Share

บทที่ 1307

Penulis: เด็กลำดับที่สิบหก
เมื่อเห็นแววตาและรอยยิ้มที่มุ่งร้ายของอีกฝ่ายผ่านหน้าจอโทรศัพท์ เจเรมี่ก็รู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก

สัญชาตญาณบอกเขาทันทีว่าสิ่งที่อีกฝ่ายอยากให้ดูผ่านวิดีโอคอลต้องเกี่ยวข้องกับเมเดลีนแน่นอน

“แกทำอะไรลินนี่?” เจเรมี่พบว่ามันยากที่จะสงบสติอารมณ์

เขาถามด้วยความความโกรธที่เดือดพล่านอยู่ภายใน ทว่าไรอันกลับหัวเราะตอบเบา ๆ ก่อนจะหันกล้องไปที่พื้น

“พูดสิวะ ไรอัน!” เจเรมี่เริ่มหงุดหงิด

ไรอันดูปฏิกิริยาของเจเรมี่ด้วยความพอใจ ยิ่งเจเรมี่ทุกข์มากเท่าไร เขาก็ยิ่งรู้สึกดีขึ้นเท่านั้น

เขาไม่สนใจเจเรมี่พลางเดินไปยังห้องพักของเมเดลีน จากนั้นก็เล็งกล้องไปยังที่นอนเปื้อนเลือด

เจเรมี่รู้สึกว่าหัวใจกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ เมื่อเห็นคราบเลือดขนาดใหญ่บนเตียง

“เห็นหรือยังเจเรมี่ วิทแมน? สีแดงที่แกเห็นบนเบาะมันสวยจริง ๆ ว่าไหม?” ไรอันกระตุ้นเจเรมี่ “มันคือเลือดจากผู้หญิงที่แกรักไงล่ะ”

เขาเฝ้าดูสีหน้าของเจเรมี่ที่เปลี่ยนเป็นตกใจสุดขีด เขาสามารถจินตนาการได้เลยว่าภาพที่เห็นนั้นจะทำร้ายจิตใจเจเรมี่ได้มากแค่ไหน

“แกทำอะไรกับลินนี่? ไรอัน! เธออยู่ที่ไหน?"

เจเรมี่กำลังคลั่งจนแทบบ้า!

เขาจินตนาการไม่ออกว่า
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1308

    เจเรมี่ตัดสินใจกลับไปเช็กกล้องวงจรปิดต่อ ทว่าเขากลับไม่สามารถจดจ่อกับมันได้เลย ความคิดของเขาเอาแต่นึกถึงภาพที่เมเดลีนถูกบังคับจนมุมและสู้กับไรอันด้วยทุกอย่างที่เธอมี แล้วจบลงด้วยบาดแผลและเลือด ก่อนที่ไรอันจะปล่อยเธอไป“ลินนี่”เจเรมี่เดินไปที่หน้าต่างด้วยความไม่สบายใจ ขณะที่กระทืบพื้นด้วยความหงุดหงิดก่อนเขาจะตัดสินใจขับรถออกไปยังจุดในกล้องวงจรปิดที่แสดงตำแหน่งสุดท้ายที่รถของไรอันปรากฏในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะไปสำรวจพื้นที่อยู่นั้น จู่ ๆ เขาก็ได้รับข้อความที่ไม่ระบุชื่อ: [ไม่ต้องห่วง ตอนนี้เธอไม่เป็นไรแล้ว]ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ‘เธอ’ ในข้อความอ้างถึงเมเดลีนอย่างแน่นอนหัวใจที่เต้นรัวของเจเรมี่จึงค่อย ๆ สงบลงถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงสงสัยมากว่าใครเป็นคนส่งข้อความมา คนคนนั้นจะใช่คนเดียวกับที่ช่วยเหลือเขาเอาไว้ที่โกดังหรือไม่?…เมเดลีนที่ยังถูกขังอยู่ในห้องของไรอันตลอดทั้งคืน โดยที่ไรอันไม่ได้เข้าไปรบกวนเธอด้วยเช่นกันนับเป็นเรื่องที่ดีเพราะนี่เป็นที่สิ่งเมเดลีนกังวลมากที่สุดทว่าเมื่อท้องฟ้าสว่าง อดัมและสาวใช้ก็เข้ามาในห้องเหล่าสาวใช้ช่วยเมเดลีนอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า ขณะที่อ

