Share

บทที่ 71 สารภาพ [2]

Author: Tuk Kung
last update Last Updated: 2025-03-23 15:06:48

“เหลียนจะเอาอันนั้น” นิ้วเล็ก ๆ ชี้ไปทางกิ่งดอกเหมย ที่กำลังชูช่อส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบริเวณ แต่ว่ามันสูงมากเกินไปจึงเก็บไม่ถึง พี่ ๆ ที่คอยเล่นเป็นเพื่อนก็ไม่รู้เป็นอะไร เหตุใดถึงได้เอาแต่ก้มหมอบกับพื้นกัน

“ได้” จ้าวหรงรับคำ ก่อนจะอุ้มเอาเจ้านุ่มนิ่มแล้วยกตัวเด็กน้อยขึ้นสูง ให้เจ้าตัวได้เลือกเด็ดช่อที่อยากได้ด้วยตนเอง

“คิก คิก สูงอีก สูงอีก” เด็กน้อยชอบใจเสียยกใหญ่ ที่ถูกยกตัวขึ้นสูงราวกับว่าตัวเองบินได้เหมือนมีปีก

“เสี่ยวเหลียนอย่าเสียมารยาทสิลูก ขออภัยแทนบุตรสาวหม่อมฉันด้วยเพคะ นางยังเด็กนัก” ลี่อินที่กำลังจะออกมาตามตัวเสี่ยวเหลียนกลับเรือน ต้องรีบวิ่งเข้ามาขอโทษขอโพยองค์รัชทายาทเสียยกใหญ่ ไม่คิดว่าบุตรสาวนางจะอาจหาญ ถึงขั้นใช้โอรสสวรรค์ให้ช่วยเด็ดกิ่งดอกเหมยให้

“ไม่เป็นไร ข้าอาสาทำเอง” ถึงแม้ความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เช่นนั้นก็เถอะ จ้าวหรงวางเสี่ยวเหลียนลงพื้นก่อนจะปล่อยให้เจ้านุ่มนิ่มวิ่งไปหามารดา

ที่แท้ก็เป็นบุตรสาวของสหายหน้ามึนของเขานี่เอง มิน่าเล่าถึงได้ดูคุ้นหน้านัก ถึงจะเป็นเพียงลูกติดภรรยามา แต่ว่าหน้าตากลับโขกมาพิมพ์เดียวกันฮุ่ยหมิ่นและฮุ่ยหมิง ช่างมีเรื่องให้ประหลาดใจโดยแท้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 72 สารภาพ [3]

    เฟยฮวาได้แต่ยิ้มตาม เพียงไม่นานนางก็มีสีหน้าเศร้าหมองลง ไม่อยากจะคิดถึงอดีตแต่ก็หักห้ามใจตนเองไม่ได้ เสี่ยวฮวาของนางก็คงจะทั้งน่ารักน่าชัง และช่างพูดเหมือนเสี่ยวเหลียนเป็นแน่ ไม่รู้นางจะได้ทำหน้าที่มารดาอีกสักครั้งหรือไม่นะสิบวันผ่านไปบรรยากาศด้านนอกเรือนปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน อากาศเริ่มหนาวจัดไม่ว่าใครก็ไม่อยากจะออกมาเดินด้านนอก ลี่อินเพิ่งจะเคยเจอหิมะตกหนักและหนาวมากเป็นครั้งแรก นางไม่คิดว่ามันจะหนาวจับใจถึงเพียงนี้ส่วนฮุ่ยหมิ่นตั้งแต่ได้รับการรักษา อาการของเขาก็ค่อยทุเลาลง ภายในร่างกายจากแต่ก่อนมันเหน็บหนาวเข้ากระดูกปวดร้าวไปทั่วร่าง บัดนี้มันไม่เป็นเหมือนแต่ก่อนแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเดินเหินได้ไม่ดีสักเท่าไหร่ เพราะร่างกายจะต้องพักฟื้นและต้องดื่มยารักษาควบคู่กันไปด้วยลี่อินตัดสินใจที่จะเปิดเผยความจริงให้สามีรับรู้ได้แล้ว เมื่อตอนที่เห็นอาการของเขากำเริบ นางก็คิดได้ว่าคนเราจะตายจากกันไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ หากรู้ตัวว่าชอบพอหรือรักไปแล้วก็ควรจะทำให้มันเต็มที่ไม่ควรมีเรื่องต้องปิดบัง ส่วนผลที่จะเกิดขึ้นก็ให้มันเป็นเรื่องของอนาคตก็แล้วกัน“ท่านพี่ ข้ามีเรื่องจะบอกท่านเจ้าค่ะ”

    Last Updated : 2025-03-23
  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 73 แจกผ้าห่ม [1]

