공유

บทที่ 8

last update 최신 업데이트: 2025-03-29 19:54:11

พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 7

"เฮ้อ...." เสียงถอนหายใจดังเป็นสิบครั้งตั้งแต่กลับมาถึงห้อง ดวงตากลมโตจ้องมองเอกสารรับเข้าทำงานตรงหน้าด้วยความเสียดาย ถ้าปฏิเสธก็เหมือนทิ้งเงินแสนไปต่อหน้าต่อตา

"หรือว่าเราควรจะทำงานนี้อย่างที่อาจารย์บอกดี สักปีสองปีแล้วค่อยลาออก ตอนนั้นก็จะมีเงิน...เดือนละแสน...สิบสองเดือนก็...ละ ล้านนนสะสองง ฉันจะมีเงินล้านผ่านบัญชีในปีเดียว" ฉันลองคิดคำนวณดูเล่นๆ แต่ผลที่ได้รับมันไม่เล่นเลย ทำเอาหัวใจฉันเต้นระส่ำ ต่อให้หักค่าใช้จ่ายแล้วเงินก็มีมากสำหรับฐานะอย่างฉันอยู่ดี

"แล้วทำไมมันง่ายแบบนั้นละ หรือฟ้าเห็นว่าฉันเหนื่อยมาเยอะแล้ว"

ฉันเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์มาต่อสายหาเพื่อนสนิทของฉันคนเดียวที่มี อย่างน้อยสองหัวก็ดีกว่าหัวเดียว

ใช่เวลาไม่นานปลายสายก็รับด้วยน้ำเสียงสดใส

(ว่าไงลิน)

"เราไม่ได้โทรมารบกวนทิวาดึกๆใช่ไหม" ทันทีที่ปลายสายตอบรับมาฉันก็รู้สึกผิดที่ต้องโทรหาเพื่อนดึกๆ

(ไม่รบกวนเลย เราไม่ได้ยุ่งแถมยังไม่ง่วงด้วย)

"เรามีเรื่องจะปรึกษา เราคิดวนไปวนมาไม่รู้จะเอายังไงดี"

(พูดมาได้เลย วันนี้เราจะเป็นผู้คลายความกังวลให้ลินเอง)

"คือวันนี้อาจารย์เรียกเราไปคุยเรื่องงาน พอดีมีบริษัทสนใจดึงตัวเราไปทำงาน เพราะอาจารย์ส่งเกรดเราไปให้ทางนั้นดู แล้วทางนั้นก็รับเราทั้งที่ยังไม่เคยสัมภาษณ์ ยังไม่เคยเจอหน้าเราด้วยซ้ำ เราว่ามันแปลกๆ"

(ทำไมเราคิดว่ามันไม่แปลกล่ะ ทำไมไม่ลองนึกถึงดาราที่ถูกแมวมองดึงไปเล่นละครล่ะ ตอนทาบทามก็ไม่ได้รู้ว่าเด็กคนนั้นแสดงเก่งไหม แต่หน้าตาเหมาะสม มันก็ต้องผ่านการเทรนการเรียนรู้อยู่ในนั้น มันก็คล้ายๆลินที่ใบเกรดบอกว่าลินเก่งเขาเลยรับ และพอไปทำงานยังไงลินก็ต้องไปเทรนไปเรียนรู้กับบริษัทนั้นอยู่ดี เราเชื่อว่าอาจารย์มองคนออกว่าใครจะสร้างชื่อให้กับมหาวิทยาลัย อาจารย์เขารู้ว่าลินมีความรับผิดชอบไง ทางนั้นก็คงเชื่อใจอาจารย์)

"มันก็จริง หรือเราคิดมากไปเอง"

