ลูกแก้วเสียงกระเส่า เมื่อดุ้นจรวดใหญ่ยาวซึ่งไม่คุ้นเคยมาก่อน ต้องสอดเสียบเข้ามาในร่างกาย“หนูก็ขมิบแรงเหลือเกิน”ต่างคนต่างโทษกัน“ก็มันเสียวนี่คะคุณอา… อูย ตอนนี้ยิ่งเสียว”เถื่อนทิศรู้ว่าหญิงสาวตอบสนองไปตามสัญชาตญาณของการร่วมรัก โดนทะลวงมิดร่องขนาดนี้… เป็นใครก็ต้องขมิบเป็นธรรมดา“อูย... แน่นเหลือเกินแก้วจ๋า”เสียงของเถื่อนทิศกระเส่า หลงใหลโพรงสวาทสาวพรหมจรรย์ ความรู้สึกบีบรัดทำให้หนุ่มใหญ่รวดร้าวไปทั้งดุ้น น้ำหล่อลื่นอุ่นๆ ของหล่อนหลั่งซ่านออกมาอาบท่อนเนื้อร้อนผ่าวของเขาอีกระลอก อาการตอดรัดเป็นจังหวะยืนยันว่าลูกแก้วมีความสุข“ซี้ด... แก้วไม่ไหวแล้ว”คนตัวเล็กที่บิดกายกระเส่าอยู่ใต้ร่างคนตัวใหญ่ ละล่ำละลักบอกให้เขารู้ ปลายเล็บแหลมจิกเกร็งเกาะบ่าเขาแน่น ด้วยอาเถื่อนกระแทกแก่นกายเข้ามาอย่างดุดันสมชื่อ ‘เถื่อน’ การเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยพละกำลัง“อูย… ทำไมทำแก้วแรงจังคะ กระแทกลึกสุดๆ… ”หญิงสาวถามทั้งที่พริ้มตาเสียว ในนาทีที่อวัยวะเพศสาดเข้าหากันสนั่น“แก้วคงไม่รู้… ว่าอารอที่จะมีวันนี้มานาน”มีโอกาสเปิดใจ เถื่อนทิศกล่าวไม่อ้อม จะไม่ให้ทำแรงได้อย่างไร เพราะว่าตั้งแต่วันแรกที่ลูกแก้
“นมหนูน่าดูดที่สุด”เถื่อนทิศชอบ ลูกแก้วบีบหนั่นเนื้อนุ่มนิ่มของสองเต้าอวบใหญ่ป้อนเข้าใส่ปาก ยอมให้เขาดูดเลียเอาตามแต่ใจปรารถนา หนวดเคราสากที่ครูดทิ่มลงมาโดนสองเต้าทำเอาลูกแก้วสะดุ้งคราง“ซี้ด… เสียวมากค่ะ”ลูกแก้วหลุบตาลงมองปลายหัวนมแดงเรื่อ ปูดพอง เป็นตุ่มไต เถื่อนทิศดูดแรงราวจะกลืนกินเข้าไปในอุ้งปาก ทั้งบีบทั้งเขย่าขยำสองเต้าสลับก้มลงดูดเลียจนเม็ดหัวนมชุ่มไปด้วยน้ำลาย ขณะบั้นท้ายยังส่ายเสียบ กระแทกท่อนเอ็นเข้ามาไม่หยุด“อ๊อย... เสียวจะขาดใจแล้วค่ะอาเถื่อนขา”ลูกแก้วแอ่นอกสะท้าน ในนาทีที่ร่างกายของหล่อนกำลังร่ำร้องหาการรุกรานจากริมฝีปากและปลายลิ้นของเขา ขณะที่ท่อนเนื้อขนาดเท่าๆ ท่อนแขนของหล่อนยังไชชอนเข้ามาตามแรงกระเด้า ฝังลึกเข้ามาสนิทแน่นเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายสาว “อร๊าย... ไม่ไหวแล้ว... อาเถื่อนขา.. ดะ... ได้โปรด” เสียงวิงวอนแผ่วพร่า ร่ำร้องให้เขาช่วยส่งหล่อนไปสู่สวรรค์ “ได้เลยครับคนดีของอา” เถื่อนทิศกระแทกกระทั้นรุนแรงขึ้นอีก ลูกแก้วเอื้อมมือขึ้นมาโอบใบหน้าของหนุ่มใหญ่ รั้งลงมาประกบริมฝีปากเข้าหากันแน่น สอดลิ้นเข้ามาแลกกันในอุ้งปาก ลิ้นกับ
