Share

ตอนที่ 67

last update Last Updated: 2025-02-20 23:18:26

โซเฟียนึกตำหนิตัวเองว่าใจร้ายเหลือเกิน กับเวลาสามปีที่ต้องแสร้งทำว่าไม่ใยดีเขา เพียงเพื่อเหตุผลว่าเขาควรจะจากไป เขาควรจะได้พบเจอผู้หญิงที่ดีกว่าเธอ

“ให้อภัยฉันนะเดล…อย่าโกรธอย่าเกลียดฉันนะ” เสียงนั้นแผ่วพร่าอยู่ในลำคอ

“ฉันไม่มีวันจะเกลียดเธอ…โซเฟีย ไม่มีเลยสักครั้ง” เดลโอบกอด พรมจูบปลอบประโลมไปที่ดวงหน้านองน้ำตา ราวจะจูบเช็ดคราวคาวจากโจนาธานที่ทำให้โซเฟียรู้สึกว่าตัวเองมีราคี แปดเปื้อนและต่ำต้อยด้อยค่าสำหรับเขา

“อย่าขยะแขยงฉันนะเดล” เธอขอทั้งเสียงสะอื้น จากที่เคยคิดเอาไว้ว่าถ้าเดลจะรักใครสักคน เขาควรได้ผู้หญิงที่ดีกว่าเธอ แม้จะไม่ใช่ผู้หญิงที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่ก็ต้องไม่ใช่ผู้หญิงที่ยอมขายศักดิ์ศรีด้วยการไปเป็นนางบำเรอให้กับเจ้าหนี้อย่างโจนาธาน

“รู้ไว้เถิดโซเฟีย ว่าเธอมีค่าสำหรับฉันเสมอ…และไม่ว่าจะเกิดอะไร มันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงความรักของฉันที่มีต่อเธอ…” เขาให้คำมั่น

“เดล…!” เธอเรียกชื่อเขาเบาๆ

เดลยืนยันอีกครั้งด้วยถ้อยคำที่พรั่งพรูอยู่ในใจ

“ฉันรัก…”

“พอแล้วเดล” เธอรีบขัด แม้เดลอาจจะกล่าวยังไม่ทันจบ แต่นั่นเพียงพอแล้วสำหรับคนฟัง เพราะเธอไม่เคยลังเลสงสัยในความรักของเขาเลยสักครั้ง

จา
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 68

    “รับไปสิ…เธอคงจะหิว” หญิงสาวยื่นขนมให้เคล่าสองจิตสองใจ คล้ายจะยื่นมืออกไป ทว่าสุดท้ายก็ชักมือกลับ ทั้งที่แอบเลียริมฝีปากแห้งผาก แอบกลื้นน้ำลายฝืดๆลงลำคออย่างไร้เดียงสา แววตาให้ความสนใจกับขนมปังจากมือของซาบรีน่าที่ยื่นรอตรงหน้า“ไม่ต้องกลัว” หญิงสาวปลอบ ขยับเข้าไปใกล้ ยื่นขนมปังที่ถืออยู่ในมือ พร้อมส่งรอยยิ้มเป็นมิตรอีกครั้งเคล่ากระถดร่างน้อยๆหนีจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับลำต้นของยูคาลิปตัส“เชื่อเถอะ…เธออาจจะเคยถูกคนขาวทำร้ายมากมาก แต่ไม่ใช่ฉันแน่ๆ…ฉันไม่ทำร้ายเธอ”สิ้นคำพูดของหญิงสาว มือน้อยๆก็รีบรับขนมปังมากัดกินด้วยความโหยหิว ซาบรีน่าทำให้ในเด็กชายชาวอะบอริจินได้รู้ว่าไม่ใช่คนขาวทุกคนจะเกลียดชังเขา “บ้านเธออยู่ไหน”“……” เด็กชายชาวอะบอริจินไม่ตอบ แต่คลอนศีรษะเบาๆเคล่าเป็นอะบอริจินที่ผ่านยุคสมัยและช่วงเวลาของความโหดร้ายมาแล้ว จากเหตุการณ์เมื่อครั้งหนึ่งในอดีต หลังจากคนขาวกลุ่มแรกซึ่งเป็นพวกชาวอังกฤษที่เข้ามายึดครองดินแดนซึ่งรู้กันว่าเป็นของชนเผ่าอะบอริจินมาแต่แรกจากนั้นไม่นานก็เกิดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อะบอริจินอย่างเหี้ยมโหด นับเป็นรอยด่างพร้อยในประวัติศาสตร์ของมวลมนุษยชาติ เช่นเดีย

