บรรยากาศอึดอัดและเย็นชา ขณะนั้น ประตูห้องผ่าตัดถูกเปิดออก แพทย์ในเสื้อกาวน์สีขาวเดินออกมา ฉือหว่านรีบก้าวไปข้างหน้า “คุณหมอคะ เขาเป็นยังไงบ้าง” “การผ่าตัดของผู้ป่วยประสบความสำเร็จดี ภายใน 48 ชั่วโมงจะฟื้นตัว” ฉือหว่านผ่อนลมหายใจออกเบาๆ แม้เธอจะเห็นบาดแผลของลู่หนานเฉิงมาก่อนแล้ว มีดคมกริบไม่ได้ทำลายอวัยวะสำคัญ จึงไม่ถึงแก่ชีวิต แต่ตอนนี้เธอถึงได้วางใจจริงๆ หากลู่หนานเฉิงเกิดเป็นอะไรไปเพราะเธอ เธอคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต ขณะนั้น ลู่หนานเฉิงถูกเข็นออกมาจากห้องผ่าตัด ฉือหว่านเดินตามเขาเข้าไปในห้องพักฟื้นวีไอพี ประตูห้องปิดลง เธอไม่แม้แต่จะเหลือบมองฮั่วซือหานและฉือเจียว ฉือเจียวเอื้อมมือไปดึงแขนเสื้อของฮั่วซือหาน “ซือหาน ฉือหว่านนั่นช่างโอหังเกินไปแล้ว! เธอตบทั้งคุณ ทั้งฉัน คุณต้อง…” ฮั่วซือหานดึงแขนเสื้อออกจากมือของฉือเจียว ริมฝีปากบางขยับขึ้น “เธอไม่สมควรถูกตบเหรอ?” ฉือเจียวชะงักตัวแข็ง ฮั่วซือหานมองเธอด้วยสายตาเย็นเยียบ ก่อนจะเหวี่ยงรูปถ่ายในมือใส่เธอจนเกิดเสียง “ฉือเจียว ที่ผ่านมา ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอทั้งโง่และชั่ว ครั้งนี้เธอทำให้ฉันผิดหวังมาก!” ใบหน้
ลู่หนานเฉิงปกติดีทุกอย่างพยาบาลเดินออกไป ขณะนั้นเอง เสียงของเลขาจ้าวก็ดังมาจากด้านนอกประตู “ท่านประธาน แผลที่มือของคุณปล่อยไว้อีกไม่ได้แล้ว ต้องรีบจัดการ ไม่อย่างนั้นมือข้างนี้อาจจะใช้งานไม่ได้” ฉือหว่านเงยหน้าขึ้น มองเห็นร่างสูงสง่าของฮั่วซือหานยืนอยู่ที่หน้าประตู เขาอยู่ตรงนี้มาตลอด เลขาจ้าวหันมามองฉือหว่าน อ้อนวอน “คุณผู้หญิง มือของท่านประธานยังคงมีเลือดไหลไม่หยุด คุณช่วยพูดอะไรหน่อยเถอะครับ” ฉือหว่านมองเห็นเลือดที่หยดลงบนพื้น มือข้างนี้ของเขาเกรงว่าคงต้องเย็บหลายเข็ม ฉือหว่านลุกขึ้น เดินไปที่หน้าประตู ฮั่วซือหานเห็นเธอเดินมา ร่างสูงของเขาขยับเล็กน้อย แววตาสว่างวาบขึ้นมาทันที เลขาจ้าวดีใจ “ผมว่าแล้วว่าคุณผู้หญิงยังห่วงท่านประธานอยู่ ท่านประธาน รีบจัดการแผล…” แต่ในวินาทีถัดมา ฉือหว่านยกมือขึ้น ปิดประตูห้องพักฟื้นลงอย่างไม่ลังเล ปัง ฮั่วซือหานและเลขาจ้าวถูกลมที่เกิดจากการปิดประตูตวัดใส่หน้าเต็มๆ เลขาจ้าว “……” แสงในดวงตาของฮั่วซือหานมอดลงในทันที เขามองผ่านกระจกบานเล็กบนประตูเข้าไป เห็นฉือหว่านกลับไปนั่งที่ข้างเตียงของลู่หนานเฉิง เธอกุมมือของเขาไว้