“อาสัญญาว่าจะปกป้องแก้ว… รักแก้ว… ดูแลแก้วไปจนลมหายใจสุดท้าย “ชื่นใจแก้วที่สุด… รักอาเถื่อนค่ะ… รักที่สุด” ลูกแก้วกระชับกอดแน่นขึ้น เถื่อนทิศหอมแก้ม จูบหน้าผาก มองสบตากัน แลเห็นประกายความรักเอ่อล้นท้นท่วมอยู่ในดวงตาเปี่ยมรักของกันและกัน………………..จบบริบูรณ์………………..“คุณอาน่าหม่ำ” “ฟ้าไม่ยอมนะคะคุณแม่… ยังไงฟ้าก็ไม่ไปเด็ดขาด คุณพ่อใจร้าย ฮือๆ… ” หญิงสาวใบหน้าสะสวยไม่แพ้นางเอกละครแถวหน้าของเมืองไทย มีชื่อว่า ‘ฟ้าใส’ ร้องไห้ฟูมฟายเข้ามาในห้องนอนของนางวงศ์เดือนผู้เป็นมารดาด้วยท่าทางกระฟัดกระเฟียด ภายหลังจากโดนนายบุญชัยซึ่งเป็นบิดาบังเกิดเกล้าบังคับว่าจะเอาตัวไปกักบริเวณไว้ที่สวนปาล์มของเพื่อนรักซึ่งอยู่ทางภาคใต้ “ใจเย็นๆ… ไม่ต้องร้องไห้นะลูก แม่เชื่อว่าคุณพ่อมีเหตุผลที่ทำอย่างนี้”นางวงศ์เดือนรู้ว่าสามีเอือมระอาพฤติกรรมของลูกสาวที่ชอบออกเที่ยวกลางคืนเป็นประจำ คบหาเพื่อนฝูงในแวดวงไฮโซที่วันๆ เอาแต่พากันออกเที่ยวเตร่ เกเรไม่เป็นโล้ไม่เป็นพาย กินเที่ยวกันอย่างอิสระเสรี ทำตัวเป็นคุณหนูผลาญเงินไปวันๆ “ไม่ไปได้ไหมคะคุณแม่… ฟ้าสัญญาว่าจากนี้ไปจะเข้
ความหวังเอาไว้ว่าจะให้เป็นผู้สืบทอดธุรกิจพันล้านของวงศ์ตระกูลจะเสียผู้เสียคนมากไปกว่านี้“ฮือๆ… คุณแม่ช่วยฟ้าด้วยนะคะ”หญิงสาวเขย่าแขนของมารดาด้วยความลืมตัวไม่ต่างจากครั้งที่ตัวเองเป็นเด็กๆ “คุณพ่อกำลังโกรธจัด… แม่ว่าน้ำเชี่ยวอย่างเพิ่งขวางเรือ ยอมๆ ไปก่อน สักพักถ้าคุณพ่อหายโกรธแล้วค่อยกลับมาอยู่บ้าน อยู่กันมาจนป่านนี้หนูยังไม่รู้อีกหรือว่าคุณพ่อเป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว”“ฮือๆ… แม่ไม่ช่วยฟ้า”หญิงสาวร้องไห้ฟูมฟายเมื่อมารดาไม่ยอมใจอ่อนเหมือนเช่นหลายๆ ครั้งที่ผ่านมานางวงศ์เดือนเห็นลูกสาวร้องไห้ก็รู้สึกใจหายเหมือนกัน เมื่อรู้ว่าฟ้าใสจะต้องไปอยู่ไกลถึงจังหวัดกระบี่ หากแต่อีกใจของหล่อนกลับนึกสนับสนุนความคิดของผู้เป็นสามี เพราะว่าถ้าขืนตามใจฟ้าใสมากไปกว่านี้รับรองว่าคงเสียคนเข้าสักวัน “ลองไปอยู่ดูสักพักนะลูก… สวนปาล์มของเพื่อนคุณพ่ออยู่ในป่าในเขาก็จริง แต่ก็ไม่ได้ทุรกันดารจนไม่มีไฟฟ้าใช้สักหน่อย” “โธ่… ฟ้าอยากตายเสียจริงๆ แทนที่คุณแม่จะเข้าข้างฟ้า แต่กลับสนับสนุนความคิดพิเรนทร์ของคุณพ่อเสียนี่” หญิงสาวเบะริมฝีปากเป็นเชิงต่อต้านมารดา หลังจากพยายามขอความเ
สำเนียงภาษาใต้แม้จะแปร่งแปลก แต่ฟังดูจริงใจจนรู้สึกได้“ปกตินายหัวเมฆไม่ได้อยู่ประจำที่นี่หรือคะป้า?”