Home / LGBTQ+ / คชาอากร / บทที่ 8 คุณชายกับผลไม้ของเขา 2

Share

บทที่ 8 คุณชายกับผลไม้ของเขา 2

last update Last Updated: 2025-03-14 02:04:00

ออโต้ได้ยินที่ผมเล่าก็พยักหน้ายืนยันว่าจริง แถมยังเพิ่มข้อมูลล่าสุดให้ผมฟังว่า

“เคยได้ยินแม่บอกว่าการพีอาร์ ของแม่เป็นรุ่นโบราณ สมัยใหม่แบบพวกเพจออนไลน์อะไรแบบนี้แม่ไม่ถนัด แต่ถ้าให้แม่ออกกล้องหรืออ่านข่าววิทยุละก็ แม่ไม่แพ้ใครเลย” ออโต้เมื่อพูดถึงแม่ ดูเขาภาคภูมิใจมาก ผมเองก็ยังรู้สึกว่าน้าหลินเป็นคนเก่งมาก ๆ คนหนึ่งนะ

“ไว้เราอาจจะยืมเสียงน้าหลินมาทำคอนเทนต์ก็ได้นะ” ผมขยิบตา ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องกลับมาที่งานของเราในตอนนี้

เราตกลงกันว่าจะเริ่มไปถ่ายในไร่ที่ผลไม้กำลังสุก รอเก็บมาตัดแยก

“งั้นไปทางโรงปลูกที่แปด วันนี้น่าจะรอเก็บแล้ว” ออโต้บอกผมหลังจากที่เขาเปิดแท็บเล็ตขอตรวจดูข้อมูล

“ใช้แอปอะไรเช็คข้อมูลผลไม้สุกเนี่ย” ผมอดถามไม่ได้

“เปล่า ก็ใช้ปฏิทินออนไลน์ช่วยน่ะ ออโต้จะรู้ว่าผลไม้โรงไหนเริ่มออกลูกตอนไหน ก็คำนวณได้เลยว่าอีกกี่สัปดาห์ กี่วัน ที่ผลไม้จะสุกพร้อมให้เก็บน่ะ”

ออโต้อธิบายยืดยาว ผมสรุปความว่า ออโต้ใช้การบันทึกลงในปฏิทินออนไลน์ แต่เป็นการคำนวณแบบแมน่วลที่อาศัยความรู้เฉพาะตัว

“ใช้คนเดียวเหรอ” ผมถา

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • คชาอากร   บทที่ 9 คนน่ารัก 1

    Part’s ออโต้เขาให้ผมออกมาพูดบ้างผมคชา หรือออโต้ที่หลายคนรู้จักกันแล้ว หลังจากที่ผมเรียนจบปริญญาตรีในสาขาการเกษตรจากมหาวิทยาลัยในจังหวัด ผมไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอะไร เพียงแต่อยู่บ้านมากขึ้น ทำงานช่วยคุณพ่อคุณแม่มากขึ้น นำสิ่งที่เรียนมาใช้ ซึ่งเอาจริงนะ ตอนเรียนกับของจริงมันต่างกันอยู่มาก แต่คอนเน็กชันต่างหากที่ผมได้มาอาจารย์ของผมหลายท่านชำนาญและเก่งเรื่องพืชสวนพืชไร่ ผมจึงขอคำปรึกษาแลกกับการขอเข้ามาดูงานบ้างอะไรบ้างนิดหน่อย มันไม่เป็นปัญหาอยู่แล้วแถมที่บ้านยังมี ‘เจ้’ ข้างบ้านคอยเข้ามาช่วยเหลืออีกต่างหากในระหว่างที่เรียน ผมมีเพื่อนผู้หญิงมาจีบอยู่บ้าง แต่มีปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้ผมอยู่รอดปลอดภัยมาถึงตอนนี้ นั่นคือ ผมมุ่งเรียนให้จบ และผมมีสัญญากับใครบางคนที่ไม่รู้ว่าเขาลืมรึยังมันเป็นสัญญาในวัยเด็ก แต่ไม่คิดว่ามันจะทำให้ผมกลายเป็นคนที่ยังไม่รู้ว่าตกลงชอบผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่คนที่ผมสัญญาด้วย เขาหายไปจากชีวิตจริง ๆ นับจากที่เขาย้ายไปอยู่ที่กรุงเทพฯ ถาวร กล่าวคือเขาไม่กลับมาที่นี่อีกเลยเป็นเวลาสิบกว่าปีมันเจือจางไปตามกาลเว