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 69

    “ขอบคุณเธอกับซาบรีน่าเช่นกัน…” เดลกล่าวพร้อมกับรั้งร่างของโซเฟียมากอดเอาไว้แน่นโซเฟียใช้ฝ่ามือน้อยๆปาดเหงื่อที่ใบหน้าของเขาโดยไม่รังเกียจ สัมผัสอบอุ่นจากมือของหล่อน ทำให้เดลอดใจเอาไว้ไม่ไหว เขากดจมูกลงบนหน้าพากของเธอเบาๆ ลากปลายจมูกลงมาที่พวงแก้มละมุนของโซเฟีย“ขอบคุณทำไม…” โซเฟียถาม“ขอบคุณสำหรับที่พักพิง” เขาตอบสั้นๆ“จะเป็นไรไป ฟาร์มก็กว้าง…บ้านก็ยังพอจะมีที่ว่าง ถ้าคุณไม่ติว่ามันเก่าและคับแคบ” เธอบอกเดลส่ายศีรษะ ยิ้มๆ รั้งเอวคอดของโซเฟียมากอดด้วยท่อนแขนที่รกไปด้วยไรขน ใกล้ชิดจนทรวงอกของเธอกับเขาเบียดกันแน่น รู้สึกถึงหัวใจของกันและกันที่เต้นแรงขึ้นทุกที“พี่พักพิง…หมายถึงตรงนี้ตะหาก” ดวงตาสีสนิมเหล็กของเขา ทอดมองไปที่เนินอกด้านซ้ายของเธอ ที่พักพิงของเดลหมายถึง ‘หัวใจของหล่อน’โซเฟียรับรู้ในความหมายที่เดลต้องการบอก แม้จะเคยได้ยินคำรักจากปากของเดลมานักต่อนัก แต่ครั้งนี้ต่างออกไป สังเกตได้จากอาการขวยเขิน พวงแก้มระเรื่อแดง เผลอสูดหายใจแรงจนทรวงอกอวบใหญ่ยกยั่วขึ้นอย่างไม่ตั้งใจจากนั้นเดลก็รั้งร่างของเธอเข้าหาตัวเขารุนแรง พร้อมกับแนบใบหน้าข้างหนึ่งลงไปที่ทรวงอกด้านซ้ายอันเป็นตำแหน่งขอ

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 70

    ได้ถึวริ้วลายของกล้ามเนื้อกระตุกเกร็ง รู้สึกได้ถึงความเครียดเขม็งของเขาที่ยังไม่คลายลงง่ายๆ ซิกแพ็คแน่นนูนเป็นรูปลอนเสียดสีกับผิวอ่อนๆที่หน้าท้องแขม่วเกร็งของหล่อนเป็นจังหวะกลิ่นคาวความรักของเธอและเขาคละคลุ้งไปทั่วโรงนา เดลฝากฝังความรักให้โซเฟียราวกับจะฝังเมล็ดพืชลงในผืนดินที่เขาพรวนและไถหว่านอย่างตั้งใจ เช้าวันรุ่งขึ้น พื้นดินเฉอะแฉะไปด้วยน้ำฝน แลเห็นใบชอุ่มอุ้มน้ำของต้นยูคาลิปตัสดูหนักอึ้งเป็นพวงพุ่มอยู่ตามกิ่งก้านที่อาบฝนมาตลอดทั้งคืนซาบรีน่ากลับมาที่ตลาดอีกครั้ง พร้อมกับเงินค่าเช่าร้านซึ่งได้ตกลงกันไว้กับเจ้าของร้าน ทว่าเมื่อมาถึงร้าน เธอก็ต้องตกใจ ใบหน้าสวยซีดเผือดลงในพริบตา เมื่อพบว่ามีคนเช่าร้านตัดหน้าเธอไปไม่นาน“ต้องขอโทษด้วย…ที่ไม่อาจให้เธอเช่า”เจ้าของร้านตอบอย่างไม่รับผิดชอบ เหมือนว่าการตกลงกันด้วยวาจานั้นไม่มีความหมายอะไรเลย หากก็หลุบสายตาลงเล็กน้อย เหมือนรู้สึกผิดในใจอยู่บ้าง เมื่อเห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของหญิงสาวตรงหน้า“อะไรกัน...ก็เมื่อวานเราตกลงกันแล้วนี่นา” เธอท้วงเสียงดัง เจ้าของร้านซึ่งเป็นชายสูงวัย ร่างท้วม จมูกโด่งงุ้ม ใบหน้าเจ้าเนื้อและแววตาเจ้าเล่ห์ ทำทีไม่

