"ครับประธานป๋อ! "เลขาหลี่ที่อยู่ข้างๆ ก็ได้รับปาก กรรมการที่จะใช้การลาออกเพื่อบังคับให้ป๋อซือเหยียนหย่าในตอนนี้ก็ขาอ่อนไม่มีใครคิดว่าป๋อซือเหยียนจะจริงจัง!เป็นป๋อซือเหยียนที่ไม่ทำอะไร ทำให้พวกเขาลืมไปว่าผู้ปกครองป๋อซือกรุ๊ปที่เด็ดขาดนั้นเป็นยังไง"ประธานป๋อ จะให้พวกเขาลาออกจริงๆ เหรอครับ? พวกเราเป็นผู้อำนวยการที่ทำงานที่นี่มานานนะครับ""ผมจะต้องเตือนคุณย่า"ป๋อซือเหยียนพูดเรียบๆ ว่า:"ต่อให้มือของท่านจะยาวขนาดไหน ก็ไม่ควรมายุ่งกับบริษัท ยิ่งไม่ต้องมายุ่งกับผม" "......ครับประธานป๋อ "ป๋อซือเหยียนหยิบบัตรออกมา พูดว่า:"ในนี้มีเงินที่จะจำการทุกอย่างให้เรียบร้อย ช่วงนี้ผมต้องการความสงบ""ประธานป๋อ แม้ว่าเรื่องสถานที่ก่อสร้างจะได้รับการแก้ไข แต่ทางคุณหญิงนั่น……"พูดถึงเสิ่นม่าน ป๋อซือเหยียนมองเลขาหลี่อย่างเย็นชา เลขาหลี่พูดด้วยความลำบากใจ:"ทางคุณหญิงได้ให้คนส่งสัญญาหย่ามาทุกวัน เราจะ……ฉีกมันทุกอัน ก็ไม่ได้หรือเปล่าครับ""นัดเจอเสิ่นม่านคืนนี้""แต่วันนี้คุณนายบอกว่า คุณต้องกลับไปคืนนี้"ป๋อซือเหยียนพูดอย่างเย็นชา:"ป๋อซือกรุ๊ป ตระกูลป๋อ คำสั่งของฉันเป็นคำขาด" "ครับประธานป๋อ!
ร้านอาหารของโรงแรมลี่เจียงได้ถูกป๋อซือเหยียนเหมาแล้ว ไฟสลัว เพลงย้อนยุค และพ่อครัวได้วางจานต่อหน้าคนสองคน และบรรยากาศก็ดูล่อแหลมเล็กน้อยเสิ่นม่านมองจานบนโต๊ะแล้วพูดเรียบ ๆ ว่า"ฉันคิดว่า คุณมาหาฉันเพื่อเซ็นสัญญาหย่า"วันนี้ป๋อซือกรุ๊ปได้วุ่นวายเอามาก ใรป๋อซือกรุ๊ปคนที่ไม่พอใจเธอก็มีอยู่มากโอกาสที่ยากลําบากเช่นนี้ เธอไม่เชื่อว่าคุณนายป๋อจะไม่เคลื่อนไหวเลยภายใต้ความกดดันสูงเช่นนี้ ไม่ว่ายังไงป๋อซือเหยียนก็ต้องมาคุยเรื่องหย่ากับเธอสิ"เรื่องระหว่างคุณกับเมิ่งจงเซิง เซียวตั๋วรู้ไหม?"จู่ๆ ป๋อซือเหยียนก็พูด เสิ่นม่านขมวดคิ้ว:"คุณหมายความว่าไง ""เพื่อคุณแล้วเมิ่งจงเซิง ไม่ลังเลเลยที่จะต่อกรกับป๋อซือกรุ๊ป ก่อนที่คุณจะเกิดอุบัติเหตุก็ได้มอบเสิ่นซือกรุ๊ปให้กับเมิ่งจงเซิง ความสัมพันธ์ของพวกคุณต้องไม่ธรรมดา"ฟังป๋อซือเหยียนพูดทันใดนั้นเสิ่นม่านก็เข้าใจที่แท้ป๋อซือเหยียนคิดว่า เธอสามารถพาตระกูลเสิ่นมาถึงจุดนี้ได้ ทั้งหมดเป็นเพราะเธอพึ่งพาเมิ่งจงเซิงตั้งแต่ต้นจนจบป๋อซือเหยียนไม่เคยเชื่อว่าผู้หญิงอย่างเธอจะสามารถผลักดันเสิ่นม่านให้มาถึงจุดนี้ได้ ยิ่งไม่เชื่อที่ว่าเสิ่นม่านที่ตามตูดเขา
