธอฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างไม่รู้จะผ่อนคลาย อารมณ์ร้อนแรงของอีกฝ่ายอย่างไรดี...บทรักของเขามันดุดัน..ร้อนแรงจนหญิงสาวทนไม่ไหว ไร้แรงต้านทานได้..ยอมให้เขาทำตามใจกับร่างกาย เหมือนไม่เป็นตัวของตัวเองชายหนุ่มโน้มตัวลงมาจูบไปทั่วแผ่นหลัง ขณะที่ช่วงล่างของเขาทำงานไม่ได้หยุดพัก ราวกับเครื่องจักรกล...หญิงสาวรับรู้ว่าเขาแข็งแรงมาก…ดูจากคราวแรกที่เขาทำกับเธอนับครั้งไม่ถ้วน...ทำให้เธอพ่ายแพ้อย่างยอมจำนนไปกับเขาทุกครั้ง..เธอตอบสนองเขากลับไปอย่างรู้งาน เรียกเสียงหอบหายใจถี่หนัก ๆ ของเขาให้ดังขึ้น แข่งกับเสียงร้องครางของหญิงสาวที่ตอ

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-14
  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   จัดชุดใหญ่1

    ยูตะกอดปลอบหญิงสาวอยู่พักใหญ่...ไม่กล้าเอ่ยอะไรกับเธอมาก...เพราะกลัวว่าอาจจะเข้าตัว...ก่อนยอมปล่อยเธอกลับห้องไป...แต่สุดท้ายยังทำใจกล้าเอ่ยกับหญิงสาวออกไปอีกว่า“คืนนี้อย่าล๊อคประตูห้องนะ”เธอหันมาค้อนให้...ทำตาเขียวปัด.!..โกรธง่าย...แต่หายยาก อย่าทำให้แม่คุณโกรธขึ้นมาทีเดียวเชียว..คงข้ามภพข้ามชาติแหละถึงจะลืมได้แต่ไม่รู้ล่ะ..ถ้าคืนนี้เธอล๊อคประตูห้องนะ..เขาจะพังเข้าไปเลยเถอะ!แล้วก็ยิ้มออก...เมื่อเธอปลดล๊อคประตูไว้...แถมยังใส่ชุดนอน...แบบไม่ได้นอนไว้รอเขาเสียอีก...หายโกรธเขาแล้วแน่...ชายหนุ่มจึงสมนาคุณด้วยการ....จัดชุดใหญ่...ให้ยันสว่างคาตา...นอนหมดเรี่ยวหมดแรงคาอกเขาอีกตามเคย....ไม่รู้ใครกันแน่ที่จะตายคาอกใคร...“สายแล้วคุณยังไม่กลับห้องอีกเหรอคะ”ไอโกะปรือตาขึ้นมาถาม เมื่อเห็นชายหนุ่มยังนอนกอดเธออยู่บนที่นอนไม่ไปไหน“เธออยากให้ฉันกลับ..ฉันก็จะกลับเดี๋ยวนี้แล้ว”ยูตะทำท่าลุก แต่ถูกแขนเล็กรั้งเอวเขาเอาไว้ ทั้ง ๆ ที่ยังหลับตา“ฮื้อ...คุณพูดอย่างอื่นเป็นไหมคะ...แบบหวาน ๆ อย่างเช่น...”เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ หญิงสาวถึงกับตาสว่างลุกขึ้นนั่ง...กรอกตามองบนทำท่าคิดแล้วพูดต่อจากนั้นว่า“เช่นพ

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-14
  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   อย่าขัดคำสั่ง!1