    หลังจากที่ได้บอกความจริงกับสามีไปแล้ว ทำให้สิ่งที่นางเป็นกังวลมาตลอดได้หายไปจนหมดสิ้น ต่อจากนี้ก็ไม่ต้องแอบหลบซ่อนจากสายตาของสามีอีกต่อไปแล้วลี่อินนั่งอยู่บนเตียงพันด้วยผ้าห่มเป็นก้อนกลม ๆ มันช่างหนาวยิ่งนัก หนาวจนนางไม่สามารถออกจากผ้าห่มสองชั้นนี้ได้เลย นี่ขนาดว่าสามีบอกว่าผ้าห่มที่ใช้หนากว่าปกติแล้วนะ ทำไมยังรู้สึกว่ามันยังบางกว่าที่ตนเคยมีในโลกก่อนเสียอีก ไม่ได้การแล้วขอเอาผ้าห่มในกระเป๋าวิเศษออกมาใช้ก็แล้วกันอีกอย่างบ่าวไพร่ที่ต้องใส่เสื้อตัวบางทำงาน ที่นอนก็บางผ้าห่มหรือก็ไม่แตกต่างจากผ้าขนหนูที่นางใช้เช็ดตัวเจ้าเด็กอ้วนเลย พวกเขาทนใช้ชีวิตในยามหนาวกันได้อย่างไร ว่าแล้วลี่อินก็ให้สาวใช้ไปเรียกฮุ่ยหมิ่นมาหา เพราะนางจะไม่ยอมออกจากผ้าห่มสองชั้นนี้เด็ดขาด“น้องหญิงมีอะไรหรือถึงให้คนไปเรียกพี่มาหรือ” ฮุ่ยหมิ่นมองก้อนกลม ๆ ที่มีเพียงใบหน้าของภรรยาโผล่พ้นออกมา เห็นนางในสภาพนี้แล้วช่างน่าขบขันเสียจริง ชายหนุ่มจึงได้ถอดรองเท้าเข้าไปนั่งช้อนหลังกอดก้อนผ้าห่มเอาไว้อีกชั้น“ท่านไม่หนาวหรือเจ้าคะ” ลี่อินได้แต่สงสัย หลังจากที่ได้รับการรักษา อย่าว่าแต่หนาวเลยนางเคยเห็นเขาออกไปฝึกฟันดาบกับพี่ช

    Last Updated : 2025-03-23
  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 74 แจกผ้าห่ม [2]

    ชายหนุ่มประคองมารดาเดินหลบเข้ามาพักที่ห้องโถง ด้วยไม่อยากให้มารดาออกมายืนต้องลมหนาวเป็นเวลานาน จะทำให้ไม่สบายเอาได้ เมื่อเข้ามานั่งพร้อมหน้าพร้อมตากัน ฮุ่ยหมิ่นจึงบอกกับทุกคนการที่ภรรยาของเขานำสิ่งของ หรือไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่ออกมาให้เห็น ให้ทุกคนปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ และแน่นอนว่าลี่อินไม่ได้ทำเรื่องเสื่อมเสียอย่างแน่นอนเมื่อทุกคนได้ฟังคำขอร้องของฮุ่ยหมิ่น ก็พร้อมจะทำตามอย่างไม่อิดออด ถึงอย่างไรลี่อินเป็นคนสำคัญที่ช่วยเหลือคนจวนตระกูลจาง นางเสียสละให้ของล้ำค่ากับพวกเขามาตั้งมากมาย มีหรือเรื่องแค่นี้พวกเขาจะทำให้กับลี่อินไม่ได้“พวกเจ้าไม่ต้องห่วงแม่พร้อมจะให้ความร่วมมืออยู่แล้ว” ฮูหยินจางเป็นคนแรกที่ตกปากรับคำ นางไม่ติดขัดอยู่แล้วหากว่ามันเป็นความประสงค์ของบุตรชายแล้วลูกสะใภ้“เจ้าไม่ต้องห่วงนะลี่อิน เราเป็นครอบครัวกันแล้วขอให้เจ้าบอกอย่าได้เกรงใจ” จางเต๋อบอกแก่ลูกสะใภ้อย่างใจจริง“ขอบคุณทุกคนมากนะเจ้าคะ ที่เข้าใจข้า” ลี่อินรู้สึกว่านางมีความสุขมาก ที่ได้รับความรักและความเข้าใจจากทางครอบครัวสามีเมื่อทุกคนเข้าใจกันแล้วลี่อินจึงได้มอบของเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับทุกคน ฮุ่ยหมิ่นที่รู้งานอ

    Last Updated : 2025-03-23
  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 75 หนาวนี้ห่มอะไร [1]

    ลี่อินที่ใช้การเช็ดตัวแทนการอาบน้ำในหน้าหนาวยามค่ำคืนเสร็จแล้ว หญิงสาวก็รีบปีนขึ้นเตียงนอนทันที ได้นอนซุกตัวในผ้าห่มผืนหนาพร้อมกับที่นอนฟูกนุ่ม ๆ มันช่างเป็นอะไรที่ดียิ่งนัก คนที่นี่ก็คงจะชินชากับความหนาวกัน แต่สำหรับลี่อินมันไม่ใช่ นางที่มาจากเมืองร้อนทั้งปีไม่ชินเอาเสียเลย ภาวนาให้ผ่านพ้นฤดูหนาวโดยเร็วแต่วันนี้หญิงสาวรู้สึกถึงสายตาของสามีมันแปลกไป ยามที่เขามองมาที่นางดวงตาช่างดูหวานซึ่งจนน่าขนลุก อีกทั้งช่วงนี้เขาไม่ยอมออกไปที่ใดเลย เอาแต่ตามติดนางไม่ห่าง เสี่ยวเหลียนก็เช่นกันคืนนี้อยู่ ๆ ก็มาขอไปนอนกับท่านลุงท่านป้า ทั้งที่ปกติวันนี้เป็นวันที่เด็กน้อยจะต้องนอนกับนางแท้ ๆฮุ่ยหมิ่นกลับมาจากหารือเรื่องบ้านเมืองกับพี่ชายและบิดา เขามองไปที่ร่างงามของภรรยาอย่างหมายมาด ทั้งยังถอดเสื้อคลุมออกพาดไว้ที่ฉากกั้น ไม่ใช่เพียงชุดคลุมเท่านั้นแต่ทว่าร่างหนา ได้ถอดชุดออกจนหมด เหลือเพียงร่างกายกำยำที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งอาภรณ์ปิดกั้นจากนั้นจึงเดินเข้าไปหาลี่อินที่นอนมุดตัวใต้ผ้าห่ม มือหนาเอื้อมไปเกี่ยวเอวบางของภรรยาเข้ามาหาตน ก่อนจะใช้ใบหน้าซุกไซ้ที่ซอกคอขาวเนียน โดยที่ไม่ยอมพูดอะไรออกมาถึงเวลาแล้วที

