공유

บทที่ 6

last update 최신 업데이트: 2025-03-29 19:48:08

พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 5

@มหาวิทยาลัยรัฐบาลแห่งหนึ่ง

"ลิน!!!" เสียงหญิงสาวร้องเรียกชื่อเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่หน้าห้องเรียนพร้อมกับรีบเดินด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ

"ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบ" ฉันหันไปตามเสียงเรียกของเพื่อนสาวคนสนิททันทีหลังจากได้ยินเสียงเรียก วันนี้ฉันมานั่งรอเรียนเร็วกว่าปกติ เพราะถ้าให้นั่งอยู่ที่ห้องนอนคงคิดแต่เรื่องฟุ้งซ่าน ฉันพยายามคิดหาทางออกแต่มันกลับมืดแปดด้าน

"ทำไมวันนี้มาเร็วจัง"

"วันนี้เราเลิกงานเร็ว"

"เอ๋? ทำไมปิดMaskจนแทบจะถึงตาขนาดนั้นล่ะ" ทิวาเอียงคอถามด้วยความสงสัย

"อ่อ คือ...เราไม่ค่อยสบาย กลัวหวัดจะไปติดคนอื่น" ฉันต้องปั้นคำโกหก เพราะรอยแดงจากแรงตบเมื่อกลางวันยังคงเด่นหราอยู่บนแก้มฉันเหมือนเดิม และเหมือนจะแปลเปลี่ยนเป็นสีแดงอมม่วงช้ำๆแล้วด้วย ถ้าเกิดทิวาเห็นขึ้นมาก็คงกลายเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ใช่ทิวาจะไปหาเรื่องผู้หญิงคนนั้นนะ แต่ฉันต้องตอบคำถามเธอไม่รู้จบ ด้วยเครื่องสำอางที่ตัวเองไม่เคยได้สัมผัสมันสักครั้ง ทำให้ฉันหาอะไรกลบรอยพวกนี้ไม่ได้เลย มีเพียงหน้ากากอนามัยที่หาซื้อได้ง่ายที่สุด

"อ๋อๆ ถ้าไม่ไหวบอกเรานะ หรือถ้าง่วงก็ฟุบนอนไปได้ ถ้าอาจารย์ถามเดี๋ยวเราบอกเองว่าลินไม่สบาย"

"ขอบใจน่ะ"

"วันนี้ได้ยินเพื่อนพูดกันว่าจะมีนัดมาวันอาทิตย์เก้าโมงเช้า จะมีบริษัทดังๆมาดึงตัวเด็กเก่งเข้าทำงานตอนเรียนจบ"

"ปีสี่ทั้งรอบปกติและรอบสมทบทั้งหมดอะเหรอ" ฉันถามด้วยความสงสัย เพราะฉันก็พึ่งรู้เรื่องตอนที่ทิวาบอกเนี่ยแหละ ภาคปกติคือนักศึกษาทั่วไปที่มาเรียนตามตารางปกติ ส่วนภาคสมทบคือฉันที่มาเรียนช่วงค่ำ

"ใช่ๆถ้าได้ทำบริษัทพวกนี้คงได้เงินเดือนหลายหมื่นเลย"

"เราไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่หรอก คิดว่าจบแล้วจะกลับไปหางานทำที่ต่างจังหวัดดีกว่า อย่างน้อยได้อยู่ใกล้พ่อกับแม่ ได้กินข้าวบ้าน"

"แต่มันคือโอกาสเลยนะลิน ไม่ลองทำไปสักปีสองปีหาประสบการณ์ก่อนล่ะ แล้วค่อยเอาประสบการณ์กลับไป เราสามารถเรียกเงินเดือนเองได้ด้วยนะ ยิ่งเรามาจากบริษัทชั้นนำของประเทศยังไงเงินเดือนก็เรียกได้สบายๆอยู่แล้ว"

"....." คำพูดของทิวาทำเอาฉันนิ่งไป มันถูกอย่างที่ทิวาพูดทุกอย่าง และทุกคนมักทำกันแบบนี้ แต่ยังอีกหลายเดือนกว่าฉันจะจบ ตอนนี้มีเรื่องอื่นที่สำคัญกว่าและฉันยังหาทางแก้ปัญหากับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้

หลายชั่วโมงผ่านไป...