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1309

    เมื่อได้ยินเสียงที่เธอเฝ้าฝันถึงในทุกวัน เมเดลีนก็เงยหน้าขึ้นมองโทรศัพท์ในมือของไรอันด้วยความตกใจ ดวงตาของเธอเบิกกว้างขณะที่พยายามมองหาที่มาของเสียงของเจเรมี่ไรอันหันกล้องหลังไปที่เธอ‘ใช่คุณหรือเปล่า เจเรมี่?’‘นี่เป็นเสียงของคุณใช่ไหม?’เมเดลีนลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปหาเพื่อดูให้แน่ใจ แต่ไรอันคว้าข้อมือของเธอเอาไว้แล้วดึงร่างบางเข้าหาตัวเขาหมุนตัวเมเดลีนหันหลังแล้วแนบชิดกับอกแกร่งของเขา ก่อนจะจับหน้าสวยให้จ้องมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์เมเดลีนพยาพยามดิ้นหนีจากการจับกุมของไรอันด้วยความตื่นตระหนก ก่อนเธอจะเห็นเจเรมี่ในที่สุด“เจเรมี่…”“ลินนี่!” เสียงของเจเรมี่ยังคงก้องอยู่ในหูของเมเดลีนอย่างชัดเจนเมเดลีนจ้องไปที่ชายหนุ่มซึ่งร้อนใจและกระวนกระวายด้วยดวงตาที่ร้อนผ่าวเธอรู้ว่าทำไมเจเรมี่จึงดูเหมือนแวบหนึ่งจะโกรธเกรี้ยวขึ้นมา เธอจึงพยายามดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุมของไรอันเพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องมาเห็นภาพที่ไรอันกำลังทรมานเธอไรอันรู้ทันแผนของเมเดลีน เขาจึงไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ทำตามที่ต้องการ เขายังคงจับกรามของหญิงสาวแน่นแล้วบังคับให้จ้องตรงไปที่กล้องภาพนั้นฉีกหัวใจของเจเรมี่ออกเป็

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1310

    เมเดลีนรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดเพื่อหลีกหนี แต่ก็ทำไม่ได้อย่างที่ใจหวังเพราะเธอไม่ได้ทานอะไรมาเลยตลอดทั้งวันและยังต้องเจอการทรมานต่าง ๆ ของไรอันอีก“คนสารเลว!”เมเดลีนตวาด แต่ไรอันจับที่หลังศีรษะเพื่อกันไม่ให้เธอหนี สุดท้ายไรอันก็จูบลงที่แก้มเธออีกครั้งการกระทำนั้นเหมือนศรนับพันปักอกเจเรมี่ผมสั้นของเมเดลีนร่วงลงมาปรกหน้าท่ามกลางการต่อสู้ แต่เจเรมี่ก็เห็นได้ชัดเจนว่าคนที่เขารักกำลังร้องไห้“มันเจ็บใช่ไหมล่ะ เจเรมี่? หากแกไม่อยากให้เอวลีนทรมาน ก็โอนหุ้นทั้งหมดของวิทแมน คอร์ปอเรชั่นมาเป็นชื่อฉัน แล้วประกาศต่อสาธารณชนว่าวิทแมน คอร์ปอเรชั่นล้มละลายแล้ว”ดวงตาของไรอันเต็มไปด้วยความก้าวร้าวใบหน้าที่เปียกโชกไปด้วยน้ำตาของเมเดลีนมองเจเรมี่อย่างแน่วแน่ “อย่าไปฟังเขานะ เจเรมี่! เขาจะไม่ปล่อยฉันไปแม้ว่าคุณจะทำตามความต้องการทั้งหมดของเขาแล้วก็ตาม อย่าให้คนสารเลวนี่ได้อะไรไปนะ!”การหายใจเริ่มติดขัดเมื่อเห็นใบหน้าเศร้าหมองของเมเดลีนแม้จะรู้ดีว่าไรอันเชื่อถือไม่ได้ แต่เจเรมี่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตามที่อีกฝ่ายพูดเขาจะไม่ยอมทิ้งความหวังที่จะทำให้เธอไม่เป็นไรไป“ฉันจะให้ทุกอย่างที

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1311

    ได้ยินอย่างนั้น เจเรมี่ก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาเย็นยะเยือกขึ้นมาสายตาคมกริบมองผ่านกล้องที่แกว่งไกวไปมา ขณะที่เมเดลีนกำลังกดปลายแหลมของกิ๊บติดผมเข้ากับข้อมือของตัวเองอย่างแรงกิ๊บที่เธอถืออาจจะดูไม่ใช่อาวุธที่ร้ายแรง แต่เมเดลีนใช้กำลังทั้งหมดที่มีกดลงไปจึงทำให้สิ่งของที่ดูไม่อันตรายกลายเป็นอาวุธได้เช่นกันหญิงสาวกรีดที่ข้อมือของตัวเองอย่างแรงและรวดเร็วจนเกิดเป็นเส้นยาว จากนั้นเลือดสด ๆ ก็ไหลออกมาจากบาดแผลอย่างน่ากลัว“ลินนี่!”เจเรมี่ตะโกนอย่างสุดเสียงขณะที่ความเจ็บปวดได้แพร่กระจายไปทั่วร่างกายของเขาราวกับถูกเฉือนเช่นกันเขารู้ว่าเมเดลีนต้องถูกทรมานจนสิ้นหวัง ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่มีวันทำแบบนี้ไรอันเองก็ผงะไปกับการกระทำของเธอ เขาจ้องเมเดลีนอย่างงุนงงและเจ็บปวดที่หัวใจเช่นเดียวกัน แต่ในขณะเดียวกันความโกรธก็หลั่งไหลเข้ามาในดวงตาคมของเขา“ทำไม? ผมสู้เจเรมี่ไม่ได้เลยงั้นเหรอ?”เมเดลีนดูน่าสมเพชด้วยผมและเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงราวกับตุ๊กตาที่ถูกทิ้งและไม่ได้รับการเก็บรักษาอย่างดี ทว่าดวงตากลมของเธอกลับสดใสสวยงาม“คุณไม่มีวันเทียบกับเขาได้” รอยยิ้มบางประดับบนใบหน้าสวยก่อนที่เธอจะเอ่ยเสร

