แชร์

บทที่ 2157

ผู้เขียน: ชวินเป่ยอี๋
“เสี่ยวเต๋อจื่อหรือ?”

หวังหยวนทำหน้างง

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ!”

ไป๋ลั่วหลียืนยัน “เสี่ยวเต๋อจื่อเป็นคนที่ฝ่าบาททรงไว้ใจมากที่สุด คอยดูแลชีวิตประจำวันของพระองค์มาโดยตลอด แม้จะอายุยังน้อย แต่ก็ทำงานรอบคอบอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ ฝ่าบาทจึงให้อยู่รับใช้ใกล้ชิด”

“ตอนที่ฝ่าบาทสวรรคต เสี่ยวเต๋อจื่อได้หายตัวไป ข้าคิดว่าเขาคงถูกฆ่าไปแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาคงแอบไปซ่อนตัว และกลายเป็นสายลับขององค์ชาย”

“หากพวกเราหาเสี่ยวเต๋อจื่อพบก็จะติดต่อกับองค์ชายได้”

ศัตรูอยู่ในที่สว่าง พวกเขาอยู่ในที่มืด ต้องวางแผนอย่างรอบคอบ ห้ามเปิดเผยตัว ไม่เช่นนั้นซือฟางและเจี๋ยงโฉ่วอีจะระวังตัว

สองคนนั้นไม่ใช่คนดี!

“จริงด้วย”

“แต่ตามที่เขาเล่า เสี่ยวเต๋อจื่อเป็นคนรอบคอบ ตอนมาที่ร้านอาหารก็ทำตัวลึกลับ พวกเราคงหาตัวเขายากใช่หรือไม่?”

“เจ้าอยู่ในวังหลวงมานาน มีเพื่อนสนิทที่ยังอยู่ในวังบ้างหรือไม่?”

“อาจจะขอความช่วยเหลือได้บ้าง”

หวังหยวนมองไป๋ลั่วหลี เฝ้ารอคำตอบ

ไป๋ลั่วหลีส่ายหน้า แล้วกล่าวว่า “ฝ่าบาทไม่ชอบให้คนรวมกลุ่ม แบ่งฝักแบ่งฝ่ายกัน ข้าถูกยกย่องเป็นหญิงงามผู้มีความสามารถอันดับหนึ่ง ย่อมมีคนมากมายอยากคบค้าสมาคม แต
บทที่ถูกล็อก
อ่านต่อที่ GoodNovel
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
ความคิดเห็น (1)
goodnovel comment avatar
Piti Yindee
อู๋หลิง หายไปไหน
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทที่เกี่ยวข้อง

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2158

    “เรื่องในต้าเย่วุ่นวายราวกับน้ำโคลนขุ่น ใครเข้าไปก็มีแต่จะเดือดร้อน ไม่เพียงแต่ไม่มีทางทำให้น้ำใสเท่านั้น แต่ยังอาจทำให้ตัวเองแปดเปื้อนไปด้วย...”“ไม่ใช่ว่าท่านเห็นแม่นางไป๋หน้าตาสะสวย จึงอยากช่วยนางให้ช่วยไป๋อวิ๋นเฟยได้ใช่หรือไม่?”หลิ่วหรูเยียนมองหวังหยวนด้วยความแปลกใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยหวังหยวนหัวเราะ แล้วกล่าวว่า “เหตุใดเจ้าคิดมากนัก? ข้าเป็นคนเห็นแก่ผู้หญิงหรือ?”“ที่ข้าทำเช่นนี้ย่อมมีเหตุผล!”“เจ้าไม่คิดบ้างหรือ หากซือฟางและเจี๋ยงโฉ่วอีทำให้ไป๋หมิงเป็นหุ่นเชิด เรื่องในต้าเย่ก็จะขึ้นอยู่กับพวกเขา ข้ากับพวกเขาเป็นศัตรูกัน หากพวกเขามีอำนาจขึ้นมา เจ้าว่าพวกเขาจะเล่นงานใครก่อน?”หลิ่วหรูเยียนเข้าใจในทันทีดูเหมือนว่านางจะคิดเล็กคิดน้อยเกินไป...ต้าเย่และเมืองหลิงที่หวังหยวนปกครองต่างก็อยู่ในดินแดนทั้งเก้า หากเกิดสงคราม ถึงแม้หวังหยวนจะใช้ปืนใหญ่จนชนะศึก แต่ก็ต้องเกิดความสูญเสียมากมาย!ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่หวังหยวนต้องการอีกอย่างคือต้าเป่ยก็ยังจ้องจะโจมตี หากพวกเขาฉวยโอกาสในเวลานั้น หวังหยวนก็จะตกอยู่ในวงล้อมของทั้งสองฝ่ายอย่างแน่นอน!ผลที่ตามมาคงจะเลวร้าย!“การเป็นศัต