ฉันฟังอาจารย์อธิบายไม่เข้าใจเลยสักคำเดียว ไม่รู้แม้แต่กระทั่งตอนนี้เรากำลังเรียนเรื่องอะไรอยู่ ถึงแม้ฉันจะไม่หลับ แต่สมองฉันมันเหม่อลอยออกไป ตั้งแต่เรียนมาอาการแบบนี้มันพึ่งเคยเกิดขึ้นกับตัวเอง

"เรื่องที่อาจารย์สอนก็มีเท่านี้ แล้วมีอีกหนึ่งเรื่องที่อาจารย์จะแจ้งคือ วันอาทิตย์นี้อยากให้ทุกคนเข้าร่วมสัมมนาของบริษัทยักษ์ใหญ่ที่จะมาเป็นแมวมองหาเด็กของเราร่วมทำงานด้วย ถ้าใครไม่ติดธุระอะไรช่วงเช้าของวันอาทิตย์ก็เข้ามาฟังแนวคิดและวิธีการทำงานของบริษัทใหญ่ๆกัน เวลาอยู่ในองค์กรระดับประเทศเขาทำตัวกันยังไง เห็นว่ามีบริษัทที่มีเครืออยู่ต่างประเทศก็เข้าร่วมสัมมนาครั้งนี้ด้วย มันคือโอกาสที่ทุกคนควรคว้าเอาไว้ ฝากนักศึกษาทุกคนด้วยนะคะ ส่วนอลินดามาพบอาจารย์ที่ห้องพักอาจารย์หน่อยนะ อาจารย์มีเรื่องจะคุยด้วย"อาจารย์พูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินออกจากห้องเรียนไป

"คะ?...หนูเหรอคะ" เหมือนได้ยินชื่อตัวเองแว่วเข้ามาในหูก็ทำเอาฉันลุกลี้ลุกลนถามด้วยความสงสัย

"ก็ลินนะสิ จะใครได้ล่ะ อาจารย์เขาบอกให้ลินไปหาที่ห้องพักอาจารย์ เหม่ออะไรอยู่ได้ หรือว่า....ลินมีความรัก" ทิวายิ้มแป้นพยายามหยอกล้อเพื่อนสาว

"บ้าเหรอทิวา เรานี่นะจะมีความรัก"

"ก็เห็นลินเอาแต่เหม่อตั้งแต่อาจารย์สอน จนอาจารย์เดินออกจากห้องไปแล้วลินพึ่งรู้สึกตัว นึกว่าเหม่อถึงแฟนหนุ่มซะอีก"

"ไปกันใหญ่แล้ว เราแค่คิดเรื่องงานนิดหน่อย" ฉันถึงกับส่ายหัวกับสิ่งที่ทิวาพูดเพราะมันไม่เป็นความจริงเลยสักนิด

"โอเคๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้ วันนี้เราต้องรีบกลับบ้านงั้นเราลงไปก่อนนะ เดินกลับห้องคนเดียวระวังๆด้วยล่ะ"

"เดินกลับตั้งแต่ปีหนึ่งจนจะเรียนจบอยู่แล้วไม่ต้องห่วง ทิวาขับรถกลับบ้านดีๆนะ ถึงแล้วไลน์มาบอกเราด้วย"

"รับทราบค่ะแม่"

@ห้องพักอาจารย์

พอทิวาเดินออกจากห้องไปก่อน ฉันก็รีบเก็บของแล้วมาห้องพักอาจารย์ทันที

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"ขออนุญาตค่ะ" ฉันเคาะประตูสองสามทีก่อนจะเปิดประตูชะโงกหน้าไปขออนุญาต แต่ก็เห็นอาจารย์นั่งรอฉันอยู่ก่อนแล้ว

"เข้ามาอลินดา"

"อาจารย์เรียกหนูมาอีกเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ" ฉันรีบเดินไปนั่งโต๊ะตรงข้ามอาจารย์ด้วยท่าทางนอบน้อมเวลาเข้าหาผู้ใหญ่

"จบแล้วเราอยากทำงานที่ไหนลองคิดไว้บ้างหรือยัง"