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1312

    เจเรมี่เฝ้าดูอดัมเตรียมเข็มแล้วฉีดยาให้กับเมเดลีนเพียงไม่กี่วินาที แต่ให้ความรู้สึกยาวนานมากเหลือเกินในขณะที่เมเดลีนเองก็ยังไม่ได้สติอยู่ตลอดเวลาเจเรมี่เริ่มสติเลือนราง ตอนนี้เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย นอกจากเฝ้าดู เขารู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกประสาทสัมผัสของเขาอีกครั้ง“เธอจะตกอยู่ในอันตรายจนถึงแก่ชีวิตหรือเปล่า?” ไรอันถามอย่างตรงไปตรงมาเจเรมี่เองก็รอคำตอบเช่นกัน เขามองดูอดัมที่นั่งยอง ๆ อยู่กับพื้นแล้วเริ่มเก็บอุปกรณ์ทางการแพทย์ “หลอดเลือดแดงใหญ่ของเธอไม่เป็นไร ไม่อย่างนั้นผมก็คงช่วยอะไรไม่ได้”จากนั้นไรอันก็หันกล้องมาที่ตัวเอง“แกได้ยินแล้วใช่ไหม เจเรมี่? ทำตามที่ฉันสั่งไปก่อนหน้านี้ ไม่อย่างนั้นแกจะไม่ได้เจอเอวลีนอีกเลย”จากนั้นไรอันก็วางสายไปเมื่อเห็นหน้าจอดับลง เจเรมี่ก็นึกถึงข้อมูลที่เขาเพิ่งได้รับมาเมื่อสักครู่นี้ทันทีจากนั้นเขาก็หันหลังกลับไปโดยไม่ลังเลเลยสักนิด…เมเดลีนหลับไปตลอดทั้งคืน และในตอนที่ตื่นขึ้นแสงแดดอันอบอุ่นก็ส่องกระทบหางตาของเธอเธอกะพริบตาอย่างเหนื่อยล้าและรู้ว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ จากนั้นจิตใจของเธอก็รู้สึกหนักอึ้งและยุ่งเหยิ

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1313

    สีหน้าของไรอันเปลี่ยนไป และคลื่นอารมณ์กระเพื่อมฉายผ่านแววตาของเมเดลีนเมื่อได้ยินชื่อของเจเรมี่“เขาหาเจอได้ยังไง?” ไรอันถามและสั่งสาวใช้ทั้งสองว่า “จับตาดูคุณผู้หญิงไว้และอยู่ข้างในนี้”พวกเขาพยักหน้าในขณะที่ไรอันรีบออกไป ทั้งสองเดินเข้ามาเฝ้าเมเดลีนที่ข้างเตียงทันทีอดัมละสายตาจากสีหน้าเฉื่อยชาของเมเดลีนด้วยสายตามีเลศนัยก่อนที่จะจากไปไรอันกลับมาที่ห้องทำงานเพื่อตรวจสอบภาพจากในคอมพิวเตอร์ เขาพบรถหลายคันขับเข้ามาที่วิลล่า ชายหนุ่มขยายภาพให้ชัดขึ้น ก่อนจะเห็นร่างสูงของเจเรมี่อย่างชัดเจน“เขารู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่ไหน?” อดัมดูสับสนและหงุดหงิด “ตอนนี้เราจะเอายังไงต่อ?”“ถ้าหาเราเจอก็แสดงว่าเขาเตรียมความพร้อมมาดีมาก เอาตัวเอวลีนและครอบครัวเธอออกไปก่อน ทางนี้ฉันจัดการเอง” ไรอันตัดสินใจโดยไม่เกรงกลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับเจเรมี่ตัวต่อตัว“คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหม?” อดัมถามอย่างเป็นห่วงไรอันคลี่ยิ้มอย่างมั่นใจ “ทำไมจะต้องเป็นไรล่ะ? ก็ไม่ได้ดูเหมือนพวกนั้นจะจับตัวฉันได้นี่”อดัมไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ก่อนจะรีบกลับไปที่ห้องของเมเดลีนตามที่ไรอันสั่งสาวใช้ทักทายอย่างสุภาพเมื่อเห็นอดัมเดินเข้