(เรารู้ว่าลินอยากกลับไปทำงานใกล้บ้านที่ต่างจังหวัด แต่เราอยากให้ลินคว้าโอกาสนี้ไว้นะ อย่างน้อยก็เก็บเงินสักก้อน ไม่แน่นะพอได้เงินก้อนลินอาจจะไปเปิดร้านเปิดบริษัทเล็กๆเป็นเจ้าของเองเลยก็ได้ เดี๋ยวนี้ใครก็อยากเป็นเจ้าของธุรกิจกันทั้งนั้น)

"อืมๆ อนาคตมันก็ไม่แน่นอนทั้งนั้นแหละเนอะ" คำพูดของทิวาทำให้ฉันคิดถึงเรื่องของร้านที่ตัวเองทำอยู่ ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดเรื่องวุ่นๆขึ้น เหมือนกับชีวิตฉันเองตอนนี้ ที่ไม่คิดว่าจะได้โอกาสจากบริษัทดีๆรับทำงาน

"ขอบใจทิวามากเลยนะ เราตัดสินใจได้แล้วล่ะ ถ้าเราไม่มีทิวาเป็นที่ปรึกษาเราคงทิ้งโอกาสดีๆแบบนี้ไปจริงๆ"

(ว้าวว...ดีใจด้วยนะ จบปุ๊บมีงานทำปั๊บ แบบนี้โคตรเจ๋ง)

พอจบเรื่องนี้ฉันกับทิวาก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อยตามประสาเพื่อนสนิท ทั้งที่พึ่งโบกมือลากันไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ แต่คำว่าเพื่อนเรื่องเล่ามันเยอะ

@งานสัมมนาของมหาวิทยาลัย

ฉันและทิวารีบมากันแต่เช้าเพราะต้องมาลงทะเบียนเข้างาน นักศึกษาปีสี่ทุกคณะทุกสาขามารวมตัวกันในวันนี้ มันเป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นว่ามีเพื่อนรุ่นเดียวกันเยอะขนาดนี้ เพราะฉันเรียนภาคค่ำนักศึกษาที่มาเรียนเลยน้อย ทุกคนสนใจกับงานครั้งนี้มาก มีตัวแทนจากบริษัทมากมายมาสัมภาษณ์งานในวันนี้ด้วย ทำให้ทุกคนรีบจับจองแต่ละที่ไว้ ใครได้ที่ทำงานก่อนเรียนจบมันคือเรื่องดีสำหรับเด็กจบใหม่

แต่ที่ฉันมาวันนี้ไม่ใช่เพราะอยากหางานที่ใหม่ทำหรอกนะ แต่ฉันอยากมาฟังประสบการณ์ของแต่ละบริษัทจะไปปรับใช้ในการทำงานบ้าง เพราะหลังจากวันนั้นฉันก็เอาเอกสารทุกอย่างมาให้อาจารย์และเซ็นต์ตกลงเข้าทำงานที่นั่นเรียบร้อยแล้วล่ะ ตอนนี้ก็เหลือแค่ว่าฉันเดินเข้าไปทำงานที่บริษัทนั้น

ส่วนเรื่องที่ร้านอาหารก็น่าจะเกินอาทิตย์ ทำให้ฉันนอนหายใจทิ้งไปวันๆอยู่ในห้องพักตัวเอง เมื่อวานนี้เจ้าของร้านก็ได้บอกให้พวกเราไปหางานอื่นทำกันก่อน เพราะคงอีกนานกว่าจะเสร็จกระบวนการตรวจสอบตามหลักโภชนาการด้านอาหาร แล้วกว่าจะกู้ชื่อเสียงกลับมาคงใช้เวลาอีกหลายเดือน

"ทิวาเล็งบริษัทไหนไว้ไหม ลองไปสัมภาษณ์ดูสิ"

"เดี๋ยวจะลองยื่นเอกสารสัมภาษณ์ดู ถ้าได้ที่เดียวกับลินก็คงดี เราก็เล็งที่ลินทำไว้เหมือนกัน"

"เอาสิ ดีเลยเราจะได้มีเพื่อนตอนไปทำงาน ไม่งั้นนั่งหงอยอยู่คนเดียวแน่" ฉันพูดด้วยความดีใจและเห็นดีเห็นงามด้วย