ตอนที่มาถึงหญิงสาวยังไม่เจอหน้าเจ้าของสวนปาล์มที่ได้ยินคนงานพากันเรียกเขาว่า ‘นายหัว’ จึงเอ่ยถามกับนางละเอียด สตรีสูงวัยร่างท้วม ผิวคล้ำ ใบหน้าคมขำที่คนงานเรียกชื่อหล่อนว่า ‘ป้าเอียด’ จนติดปาก“ตอนนี้หายหัวเมฆไปมาเลเซียจ้ะหนู จะกลับมาถึงก็คงค่ำๆ”นางละเอียดบอกกับหญิงสาวอันที่จริงฟ้าใสไม่ได้ใส่ใจนักว่าเจ้าของสวนปาล์มคนนี้จะพักอาศัยอยู่ที่นี่หรือเปล่า เพราะมันไม่มีความสำคัญกับเธอเลยสักนิด ด้วยจิตใจของเธอในตอนนั้นเอาแต่จดจ่อเร่งวันเวลาขอให้ระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผู้เป็นบิดาคาดโทษเอาไว้ว่าเธอจะต้องอยู่ที่สวนปาล์มแห่งนี้สิ้นสุดลงเสียที เพื่อที่เธอจะได้กลับไปใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางแสงสีความศิวิไลของเมืองใหญ่ที่เธอคุ้นเคย“ป้าจะพาเดินดูรอบๆ บ้านนะคะ คุณฟ้าจะได้คุ้นเคยกับที่นี่”ป้าเอียดบอกพลางชักชวนให้เธอเดินตามออกมาภายนอกบ้าน อธิบายคร่าวๆ ว่าอะไรเป็นอะไรฟ้าใสยอมรับว่าบ้านไม้ของนายหัวเมฆคนนี้ใหญ่โตและกว้างขวางมาก ความอลังการของมันช่วยสะท้อนถึงฐานะของเขาได้เป็นอย่างดีว่าคงต้องร่ำรวยมากแน่ๆ ถ้าเป
เคลือบมันเงางามทั้งสิบนิ้ว นึกในใจว่ามือนุ่มนิ่มที่เฝ้าทะนุถนอมมานาน ถึงคราวด้านจนดูไม่จืดก็คราวนี้ “อยู่ที่นี่หนูต้องทำตัวให้เป็นประโยชน์ แต่วันนี้ยังไม่ต้องทำอะไร พรุ่งนี้ค่อยช่วยงานป้า” บอกสั้นๆ แล้วสตรีสูงวัยก็เดินจากไปด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม ด้วยตอนนั้นยังมีงานในโรงครัวเล็กๆ ที่อยู่ถัดไปทางด้านหลังของเรือนใหญ่รออยู่ แลเห็นคนงานซึ่งเป็นผู้หญิงชาวบ้านสองคนกำลังช่วยกันตระเตรียมอาหารเที่ยงเอาไว้สำหรับเลี้ยงคนงานในสวนยางและสวนปาล์มเหมือนที่เคยทำเป็นกิจวัตรประจำวัน ฟ้าใสกวาดสายตาแลไปรอบๆ อาณาบริเวณของสวนปาล์มกว้างใหญ่ การที่เป็นคนแปลกที่แปลกถิ่นทำให้รู้สึกอึดอัดใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าเธอพาตัวเองมาอยู่ผิดที่ผิดทาง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเธออยากมาซะที่ไหนล่ะ หากไม่ใช่เป็นเพราะบัญชาของบิดาเธอคงไม่มีวันมาเหยียบที่นี่ “มาอยู่แบบนี้เหมือนติดคุกดีๆ นี่เอง… โธ่… คุณพ่อนะคุณพ่อ ไม่น่าลงโทษกันแบบนี้เลย” หญิงสาวนึกโกรธบิดาของตัวเอง กระทืบเท้าตึงตังกับพื้นด้วยความเคยชินตามสไตล์คุณหนูผู้เอาแต่ใจ ในตอนเย็นของวันเดียวกัน “มีอะไรให้ฟ้
ยาวๆ พาออกมาจากเนินดินข้างพงหญ้า ค่อยๆ วางร่างบอบบางลงยืนบนพื้น“ก็ตุ๊กแกน่ะคะ… ถ้าไม่ใช่เพราะตุ๊กแกบ้าตัวนี้ก็คงไม่ลื่นเสียหลักหรอกค่ะ”“ไม่ต้องกลัว… ที่นี่ตุ๊กแกเยอะ อยู่ไปสักพักเดี๋ยวก็ชินไปเอง”เสียงทุ้มปลอบนุ่มนวล สายตาตะลึงลานของฟ้าใสยังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาด้วยความลืมตัวเธอนึกในใจว่าอีตาคนนี้เป็นใครกันนะ? ดูเหมือนว่าเขาจะรู้เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเธอพอสมควร “แล้วคุณเป็นใครคะ?”