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1314

    สีหน้าของเมเดลีนเปลี่ยนไปราวกับว่าเพิ่งนึกอะไรออก“แม่กับพ่อ..”เธอระพริบดวงตากลมสวยเบา ๆ จากนั้นก็ขมวดคิ้วได้รูปแล้วร้องขอไรอันอย่างจริงจัง “บอกเจเรมี่ให้ฉันทีว่า หลังจากที่เจอพ่อกับแม่แล้วฉันจะกลับมา อย่าลืมบอกเขานะ…”“...” เมื่อได้ยินอย่างนั้น ทั้งไรอันและอดัมก็ต่างตกตะลึงเมเดลีนนั่งตัวตรงด้วยท่าทางที่เอาแต่ใจ ก่อนจะสั่งคนขับ “รีบออกรถเดี๋ยวนี้ ถ้าเราไปเร็ว เราก็จะได้กลับมาเร็ว ฉันยังต้องกลับมาที่นี่เพื่อรอเจเรมี่ เขาบอกว่าเขาจะมารับฉัน”ในที่สุดไรอันก็ตระหนักได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเมเดลีนเขามองดูใบหน้าด้านข้างอันงดงามนั้นอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา “ดูแลเธอให้ดีและอย่าให้เกิดอะไรขึ้นกับเธอ” ไรอันสั่งอดัมพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะค่อย ๆ ปิดกระจกรถไรอันยืนอยู่กับที่สักพักแล้วมองดูรถที่ค่อย ๆ ไกลออกไปเขาคิดว่าได้ขจัดความดื้อรั้นและไม่เชื่อฟังเขาออกไปจากเมเดลีนสำเร็จแล้ว และยังคิดว่ายาที่ฉีดให้ได้ลบความทรงจำของเธอจนหมดสิ้น ทว่าเขากลับไม่เคยคาดคิดเลยว่าตัวเองจะบีบบังคับให้เมเดลีนกลับกลายเป็นคนโง่เง่าที่เอาแต่ใจจดใจจ่ออยู่กับการมาหาของเจเรมี่แล้วพาเธอกลับบ้าน...ไรอันกลับมา

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1315

    ไรอันคุ้นเคยกับเสียงนี้มาก เขามองผ่านผู้คนออกไปแล้วก็พบเข้ากับผู้ชายคนหนึ่งที่ค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเขาคนคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคนที่เขาไว้ใจมากที่สุด อดัมเจเรมี่เองก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นอดัม แต่ก็ไม่ได้แปลกใจมากขนาดนั้นเขาเกือบจะเดาทุกอย่างออกหมดแล้วชายลึกลับที่ช่วยปฐมพยาบาล และช่วยนำตัวเขาส่งโรงพยาบาลพร้อมกับส่งข้อความถึงเขาคือ อดัมไรอันมองอดัมที่กำลังเดินมาหาด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่งที่ค่อย ๆ เหือดหายไป“ทำไมยังอยู่ที่นี่?” สีหน้าของไรอันเย็นชาขึ้นมาก แต่ที่จริงสิ่งที่เขาอยากถามมากที่สุดคือทำไมเมื่อกี้อดัมพูดแบบนั้นออกมาอดัมยิ้มอย่างใจเย็น พลางใช้ดวงตาสีเข้มหลังแว่นสายตาจ้องมองคนตรงหน้านิ่ง“แล้วคุณคิดว่าผมต้องอยู่ที่ไหนล่ะ?” อดัมถามด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “คิดว่าผมทำตามคำสั่งของคุณด้วยการพาตัวเอวลีนไปยังที่กบดานที่คุณพูดถึงแล้วหรือเปล่า?”เมื่ออดัมพูดจบทั้งไรอันและเจเรมี่ก็มีแววตาเป็นประกายขึ้นทันใดเจเรมี่เดินไปหยุดด้านหน้าของอดัมแล้วถามอย่างกระวนกระวายใจ “อดัม คุณรู้ไหมว่าลินนี่อยู่ที่ไหน?”อดัมชำเลืองมองเจเรมี่ที่กำลังกังวลใจ จากนั้นก็มองไปยังสีหน้าเย็นชาของ