    “คุณไอครับ..ไอ้ไดจิหัวหน้าคุมบ่อนใหญ่ ที่คุณไอสั่งให้ปิด…มันไม่ยอมปิดครับ..มันบอกว่าถ้าแน่จริงให้เราไปหามันด้วยตัวเอง”โกโร่เข้ามารายงานให้ไอโกะได้รับรู้ เพราะเวลานี้ ฮินาตะ บิดาของเธอได้เดินทางไปดูงานในต่างประเทศ..หญิงสาวจึงดูแลทางนี้แทนให้..ตามที่ได้รับปากเอาไว้...“ ฉันจะไปเอง.เตรียมคน กับอาวุธให้พร้อม...แล้วไปกันเดี๋ยวนี้เลย”หญิงสาวออกคำสั่ง...แต่กลับถูกโกโร่เอ่ยขัดขึ้นมาก่อน…“เอ่อ...รอลูกพี่กลับมาก่อนดีกว่าไหมครับคุณไอ”หญิงสาวเหลือบตาขึ้นดูนาฬิกา...ก่อนหันมาเอ่ยกับโกโร่ว่า“ลูกพี่นายคงกำลังยุ่งกับลูกค้าคนสำคัญ... เรื่องแค่นี้ฉันจัดการเองได้..ฉันสั่ง! หรือนายจะอยู่รอลูกพี่ของนายก็เชิญ...”หญิงสาวพูดทิ้งท้าย...ขณะเดินออกไปโดยไม่คิดจะฟัง...เพราะกำลังของขึ้น เมื่อได้รู้ว่า ยูตะกำลังทำหน้าที่ต้อนรับขับสู้ลูกค้ารายใหญ่...จนโทรกลับมายกเลิกนัด ที่จะพาเธอไปเที่ยวสวนดอกไม้ในวันนี้เห็นคนอื่นสำคัญกว่า หนำซ้ำยังเป็นผู้หญิง ย้ำว่าสวยระดับนางงามนั่นอีกด้วย...ชิ!อยากเหวี่ยงชะมัด!..ดันมีเรื่องมาทำให้จุดเดือดในร่างกายเพิ่มขึ้นมาอีกแน่ะ“ขอผมโทรบอกลูกพี่ก่อนนะครับ”“ไม่ต้องโทร...ถ้านายโทรฉันจะ

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-14
  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   อย่าขัดคำสั่ง!2

    ไอโกะก้าวเท้านำหน้าลูกน้องนับสิบคน เข้าไปในบ่อนใหญ่ด้วยมาดของนางพญา...ที่เวลานี้ ..เต็มไปด้วยอารมณ์โกรธ และใครหน้าไหนอย่าได้ขวาง...เมื่อไปถึงด้านในทุกคนในที่นี้ต่างหันมามอง และแตกฮือ เมื่อไม่รู้ว่าผู้มาเยือนในที่นี้คือใคร....หญิงสาว..จึงแนะนำตัวเองด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง พยายามระงับอารมณ์ที่คุกรุ่นของตัวเอง ให้ค่อย ๆ เย็นลงตามลำดับ“ฉันไอโกะมาแล้ว...ไอ้ไดจิอยู่ไหนเรียกมันออกมา”เสียงกดต่ำฟังแล้วดูมีอำนาจ กับท่าทางองอาจกล้าหาญ ดวงตาเด็ดเดี่ยว ไม่ทำให้พวกลูกน้องของไดจิเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับพากับหัวเราเยาะกับ ท่าทาง และรูปร่างบอบบางอรชอนอ้อนแอ้น สวยบาดตาบาดใจ..โดยไม่มีคาดคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะมีดีอะไร มาต่อกรกับผู้ชายอย่างพวกมันได้“ฉันต้องการพบไอ้ไดจิ มันไปมุดหัวอยู่ใต้กระโปรงใคร แน่จริงให้มันออกมา”แม้จะไม่เกรงกลัวหญิงสาว แต่คำพูดของเธอทำให้ชายร่างใหญ่คนหนึ่งก้าวออกมาด้านหน้า แล้วเอ่ยแนะนำตัวเองว่า“ฉันเองไดจิ เธอเรอะลูกสาวนายใหญ่ ที่เป็นคนสั่งให้ปิดบ่อนทุกที่”“ใช่...แต่แกก็ขัดคำสั่งฉัน"“เพราะพวกฉันไม่เห็นด้วย”“ฉันไม่ได้มาถามความเห็น แต่จะมาดูหน้าไอ้คนที่มันกล้าขัดคำสั่ง..รู้กฎของ