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2159

    “ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว เลือกคืนนี้เลยก็แล้วกัน”หวังหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นยกถ้วยน้ำชาขึ้นมองไปยังท้องฟ้าคืนนี้คงเป็นคืนที่นอนไม่หลับอีกด้านหนึ่ง ไป๋ลั่วหลีควบม้าอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังค่ายทหาร!เวลาคือทุกสิ่ง นางต้องรีบหาคนมาช่วยเหลือไป๋อวิ๋นเฟยให้เร็วที่สุด!ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ต้าเย่จึงจะกลับคืนสู่ความสงบสุขได้อีกครั้ง!และยังใช้โอกาสนี้กำจัดซือฟางและเจี๋ยงโฉ่วอีได้ด้วย!...ค่ำคืนมาเยือน หวังหยวนเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ มุ่งหน้าไปยังประตูวังหลวงเพียงลำพังด้วยคำขอร้องของหลิ่วหรูเยียนและไฉจวิ้น หวังหยวนจึงจำใจพาทั้งสองไปด้วย แต่ในใจก็รู้สึกซาบซึ้งแม้จะเตรียมการไว้พร้อมแล้ว แต่คนฉลาดก็อาจพลาดพลั้งได้ หากเกิดความผิดพลาด พวกเขาทั้งสามคงต้องติดอยู่ในต้าเย่ตลอดไป...ทั้งสองรู้เรื่องนี้ดี แต่ยังยืนหยัดที่จะติดตามเขา มิตรภาพเช่นนี้ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใด!“พวกเจ้าตัดสินใจแล้วหรือ?”เมื่อใกล้จะถึงประตูวัง หวังหยวนถามขึ้น“เหตุใดท่านจึงลังเล?”“ท่านอย่าบอกนะว่าจะเปลี่ยนใจ?”“ข้าบอกไว้ก่อน! หากท่านไม่พาข้าไปด้วย ข้าจะวิ่งชนกำแพงตายตรงนี้แหละ!”“ข้าเกิดมายังไม่เคยเข้าวังหลวง วันน

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2160

    “ไม่เช่นนั้นจะให้เข้าไปอย่างไรเล่า?”“เจ้าคิดว่าพวกเราเป็นโจรหรือ?”“ครั้งนี้ข้าจะพาไป๋อวิ๋นเฟยออกมาด้วยการเดินเข้าประตูหน้าไปเลย!”“ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกเขาจะกล้าทำอะไรข้า?”หวังหยวนกล่าวอย่างมั่นใจหลิ่วหรูเยียนและไฉจวิ้นมองหน้ากัน เดาใจหวังหยวนไม่ออก ได้แต่ติดตามเขาไปไม่นานทั้งสามก็มาถึงหน้าประตูวังหลวง ทหารองครักษ์ถือหอกยาวขวางทางพวกเขาไว้หนึ่งในนั้นกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “เขตพระราชฐาน รีบไสหัวไป!”“พวกเจ้าเป็นคนของซือฟางหรือ?”หวังหยวนไม่สนใจท่าทางของอีกฝ่าย แต่กลับถามด้วยรอยยิ้มเมื่อได้ยินหวังหยวนพูดชื่อซือฟาง ท่าทีของทหารองครักษ์ก็เปลี่ยนไป พวกเขาคิดว่าหวังหยวนเป็นสหายของซือฟางเพราะมีไม่กี่คนที่กล้าเรียกชื่อซือฟาง!“ไม่ทราบว่าท่านคือใคร?”“ท่านมีความสัมพันธ์เช่นไรกับท่านขุนพลใหญ่?”ทหารองครักษ์คนหนึ่งรีบถามหวังหยวนกล่าวอย่างใจเย็น “หากเขารู้ว่าข้ามาที่นี่ คงวิ่งหน้าตาตื่นมาพบข้าแล้วกระมัง?”“เจ้าไปแจ้งเขาว่าข้าชื่อหวังหยวน อยากพบเขา”ชื่อเสียงขจรขจายไปไกล แม้แต่ทหารองครักษ์หน้าวังหลวงก็เคยได้ยินชื่อหวังหยวน!ทันใดนั้น เหล่าทหารองครักษ์ต่างกรูกันเข้ามาล้อมหวังห