Bab terbaru

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1430

    อดัมไม่ได้ให้เชอร์ลี่ย์เข้ามาด้วย ในขณะที่เขาพาทั้งเมเดลีนและเจเรมี่เข้ามาในห้องทำงานตัวเองห้องนั้นกว้างขวางและตกแต่งภายในอย่างหรูหรากว่าที่เห็นในโรงพยาบาล มีอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ดูค่อนข้างล้ำสมัยวางอยู่รอบ ๆเมเดลีนยืนอยู่ข้าง ๆ เฝ้าดูอดัมทำการทดสอบต่าง ๆ กับเจเรมี่ในที่สุดอดัมก็เก็บตัวอย่างเลือดจากเจเรมี่มาวางบนอุปกรณ์เพื่อทำการวินิจฉัยทันทีเธอรู้สึกกระวนกระวายใจในระหว่างที่รอถึงอย่างนั้นเธอก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าสีของตัวอย่างเลือดเจเรมี่ไม่ได้เข้มอย่างที่เคยเป็น ซึ่งนั่นอาจจะเป็นสัญญาณที่ดีประมาณสิบนาทีต่อมา ผลก็ออก“ทุกอย่างโอเคไหมอดัม?” เมเดลีนเอ่ยถาม“ไม่ต้องกังวลลินนี่ อาการผมจะดีขึ้นกว่าเดิมแน่นอน” เจเรมี่จับมือของเธอไว้แล้วปลอบโยน“ถ้าคุณอาการดีขึ้นมากแล้วทำไมวันนั้นคุณถึงทรุดลงกะทันหันแบบนั้นล่ะ?” เธอยังคงเอ่ยอย่างวิตกอดัมไม่ได้พูดอะไร เขาไล่สายตาผ่านรายงานวินิจฉัยสองครั้ง ก่อนจะมีแววตาเป็นประกาย ทว่าในไม่ช้าก็ต้องหายไป“ทุกอย่างดูดีทีเดียว ไม่มีอะไรผิดปกติ” อดัมพูดขณะที่มองเมเดลีน “ไม่ต้องกังวลมากไป เขากำลังค่อย ๆ ฟื้นตัวน่ะ”ได้ยินอย่างนั้นเมเดลีนก็ถอนหายใจโล่งอก

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1429

    เมเดลีนเองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกันที่เห็นใครบางคนลงมาจากรถ “เชอร์ลี่ย์ ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่?”เชอร์ลี่ย์ยิ้มอย่างเป็นมิตร “ฉันบอกว่าจะกลับบ้านไม่ใช่เหรอคะ นี่บ้านฉันน่ะ”เมเดลีนชี้ไปที่วิลล่าขนาดเล็กข้างหน้า “นี่คือบ้านของคุณเหรอคะ?”“ค่ะ ที่นี่คือบ้านของฉัน” เชอร์ลี่ย์พยักหน้าอย่างมั่นใจ จากนั้นเธอก็เดินไปหาอดัมด้วยท่าทางจริงจัง “อดัม พี่สาวกลับบ้านทั้งทีทำไมดูไม่มีความสุขเลยล่ะ”ข้อมูลใหม่นั้นทำให้เมเดลีนรู้สึกงุนงง “เชอร์ลีย์ คุณเป็นพี่สาวของอดัมเหรอคะ?”“ค่ะ ฉันเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของเขา เรามีพ่อและแม่คนเดียวกัน” เชอร์ลี่ย์แตะไหล่ของอดัมเบา ๆ แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย “อดัม ทำไมไม่แนะนำเพื่อนให้ฉันรู้จักเลยล่ะ?”อดัมได้ยินอย่างนั้นก็ฝืนยิ้มออกมาเบา ๆ “ฉันไม่จำเป็นต้องแนะนำหรอก เพราะดูเหมือนทุกคนจะรู้จักกันอยู่แล้ว” เขาก้าวไปข้างหน้าราวกับว่าเขาจงใจหลีกเลี่ยงเชอร์ลี่ย์ “เข้าไปคุยกันข้างในเถอะ”เชอร์ลี่ย์ยิ้มอย่างสดใส "ฉันไม่ได้อยู่บ้านมาหลายปี ฉันก็ควรจะได้ชื่นชมบ้านหลังนี้ที่เคยอยู่บ้างนะ”ขณะที่พูดเธอก็เดินนำเข้าไปในบ้านก่อนอดัมเชิญเมเดลีนและเจเรมี่เข้าไป “เข้ามาสิ”เมเดลีนพยักห

