อาการพิษต่าง ๆ ถูกฝังเข้าไปในสมองของหลินตง ในที่สุดเขาก็มีสเปกตรัมเล็กน้อยแล้วเขาแยกตัวออกจากฝูงชนและเดินไปข้างหน้า"ผู้อำนวยการ ขอผมดูหน่อยสิ!" หลินตงกล่าว"คุณ???"ผู้อำนวยการหลิวมองไปที่หลินตง"ที่บ้านผมเป็นแพทย์แผนโบราณสืบทอดกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษ อาจจะดูออกว่ามีปัญหาอะไร"หลินตงพูดพลางก็เริ่มตรวจผู้ป่วยที่ป่วยหนักคนนี้หลังจากตรวจร่างกายผู้ป่วยอย่างละเอียดแล้ว หลินตงก็มีความมั่นใจในใจแล้ว"ผู้อำนวยการ คนเหล่านี้ถูกวางยาพิษด้วยสารหนู!" หลินตงกล่าวอย่างมั่นใจ"สารหนู???""ชื่อวิทยาศาสตร์คือพิษสารหนูอาร์เซนิกไตรออกไซด์" หลินตงอธิบายด้วยศัพท์ทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่"พิษสารหนู??? รีบแจ้งแผนกห้องปฏิบัติการให้ตรวจสอบทีว่าเป็นสารหนูหรือเปล่า" ผู้อำนวยการหลิวกล่าวทันที"ครับ! ผมจะแจ้งเดี๋ยวนี้!" มีคนตอบรับ"ผู้อำนวยการหลิว น่าจะเป็นสารหนูไม่ผิดแน่ สามารถจัดการรักษาในด้านนี้ก่อนได้ ไม่เช่นนั้นยิ่งเวลาล่าช้า คนที่ถูกพิษยิ่งรุนแรง""เตรียมยารักษาและอุปกรณ์รักษาต่าง ๆ สำหรับพิษสารหนูเดี๋ยวนี้ เมื่อมีข่าวจากแผนกตรวจสอบยืนยันว่าเป็นพิษสารหนู ก็รักษาทันที บอกแผนกตรวจสอบว่า เมื่อได้รั
มู่หรงฉิงเกอได้ยินเสียงนี้ ไม่ต้องหันหลังก็รู้ว่าใครมาศิษย์พี่สามของเธอ - ตงฟางเยว่ผู้ชายที่เป็นที่รักของทุกคนที่แตกต่างจากเธอ ตงฟางเยว่ไม่ได้เป็นลูกศิษย์ที่ผู้อาวุโสคุนหลุนนำกลับมาจากข้างนอก แต่เกิดที่เมืองคุนหลุนและเติบโตในเมืองคุนหลุนตั้งแต่เด็กไม่เพียงแต่เขาจะอ่อนโยนราวกับหยกเท่านั้น พรสวรรค์ของเขายังยอดเยี่ยมอีกด้วย และสถานะของเขาก็สูงส่งมากยิ่งกว่าในคุนหลุน มีเพียงศิษย์พี่ใหญ่เท่านั้นที่สามารถเอาชนะเขาได้"ศิษย์พี่สาม!" มู่หรงฉิงเกอเรียกเบา ๆ เสียงไพเราะตงฟางเยว่ยืนอยู่ด้านหลังมู่หรงฉิงเกอ มองดูแผ่นหลังของเธอด้วยความหลงใหลในใจของเขาผู้หญิงคนนี้เป็นของขวัญที่พระเจ้ามอบให้เขาแม้ว่าของขวัญชิ้นนี้จะยังไม่ได้เป็นของเขาก็ตามแต่เชื่อว่าไม่ช้าก็เร็ววันหนึ่งเขาจะได้รับของขวัญชิ้นนี้อย่างสมบูรณ์ไม่มีใครสามารถขวางได้ศิษย์พี่ใหญ่ก็ไม่ได้"ศิษย์น้องกำลังคิดเรื่องที่จะกลับบ้านอยู่เหรอ?" ตงฟางเยว่ก้าวไปข้างหน้ายืนอยู่ข้างมู่หรงฉิงเกอแล้วพูด"อืม! ไม่ได้กลับไปสิบปีแล้ว ก็ไม่รู้ว่าที่บ้านเป็นอย่างไรบ้างแล้ว? พวกเขายังจำได้หรือเปล่าว่ายังมีฉันอยู่อีกคนหนึ่ง" มู่หรงฉิงเกอกล