    Last Updated : 2025-03-15
  • คชาอากร   บทที่ 9 คนน่ารัก 2

    ทานตะวันเวลานี้ดูปล่อยตัวตามสบายมากกว่าตอนอยู่ในไร่มาก ผมแอบหวั่นใจ กลัวว่าทานตะวันจะเบื่อแล้วขอกลับไปอยู่กรุงเทพฯ จัง“ไปกันเถอะ” ผมสะดุ้งเมื่ออยู่ดี ๆ ทานตะวัน ดึงแขนผมให้ออกเดินต่อ พอเขาได้น้ำตาลสดเหมือนจะมีพลังขึ้นมา ทานตะวันเดินจับแขนผมลากไปดูของพื้นเมืองที่อยู่ถัดไปอย่างรวดเร็ว เวลานี้ผมคงปล่อยให้เขาลากไปนั่นไปนี่ได้เต็มที่ผมเดินตามแรงดึงของทานตะวันไปเรื่อย ๆ เขาอยากดูอะไร ผมก็ดูไปด้วย จนเรามาสะดุดที่ร้านเสื้อสกรีน“เสื้อคู่” ผมบอก เมื่อสังเกตว่าร้านนี้เน้นเป็นเสื้อคู่ทั้งร้านลายหมาคู่กับแมว น่ารักดี ผมนึกไปถึงเจ้ดาวเรือง น่าจะมี คนคู่กับวัวเข้าท่าดีนะ“ตัวนี้ดีไหม” คำถามจากทานตะวัน ดึงผมกลับมาโฟกัสที่เสื้ออีกครั้ง“ยังไง” ผมยังไม่เข้าใจความหมาย“ผัก ผลไม้ ออโต้กับเรา”“หืม?”ผมเพิ่งสังเกตว่ารอบข้างผม นอกจากทานตะวันแล้ว มีแม่ค้าร้านเสื้อที่กำลังยิ้มหน้าแดง กับคนรอบ ๆ ข้างที่น่าจะเป็นลูกค้าแต่กลับมาลุ้นอะไรกับผมกับทานตะวันเนี่ย?“เอ่อ คือ” ผมเริ่มประหม่า พวกเร

    Last Updated : 2025-03-16
  • คชาอากร   บทที่ 10 ถามจริง ๆ เหอะ

    Part ‘s ดาวเรืองขอพื้นที่ให้สาวสวยหน่อยค่ะเอ่อ ขอเรียกแทนตัวเองว่า ‘ดาว’ ก็แล้วกันนะคะอันที่จริง ดาวก็ไม่อยากยุ่งเรื่องของคนอื่นนัก หากว่าเรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องของน้องชายสุดที่รักของดาวอย่าง ‘ทานตะวัน’ หรือตะวันตั้งแต่เด็กมา ดาวคือหัวหน้าของเด็กทั้งหมดในไร่และลูกน้องของพ่อ ไม่อยากเรียกตัวเองว่าเจ้าแม่หรอกนะคะ เพียงแค่สามารถดูแลไม่ให้น้อง ๆ ทะเลาะกัน รวมถึงควบคุมไม่ให้พวกเขาไปเล่นในเรื่องที่พิเรนทร์หรือทโมนจนเกินไปพ่อแม่ไว้ใจว่างั้นเถอะ อยู่เป็นเพื่อนเล่นหลังเลิกเรียนไปเรื่อย ๆ น้อง ๆ ก็ค่อย ๆ หายไปทีละคนสองคนด้วยเหตุผลต่าง ๆ กันไป เช่นพ่อแม่ย้ายถิ่น ย้ายที่เรียน เริ่มโตขึ้นไม่อยากจะมาเล่นด้วยแล้วสารพัดนะคะก็แล้วแต่!สุดท้ายเลยเหลือกันแค่ 3 คน คือดาว ทานตะวัน และออโต้ ลูกเพื่อนพ่อที่อยู่ไร่ข้าง ๆที่จริงดาวเองก็กลัวนะคะ กลัวว่าเราเป็นผู้หญิงแล้วสองคนนั้นเป็นผู้ชาย พอเริ่มโตขึ้น มันจะมีปัญหาอะไรไหม ปัญหากลายเป็นว่าดาวนี่แหละ ที่ต้องแยกตัวออกมาจากน้องทั้งสอง เพราะดาวต้องเรียนในชั้นที่สูงขึ้น ย้ายโ