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1428

    อดัมอึ้งไปครู่หนึ่ง “ว่าไงนะ? คุณกำลังพูดอะไร? คุณเป็นใคร? เอวลีนอยู่ไหน?”“จำฉันไม่ได้แล้วเหรอ? คุณก็เหมือนพ่อแม่ของคุณนั่นแหละอดัม ไร้หัวใจและโหดร้าย” เชอร์ลี่ย์ล้อเลียนอย่างเย็นชาอดัมเงียบไปชั่วครู่ก่อนสุดท้ายเขาจะตอบสนองกลับมา“เธอเองเหรอ” ราวกับว่ามีบางอย่างมากระตุ้นภายในใจเขาตกตะลึงปนประหลาดใจ“ใช่ ฉันเอง” เชอร์ลี่ย์ตอบอดัมอย่างไม่ลังเล “เดี๋ยวเร็ว ๆ นี้เราก็คงได้พบกัน แม้ว่าฉันไม่คิดว่านายจะตั้งตารอฉันหรอกใช่ไหม?”อดัมเงียบไปก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง “ทำไมเป็นเป็นเธอที่รับโทรศัพท์? เอวลีนอยู่ที่ไหน? เจเรมี่เป็นยังไงบ้าง?”คนฟังเอ่ยอย่างเย้ยหยัน “ฉันไม่ได้บอกหรอกเหรอ? ว่าเดี๋ยวเขาก็ตายแล้ว ภรรยาที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็จะต้องใจสลายไปด้วยน่ะ”“พูดบ้าอะไรเนี่ย! เขาไม่มีทางตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตได้!” น้ำเสียงของอดัมเอ่ยออกมาด้วยความตื่นตระหนก “ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอเล่นแบบนี้แน่!”อดัมรีบวางสายรอยยิ้มของเชอร์ลี่ย์กว้างขึ้นในขณะที่จ้องหน้าจอที่ค่อย ๆ หรี่แสงลงช้า ๆ“เป็นใครกันถึงมาห้ามไม่ให้ฉันเล่นน่ะอดัม? เป็นตัวแทนของคนสองคนนั้นที่ตายไปแล้วเมื่อหลายปีก่อนงั้นเหรอ? ฮึ”เธอเย้ยหยันแ

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1427

    “เจเรมี่!”เมเดลีนพบว่าไม่สามารถทนรออยู่หน้าห้องน้ำได้อีกต่อไป เธอเปิดประตูแล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้ำ สิ่งที่เห็นคือเจเรมี่ที่มีสีหน้าโกรธเกรี้ยวและเย็นชา ขณะที่ร่างของเชอร์ลี่ย์ล้มลงข้างอ่างอาบน้ำเมเดลีนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็รีบเช็คก่อนว่าเจเรมี่เป็นอย่างไรบ้าง แต่ด้วยความมีมารยาทเธอจึงรีบเข้าไปหาและพยุงเชอร์ลี่ย์เธอเพิ่งเอื้อมมือออกไป แต่โดนเจเรมี่จับแขนไว้แน่น เขาจับไว้แรงมากจนเธอรู้สึกเจ็บ“อย่าไปแตะต้องตัวเธอ”เจเรมี่เอ่ยเสียงเย็นสุดขีด“เจเรมี่?” เมเดลีนมองแววตาที่เฉียบคมของเขา “คุณโอเคไหม เจเรมี่? เกิดอะไรขึ้น ทำไมเชอร์ลี่ย์…” “ไม่ต้องกังวลค่ะ คุณนายวิทแมน ฉันไม่เป็นไร” เชอร์ลี่ย์จับข้างอ่างขณะที่ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง เธอชำเลืองมองสายตาเย็นชาของเจเรมี่จากหางตาก่อนจะหันไปยิ้มให้เมเดลีน“เจเรมี่ไม่ต้องการให้คุณสัมผัสฉันเพราะฉันทำเข็มหักโดยไม่ตั้งใจน่ะค่ะ มันคงจะแย่ถ้าคุณได้รับบาดเจ็บเพราะความผิดพลาดที่ไม่เป็นมืออาชีพของฉัน”จากนั้นเมเดลีนก็เห็นเข็มเล็ก ๆ หักยื่นออกมาจากแขนของเชอร์ลี่ย์หญิงสาวดึงเข็มออกมาอย่างใจเย็นโดยที่คิ้วเรียวของเธอไม่แม้แต่จะขยับเข้าหากัน“เจเร

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1426

    เธอสัมผัสแขนของเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล เพราะอุณหภูมิจากร่างกายของเจเรมี่ไม่เพิ่มขึ้นเลย “อุณหภูมิร่างกายของเขาต่ำเพราะเขาแช่น้ำแข็งน่ะค่ะ” เสียงของเชอร์ลี่ย์ดังขึ้นจากด้านหลังเมื่อหันไปมองเมเดลีนก็เห็นเชอร์ลี่ย์ค่อย ๆ เดินเข้ามาพร้อมเข็มฉีดยาในมือของเธอ“คุณช่วยรอข้างนอกได้ไหมคะคุณนายวิทแมน? ฉันไม่ชอบให้ใครมาเฝ้าเวลาต้องรักษาคนไข้น่ะค่ะ”เมเดลีนเข้าใจและลุกขึ้น แต่เจเรมี่จับมือเธอไว้เสียก่อน“อย่าไปนะลินนี่”“ไม่เป็นไรเจเรมี่ ให้เชอร์ลี่ย์ฉีดยาให้คุณแล้วคุณจะไม่เป็นไร โอเคไหม?” เมเดลีนเอ่ยราวกับว่าเขาเป็นเด็ก ก่อนจะปล่อยมือ“ขอบคุณนะคะ เชอร์ลี่ย์”“ด้วยความยินดีค่ะ ฉันยินดีที่ได้ช่วยเหลือผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือค่ะ” เชอร์ลี่ย์ยิ้มเล็กน้อยเมเดลีนได้ยินอย่างนั้นก็ไม่คิดมากก่อนจะเดินออกไปเธอมองเจเรมี่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนปิดประตู เห็นแววของเขาเริ่มมีสีแดงจาง ๆเขากำลังมองเธออย่างอ้อนวอนจู่ ๆ เมเดลีนก็รู้สึกว่าอยากจะเข้าไปอยู่ข้าง ๆ เขา แต่เชอร์ลี่ย์ก็หันกลับมาตรวจสอบว่าเมเดลีนออกไปจากห้องน้ำหรือยังตอนนั้นเองที่เมเดลีนเห็นรูปร่างสมส่วนของเชอร์ลี่ย์ซึ่งเปียกโช