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 71

    ไปเป็นหัวข้อสนทนาของผู้คนในเมืองเล็กๆแห่งนั้นอยู่ช่วงหนึ่ง ที่เอาไปวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเสียๆหายๆ“…...” ซาบรีน่าไม่ได้ตอบคำถามของแซนดร้าเรื่องแม่ และคำถามของแซนดร้านี้เอง ที่ทำให้ซาบรีน่ารู้ว่า ‘คนเรามักจะจดจำความผิดพลาดของคนอื่นได้ดีเสมอ’จริงอยู่…ที่แม้จะผ่านมานานแล้ว แต่ก็ไม่มีใครลืมว่าครั้งหนึ่งแม่ของซาบรีน่าเคยขายศักดิ์ศรีด้วยการเอาร่างกายไปไถ่ถอนฟาร์มและชดใช้หนี้สินที่ติดค้างโจนาธาน“เข้าใจผิดแล้ว…แม่ไม่ได้ไปอยู่กับเจมส์ เธอไปเอาข่าวลือนี้มาจากไหน” เธอว่า“ไม่รู้หละ…” แซนดร้ายักไหล่“ฉันกับแม่ย้ายไปอยู่ที่ฟาร์มตามเดิม” เธอบอก “ว่าแต่มาทำธุระอะไรแถวนี้หรือ” แซนดร้าแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอก“มาธุระเรื่องร้านเบเกอรี่…แต่ช่างเธอ! มีผู้ชายใจร้ายเช่าตัดหน้าไปแล้ว” ซาบรีน่าทำเสียงละห้อย คิดว่าการกล่าวเช่นนั้นกับแซนดร้า คำพูดนั้นจะไปถึงหูของคริสโตเฟอร์อย่างแน่นอนซานดร้าแกล้งเลิกคิ้ว ดวงตาเบิกโตด้วยความสงสัย“หรอ…ใครกันนะ…ผู้ชายใจร้ายคนนั้น” แซนดร้าเสแสร้ง แกล้งทำน้ำเสียงว่าไม่รู้“ก็คริสโตเฟอร์ สุดที่รักของเธอยังไงล่ะ” คนตอบพยายามซ่อนใบหน้าง้ำงอ ไม่พอใจ รู้สึกโกรธขึ้นมาทันทีเมื่

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 72

    ผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วน แต่กลับหาความจริงใจจากผู้ชายคนไหนไม่ได้เลย ไม่แปลก…ถ้าเธอจะมีทัศนคติด้านลบกับการแต่งงานซึ่งไม่รู้ว่าชีวิตนี้เธอจะมีโอกาสไหม” แซนดร้าฉุดซาบรีน่าเข้าสู่ประเด็นที่หล่อนจะถากถางเธอได้ถนัดถนี่“จะว่าอย่างไรก็ช่าง…ฉันไม่ถือสาเธอหรอกนะแซนดร้า ฉันจะคิดว่าทำทานกับเธอด้วยวาจา…หากการได้ถากถางฉัน มันทำให้ชีวิตของเธอมีความสุขขึ้นมาบ้าง”เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างแรง ที่ซาบรีน่าก้าวเข้ามาในร้านของแซนดร้า ผู้หญิงสวยสง่า แสร้งทำกิริยาคล้ายจะเป็นมิตร แต่จิตใจมุ่งร้ายราวกับว่าเธอเป็นศรัตรูคู่อาฆาตมาแต่ชาติปางก่อนหากต่อความยาวสาวความยืดกันต่อไป ไม่แคล้วคงไปลงที่ประเด็น ‘เธอเป็นลูกสาวนางบำเรอ’ อย่างแน่นอน“ซาบรีน่า ฉันอยากถามอะไรเธอหน่อย?”อยู่ๆแซนดร้าก็เป็นฝ่ายตั้งคำถามขึ้นมา ทั้งที่ซาบรีน่าคิดว่าการสนทนาครั้งนี้ ควรจะยุติได้แล้ว ถ้ายังต้องการถนอมความสัมพันธ์อันดีต่อกัน“อะไรที่เธออยากรู้” ซาบรีน่าถามสองสาวสบตากัน“ในความคิดของเธอ…เธอว่าคริสโตเฟอร์เป็นผู้ชายที่เจ้าชู้ไหม?” แซนดร้าขมวดคิ้วนั่นอาจจะเป็นคำถามที่ฟังดูโง่ๆ แต่มันก็เกิดจากความอยากรู้จริงๆ และจะตรงประเด็นความสงสัย

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 73

    ซาบรีน่าอ้ำอึ้ง รู้สึกอึดอัด เหมือนคนที่อยากระบาย ทว่าเมื่อมีโอกาสที่จะพูด กลับพูดอะไรไม่ออก ได้แต่นึกตำหนิตัวเองอยู่ในใจว่าถ้าเธอไม่คาดหวังในร้านเบเกอรี่จนเกินไป หากเธอลดความตั้งใจและเผื่อความผิดหวังเอาไว้บ้าง วันนี้คงไม่ต้องรู้สึกถึงความล้มเหลวได้รุนแรงขนาดนี้“เกิดอะไรขึ้น…สีหน้าไม่ดีเลยลูก” มือเรียวของแม่เอื้อมไปโอบที่หลังไหล่ของลูกสาว ลูบเบาๆ ปลุกปลอบด้วยความห่วงใยซาบรีน่ากดศีรษะลงข้างไหล่ของแม่ โซเฟียบีบแขนข้างหนึ่งของลูก ซึ่งแม้จะเป็นเพียงสัมผัสผ่านๆ ทว่าซาบรีน่าก็รู้สึกได้ในความเห็นอกเห็นใจที่หลั่งซ่านจากสัมผัสของแม่มาสู่หัวใจของเธอ“ความหวังเรื่องร้านเบอเกอรี่ค่ะ…”“ทำไมหรือลูก?” “ตอนนี้มันพังทลายไปแล้วค่ะแม่” กล่าวออกมาพร้อมกับเสียงสะอื้น ซ่อนคลออยู่ในอาการกล้ำกลืนน้ำตาของซาบรีน่า“เป็นไปได้ยังไง…!” โซเฟียอุทานออกมาด้วยความตกใจ เพราะรู้มาจากซาบรีน่าว่าเจ้าของร้านได้รับปากและนัดหมายเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าให้เอาเงินมัดจำไปจ่ายในเช้าวันนี้แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น!“มีคนมาเช่าร้านตัดหน้าเราค่ะแม่…เขาให้ค่าเช่าสูงกว่าเราถึงสองเท่า และที่สำคัญคือเขาจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าไปแล้วทั้งปี”