"หนูคิดว่าคงกลับต่างจังหวัดไปหางานบริษัทแถวนั้นทำเอาค่ะ อยากอยู่ใกล้พ่อแม่ด้วยค่ะ"

"ตอบแบบนี้เหมือนปิดกั้นโอกาสตัวเองเลยนะอลินดา มันเป็นเรื่องดีที่เราอยากกลับไปอยู่กับพ่อแม่ แต่เราลองเปิดใจอีกนิดถ้าเราทำงานมีเงินเยอะเราจะส่งเสียพ่อแม่ได้สบายๆเลยนะ อาจารย์ไม่ได้บอกว่าบริษัทต่างจังหวัดไม่ดีนะอลินดา แต่อาจารย์นึกถึงอนาคตเราด้วย สวัสดิการต่างๆมันคุ้มไหม ถึงอยู่นี่จะค่าใช้จ่ายสูงแต่ค่าตอบแทนที่ได้มันก็เกินคุ้ม บริษัทใหญ่เขาก็ทำงานจันทร์ถึงศุกร์ ส่วนเสาร์อาทิตย์เราก็กลับไปหาพ่อกับแม่ได้ เดี๋ยวนี้บินชั่วโมงเดียวก็ถึง เพราะเรามีเงินจ่ายค่าเครื่องบินไปกลับแล้วจริงไหม"

"อาจารย์พูดเหมือนมีบริษัทสนใจในตัวหนูเลยนะคะ"

"ไหวพริบของเรานี่แหละที่อาจารย์ชอบ เราสามารถเข้าใจในสิ่งที่อาจารย์พูดได้"

พรึบ

อาจารย์ยื่นเอกสารมาตรงหน้าฉันด้วยรอยยิ้ม มีทั้งใบเกรดของตัวฉันเอง และเป็นใบรับรองของบริษัทหนึ่งแนบมาด้วย

"อาจารย์เห็นว่าเกรดเฉลี่ยเราดีมาโดยตลอด และเรายังเป็นคนมีความรับผิดชอบสูงไม่เคยขาดลามาสายเลยสักครั้ง อาจารย์เลยลองยื่นชื่อเด็กนักศึกษาที่มีผลการเรียนดีให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่ไปพิจารณาเป็นพิเศษก่อน มีหลายบริษัทสนใจเด็กที่อาจารย์ส่งรายละเอียดไปให้ แต่มีบริษัทนี้เขาตอบรับเราเข้าทำงานทันทีเลยนะ ทั้งๆที่อาจารย์พึ่งส่งเอกสารไปวันนี้เอง พอตอนเย็นทางนั้นให้คนมาส่งเอกสารให้ถึงมหาวิทยาลัยเลย สงสัยจะสนใจตัวเราเป็นพิเศษ "

"คะ? หมายถึงรับหนูเข้าทำงานทั้งที่ไม่เคยได้สัมภาษณ์เหรอคะ"

"ใช่จ้ะ บริษัทนี้เป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์มีเครืออยู่ที่ต่างประเทศด้วยนะ อาจารย์เห็นว่ามันเป็นโอกาสที่ดีเราควรคว้าไว้ บริษัทนี้หลายคนอยากเข้าไปทำงานกันทั้งนั้น เงินเดือนหลักแสน"

"สะ แสนเหรอคะ" ฉันเบิกตาโพลงด้วยความตกใจกับเงินเดือนมากมายขนาดนี้ ฉันทำงานเป็นปียังไม่เคยได้จับเงินแสนเลย แต่นี่เดือนเดียวได้หลักแสน

"เขาการันตีเลยว่าเด็กใหม่เข้าไปยังไงก็เริ่มต้นที่หนึ่งแสน"

"เอ่อคืออาจารย์คะ ให้เขามาสัมภาษณ์หนูก่อนดีกว่าไหมคะ ถ้าเกิดเข้าไปทำงานจริงๆแล้วหนูทำไม่ได้มันจะเสียชื่ออาจารย์และมหาวิทยาลัยเปล่าๆนะคะ อีกอย่างหนูไม่มีประสบการณ์อะไรเลย ทุกวันนี้หนูก็ทำหน้าที่เด็กเสิร์ฟทั่วไป นั่งโต๊ะคอมทำงานจริงๆจังๆยังไม่เคยเลยนะคะ"