    Last Updated : 2025-03-23
  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 76 หนาวนี้ห่มอะไร [2]

    “ทะ ท่านพี่หยุดก่อน คือว่าข้า อ้าส์..” ครั้นจะบอกคนตัวโตว่านางไม่เคยกับเรื่องบนเตียง แต่เขากลับปลุกเร้าไม่หยุด จนทำให้ลืมเลือนคำพูดของตนเองไปหมดสิ้นนิ้วเรียวที่กระแทกเข้าออกไม่หยุด เมื่อเห็นว่าภรรยาใกล้จะถึงปลายทาง เขาจึงได้เพิ่มความเร็วเข้าไปอีก ร่างบางที่ได้รับการเติมเต็มกระตุกเกร็งเมื่อนางไปจนถึงปลายทาง ลี่อินหายใจเหนื่อยหอบหมดเรี่ยวแรง ไม่คิดว่าการร่วมรักกันจะให้ความรู้สึกดีเช่นนี้มาก่อน“ให้พี่อบอุ่นร่างกายให้เจ้านะ” ฮุ่ยหมิ่นหยัดกายขึ้น เขากางขาทั้งสองข้างของลี่อินออกกว้าง ก่อนจะจ่อความเป็นชายแล้วถูไถมันกับบุปผางาม จากนั้นเขาจึงดันมันเข้าไป แต่ว่ามันกลับดันได้เพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้นชายหนุ่มพยายามจะดันมันเข้า แต่ความคับแน่นก็ทำให้เขาฝืนดึงดันต่อไม่ได้ เพราะกลัวว่าจะทำให้ภรรยาต้องเจ็บ จึงต้องยั้งตนไม่ให้ออกแรงมากเกินไป นางก็เคยมีบุตรมาแล้วไม่น่าจะยากเช่นนี้ หรือว่าเขาจะทำให้มีอารมณ์ร่วมไม่พอ“อ๊ะ!”ร่างบางถึงกับสะดุ้งเมื่อมีบางอย่างกำลังเข้ามาอยู่ภายในตัวของนาง มันเจ็บมากแต่ก็ไม่ถึงกับว่าทนไม่ได้ชายหนุ่มก้มลงมองส่วนที่กำลังเชื่อมต่อกันได้เพียงครึ่ง รอยคราบเลือดที่ติดความเป็นชาย

    Last Updated : 2025-03-23
  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 77 ดวงใจกลับคืน [1]

    “น้องหญิงแหวนวงนี้เจ้าได้มาจากที่ใด” ฮุ่ยหมิ่นชูสร้อยที่มีแหวนคล้องอยู่ให้ผู้เป็นภรรยาดู ด้วยความที่ภรรยาใช้ให้เขาไปหยิบกล่องยาที่วางอยู่หัวเตียง เขาบังเอิญเห็นถุงผ้าใบเล็กโผล่พ้นจากใต้หมอนจึงได้หยิบออกมาดู“เป็นของเสี่ยวเหลียนเจ้าค่ะ มันอยู่ติดตัวมาตั้งแต่แรก ข้ากลัวจะหายจึงได้เก็บเอาไว้ กะว่าพอลูกโตสักหน่อยค่อยให้เสี่ยวเหลียน ท่านพี่มีอะไรหรือเจ้าคะ” ลี่อินมองฮุ่ยหมิ่นอย่างไม่เข้าใจ ทำไมสามีนางถึงได้เห็นแหวนแล้วหน้าตาตื่นเช่นนั้นกัน“ของเสี่ยวเหลียนหรือ ถ้าอย่างนั้นแสดงว่า...” ใช่มันต้องใช่แน่ ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่คิดบางอย่างได้เขาก็รีบวิ่งออกจากห้องไปทันที“ท่านพี่เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะ” หญิงสาวเรียกสามีไว้ไม่ทัน จะบอกเขาว่ากลับมาสวมชุดให้เรียบร้อยก่อน เพราะที่เขาหุนหันวิ่งออกไป มีเพียงชุดสีขาวตัวในบางเบาติดตัวไปแค่นั้นลี่อินไม่รู้จะทำเช่นได้แต่หยิบเอาชุดตัวนอกวิ่งตามสามีไป แต่ยังไม่ทันที่นางจะก้าวขาออกไปถึงประตู คนที่วิ่งออกไปเมื่อสักครู่วิ่งกลับมาเสียก่อนฮุ่ยหมิ่นที่วิ่งออกไปถึงกลางสวนนึกขึ้นได้ว่าตนเองแต่กายไม่เรียบร้อย เขาจึงได้วิ่งกลับมาผลัดเปลี่ยนชุดเสียใหม่ จากนั้นก็รี