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2161

    “ก่อนหน้านี้ที่ข้าไม่ลงมือกับเจ้า เพราะเห็นแก่ฐานะของเจ้า!”“ฮ่องเต้องค์ใหม่ของพวกเราเพิ่งขึ้นครองราชย์ ข้าเป็นถึงขุนพลใหญ่ ย่อมไม่อยากทำสงคราม แต่เจ้ากลับเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของพวกข้าหลายครั้งหลายครา อีกอย่างตอนนี้บ้านเมืองสงบสุข เจ้าคิดว่าข้าจะทนเจ้าได้หรือ?”“หวังหยวน! วันนี้เจ้าคิดผิดแล้ว ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่นอน!”“ต่อให้คนของเจ้ามา พวกข้าก็จะสู้ ข้าอยากรู้ว่าเจ้ามีกำลังพลมากกว่าหรือข้าคุมทัพเก่งกว่า!”ซือฟางกล่าวอย่างเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร เขารอวันนี้มานาน ก่อนหน้านี้ส่งจางเหวินเชาไปจัดการหวังหยวน แต่ก็ล้มเหลว ดูเหมือนว่าต้องลงมือเองเสียแล้ว!“ก่อนจะลงมือ ข้าขอถามหน่อย เจ้าส่งจางเหวินเชามาใช่หรือไม่?” หวังหยวนเอ่ยถาม“ใช่! เจ้าเดาถูก! ข้าส่งจางเหวินเชาไปฆ่าเจ้า!”ซือฟางพูดจบ เจี๋ยงโฉ่วอีก็เดินเข้ามาโบกมือก่อนกล่าวว่า “เหล่าทหาร อย่าเข้าใจผิด ที่ท่านขุนพลใหญ่เกลียดชังหวังหยวนก็เพราะหวังดีกับพวกเรา!”“หวังหยวนมีแผนการชั่วร้าย เขาต้องการใช้กำลังของชนเผ่าทางเหนือมาสู้รบกับต้าเย่! แล้วเขาก็จะฉวยโอกาสจากความวุ่นวายยึดครองแผ่นดินของพวกเรา โดยที่ฝ่ายตนเองไม่เสียเลื

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2162

    “รีบทำตามที่สามีข้าบอก!”“รีบพาองค์ชายใหญ่ออกมาพบพวกข้า ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าสามีข้าใจร้ายเพราะจุดพลุสัญญาณอีกครั้ง ข้าเตือนแล้วนะ ทั้งอาณาจักรจะหายไปในพริบตา!”“ไม่เพียงแต่พวกเจ้าจะตาย แม้แต่วังที่หรูหราแห่งนี้ก็จะพังทลายลงด้วย! นี่คืออานุภาพของดินปืน!”หลิ่วหรูเยียนตวาดหวังหยวนเคยใช้ปืนใหญ่ในสนามรบ อีกอย่างคือเขามีปืนคาบศิลา ทุกคนต่างก็รู้ถึงอานุภาพของดินปืน ใครบ้างจะกล้าต่อกรกับหวังหยวน?เหล่าทหารหยุดชะงัก ไม่มีใครกล้าก้าวเข้าไปพวกเขาล้วนกล้าหาญ แต่ก็มีครอบครัว พ่อแม่ ลูกเมีย บางคนก็อยู่ในเมืองหลวง!หากหวังหยวนพูดจริง แล้วพวกเขาลงมือ ครอบครัวของพวกเขาย่อมจะเดือดร้อน เมื่อถึงตอนนั้นคงสายเกินแก้!เมื่อเห็นทหารลังเล ซือฟางถึงกับโกรธจนกัดฟันกรอด เขาชี้ไปที่พวกทหารแล้วกล่าวว่า “พวกเจ้าเชื่อคำพูดของเขาหรือ?”“พวกเจ้าช่างโง่เขลา!”“พวกเจ้าไม่คิดบ้างหรือหากหวังหยวนจะระเบิดวังหลวงจริง เขาต้องใช้คนเตรียมการเยอะแค่ไหน?”“อย่าว่าแต่ไม่มีกำลังพลมากพอเลย ต่อให้มีก็ต้องใช้เวลาเตรียมการเป็นครึ่งเดือนจึงจะเสร็จสมบูรณ์!”“ข้าไม่รู้ว่าหวังหยวนกลับมาเมืองหลวงตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ที่แน่ ๆ คื

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2163

    ณ ที่แห่งหนึ่งในเมืองหลวงเกาเล่อและไป๋ลั่วหลียืนอยู่ด้วยกัน สายตาจับจ้องไปยังวังหลวงเมื่อครู่หลังจากได้รับสัญญาณ พวกเขาก็จุดระเบิดที่อยู่ใกล้เคียง แต่ไม่ได้สร้างความเสียหายมากนักหากไม่จำเป็น เกาเล่อจะไม่จุดระเบิดทั้งหมด เพราะจะทำให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมากหวังหยวนแค่ลองเสี่ยง หากต้องสู้ตายค่อยจุดระเบิดทั้งหมดก็ไม่สาย!“ท่านเกา ท่านว่าซือฟางจะยอมปล่อยตัวองค์ชายหรือไม่?”ไป๋ลั่วหลีร้อนใจเหมือนมดบนกระทะร้อน เดินไปเดินมาไม่หยุด นางแทบจะอดทนไม่ไหวหากหวังหยวนไม่กลัวว่านางจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่คงพานางไปด้วยแล้วแต่ตอนนี้ทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับหวังหยวน นางไม่อาจทำตามใจตัวเอง ไม่เช่นนั้นจะทำลายแผนการของหวังหยวน“ตอนนี้ข้าก็ยังไม่รู้”“แต่ซือฟางและเจี๋ยงโฉ่วอีต่างก็รักษาหน้าตา ต่อให้พวกเขาคิดว่าท่านผู้นำโกหก ทหารพวกนั้นก็คงไม่กล้าทำอะไรท่านผู้นำ”“รอดูกันเถิด สถานการณ์ที่อันตรายกว่านี้ ข้ากับท่านผู้นำก็เคยผ่านมาแล้ว”เกาเล่ออดเป็นห่วงหวังหยวนไม่ได้ แต่ไม่อาจแสดงท่าทีใด ๆ เพราะต้องทำตัวให้เป็นคนเข้มแข็งเขาและหวังหยวนคือที่พึ่งของทุกคน ในเวลาแบบนี้ต้องห้ามหวั่นไหว จึงจะควบคุมสถ