คุณนายใหญ่ฮั่วนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบหัวเราะแล้วพูดว่า “ได้เลย หวานหว่าน งั้นหนูไปอยู่เป็นเพื่อนเพื่อนของหนูก่อน รอให้หนูมีเวลาค่อยกลับมาทานข้าวกับย่า” “ค่ะ คุณย่า” ทั้งสองวางสายกันไป คุณนายใหญ่ฮั่วหันไปมองฮั่วซือหานที่ยังคงอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจอยู่โดยไม่มีสีหน้าอะไร เธอถามขึ้น “ซือหาน หลานทะเลาะกับหวานหว่านหรือเปล่า?” ฮั่วซือหานยังคงมองหนังสือพิมพ์ ไม่ได้เงยหน้า “เปล่าครับ” คุณนายใหญ่ฮั่วหัวเราะเบาๆ “เพื่อนของหวานหว่านที่ว่า หลานรู้จักไหม? เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง?” ฮั่วซือหานเงียบ ไม่ตอบอะไร คุณนายใหญ่ฮั่วยื่นมือไปแย่งหนังสือพิมพ์ออกจากมือเขา “หลานรู้ตัวไหมว่าหลานถือหนังสือพิมพ์กลับหัว?” ฮั่วซือหานเพิ่งรู้ตัว เขาเม้มริมฝีปากบางเล็กน้อย คุณนายใหญ่ฮั่วถอนหายใจ ก่อนจะลุกขึ้น “ย่ารู้นะว่าหลานอยู่กับฉือเจียวมาตลอด แต่ในโลกนี้ ไม่มีใครที่จะรอหลานไปตลอด เมื่อไหร่ที่หวานหว่านสะสมความผิดหวังจนเต็มเปี่ยม เธอก็จะจากไปเอง หญิงสาวดีๆ แบบหวานหว่าน ถ้าหลานไม่ชอบ ยังมีผู้ชายอีกมากมายที่อยากแย่งชิงเธอ ถ้าวันหนึ่งเธอไปกับผู้ชายคนอื่น อย่ามาเสียใจทีหลังล่ะ!” ลุงฝูเดินเข
ฉือหว่าน “……” ฉือถังตื่นเต้นและดีใจสุดขีด “ที่แท้ เทพ C ผู้มีวิชาแพทย์ล้ำเลิศเป็นผู้ชาย! ฉือหว่าน เทพ C ตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรกพบ! ตอนนี้ฉันกำลังคบกับเขาแล้ว!” อะไรนะ? ฉือหว่านเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามในหัว “ฉันไม่คุยกับเธอแล้ว อีกสองวันกลับตระกูลฉือสักรอบนะ” ฉือถังพูดจบก็ตัดสายไปทันที ฉือหว่านเข้าใจได้ทันที…ฉือถังโดนพวกต้มตุ๋นหลอกเข้าแล้วแน่ๆ! ฉือหว่านถอนหายใจ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำอาบน้ำอุ่นให้สดชื่น ขณะที่ออกมาจากห้องน้ำ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นโหลวซินเยว่โทรมา เสียงร้องไห้ปนความหวาดกลัวของโหลวซินเยว่ดังออกมา “หวานหว่าน แย่แล้ว ฉันเจอเรื่องไม่ดีเข้าแล้ว เธอช่วยฉันได้ไหม?” ฉือหว่านกำโทรศัพท์แน่น “ซินเยว่ เกิดอะไรขึ้น?” “ฉันมาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่โรงแรมจินหลิง แต่เมื่อกี้ท่านประธานจางถูกใจฉัน บอกให้ฉันไปค้างคืนกับเขา ฉันกลัวมากจนต้องหนีเข้าห้องน้ำ แต่ตอนนี้บอดี้การ์ดของเขายืนเฝ้าอยู่ด้านนอก…หวานหว่าน ฉันกลัวมาก ฉันไม่อยากขายตัว ฉันไม่รู้จะโทรหาใคร ฉันไม่มีเพื่อนเลย ไม่มีใครช่วยฉันได้ ฮือๆ…” “ซินเยว่ ใจเย็นๆ ก่อน ซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำ อย
ประธานจางเห็นฉือหว่านก็ชะงักไป ดวงตาทั้งสองเปล่งประกายทันที “สาวสวยจากไหนกัน หน้าตาเหมือนนางฟ้าเลยนะ”โหลวซินเยว่กลัวจนต้องหลบอยู่ด้านหลังฉือหว่าน “นี่คือเพื่อนร่วมชั้นของฉันค่ะ...ประธานจาง พวกเรายังเรียนอยู่ ไม่มีใครรับงานแบบนั้น ขอร้องล่ะ ปล่อยพวกเราไปเถอะ...”