ความสงสัยเร่งเร้าให้ถามใบหน้าของชายผู้นี้ดูแตกต่างไปจากคนเอเชีย เขาถกแขนเสื้อขึ้นไปกองเอาไว้ที่ต้นแขน เผยผิวสีทองแดงคร้ามแดดอาบพราวไปด้วยเหงื่อเป็นมันปราบ กระดุมเสื้อยีนส์สามเม็ดแรกที่ไม่ได้กลัดเอาไว้ เผยให้เห็นแพขนสีดำรกอยู่ตามแผงอกนูนแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อสมชายชาตรี“นายหัวเมฆ”หนุ่มใหญ่วัยกลางคนได้โอกาสแนะนำตัวเอง ชื่อของเขาทำให้คิ้วโค้งราวคันเคียวของหญิงสาวชิดเข้าหากันด้วยความประหลาดใจ “อะไรนะ… ก็ไหนป้าเอียดบอกว่านายหัวไปมาเลเซีย”สาวน้อยทำหน้าตกใจ“ไหนป้าเอียดบอกว่านายหัวไปมาเลเซีย”ฟ้าใสทำหน้าฉงน“เพิ่งกลับมาถึงได้สักพัก… พอดีอาห่วงงานในสวนปาล์มก็เลยแวะเข้าไปดู”เขาบอกพลางถอด
ก่อนนอนคืนนั้น ใบหน้าหล่อเหลาของนายหัวสุดหล่อยังตามมารบกวนอยู่ในความรู้สึกนึกคิดของฟ้าใสตลอดมา การพบเจอกับผู้ชายคนนี้ทำให้หญิงสาวรู้สึกแปลกๆ ตอนที่นั่งรถกอล์ฟไปด้วยกันผู้ชายคนนี้ก็ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้ชายคนไหนมาก่อนเธอชอบเขาอย่างนั้นหรือ?หญิงสาวตั้งคำถามอยู่ในใจ ไม่รู้ว่าควรจะนิยามความรู้สึกแปลกๆ นั้นว่ายังไง? เธอยังไม่อยากด่วนสรุปว่าความรู้สึกที่มีต่อนายหัวคือ ‘รักแรกพบ’ หรือเปล่า? แต่ที่แน่ๆ ฟ้าใสรู้ว่าหัวใจของเธอพองโตขึ้นในทันทีที่ได้รู้ว่าทุกวันนี้นายหัวอยู่ในสถานภาพ ‘โสด’ หลังจากภรรยาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อห้าปีก่อน หัวใจของเขาก็ปิดตายจากความรัก ครองตัวเป็นพ่อม่ายเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้อีกสัปดาห์ต่อมาตอนใกล้ค่ำของวันหนึ่ง ขณะผืนฟ้าเบื้องทิศตะวันตกถูกย้อมเอาไว้ด้วยสีแดงเพลิงของพระอาทิตย์ที่กำลังลอยเรี่ยต่ำเกือบแตะสันเขา แลเห็นฝูงนกพากันบินกลับรังเป็นทิวแถวอยู่บนท้องฟ้าภายหลังเสร็จจากช่วยป้าเอียดทำงานในครัว ฟ้าใสชะโงกใบหน้ามองลงไปจากหน้าต่างชั้นสองของเรือนใหญ่ จิตใจจดจ่อกระวนกระวายว่าเมื่อไรนายหัวเมฆจะเลิกงานเสียทีหญิงสาวชะโ
ฟ้าใสกัดฟัน เนื้อตัวบิดเร่าทรมาน มือไม้ทั้งสองข้างขยุ้มขยำผืนเสื่อเสียงดังแกรกกรากจนยับย่นอยู่ในอุ้งมือ เมื่อปลายลิ้นของสามีระรัวเลียเข้าใส่ความเป็นสาว บางครั้งก็ดูดแรงราวจะกลืนกินกลีบดอกไม้ที่กำลังชุ่มชื้นด้วยหยาดน้ำผึ้งเยิ้ม“คุณอาทรมานฟ้า... ฮื่อๆ”หญิงสาวครางกระเส่า ทรวงอกขยับยกขึ้นจากพื้นด้วยความรู้สึกดื่มด่ำรัญจวน สะโพกลอยร่อนขึ้นรับปากและลิ้นของคุณอาจนบั้นท้ายไม่แตะพื้น“สู้ลิ้นดีเหลือเกินเมียจ๋า... สาวน้อยของอายอดเยี่ยมที่สุด”เสียงรำพึงรำพันด้วยความลุ่มหลง“ได้โปรดเถอะคุณอา... ให้ฟ้าเถอะนะคะ อย่าทรมานกันแบบนี้ ฟ้าทนไม่ไหวแล้ว”หญิงสาววิงวอนเสียงสั่น ขณะปลายลิ้นของสามีใจร้ายยังคงรุกรานต่อเนื่อง