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2164

    หากเป็นเช่นนั้น ต่อให้เขาขึ้นแทนที่ไป๋หมิงได้ย่อมจะถูกประชาชนติฉินนินทา!ช่างเป็นเรื่องยุ่งยาก!“หวังหยวน! เจ้าแค่บอกว่าอยากพบองค์ชาย ตอนนี้เจ้าได้พบแล้ว ข้าจะปล่อยให้เจ้าพาองค์ชายไปได้อย่างไร?”“องค์ชายเป็นถึงองค์ชายของต้าเย่! ตอนนี้บ้านเมืองกำลังวุ่นวาย ข้าจะปล่อยให้เจ้าพาองค์ชายไปไม่ได้! ต่อให้ต้องสละชีวิต ข้าก็จะขัดขวาง!”ซือฟางก้าวออกมา มือแตะที่ดาบข้างเอว เห็นได้ชัดว่าพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ!แม้หวังหยวนจะมีสัญญาณระเบิด แต่หากลงมือฆ่าหวังหยวนก่อนที่เขาจะจุดสัญญาณ แล้วให้คนไปค้นทั่วเมืองก็จะสามารถแก้ไขสถานการณ์ได้!แม้จะอันตราย แต่เพื่อความมั่งคั่งย่อมต้องยอมเสี่ยง!“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา!”หวังหยวนส่ายหน้าก่อนยิ้มเยาะ ล้วงมือเข้าไปในอกหยิบสัญญาณระเบิดอีกอันออกมาแกว่งไปมาต่อหน้าซือฟางเขามองสายตาของซือฟางก็เดาความคิดได้แล้ว จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หากข้าเดาไม่ผิด ตอนนี้เจ้าคงอยากแย่งสัญญาณระเบิดจากข้าใช่หรือไม่?”“ข้ายกสัญญาณทั้งหมดให้เจ้าก็ได้!”“หากภายในครึ่งชั่วยาม ข้าไม่ได้พบกับคนของข้า พวกเขาก็จะจุดระเบิดทั้งหมดอยู่ดี!”“สุดท้ายผลลัพธ์ไม่

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2165

    ทุกคนกำลังรอคอยจังหวะที่จะหลบหนี!หวังหยวนรอให้ซือฟางยอมหลีกทาง ส่วนซือฟางก็กำลังคิดว่าจะปล่อยหวังหยวนไปหรือไม่!“ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่พวกเราก็คุกคามชีวิตหวังหยวน”“หมาจนตรอกยังกัด หวังหยวนจะยอมง่าย ๆ เชียวหรือ?”เจี๋ยงโฉ่วอีเดินไปข้างซือฟาง แล้วกระซิบว่า “ข้าเคยได้ยินว่าหวังหยวนเป็นคนรอบคอบ หากไม่มั่นใจ มันคงไม่กล้าเสี่ยง”“ตอนที่สู้กับพวกต้าเป่ยก็เห็นได้ชัดว่าหวังหยวนเป็นคนเช่นนี้จริง”“ด้วยเหตุนี้ ขุนพลใหญ่หานเทาของต้าเป่ยจึงหวาดกลัวหวังหยวน”“ดังนั้น ข้าคิดว่าพวกเราควรหลีกทางให้มันก่อนดีหรือไม่?”“ปล่อยหวังหยวนไปก็เท่ากับปล่อยพวกเราเองด้วย!”“พวกเรามีอำนาจทางการทหารของต้าเย่อยู่ในการควบคุม อนาคตสดใสรออยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงเพราะหวังหยวนแค่คนเดียว!”เจี๋ยงโฉ่วอีพยายามเกลี้ยกล่อมซือฟางแม้หวังหยวนจะเป็นคนรอบคอบ แล้วเจี๋ยงโฉ่วอีจะไม่รอบคอบได้อย่างไร?อีกอย่าง เจี๋ยงโฉ่วอีเข้าใจหลักการที่ว่าตราบใดที่ขุนเขาเขียวขจียังอยู่ อย่าได้กลัวไม่มีฟืนตราบใดที่ยังมีชีวิต ต่อให้พ่ายแพ้ก็ยังมีโอกาสแก้ตัว!เมื่อเจี๋ยงโฉ่วอีพูดเช่นนี้ ซือฟางจึงยอมปล่อยมือจากดาบ เดินไปด้านข้างด้ว

