Beranda / โรแมนติก / กลรติรส / ระหว่างคุณกับฉัน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น

Share

ระหว่างคุณกับฉัน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น

last update Terakhir Diperbarui: 2025-02-02 17:11:51

“ตื่นได้แล้วคนขี้เซา”

“อืม...”

“ถ้าไม่ยอมตื่นตอนนี้ ผมจะไม่ปล่อยคุณแล้วนะ”

เสียงน่ารำคาญนั่นทำให้คนกำลังหลับเพลินมีอันต้องสะดุ้งตื่นจากฝันหวานฉับพลัน หากพอลืมตาตื่นเต็มที่ เธอก็ต้องตกใจแทบช็อคเมื่อพบว่าตัวเองอาศัยไหล่ของเขาหนุนนอนแทนหมอน พอเห็นดวงตาคมกล้ากำลังจับจ้องมองมาอยู่ในระยะประชิด ร่างบางก็ตาลีตาลานลุกนั่งตัวตรง

“อุ้ย! ขอโทษค่ะ ฉันเผลอหลับไปตอนไหนไม่ทราบ”

“ไม่รู้สิ ผมก็ไม่ทันสนใจ”

คำตอบนั้นทำเอาคนฟังอึ้งไปชั่วขณะ แอบเหลือบมองเจ้านายหนุ่มนิดๆ ใบหน้าหล่อเหลานิ่งขรึมเสียจนอ่านไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรในใจ

นั่นเขากำลังโกรธเธอใช่ไหมนะ โกรธที่ถูกเธอปฏิเสธ หรืออาจเสียหน้าเลยแกล้งหมางเมินใส่ แต่...ช่างประไร ใครสน

“มองอะไร หรือว่าอยากเปลี่ยนใจรับข้อเสนอผมตอนนี้”

“คะ” หญิงสาวทำหน้าเหรอหรา “เอ้อ...ปะ...เปล่าค่ะ”

“เปล่าก็ลงไปเสียที ผมจะได้รีบกลับ”

เลขาสาวทำตาปริบๆ เพียงแค่โมโหที่โดนเธอปฏิเสธ เขาถึงขั้นจะไล่เธอลงจากรถกลางทางเลยหรือ

“หรืออยากอยู่ต่อ...”

คร้านจะต่อปากกับเจ้าของนัยน์ตาคมเจ้าเล่ห์คู่นั้น หญิงสาวจึงหันไปเปิดประตู และพบว่า...

“เอ๊ะ! คุณรู้จักที่อยู่ฉันได้ยังไงคะ” หันขวับมาถามอย่างแปล
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • กลรติรส    เล่นสงครามประสาท

    “ป่านนี้ลูกฉันเสียหายป่นปี้ไปถึงไหนแล้ว แต่ลูกพี่สุขสบายมีผัวรวยๆ แบบนั้น ฉันจะฆ่ามันๆ” นางปราณีอาละวาดไม่ยั้ง “เมื่อตอนบ่ายไอ้พวกนั้นมันส่งคลิปลูกเรามา พี่อยากรู้ไหมว่าลูกเราเจออะไรบ้าง ฮือๆๆ พวกมัน...พวกมันทำอะไรยัยแป้งของฉันบ้าง อยากรู้ไหม โถ...ลูกแป้งของแม่ ทำไมลูกฉันต้องมาโชคร้ายแบบนี้ด้วย” ยิ่งพูดก็ยิ่งคลั่ง ยิ่งคิดถึงสภาพลูกรักที่ต้องถูกคนโฉดพวกนั้นย่ำยีจนยับเยินไม่เหลือเค้าลูกสาวที่ตนทะนุถนอมมา นางปราณีก็ยิ่งฟูมฟายออกมาอย่างโกรธแค้น“ฮือ ทุกอย่างเพราะนังจ๋ากับแม่มัน เพราะพี่ด้วย พี่มันเฮงซวย!”นายปิยะฟังแล้วหน้าถอดสี“อะไรนะ ลูกแป้ง...” กลืนน้ำลายฝืดคอ “ก็ไหนมันว่า...จะรอเราก่อนไง นี่ยังไม่ถึงเวลา ทำไม...ทำไม...”“รออะไรล่ะ ถ้าพี่อยากรู้ก็ดูเอาเองเถอะ...ฮือๆ” คนเป็นแม่ปาโทรศัพท์ให้สามีอย่างเสียไม่ได้นายปิยะรีบกดโทรศัพท์มือไม้สั่น ภาพและเสียงที่ปรากฏทำให้เขาถึงกับช็อกไปชั่วขณะ“ช่วยด้วย! อย่าทำหนู อย่า...แม่จ๋า ช่วยแป้งด้วย ช่วยด้วย!” เสียงกรีดร้องของลูกน้อยทำให้คนเป็นพ่อหัวใจแทบแตกสลาย ยิ่งเห็นชายกลัดมันในคลิปนั่นแสยะยิ้มก่อนกระตุกข้อเท้าลูกสาวเขาที่กำลังคลานหนีตายกลับมา...อย