ทรมานความเป็นสาวของเธอไม่หยุด“ได้เลยจ๊ะ... ”เขากลอกตาหวานเยิ้มขึ้นมองใบหน้าบิดเบ้ของภรรยา รู้ว่าเธอกำลังโหยหาการเติมเต็มจากเขาจนเนื้อตัวระริกสั่นร่างสูงใหญ่รีบกระเสือกเข้าหาร่างน้อยๆ เต็มแรง ท่อนขาเรียวยาวทั้งสองของเธอถูกยกง้างขึ้นไปโอบรัดอยู่ที่บั้นเอวหนาของเขา“คุณอาเบาๆ นะคะ”คนที่ยังไม่คุ้นเคยกับความใหญ่โตของสามีเสียที ร้องอุทธรณ์เสียงอ่อน ขณะร่างกายหนาหนักกำลังโน้มไปข้างหน้า แก่
หนวดเคราระคายของคุณอาที่ถากทิ่มลงบนผิวเนื้ออ่อนๆ สร้างความแปลบปลาบวาบแล่นไปทั้งร่าง นายหัวช่างเชี่ยวชาญในการเล้าโลม เรื่องนี้ฟ้าใสรู้ดีกว่าใคร“อ๊อยย... สยิวค่ะ” การกระทำของเขาทำให้ทุกตารางนิ้วภายในร่างกายของหญิงสาวล้วนเป็นจุดออ่นไหวได้ทั้งสิ้น ตั้งแต่เรือนผมที่เขาพรมจูบ เรื่อยลงมาถึงหน้าผาก จูบย้ำๆ ที่พวงแก้มละมุน ข้างซอกคอหอมกรุ่นและติ่งหูกำลังโดนริมฝีปากร้อนผ่าวเลียเล็มอย่างหิวกระหาย “วันนี้ขออาจัดหนัก... หนูจะได้ท้องซะที” คนอยากมีลูกกระซิบบอกข้างใบหู ครู่ต่อมาก็เบียดสะโพกเข้าหา กึ่งกลางกายแนบเน้นเข้าหากันจนหญิงสาวรู้สึกได้ถึงความขึงขังทรงพลังของแก่นกายที่เบียดผ่านเนื้อผ้าจนแลเห็นเป็นรูปเป็นลำอลังการ “อุ๊ย... ใหญ่อ่ะ” เธอเอานิ้วจิ้มลงบนตัวตนร้อนผ่าวของเขาแบบหวาดๆ“มันกำลังคิดถึงฟ้าน่ะสิ”เขาคว้ามือของเธอไปลูบไล้ความเป็นชายที่นูนแน่นอยู่ภายใต้แนวซิปตรงหน้าขาของตัวเอง “ฟ้ากลัวคนมาเห็นค่ะ... กลับไปทำที่ห้องนอนไม่ดีกว่าหรือคะคุณอา”หญิงสาวต่อรองเสียงอ่อน ด้วยรู้ดีว่าสามีคนนี้เร่าร้อนแค่ไหน ถ้าขืนปล่อยให้เขาปลุกเร้าเธอต่อไป มีหวังได้ร่
ภายหลังงานวิวาห์ซึ่งจัดขึ้นอย่างสมหน้าสมตา ฟ้าใสก็มาใช้ชีวิตร่วมกับนายหัวอยู่ที่สวนปาล์มของเขา“คุณอาจะไปไหนคะ”ฟ้าใสร้องเรียกสามี เมื่อเห็นว่าคนตัวใหญ่คว้าหมวกปีกขึ้นสวมศีรษะ ทำท่าว่าจะออกไปข้างนอก“ไปดูงานในสวนปาล์มจ้ะเมียจ๋า”เขาหันมาหวานใส่ทั้งน้ำเสียงและแววตา หอมแก้มเธอเบาๆ เมื่อฟ้าใสเดินเข้ามาใกล้ในระยะเอื้อมกอด“วันนี้เป็นวันหยุดนะคะ... พักสักวันไม่ดีหรือคะ”สาวน้อยทำเสียงออดอ้อน มือเรียวไล้ลูบไปตามแผงอกกว้าง“งั้นเราถือโอกาสไปปิกนิกกันในสวนปาล์มดีมั้ยจ๊ะเมียจ๋า วันนี้ไม่มีคนเข้ามาทำงานหรอกจ้ะ บรรยายกาศเงียบเชียบดีจัง รับรองว่าโรแมนติกอย่าบอกใครเชียว”เขาทำตาเล็กตาน้อย เพียงเท่านั้นฟ้าใสก็รู้แล้วว่านายหัวกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ เขาคงอยากเล่นจ้ำจี่ในสวนปาล์มกับเธออย่างแน่นอน“จะดีหรือคะคุณอา” “ไม่มีอะไรดีกว่านี้อีกแล้ว... เดี๋ยวเราเอาเสื่อไปปูนอนกันสองคน... นึกแล้วตื่นเต้นดีนะ”นายหัวตอบเบาๆ ราวกับกลัวว่าใครจะผ่านมาได้ยินเข้า แค่มองตาเขาหญิงสาวก็รู้ได้ในทันทีว่าสามีกำลังคิดหื่น“ไปนะ... ”คนตัวโตสำเสียงรบเร้าราวกับเด็กๆ ซึ่งก็ได้ผล “ก็ได้ค่ะ... งั้นฟ้าจะไปสั่งใ