    Last Updated : 2025-03-17
  • คชาอากร   บทที่ 11 พลังโซเชียล 1

    Part ‘s ทานตะวันผมกลับมาอยู่บ้านไร่ของผมได้หลายเดือนแล้ว ถามว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ต้องบอกว่าปรับตัวกลับมาเป็นหนุ่มชาวไร่แถมไฮเทคสุดในย่านนี้แล้วครับโครงงานที่ผมเสนอพ่อมงคลไป ตอนนี้ทำไปได้เยอะแล้ว โดยเฉพาะส่วนของฐานข้อมูลสินค้าคงคลังที่ตอนนี้ช่วยแบ่งเบาแม่เฟื่องฟ้าได้มาก พ่อเองก็ดูจะปรับตัวกับระบบที่ผมทำได้แล้ว เขาสามารถไปปรับการผลิตวัตถุดิบ ซึ่งก็คือองุ่น ทำให้มีผลผลิตมากขึ้นอีกส่วนหนึ่งที่พ่อทำอยู่แล้ว นั่นคือการนำเข้าองุ่นจากไร่ในกลุ่มผู้ปลูกองุ่นในจังหวัด ผมก็นำเอาการสั่งองุ่นเหล่านั้นมาทำฐานข้อมูล จนพ่อสามารถมองเห็นสินค้าคงคลังได้ชัดเจนว่าเข้ามาเท่าไร กำลังหมักอยู่เท่าไร และควรสั่งเข้ามาเสริมกับผลิตภัณฑ์ในไร่อีกเท่าไรส่วนการดูแลต้นองุ่น มีเจ้ดาวเรืองดูแลอยู่กับพ่อมงคล ไม่ได้ช่วยเรื่องบัญชีและระบบการจัดการอื่น ๆ เหมือนดังที่ผู้หญิงทั่วไปทำกันผมเคยแซวเจ้ดาวเรืองบ่อย ๆ ว่า“เจ้เป็นทอมรึเปล่าเนี่ยะ”แล้วก็มักจะโดนเจ้สวนกลับแรง ๆ จนโกรธกันมาหลายรอบว่า“แล้วแกล่ะ เป็นตุ๊ดรึเปล่า!”ผมละ ไม่

    Last Updated : 2025-03-18
  • คชาอากร   บทที่ 11 พลังโซเชียล 2

    พอผ่านประตูกระจกหน้าบ้านเข้าไป โอโห มันคนละโลกจริง ๆ ครับ บ้านนี้เขาเปิดเครื่องปรับอากาศในห้องโถงด้วย ก็ดีนะครับออโต้คงรู้ว่าผมกำลังคิดเรื่องเปิดแอร์ในห้องโถง เพราะเห็นผมหมุนไปหมุนมา เขย่าเสื้อผ้าคลายร้อน“พ่อติดระบบโซล่าเซลล์ช่วยในตอนกลางวัน เพิ่งติดเมื่อไม่นานมานี่เอง บ้านตะวันก็ติดนะ ไม่รู้เหรอ”ไอ้คำว่าไม่รู้เหรอ มันทำให้ผมต้องขมวดคิ้ว เรื่องจริงแหละครับ ผมยังมีอะไรที่ไม่รู้เกี่ยวกับบ้านของตัวเองอีกเยอะ“ไม่รู้อะ” ผมตอบตามจริง“มันช่วยค่าไฟได้เยอะมาก” ออโต้ตอบด้วยความพึงพอใจ ส่วนผมก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ แล้วก็คิดกลับไปว่า ผมเองคงต้องหาความรู้เกี่ยวกับบ้านของตัวเองให้มากกว่านี้“นั่งก่อนสิ” เจ้ดาวเรืองที่โผล่ออกมาตอนไหนไม่รู้ สั่งให้ผมนั่งที่เก้าอี้ตัวที่ใกล้เธอมาที่สุดผมนั่งลงตามที่เจ้แกบอก อีกฟากน้าหลินนั่งอยู่ ออโต้เดินตามมา แล้วลงไปนั่งข้างแม่เขา“ต่อกันเลยครับ” ออโต้บอกผมไม่รู้ว่าเขาคุยอะไรกันถึงไหน แต่พอจะเดาเรื่องราวได้ มันคงเกี่ยวกับการตั้งร้านเล็ก ๆ ที่หน้าไร่นั่นแหละเจ้พยักหน้า

    Last Updated : 2025-03-19
  • คชาอากร   บทที่ 12 อัค !