มู่หรงฉิงเกอพูดจบก็กระโดดเบา ๆ ร่างของเธอก็ลอยลงมาที่ศาลาราวกับสำลีตงฟางเยว่ก็กระโดดลงมาเช่นกันศาลาที่พวกเขาทั้งสองอยู่สูงจากพื้นดินอย่างน้อยหกหรือเจ็ดชั้นแต่เมื่อทั้งคู่ลงพื้นแม้แต่เสียงก็ไม่ได้ดัง เพียงพอที่จะพิสูจน์ความแข็งแกร่งของทั้งสอง"ศิษย์พี่สาม! ศิษย์พี่ห้า!"เมื่อเห็นคนทั้งสองลงมาจากศาลา เด็กชายในชุดคลุมอายุประมาณยี่สิบปีบนพื้นก็ก้มลงและเรียกด้วยความเคารพในเวลาเดียวกันดวงตาก็เต็มไปด้วยความอิจฉา"ไปกันเถอะ!!!" ตงฟางเยว่กล่าว"ศิษย์พี่สามเชิญ! ศิษย์พี่ห้าเชิญ!" เด็กชายที่สวมชุดคลุมก้มลงและพูดด้วยความเคารพสถานะของสองคนนี้ในคุนหลุนไม่ได้สูงธรรมดาคนหนึ่งเป็นหลานชายของผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งเป็นลูกศิษย์โดยตรงของผู้อาวุโสสามพวกเขาล้วนเป็นคนชั้นยอดและมีความสามารถอย่างยิ่งในรุ่นของพวกเขาจนกระทั่งตงฟางเยว่และมู่หรงฉิงเกอเดินนำหน้า เด็กชายในชุดคลุมก็ยืดตัวขึ้นและตามไปข้างหลังเมื่อมองไปที่แผ่นหลังของมู่หรงฉิงเกอ ใบหน้าของเด็กชายในชุดคลุมก็เต็มไปด้วยความชื่นชมในคุนหลุนทั้งหมด ไม่มีใครในรุ่นนี้ที่ไม่ชื่นชมมู่หรงฉิงเกอแน่นอนว่ายังมีศิษย์พี่สองที่ไม่เลวเช่นกัน
ตอนนี้หลินตงเฝ้าดูแต้มศักดิ์สิทธิ์ของเขาทุกวันกว่าจะสะสมแต้มศักดิ์สิทธิ์ให้เกือบทะลุเป้า แป๊ปเดียวก็เสียไปสองพันแต้ม ตอนนี้อารมณ์ของเขาสามารถจินตนาการได้หลังจากผ่านไปสามวัน ในที่สุดแต้มศักดิ์สิทธิ์ก็ทะลุเจ็ดพันและมาถึงเจ็ดพันกับอีกร้อยกว่าแต้ม ซึ่งถือว่าทำให้อารมณ์หดหู่ของเขาบรรเทาลงบ้างในเวลานี้หลินตงได้รับโทรศัพท์จากซ่งเจีย"หลินตง ปู่ทวดของฉันอยากเจอคุณ!" ซ่งเจียพูดด้วยเสียงร้องไห้หลินตงตกตะลึง รู้สึกว่าเรื่องค่อนข้างใหญ่ จึงรีบตอบว่า "โอเค!!! ผมจะมาเดี๋ยวนี้"การได้เจอกับซ่งซือหมินอีกครั้ง หลินตงตกใจมากเพราะซ่งซือหมินแก่ขึ้นมากและรัศมีแห่งความตายที่กำลังจะถึงจุดสิ้นสุดก็ชัดเจนมากขึ้นเรื่อย ๆเริ่มแรกหลินตงสงสัยว่าเป็นเพราะตัวเองเรียนรู้การแพทย์แผนโบราณต้าเซี่ยหรือเปล่าแต่ทันทีที่ซ่งซือหมินเปิดปาก เขาก็รู้สึกว่าไม่เป็นเช่นนั้นเป็นเพราะซ่งซือหมินถึงขีดจำกัดแล้วเพราะคำพูดของซ่งซือหมินเห็นได้ชัดว่าไม่ทรงพลังเหมือนเมื่อก่อน"หลินตง แค่กแค่ก... ครั้งที่แล้วที่บอกว่ามีเวลาอีกหนึ่งปี ผมอาจจะทำไม่ได้แล้ว ต่อไปต้าเซี่ยก็จะส่งมอบให้พวกคุณแล้ว แต่พวกเขาน่าจะไม่ลงมืออีกสัก