บทล่าสุด

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2170

    หวังหยวนนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่เขารักผู้ใต้บัญชาทุกคน รวมถึงคนขององค์กรเครือข่ายผีเสื้อ แต่น่าเสียดาย...พวกเขาต้องตายเพราะเขา!“ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า!”“ไม่นึกเลยว่าเสี่ยวเต๋อจื่อจะทรยศข้า...”ไป๋อวิ๋นเฟยเดินเข้ามา อยากจะตบหน้าตัวเอง เพราะปัญหาเกิดจากเสี่ยวเต๋อจื่อ!“เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเสี่ยวเต๋อจื่อ”“ข้าสืบมาแล้ว เสี่ยวเต๋อจื่อถูกจับไปหนึ่งวัน คงถูกทรมานหนักมากจึงยอมบอกเรื่องร้านอาหารชิงเหอ...”เกาเล่ออธิบายไป๋อวิ๋นเฟยจึงเข้าใจ หากเสี่ยวเต๋อจื่อคิดทรยศจะส่งจดหมายให้เขาตั้งแต่แรกได้อย่างไร?อีกอย่างคือเรื่องนี้เพิ่งจะมาเกิดขึ้นช่างไม่สมเหตุสมผล“ดูเหมือนว่าข้าจะเข้าใจเสี่ยวเต๋อจื่อผิด...”“แต่ข้าก็ทำให้เขาเดือดร้อน ไม่เช่นนั้นเสี่ยวเต๋อจื่อคงไม่เป็นเช่นนี้”“เขาคงตายไปแล้ว”ไป๋อวิ๋นเฟยถอนหายใจทุกอย่างเกิดจากเขา ผู้ใต้บัญชาของหวังหยวนถูกซือฟางจับ เสี่ยวเต๋อจื่อก็ตาย ล้วนเกี่ยวข้องกับเขาทั้งสิ้นหากต้าเย่ไม่วุ่นวาย เรื่องนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร?ตอนนี้ยากที่จะแก้ไข“ยังไม่รู้ว่าเสี่ยวเต๋อจื่อเป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่ข้าได้ข่าวว่าเขายังอยู่ในคุก...”เกาเล่อกล

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2169

    “ใต้เท้า! ต้องมีเรื่องเข้าใจผิด! ท่านต้องตรวจสอบให้ดี!”เสี่ยวเต๋อจื่อร้องไห้ พยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายแก้ต่างให้ตัวเอง!เขารู้ดีว่าหากยอมรับ ชีวิตเขาคงไม่รอด จึงต้องถ่วงเวลารอให้ไป๋อวิ๋นเฟยมาช่วย!เขามีบุญคุณกับไป๋อวิ๋นเฟย ตอนนี้ไป๋อวิ๋นเฟยออกจากวังไปแล้ว และร่วมมือกับหวังหยวนจึงเหมือนปลาได้น้ำ!ตอนนี้มีแต่ไป๋อวิ๋นเฟยเท่านั้นที่ช่วยเขาได้!ในใจเขามีเพียงความคิดเดียว คือกัดฟัน ไม่ยอมปริปากพูด!ซือฟางหัวเราะเยาะ รับแส้จากทหาร แล้วฟาดลงบนตัวเสี่ยวเต๋อจื่อ!เสียงร้องโหยหวนของเสี่ยวเต๋อจื่อดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ช่างน่าเวทนายิ่งนัก!แต่คนรอบข้างกลับมีรอยยิ้มเย็นชา มองดูด้วยความสนุกสนาน ไม่มีใครสงสารเสี่ยวเต๋อจื่อเลยแม้แต่น้อยกล้าขัดขืนซือฟางย่อมมีจุดจบเช่นนี้!เสี่ยวเต๋อจื่อถูกใช้เป็นตัวอย่าง!“ท่านขุนพลใหญ่! ข้าเป็นแค่คนไร้ค่า ต่อให้ท่านฆ่าข้า ข้าก็ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้!”“ในเมื่อท่านเชื่อว่าข้าเกี่ยวข้องก็ฆ่าข้าให้ตายเสียเถิด!”ร่างกายเสี่ยวเต๋อจื่อทนการถูกโบยไม่ไหวแล้ว!ตอนนี้ขอแค่ตายอย่างรวดเร็วเพื่อหลุดพ้น...“หึ”ซือฟางหัวเราะเยาะ เดินไปหาเสี่ยวเต๋อจื่อ แล้วกระชากผ