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-14
  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   ไม่หึงไม่หวงเลยสักนิด

    ไอโกะเบิกตากว้างก่อนกระพริบตาปริบ ๆ ออกอาการงง...วิ่งสวนชายหนุ่ม ออกไปที่ระเบียง...มองลงไปด้านล่าง แล้วหันองศาหน้ามามองเขาอีกที...ลืมความโกรธที่มีไปชั่วขณะ“คุณขึ้นมาได้ยังไงคะ” เอ่ยถามออกไปแล้วก็นึกขึ้นได้ว่ายังโกรธอยู่ จึงรีบเปลี่ยนคีย์เสียงสูงขึ้นทันที“มาทางไหนคุณกลับไปทางนั้นเลยนะ!”ทั้ง ๆ ที่อยากรู้ว่า เขาปีนขึ้นมาหาเธอได้อย่างไร แต่ความที่ทิฐิมีมากกว่า จึงหยุดความอยากรู้ของตัวเองไว้แค่นั้นชายหนุ่มไม่เอ่ยอะไร นอกจากยิ้มกวนๆ แล้วสาวเท้าเข้ามาหา...เพียงไม่กี่ก้าวก็ถึง“อย่าเข้ามานะ!” มองหาสิ่งของรอบตัวว่ามีอะไรบ้าง...แล้วคว้ามาทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นหวี แป้ง น้ำหอม ครีม กวาดมาเรียบ แล้วขว้างใส่คนตัวสูงที่ย่างสามขุมเข้ามาใกล้เขาหลบได้...รีบคว้าร่างบางเข้ามากอด....ล้มลงไปบนเตียงด้วยกัน...ก่อนที่หญิงสาวจะหยิบอาวุธอย่างอื่นออกมาอีกเฮ้อ!เหนื่อยทุกรอบที่ทำให้เธอโกรธ...แต่ก็มันดี...ล้มลงมาบนที่นอนแบบนี้ ท่ากำลังได้...ดื้อมากๆ...จะฟัดให้จมเตียงเลยคอยดูเหอะ...หงับ!“โอ๊ย!”ยายหมาบ้านี่กัดแขนเขา“เจ็บนะไอ!”โป๊ก!“โอ๊ย!..ไอ.”หญิงสาวเอาหัวตัวเองโขลกกับหน้าผากของชายหนุ่ม แล้วผลักเขาออกจาก

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-14

Bab terbaru

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   ไม่มีวันทิ้งเธอไปไหน(ตอนจบ)

    ยูตะนอนตะแคงทอดสายตามองร่างบางที่อยู่ในอ้อมแขนด้วยความรัก...เสียงลมหายใจสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเธอกำลังหลับสนิท...ชายหนุ่มกดจมูกลงกับแก้มนุ่มหนักๆ จนทำให้อีกคนตื่น...ปรือตาขึ้นมามองแล้วเห็นว่าเขากำลังจับมือของเธอขึ้นมาแนบข้างแก้มของตัวเอง“นอนไม่หลับเหรอคะ” เสียงหวานอู้อี้ติดจะงัวเงียเอ่ยถามก่อนขยับร่างเข้ามาชิด เอื้อมแขนเล็กกอดเขาไว้ แล้วซุกหน้ากับอกอุ่นเพื่อนอนต่อ“มีหลายเรื่องต้องคิดน่ะ”ประโยคนี้ของเขาทำเอาคนที่ไม่ค่อยคิดอะไรในหัว...รู้สึกหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง...เพราะห่วง...ความรู้สึกของคนที่เธอกำลังกอดอยู่หญิงสาวเปิดเปลือกตา ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขา ขมวดคิ้วเชิงถามแทนเสียง แล้วหยัดตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมกันยูตะเลือกที่จะเดินตัวเปล่าไปเปิดตู้ หยิบผ้าขนหนูมาส่งให้เธอ ก่อนพาตัวเองหายเข้าไปในห้องน้ำ โดยไม่ตอบคำถามของอีกฝ่ายไอโกะมองตามร่างสูงที่เดินตัวเปล่าผ่านหน้าไปอย่างงงๆ ทั้ง ๆ ที่มีผ้า แต่เจ้าตัวกลับเอาพาดบ่าซะอย่างงั้น...แล้วนะ ก็ไม่รู้หรือไงว่าเธออาย...ถึงแม้จะเห็นและสัมผัสเขาทั้งตัว แต่มันยังไม่ชินที่จะให้เธอเห็นเขาเดินโทง ๆ ขนาดนี้คำพูดของเขานั่นอีก...มันทำให้เธอหายง่วงไปแล้ว..ตอนนี้