    Last Updated : 2025-03-23
  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 78 ดวงใจกลับคืน [2]

    ฮุ่ยหมิ่นถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะมองหน้าพี่ชายที่คลอดออกมาจากครรภ์มารดาก่อนเขาไม่ถึงเค่อ (1 เค่อ= 15นาที) ตาคมจดจ้องกันโดยไม่มีผู้ใดหลบสายตา ก่อนที่เขาจะเป็นผู้เฉลยว่าได้แหวนวงนี้มาจากใคร“แหวนวงนี้ข้าได้มาจากภรรยา น้องหญิงเป็นผู้เก็บไว้”คราวนี้ทั้งฮุ่ยหมิงและเฟยฮวาได้หันมามองลี่อินเป็นตาเดียวกัน พวกเขามองมาที่ลี่อินอย่างมีความหวัง รอคอยฟังสิ่งที่ออกจากปากนาง“แหวงวงนี้มีอะไรหรือเจ้าคะ” ลี่อินก็ยังไม่เข้าใจมันอยู่ดี พวกเขาเอาแต่จ้องมองมาที่นาง แต่ก็ไม่มีใครยอมพูดอะไรออกมาแล้วนางจะเข้าใจได้อย่างไร“น้องสะใภ้ แหวนวงนี้เจ้าได้มาจากที่ใด ได้โปรดบอกข้าเถิดมันสำคัญกับพวกเรามาก” ร่างบางของเฟยฮวาขยับเข้าใกล้ลี่อินมากขึ้น มือของนางจับมืออีกฝ่ายไว้จนแน่น“คือว่าที่จริงแล้วมันเป็นของเสี่ยวเหลียนเจ้าค่ะ” หญิงสาวสังเกตแต่ละคนต่างก็มีท่าทีตกใจ ไม่ใช่ว่าที่นางคิดอยู่ตอนนี้จะเป็นความจริงหรอกนะ“เสี่ยวเหลียนเป็นบุตรสาวเจ้ามิใช่หรือ แหวนวงนี้จะเป็นของนางได้อย่างไร ลี่อินเจ้าบอกความจริงข้ามาเถิด อย่าล้อข้าเล่นอีกเลย” เฟยฮวาน้ำตาปริ่มจะไหลออกมาอยู่แล้ว ได้แต่กล่าวขอร้องให้น้องสะใภ้เลิกล้อเล่นกับตนเองเส

    Last Updated : 2025-03-23
  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 79 ดวงใจกลับคืน [3]

    สาวใช้ที่ติดตามคุณหนูน้อยมา ได้แต่ทำหน้าขอลุแก่โทษที่ตนเองดูแลคุณหนูไม่ดี แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อคุณหนูน้อยจะมาหาฮูหยินน้อยท่าเดียวเฟยฮวามีท่าทีอึกอัก นางอยากจะวิ่งเข้าไปกอดไปหอมเหลือเกิน ยิ่งได้รู้ว่าเป็นบุตรสาวของตนเอง ยิ่งรักจนหมดใจ แต่ก็กลัวว่าเสี่ยวเหลียนจะตกใจ นางจึงได้แต่หันหน้าไปขอความช่วยเหลือจากลี่อินลี่อินพยักหน้าพร้อมกับส่งยิ้มอ่อนโยนไปให้เฟยฮวา เพื่อบอกให้อีกฝ่ายได้ทำตามใจของตนเองที่อยากจะทำหญิงสาวเข้าใจความรู้สึกของการพลัดพราก ตัวนางในโลกก่อนก็ไม่มีแม้แต่ครอบครัว ไม่รู้ว่าใครคือพ่อแม่ด้วยซ้ำ ต่อไปนี้คงจะปล่อยให้เป็นเวลาของพ่อแม่ลูกชดเชยช่วงเวลาที่พวกเขาขาดหายไป ถึงอย่างไรนางก็ยังอยู่ที่นี่ ได้อยู่กับเสี่ยวเหลียนไม่ได้จากกันไปที่ไหนเสียหน่อยเพียงการพยักหน้าตอบรับจากลี่อิน เฟยฮวาไม่รีรอที่จะเข้าไปกอดหอมแก้มนุ่มบุตรสาวด้วยความคิดถึง นางสัญญากับตนเองว่าจะไม่ยอมให้บุตรสาวต้องตกอยู่ในอันตรายอีกต่อไป“ท่านป้าเป็นอะไรหรือเจ้าคะ ทำไมถึงร้องไห้” มือเล็ก ๆ ของเสี่ยวเหลียนยกขึ้นเกลี่ยน้ำตาให้ท่านป้าอย่างเบามือ“เสี่ยวฮวา ไม่สิเสี่ยวเหลียนเรียกป้าว่าแม่ได้หรือไม่”“ท่านแม่ร้องไห