ไม่เพียงแต่ร่วมมือกับจักรวรรดิอินทรีลุมโจมตีลุงซ่งเท่านั้น แต่ยังแอบโจมตีทหารเทพเซวียกังด้วย แต่สถานที่ที่เขาไปคนเก่งของต้าเซี่ยก็ถูกคนของตระกูลเห้อเหลียนสังหารไปสิบกว่าคนนี่แค้นกันขนาดไหน???หลินตงไม่เข้าใจ!!!หลังจากที่ซ่งซือหมินพูดหลายคำในลมหายใจเดียว เขาก็รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยและเริ่มหอบซ่งเจียรีบเอาท่อออกซิเจนออกมาให้ซ่งซือหมินสูดสองสามที"คุณปู่ทวด! ได้โปรดหยุดพูดเถอะ!" ซ่งเจียพูดทั้งน้ำตาหลินตงก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่หน้าอกชายชราในตำนานที่ครั้งหนึ่งเคยครองโลกและไม่นานมานี้ต่อสู้กับผู้พิทักษ์ระดับเทพทั้งเก้าคนเพียงลำพัง ตอนนี้แม้แต่การพูดก็ลำบากขนาดนี้แล้วเหรอ?"ฉันไม่เป็นไร!!!" หลังจากซ่งซือหมินสูดออกซิเจนไปหลายทีแล้ว ก็กลับมาสงบอีกครั้ง"หลินตง จริง ๆ แล้วการต่อสู้ครั้งนี้ผมเป็นคนเริ่มเอง จุดประสงค์คือเพื่อแสดงแสงและความร้อนเล็กน้อยในนาทีสุดท้ายเพื่อข่มขู่ทุกคนที่ต้องการลงมือกับต้าเซี่ย ถ้าผ่านไปหนึ่งปี ผมคาดว่าแม้แต่ความสามารถในการลงมือก็ไม่มีแล้ว แม้ว่าตอนนี้ผมจะตายแล้ว ตราบใดที่ปิดข่าวให้ดี พวกเขาก็ไม่กล้าลงมืออีกในระยะเวลาอันสั้น""คุณปู่ทวด! ท่านจะไม่ตาย ไม่
หลินตงมองดูแต้มศักดิ์สิทธิ์เจ็ดพันหนึ่งร้อยห้าสิบสามแต้มบนแผงระบบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เขาไม่อยากใช้เลยเขาต้องการที่จะสะสมมันและก้าวไปสู่ระดับเทพโดยเร็วที่สุดเพื่อเป็นผู้พิทักษ์ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะสามารถปกป้องตัวเองได้สังคมทุกวันนี้อันตรายมากผู้พิทักษ์ระดับเทพก็ไม่สามารถไร้ศัตรูได้เช่นกันคนหนึ่งเพิ่งถูกซ่งซือหมินฆ่าตายเมื่อไม่กี่วันก่อนแต่ถ้าไม่ใช้ ระดับการแพทย์แผนโบราณต้าเซี่ยในปัจจุบันยังไม่เพียงพอที่จะเห็นสภาพร่างกายของซ่งซือหมิน ได้แต่เห็นคลุมเครือครึ่ง ๆ กลาง ๆถ้าไม่ได้เรียนการแพทย์แผนโบราณต้าเซี่ยก็ไม่เท่าไหร่ ยังไงก็ไม่เข้าใจตอนนี้เรียนไปครึ่งทางแล้ว อะไรที่เห็นไม่ชัด ความรู้สึกนี้มันอึดอัดจริง ๆยิ่งไปกว่านั้นซ่งซือหมินอุทิศชีวิตของเขาให้กับต้าเซี่ย แม้ว่าชายชราคนนี้จะมีโอกาสเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หลินตงก็ไม่สามารถเฝ้าดูเขาตายได้ ไม่ต้องพูดถึงว่าซ่งซือหมินต้องการมอบซ่งเจียให้กับเขาหากซ่งซือหมินกำลังจะจากไปจริง ๆ เขาจะปฏิเสธคำขอเดียวของชายชราคนนี้ได้เหรอ?เกรงว่าจะไม่ได้!!!พอนึกถึงเวลาต้องพัวพันกับผู้หญิงสามคน หลินตงรู้สึกเหมือนหัวของเขาเริ่มโตขึ้นด