    หลังจากวันนั้น วันที่เจ้คิดจะทำร้านค้าเล็ก ๆ หน้าไร่ วันนี้ร้านได้เกิดขึ้นจริง มีการตกแต่งร้านให้เป็นสไตล์บ้านไร่ มีน้ำดื่มขาย ส่วนลงทุนไปไม่น้อยทีเดียวในช่วงเดือนแรก บอกเลยว่ามองดูแล้ว ‘เหงามาก’ ผมจึงทำโบชัวร์โฆษณาทั้งแบบออฟไลน์ และแบบออนไลน์ขึ้น แบบออฟไลน์นี่ผมเอาไปพิมพ์แล้วฝากวางตามสำนักงานจังหวัด วัด และตามร้านที่รู้จักกัน ส่วนแบบออนไลน์ ผมใช้ทำลงเพจ ไอจี บล็อกโพสต์ และเว็บไซต์ของไร่ที่ผมกำลังทำอยู่ การทำงานพร้อม ๆ กันสองแห่ง ผมจำเป็น ต้องจำแครักเตอร์ของงานแต่ละแห่งด้วย ตามนั้นส่วนระบบคิดเงิน ตอนนี้ใช้แมน่วลไปก่อน ทีแรกเจ้ดาวเรืองงอแงจะให้ผมติดต่อเอาพวกบริการเครื่อง POS มาใช้ แต่ก็แพ้เหตุผลของผมที่ว่าลูกค้ายังไม่มากพอที่จะติดตั้งเครื่อง POS เดี๋ยวขาดทุนนะจริง ๆ แล้วผมขอดูยอดขายก่อน ถ้ามันมากกว่านี้สักหน่อย ผมจะเอาระบบมาให้แกใช้งานเลยครับแต่ตอนนี้มีเรื่องที่ต้องรับมือ และสำคัญมากไม่แพ้ร้านของเจ้ดาวเรือง นั่นคือ หลังจากที่ผมเผยแพร่ข้อมูลประชาสัมพันธ์ และสร้างสตอรี่ของบ้านไร

    Last Updated : 2025-03-20
  • คชาอากร   บทที่ 13 ฉันยังฉลาดดีอยู่

    Part ‘s ดาวเรือง (ต่อ)วันนี้เป็นวันอะไร?วันเสาร์ค่ะ มีลูกค้าเข้ามาเรื่อย ๆ คนเก่าไป คนใหม่มา คนนี้ไป คณะใหม่มา งานนี้มีคนสนุกสองคนได้แก่ แม่เฟื่องฟ้ากับน้าหลินแล้วดาวล่ะดาวก็เซิ้งไปรอบร้านค่ะ ร้านไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่ลูกค้ามาเรื่อย ๆ บางคณะเข้ามาก็เปรยว่าอยากชมไร่ แต่ดาวต้องปฏิเสธไปนะคะ“วันนี้ไกด์ประจำไร่ไม่อยู่ค่ะ”ป่านนี้ไกด์กิตติมศักดิ์คงเพลิดเพลินกับการเดินเที่ยวถนนคนเดินในเมือง กับเพื่อนสนิทจากไร่ข้าง ๆ ไปแล้วแค่คิดก็แทบจะกรี๊ดแล้วค่ะสองคนนี้เวลาอยู่ด้วยกันเคมีดีมากสารภาพบาปนะคะ... ดาวอยากให้มันสองคนได้กันค่ะ“เฮ้ ไอ้เรืองใช่ไหม?”เสียงที่ไม่คุ้นเคย แต่ชื่อที่เรียกมา มีอยู่พวกเดียวที่กล้าเรียกชื่อดาวแบบนี้ มันคือไอ้พวกที่เรียนด้วยกันในเมือง พวกเพื่อนนักเรียนค่ะพอหันไปมอง ก็เจอกับชายหนุ่ม รูปไม่ได้งามมาก ทรงแบดแมนมากกว่า (บอยไม่ได้ เพราะถ้ามันเรียกดาวว่า เรือง คือไอ้เพื่อนรุ่นเดียวกันค่ะ)ดาวพ

    Last Updated : 2025-03-21
  • คชาอากร   บทที่ 14 ข้อมูล

    Part อัคอัค หรืออัครชัย เป็นเพื่อนกับดาวเรืองตั้งแต่สมัยชั้นมัธยมปลาย ทั้งสองเรียนอยู่ในโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ โดยเจอกันในช่วงมัธยมสี่ ในทีแรกทั้งสองไม่ได้สนิทกันเท่าไร จนกระทั่งมีเหตุให้ต้องทำงานกลุ่มร่วมกันบ่อย ๆฝ่ายดาวเรืองเป็นคนที่เรียนพอใช้ได้ แต่ค่อนข้างถนัดงานภาคสนามต่าง ๆ ขณะที่อัคกลับชอบที่จะเขียน พิมพ์ จัดปก ทำรายงาน มากกว่า ทำให้ทั้งสองสนิทกันขึ้นด้วยเรื่องของความช่วยเหลือในสิ่งที่ตัวเองไม่ถนัดหลังจากที่เรียนจบชั้นมัธยมปลายแล้ว ทั้งสองต่างแยกย้ายกันไปตามเส้นทางของตน อัคย้ายไปเรียนต่อที่อื่น ส่วนดาวเรืองเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยในจังหวัดไม่มีข่าวคราวใด ๆ ของเพื่อน อันเนื่องมาจากตัวของดาวเรืองเอง ที่ยินดีรับรู้แค่เพียงข้อมูลเบื้องหน้า เมื่ออัคไม่ได้ส่งข้อมูลของตนเองให้กับเพื่อนในกลุ่ม ว่าไปเรียนอะไร เรียนที่ไหน จึงทำให้อัค กลายเป็นเพื่อนที่เริ่มเลือนหาย ทั้งกับดาวเรือง และเพื่อนคนอื่นจนวันนี้เขามาปรากฏตัวไม่ใช่เพียงแค่ต้องการพบเพื่อนเก่าหากแต่มาแวะเวียนดูข้อมู