"ลินๆ อาจารย์อุไรเรียกหาน่ะ อาจารย์บอกว่าด่วนหน่อยนะ"

"อ่อๆโอเค ขอบใจนะที่มาบอก" ฉันพยักหน้าและตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ เมื่อเพื่อนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกันเดินเข้ามาบอกฉันที่กำลังยืนคุยกับทิวาอยู่

"งั้นเราไปหาอาจารย์ก่อน สงสัยเรียกไปคุยเรื่องที่ทำงานแน่เลย เห็นว่าวันนี้จะให้ฉันพูดคุยกับคนของบริษัทนั้น"

"โอเคจ้า ถ้าเสร็จแล้วโทรหาเราได้นะ เราก็อยู่แถวนี้แหละ"

ฉันและทิวาแยกกันคนละทาง ฉันรีบเดินไปที่ห้องพักอาจารย์หน้าตั้ง เพราะถ้าเป็นคนที่มาสัมภาษณ์จริงๆก็ไม่อยากให้เขารอนาน

ติ๊ง

"หื้ม...ก็ถูกชั้นแล้วนิ มาทำอะไรกันเยอะแยะ"

ประตูลิฟต์เปิดออกเมื่อมาถึงชั้นเป้าหมาย แต่ฉันถึงกับชะงักไปและหันไปมองดูเลขชั้นเป้าหมายอีกครั้ง คือชั้นห้องพักอาจารย์ถูกแล้ว แต่บริเวณรอบๆทั้งชั้นเต็มไปด้วยชายชกรรจ์ชุดสูทสีดำราวกับมีคนใหญ่อยู่ในชั้นนี้ ทุกก้าวที่ฉันเดินมาตามทางถูกจับจ้องด้วยคนพวกนั้น ทำเอาหายใจไม่ทั่วท้อง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก…

ฉันสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ไม่ใช่เพราะกลัวอาจารย์ในห้อง แต่เป็นเพราะผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องต่างหากล่ะ สายตาสองคู่นั้นจับจ้องราวกับเครื่องจับผิด

แกร่ก

"ขออนุญาตค่ะอาจารย์"

"อลินดามาแล้ว เข้ามาลูก" อาจารย์พูดด้วยรอยยิ้ม

"อาจารย์เรียกหนูมาพบมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ" ฉันรีบเดินไปหาอาจารย์ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยท่าทางนอบน้อมเหมือนเดิม

"เห็นว่าเราอยากให้คนที่บริษัทมาสัมภาษณ์ วันนี้ผู้บริหารบริษัทมาเองเลยนะ แถมยังเซ็นต์รับรองเอกสารที่เราตกลงทำงานกับมือท่านเองเลย แล้วท่านจะมายื่นข้อเสนอให้เราเข้าไปเรียนรู้งานระหว่างเรียนได้เลยนะ"

"คะ? ผู้บริหารเหรอคะ เรียนรู้งานระหว่างเรียน?" ใบหน้าหวานแสดงความสงสัยออกมาอย่างเปิดเผย ครั้งนี้กลายเป็นว่าฉันไม่เข้าใจสิ่งที่อาจารย์พูดสักประโยคเดียว ในสมองฉันมีแต่คำถาม

"อลินดา ชื่อเล่น ลิน คือเธอสินะ"

น้ำเสียงเรียบนิ่งและชวนขนลุกดังมาจากด้านหลังทำเอาฉันเสียวสันหลังวาบ น้ำเสียงนี้มันเหมือนฉันเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน น้ำเสียงที่เหมือนกับ.....