    Last Updated : 2025-03-23

Latest chapter

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 102 ตอนพิเศษอ้อมแอ้ม [2]

    “ไหนดูสิว่าเรตติ้งจะดีไหม” ร่างบางเปิดคอมพิวเตอร์เครื่องมือทำมาหากินคู่กาย ได้แอบลุ้นว่ายอดวิวจะดีไหม“ยอดวิวห้าหมื่นในหนึ่งวัน ไม่ได้ฝันไปใช่ไหมเนี่ยฉัน” แต่พอลองตบหน้าตัวเองดูมันก็เจ็บ ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีคนสนใจมากขนาดนี้ ปกติแล้วในความทรงจำของอ้อมแอ้ม นิยายของเธอหนึ่งวันยอดวิวหลักสิบ ครึ่งหนึ่งจากแฟนคลับเดนตายของเธอ อีกครึ่งคือคนที่แวะเข้ามาด่าหญิงสาวรีบกดรีเฟรชหน้าเว็บดูอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าระบบนิยายไม่ได้รวน แต่กดเท่าไหร่ก็มียอดเท่าเดิม ไม่สิมันเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ต่างหาก‘ฮือออ ไรท์คะ นางเอกกับลูกสาวสู้ชีวิตมาก’‘ติดตามเลยค่า นิยายสนุกมาก’‘อู๊ยยย พระเอกคือดีงาม’‘น้อนน่าร๊ากกก’‘ไรท์เปลี่ยนแนวนิยายแล้วหรือคะ นิยายเรื่องเก่าของไรท์ประสาทแดกมากค่ะ’และยังมีอีกหลายคอมเมนต์แต่ก็มาในทิศทางที่ดี แสดงว่าตัวเธอมาถูกทางแล้ว ที่เหลือก็รอยอดอีบุ๊กอีกสองวัน เปิดขายวันแรกจะเป็นอย่างไรก็ต้องมาวัดกันแล้ว ว่าเธอควรจะสามารถยึดอาชีพนักเขียนต่อไปไหม ถ้าไม่โอเคก็จะหาอย่างอื่นทำเสริมสองวันผ่านไป“ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง” อ้อมแอ้มกำลังนับถอยหลัง เธอกำลังลุ้นกับยอดขายอีบุ๊กเรื่องแรกในฐานะอ้อมแอ้มคนใ

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 101 ตอนพิเศษ อ้อมแอ้ม [1]

    ย้อนกลับไปเมื่อปลายปีที่แล้ว โลกใบนี้ช่างตื่นตาตื่นใจเสียจริง ลี่อินฟื้นขึ้นมาในห้องที่ดูแปลกประหลาดไม่คุ้นตา กับใบหน้าของเธอที่ยังคงเหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยน ในตอนแรกลี่อินก็ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีเรื่องน่าอัศจรรย์แบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเองได้ลี่อินฟื้นขึ้นมาในวันหนึ่งพบว่าตัวเองอยู่ในห้องสีขาว มีเครื่องมือแปลกประหลาด มีสายอะไรต่อมิอะไรห้อยระโยงระยางตามตัวเธอเต็มไปหมด ความทรงจำเดิมเริ่มกลับมากเป็นสาย เรื่องราวมากมายไหลเวียนเข้ามาภายในหัวไม่หยุดอ้อมแอ้มหรือก็คือชื่อใหม่ของเธอ ไม่เพียงแค่ความทรงจำเดิมของเจ้าของร่าง แต่ยังมีอีกอย่างที่เธอได้ อ้อมแอ้มตัวจริงสลับไปเป็นลี่อิน พวกเธอทั้งสองต่างสลับกันอยู่ในโลกต่างมิติของกันและกัน ไม่สิไม่ใช่เธอสองคนแต่เป็นคนเดียวกันต่างหาก คนหนึ่งเป็นมิติอนาคตส่วนอีกคนเป็นมิติโบราณ มิติที่ควรจะเป็นไปตามครรลองของกาลเวลาที่มันควรจะเป็น มันกลับเปลี่ยนสลับเธอให้กลับไปในมิติต่างเวลาหลังจากพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาลในประเทศจีนจนหายดีแล้ว อ้อมแอ้มก็ได้เดินทางกลับประเทศไทย ต่อจากนี้ไปเธอคืออ้อมแอ้ม และจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ตามใจของตัวเอง ที่แห่งนี้มีทั้งอิสระไม่มีกฎระเบีย

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 100 ตอนพิเศษต้นเหตุของดวงชะตาผันเปลี่ยน [2]