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 74

    “หนูจะไม่พูดถึงมันอีก…จะไม่นึกถึงเรื่องนี้อีก”กล่าวพร้อมกับโผเข้ากอดโซเฟียเอาไว้แน่น รู้สึกผิดที่กล่าวโดยไม่ทันคิด‘เข้าใจชัดแล้วว่าในวันที่ชีวิตมีเพียงสองตัวเลือกให้ผู้เป็นแม่ได้เลือก….การที่ยอมขายศักดิ์ศรีเพื่อไปเป็นนางบำเรอของเศรษฐี อาจเป็นการตัดสินใจดีที่สุดแล้วสำหรับตอนนั้น…แม้มันอาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุดของวันนี้ เมื่อเริ่มจะมองเห็นโอกาสและความหวังอื่นในชีวิตขึ้นมาบ้าง’เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมา เป็นอีกคืนที่ฝนกระหน่ำหนักลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ยืนยันว่าฤดูกาลได้ผันเปลี่ยนไปแล้ว โซเฟียมองเห็นความหวังรางๆที่มากับสายฝน หากจะพลิกฟื้นฝืนฟาร์มขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อรองรับฤดูฝนสั้นๆที่เหมาะกับการเพาะปลูกพืชซึ่งจะให้ผลผลิตในระยะสั้นๆ ทุกคนจะเห็นดีด้วยหรือไม่กับความคิดนี้?ทว่าเมื่อนำเรื่องนี้มาปรึกษากับเดล กลับถูกคัดค้านด้วยเหตุผลของเขาซึ่งมองต่างมุมออกไปเดลไม่ปฏิเสธว่าเขาสามารถที่เป็นเกษตรกรที่ดีได้ สามารถทำฟาร์มทำไร่ได้เหมือนคนอื่นๆ ทว่าเขาใจร้อนเกินกว่าจะรอคอยผลผลิตจากพืชผักที่ไม่รู้ว่าจะโตทันกระทั่งออกดอกผลก่อนที่ฤดูฝนสั้นๆจะหมดจากฟ้าลงเสียก่อน “หากรับงานต้อนฝ

    Last Updated : 2025-02-20
  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 75

    ก้าวไปก้มๆเงยๆ เก็บเห็ดฟางที่ขาวพราวไปทั่วฟ่อนฟางซึ่งถมทับกันไว้ไม่ไกลจากคอกม้าเคล่าเป็นเด็กขยัน ช่วยแบ่งงานจากเดลไปได้มาก เหมือนรู้ว่าควรทำตัวให้เป็นประโยชน์กับคนขาวซึ่งน้อยนักที่จะแสดงน้ำใจต่อเขาเหมือนครอบครัวนี้ ซาบรีน่าทอดสายตาออกไปยังอีกฟากของฟาร์ม ก้าวตรงไปตามทางเดินเล็กๆอย่างไม่รีบร้อน จุดหมายคือบ้านของนอร่าห์ที่ซ่อนตัวเงียบเชียบอยู่หลังพุ่มไม้สีน้ำตาลแล้งที่แลเห็นอยู่ไกลๆ ที่บ้านของนอร่าห์ ทันทีที่ได้เจอกัน ซาบรีน่าสวมกอดกับนอร่าห์ด้วยความคิดถึง นานมากแล้วที่ทั้งสองไม่ได้เจอกันเมื่อก้าวพ้นกรอบประตูบ้านเข้ามาภายใน ซาบรีน่ากวาดสายตาไปรอบๆบ้าน หลายสิ่งหลายอย่างดูแปลกตาไปกว่าวันก่อน ทั้งข้าวของเครื่องใช้ เสื้อผ้าสวยงามแปลกตาที่นอร่าห์สวมใส่ในช่วงหนึ่งของการสนทนา นอร่าห์ได้เอ่ยถึงคริสโตเฟอร์และโจนาธานขึ้นโดยบังเอิญ“ป้านอร่าห์รู้เรื่องของคริสโตเฟอร์และโจนาธานมาจากใครคะ” ซาบรีน่าขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าจอร์จคบหาอยู่กับนอร่าห์“รู้มาจากจอร์จ”ถึงขั้นนี้…นอร่าห์จึงเล่าเฉลยเรื่องราวความสัมพันธ์ของตนกับจอร์จให้กับซาบรีน่าฟังในที่สุด และจอร์จมักจะ