    Last Updated : 2025-03-23

Latest chapter

  • คชาอากร   บทที่ 22 คลี่คลาย 1

    คนงานในไร่จินตราทยอยเดินเข้ามาในห้องโถงกลางบ้านที่ตอนนี้เปิดเครื่องปรับอากาศไว้รอรับ แต่ละคนเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สบายใจเท่าไร บางคนก็มีท่าทีวิตกอย่างเห็นได้ชัดสมชายผู้เป็นใหญ่ที่สุดในไร่ออกมานั่งที่เก้าอี้รับแขกด้วยสีหน้าเรียบเฉย มีหลินผู้เป็นภรรยานั่งอยู่ข้าง ๆ และเมื่อออโต้ลงมาจากชั้นบนพร้อมทานตะวันและดาวเรือง บรรดาคนงานยิ่งมีอาการวิตกกังวลกันมากขึ้น ต่างพากันก้มหน้าหลบสายตาที่เย็นเยือกของสมชายอย่างเห็นได้ชัดเจน“นั่งตรงนี้ลูก” หลินหันไปบอกทั้ง 3 คนให้นั่งตรงชุดโซฟาที่ถัดออกไปสมชายลุกขึ้นยืน คนงานพากันเงียบลงในทันที“มากันครบแล้วใช่ไหม ยิ้มมารึยัง”“มะ มาแล้วครับ” ตายิ้มที่นั่งอยู่ด้านหลังยกมือขึ้น“ดี”สมชายกวาดตามองคนงานเรียงจากซ้ายไปขวา ส่วนมากจะนั่งก้มหน้ากันมากกว่า เหมือนรู้ว่าสิ่งที่สมชายจะพูดต่อจากนี้คืออะไร“พี่ไม่รู้นะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ถือว่าเป็นสิ่งที่แย่ที่สุดที่ไร่ของเราไม่เคยมีมาก่อน” สมชายหยุดหายใจ“ไร่ของเรากับไร่กรุ

  • คชาอากร   บทที่ 21 ความจริง 2

    +++++ตะวันกลับออกมาด้วยเสื้อผ้าของผม“น่ารักว่ะ”“อะไร!?” ตะวันทำหน้าตื่นเมื่อผมชมว่าน่ารักแต่ตะวันก็คือตะวัน เขาเปลี่ยนโหมดกลับมาเป็นตัวเองอย่างเร็ว“เรามารอเพื่อเอาหลักฐานมาให้ดูว่าบ้านเราบริสุทธิ์”ตะวันพยายามยื่นมือถือมาให้ผม“เชื่อแล้ว...” ผมตอบ“อะไร ทำไมเชื่อง่าย ๆ ทีก่อนหน้านี้ ไม่ยอมเจอเลย ปิดบ้านหนีอีกต่างหาก” ตะวันก็ยังคงเป็นตะวัน เขาเริ่มเปลี่ยนเป็นโวยวายจนผมต้องรีบยกมือห้าม“เดี๋ยว ๆ ใจเย็น ไหนหลักฐานที่อยากให้ฟัง เปิดให้ฟังสิ” ผมรีบห้ามก่อนที่ตะวันจะโวยวายไปมากกว่านี้ตะวันยอมสงบ เขากดเปิดเสียงให้ผมฟังตั้งแต่ต้นจนจบ“เชื่อตะวันแล้วใช่ไหม”“ก็ไม่เคยไม่เชื่อนะ” ผมตอบจากใจ“เอ้าแล้วทำไมปิดเครื่องหนี ติดต่ออะไรไม่ได้ ปิดประตูทุกช่องทาง” ตะวันกลับมาเริ่มโวยวายอีกจนผมต้องใช้ไม้ตายหมับ!ผมกอดตะวันไว้แน่น ตะวันเริ่มหายใจราบเรียบขึ้น ผมสัมผัสได้ว่าหัวใจของตะวันเต้นแรงและเร็ว ซึ่งไม่ต่างจากผมในตอนนี้ที่&