ซูเฉี่ยนเฉี่ยนโวยวาย ทำให้คนรอบข้างซุบซิบกันเมื่อเห็นผู้คนนอกร้านอาหารพวกเขามองไปที่เสิ่นม่านและป๋อซือเหยียนด้วยสายตาแปลก ๆต่อหน้าหญิงที่ท้อง พวกเขาดูเหมือนชู้รักมาก"ประธานป๋อ! "เลขาหลี่พุ่งเข้ามา และสายตาของป๋อซือเหยียนก็มองไปที่เลขาหลี่ราวกับมีดคม:"ใครอนุญาตให้เธอมา?""ฉัน……ฉัน……"เลขาหลี่รู้ว่าตอนนี้พูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์ ตอนนี้คนที่ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ก็กดปุ่มชัตเตอร์แล้วไปอย่างรวดเร็วเสิ่นม่านรู้สึกหมดความอดทน พูดอย่างเย็นชา:"พวกคุณทำเลาะกันต่อ อย่ามาวุ่นวายกันฉัน""เสิ่นม่าน! ห้ามไป!"ซูเฉี่ยนเฉี่ยนคว้าแขนของเสิ่นม่าน ใบหน้าที่บิดเบี้ยวและน่ากลัวเพราะความหึงหวงก็ได้เข้าใกล้:"ทุกคนมาดู ผู้หญิงหย่ากันไปแล้ว ยังมาอ่อยสามีของฉัน!"เมื่อเห็นว่ามีคนได้มากขึ้นเรื่อย ๆ ใบหน้าของป๋อซือเหยียนก็ค่อยๆเคร่งลง:"ซูเฉี่ยนเฉี่ยน ฉันให้หน้าเธอแล้วใช่ไหม?""ป๋อซือเหยียน ในท้องของฉันท้องลูกของคุณ! คุณมาที่นี่เพื่อมาหาอดีตภรรยาของคุณ คุณยังต้องการลูกคนนี้ไหม?""ฉันไม่เคยอยากได้เด็กคนนี้!"เสิ่นม่านได้ยินประโยชน์เดียวกันกับชาติที่แล้ว แต่คราวนี้ประโยคนี้ไม่ได้พูดกับเธอ แต่พูดกับซูเ
เห็นว่าที่มุมไม่ไกลมีรถเข็นล้มลงบนพื้น ก็ได้เห็นร่างที่คุ้นเคยเสิ่นม่าน ตกตะลึงฮั่วหยุนเหลียน? ทันใดนั้น เสิ่นม่านก็คิดได้ว่า โรงแรมลี่เจียงเป็นธุรกิจของตระกูลฮั่วฮั่วหยุนเหลียนอยู่ที่นี่ตอนนี้ก็ไม่น่าแปลกใจ"ไม่เป็นไร ขอบคุณ "น้ำเสียงของฮั่วหยุนเหลียนสุภาพมากในเวลานี้เสิ่นม่านก็พบว่า ขาของฮั่วหยุนเหลียนไม่ใช่ไม่สามารถเดินได้ แต่แค่เดินลำบากเขานั่งในรถเข็นอีกครั้ง เมื่อเขาเห็นเสิ่นม่าน ก็ไม่แปลกใจมากนักก็จริง ป๋อซือเหยียนได้เหมาลําร้านอาหารในโรงแรมลี่เจียง และฮั่วหยุนเหลียนที่เป็นเจ้าของร้านอาหาร จะรู้ก็เป็นเรื่องปกติเดิมทีเสิ่นม่านต้องการหนีไปเลยในตอนที่เห็นฮั่วหยุนเหลียน แต่คิดไม่ถึงว่าฮั่วหยุนเหลียนจะเห็นเธอเร็วขนาดนี้ ตอนนี้เธอไปก็ไม่ดี ไม่ไปก็ไม่ดี ก็ทำได้เพียงทักทาย:"คุณฮั่ว คนของคุณล่ะ?"ฮั่วหยุนเหลียนพูดรียบ ๆ :"พวกเขาไปจัดการอะไรบางอย่างให้แทนฉัน"เสิ่นม่านพยักหน้าหัวหน้ากล่าวพูดว่า:"ถ้าอย่างนั้นฉัน……"ไปก่อน?เธอมองว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ และถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นอีกครั้ง ก็ไม่ดีเท่าไหร่รอบๆ ก็ได้เต็มด้วยบันไดมันไม่เป็นมิตรกับคนพิการ"ให้ฉันส่งคุณขึ้นไ