    Last Updated : 2025-02-20

Latest chapter

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 91

    “ดึกดื่นป่านนี้ คุณหนูจะไปไหนครับ” คนรับใช้ถามด้วยความแปลกใจ“ไปบ้านของจอร์จ…เร็ว! แล้วอย่าถามอะไรมาก”จากนั้นรถม้าก็เคลื่อนออกไปด้วยความรวดเร็ว เสียงเท้าของแซนดร้าที่วิ่งลงบันไดบ้านไปเมื่อครู่ เสียงเฟืองและล้อรถม้าที่เสียดสีกับพื้นกรวดจากการออกตัวด้วยความเร็ว ดังขึ้นไปถึงชั้นบนของบ้าน โทนี่และซินเทียที่กำลังวิวาทะกันอยู่ในขณะนั้น รีบชะโงกหน้าออกมามอง“แซนดร้า…นั่นลูกจะไปไหน”ด้วยความตกใจ ซินเทียตะโกนไล่หลังรถม้าที่กำลังจะพาร่างของแซนดร้าหายลับไปในราตรีกาลอันมืดมิดจอร์จส่ายหน้า…น้ำตาซึม นึกตำหนิในอารมณ์ชั่ววูบของตนเอง ถ้าแซนดร้าเป็นอะไรไป เขาจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองเป็นอันขาดสองเดือนผ่านไป“ช่างเป็นชุดแต่งงานที่สมบูรณ์แบบที่สุด…” ซาบรีน่าซึ่งอยู่ในชุดวิวาห์ ดวงหน้าเต็มไปด้วยความปลาบปลื้ม รำพึงออกมาลอยๆ มองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก “เธอตะหากที่สมบูรณ์แบบ…ไม่ใช่ชุดแต่งงานสักหน่อย”คริสโตเฟอร์ในชุดเจ้าบ่าวสีเทาขรึม ก้าวเข้ามาใกล้ ทาบร่างกายกำยำใหญ่เอาไว้ที่ด้านหลังของซาบรีน่า กอดและก้มกระซิบเบาๆที่หลังใบหูเพียงปีแรกหลังแต่งงาน ทั้งสองก็ได้ทายาทเป็นลูกชายไว้สืบสกุล และอีกปีถัด

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 90

    โทนี่ถอดหมวก ถอดเสื้อโค้ทสีดำออกช้าๆ แขวนไว้ที่หลังประตูแล้วก้าวขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านโดยไม่ลืมมองไปที่ห้องนอนของแซนดร้าผู้เป็นลูกสาว พบว่าเธอไม่อยู่ จำได้ว่าแซนดร้าบอกเอาไว้ว่าจะออกไปหาคริสโตเฟอร์ เกี่ยวกับเรื่องพินัยกรรมที่ทำให้แซนดร้าดีใจจนเนื้อเต้น “ยังไม่นอนอีกหรือ” โทนี่ถามภรรยาที่ทอดร่างอยู่บนเตียงนอน อดสะท้อนใจไม่ได้ว่าแม้เธอจะยังไม่หลับ ก็ไม่ได้หมายความว่าซินเทียกำลังรอคอยการกลับมาของเขา “คุณหายไปไหนตั้งนาน” ซินเทียถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง “ห่วงฉันด้วยหรือ” สามีขมวดคิ้ว นิ่วหน้า “ถามอะไรอย่างนั้น...ถามเหมือนคุณไม่รู้ใจฉัน คุณเป็นสามีของฉันนะโทนี่” ซินเทียตัดพ้อโทนี่อยากจะตอบว่า ‘ใช่…ฉันไม่เคยรู้ถึงจิตใจลึกๆของเธอเลย…ซินเทีย’ทว่าสุดท้าย เขาก็เก็บถ้อยคำยอกย้อนนั้นเอาไว้ในใจ “ไม่ห่วงคุณแล้วจะห่วงใคร…คุณเป็นสามีฉันนะโทนี่” เธอกล่าวให้เขาได้คิด “สามียังงั้นรึ!....ช่วยบอกหน่อยเถอะว่าฉันควรจะภาคภูมิใจกับตำแหน่งนี้ใช่ไหม?” โทนี่ทำน้ำเสียงเย้ยหยัน เหมือนกับคนที่สูญสิ้นศรัทธาในชีวิตคู่ของตนมานานแล้ว ซินเทียขมวดคิ้