“ยังเรียนอยู่ก็ดี ฉันชอบนักเรียนสาวที่สุดเลย” ประธานจางมองฉือหว่านอย่างลุ่มหลง “ในเมื่อพวกเธอเป็นเพื่อนกัน งั้นคืนนี้ก็มารับใช้ฉันพร้อมกันเลยแล้วกัน”พูดจบประธานจางก็สั่งบอดี้การ์ดชุดดำของตน “พาพวกเธอไป”ฉือหว่านปกป้องโหลวซินเยว่ที่ตัวสั่นเทิ้มทั้งตัว เธอจ้องประธานจางด้วยสายตาเย็นชา “กลางวันแสกๆ กล้าลักพาตัวผู้หญิงแบบนี้ นี่มันผิดกฎหมายนะ!”“ผิดกฎหมาย? ฮ่าๆๆ” ประธานจางหัวเราะเยาะอย่างเย่อหยิ่ง “ในไห่เฉิง ฉันประธานจาง เป็นคนมีชื่อเสียงใหญ่โต เป็นคนที่นั่งโต๊ะกินข้าวกับมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของไห่เฉิงอย่างประธานฮั่วได้ เธอจะมาพูดเรื่องผิดกฎหมายกับฉันงั้นเหรอ?”มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของไห่เฉิง ฮั่วซือหานฉือหว่านไม่ได้ติดต่อกับฮั่วซือหานมาหลายวันแล้ว ฮั่วซือหานคือผู้ทรงอิทธิพลสูงสุดในไห่เฉิง สามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้เพียงดี
เขาบอกว่า...ไม่รู้จักพูดจบ เขาก็สาวเท้ายาวๆ จากไป เข้าห้องวีไอพีหรูหราไปพร้อมกับเหล่าผู้บริหารที่ตามมาข้างหลัง ร่างกายของฉือหว่านชะงักเล็กน้อยโหลวซินเยว่ที่หลบอยู่หลังฉือหว่านมาตลอด พอเห็นฮั่วซือหานก็ลืมร้องไห้ไปเลย ใบหน้าที่ซีดเซียวค่อยๆ แดงระเรื่อขึ้นอย่างน่ารัก สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่ร่างสูงสง่างามของฮั่วซือหาน และมองเขาอย่างหลงใหลประธานจางที่ส่งฮั่วซือหานเสร็จ ก็หันกลับมามองฉือหว่านทันที “ฮ่าๆๆ เธอบอกว่าเป็นคุณนายฮั่ว แต่ประธานฮั่วไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ เธอมันก็แค่พวกหลอกลวง!”ฉือหว่านไม่รู้จะตอบอะไรประธานจางไม่อยากเสียเวลาอีก “จับพวกเธอไว้!”บอดี้การ์ดชุดดำสองคนก็เข้ามาจับฉือหว่านกับโหลวซินเยว่อย่างรุนแรงโหลวซินเยว่พยายามขัดขืน “ปล่อยฉันนะ!”ฉือหว่านยังดูสงบนิ่ง เธอซ่อนเข็มเงินและยานอนหลับไว้กับตัว ขอแค่เข้าไปในห้องกับประธานจาง เธอสามารถพาโหลวซินเยว่หนีออกมาได้ขณะเธอกำลังคิดแผน ประธานจางก็โบกมือสั่ง “พาพวกเธอขึ้นรถไป!”บอดี้การ์ดสองคนบังคับพวกเธอเดินไปข้างหน้าขณะนั้นเอง ก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง “ประธานจาง กรุณารอสักครู่”ประธานจางหันกลับไปมอง เป็นประธานหวังที่
ฮั่วซือหานเรียกให้ฉือหว่านดื่มฉือหว่านชะงักไปทันทีประธานจางก็ชะงักเช่นกัน เขาไม่เข้าใจว่าฮั่วซือหานหมายความว่าอะไร หรือว่าฮั่วซือหานสนใจฉือหว่าน?ถ้าสนใจจริง เขาก็ต้องยกให้อยู่แล้ว เขาไม่กล้าแย่งผู้หญิงกับฮั่วซือหานหรอก“ยังนั่งอยู่ทำไม รีบดื่มให้ประธานฮั่วสิ” ประธานจางเร่งเร้าเหล่าผู้บริหารคนอื่นๆ หัวเราะ “ผู้หญิงที่อยากชนแก้วกับประธานฮั่วฉันเจอมานับไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่มีโอกาสนั้นจริงๆ”“รีบไปเถอะ อย่าให้ประธานฮั่วต้องรอ”ตอนนี้ สายตาทุกคนจับจ้องมาที่ฉือหว่าน เธอจึงต้องไปชนแก้วกับฮั่วซือหานฉือหว่านไม่เข้าใจเลยว่าฮั่วซือหานคิดอะไรอยู่ เธอจึงได้แต่ลุกขึ้น ถือแก้วไวน์เดินไปหาเขา“ประธานฮั่ว ฉันขอดื่มให้คุณค่ะ”ตอนนี้เธอยืนอยู่ ส่วนฮั่วซือหานนั่งอยู่ เธอสูงกว่าเขาเล็กน้อย แต่เขากลับดูเหนือกว่ามาก เขามองเธอจากหัวจรดเท้าอย่างไม่ใส่ใจ เจือด้วยความเจ้าชู้ คล้ายผู้บริหารใหญ่ที่กำลังเลือกนักศึกษาสาวเห็นเธอเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ ฮั่วซือหานก็แสยะริมฝีปากบางอย่างขบขัน “เธอเป็นใครเหรอ เธอขอดื่มให้ แล้วฉันต้องดื่มด้วยหรือไง?”เอือกฮ่าๆๆๆผู้บริหารที่อยู่ในห้องหัวเราะกัน
เขาจงใจหยอกล้อเธอ ก็เพราะเวลาที่เธอจ้องเขา ถึงจะดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้างฮั่วซือหาน “เธอขอร้องฉันสิ แล้วฉันจะพาเธอไป”เขาเป็นใคร แค่มองแวบเดียวก็รู้สถานการณ์ลำบากของเธอแล้ว เขาแค่อยากให้เธอเอ่ยปากขอร้องเขาแต่ฉือหว่านไม่มีทางยอมเอ่ยปากขอร้องเขาแน่นอนเธอไม่ต้องการให้เขาช่วย เธอไม่อยากติดหนี้เขา“ประธานฮั่ว กรุณาปล่อยฉันด้วยค่ะ!”ฉือหว่านพยายามดิ้นหลุด ลุกขึ้นจากตักของเขาเธอไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไป จึงเปิดประตูห้องวีไอพีแล้วเดินออกไปทันทีประธานจางรีบลุกขึ้น “ประธานฮั่ว งั้นพวกผมขอตัวก่อนนะครับ?”ถ้าฮั่วซือหานไม่พยักหน้า ประธานจางก็ไม่กล้าลุกฮั่วซือหานไม่ได้พูดอะไรความเงียบเท่ากับตกลง ประธานจางจึงรีบออกไปอย่างรวดเร็วใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วซือหานเย็นลงทันที ราวกับมีเมฆดำปกคลุมทุกคนในห้องก็เหมือนจะรู้สึกได้ถึงบรรยากาศผิดปกติ ต่างมองหน้ากันไปมา ท่านประธานคนนี้เป็นอะไรไป?…ฉือหว่านกับโหลวซินเยว่ถูกบอดี้การ์ดชุดดำจับยัดเข้าไปในรถหรูของประธานจางอย่างบังคับโหลวซินเยว่นั่งขดตัวอยู่ที่มุมด้วยความกลัว ประธานจางหันมามองฉือหว่านที่นั่งอยู่ข้างๆ “เมื่อกี้ประธานฮั่วพูดอะไรกับเธอบ
ก่อนจะยื่นแก้วให้โหลวซินเยว่ ฉือหว่านได้ลองแตะอุณหภูมิน้ำแล้ว ไม่ร้อนเลยสักนิดดวงตากลมโตสีดำขลับของฉือหว่าน มองตรงไปยังใบหน้าของโหลวซินเยว่ “เธอใส่ร้ายเสี่ยวฝู เพื่อจะเล่นงานฉันใช่ไหม?”โหลวซินเยว่มองเธอแล้วยักไหล่ ยิ้มออกมาแบบไม่แยแส “ใช่”เยี่ยฮวนเอ่อร์โกรธจนตัวสั่น “โหลวซินเยว่ เธอบ้าไปแล้วหรือไง! หวานหว่านเห็นเธอเป็นเพื่อนแท้ ลืมแล้วเหรอว่าใครเป็นคนช่วยเธอไว้ ตอนที่เธอเกือบถูกประธานจางลากตัวไปที่โรงแรมจินหลิงน่ะ? ตอนนี้เธอกลายเป็นดาราดัง ไม่จำเป็นต้องรู้จักใครก็ไม่เป็นไร แต่เธอตอบแทนบุญคุณด้วยการหักหลังแบบนี้ จิตใจเธอถูกหมากินไปแล้วเหรอ?!”โหลวซินเยว่ไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย เธอกลับหัวเราะเย็น “ในที่สุดพวกเธอก็พูดความในใจออกมา จริงๆ พวกเธอก็แค่อิจฉาฉันใช่ไหม? อิจฉาที่ฉันมีแฟนรวย อิจฉาที่ฉันเป็นซุปตาร์!”อิจฉา?เยี่ยฮวนเอ่อร์อึ้งจนพูดไม่ออก “งั้นถ้าแน่จริง บอกชื่อแฟนเธอมาสิ!”ฉือหว่านยื่นมือไปดึงเยี่ยฮวนเอ่อร์มาอยู่ด้านหลัง สายตาเธอใสแจ่มและแฝงแววฉลาดเฉลียว “แฟนของเธอ ฉันรู้จักไหม?”โหลวซินเยว่ชอบพูดเรื่องแฟนต่อหน้าเธอหลายครั้งแล้ว คนคนนั้น เธอน่าจะรู้จักแต่โหลวซินเยว่ไม่ตอ