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1425

    เมเดลีนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งขณะที่ชำเลืองไปมองประตูห้องน้ำที่ปิดแน่น“อีกนิดเดียวมันก็จะจบแล้วเจเรมี่ อดทนอีกนิด“คุณจะปลดปล่อยความเจ็บปวดได้เหมือนที่ผ่านมาไง“ฉันเป็นหมอของคุณ แต่ฉันก็เป็นเพื่อนคุณด้วย ฉันช่วยคุณได้ อา…”เมเดลีนได้ยินเสียงของเชอร์ลี่ย์ดังออกมาไม่หยุดจนกระทั่งเธอกระซิบด้วยน้ำเสียงลุ่มหลงเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นเหตุการณ์ภายในห้องน้ำก็เงียบลงพนักงานมองไปที่ห้องน้ำด้วยสายตาแปลก ๆ ก่อนที่จะหันไปพูดกับเมเดลีน“ผมเอาน้ำแข็งไปไว้ในห้องน้ำหมดแล้วครับ คุณนายวิทแมน ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมติดต่อเราได้เลยนะครับ”แล้วเมเดลีนก็ได้สติกลับคืนมาสู่ความจริง “ขอบคุณค่ะ”“ด้วยความยินดีครับ” พนักงานยิ้มเล็กน้อยและจากไปเมเดลีนลากกระเป๋าเดินทางของเชอร์ลี่ย์ไปที่ห้องน้ำ เมื่อเอื้อมมือไปเปิดประตูก็พบว่าประตูถูกล็อคจากด้านใน“ฉันเอาของขึ้นมาให้แล้วนะคะ เจเรมี่เป็นยังไงบ้าง?” เมเดลีนถามในขณะที่ไม่มีเสียงตอบรับมาจากข้างใน“เชอร์ลี่ย์? เชอร์ลี่ย์? เจเรมี่! เจเรมี่!" เธอเริ่มตื่นตระหนก และไม่สามารถทนต่อความเงียบในขณะนี้ได้อีกต่อไปก๊อก ก๊อก ก๊อก เธอเคาะประตูซ้ำ ๆ จนข้อนิ้วเริ่มแดง“

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1424

    เมเดลีนขึ้นลิฟต์ไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว ขณะที่ก้าวออกไปเธอก็เห็นใครบางคนที่คุ้นเคยอยู่ตรงทางเดิน“เชอร์ลี่ย์?” เมเดลีนเรียกออกมาอย่างลังเลผู้หญิงที่เดินห่างออกไปเล็กน้อยหยุดเดินแล้วหันมามอง “ใช่ ฉันเองค่ะ คุณนายวิทแมน” เชอร์ลี่ย์ยิ้มและอธิบาย “ฉันลืมของบางอย่างไว้ในห้อง ก็เลยกลับมาหยิบ”เมเดลีนวิ่งไปหาเชอร์ลี่ย์ ผู้หญิงคนนี้ไม่ต่างจากผู้ช่วยชีวิตของเธอในขณะนี้“พิษในร่างกายของเจเรมี่กำเริบกะทันหัน คุณเคยรักษาเขาใช่ไหมเชอร์ลี่ย์? คุณน่าจะช่วยเขาได้อีกครั้ง! ได้โปรดเถอะค่ะ ตอนนี้เขากำลังเจ็บปวดมาก!”ในตอนนั้นสีหน้าของเชอร์ลี่ย์ก็เริ่มเป็นกังวลขึ้นมา “ตอนนี้เจเรมี่อยู่ที่ไหนคะ?”“ในห้องค่ะ!”“รีบพาฉันไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!” เชอร์ลี่ย์รีบเดินตามเมเดลีนไปเมื่อเข้าไปในห้องเมเดลีนก็เห็นว่าเจเรมี่สามารถลุกขึ้นนั่งพิงกับเตียงได้แล้ว เธอจึงรีบวิ่งไปหาเขาทันที “คุณจะไม่เป็นไรเจเรมี่ เชอร์ลี่ย์บังเอิญกลับมาที่โรงแรมเพราะลืมของเอาไว้ เธอสามารถช่วยคุณได้แน่!”เมื่อได้ยินเช่นนั้นดวงตาคมกริบก็หรี่ลง และเมื่อเห็นเชอร์ลี่ย์เดิยเข้ามาหา เขาก็ขยับตัวออกอย่างรังเกียจเชอร์ลี่ย์เองก็เห็นความไม่พ