  • คชาอากร   บทที่ 21 ความจริง 1

    Part ทานตะวันผมจ้องมองหน้าจอจนแน่ใจว่าไฟล์เสียงที่เจ้ดาวแชร์มาให้ มันเป็นคลิปจากเครื่องของเจ้เองและจากเครื่องของพี่อัค ตอนนี้ส่งมาครบถ้วนแล้วขณะนั้นเองท้องฟ้าเมฆดำอิ่มตัว เริ่มร้องคำราม ฝนน่าจะตกหนักในไม่ช้า ผมเห็นเจ้ดาวกับพวกพากันวิ่งออกไปเก็บลังผลไม้หน้าร้านเพื่อไม่ให้ถูกฝนเข้ามาในร้าน ผมจึงคิดได้ว่าถ้ารีบไปหาออโต้แล้วทำความเข้าใจกับเขาโดยให้ฟังคลิปเสียงนี้ เขาน่าจะเข้าใจผมมากขึ้นรออะไรล่ะ ไปสิครับ ก่อนที่ฝนจะลง ผมเดินออกทางหลังร้านลัดไปยังลานจอดรถเพื่อขับรถไปไร่กรุณาธร ซึ่งผมก็คงต้องจอดอยู่แค่หน้าไร่นั่นแหละ ตายิ้มแกคงไม่ยอมให้ผมเข้าไปอยู่ แต่เรื่องแบบนี้มันก็ต้องเสี่ยงใช่ไหมผมเงยหน้ามองท้องฟ้าเมื่อลงจากรถ ฝนใกล้จะตกเต็มแก่แล้ว แต่มันยังไม่เท่ากับความต้องการพิสูจน์ให้ออโต้ได้รู้ว่าบ้านผมบริสุทธิ์ใจจริงผมเดินไปที่ป้อมหน้าของบ้านไร่กรุณาธร เห็นตายิ้มยืนมองอยู่ก็รู้แล้วว่าเดี๋ยวจะเกิดอะไรขึ้น“ตายิ้ม ผมมาหาออโต้”“คุณกลับไปเถอะครับ” ตายิ้มพูดอย่างสุภาพ

  • คชาอากร   บทที่ 20 พิสูจน์

    หลังจากนั้นชั่วโมงกว่า ๆ อัคก็เดินทางมาถึงไร่ ดาวสั่งให้ป้อมหน้าเปิดรอรับประดุจแขกวีไอพี. เดินทางมาเที่ยวชมไร่เลยค่ะ แต่เปล่านะคะ ที่จริงเตรียมการสอบสวนอย่างเข้มงวดไว้รอต่างหาก“เข้ามาก่อนตรงนี้เลยครับ” ทานตะวันเชื้อเชิญเพื่อนของดาวเข้าบ้านอย่างเสแสร้ง แต่พอให้หลังอัค ทานตะวันก็กดล็อกประตูหน้าบ้านทันที น้องฉันไม่ธรรมดาเหมือนกันส่วนดาวในตอนนี้ได้เตรียมภาพเอกสารหลักฐานและหันกล้องวงจรปิดที่อัดเสียงได้มาเตรียมรอ รู้ค่ะว่ามันผิดกฎหมาย แต่ทำยังไงได้คะ จะจับผู้ร้ายมันก็ต้องเก็บหลักฐานสิคะอัคนั่งลงที่โซฟาด้วยท่าทางกระตือรือร้น มองซ้ายมองขวากวาดตา มองไปรอบห้อง“นายมองหาอะไรอัค” ดาวถามเพื่อนเสียงต่ำ เวลานี้บรรยากาศภายในห้องเริ่มอึมครึมขึ้นมา แม่บ้านเดินมาเสิร์ฟน้ำด้วยท่าทีมึนตึงตึ๊ก...แม่บ้านวางแก้วกระแทกโต๊ะ อัคสะดุ้งเฮือก แต่กิริยากลับไม่มีใครต่อว่า ใครจะว่าล่ะค่ะ ทุกอย่าง...‘การละคร’ ค่ะทานตะวันเข้าไปนัดแนะให้พี่แม่บ้านทำมึนตึงออกไปเสิร์ฟน้ำ ซึ่งอาการของอัคทำใ