"คุณชาร์ล" เมื่อฉันหันมาตามเสียงเรียกชื่อตัวเองก็ต้องตกตะลึงไปกับชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหลัง เขาสวมชุดสูทเต็มยศ ใบหน้าคมคายเรียบนิ่ง และสายตาไร้ซึ่งความรู้สึกกำลังจับจ้องมาที่ฉัน

"คะ คุณมาอยู่ ที่นี่..." คำพูดของฉันกลืนหายไปในลำคอทันทีเมื่อนึกถึงบุคคลกลุ่มนั้นหน้าห้อง นั่นคือลูกน้องของเขาทั้งหมดเหมือนวันที่มาร้านอาหาร และวันนี้เขาคือผู้บริหารบริษัทที่ฉันกำลังจะทำงานงั้นเหรอ

"อลินดารู้จักคุณชาร์ลด้วยเหรอลูก อย่างนี้ดีเลย จะได้ไม่ต้องแนะนำอะไรกันเยอะ"

"ไม่รู้จักค่ะ" ฉันรีบหันไปปฏิเสธกับอาจารย์ทันที "คือหนูเคยเห็นเขาตามข่าวค่ะ"

"หึ" ชาร์ลหัวเราะในลำคอเบาๆ และค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ๆเด็กสาวตัวเล็กที่ยืนตัวเกร็ง ก่อนจะเดินเลี่ยงไปนั่งโต๊ะรับรองที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น เขาเห็นเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องแล้ว แต่เธอเองไม่ได้สนใจอย่างอื่น มุ่งตรงไปที่อาจารย์ของเธออย่างเดียว

"ไปแนะนำตัวกับท่านอีกครั้งสิลูก คุณชาร์ลเป็นถึงผู้บริหารบริษัทซีแอลที่เรากำลังจะเข้าไปทำงานเลยนะ ถ้าอยากคุยอะไรสอบถามอะไรก็ถามท่านไปตรงๆ ไม่ต้องเกร็ง คุณชาร์ลใจดี"

"เอ่อ..คือ..." พอเห็นหน้าอาจารย์ที่เหมือนจะกำลังส่งฉันไปได้ดีก็พูดไม่ออก แต่อาจารย์จะรู้ไหมว่าแท้ที่จริงแล้วมันเหมือนส่งฉันไปลงนรกมากกว่า แล้วไอ้ชื่อบริษัทนี้ฉันก็เห็นเด่นหราอยู่บนหัวกระดาษตั้งแต่วันแรก ไม่นึกว่าจะเป็นตัวย่อชื่อจริงๆของเขา

"เดี๋ยวค่ะ อาจารย์จะไปไหนคะ"

"ก็ให้เราคุยกับท่านไปตามลำพังอาจารย์จะอยู่ฟังได้อย่างไรกัน เสียมารยาทแย่เลย มันคือการสัมภาษณ์ระหว่างบริษัทและนักศึกษานะจ๊ะ" หลังจากพูดจบอาจารย์ก็เดินออกไปเลย

"อาจารย์คะ อาจารย์..."

ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความกังวล ดวงตากลมโตเหลือบไปมองชายหนุ่มที่นั่งรออยู่บริเวณนั้น แต่กลับเห็นสายตาคู่นั้นยังจับจ้องมาที่ฉันไม่วางตา

"ฉันไม่ได้ว่างมานั่งดูเธอคุยกับอาจารย์" ชาร์ลพูดขึ้นหลังจากในห้องเงียบลง เหลือเพียงเขาและเด็กสาวตัวเล็กที่ยืนมองเขาอย่างไร้มารยาท

"คุณทำแบบนี้ทำไม คุณทำให้ร้านอาหารต้องปิด แล้วนี่คุณยังมาระรานฉันถึงมหาวิทยาลัย คุณกำลังต้องการอะไรกันแน่"

"ฉันไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่เธอจะมายืนตะคอกฉันนะอลินดา เธอเป็นคนเซ็นต์ยอมรับข้อเสนอฉันเอง!" สายตาคมจ้องมองเด็กสาวในชุดนักศึกษาที่ยืนด่าเขาฉอดๆด้วยความไม่พอใจ
이 책을 계속 무료로 읽어보세요.
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