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   ถึงเวลาต้องสะสาง

    เขากอดเธอไว้กับตัว พากระโดด แล้วเหวี่ยงเธอขึ้นมาบนชั้นลอยพร้อมกับตัวเองอย่างง่ายๆ ราวกับว่าเขากำลังแบกนุ่นอยู่...แบกเธอขึ้นที่สูงขนาดนี้...โดยไม่ต้องใช้เชือกอีกด้วยเหอะ...เขาเท่...มีเสน่ห์....น่าหลงไหล..เกินไปแล้วนะ...กับชุดที่ใส่นี่ก็ด้วยอ่ะ...ชายหนุ่มปล่อยร่างบางลงกับพื้น แล้วหมุนตัวทำท่าจะกระโดดพุ่งตัวลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว...เหมือนกับตอนที่เอาตัวเธอขึ้นมา....แต่ทว่าเขากลับเสียจังหวะเพราะ...จุ๊บ!แขนเรียวบางที่คล้องคอเอาไว้ไม่ยอมปล่อย แถมยังเขย่งปลายเท้าจุ๊บปากของชายหนุ่มผ่านเนื้อผ้าที่ปิดใบหน้าเขาไว้อีกยูตะส่ายหน้าก่อนดึงผ้าที่ปิดปากลงไว้ใต้คาง แล้วโน้มตัวกดริมฝีปากหนัก ๆ กับเธออย่างเร็วแล้วผละออกเพราะรู้ว่าต้อง..แบบนี้เธอถึงจะยอมปล่อย…หญิงสาววิ่งตามไปดู...จนสุดราวที่กั้นไว้... เธอกวาดตามองคนที่อยู่ด้านล่างซึ่งเวลานี้..ฝ่ายตรงข้ามส่วนใหญ่จะได้รับบาดเจ็บ..โดยมีชายในชุดดำ.ยืนคุมพวกนั้นอยู่ทั่ว...และมีจำนวนมากกว่าหลายเท่าตัวอีกด้วยยูตะยืนเท้าเอวอยู่ด้านหน้า จ่อปลายดาบเข้ากับคอหอยของฟุมิโอะที่มีสภาพร่อแร่เต็มที...แต่ยังปากดีท้าทายเจ้าของปลายดาบอย่างไม่กลัวตายเช่นกัน“ฆ่าฉั