หากสามารถหาได้ครบ ซ่งซือหมินก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกอย่างน้อยห้าถึงสิบปีถ้าหาได้ไม่ครบ งั้นเขาก็ทำอะไรไม่ได้แล้วพูดได้แค่ว่าชีวิตของซ่งซือหมินควรเป็นเช่นนี้เขาพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว แต่ระบบไม่ได้มีอำนาจทุกอย่างและไม่สามารถเสกยาพิเศษให้ได้"หลินตง ว่าไง? ยังตัดสินใจไม่ได้เหรอ? แม้แต่ข้อเรียกร้องเล็ก ๆ น้อย ๆ สุดท้ายของคนที่กำลังจะตายอย่างผม คุณก็ไม่สามารถทำตามได้เหรอ? จริง ๆ แล้วผมก็ไม่มีทางเลือก โลกกำลังจะวุ่นวาย ผมแค่ต้องการหาท่าเรือที่ปลอดภัยสำหรับเจียเจียและให้เธอใช้ชีวิตที่เหลือของเธออย่างสงบสุข นี่เป็นสิ่งเดียวที่ปู่ทวดอย่างผมจะสามารถทำให้เธอได้" ซ่งซือหมินพูดอย่างหงอยเหงา"คุณปู่ทวด! หนูไม่อยากไปจากท่าน!" ซ่งเจียร้องไห้"เด็กโง่! ปู่ทวดไม่สามารถปกป้องเธอได้อีกต่อไป หลินตงคือที่พึ่งที่ดีที่สุดของเธอ""ลุงซ่ง! ถ้าผมบอกว่าผมมีวิธีช่วยคุณล่ะ! แต่ผมต้องการของบางอย่าง" หลินตงพูดอย่างกะทันหันซ่งซือหมินและซ่งเจียตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของหลินตง"หลินตง อย่าล้อเล่นกับคนแก่อย่างผมเลย ถ้าคุณไม่ยอมจริง ๆ ผมก็ไม่มีทางเลือก ได้แต่ถือว่าเจียเจียไม่มีบุญนี้ ร่างกายของผมตัวผมรู้ดี
หลินตงกลับไปที่บ้านของตัวเอง รู้สึกอยากจะร้องไห้เมื่อเขาเห็นแต้มศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองเหลืออยู่แค่ประมาณหกพันแต้มการรวบรวมสมุนไพรของซ่งซือหมินน่าจะต้องใช้เวลาอีกสักพัก หลังจากรวบรวมสมุนไพรเสร็จสมบูรณ์แล้ว หลินตงจึงจะเริ่มปรุงได้ตามความรู้ของการแพทย์แผนโบราณต้าเซี่ยในสมอง ตราบใดที่มีความเชี่ยวชาญในสรรพคุณทางยาของสมุนไพรเหล่านี้ทั้งหมด การปรุงนั้นค่อนข้างง่าย แต่ปริมาณนั้นแม่นยำมากและถ้าวัดปริมาณไม่ผิด ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรตอนนี้เขาควรมุ่งความสำคัญไปที่แต้มศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่เขาต้องทำคือเพิ่มแต้มศักดิ์สิทธิ์ให้เป็นหมื่นแต้มโดยเร็วที่สุด จากนั้นทำร่างกายให้เกินขีดจำกัดเหนือมนุษย์ค่อยว่ากันไม่เช่นนั้นตอนนี้เขาทำอะไรก็ไม่รู้สึกปลอดภัยผู้พิทักษ์ระดับเทพคนหนึ่งถูกซ่งซือหมินสังหารกล่าวอีกนัยหนึ่งแม้ว่าเขาจะทะลุไปถึงระดับเทพและกลายเป็นผู้พิทักษ์ พบบุคคลอย่างซ่งซือหมินโดยทั่วไปแล้วเขาก็ไม่สามารถตอบโต้ได้ใครจะรู้ว่ามีบุคคลที่ทรงพลังอีกมากแค่ไหนที่ซ่อนอยู่ในโลกนี้?เผื่อเจอเข้า งั้นไม่จบเห่เหรอ คาดว่าวิ่งหนีก็ไม่พ้นด้วยซ้ำดังนั้นการเป็นผู้พิทักษ์ระดับเทพอย่างเดียวยังไม่พอ ยังต้องเ