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 89

    สีหน้าของโทนี่เต็มไปด้วยความขมขื่น นิ่งฟังเสียงตึงตังของเตียงที่เคลื่อนไปกระแทกผนัง ดังอยู่เป็นจังหวะที่ต่อเนื่องและยาวนาน ยิ่งได้ยินยิ่งโกรธแค้น ชิงชัง และริษยาจอร์จที่บรรเลงลีลารักได้ยาวนานโดยไม่รู้เหน็ดเหนื่อย ไม่เหมือนกับเขาที่มักจะล้มเหลวในทุกครั้ง จากความบกพร่องของกล้ามเนื้อที่เกี่ยวของกับการกลั้นเกร็งการหลั่งซึ่งไม่อาจบังคับได้อวัยวะชิ้นนั้นมันอยู่เหนือการควบคุมของเขามานานแล้ว สืบเนื่องมาจากประสาทรับความรู้สึกบางส่วนได้ถูกทำลายลงไปพร้อมๆกับการผ่าตัด ภายหลังจากอุบัติเหตุตกม้า โทนี่คว้าเหล้าในขวดขึ้นมากระดกดื่มเหมือนน้ำ สบถด่าตัวเองอยู่ในใจด้วยถัอยคำหยาบโลน ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเองที่อ่อนแอทั้งกายและใจ ซินเทียคงหนักแน่นพอที่จะประคับประคองความซื่อสัตย์ต่อกันเอาไว้ได้ เขาคงไม่ตกอยู่ในสภาวะอันทุกข์ตรมขมขื่นเช่นนี้ จากนั้นไม่นาน โทนี่ก็ฟุบหน้าลงบนโต๊ะ เขาหลับลงเพราะฤทธิ์สุราที่กรอกลงคอเพื่อให้ลืมทุกอย่างในชีวิต แม้รู้ดีว่าเหล้าอาจช่วยบิดเบือนความจริงอันเจ็บปวดได้ในช่วงสั้นๆก็ตาม จากเหตุการณ์อัปยศที่กำลังดำเนินอยู่นั้น โทนี่แทบจะไม่โทษซินเทีย เขาโยนความผิ

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 88

    อีกครั้ง รั้งบั้นท้ายเปลือยร่อนไว้ในตำแหน่งที่พร้อมจะรองรับบางสิ่งซึ่งกำลังจะเคลื่อนเข้าสู่กันและกันหล่อนผ่อนลมหายใจเหมือนจะนับถอยหลัง ไม่ได้เหลียวกลับไปมอง หากก็เดาได้ถึงความเครียดเขม็งที่จรดเล็งลงตรงหลืบลับในสรีระของหล่อนเพียงพรวดสั้นๆ…ที่หล่อนจำต้องกัดฟันด้วยความทรมาน เสี้ยวสั้นๆที่เปลี่ยนสถานะความสัมพันธ์ของเธอและเขาตลอดไป ซินเทียสูดและพ่นลมหายใจเข้าออกอย่างสับสน แบ่งรับแบ่งสู้กับความรู้สึกที่เติมเต็มเข้ามารุนแรงเหล้าหลายแก้วที่หล่อนดื่ม ความมึนเมาในตอนนั้น ทำให้โซเฟียไม่ได้ฉงนใจกับความผิดปกติใดๆทั้งสิ้น ทว่าความรู้สึกอึดอัด รัด แน่น ก็ยืนยันว่า ‘ไม่ใช่โทนี่อย่างแน่นอน’เมื่อได้สติ…โซเฟียพยายามสะบัดสะโพกหนี หากเขาก็ดำดิ่งสู่แอ่งอารมณ์ของหล่อนไปแล้ว ความรู้สึกของซินเทียในตอนนั้น มันเหมือนกับมีรถไฟขบวนใหญ่ที่กำลังเคลื่อนผ่านเข้าไปในอุโมงค์ความปรารถนาอันมืดมิดและคับแคบของเธอ ซินเทียเหมือนผู้หญิงที่กำลังหวาดกลัวความมืด ได้แต่ภาวนาให้ความยาวลึกของรถขบวนนั้นเคลื่อนผ่านไปเสียที ยิ่งช้ายิ่งอึดอัด ยิ่งนานยิ่งทรมาน แต่เมื่อถึงที่สุดของมัน…กลับรู้สึกทรมานยิ่งกว่า ราวกับว่านรกและสวรรค์ได้ม