ซูเสี่ยวฝูถูกจับไปที่สถานีตำรวจ?สีหน้าของฉือหว่านเปลี่ยนไป เธอวางสายแล้วบอกกับเยี่ยฮวนเอ่อร์ “ฮวนเอ่อร์ ฉันต้องไปสถานีตำรวจแปปนึง”“หวานหว่าน ฉันไปด้วย”…ฉือหว่านและเยี่ยฮวนเอ่อร์อยู่ที่สถานีตำรวจ พวกเธอได้เจอกับซูเสี่ยวฝูที่ถูกควบคุมตัวอยู่ ฉือหว่านจับมือซูเสี่ยวฝูที่เย็นเฉียบไว้ “เสี่ยวฝู เกิดอะไรขึ้นน่ะ ทำไมเธอถึงถูกขังไว้แบบนี้?”ใบหน้าซูเสี่ยวฝูซีดเซียวเต็มไปด้วยความงุนงง “หวานหว่าน เรื่องนี้เกี่ยวกับซุปตาร์โหลวซินเยว่”ซูเสี่ยวฝูเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง “ซุปตาร์โหลวไปถ่ายแบบให้นิตยสารของ ELLA ต้องใช้สลิงช่วยยกตัวขึ้น แต่สายสลิงกลับถูกตัดไว้ก่อน เธอก็เลยร่วงลงมา ตอนนั้นซุปตาร์โหลวกลับชี้มาที่ฉัน บอกว่าเห็นฉันเป็นคนตัดสายสลิงเองกับตา ตำรวจก็เลยจับฉัน”“หวานหว่าน เธอต้องเชื่อฉันนะ ไม่ใช่ฉันจริงๆ ฉันไม่ได้ตัดสายสลิง ฉันกับซุปตาร์โหลวก็ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน ฉันไม่มีเหตุผลที่จะทำร้ายเธอเลย!”ซูเสี่ยวฝูเองก็ยังสับสน โหลวซินเยว่กล่าวหาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ตอนนี้เธอถูกมองว่ามีเจตนาฆ่าคนไปแล้วเยี่ยฮวนเอ่อร์ก็งงไม่ต่างกัน “ตกลงใครเป็นคนตัดสายสลิงกันแน่ เสี่ยวฝูไม่ได้ทำแน่นอน
โหลวซินเยว่หยุดเดินในทันที “หวานหว่าน ฮวนเอ๋อร์ บังเอิญจัง พวกเธอก็มาเหมือนกันเหรอ”ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์กำลังจะเดินเข้าไปหาเธอแต่ถูกบอดี้การ์ดชุดดำของโหลวซินเยว่ขวางไว้ “หยุดตรงนั้น!”โหลวซินเยว่โบกมือยิ้ม “ไม่เป็นไร พวกเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นฉันเอง”บอดี้การ์ดจึงถอยออกไป ฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์เดินเข้าไปหาเธอ“ซินเยว่… เธอกลายเป็นดาราดังไปแล้วเหรอ?” เยี่ยฮวนเอ่อร์มองเธออย่างประหลาดใจโหลวซินเยว่ยกคิ้ว “ใช่ ฉันมีแฟนแล้ว แฟนของฉันผลักดันให้ฉันเป็นซุปตาร์”“แฟน? ซินเยว่ เธอมีแฟนเหรอ? ทำไมไม่เคยบอกพวกเรามาก่อนเลย?”โหลวซินเยว่ยิ้มหวาน “แฟนฉันทั้งหล่อ ทั้งรวย แล้วก็รักฉันมากๆ เลย”พูดจบ เธอก็เดินเข้าไปคว้ามือเล็กของฉือหว่าน “หวานหว่าน ตอนนี้ฉันมีความสุขมาก เธอต้องดีใจกับฉันแน่เลย เธอต้องอวยพรให้ฉันกับแฟนใช่ไหม?”ฉือหว่านมองหน้าเธอนิ่งๆ ด้วยดวงตาใสแจ่ม “ซินเยว่ ยินดีด้วยนะ”“หวานหว่าน ขอบใจนะ งั้นฉันไปก่อนล่ะ ไว้มีเวลาค่อยมานั่งคุยกัน”โหลวซินเยว่หมุนตัวกลับ แล้วเดินจากไปพร้อมกลุ่มผู้ติดตามเยี่ยฮวนเอ่อร์ขมวดคิ้ว “หวานหว่าน แฟนของซินเยว่คือใครกัน? คนที่มีเงินขนาดนี้ในไห่เ