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1423

    เมเดลีนวิ่งออกจากห้องน้ำและเห็นเจเรมี่นอนกองอยู่บนพื้นข้างเตียง“เจเรมี่!”เธอรีบวิ่งไปคุกเข่าลงข้าง ๆ เขาอย่างลนลาน คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันราวกับว่าเขากำลังทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส หัวใจของเมเดลีนเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนก“เกิดอะไรขึ้นน่ะเจเรมี่? ยาพิษออกฤทธิ์อีกแล้วใช่ไหม?”เธอดึงไหล่ของเจเรมี่เพื่อให้เขาพิงมาที่ตัวเธอหากทำได้เธอก็อยากจะพาเขาไปที่เตียง แต่เธอกลับไม่แข็งแรงพอ“เกิดอะไรขึ้น? อดัมบอกเองนี่ว่ามันจะเกิดขึ้นไม่บ่อย แล้วทำไมตอนนี้อาการของคุณกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว”เมเดลีนกระวนกระวายขณะที่น้ำตาเริ่มไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ และหยดน้ำตาใส ๆ ของเธอก็ตกลงบนใบหน้าของเจเรมี่“ไม่ต้องกังวลลินนี่” เจเรมี่พูดผ่านความเจ็บปวด พลางเอื้อมมือไปลูบแก้มของเธอเบา ๆ “ผมชินกับความเจ็บปวดแล้ว มันจะเจ็บไม่นาน เดี๋ยวผมก็อาการดีขึ้น”เขาปลอบโยนในขณะที่คลี่ยิ้มเพื่อคลายความกังวลของอีกฝ่ายแต่ยิ่งเจเรมี่คำนึงถึงอารมณ์ความรู้สึกของเธอมากเท่าไหร่ หัวใจของเมเดลีนก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น“อดัม ฉันจะโทรหาอดัม เขารู้ว่าต้องทำยังไง!” เมเดลีนรีบควานหาโทรศัพท์แล้วโทรหาอดัมทันทีแต่กลับไม่มีใครรับ

  • บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ   บทที่ 1422

    “สำหรับฉัน?” เมเดลีนรับของขวัญมาด้วยความสับสน ก่อนจะเห็นว่ามีข้อความติดมาด้วยในข้อความเขียนเอาไว้ว่า : [ฉันรีบไปหน่อยก็เลยไม่มีเวลาหาของขวัญสำหรับการเจอกันที่ดีกว่านี้ให้คุณ แต่หวังว่าคุณจะชอบสิ่งนี้นะคะ] ลงชื่อเชอร์ลี่ย์นี่เป็นของขวัญหลังจากพบกันครั้งแรกจากเชอร์ลี่ย์งั้นเหรอ?เมเดลีนรู้สึกประหลาดใจ “คุณมีข้อมูลติดต่อเชอร์ลี่ย์ไหมเจเรมี่? ฉันอยากจะขอบคุณเธอ”“ไม่” เจเรมี่ตอบห้วน ๆ “ไปกันเถอะ ส่วนอันนี้ก็ฝากพนักงานเอาไว้ที่นี่”“ทำแบบนั้นมันจะไม่ดูเสียมารยาทไปเหรอคะ?” เมเดลีนครุ่นคิดและตัดสินใจเอาของสิ่งนั้นกลับไปที่ห้องด้วยในที่สุด เจเรมี่ไม่พูดอะไรมากแล้วกลับไปที่ห้องพร้อมเมเดลีนระหว่างทางกลับเธอเปิดกล่องแล้วพบชุดอโรมาเทอราพีข้างในรูปร่างของขวดนั้นเป็นรูปงูดูแปลกตาเมเดลีนที่ไวต่อกลิ่นและเชี่ยวชาญด้านการผสมน้ำหอม เธอจึงลองดมดูแต่นอกจากกลิ่นปกติที่เคยดมแล้ว เธอสังเกตว่าสิ่งนี้มีกลิ่นบางอย่างที่เธอไม่เคยได้กลิ่นจากที่ไหนมาก่อนอยู่ด้วย“วางมันลงแล้วไปกันเถอะ ลินนี่ เดี๋ยวแผนวันนี้เราพังหมดนะ” น้ำเสียงราวกับว่าเจเรมี่กำลังเตือนเธอ เขาดูเกลียดของขวัญชิ้นนี้จริง ๆคำพูดของ

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status