  • คชาอากร   บทที่ 19 ใครนะ

    Part ดาวเรืองดาวรู้เรื่องที่น้าชายเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์จากทานตะวัน จึงพยายามติดต่อกลับไปเหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่า ทุกช่องทาง ไม่ว่าจะเป็นน้าสมชายเอง น้าหลิน และออโต้ ไม่มีใครรับสายหรืออ่านข้อความ เดาว่าน่าจะยุ่งอยู่กับเรื่องอุบัติเหตุ จึงบอกกับทานตะวันว่ารุ่งขึ้นให้ลองติดต่ออีกทีรุ่งขึ้น แม่เฟื่องฟ้าบอกว่าติดต่อกับน้าหลินได้แล้ว น้าหลินบอกว่าน้าสมชายไม่เป็นอะไรมากขณะที่ดาวกำลังนั่งคุยอยู่กับแม่เฟื่องฟ้า พ่อมงคลก็เข้ามาสมทบ แล้วบอกว่า ระหว่างพ่อแม่ กับน้าชายน้าหลิน เราเชื่อใจกัน แต่ก็คงต้องหาข้อมูลว่ามันเป็นการข่มขู่ หรืออุบัติเหตุจริง ๆ“คุณดาวเรือง พี่มีเรื่องจะรายงานและแจ้งข่าวครับ”พี่ไม้ ผู้ดูแลน้องรถถังของดาว โผล่หน้าเข้ามาด้วยความไม่แน่ใจว่าจะสะดวกรึเปล่า“เข้ามาสิพี่ น้องรถถังไปทำเรื่องอะไรอีกล่ะ” ดาวคิดว่าเป็นเรื่องของรถถัง แต่กลับไม่ใช่“ไม่ใช่รถถังครับ แต่เป็นเรื่องที่ตอนนี้กำลังเกิด เรื่องไร่ข้าง ๆ ครับ”

  • คชาอากร   บทที่ 18 ข่าวลือที่น่าปวดหัว 2

    ผมเดินลงมาจากบ้านเพื่อจะไปดูรถของพ่อที่พี่ผันขับมาจอดไว้ที่หน้าบ้านแล้ว แต่กลับพบว่าตายิ้มกับพี่ผันยืนรอผมอยู่“รถเป็นไงบ้างพี่” ผมถามพี่ผัน“ผมขับรถกลับมาแล้ว รถเสียศูนย์ต้องไปตั้งศูนย์ใหม่ แล้วก็กันชนบุบนิดหน่อย ไฟแตกข้างซ้าย ที่เหลือไม่เป็นอะไรครับ”พี่ผันรายงาน“ส่วนอีกเรื่อง มีข่าวลือว่าที่คุณสมชายโดนรถปาดหน้า จะเป็นเพราะไม่ยอมขายที่รึเปล่า แบบว่าข่มขู่เหมือนในละครน่ะ” ตายิ้มที่นาน ๆ จะพูดที ร่ายยาวผมเอง ในตอนแรกไม่ได้นึกถึงเรื่องพวกนี้เลย กลับต้องมาฉุกคิดทันที เพราะพ่อสมชายอยู่มาแต่ไหนแต่ไร ไม่เคยมีเรื่องอะไรแบบนี้เกิดขึ้นเลย สักครั้งก็ไม่เคยมีแต่พอมีนายหน้ามาติดต่อจะซื้อที่ดิน แล้วพ่อไม่ยอมขาย หลังจากนั้นก็เกิดเรื่อง เวลามันคล้องจองมาก“แล้วยังไงต่อตายิ้ม” ผมเห็นว่าแกยังฮึดฮัดอยู่กับพี่ผัน เหมือนพี่ผันไม่อยากให้ตายิ้มพูดอะไรต่อ“มีอะไรว่ามาเลยตายิ้ม พี่ผัน ให้แกพูดเถอะ”ผมปรามพี่ผัน ทำให้พี่ผันจำยอม ถอยห่างออกจากตายิ้ม“คื

  • คชาอากร   บทที่ 18 ข่าวลือที่น่าปวดหัว 1

    Part ออโต้ช่วงนี้งานเยอะครับ หลังจากที่พ่อตัดสินใจว่าเพิ่มกำลังการผลิตพืชไฮโดรโปนิกส์ให้มากขึ้น ทันต่อปริมาณการสั่งซื้อที่เพิ่มขึ้นมาอย่างพรวดพราดอันเกิดจากการเปิดไร่เข้าสู่โลกออนไลน์เรื่องนี้ยกให้ทานตะวันเขาล่ะครับความสนิทของเราทั้งสองกลับมาได้ดีกว่าเดิมมาก นั่นอาจเป็นเพราะเราทั้งคู่โตขึ้นมาก รึเปล่า?แต่ช่วงนี้ผมไม่มีเวลาไปเจอทานตะวันเท่าไร เวลาเขามา หากไม่ได้บอกไว้ก่อน ก็ต้องเข้าไร่ไปหาผมอีกที คุยอะไรก็ไม่ถนัดเพราะมันอยู่ในโรงปลูกไฮโดรโปนิกส์ มีคนงานหลายคน สำคัญคือมันร้อน ทานตะวันไม่ชอบสิ่งนี้ครับขณะที่ผมกำลังช่วยปรับสารเคมีสำหรับใช้ในการปลูกผักไฮโดรโปนิกส์ ผมเห็นพ่อนั่งพักร้อนอยู่ใต้ต้นไม้หน้าโรง จึงพักงานแล้วออกไปนั่งคุยด้วยพ่อเล่าให้ผมฟัง ว่ามีนายหน้าเข้ามาสอบถามว่าอยากขายที่ดินไหม ผมขมวดคิ้วทันที ส่วนพ่อ พอเห็นผมขมวดคิ้วก็หัวเราะเบา ๆ ออกมา“ปฏิเสธไปแล้วน่ะ เขาก็ไม่อะไรนะ แต่ถือว่ากล้าบ้าบิ่นมากที่ใช้ความเป็นเจ้าหน้าที่ธนาคารอ