ฉือหว่านนอนหันหลังให้เขา ฮั่วซือหานนั่งอยู่ที่ขอบเตียง ทั้งสองคนดูไม่ต่างจากคู่สามีภรรยาที่กำลังทะเลาะกันฮั่วซือหานกำมือแน่นอยู่นานก่อนจะเอ่ยออกมาคำเดียว “โอเค”จากนั้นเขาก็ลุกขึ้น แล้วเดินออกไปเขาไปแล้วน้ำตาในดวงตาของฉือหว่านก็หยุดไว้ไม่อยู่ เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมใบหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา ไม่เป็นไร แค่ถูกผู้ชายคนนึงนอนด้วยแล้วเขาไม่รัก เธอก็แค่โดนหมากัด ไม่มีอะไรต้องเสียใจแต่หัวใจมันเจ็บเหลือเกินฉือหว่านรู้ดี เธอยังรักฮั่วซือหาน รักมาก มากเหลือเกิน...หลังจากวันนั้น ฉือหว่านกับฮั่วซือหาน ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย ช่วงนี้ คนที่มาแรงที่สุดไม่ใช่ใครอื่น แต่คือโหลวซินเยว่จู่ๆ โหลวซินเยว่ก็ได้เข้าร่วมรายการวาไรตี้ยอดนิยมระดับประเทศ ด้วยภาพลักษณ์ใสซื่อ น่ารัก ทำให้เธอแจ้งเกิดในชั่วข้ามคืน ได้รับฉายา “นางฟ้าน้อย” มีแฟนคลับตามเป็นล้าน กลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงในวงการบันเทิงแถมยังมีข่าวลือว่า โหลวซินเยว่กำลังจะได้เล่นหนังของผู้กำกับจางชื่อดัง ในเรื่อง "เฟิงฮวา" เธอจะรับบทเป็นนางเอกยังไม่พอ โหลวซินเยว่ยังได้ขึ้นปกนิตยสารดังระดับประเทศถึง 5 ฉบับ ได้แบรนด์ดังหลายแบรนด์มาเซ็นส
ขอบตาขาวของฉือหว่านแดงจัดขึ้นมาในทันที เธอรู้มาตลอดว่าฮั่วซือหานเก่งแค่ไหนในเรื่องการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีคนอื่นถ้าเขาจะเหยียบใครสักคน เขาจะเหยียบไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเนื้อ จะต้องลอกหนัง ถอนกระดูก ทำให้คนผู้นั้นอับอายที่สุดเธอไม่ได้เป็นคนให้เยี่ยฮวนเอ่อร์โทรหาเขาแต่ต่อให้เธอเป็นคนให้โทรล่ะ? แล้วไง?เขาเป็นฝ่ายที่ไม่ป้องกันเองไม่ใช่เหรอ!“ฉันเข้าใจความหมายของประธานฮั่วแล้วค่ะ วางใจได้เลย ต่อไปฉันจะไม่โทรหาอีก คุณกลับไปได้แล้ว”ฉือหว่านพยายามเงยหน้าขึ้น อดกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เธอไม่อยากร้องไห้ให้เขาเห็นฮั่วซือหานมองเห็นดวงตาแดงก่ำของเธอแล้ว ในใจเขากลับรู้สึกพึงพอใจอย่างแปลกประหลาด เหมือนได้ล้างแค้นสำเร็จ เขารู้ว่าเขาเกลียดเธอเกลียดที่คืนนั้นเธอไม่มาเขาจงใจโทรหาผู้ช่วยตัวเอง เพราะรู้อยู่แล้วว่าเลขาจ้าวจะไปตามเธอแต่เธอก็ยังไม่มาเขายิ่งเกลียดที่เธอเป็นลมแล้วให้คนโทรหาเขาแพ้ยาคุมเพราะลู่หนานเฉิง แล้วเรียกเขามาเนี่ยนะ? เขาคืออะไรในสายตาเธอ?ฮั่วซือหานยกริมฝีปากบาง พูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบจนไร้ความรู้สึก “เราหย่ากันเถอะ เรื่องย่า ฉันจะปิดไว้ก่อน เราไปจดทะเบียนหย่ากันก่อน...