관련 챕터

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 9

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 8คำพูดของเขาทำให้ฉันชะงักไป สีหน้าและแววตาของชายหนุ่มทำเอาฉันเสียวสันหลัง ถ้าฉันโมโหใส่เขาเหมือนตอนที่อยู่ร้านอาหารอีก สถานการณ์ก็คงแย่ไม่ต่างจากเดิม ฉันสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่พยายามควบคุมสติตัวเอง“ขอโทษที่ทำให้คุณต้องเสียเวลามาวันนี้ แต่ฉันขอยกเลิกข้อเสนอของบริษัทคุณ เชิญคุ

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 10

    “ถ้าเธออยากรู้ พรุ่งนี้เธอมาถึงบริษัทฉันเมื่อไหร่เธอก็จะรู้เอง ส่วนเรื่องร้านอาหารนั่นก็อยู่ที่การกระทำของเธอ”“ที่คุณทำกับฉันแบบนี้เพราะต้องการสั่งสอนที่วันนั้นฉันทำให้พวกคุณสองคนไม่พอใจใช่ไหม”“มันคงไม่ยากสำหรับเธอกับการไปบริษัทฉันหรอกจริงไหม พรุ่งนี้แปดโมงเช้าฉันต้องเห็นเธออยู่ที่บริษัท” ชาร์ลไม่

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 11

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 9พอฉันกลับมาถึงห้องตัวเอง สิ่งแรกที่ฉันทำคือโทรหาคนที่ฉันรักและเป็นห่วงมากที่สุด"พ่อกับแม่เป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ มีใครทำอะไรพ่อกับแม่ไหมหรือมีคนมาแอบๆมองอยู่หน้าบ้านหรือเปล่า ตอนนี้พ่อกับแม่อยู่บ้านปลอดภัยดีใช่ไหมจ๊ะ"(ใจเย็นๆลิน ค่อยๆพูด แม่กับพ่อก็อยู่บ้านเราเนี่ยแหละ เอ็งเป็

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 12

    อลินดามองผู้คนมากมายที่มายืนรอตรงประตูทางเข้าด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นกำลังยืนรอรับใครบรื้น...และไม่นานขบวนรถจำนวนมากก็ขับมาจอดหน้าบริษัท ตามด้วยรถคันหรูขับมาจอดตรงประตูทางเข้าพอดี ดวงตากลมโตมองทุกการกระทำของผู้คน และเธอนึกเหตุการณ์แบบนี้ออก นั่นก็คือเขาคนนั้นชาร์ลเดินเข้ามาในบริษัทอย่างเช

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 13

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 10"ฉันไม่เชื่อ เป็นไปไม่ได้ คุณไม่จำเป็นต้องสร้างเรื่องโกหกมาบีบบังคับให้ฉันทำงานกับคุณ บอกเลยว่ามันไม่ได้ผล และฉันก็ไม่ต้องการทำงานกับคุณ ฉันขอตัว" อลินดาพูดพร้อมกับหมุนตัวหวังจะเดินออกจากห้องทำงานของเขา ฉันไม่เชื่อเอกสารตรงหน้า ฉันไม่มีทางเชื่อคนอย่างเขา คนอย่างเขาสามารถสร้า

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 14

    "แต่นายครับเธอไม่รู้ว่าตำแหน่งนี้ต้องพ่วงเรื่องแบบนั้นด้วยนะครับ""กูจ่ายเงินเดือนเป็นแสน มึงคิดว่าจะทำแค่รับโทรศัพท์เหรอไง ถ้ามึงสงสารก็รอกูเบื่อ แล้วไปดามใจกันเอาเอง ไม่แน่อาจแค่ทีเดียวเหมือนคนอื่นเพราะกูไม่ชอบกินซ้ำ แต่ตอนนี้กูคือนายของมึง มึงมีหน้าที่แค่ทำตามคำสั่งกู" ชาร์ลปรายตามองลูกน้องคนสนิท