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   ตัวประกัน2

    “พ่อคะ..พ่อไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ”ประโยคแรกที่ได้ยินคือหญิงสาวเอ่ยถามคนเป็นบิดา...ที่ยืนอยู่หลังโต๊ะอีกฝั่ง บนนั้นมีแฟ้มเอกสารที่พอจะเดาได้ว่า อีกฝ่ายกำลังบังคับให้ทำอะไรบนใบหน้าฮินาตะมีสีช้ำ หางตาบวมปูด..หางคิ้วแตกยับ ยังเห็นเลือดเกาะกรังจนมองใบหน้าที่แท้จริงของท่านไม่ออกเลย มันบังคับ และซ้อมพ่อของเธอ …หญิงสาวพยามกลืนน้ำตาของความอ่อนแอเข้าไปข้างใน...สั่งใจตัวเองให้เข้มแข็งเข้าไว้ไอ้สารเลว....รู้แบบนี้เธอฆ่าลูกมันทิ้งแต่ทีแรกไปแล้ว“พ่อไม่เป็นไรลูก”ฮินาตะตอบลูกสาวกลับมาเพราะไม่อยากให้เธอกังวล เขารู้ว่า ยังไงยูตะต้องมาช่วย เขาจึงไม่ยอมเซ็นเอกสารมอบอำนาจ ยอมให้พวกมันซ้อมเพื่อถ่วงเวลาเอาไว้ แต่ไม่คิดว่าลูกสาวของเขาจะถูกจับตัวมาด้วยแบบนี้“หุบปาก!พวกแกหมดเวลาพูดกันแล้ว ถ้าแกไม่ยอมเซ็นเอกสารนะฮินาตะ ลูกสาวแกกลายเป็นศพตรงนี้แน่...ว่าไง...”สองพ่อลูกเงียบเสียงลง มองสบนัยน์ตาด้วยความหมายที่ต่างคนต่างรู้ดีอยู่แล้ว พอดีกับที่ฟุมิโอะรู้สึกแปลกใจเมื่อไม่เห็นลูกชายตัวเองเข้ามาเสียที เขาจึงหันไปเอ่ยถามกับลูกน้องที่ยืนคุมตัวของไอโกะเอาไว้ว่า“แล้วฮิโรชิลูกพี่แกไปไหน ทำไมไม่มาด้วย”ฟุมิโอะเลิกคิ้วส

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   ตัวประกัน1

    ดื้อ!แต่ก็ชอบ...ดีกว่าตอบแต่ค่ะๆๆๆ นั่นมันก็จืดชืดไปหน่อย...“เธอใส่ชุดราตรี มันเด่น ไม่คล่องตัว...แล้วฉันเป็นห่วง ไม่อยากพะวงหน้าพะวงหลัง”เขาพยายามอธิบายตามมา แต่คิดเหรอว่าเธอจะยอมฟัง…นอกจากไม่ฟังแล้วยังทำเหมือนไม่ได้ยินอีกนะนั่นน่ะ“คุณพอจะมีชุดดำแบบคุณให้ฉันใส่บ้างไหมล่ะคะ แบบครบชุดทั้งอาวุธด้วย”ยูตะหัวเราะหึในลำคอ...ก็เดาใจเธอไม่เคยผิดเลยสินะ...ว่าเมียดื้อของเขาต้องพูดแบบนี้ ไม่งั้นคงไม่ใช่ไอโกะ“มันต้องปีนป่าย โรยตัวจากเชือกลงมา ต้องทำให้ตัวเบา เธอยังไม่เคยฝึกอะไรแบบนี้ ทำไม่ได้หรอกนะ”“ทำได้ค่ะ...คุณก็ทำตัวเบา แล้วให้ฉันขี่หลังพาปีนขึ้นไป แล้วก็พาไต่ลงมา มันก็เหมือนเป็นการฝึกไปในตัวนะฉันว่า...”แล้วมาบอกเขาว่ามีผัวแล้วไม่ใช่เด็ก...แต่ที่พูดออกมาแต่ละประโยคนั่น มันใช่ผู้ใหญ่แล้วเถอะ“นินจามันต้องใช้ความเบา ความเร็ว..และคล่องตัว....แล้วฉันจะอุ้มเธอกระเตงไปได้ยังไงล่ะ...ไม่อยากให้ลูกศิษย์กับลูกน้องฉันมาหัวเราะเรา แล้วฝ่ายนั้นอีกพวกมันต้องหัวเราะเยาะฉันแน่ แล้วฉันจะคุมคนได้ยังไง…รอฉันอยู่ที่นี่เถอะนะ”“...!!...”“............นะ”“..........ไอ..นะ”เขาอ้อนก่อนทิ้งหัวที่มีผ้าคลุมสีด