ฮั่วซือหานชะงักไปทันทีฉือหว่านกินอะไรเข้าไปถึงเป็นลมนะ?ยาคุมฉุกเฉิน?เขาอยากจะถาม แต่เสียง “ตู๊ด ตู๊ด” ก็ดังขึ้น เยี่ยฮวนเอ่อร์ตัดสายไปแล้วฉือเจียวได้ยินทั้งหมด เธอมองเขาด้วยความตกใจ “ซือหาน ฉือหว่านเป็นลมเพราะกินยาคุมเหรอ?”ฮั่วซือหานไม่พูดอะไร เขาผลักฉือเจียวออกจากอกทันที “ฉันจะไปมหาวิทยาลัย C”ฮั่วซือหานรีบออกไปอย่างรวดเร็วฉือเจียวหันไปมองหลี่หลัน “แม่คะ เรื่องนี้มันยังไงกันแน่? ซือหานกับฉือหว่านไม่ได้มีอะไรกันไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมฉือหว่านต้องกินยาคุม?”หลี่หลันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่สีหน้ากลับเคร่งเครียด “เจียวเจียว แม่จะสืบเรื่องนี้ให้เอง”...ฮั่วซือหานขับรถด้วยความเร็วสูงมาถึงมหาวิทยาลัย C และตรงไปที่ห้องพยาบาลทันที“ประธานฮั่ว! ในที่สุดคุณก็มาซะที! รีบดูหวานหว่านเร็ว!” เยี่ยฮวนเอ่อร์รีบลากเขามาหน้าเตียงฮั่วซือหานก้มหน้าลงมองร่างบางที่นอนอยู่บนเตียง ฉือหว่านขดตัวอยู่ สีหน้าเจ็บปวดมากชวนให้รู้สึกสงสารขณะนั้น ขนตาของฉือหว่านกระตุกเบาๆ เธอลืมตาขึ้นมา“หวานหว่าน เธอฟื้นแล้ว!” เยี่ยฮวนเอ่อร์รีบช่วยพยุงเธอลุกขึ้นนั่งฉือหว่านมองเห็นฮั่วซือหาน ก็ตกใจเล็กน้อย “คุณมา
เธอทำได้เพียงถามเพื่อนสนิทของตัวเองเท่านั้นติ๊ง!ซูเสี่ยวฝูตอบกลับมา “แสดงว่าเพื่อนเธอเอาไม่อยู่ไงล่ะ สามีนอนกับหล่อนครั้งเดียวก็เบื่อแล้ว”จริงเหรอ?เป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอ?ความรักที่ยืนยาวได้ ต้องมีความเข้ากันในทุกด้าน โดยเฉพาะเรื่องบนเตียงฉือหว่านรู้ดีว่าผู้ชายอย่างฮั่วซือหาน เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับเรื่องนั้นสูงมาก เขาต้องการผู้หญิงที่ทำให้เขามีความสุขในเรื่องบนเตียงเมื่อคืน เธอไม่สามารถมัดใจเขาไว้ได้เลยเหรอ?ฮั่วซือหานนอนกับเธอครั้งเดียว ก็เบื่อแล้ว?ติ๊ง!ข้อความจากซูเสี่ยวฝูเด้งเข้ามาอีกครั้ง “หวานหว่าน เพื่อนที่เธอพูดถึงคงไม่ใช่ตัวเธอเองหรอกนะ? เธอกับประธานฮั่วมีอะไรกันเหรอ?”ฉือหว่านไม่รู้จะตอบยังไง เธอเลยเลือกที่จะปฏิเสธไปก่อน “ไม่ใช่ฉันหรอก”หลังวางมือถือ เธอก็เข้าสู่ห้วงฝันอันวุ่นวายพอลืมตาตื่นอีกครั้งก็เป็นตอนเช้าแล้ว เธอลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟันตามปกติแต่จู่ๆ เธอก็นึกเรื่องสำคัญขึ้นได้ เมื่อคืนฮั่วซือหานไม่ได้ป้องกัน!เขากดเธอไว้ถึงสามรอบ รุนแรงและควบคุมตัวเองไม่ได้เลยสักครั้ง และทุกครั้งก็จบที่ปล่อยในเมื่อวานเธอลืมกินยาคุมหัวใจฉือหว่านเต้นแรงจนวูบวา