ทันทีที่เสิ่นม่านนั่งลง ฮั่วหยุนเหลียนก็ผลักถ้วยชานมสําเร็จรูปไปข้างหน้าเสิ่นม่านเสิ่นม่านมองไปที่ถ้วยชานมในมือของเขาและถอนหายใจ: มีจริงด้วย!ฮั่วหยุนเหลียนนั่งตรงข้ามกับเธอ ชงชาของตัวเอง ไม่พูดถึงเรื่องคนที่สร้างปัญหาชั้นล่างเมื่อกี้เสิ่นม่านทนไม่ไหวถาม:"ที่คุณฮั่วบอกว่ามีคนโวยวายที่ชั้นล่าง พูดถึงซูเฉี่ยนเฉี่ยนหรือเปล่าคะ?"โรงแรมลี่เจียงเป็นธุรกิจของตระกูลฮั่ว และไม่เคยมีใครกล้าพอที่จะสร้างปัญหาในอาณาเขตของตระกูลฮั่วซูเฉี่ยนเฉี่ยนไม่ได้เป็นคนในแวดวงของพวกเขา ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะไม่รู้ถ้าเป็นคนธรรมดามาโวยวายในโรงแรมลี่เจียง ทางโรงแรมลี่เจียงจะไม่มายุ่ง แต่ถ้าคนในแวดวงจงใจสร้างปัญหาในโรงแรมลี่เจียง งั้นก็เรื่องใหญ่ตอนนี้ซูเฉี่ยนเฉี่ยน ถือว่าเป็นคนของตระกูลป๋อ กําลังตั้งท้องลูกของป๋อซือเหยียนบัญชีนี้ จะคิด ก็ต้องไปคิดกับตระกูลป๋อ"ซูเฉี่ยนเฉี่ยน……"ฮั่วหยุนเหลียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า:"ผมจําชื่อนี้ไม่ได้""จำไม่ได้? "เสิ่นม่านคิดอยู่นาน ก็คิดไม่ถึงว่าฮั่วหยุนเหลียนจะพูดแบบนี้ในแวดวงนี้ เรื่องเกี่ยวกับป๋อซือเหยียนและซูเฉี่ยนเฉี่ยนได้แพร่กระจายไปทั่
ตั้งแต่เรียบเรียงเรื่องราว การเขียนชื่อเรื่อง เนื้อหาโดยรวมและซื้อพวกแฟนๆ ประสิทธิภาพแบบนี้น่ากลัวจริงๆ"ถือว่าเป็นของขวัญตอบแทนที่คุณหนูเสิ่นส่งผมกลับมา""ของขวัญชิ้นนี้ แพงไปหรือเปล่าคะ"ตอนนี้ตระกูลป๋อก็ได้อยู่บนกระแสอยู่แล้ว วันนี้ยังเอะอะแบบนี้ กลัวว่าความกดดันทั้งหมดจะมอบให้กับป๋อซือเหยียนการแต่งงานนี้ มีแต่หย่าเท่านั้นเสิ่นม่านพูด:"คุณฮั่ว ทุกคนต่างบอกว่ารื้อวัดดีกว่าทําลายการแต่งงาน ทำไมถึงช่วยฉันเรื่องหย่าคะ? หรือว่า เพราะฮั่วหยุนเซียว?"ฮั่วหยุนเหลียนวางถ้วยชาในมือลง และดวงตาของเขาก็จ้องเสิ่นม่านแม้ว่าการจ้องมองของเขาจะไม่เร้าร้อน แต่ก็ทําให้เสิ่นม่านก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัวฮั่วหยุนเหลียนหน้าตาดูดีมาก ใบหน้านั้นอ่อนโยนเล็กน้อย หน้าเธอก็ได้ร้อน ก็ได้ไม่จ้องตากับฮั่วหยุนเหลียนตั้งแต่เด็ก เธอก็ได้ยินพ่อแม่ของเธอพูดถึงฮั่วหยุนเหลียนบอกว่าฮั่วหยุนเหลียนแม้อายุยังน้อย แต่เขาก็เด็ดเดี่ยว และแบกตระกูลฮั่วทั้งหมดเพียงลําพังเธอเคยได้ยินพ่อของเธอพูดถึงวิธีการของฮั่วหยุนเหลียน แม้ว่าเธอจะจําได้ไม่ชัดเจน แต่ชื่อฮั่วหยุนเหลียนก็ฝังอยู่ในใจของเธอในความทรงจำของเธอ ฮั่วหยุนเ