“หนูฟ้าเลี้ยงง่ายครับ... แรกๆ ก็ดื้อบ้าง ยังติดนิสัยคุณหนูเอาแต่ใจ แต่ตอนนี้ป้าเอียดช่วยสอนงานให้หลายอย่าง ระยะหลังๆ มานี้เข้าไปช่วยงานในครัวบ่อยๆ จนทำอาหารเก่งแล้วนะครับ”ที่นายหัวพูดก็ไม่ผิด วันหลังๆ มานี้หญิงสาวเริ่มเข้าไปเรียนรู้งานในครัวจากป้าเอียด เหมือนรู้ว่าเธอควรฝึกทำอาหารเพื่อจะได้ดูแลเขาต่อไปในอนาคต ทุกวันนี้เมนูไหนที่นายหัวโปรดปราน ฟ้าใสสามารถทำได้หมด อีกทั้งฝีมือทำอาหารของเธอก็ไม่เป็นรองใคร ขนาดป้าเอียดยังเอ่ยปากชมบ่อยๆ ว่าฟ้าใสมีพรสวรรค์ในเรื่องการทำอาหารอย่างเหลือเชื่อ“นี่ลูกพ่อเปลี่ยนไปขนาดนี้เชียวหรือ”นายบุญชัยมองลูกสาวด้วยแววตาฉงน สีหน้าพึงพอใจที่ได้รู้ว่าสวนปาล์มของนายหัวเมฆสามารถเปลี่ยนแปลงลูกสาวของตนไปในทางที่ดี“ก็แน่ละสิคะคุณพ่อ... ฟ้าชอบที่นี่ค่ะ อยากอยู่ที่นี่ตลอดไปได้มั้ยคะ”หญิงสาวเปรยขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เธอแทบรอเวลาไม่ไหวหลังจากที่นายหัวรับปากว่าจะหาจังหวะดีๆ เพื่อเอ่ยปากสู่ขอเธอกับบิดามารดา“ไม่กลับคงไม่ได้... อยู่นานแล้ว เกรงใจนายหัวเค้าบ้างสิ มากินนอนอยู่บ้านเค้านานเป็นเดือนแล้วนะ”นายบุญชัยกล่าวยิ้มๆ แกล้งว่าให้ลูกสาว นายหัวเมฆฟังยิ้มๆ ยังไม่ได้พูดอะไ
“แต่มันครบกำหนดเวลาที่พ่อของฟ้าสั่งเอาไว้”นายหัวตอบด้วยสีหน้าหนักใจ“ไม่กลับนะคะ... ยังไงฟ้าก็ไม่กลับ ฟ้าอยากอยู่กับคุณอาตลอดไป”หญิงสาวออกอาการดื้อดึงขั้นมาทันที เธอตรงรี่เข้ากอดร่างสูงใหญ่โดยไม่เกรงกลัวว่าใครจะมาเห็น“อย่าเป็นคนดื้อดึงแบบนี้สิจ๊ะคนดีของอา”เขาโอบกอดเธอด้วยความรักและลุ่มหลงไม่ต่างกัน“คุณอาไม่รักฟ้าหรือคะ”ฟ้าใสทำหน้าออดอ้อน“รักสิจ๊ะ... ถ้าเลือกได้อาไม่อยากให้ฟ้าไปไหนทั้งนั้น อยากให้หนูอยู่กับอาตลอดไป ตอนนี้อาคงต้องทำอะไรสักอย่าง... ”นายหัวพูดคล้ายรำพึง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยอาการครุ่นคิด ด้วยรู้ว่าตัวเองคงทรมานใจไม่น้อย ถ้าจะต้องแยกกับสาวน้อยคนนี้ ด้วยความรักและความผูกพันในทุกวันนี้ได้พัฒนาขึ้นอีกหลายเท่าทวี นับจากมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งถึงขั้นได้เสียกันที่น้ำตกในครั้งนั้น ก็ยังมีอีกหลายๆ ครั้งต่อมา เพราะว่าตอนดึกๆ ฟ้าใสจะแอบเข้าไปนอนร่วมห้องกับเขาทุกคืนแรกๆ เขาก็ห้ามเธอ ด้วยคำนึงถึงความเหมาะสมหลายๆ ประการ แต่สุดท้ายเขาก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ต่อความต้องการของตัวเอง ทุกครั้งที่หญิงสาวเข้ามาใกล้ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาน้ำมันมาราดรดลงบนกองไฟ ส่งผลให้เพลิงสวาทระหว่างเธอกับเขา