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2168

    ไป๋ลั่วหลีถอนหายใจยาวนางต้องการช่วยเหลือไป๋อวิ๋นเฟยออกจากทะเลแห่งความทุกข์ยาก จะมีเวลาดูแลคนอื่นได้อย่างไร?“แล้วจะทำอย่างไรดี!”ไป๋อวิ๋นเฟยร้อนใจเหมือนมดบนกระทะร้อน“เจ้าไม่ต้องกังวล ตอนนั้นเสี่ยวเต๋อจื่อออกจากวังได้อย่างไร?”หวังหยวนถามไป๋อวิ๋นเฟยไม่กล้าปิดบัง รีบเล่าเรื่องทั้งหมดให้หวังหยวนฟัง“เช่นนั้นเอง...”“หากเป็นเช่นนี้ ข้าจะแจ้งคนของร้านอาหารชิงเหอ เมื่อเสี่ยวเต๋อจื่อมา ข้าจะให้คนพาเขาออกจากเมืองเพื่อความปลอดภัยของเขา”หวังหยวนโบกมือเรียกเกาเล่อ แล้วสั่งการทันทีร้านอาหารชิงเหอคือฐานที่มั่นสุดท้ายในเมืองหลวง และเป็นสถานที่รวบรวมข่าวสารคนที่นี่ล้วนเชื่อถือได้ หวังหยวนจึงบอกทุกอย่างโดยไม่ปิดบัง“ได้!”เกาเล่อรับคำ แล้วเดินออกไป“ขอบพระคุณท่านหวัง!”“ครั้งนี้ท่านช่วยข้าไว้มาก!”“ความหวังดีของเสี่ยวเต๋อจื่อ ข้าจะจดจำไว้ตลอดไป วันหน้าจะตอบแทนเขาอย่างดี!”“แต่พวกท่านก็มีน้ำใจกับข้า ข้าจะไม่ลืมบุญคุณนี้!”ไป๋อวิ๋นเฟยกล่าวขอบคุณอีกครั้งหวังหยวนยกยิ้มพลางโบกมือ แล้วกล่าวว่า “เอาล่ะ เราไม่ต้องสุภาพกันมากเกินไปแล้ว”“พวกเราจะไปเมืองเหอเน่ย เฉินซานเตา ขุนพลแห่งเหอ

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2167

    สีหน้าท่าทางของเกาเล่อ หลิ่วหรูเยียนและไฉจวิ้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนักแต่ที่พวกเขายังอยู่ที่นี่ก็เพราะหวังหยวนไม่เช่นนั้นพวกเขาจะสนใจรางวัลพวกนี้หรือ?หวังหยวนเข้าไปพยุงไป๋อวิ๋นเฟย ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “วางใจเถิด ในเมื่อข้ารับปากจะช่วยท่านแล้ว ข้าจะไม่ล้มเลิกกลางคัน อีกอย่าง ข้าสนิทกับเสด็จแม่ของท่าน ข้าจะปล่อยให้แผ่นดินของราชวงศ์ไป๋ตกอยู่ในมือคนอื่นได้อย่างไร...”“พวกเราไม่ต้องกังวล แต่ตอนนี้ท่านต้องคิดให้ดี...”“สถานการณ์ขอท่านเริ่มอันตรายมากขึ้นเรื่อย ๆ”หืม?ไป๋อวิ๋นเฟยเลิกคิ้วมองหวังหยวนด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจว่าจะสื่ออะไร“ตอนที่ท่านอยู่ในวังหลวง แม้จะถูกกักบริเวณ แต่พวกเขาก็ไม่กล้าฆ่าท่าน เพราะเกรงว่าจะเสียชื่อเสียง”“แต่ตอนนี้ท่านออกมาพร้อมข้า จึงเป็นโอกาสของพวกเขา”“หากพวกเขาฆ่าท่าน แล้วโยนความผิดให้ข้า นอกจากจะกำจัดท่านได้แล้ว ยังทำให้คนในต้าเย่เกลียดข้าด้วย ถือว่าได้ประโยชน์สองต่อ!”หวังหยวนรู้ทันซือฟางและเจี๋ยงโฉ่วอีสองคนนั้นเจ้าเล่ห์ คงไม่ปล่อยไป๋อวิ๋นเฟยไปง่าย ๆไม่เช่นนั้น ต่อไปไป๋อวิ๋นเฟยจะเป็นภัยต่อพวกเขา!“ท่านหวังยังไม่กลัว ข้าจะกลัวได้อย่างไร?”