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   ถ่วงเวลาเอาไว้

    ยูตะไม่รอช้า รีบพิมพ์ข้อความลับส่งถึงโกโร่...หลังจากที่ไอโกะได้วางสายไปแล้ว...ที่เลือกส่งข้อความลับนั่นก็เพราะว่า...ถ้าเขาเลือกใช้โทรศัพท์ คนอยู่ใกล้ ๆ อาจได้ยินด้วยนี่สิ...ฝ่ายโกโร่..เมื่อเห็นข้อความที่เด้งขึ้นมาก็รู้แล้วว่า ลูกพี่ของเขามีคำสั่ง...และต้องปฎิบัติตามโดยไม่ให้คุณไอโกะรู้นั่นแหละคำสั่งมีอยู่ว่า ให้ถ่วงเวลาหญิงสาวเอาไว้...ก็แค่นั้น...“ โกโร่ นายรู้จริง ๆ ใช่ไหมว่ามันจับตัวพ่อฉันไปไว้ที่ไหน ” ไอโกะเอ่ยถาม...เพราะรู้สึกคุ้นตากับบริเวณที่ผ่านมารอบ ๆ ตัวรถบอดี้การ์ดที่ขับตามมาทางด้านหลังนั่น ก็รู้สึกแปลกใจ ว่าทำไมคันหน้าของเจ้านาย ถึงได้ขับรถวนไปวนมาแบบนั้น ในเมื่อใกล้จะถึงที่หมายอยู่แล้วนั่นน่ะพวกเขาขับติดตามรถคันหน้าของเจ้านายไปสักพัก...จึงเข้าสู่เส้นทางหลักที่นายใหญ่ของพวกเขาถูกจับตัวไปจริง ๆ เสียทีก่อนถึงที่หมาย ยูตะได้ส่งข้อความไลน์บอกโกโร่ว่า..."อย่าเพิ่งบุกเข้าไปด้านหน้า เพราะเวลานี้พรรคพวกของฟุมิโอะ ได้เตรียมตั้งรับเอาไว้ด้วยเช่นกัน...พาเธอมาหาฉันที่จุดนัดพบตอนนี้เลย"เมื่อถึงจุดรวมพล...โกโร่มองเห็นรถตู้ที่จอดอยู่ในระยะไกลเป็นจำนวนมาก เขารู้ได้ทันทีว่านั่นคือล

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง    มันต้องชดใช้4

    ร่างสูงของยูตะลงมาจากเวทีแล้วเดินตรงปรี่เข้ามาหาฮิบาริที่รอเขาอยูด้านล่าง เพื่อรับฟังรายงานจากลูกน้องคนสนิท ขณะเดินตามกันออกมาจากงานพร้อมกับคนของเขาที่หญิงสาวทิ้งไว้ให้ครึ่งหนึ่ง“คนของเรามาถึงแล้วใช่ไหมฮิบาริ” เขาเสหน้าหันมาถาม ขณะรูดเน็คไทล์ลง เมื่อเดินมาถึงลานจอดรถแล้ว“ถึงแล้วครับ กำลังรอคำสั่งของลูกพี่”“ส่งโลเกชั่นให้แล้วบอกให้รีบตามมา...ได้เวลาตัดริบบิ้นเสียที” ชายหนุ่มเอ่ยกับลูกน้องเสียงขรึม “รู้ใช่ไหมว่าพวกที่โจมตีนายใหญ่ของเราคือใคร...” เขาถามต่อ“แก๊งของคุณฟุมิโอะครับ...” ฮิบาริหันมาตอบ...ต่อเมื่อเห็นชายหนุ่มเงียบเสียงของตัวเองลง เพื่อรอฟังรายงานของฮิบาริต่อจากนั้น“โกโร่โทรมาบอกว่า...เมื่อกี้คุณไอกับพวกของเราถูกคุณฮิโรชิเอาลูกน้องมาขวางไว้...ดันโผล่มาตอนที่เธอกำลังรีบ...เลยโมโหซัดมีดเข้าใส่จนตั้งรับไม่ทัน...ปักกลางตูดเข้าไปเต็มๆ”ยูตะหัวเราะพรืด...นึกภาพเวลาเธอโมโห หัวฟัดหัวเหวี่ยงแล้วต้องขำ..น่าฟัดจะตายเหอะ...ขัดขืนนิดๆ พอมีจริตจกร้านหน่อยๆ มันทำให้เขาคึกคักทุกทีด้วยสิ..ยิ่งนึกถึงเสียงครางเรียกชื่อเขาหวานๆนั่น มันทำให้รู้สึก...คึกขึ้นมาอีกแล้วเหอะ...เวลาหน้าสิ่วหน