"ยังไม่ต้องรีบด่วนตัดสินใจ วันอาทิตย์นี้บริษัทนี้เขาก็มาสัมมนาที่มหาวิทยาลัยด้วย ถ้าเกิดสนใจเห็นว่ามันคือโอกาสอาจารย์อยากให้เราคว้าไว้ น้อยคนนะที่ยังไม่ทันจบก็มีที่ทำงานดีๆรองรับแบบนี้"

ฉันได้แต่พยักหน้าตอบรับอาจารย์ สายตาก็จับจ้องอยู่ที่เอกสารตรงหน้า วันนี้มันวันอะไรของฉันกันแน่เนี่ยทำไมมีแต่เรื่องให้คิดไม่ตกสักอย่าง เรื่องก่อนหน้านี้ก็ร้ายซะหมดหนทางแก้ไข แต่อีกเรื่องกลับดีซะจนเกินความคาดหมาย ทั้งสองเรื่องก็ทำเอาเส้นในสมองฉันกระตุกไม่หยุด
이 책을 계속 무료로 읽어보세요.
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

관련 챕터

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 7

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 6ด้านของชาร์ลช่วงบ่ายของวันเดียวกัน รถยนต์นับสิบคันขับมาจอดหน้าบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ได้ถูกขนานนามว่าเป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และขยายเครือข่ายออกไปในหลายๆประเทศ ตึกสูงมากมายล้วนผ่านการก่อสร้างมาจากบริษัทนี้กันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นเพ้นท์เฮ้าส์ราคาร้อยล้านก็ไ

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 8

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 7"เฮ้อ...." เสียงถอนหายใจดังเป็นสิบครั้งตั้งแต่กลับมาถึงห้อง ดวงตากลมโตจ้องมองเอกสารรับเข้าทำงานตรงหน้าด้วยความเสียดาย ถ้าปฏิเสธก็เหมือนทิ้งเงินแสนไปต่อหน้าต่อตา"หรือว่าเราควรจะทำงานนี้อย่างที่อาจารย์บอกดี สักปีสองปีแล้วค่อยลาออก ตอนนั้นก็จะมีเงิน...เดือนละแสน...สิบสองเดือนก็

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 9

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 8คำพูดของเขาทำให้ฉันชะงักไป สีหน้าและแววตาของชายหนุ่มทำเอาฉันเสียวสันหลัง ถ้าฉันโมโหใส่เขาเหมือนตอนที่อยู่ร้านอาหารอีก สถานการณ์ก็คงแย่ไม่ต่างจากเดิม ฉันสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่พยายามควบคุมสติตัวเอง“ขอโทษที่ทำให้คุณต้องเสียเวลามาวันนี้ แต่ฉันขอยกเลิกข้อเสนอของบริษัทคุณ เชิญคุ

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 10

    “ถ้าเธออยากรู้ พรุ่งนี้เธอมาถึงบริษัทฉันเมื่อไหร่เธอก็จะรู้เอง ส่วนเรื่องร้านอาหารนั่นก็อยู่ที่การกระทำของเธอ”“ที่คุณทำกับฉันแบบนี้เพราะต้องการสั่งสอนที่วันนั้นฉันทำให้พวกคุณสองคนไม่พอใจใช่ไหม”“มันคงไม่ยากสำหรับเธอกับการไปบริษัทฉันหรอกจริงไหม พรุ่งนี้แปดโมงเช้าฉันต้องเห็นเธออยู่ที่บริษัท” ชาร์ลไม่

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 11

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 9พอฉันกลับมาถึงห้องตัวเอง สิ่งแรกที่ฉันทำคือโทรหาคนที่ฉันรักและเป็นห่วงมากที่สุด"พ่อกับแม่เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ มีใครทำอะไรพ่อกับแม่ไหมหรือมีคนมาแอบๆมองอยู่หน้าบ้านหรือเปล่า ตอนนี้พ่อกับแม่อยู่บ้านปลอดภัยดีใช่ไหมจ๊ะ"(ใจเย็นๆลิน ค่อยๆพูด แม่กับพ่อก็อยู่บ้านเราเนี่ยแหละ เอ็งเป็