“อร่อยเหลือเกินสาวน้อยของอา”เสียงของหนุ่มใหญ่บอกความคลั่งไคล้ใหลหลง ในชีวิตของเขาเคยผ่านผู้หญิงมามากก็จริง แต่ยังไม่เคยมีใครทำให้เขาแทบคลั่งเหมือนอย่างที่กำลังรู้สึกกับเธอคนนี้“ฟ้าแน่นเหลือเกินค่ะคุณอา... มันวาบหวิวไปหมดแล้ว ได้โปรด... ”เสียงเรียกร้องเต็มไปด้วยจริตมารยา ขณะซอกหลืบลึกเร้นในกายสาวกำลังรูดรัดกลืนกินตัวตนของเขาเข้าไปลึกสุดแก่น“ก็ฟ้าน่ากินจนอาทนไม่ไหว... ป้อนอาหน่อยสิจ๊ะคนดี”สายตาจับอยู่ที่เต้าทรวงหนั่นแน่นเมื่อได้ยินเสียงเรียกร้อง และเห็นว่าเขาพึงพอใจกับพุ่มทรวงสวยของเธอ ฟ้าใสก็บีบหนั่นเนื้อนุ่มนิ่ม ป้อนเข้าปากของเขาตามที่คุณอาต้องการ“อูยย... ”เขาดูดแรงราวจะกลืนกินเข้าไปในอุ้งปาก หญิงสาวมองดูยอดทรวงของตัวเองกำลังถูกตักตวงอย่างหิวกระหาย“ฟ้าสวยเหลือเกิน”มือใหญ่ทาบลงบนเต้าทรวง บีบขยำสลับดูดเลียจนปลายปทุมชุ่มไปด้วยน้ำลาย ฟ้าใสแอ่นอกยั่วยวน ด้วยนาทีนั้นร่างกายของเธอกำลังร่ำร้องหาการรุกรานจากริมฝีปากและปลายลิ้นของเขา ขณะที่แก่นกายของคุณอายังสนิทแน่นเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของเธอ ในตอนใกล้ค่ำที่กลิ่นกระดังงาหอมกรุ่นไปทั่วอาณาบริเวณของน้ำตก ภายใต้พุ่มใบหนาทึบ ร่
เรือนกายใหญ่โตโยกโยนอยู่เหนือเรือนร่างขาวผ่องของสาวน้อยที่พริ้มตาสลับขบเม้มริมฝีปากของตัวเองเพราะความสยิวที่แผ่ซ่านไปในทุกอณูเซลล์“ไม่เจ็บแล้วใช่มั้ยคนดี”เสียงของนายหัวกระเส่าสั่น แววตาอ่อนโยนทอดมองใบหน้าของคนใต้ร่างด้วยความห่วงใยฟ้าใสพยักหน้ารับแบบอายๆ คุณอาได้ใจก็เริ่มขยับหน่วงหนักไปตามอารมณ์ที่โลดแรงขึ้นเป็นลำดับ“ดีจังค่ะคุณอา”มือเรียวของหญิงสาวกอดรัดหลังไหล่เลื่อมลื่นไปด้วยสายเหงื่อพรมพราวทั่วร่างกำยำของนายหัว“ชอบมั้ยจ๊ะฟ้า”ถามพลางแนบเน้นบั้นท้ายลงไปหนักๆ ความรู้สึกบอกว่าเขาทั้งรักและหลงสาวน้อยคนนี้“ชะ.. ชอบมากค่ะ... อ๊อยยย”หญิงสาวตอบทั้งเสียงครวญคราง จากนั้นความเจ็บระบมน้อยๆ ในตอนแรกเริ่ม ก็แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน ค่อยๆ ลามไหลเข้ามาแทนที่“อาจะทำแรงแล้วนะ”นายหัวอดทนยั้งมือและออมแรงมาพักใหญ่ๆ กระทั่งเมื่อสังเกตเห็นว่าสาวน้อยเริ่มรับไหว เขาจึงแนบเน้นกึ่งกลางกายลงไปหนักๆ ส่งผลให้หญิงสาวกระอักความเสียวกระสันจนดวงตาเหลือกลอยไปชั่วขณะ เคลิบเคลิ้มไปกับการเติมเต็มเข้ามาไม่หยุดยั้ง“อืยยย... ”หญิงสาวสะดุ้งเฮือก เนื้อตัวบิดเร่าเกร็งสะท้านไปทั้งร่าง ฝ่ามือน้อยๆ ของเธอพยายามโอ