"คุณหนูเสิ่นยังมีอะไรไหมครับ? ""ไม่มีแล้วคะ ""ออกไปเถอะครับ"ฮั่วหยุนเหลียนไม่เกรงใจเลยสักนิด เสิ่นม่านรู้สึกว่าต่อหน้าฮั่วหยุนเหลียนตนเป็นเหมือนนักเรียนประถม และยังเป็นประเภทที่ไม่สามารถเงยหน้าขึ้นได้ขณะที่โดยสอนเวลาเดียวกัน บ้านป๋อ‘เพี้ยะ——!’คุณนายป๋อตบหน้าซูเฉี่ยนเฉี่ยนอย่างแรงซูเฉี่ยนเฉี่ยนปิดหน้าและร้องไห้"ผู้หญิงคนนี้! ใครอนุญาตให้เธอไปที่โรงแรมลี่เจียง? คุณรู้หรือไม่ว่านั่นที่ไหน? เธอหาที่ตาย ก็อย่ามาให้ตระกูลป๋อเก็บกวาดได้ไหม!"ป๋อซือเหยียนนั่งอยู่บนโซฟา ไม่พูดอะไรสักคํา เห็นได้ชัดวเขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดแทนซูเฉี่ยนเฉี่ยน"คุณนาย เป็นซือเหยียนที่ไปเจอเสิ่นม่านก่อน! ยังเจอกันที่โรงแรม ฉันจะทนได้ไงคะ!"คุณนายป๋อเยาะเย้ย:"ตอนที่เธอปีนขึ้นเตียงของซือเหยียน ทำไมเสิ่นม่านถึงทนได้?"สีหน้าของซูเฉี่ยนเฉี่ยนน่าเกลียดคุณนายป๋อพูดอย่างเย็นชา:"ถ้าไม่ใช่เห็นแก่ที่เธอท้องลูกของตระกูลป๋อ เธอคิดว่าฉันจะให้ผู้หญิงอย่างเธอเข้าบ้านป๋อเหรอ?""คุณนาย! ฉันผิดไปแล้วคะ ยกโทษให้ฉันเถอะ……ซือเหยียน ตอนนี้ฉันยังท้องลูกของคุณฉันผิดไปแล้ว ยกโทษให้ฉันได้ไหม"ท่าทางที่น่าสงสารของซูเฉี่ยนเฉ
ในห้อง แสงจันทร์ส่องลงบนผิวของผู้หญิงซึ่งดูบอบบางเป็นพิเศษซูเฉี่ยนเฉี่ยนถอดเสื้อออกเผยให้เห็นหน้าอกสีขาวราวกับหิมะของเธอป๋อซือเหยียนมองไปที่อื่นทันที ซูเฉี่ยนเฉี่ยนคว้ามือของป๋อซือเหยียน:"ซือเหยียน ฉันเป็นผู้หญิงของคุณ ในเมื่อเราเป็นสามีภรรยากันแล้ว ทําไมคุณไม่กล้ามองฉัน?"ผู้ชายในเมื่อได้ลองแล้ว ก็ไม่สามารถอดทนได้ซูเฉี่ยนเฉี่ยนเข้าใกล้ ทั้งคนก็กอดร่างของป๋อซือเหยียน พยายามปลุกตัณหาของชายหนุ่ม แต่ในวินาทีถัดมาป๋อซือเหยียนก็โยนซูเฉี่ยนเฉี่ยนออกไปซูเฉี่ยนเฉี่ยนล้มลงบนเตียง ป๋อซือเหยียนทำหน้าเหมือนได้จับอะไรที่น่าขยะแขยง เขาพูดอย่างเย็นชา:"ฉันเตือนเธอแล้ว ถ้าเธอไม่รอคลอดดีๆ ตั้งแต่พรุ่งนี้ เธอย้ายออกไปจากบ้านป๋อซะ""ซือเหยียน?ฃ "ป๋อซือเหยียนออกไปไปโดยไม่หันหลังกลับ เหลือเพียงซูเฉี่ยนเฉี่ยนที่มีใบหน้าไม่อยากเชื่อวันรุ่งขึ้น เสิ่นม่านก็ได้ข่าววงใน ก็ได้แปลกใจเล็กน้อย:"ซูเฉี่ยนเฉี่ยนย้ายออกจากบ้านป๋อ?""ครับ เห็นเมื่อเช้านี้มีคนเห็นซูเฉี่ยนเฉี่ยนถูกส่งออกจากบ้านป๋อ""คุณนายป๋อยอม?""คราวนี้ ซูเฉี่ยนเฉี่ยนทําให้ตระกูลฮั่วขุ่นเคือง เกรงว่าคุณนายป๋อก็ต้องให้หน้าคุณฮั่ว"เลขาจา