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2166

    ในเมื่อสวรรค์มอบเส้นทางใหม่ให้ เขาย่อมต้องใช้ชีวิตให้คุ้มค่าเพื่อตอบแทนบุญคุณของสวรรค์!“เช่นนั้นเอง...”“พี่ใหญ่ก็เป็นแค่คนธรรมดาเช่นกัน”ไฉจวิ้นหัวเราะ แล้วรีบเดินตามหวังหยวนไป ทุกคนมุ่งหน้าออกจากเมืองหลวงในวัดร้างแห่งหนึ่ง ห่างจากเมืองหลวงไปห้าสิบลี้หลังจากหวังหยวนและพรรคพวกหนีออกมาได้ เขาก็ส่งจดหมายถึงเกาเล่อให้นัดพบกันที่นี่เมืองหลวงของต้าเย่กลายเป็นสถานที่อันตราย ตอนนี้การรีบออกจากที่นี่คือทางออกที่ดีที่สุดภายในวัดร้าง ทุกคนต่างมารวมตัวกันสมาชิกขององค์กรเครือข่ายผีเสื้อกระจายกำลังกันไป บางส่วนอยู่ในเมืองหลวง บางส่วนอยู่รอบกายหวังหยวน แต่ซ่อนตัวอยู่ คอยสอดส่องสถานการณ์!เพื่อป้องกันการโจมตีกะทันหันของซือฟางตอนนี้พวกหวังหยวนไม่มีอะไรที่จะคุกคามซือฟางได้ อีกอย่างคือพวกเขายังพาไป๋อวิ๋นเฟยมาด้วย นั่นเป็นเหมือนระเบิดเวลาการดำรงอยู่ของไป๋อวิ๋นเฟยทำให้ซือฟางและเจี๋ยงโฉ่วอีรู้สึกหวาดระแวงดังนั้นช่วงนี้คงจะไม่สงบสุขเสียแล้ว...“ท่านผู้นำ ต่อไปพวกเราจะทำอย่างไรดีขอรับ?”“จะกลับไปเมืองหลิงหรือจะอยู่ที่นี่เพื่อต่อกรกับซือฟางต่อ?”เกาเล่อเอ่ยถามไป๋อวิ๋นเฟยและไป๋ลั่วห

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2165

    ทุกคนกำลังรอคอยจังหวะที่จะหลบหนี!หวังหยวนรอให้ซือฟางยอมหลีกทาง ส่วนซือฟางก็กำลังคิดว่าจะปล่อยหวังหยวนไปหรือไม่!“ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่พวกเราก็คุกคามชีวิตหวังหยวน”“หมาจนตรอกยังกัด หวังหยวนจะยอมง่าย ๆ เชียวหรือ?”เจี๋ยงโฉ่วอีเดินไปข้างซือฟาง แล้วกระซิบว่า “ข้าเคยได้ยินว่าหวังหยวนเป็นคนรอบคอบ หากไม่มั่นใจ มันคงไม่กล้าเสี่ยง”“ตอนที่สู้กับพวกต้าเป่ยก็เห็นได้ชัดว่าหวังหยวนเป็นคนเช่นนี้จริง”“ด้วยเหตุนี้ ขุนพลใหญ่หานเทาของต้าเป่ยจึงหวาดกลัวหวังหยวน”“ดังนั้น ข้าคิดว่าพวกเราควรหลีกทางให้มันก่อนดีหรือไม่?”“ปล่อยหวังหยวนไปก็เท่ากับปล่อยพวกเราเองด้วย!”“พวกเรามีอำนาจทางการทหารของต้าเย่อยู่ในการควบคุม อนาคตสดใสรออยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงเพราะหวังหยวนแค่คนเดียว!”เจี๋ยงโฉ่วอีพยายามเกลี้ยกล่อมซือฟางแม้หวังหยวนจะเป็นคนรอบคอบ แล้วเจี๋ยงโฉ่วอีจะไม่รอบคอบได้อย่างไร?อีกอย่าง เจี๋ยงโฉ่วอีเข้าใจหลักการที่ว่าตราบใดที่ขุนเขาเขียวขจียังอยู่ อย่าได้กลัวไม่มีฟืนตราบใดที่ยังมีชีวิต ต่อให้พ่ายแพ้ก็ยังมีโอกาสแก้ตัว!เมื่อเจี๋ยงโฉ่วอีพูดเช่นนี้ ซือฟางจึงยอมปล่อยมือจากดาบ เดินไปด้านข้างด้ว

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2164

    หากเป็นเช่นนั้น ต่อให้เขาขึ้นแทนที่ไป๋หมิงได้ย่อมจะถูกประชาชนติฉินนินทา!ช่างเป็นเรื่องยุ่งยาก!“หวังหยวน! เจ้าแค่บอกว่าอยากพบองค์ชาย ตอนนี้เจ้าได้พบแล้ว ข้าจะปล่อยให้เจ้าพาองค์ชายไปได้อย่างไร?”“องค์ชายเป็นถึงองค์ชายของต้าเย่! ตอนนี้บ้านเมืองกำลังวุ่นวาย ข้าจะปล่อยให้เจ้าพาองค์ชายไปไม่ได้! ต่อให้ต้องสละชีวิต ข้าก็จะขัดขวาง!”ซือฟางก้าวออกมา มือแตะที่ดาบข้างเอว เห็นได้ชัดว่าพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ!แม้หวังหยวนจะมีสัญญาณระเบิด แต่หากลงมือฆ่าหวังหยวนก่อนที่เขาจะจุดสัญญาณ แล้วให้คนไปค้นทั่วเมืองก็จะสามารถแก้ไขสถานการณ์ได้!แม้จะอันตราย แต่เพื่อความมั่งคั่งย่อมต้องยอมเสี่ยง!“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา!”หวังหยวนส่ายหน้าก่อนยิ้มเยาะ ล้วงมือเข้าไปในอกหยิบสัญญาณระเบิดอีกอันออกมาแกว่งไปมาต่อหน้าซือฟางเขามองสายตาของซือฟางก็เดาความคิดได้แล้ว จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หากข้าเดาไม่ผิด ตอนนี้เจ้าคงอยากแย่งสัญญาณระเบิดจากข้าใช่หรือไม่?”“ข้ายกสัญญาณทั้งหมดให้เจ้าก็ได้!”“หากภายในครึ่งชั่วยาม ข้าไม่ได้พบกับคนของข้า พวกเขาก็จะจุดระเบิดทั้งหมดอยู่ดี!”“สุดท้ายผลลัพธ์ไม่