ความซ่านสยิวสุดจะบรรยายเพราะฤทธิ์เดชชิวหาพาเพลินของคุณอาที่ระรัวเลียเข้ามาไม่หยุด“เมื่อวานฟ้าแกล้งอาก่อน... วันนี้อาขอเอาคืนบ้าง”เขาหยุดเล้าโลมชั่วขณะเพื่อเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าซ่านสยิวของสาวน้อยอย่างนึกคาดโทษ ก่อนจะปาดปลายลิ้นพลิกพลิ้วเข้าใส่กลีบมาลีเผยออ้าของฟ้าใสอีกครั้ง“อ๊อยย... ”ร่างสั่นสะท้านร้องครางออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ซ่านเสียวจนหยาดน้ำตากลมเกลี้ยงกลิ้งลงมาอาบเนินแก้มเรื่อละมุนไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาว“ไม่ไหวแล้วค่ะคุณอา... ฟ้าใจจะขาดอยู่แล้ว”ความหวิววาบกำลังแล่นลึกเข้าไปในกายสาว“ได้เลยจ้ะสาวน้อยของอา”นายหัวหยัดร่างสูงใหญ่ขึ้นจากท่านั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างง่ามขาอ้ากว้าง เสี้ยวอึดใจต่อมาหญิงสาวก็รู้สึกอึดอัด เมื่อเรือนกายใหญ่โตและเปลือยเปล่าเบียดแทรกลงมาตรงกลางระหว่างเข่าทั้งสองข้างที่ตั้งชันเปิดรับลำตัวของเขา“อาจะค่อยๆ นะจ๊ะคนดี”ได้ยินที่บอกปลายเท้าทั้งสองข้างของหญิงสาวก็กระหวัดรัดรอบบั้นเอวหนา ปลายเท้าทั้งสองข้างขัดกันเอาไว้ตรงบั้นท้ายของคนตัวโต มือเรียวโอบรั้งหลังไหล่ เร่งเร้าให้เขาชำแรกแก่นกายร้อนผ่าวเข้ามาในความคับแคบของเธอ“อืยยย…”หญิงสาวพริ้มตา ใบหน้าบิดเบ้
“อืมมม... อร่อยเหลือเกินฟ้าจ๋า”ปลายลิ้นร้อนๆ ของเขาชอนไซ้ไปรอบๆ กลีบดอกไม้เผยอแย้ม ก่อนจะระรัวเลียใจกลางกลีบเนื้อสาวที่อ่อนนุ่มเหมือนใจกลางกลีบกุหลาบวนเกลียวซับซ้อน ปลายลิ้นพลิกพลิ้วสร้างความซ่านสยิวจนหญิงสาวเปล่งเสียงร้องครวญครางแทบขาดใจ“วาบหวิวไปหมดแล้วค่ะ... ฮื่อๆ คุณอาทำอะไรฟ้าคะ”เสียงถามไร้เดียงสาสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้ หนุ่มใหญ่ชำเลืองขึ้นมองดวงตาหรี่ปรือของฟ้าใสแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างเอาอกเอาใจ“ก็ของฟ้าน่ากินเหลือเกิน... อาอดใจไม่ไหว” “คุณอาแกล้งฟ้า... อู้วว”บางครั้งเธอนึกอยากผลักไสศีรษะของเขาให้พ้นไปจากสิ่งสงวนที่กำลังโดนรุกรานจนกลีบมาลีระริกสั่น ตอดรัดปลายลิ้นปาดเลียลงมาเป็นจังหวะ หากแต่ความเสียวซ่านทรมานที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ ก็ทำให้เธอรั้งใบหน้าของเขาลงมาคลุกเคล้ากับกลีบเนื้อสาวเสียเองปลายลิ้นของคุณอายังคงชำแรกลึกเข้าไปในความคับแน่นของกลีบเนื้อสาว ทำเอาฟ้าใสทนไม่ไหว ร่างกายสนองตอบไปตามสัญชาตญาณ หลั่งหยาดน้ำผึ้งหวานเยิ้มออกมาแฉะฉ่ำไปทั้งลำลิ้นของเขา“ของหนูหอมจัง... ”นายหัวสูดหายใจแรง กลิ่นคาวสวาทจากเกสรดอกไม้งามปลุกกระตุ้นอารมณ์ของหนุ่มใหญ่จนแทบสะกดกลั้นคว