    최신 업데이트 : 2025-03-29
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 15

    พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 11@โรงแรมหรูฉันเดินวนไปวนมาอยู่หน้าโรงแรมตั้งแต่เลิกงาน ฉันไม่มีกะจิตกะใจจะไปเรียน เพราะในสมองมันคิดแต่เรื่องของพ่อและเรื่องที่ฉันต้องมายืนอยู่ตรงนี้ หลังจากที่ฉันเข้าไปคุยกับเขาในห้องทำงานนั้นก็ไม่มีอะไรไปมากกว่าที่เขายื่นกระดาษแผ่นนี้มาให้ และช่วงบ่ายเขาก็ไม่อยู่บริษัท ออกไ

    최신 업데이트 : 2025-03-31
  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 16

    "ลุกขึ้น!"ร่างบางค่อยๆยืนขึ้นตามคำสั่ง เธอก้มหน้าต่อหน้าเขาด้วยเนื้อตัวสั่นเทา"อึก...""เงยหน้ามองฉัน""ฉันสั่งให้เงยหน้ามองฉัน!" ชาร์ลตะวาดลั่นห้องเมื่อเห็นว่าเด็กสาวเอาแต่ก้มหน้าก้มตาร้องไห้"ฮรือ...อึก" ดวงตาฉันพร่ามัวไปหมด มองคนตรงหน้าไม่ชัดเพราะน้ำตามันเอ่อล้นออกมา"ถอดเสื้อผ้าออก""ฮรือ..."

    최신 업데이트 : 2025-03-31

최신 챕터

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 155

    "พ่อขอให้วินท์เป็นที่รักของทุกคน โตขึ้นให้เป็นเด็กดีนิสัยเหมือนแม่นะลูก พ่อกับแม่รักเด็กชายชาวินท์ครับ""แอ๊ะ" วินท์ตอบรับคำอวยพรของพ่อและแม่ด้วยรอยยิ้ม"แม่มีของขวัญให้วินท์ด้วยน๊า" ฉันหยิบกล่องของขวัญกล่องไม่ใหญ่มากให้ลูกชายถือไว้"พี่ชาร์ลคะ แกะให้ลูกหน่อยค่ะ"ชาร์ลแกะกล่องของขวัญตามที่เมียบอกเพื

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 154

    ฉันกับชาร์ลทำตามที่ช่างกล้องบอก และชาวินท์ก็ยอมนั่งอยู่บนหน้าตักผู้เป็นพ่อไม่ขยับไปไหนเลย สายตาจดจ้องอยู่กับพี่ๆที่คอยให้กำลังใจหลังกล้อง"ยิ้มนะครับ หนึ่ง...สอง...สาม"แชะ แชะ แชะ...--//--//--//--//--//--//--ช่วงเย็นของวันเดียวกันหลังจากถ่ายรูปครอบครัวเสร็จ ชาร์ลก็พาลูกชายเข้านอน เพราะต้องนอนกลา

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 153

    ตอนพิเศษ 4 : ครอบครัวสุขสันต์ (จบบริบูรณ์)หลายเดือนต่อมา"เพาะ...แมะ...เย่น เย่น (พ่อ แม่ เล่น เล่น)" เสียงลูกชายวัยหนึ่งขวบเรียกพ่อกับแม่ให้สนใจตัวเองฉันกับชาร์ลนั่งดูพัฒนาการของลูกชายที่หยิบจับนั่นวางนี่ เดินไปตรงนั้น เดินไปตรงนี้ ภายในห้องของเล่นด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้ชาวินท์หนึ่งขวบเต็มแล้ว เริ่มแส