    “หนูซื้อหมดเลย คุณยายขายเท่าไหร่คะ” อ้อมแอ้มรับของมาถือไว้ ก่อนที่หญิงสาวจะล้วงเอากระเป๋าเงินออกมา เพื่อจะจ่ายเงินค่าโสมให้กับคุณยาย“หนึ่งร้อยหยวนลูก” เห็นไหมหลานของนางน่ารักถึงเพียงนี้ ตาแก่นั้นทำหลานสาวนางได้ลงคอ“นี่ค่ะคุณยาย แต่ทำไมขายถูกนักล่ะคะ” เธอคิดว่ามันถูกมากเกินไป เงินหนึ่งร้อยหยวนเทียบกับเงินไทยแล้วเป็นเงินแค่ห้าร้อยยี่สิบห้าบาทเอง ถูกกว่าร้านอาหารบางที่ที่เธอเข้าไปทานมาอีก โสมสามต้นเธอก็เปิดดูแล้ว หากเอาไปขายก็คงจะได้ราคาดีอยู่ ถึงจะไม่มีความรู้เรื่องโสมแต่หญิงสาวก็มั่นใจว่ามันจะต้องแพงกว่านี้“ยายคิดแค่นี้ หนูก็เก็บใส่กระเป๋าไว้ให้ดี มันจำเป็นหนูจะต้องได้ใช้มัน”“คุณยายคะ อะอ้าว หายไปไหนแล้วล่ะ” เธอแค่ก้มเก็บของใส่กระเป๋าแป๊บเดียวเอง จะว่าคุณยายเดินเร็วก็คงจะไม่ใช่ เวลาแค่ไม่ถึงนาทีจะหายตัวไปได้อย่างไรกัน อย่าบอกนะว่าเป็น...? ยิ่งอยู่ในวัดด้วย วิ่งสิคะรออะไร“อ๊ากกกกกกกก”อีกหนึ่งโลกมิติ‘ลี่อินเอ๊ย’ลี่อินที่วันนี้นอนซมเพราะพิษไข้ นอนอยู่บนเตียงทำจากไม้ไผ่กลางเก่ากลางใหม่ ตัวนางที่ดูเหมือนจะหลับลึกตั้งแต่หัวค่ำ แต่ตอนนี้หูกลับได้ยินเสียงของใครบางคนแว่วอยู่ข้างหู หญิงส

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 99 ตอนพิเศษต้นเหตุของดวงชะตาผันเปลี่ยน [1]

    ผู้เฒ่าดวงชะตาแทบจะนั่งไม่ติด เดินวกไปวนมาคิดจนหัวแทบจะระเบิด แต่ก็ยังไม่สามารถคิดหาวิธีแก้ไขความผิดของตนเองได้ สองวันที่แล้วในขณะกำลังทำหน้าที่ของตนอยู่นั้น ด้วยเพราะความเผอเรอทำให้เขาขีดเขียนเส้นดวงชะตาสลับกันทำให้คนอีกช่วงเวลาแห่งมิติที่ถึงเวลาตายกลับไม่ตาย ส่วนคนที่ชะตายังไม่ถึงฆาตกลับสลับดวงวิญญาณเป็นคนที่ต้องตายแทน ตอนนี้วงล้อแห่งดวงชะตาของพวกนางทั้งสองได้หมุนสลับมั่วกันไปหมด ผู้เฒ่าดวงชะตาไม่รู้จะทำเช่นไรดี คนที่ต้องตายแต่ไม่ตายก็ช่างเถิด แต่คนที่ยังไม่ถึงชะตานี่สิคือปัญหาใหญ่เหลือเวลาอีกเพียงน้อยนิด ก็จะเกิดเหตุการณ์ขึ้นจริงตามวงล้อแห่งชะตาแล้ว หากจะขีดเขียนเส้นดวงชะตาขึ้นใหม่ก็ต้องใช้เวลาอีกสักพัก เวลานี้ตาเฒ่าหัวหงอกเช่นเขาก็ยังคิดวิธีไม่ออกจะแก้เช่นไรได้ทันกัน“ตาเฒ่าเหตุใดถึงหน้าไม่สู้ดีนักเล่า” แม่ซื้อเห็นเฒ่าดวงชะตามีสีหน้าไม่สู้ดีมาหลายวันแล้ว นางรู้สึกเป็นห่วงจึงได้ลองมาถามไถ่ถึงสาเหตุที่ทำให้อีกฝ่ายลำบากใจ“คือว่า เรื่องมันเป็นอย่างนี้นะยายเฒ่า” เฒ่าดวงชะตาตัดสินใจเล่าให้กับแม่ซื้อฟัง เขาพยายามคิดแก้ปัญหาเรื่องนี้คนเดียวมาหลายวันแล้ว คิดอย่างไรก็คิดไม่ตกเสียทีโป๊ก

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 98 ตอนพิเศษ บทสรุปของครอบครัว [2]