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2163

    ณ ที่แห่งหนึ่งในเมืองหลวงเกาเล่อและไป๋ลั่วหลียืนอยู่ด้วยกัน สายตาจับจ้องไปยังวังหลวงเมื่อครู่หลังจากได้รับสัญญาณ พวกเขาก็จุดระเบิดที่อยู่ใกล้เคียง แต่ไม่ได้สร้างความเสียหายมากนักหากไม่จำเป็น เกาเล่อจะไม่จุดระเบิดทั้งหมด เพราะจะทำให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมากหวังหยวนแค่ลองเสี่ยง หากต้องสู้ตายค่อยจุดระเบิดทั้งหมดก็ไม่สาย!“ท่านเกา ท่านว่าซือฟางจะยอมปล่อยตัวองค์ชายหรือไม่?”ไป๋ลั่วหลีร้อนใจเหมือนมดบนกระทะร้อน เดินไปเดินมาไม่หยุด นางแทบจะอดทนไม่ไหวหากหวังหยวนไม่กลัวว่านางจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่คงพานางไปด้วยแล้วแต่ตอนนี้ทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับหวังหยวน นางไม่อาจทำตามใจตัวเอง ไม่เช่นนั้นจะทำลายแผนการของหวังหยวน“ตอนนี้ข้าก็ยังไม่รู้”“แต่ซือฟางและเจี๋ยงโฉ่วอีต่างก็รักษาหน้าตา ต่อให้พวกเขาคิดว่าท่านผู้นำโกหก ทหารพวกนั้นก็คงไม่กล้าทำอะไรท่านผู้นำ”“รอดูกันเถิด สถานการณ์ที่อันตรายกว่านี้ ข้ากับท่านผู้นำก็เคยผ่านมาแล้ว”เกาเล่ออดเป็นห่วงหวังหยวนไม่ได้ แต่ไม่อาจแสดงท่าทีใด ๆ เพราะต้องทำตัวให้เป็นคนเข้มแข็งเขาและหวังหยวนคือที่พึ่งของทุกคน ในเวลาแบบนี้ต้องห้ามหวั่นไหว จึงจะควบคุมสถ

  • บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่   บทที่ 2162

    “รีบทำตามที่สามีข้าบอก!”“รีบพาองค์ชายใหญ่ออกมาพบพวกข้า ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าสามีข้าใจร้ายเพราะจุดพลุสัญญาณอีกครั้ง ข้าเตือนแล้วนะ ทั้งอาณาจักรจะหายไปในพริบตา!”“ไม่เพียงแต่พวกเจ้าจะตาย แม้แต่วังที่หรูหราแห่งนี้ก็จะพังทลายลงด้วย! นี่คืออานุภาพของดินปืน!”หลิ่วหรูเยียนตวาดหวังหยวนเคยใช้ปืนใหญ่ในสนามรบ อีกอย่างคือเขามีปืนคาบศิลา ทุกคนต่างก็รู้ถึงอานุภาพของดินปืน ใครบ้างจะกล้าต่อกรกับหวังหยวน?เหล่าทหารหยุดชะงัก ไม่มีใครกล้าก้าวเข้าไปพวกเขาล้วนกล้าหาญ แต่ก็มีครอบครัว พ่อแม่ ลูกเมีย บางคนก็อยู่ในเมืองหลวง!หากหวังหยวนพูดจริง แล้วพวกเขาลงมือ ครอบครัวของพวกเขาย่อมจะเดือดร้อน เมื่อถึงตอนนั้นคงสายเกินแก้!เมื่อเห็นทหารลังเล ซือฟางถึงกับโกรธจนกัดฟันกรอด เขาชี้ไปที่พวกทหารแล้วกล่าวว่า “พวกเจ้าเชื่อคำพูดของเขาหรือ?”“พวกเจ้าช่างโง่เขลา!”“พวกเจ้าไม่คิดบ้างหรือหากหวังหยวนจะระเบิดวังหลวงจริง เขาต้องใช้คนเตรียมการเยอะแค่ไหน?”“อย่าว่าแต่ไม่มีกำลังพลมากพอเลย ต่อให้มีก็ต้องใช้เวลาเตรียมการเป็นครึ่งเดือนจึงจะเสร็จสมบูรณ์!”“ข้าไม่รู้ว่าหวังหยวนกลับมาเมืองหลวงตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ที่แน่ ๆ คื

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status