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 12

    อลินดามองผู้คนมากมายที่มายืนรอตรงประตูทางเข้าด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นกำลังยืนรอรับใครบรื้น...และไม่นานขบวนรถจำนวนมากก็ขับมาจอดหน้าบริษัท ตามด้วยรถคันหรูขับมาจอดตรงประตูทางเข้าพอดี ดวงตากลมโตมองทุกการกระทำของผู้คน และเธอนึกเหตุการณ์แบบนี้ออก นั่นก็คือเขาคนนั้นชาร์ลเดินเข้ามาในบริษัทอย่างเช

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 13

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 10"ฉันไม่เชื่อ เป็นไปไม่ได้ คุณไม่จำเป็นต้องสร้างเรื่องโกหกมาบีบบังคับให้ฉันทำงานกับคุณ บอกเลยว่ามันไม่ได้ผล และฉันก็ไม่ต้องการทำงานกับคุณ ฉันขอตัว" อลินดาพูดพร้อมกับหมุนตัวหวังจะเดินออกจากห้องทำงานของเขา ฉันไม่เชื่อเอกสารตรงหน้า ฉันไม่มีทางเชื่อคนอย่างเขา คนอย่างเขาสามารถสร้า

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 14

    "แต่นายครับเธอไม่รู้ว่าตำแหน่งนี้ต้องพ่วงเรื่องแบบนั้นด้วยนะครับ""กูจ่ายเงินเดือนเป็นแสน มึงคิดว่าจะทำแค่รับโทรศัพท์เหรอไง ถ้ามึงสงสารก็รอกูเบื่อ แล้วไปดามใจกันเอาเอง ไม่แน่อาจแค่ทีเดียวเหมือนคนอื่นเพราะกูไม่ชอบกินซ้ำ แต่ตอนนี้กูคือนายของมึง มึงมีหน้าที่แค่ทำตามคำสั่งกู" ชาร์ลปรายตามองลูกน้องคนสนิท

    최신 업데이트 : 2025-03-29

최신 챕터

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 155

    "พ่อขอให้วินท์เป็นที่รักของทุกคน โตขึ้นให้เป็นเด็กดีนิสัยเหมือนแม่นะลูก พ่อกับแม่รักเด็กชายชาวินท์ครับ""แอ๊ะ" วินท์ตอบรับคำอวยพรของพ่อและแม่ด้วยรอยยิ้ม"แม่มีของขวัญให้วินท์ด้วยน๊า" ฉันหยิบกล่องของขวัญกล่องไม่ใหญ่มากให้ลูกชายถือไว้"พี่ชาร์ลคะ แกะให้ลูกหน่อยค่ะ"ชาร์ลแกะกล่องของขวัญตามที่เมียบอกเพื

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 154

    ฉันกับชาร์ลทำตามที่ช่างกล้องบอก และชาวินท์ก็ยอมนั่งอยู่บนหน้าตักผู้เป็นพ่อไม่ขยับไปไหนเลย สายตาจดจ้องอยู่กับพี่ๆที่คอยให้กำลังใจหลังกล้อง"ยิ้มนะครับ หนึ่ง...สอง...สาม"แชะ แชะ แชะ...--//--//--//--//--//--//--ช่วงเย็นของวันเดียวกันหลังจากถ่ายรูปครอบครัวเสร็จ ชาร์ลก็พาลูกชายเข้านอน เพราะต้องนอนกลา

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 153

    ตอนพิเศษ 4 : ครอบครัวสุขสันต์ (จบบริบูรณ์)หลายเดือนต่อมา"เพาะ...แมะ...เย่น เย่น (พ่อ แม่ เล่น เล่น)" เสียงลูกชายวัยหนึ่งขวบเรียกพ่อกับแม่ให้สนใจตัวเองฉันกับชาร์ลนั่งดูพัฒนาการของลูกชายที่หยิบจับนั่นวางนี่ เดินไปตรงนั้น เดินไปตรงนี้ ภายในห้องของเล่นด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้ชาวินท์หนึ่งขวบเต็มแล้ว เริ่มแส