ฮั่วซือหานบอกว่า เขากับฉือหว่านจบกันแล้วฉือเจียวดีใจจนแทบคลั่ง เธอโถมตัวเข้าไปกอดเขาแน่น “ซือหาน ฉันรู้ว่าฉือหว่านเก่งเรื่องอ่อยผู้ชาย คุณเผลอรู้สึกกับเธอบ้างฉันไม่โทษหรอก ฉันรู้ว่าคุณไม่มีวันทิ้งฉัน เพราะคนที่คุณรักที่สุดก็คือฉัน”เขาอาจจะรู้สึกกับฉือหว่านอยู่บ้าง แต่คนที่เขารักที่สุด ก็ยังเป็นเด็กสาวในถ้ำคนนั้น เด็กคนนั้นก็คือฉือเจียวฮั่วซือหานยกมือกอดเธอกลับฉือไห่ผิงมองภาพตรงหน้าอย่างโล่งใจ ขอแค่ฉือเจียวมีความสุข เขาในฐานะพ่อก็พอใจแล้วหลี่หลันเองก็รู้สึกดีขึ้น แต่พอคิดถึงฉือหว่าน แววตาของเธอก็แฝงไปด้วยความเคียดแค้นไม่เคยคิดเลยว่าเด็กบ้านนอกอย่างฉือหว่าน จะทำให้ฮั่วซือหานถึงกับรู้สึกอะไรขึ้นมาบ้างได้นังเด็กบ้านี่!...ฉือหว่านรีบไปที่โรงพยาบาล ลู่หนานเฉิงจัดของเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว“คุณชายลู่ ขอโทษทีนะคะ วันนี้ฉันมีเรื่องเลยมาช้า” ฉือหว่านเอ่ยอย่างรู้สึกผิดลู่หนานเฉิงยิ้มมุมปาก “ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ”“ค่ะ เดี๋ยวฉันช่วยถือของ”ฉือหว่านเดินไปยกกระเป๋า แต่กระเป๋าหนักมาก บวกกับตัวเธอที่ปวดระบมไปหมด พอออกแรงยกเลยเซล้มไป“หวานหว่าน ระวัง!”ลู่หนานเฉิงรี
ขณะนั้นเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ฉือหว่านก็ดังขึ้น คนที่โทรมาคือลู่หนานเฉิง“หวานหว่าน วันนี้ฉันจะออกจากโรงพยาบาลแล้วนะ ถ้าเธอไม่มา ฉันจะออกเองละนะ”ฉือหว่านตบหน้าผากตัวเองเบาๆ เธอลืมไปเลยว่าวันนี้ลู่หนานเฉิงออกจากโรงพยาบาลเธอรีบมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลทันที...ฮั่วซือหานก็มาถึงโรงพยาบาลเช่นกัน เขาไปที่ห้องพิเศษ VIP และเห็นฉือเจียวฉือเจียวนอนอยู่บนเตียง สวมชุดผู้ป่วยตัวใหญ่ ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ยังคงไม่ได้สติฮั่วซือหานเดินไปที่ข้างเตียง “ฉือเจียวเป็นอะไร?”“ประธานฮั่ว เมื่อคืนคุณทิ้งเจียวเจียวไว้คนเดียว เธอเสียใจมากจนช็อก ล้มลงไปกับพื้น ต้องถูกส่งเข้าห้องผ่าตัดด่วนเพื่อช่วยชีวิต”“แม้ตอนนี้เธอจะรอดมาได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ฟื้นเลย”ฉือไห่ผิงกับหลี่หลันต่างก็เต็มไปด้วยความวิตกและเครียด พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าฮั่วซือหานจะผลักฉือเจียวออกในสถานการณ์แบบนั้น แถมยังทิ้งเธอไว้คนเดียวอีกฮั่วซือหานรู้สึกผิดและเสียใจอย่างมาก เมื่อคืน ฉือเจียวผลักเขาลงเตียง พยายามจะจูบเขา แต่ในหัวของเขากลับมีแต่ภาพของ…ฉือหว่านเขาเอาแต่คิดถึงฉือหว่าน สุดท้าย เขาก็ผลักฉือเจียวออก แล้วออกจากบ้านตระกูลฉือไปห