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   มันต้องชดใช้3

    “รอลูกพี่ก่อนดีกว่านะครับคุณไอ..”เหมือนเคย..โกโร่เอ่ยเตือนเจ้านาย...ขณะที่เขาเดินแกมวิ่งตามเธอออกมา...เมื่อเห็นว่าเธอใจร้อน....รีบออกมาจากงานเพื่อจะตามไปช่วยบิดาโดยไม่ยอมรอลูกพี่ของเขา...เพราะความห่วงใยผู้ให้กำเนิด“เรานำหน้าไปก่อน เดี๋ยวฮิบาริก็คงบอกเอง ลูกพี่นายคงตามเรามาทัน หรือว่า...” เธอหันมาเอ่ยกับโกโร่แล้วเว้นคำพูดไว้ในตอนท้าย ขณะเดินเร็ว ๆ แล้วเปลี่ยนป็นวิ่งเหยาะๆ แทน“ครับ ๆ..เรานำไปก่อนเดี๋ยวนี้เลยครับคุณไอ”โกโร่รีบทำตามคำสั่ง เพราะรู้ว่าประโยคสุดท้ายที่เธอจะเอ่ยตามมานั้น คือคำว่าอะไร...ถ้าไม่บอกว่า...นายจะรอลูกพี่นายอยู่ที่นี่ก็ได้....หรือไม่ก็....นายใช่คนของฉันหรือเปล่า...อย่างน้อยถ้าห้ามไม่ได้ ก็ต้องตามไปคุ้มกัน...หากหญิงสาวเป็นอะไรไปแม้เพียงปลายเล็บ เขาอาจมีรูระบายอากาศทั้งตัว...และผู้เป็นคนติดตั้งให้ ก็คงเป็นเจ้านายอีกคนที่ยังอยู่ในงานนั่นเหอะบอดี้การ์ดที่ตามมาทางด้านหลัง...พากันเร่งฝีเท้าและรอทำตามคำสั่งอย่างต่อเนื่อง...ทุกคนรู้หน้าที่โดยไม่ต้องให้หญิงสาวเอ่ยอะไรมากนักทันทีที่ไอโกะและบอดี้การ์ดส่วนหนึ่ง เดินมาถึงลานจอดรถ...ฮิโรชิและลูกน้องของเขา ก็ปรากฏตัวขึ้นมา ข