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 152

    "หึ ติดเมีย" ชาร์ลพูดแทรกเบาๆ"หื้ม? จริงเหรอคะ?"ติ้ง...ประตูลิฟต์เปิดออกทำให้ฉันไม่ได้ถามอะไรต่อ แต่ก็ยังติดใจสิ่งที่ชาร์ลพูดออกมา ก่อนจะชำเลืองมองหน้าพี่ชายที่ส่งยิ้มมาให้ฉันเหมือนเป็นเรื่องจริง นี่ฉันตกข่าวอะไรไปหรือเปล่า แต่มันก็แปลกไปจริงๆเขาได้แต่วิดีโอคอลมาเพราะอยากเห็นหน้าหลาน ทุกทีคนอย่าง

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 151

    ตอนพิเศษ 3 : ยกทุกอย่างให้เมียกับลูกหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปฉันต้องนั่งกินข้าวอยู่บนเตียงนอนมาเป็นเวลาสองวันแล้ว ตอนแรกฉันกับชาร์ลต้องไปรับลูกเมื่อสองวันก่อนแต่เขารุนแรงกับฉันจนเดินไปไหนไม่ได้ ขาทั้งสองข้างยังไม่สามารถหุบเข้าหากันไม่ได้ จะอาบน้ำก็ต้องให้สามีอุ้มไปแช่ที่อ่าง เลยยังคงฝากน้องวินท์ไว้ที่ปู่

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 150

    "ปล่อยมันออกมา พี่รู้ว่าลินเสียวแค่ไหน" ชาร์ลละริมฝีปากออกจากเนินสามเหลี่ยมและอัดนิ้วชี้เข้าไปอีกนิ้ว ทำให้ตอนนี้ร่องสวาทของอลินดาคับแน่นไปด้วยนิ้วแกร่งทั้งสามนิ้ว เสียงน้ำในตัวเธอกระทบกับนิ้วดังไปทั่วห้องครัว ชาร์ลเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆแจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ..."พี่ชาร์ลลล...อ๊าาาา" ฉันครางออกมาจนสุ

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 149

    ตอนพิเศษ 2 : สร้างกิจกรรมทั่วบ้าน (มีรูปภาพประกอบที่ไม่ควรเปิดอ่านในที่สาธารณะ)คฤหาสน์หลังใหญ่ห้องรับแขกคู่รักข่าวใหม่ปลามันกำลังสร้างกิจกรรมบรรเลงรักกันอย่างดุเดือดบนโซฟาหรูในคฤหาสน์หลังใหญ่ เสื้อผ้าและข้าวของกระจัดการจายเต็มพื้นปึก ปึก ปึก"พี่ชาร์ลคะ อื้อ...ลินเจ็บไปหมดแล้วค่ะ อ๊ายยย" ฉันร้อ

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 148

    "อ๊า อ่ะ อ๊ายยย จุก..อื้อออ""ซี๊ด...กีเมียแน่นชิบ ซี๊ดดด"ทั้งคู่สบถออกมาอย่างไม่อาย ความอัดอั้นของทั้งสองคนกำลังได้ระบายออกมาในค่ำคืนนี้ สายตาคมกริบมองหญิงสาวร่างเล็กที่เขาลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น มือหนาเอื้อมไปบีบเคล้นหน้าอกขนาดใหญ่ที่กระเพื่อมตามแรงกระแทกและอัดสะโพกใส่ร่องสวาทอย่างดิบเถื่อนปึก ปึก

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 147

    สายตาคมเหลือบมองอาการของเมียสุดที่รักอย่างพึงพอใจ ก่อนจะค่อยๆแทรกลิ้นแหวกโพรงสวาทที่ไม่ได้ลิ้มรสมาเป็นปี ชาร์ลกระดกลิ้นเลียติ่งเกสรขึ้นลงระรัว สะโพกมนแอ่นรับการกระทำของเขาราวกับเธอชอบใจแผล็บ แผล็บ แผล็บ"อื้อ...อ่าา...เสียว พี่ชาร์ล...อ๊ายย"อลินดาร้องครางออกมาไม่หยุดเมื่อชาร์ลปรนเปรอร่องสวาทด้วยลิ

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status