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 152

    "หึ ติดเมีย" ชาร์ลพูดแทรกเบาๆ"หื้ม? จริงเหรอคะ?"ติ้ง...ประตูลิฟต์เปิดออกทำให้ฉันไม่ได้ถามอะไรต่อ แต่ก็ยังติดใจสิ่งที่ชาร์ลพูดออกมา ก่อนจะชำเลืองมองหน้าพี่ชายที่ส่งยิ้มมาให้ฉันเหมือนเป็นเรื่องจริง นี่ฉันตกข่าวอะไรไปหรือเปล่า แต่มันก็แปลกไปจริงๆเขาได้แต่วิดีโอคอลมาเพราะอยากเห็นหน้าหลาน ทุกทีคนอย่าง

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 151

    ตอนพิเศษ 3 : ยกทุกอย่างให้เมียกับลูกหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปฉันต้องนั่งกินข้าวอยู่บนเตียงนอนมาเป็นเวลาสองวันแล้ว ตอนแรกฉันกับชาร์ลต้องไปรับลูกเมื่อสองวันก่อนแต่เขารุนแรงกับฉันจนเดินไปไหนไม่ได้ ขาทั้งสองข้างยังไม่สามารถหุบเข้าหากันไม่ได้ จะอาบน้ำก็ต้องให้สามีอุ้มไปแช่ที่อ่าง เลยยังคงฝากน้องวินท์ไว้ที่ปู่

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 150

    "ปล่อยมันออกมา พี่รู้ว่าลินเสียวแค่ไหน" ชาร์ลละริมฝีปากออกจากเนินสามเหลี่ยมและอัดนิ้วชี้เข้าไปอีกนิ้ว ทำให้ตอนนี้ร่องสวาทของอลินดาคับแน่นไปด้วยนิ้วแกร่งทั้งสามนิ้ว เสียงน้ำในตัวเธอกระทบกับนิ้วดังไปทั่วห้องครัว ชาร์ลเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆแจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ..."พี่ชาร์ลลล...อ๊าาาา" ฉันครางออกมาจนสุ

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 149

    ตอนพิเศษ 2 : สร้างกิจกรรมทั่วบ้าน (มีรูปภาพประกอบที่ไม่ควรเปิดอ่านในที่สาธารณะ)คฤหาสน์หลังใหญ่ห้องรับแขกคู่รักข่าวใหม่ปลามันกำลังสร้างกิจกรรมบรรเลงรักกันอย่างดุเดือดบนโซฟาหรูในคฤหาสน์หลังใหญ่ เสื้อผ้าและข้าวของกระจัดการจายเต็มพื้นปึก ปึก ปึก"พี่ชาร์ลคะ อื้อ...ลินเจ็บไปหมดแล้วค่ะ อ๊ายยย" ฉันร้อ

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 148

    "อ๊า อ่ะ อ๊ายยย จุก..อื้อออ""ซี๊ด...กีเมียแน่นชิบ ซี๊ดดด"ทั้งคู่สบถออกมาอย่างไม่อาย ความอัดอั้นของทั้งสองคนกำลังได้ระบายออกมาในค่ำคืนนี้ สายตาคมกริบมองหญิงสาวร่างเล็กที่เขาลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น มือหนาเอื้อมไปบีบเคล้นหน้าอกขนาดใหญ่ที่กระเพื่อมตามแรงกระแทกและอัดสะโพกใส่ร่องสวาทอย่างดิบเถื่อนปึก ปึก

  • พิษรักมาเฟีย    บทที่ 147

    สายตาคมเหลือบมองอาการของเมียสุดที่รักอย่างพึงพอใจ ก่อนจะค่อยๆแทรกลิ้นแหวกโพรงสวาทที่ไม่ได้ลิ้มรสมาเป็นปี ชาร์ลกระดกลิ้นเลียติ่งเกสรขึ้นลงระรัว สะโพกมนแอ่นรับการกระทำของเขาราวกับเธอชอบใจแผล็บ แผล็บ แผล็บ"อื้อ...อ่าา...เสียว พี่ชาร์ล...อ๊ายย"อลินดาร้องครางออกมาไม่หยุดเมื่อชาร์ลปรนเปรอร่องสวาทด้วยลิ

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status