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   มันต้องชดใช้2

    เมื่อใกล้ถึงเวลารับรางวัล แต่ฮินาตะยังมาไม่ถึง เขาโทรมาบอกกับลูกสาวว่า ให้เป็นตัวแทนของท่านขึ้นไปรับรางวัลได้เลย เพราะเครื่องบินที่นั่งมานั้นดีเลย์...เนื่องจากสภาพอากาศจึงเลื่อนเวลาลงจอดออกไปนิดหน่อย...“ไอ...”ยูตะเรียกให้ไอโกะหันมา...แล้วโน้มใบหน้าเข้ามากระซิบข้างกกหูของหญิงสาว เอ่ยย้ำกับเธออีกครั้ง ขณะที่ทั้งคู่นั่งรอรับรางวัลอยู่ด้านล่างของเวที รวมกับแขกวีไอพีคนอื่นๆ“เธอต้องขึ้นไปรับรางวัลก่อนฉัน...ระหว่างที่ฉันขึ้นไปรับรางวัล นั่งอยู่ตรงนี้รอฉันลงมา เธอห้ามไปไหนเด็ดขาดเลยนะ...สัญญามาก่อนสิ”ไอโกะได้แต่บึนปาก...เพราะถูกย้ำเป็นครั้งที่ร้อย...ตั้งแต่แต่งตัวให้เธอที่บ้าน จนถึงเวลานี้ก็พูดอยู่แค่สองสามประโยควนลูปอยู่นี่เหอะ...เธอรู้ว่าเขาเป็นห่วงแต่ก็อดเถียงเขากลับไปไม่ได้อีกนั่นแหละ“ฉันมีผัวแล้ว...ไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ ดูแลตัวเองได้น่า...อย่าได้ห่วง..”เขายิ้มกว้างกับประโยคแรกที่เธอเอ่ยถึงสถานะของตัวเองออกมา อย่างเต็มปากเต็มคำเป็นครั้งแรก และเขาก็เพิ่งเคยได้ยินในวันนี้น่ารักชิบ!...จนอยากจะชวนออกไปหามุมมืด...ก็หื่นไม่รู้จักเวล่ำเวลาเลยนะมึงเนี่ย... “ผูกเอวฉันติดไว้กับตัวคุณเลยดีไห

  • ยากูซ่าสีน้ำผึ้ง   มันต้องชดใช้1

    เมื่อถึงวันงานสมาคมนักธุกิจภาคพื้นเอเชีย ไอโกะถึงได้รู้ว่าทำไมยูตะถึงต้องการให้เธอใส่ชุดแบบนี้มากระโปรงบานยาวย้วยที่หญิงสาวใส่ มันสามารถปิดบังด้านใน ที่เธอติดปืนพกเล็ก ๆ เอาไว้ได้นี่เอง...ชายหนุ่มกำลังขมักเขม่นกับการแต่งตัวให้หญิงสาว พร้อมกับติดอาวุธให้เธอด้วยตัวเองอย่างตั้งอกตั้งใจ และตั้งสติตัวเองไว้ไม่ให้เขวไปกับของของเธอที่อยู่...ใกล้ตา...ใกล้มือ...และใกล้ปากขนาดนี้..เพราะไม่อยากให้เสียงาน... “ฉันว่าเธออย่าใส่ส้นสูงเลยนะ ใส่ผ้าใบน่าจะดีกว่าคล่องตัวดี”เขาแหงนหน้าขึ้นบอกกับหญิงสาว ขณะกำลังนั่งยองขา ติดปืนบริเวณปลีน่องด้านข้างให้“ก็ได้ค่ะ เพราะถึงใส่รองเท้าสวยแค่ไหนก็ไม่มีใครเห็นอยู่ดี”หญิงสาวเห็นด้วยเพราะไม่ว่าจะทำอะไร ที่ไหน เธอก็ไม่ควรประมาทและไม่อยากให้ชายหนุ่มเป็นห่วงหรืองกังวลใจกับเธอมากนักเขาบอกให้เธอระวังตัว...ไว้ตลอดเวลา อย่างห่างจากเขาไปไหน แม้กระทั่งเวลาเข้าห้องน้ำก็ตามทีบริเวณงานมีทั้งตำรวจ และบอดี้การ์ดของบรรดานักธุรกิจ หรือยากูซ่าทั้งหลาย ที่ได้มาร่วมงานนี้มากมาย แทบไม่รู้ว่าใครเป็นใครแต่ที่เธอจำได้...ก็คือหล่อนคนนั้น อิจิโอะ เธอยืนอยู่ข้างกันกับฮิโรชิ หล่อนโปร

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status