    “อะแฮ่ม ท่านแม่ของพวกเจ้ากำลังจะมีน้อง” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืดออก พูดอย่างภูมิใจแจ้งข่าวดีให้กับลูก ๆ ทั้งสาม ส่วนใบหน้าหรือก็ยิ้มไม่หุบ“ข้าไม่เอาน้องสาวนะเจ้าคะ” อี้หลานฮวา“ข้าก็ไม่ชอบน้องสาว” หวงหลานฮวา พร้อมกับเหล่ตาไปทางน้องเล็กสุด ที่มือไม่เคยว่างเว้นกัดกินหมั่นโถวเต็มปาก จากนั้นก็เคี้ยวจนแก้มตุ่ย“ข้าจะได้เป็นพี่” ไป๋หลานฮวา ต่อไปนางก็ไม่ต้องคอยทำตามคำสั่งของใครแล้ว นางจะได้เป็นผู้สั่งบ้างเสียที แค่คิดก็มีความสุขแล้วนางจะใช้น้องเล็กไปเอาของกินในครัวมาให้ ยามที่ถูกท่านแม่จำกัดมื้ออาหารเด็ก ๆ ทั้งสามเมื่อรู้ว่าท่านแม่จะมีน้อง ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าขอเป็นน้องชายบ้าง เพราะว่าท่านพี่หลี่เจี๋ยบุตรชายของท่านป้าเฟยฮวาทั้งฉลาดและเก่งกาจ พวกนางก็อยากจะได้น้องชายแล้วเก่งดั่งเช่นท่านพี่หลี่เจี๋ยบ้าง ด้วยตนเป็นสตรีต้องทำตามขนบธรรมเนียม บางอย่างก็ไม่สามารถทำได้ จึงอยากจะให้น้องที่กำลังจะเกิดมาเป็นชายมากกว่าสตรี“ท่านพี่แล้วเสี่ยวเหลียนไปไหนเจ้าคะ ไม่เห็นสองสามวันแล้ว” ลี่อินถามถึงบุตรสาวอีกคนเสี่ยวเลียนพอโตเป็นสาวรูปโฉมงดงามไม่แพ้หญิงงามอันดับหนึ่ง เป็นถึงท่านหญิงมู่ตานผู้เลื่องชื่อ ใน

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 97 ตอนพิเศษ บทสรุปของครอบครัว [1]

    “ยินดีด้วยขอรับ ฮูหยินน้อยตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว ประเดี๋ยวข้าจะจัดเทียบยาบำรุงครรภ์ให้นะขอรับ” ท่านหมอประจำตระกูลกล่าวแสดงความยินดี“ขอบคุณท่านหมอเจ้าค่ะ”ลี่อินที่มีสีหน้าซีดเซียวนอนดมยาดมอยู่บนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน หญิงสาวคิดไว้แล้วว่าจะต้องเป็นเช่นนี้ ก็ในเมื่อสามีตัวดีไม่เคยว่างเว้นเลยสักวัน นี้ก็ผ่านมาสิบปีแล้วสามีก็ยังคงตัวติดกันมิได้ห่าง เมื่อก่อนเป็นเช่นไร ผ่านไปสิบปีแล้วก็ยังคงเป็นเช่นเดิมนางก็อุตส่าห์กินยาคุมกำเนิดมิได้ขาดแล้วเชียวนะ ก่อนกินยังตรวจดูให้ดีเสียก่อนจะกินทุกครั้ง ด้วยกลัวว่าสามีตัวดีจะแอบเปลี่ยนเม็ดยาคุมกำเนิดอีก ก็ระวังตัวดีแล้วเชียวเหตุใดถึงได้ตั้งครรภ์อีกจนได้เอ๊ะ!หรือว่านางเองที่เป็นคนลืมกินยาคุมกำเนิดกันนะ แล้วจะเป็นตอนไหนกัน หรือว่าจะเป็นตอนที่แอบหนีไปท่องเที่ยวกันสองคน หรือจะเป็นตอนแอบหนีลูก ๆ ไปเที่ยวงานประจำเมือง หรือจะเป็นตอนที่สามีกลับจากทำภารกิจตึง ตึงปัง“ภรรยารักเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง พี่ดีใจเหลือเกินที่เรากำลังจะมีลูกเพิ่มอีกแล้ว” แม้เวลาจะเปลี่ยนไปกว่าสิบปี แต่ทว่ากาลเวลาก็ไม่อาจทำให้ชายหนุ่มดูแก่ลงเลย เขายังคงดูหนุ่มแน่นทั้งยังดูสง่างามยิ่งกว่

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 96 ภารกิจสุดท้าย [3]

    งานเลี้ยงฉลองภายในครอบครัวเป็นไปอย่างชื่นมื่น ทุกคนต่างกล่าวยินดีและคุยกันอย่างสนุกสนาน ลี่อินที่คอยดูแลสามีเพราะเจ้าตัวเอาแต่นั่งกระแอมเสียงดังไม่ได้หยุด มองจ้าวหรงตาขวางทุกครั้งที่อีกฝ่ายป้อนอาหารให้กับเสี่ยวเหลียน จนตนเองก็หลงลืมที่จะเอาใจภรรยา แต่ก็มีบางครั้งที่เขาจะหันกลับมาคีบอาหารให้กับลี่อินบ้างเป็นบางครา“อุ๊บ!” ลี่อินที่กำลังจะคีบปลาหมึกย่างเข้าปาก นางกลับรู้สึกเหม็นคาวและคลื่นไส้อยากจะอาเจียนขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัวแต่ไม่ว่าจะพยายามกลืนก้อนที่จุกอยู่ตรงคอลงไปเท่าไหร่ เมื่อได้กลิ่นอาหารทะเลมันกลับตีรวนขึ้นมาอยู่ร่ำไป“น้องหญิงเจ้าไม่สบายหรือ” ฮุ่ยหมิ่นรีบวางถ้วยกับตะเกียบลงทันที ที่เห็นว่าภรรยาเอามือปิดปากใบหน้าซีดเซียว“ข้าไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะ คงจะเหม็นกลิ่นคาวอาหารทะเล” หญิงสาวรีบเอามือผลักถ้วยปลาหมึกออกห่างตัว เพียงแค่ได้กลิ่นเล็กน้อยก็ทำให้นางแทบจะอาเจียนออกมาเสียให้ได้“พี่ว่าเชิญท่านหมอมาตรวจดูดีหรือไม่” ภรรยาเขาคงจะไม่สบายเป็นแน่ อาหารทุกอย่างก็ไม่ได้มีกลิ่นเหม็นจนถึงขั้นต้องอาเจียน เหมือนดั่งเช่นที่ภรรยาเขาบอก ฮุ่ยหมิ่นรีบสั่งให้บ่าวชายไปเชิญท่านหมอทันทีไม่รั้งรอคำตอบ