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 87

    เหล้ารัมอีกขวดหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่นาน โทนี่ใช้มือหมุนขวดเปล่าไปมา มองดูมันกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนพื้น ขวดเหล้าไม่ต่างอะไรกับจิตใจของเขาในตอนนั้น บางครั้งก็มั่นคง แข็งแกร่ง ทว่าอยู่ๆกลับอ่อนแอ ล้มลงอย่างไม่เป็นท่า กลิ้งไปกลิ้งมาเหมือนขวดเหล้า ไม่เคยมีครั้งไหนในชีวิตของโทนี่ ที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นพ่อที่ไร้ค่าขนาดนี้จากนั้นเขาก็ทอดร่างลงเหยียดยาว นอนหงายที่กลางพื้น มือก่ายหน้าผาก กวาดสายพาพร่าพรางไปที่เพดานบ้าน ราวกำลังค้นหาแมงมุมสักตัวที่อาจจะกำลังชักใยระโยงระยางอยู่ในตอนนั้นโทนี่ค้นพบว่านอกจากเหล้าจะไม่ช่วยให้เขาหยุดคิดถึงเหตุการณ์ในอดีตเก่าๆที่กร่อนกินใจ แต่มันยิ่งกลับไปกวนตะกอนความแค้นที่กาลเวลากดทับมันเอาไว้ ให้ปะทุขึ้นมาอีกครั้งเขาหยัดร่างซวนเซขึ้นมาจากพื้นด้วยดวงตาแดงก่ำ “คนทรยศ...คนชั่วช้า การที่ทำแบบนี้ มันเท่ากับว่าแกกำลังล้ำเส้นฉัน” โทนี่กล่าวถึงคนที่ตนกำลังโกรธ สาดเสียงสบถไปในความว่างเปล่า นอนฟังน้ำเสียงของตัวเองสะท้อนอยู่ในห้อง กังวานของมันกระทบผนังและสะท้อนกลับเข้าไปถึงหัวใจที่กำลังปวดแปลบ รู้สึกแสบเหมือนโดนสุราราดรดลงกลางบาดแผลหัวใจที่กลัดหนอง ความพิโรธสะท้อ

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 86

    “ไม่แน่ใจขนาดนั้นหรอกมาธาร์…แต่ถ้าจะเป็นพินัยกรรมจริง คุณพ่อก็ต้องถูกบังคับให้เซ็นอย่างแน่นอน” “แต่ก็มีพยานรับรู้อย่างถูกต้องนะคะ” มาธาร์ให้เหตุผล “จะมีประโยชน์อะไร…ถ้าพยานเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่จอร์จวางเอาไว้ในกระดาน” คริสโตเฟอร์เปรียบเปรย มาธาร์หรี่ตา ครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ในข้อนี้ “ถ้าคุณไม่ยอมรับพินัยกรรม หรือต้องการจะหาข้อจริงใดๆมาโต้แย้ง ก็ต้องรีบแล้วนะคะ เพราะในพินัยกรรมระบุเอาไว้ชัดว่าคุณจะต้องแต่งงานกับแซนดร้าภายในหนึ่งเดือนหลังจากที่พินัยกรรมฉบับนี้ได้ถูกเปิด” มาธาร์เตือนด้วยความหวังดี ที่บ้านของแซนดร้า ใกล้ค่ำของวันนั้น แซนดร้าที่กำลังอยู่ในอาการตื่นเต้นดีใจสุดขีด โผเข้ากอดกับซินเทียผู้เป็นแม่ ภายหลังจากตัวแทนจากสำนักงานกฏหมายที่ชื่อเดวิด แวะมาแจ้งข่าวให้แซนดร้าได้ทราบเกี่ยวกับเนื้อหาในพินัยกรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับเธอ “แม่ได้ยินเหมือนกับที่หนูได้ยินใช่ไหมคะ” แซนดร้าละล่ำละลัก ถามออกมาด้วยความดีใจเหมือนต้องการคนยืนยัน ทันทีที่ร่างท้วมของเดวิดหายลับไปที่เบื้องหลังประตู “จริงแท้ที่สุด…แม่ดี

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 85

    เป็นเพราะจอร์จให้ความเคารพโจนาธาน จอร์จไม่อยากได้ยินใครเอ่ยถึงใจนาธานในเชิงตำหนิติติงหรือลบหลู่เกียรติ“คุณท่านมีเหตุผลที่ทำแบบนี้…” จอร์จสัมทับความเห็น“ไม่รู้สึกหรือว่ามันออกจะแปลกพิลึก” คริสโตเฟอร์สงสัย“ผมเองก็ไม่เห็นว่าจะมีข้อไหนฟังดูพิลึกอย่างที่คุณว่า” จอร์จยืนกราน“ข้อสุดท้ายไง” ชายหนุ่มสวนขึ้นทันที“ข้อสุดท้ายรึ!…ผมก็ไม่เห็นว่าจะแปลกตรงไหน ในเมื่อคุณกับแซนดร้าก็รักกัน ใครๆก็รู้ว่าคุณทั้งคู่ คบหาดูใจกันอยู่ การที่คุณพ่อของคุณต้องการให้คุณแต่งงานโดยด่วนนั้นอาจจะเป็นเพราะว่าท่านไม่อยากให้คุณต้องอยู่คนเดียว ไม่อยากให้คุณเหงา การมีใครสักคนดูแลเป็นเรื่องจำเป็นนะครับ และเรื่องที่ระบุให้คุณแต่งงาน ก็คงเพราะท่านมองการณ์ไกลไปถึงทายาทที่จะสืบสกุลต่อไป” จอร์จให้เหตุผล ซึ่งก็ฟังดูไม่เลวนักทว่าในความรู้สึกของคนที่ต้องรับผลแห่งพินัยกรรมกลับมองว่ากำลังโดนบังคับอย่างแรงคริสโตเฟอร์ยังเชื่อว่าโดยพื้นฐานอุปนิสัยของอุปนิสัย เขาไม่ใช่พ่อที่เผด็จการ ไม่เคยบังคับฝืนใจตนมาแต่ไหนแต่ไร คริสโตเฟอร์มองว่าความรักเหมือนการเดินทาง ผู้หญิงที่คบหาก็ล้วนแต่อยู่ในระหว่างดูใจกันทั้งสิ้น และความไม่แน่นอนในความ