  • คชาอากร   บทที่ 17 อุบัติเหตุหรือเจตนา

    Part ทานตะวันผมหลับไปตอนไหน จำไม่ได้จริง ๆ แต่พอตื่นขึ้นมา มันปวดหัวเหมือนคนดื่มเหล้ามาแบบสุดซอย ความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในหัว ใช่แล้ว วันนี้ผมมีธุระสำคัญอย่างหนึ่ง และนั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ปวดหัวใช่แล้ว ผมต้องไปหาออโต้กิจวัตรยามเช้าประจำวันของผมหลังจากทำกิจส่วนตัวเสร็จ ก็ต่อด้วยอาหารเช้ากับพ่อแม่และพี่สาว ซึ่งบางวันพ่ออาจจะไม่ได้มาร่วมโต๊ะเพราะต้องเข้าไร่แต่เช้ามืด บางวันก็เหลือแต่ผมกับแม่ เจ้ดาวเรืองจะหายตามพ่อไปด้วยอีกคนวันนี้เจ้ดาวไปธุระกับพ่อในเมือง บ่าย ๆ คงกลับมา จึงเหลือแค่เพียงผมกับแม่ที่ร่วมโต๊ะอาหารกันมื้อนี้เป็นโจ๊กที่แม่บ้านทำเตรียมไว้ให้ บางวันมีปาท่องโก๋พ่วงท้ายมาด้วย ที่มาที่ไปของปาท่องโก๋นี้คือ แม่เฟื่องฟ้าฝากให้พี่คนงานที่มาทำงานเช้าซื้อเข้ามาจากตลาดในหมู่บ้านบางวันก็เป็นขนมครก ผมยังเคยคิดว่าจะชวนออโต้เข้าไปเดินเล่นที่ตลาดในหมู่บ้านบ้าง แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังไม่เคยได้ไปสักที ไม่ใช่อะไรหรอกนะครับ ตื่นไม่ทัน ตลาดวายก่อน

  • คชาอากร   บทที่ 16 เรื่องที่ต้องถาม

    Part ทานตะวันผมยังอยู่ในสภาพจมที่นอนหลังจากที่นั่งตัดคลิปวิดีโออยู่จนดึก ถึงแม้ว่าจะตัดได้ไม่ขั้นเทพเหมือนคนอื่น แต่ก็ถือว่าพอใช้งานได้ก็แล้วกันวันอาทิตย์แบบนี้ ผมไม่อยากตื่นเท่าไร อยากจมอยู่บนที่นอนแบบนี้อีกสักหน่อย แต่ทว่า“แก ตื่นได้แล้ว” เสียงเกือบตะโกนจากหน้าประตูห้องผมดังขึ้นผมพยายามไม่ตอบ แต่ทำไม่ได้น่ะสิ“ตื่นแล้ว โอ๊ย นี่วันอาทิตย์นะ” ผมโวยกลับ“หัดตื่นมาใส่บาตรกับที่บ้านบ้าง”ผมนึกถึงการใส่บาตร จริงสินะ ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้าน ยังไม่เคยตื่นเช้าขึ้นมาเพื่อใส่บาตรไหว้พระอะไรเลยเอาจริง แม่เคยถามผมเรื่องบวชพระ แต่ผมยังไม่ได้ตอบอะไร ไม่มีแพลนอะไรเกี่ยวกับการบวช รู้แหละครับว่าพวกเขาอยากให้บวชเพราะอะไร แต่ผมอยากถามว่ามันจำเป็นด้วยเหรอ กฎหมายกำหนดรึเปล่า ไม่นะ แต่คงเป็นไปตามจารีตประเพณีที่ว่า บ้านไหนมีลูกชาย ก็อยากจะให้บวชเผื่อเกาะชายผ้าเหลืองขึ้นสวรรค์รอก่อนนะ ผมยังไม่คิดผมเหลือบไปมองนาฬิกาที่ข้างฝาผนัง แม่เจ้า

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status