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 95 ภารกิจสุดท้าย [2]

    “ก่อนอื่นให้เอามันหมูวางไว้ส่วนบนสุดของกระทะนะเจ้าคะ พอน้ำมันเริ่มออกก็ถูมันหมูให้ทั่วกระทะเสียก่อน เวลาเราเอาเนื้อลงย่างจะได้ไม่ติดกระทะเจ้าค่ะ” ลี่อินจัดการสาธิตทำเป็นตัวอย่างให้กับทุกคนดู เพียงแค่นำมันหมูถูไปจนทั่วกระทะที่กำลังร้อน ก็เกิดเสียงฉ่าออกมาทันทีทุกคนเห็นทำตามลี่อินทุกขึ้นตอน เสียงมันหมูดังฉ่าเมื่อถูกกับความร้อนของกระทะ กับเนื้อที่เอาลงไปย่างจนสุกส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทั้งบริเวณ แต่ละคนที่ตั้งตารอต่างก็กลืนน้ำลายดังอึกกันถ้วนหน้า อยากจะลิ้มลองเสียเต็มประดา“ระหว่างรอเนื้อสุก เราก็จะนำผักข้าวโพดหรือเห็ดที่ชอบลงต้นในน้ำซุปด้วยเจ้าค่ะ พอเนื้อสุกได้ที่แล้ว เราก็นำมาจิ้มกับน้ำจิ้ม จากนั้นก็กินได้เลยเจ้าค่ะ” ลี่อินนำเนื้อที่นางย่างแล้วจิ้มน้ำจิ้มที่ปรุงรสมาอย่างดี กระเทียม พริกสับ ผักชีหั่นฝอย ใส่น้ำมะนาวอีกนิด เป็นอันว่าเลิศรสที่สุดแล้วเนื้อสุกกำลังดีจิ้มกับน้ำจิ้มเลิศรสถูกส่งเข้าปากของฮุ่ยหมิ่นเป็นคำแรก ชายหนุ่มได้แต่นั่งยิ้มหน้าบาน ที่ภรรยาเอาอกเอาใจตนเอง ท่ามกลางสายตาของทุกคนทั่วทั้งจวนเช่นนี้“องค์รัชทายาทเสด็จ”ทุกคนที่กำลังกินหมูกระทะกันอย่างเอร็ดอร่อยจึงได้หยุดชะงัก พ

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ลูกติด   บทที่ 94 ภารกิจสุดท้าย [1]

    หลังจากจบเรื่องราวอันแสนวุ่นวาย ความสงบสุขก็ได้กลับมาอีกครั้ง ไม่นานมานี้ลี่อินได้มีโอกาสกลับไปที่หมู่บ้านหงชุน บ้านหลังเล็กของนางในตอนนี้มันไม่เล็กอีกต่อไปแล้ว ไม่รู้ว่าฮุ่ยหมิ่นให้คนไปต่อเติมไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตัวบ้านถูกขยายเต็มพื้นที่ มิหนำซ้ำยังซื้อที่ขยายเพิ่มออกไปอีกท่านน้าทั้งสองที่เป็นผู้ดูแลบ้าน พวกเขาก็ได้มีสมาชิกเพิ่มทั้งบุตรชายบุตรสาว เพียงเท่านี้ลี่อินก็มีความสุขมากแล้วจากนั้นหญิงสาวจึงได้แวะไปดูร้านขนมเซียงเจียว มันได้กลายเป็นร้านขนมขึ้นชื่อของอำเภอไปแล้ว หากผู้ใดได้มาอำเภอฉงชิ่งเป็นต้องแวะซื้อขนมที่ทำจากกล้วยเพื่อเป็นของฝาก ไม่เช่นนั้นจะถือว่ามาไม่ถึงอำเภอฉงชิ่งสถานที่สุดท้ายที่ทั้งสามคนพ่อแม่ลูก ได้แวะไปที่ว่าการอำเภอก่อนกลับเมืองหลวง เพราะเสี่ยวเหลียนน้อยไม่ได้พบกับเหมยเหมยนานนับปีแล้ว และเสี่ยวเหลียนเองก็บ่นหาสหายรักอยู่เสมอ ฮุ่ยหมิ่นจึงได้พาบุตรสาวมาพบกับเพื่อนเก่า จนเสี่ยวเหลียนยิ้มไม่หุบก็ว่าได้“เหมยเหมย ข้ามีของฝากมาให้เจ้าเยอะแยะเลย” เสี่ยวเหลียนที่ตัวสูงขึ้นมากกว่าแต่ก่อน เห็นสหายแล้วก็ได้แต่คิดถึงช่วงเวลาที่ได้เล่นด้วยกัน“ขอบใจนะเสี่ยวเหลียน เจ้าตัวสูงขึ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status