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 84

    แววตาของจอร์จในขณะนั้น ไม่ต่างอะไรกับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ มองเห็นประกายความไม่ซื่อสัตย์กำลังวูบไหวอยู่ในดวงตาที่จอร์จเองก็ทำเหมือนว่าจงใจที่จะไม่ปิดซ่อนมันอีกต่อไปความเงียบนำไปสู่ความตึงเครียดได้อย่างไม่น่าเชื่อ จอร์จปลดกระดุมเม็ดแรกตรงปกเสื้อที่ติดจนชิดลำคอออกช้าๆ ด้วยความรู้สึกอึดอัด คลายเนคไทให้พอรู้สึกสบาย แม้อากาศในขณะนั้นก็ไม่ร้อน ทว่ากลับแลเห็นเม็ดเหงื่อผุดพรายไปทั่วหน้าผากเถิกกว้างของเขา“ธุระที่ว่า…แค่นี้ใช่ไหมจอร์จ” ทายาทเจ้าของคฤหาสน์ถาม “ครับ…ผมแวะมาเพื่อที่จะบอกว่าจะเปิดพินัยกรรมในวันพรุ่งนี้ ตามที่ท่านได้สั่งเอาไว้กับทางสำนำนักงานกฎหมายว่าหนึ่งสัปดาห์ภายหลังการตายของท่าน ให้เปิดอ่านพินัยกรรมได้” จอร์จกล่าวทิ้งเอาไว้ จากนั้นก็ลากลับออกไปเงียบๆคริสโตเฟอร์ยังคงครุ่นคิดถึงพินัยกรรมซึ่งตนเองก็เพิ่งได้รู้มาจากปากของจอร์จว่ามีอยู่ อดไม่ได้ที่จะนึกไปในทางร้าย ทว่าท้ายที่สุดก็พยายามคิดว่าโจนาธานอาจจะต้องการให้ทุกอย่างถูกต้อง ลายลักษณ์อักษรอาจช่วยให้ทุกอย่างสมบูรณ์ ผู้เป็นพ่อคงไม่อยากให้เกิดความวุ่นวายขึ้นกับทายาทในภายหลัง แต่หากจะคิดไปในทางร้าย ก็อาจมีลับลมคมในอะไรบางอย่าง

  • คนเถื่อนที่รักเธอ   ตอนที่ 83

    “นี่มันถึงขั้นคอขาดบาดตายเชียวนะคะคุณคริสโตเฟอร์ ป้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจอร์จจะทำอย่างนั้นได้ จอร์จเป็นคนเก่าคนแก่ของบ้าน เป็นคนสนิทที่คุณโจนาธานไว้วางใจที่สุดเลยก็ว่าได้” เสียงนั้นเบาจนเกือบกระซิบ “ก็เพราะความไว้วางใจนี่แหละ...ที่ฆ่าคุณพ่อ”แม้จะต้องสืบเสาะความจริงต่อ แต่น้ำเสียงของคริสโตเฟอร์ก็เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นว่าเรื่องนี้มีเค้ามูลความจริง“ช่วยเล่าเรื่องของจอร์จให้ผมฟังทีเถอะ”โตเฟอร์ทำราวกับว่าผู้ชายที่เขาเคยเห็นมาตั้งแต่เด็กๆ ได้กลายเป็นคนแปลกหน้าที่เขาเริ่มสงสัย ว่าเขาอาจจะยังไม่รู้จักตัวตนของผู้ชายคนนี้ดีพอ เช้าวันรุ่งขึ้น พระอาทิตย์ยังโผล่ไม่พ้นขอบฟ้า แสงสลัวของยามเช้าโรยตัวอยู่เหนือคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตระหง่านง้ำอยู่ท่ามกลางอาณาบริเวณอันกว้างใหญ่ไพศาลมาหลายสิบปีที่ประตูทางเข้าคฤหาสน์ ทันทีที่รถม้าจอดสนิท แลเห็นชายร่างท้วมใหญ่กำลังก้าวมาตามทางเดินเล็กๆที่ราดโรยเอาไว้ด้วยก้อนกรวดหยาบๆ เชื่อมต่อกับอิฐสีน้ำตาลเข้มที่ทอดไปสู่ประตูทางเข้าของตัวคฤหาสน์ หญ้าเขียวๆแซมอยู่ในรอยห่างของอิฐแต่ละก้อน“สวัสดีจอร์จ” มาธาร์เป็นฝ่ายเอ่ยทักขึ้นก่อน หล่อนตื่นแต่เช้าตรู

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status