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-02
  • กลรติรส    ขโมยจูบเรียกค่าไถ

    “ขอโทษค่ะ นั่นกระเป๋าที่ฉันลืมไว้ในรถคุณเมื่อวาน ขอฉันคืนได้ไหมคะ” หญิงสาวรู้สึกเกร็งจนอึดอัด“ก็มาหยิบเอาสิ” แม้อนุญาตแต่แทนที่เขาจะหยิบกระเป๋าบนโต๊ะข้างกายส่งให้เธอ กลับทำเป็นนิ่งเฉยเสียนี่“หรือว่าไม่กล้า...” รุจารินลอบสูดหายใจ ทำใจกล้าเดินตรงเข้าไปหมายหยิบของแล้วรีบออกไปให้พ้นๆ สถานการณ์อันน่าอึดอัดนี่เสียทีแต่ทว่าเมื่อเอื้อมมือไปที่กระเป๋า จู่ๆ เจ้าของห้องก็หันมากระตุกข้อมือเธอดึงร่างบางเข้าหาตัวอย่างฉับพลัน“อุ๊ย!” ร่างบางเสียหลักถลาลงไปนั่งคร่อมบนตักแข็งแรงของเขา และถูกพันธนาการไว้ในอ้อมแขนแกร่งทันที “นี่คุณทำอะไรของคุณเนี่ย”“ความลับ!” เขาบอกหน้าตาย ดวงตาคมกล้าทอประกายเจ้าเล่ห์“ความลับอะไรของคุณ อ๊ะ...” ยังไม่ทันพูดจบ กลีบปากอิ่มสวยก็ถูกเรียวปากอุ่นร้อนฉกวูบเข้าหาทันใดเลขาสาวเบิกตาค้าง ใจหายวาบ เมื่อถูกขโมยจูบเรียกค่าไถอย่างวาบหวามจากเจ้านายรูปงามโดยไม่ทันได้ตั้งตัวเตรียมใจ แต่ที่น่าโมโหที่สุดคือร่างกายเธอไม่อาจขัดขืนต้านทานความเอาแต่ใจที่แสนเร่าร้อนของเขาได้เลย ยามที่ปลายลิ้นชุ่มชื้นและเล็มเข้ามาทักทายอย่างซุกซนก็ไหนว่าเขายอมรับข้อเสนอของเธอ ต่างคนต่างอยู่ แล้วทำไมเจ้าตัว

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-02
  • กลรติรส    รู้ทั้งรู้ว่าโดนแกล้ง

    รูปคู่ของเธอและเขาตอนอุ้มเด็กแฝดเมื่อวาน! พร้อมข้อความที่เด้งขึ้นมาจากคนส่ง“ของขวัญลับๆ ของเรา เก็บไว้ให้ดีนะ...คุณเลขา!”“คนบ้า!”รุจารินกำหมัดแน่น มือรีบกดลบข้อความโดยไว สูดหายใจฮึดฮัดอย่างโมโหจัด นึกอยากฆ่าคนส่งข้อความเสียให้ตายคาที่ แต่เขาไม่อยู่ตรงนั้นให้จัดการเสียแล้วจากนี้ไปเธอควรทำอย่างไรกับเขาดีนะ จะอดทนกับสภาพนี้ไปได้นานแค่ไหนกัน ควรตั้งต้นพิมพ์ใบลาออกตอนนี้เลยดีไหมเฮ้อ...แต่พิมพ์ตอนนี้เธอก็แพ้หมอนั่นน่ะสิ แพ้ไม่เท่าไหร่ แต่เงินเดือนนี่สิ ทำใจลำบากอยู่ เธอไม่พร้อมตกงานตอนนี้เสียด้วยไลน์!ร่างบางสะดุ้งโหยงรีบก้มมองหน้าจอมือถือทันที“ประชุมวันนี้ และเดี๋ยวนี้นะครับ ไม่ใช่ชาติหน้า ผมไม่ชอบคนผิดเวลา โดยเฉพาะ...คนของผม”คนของผม!เลขาสาวหน้าร้อนวาบ หัวใจเต้นถี่แรง เธอต้องนับหนึ่งถึงร้อยในใจก่อนหันไปคว้าสมุดบันทึกและข้าวของจำเป็นก่อนรีบจ้ำอ้าวออกไปจากห้องทันทีโอ้ย! อยากฆ่าคนชะมัด!เมื่อหญิงสาวไปถึงห้องประชุมก็พบว่าทุกคนมารอเกือบพร้อมหน้าแล้ว ทั้งห้องหันมามองเธอเป็นตาเดียว อาจเป็นเพราะข่าวบู๊กระฉ่อนของเธอกับนุสบาซึ่งกำลังเป็นที่กล่าวขวัญกันทั่ว รุจารินอัดลมหายใจเข้าปอดหนักๆ เพื

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-04
  • กลรติรส    เอาเรื่องตัวเองให้รอดก่อนเถอะยัยจ๋า

    คนมาใหม่ส่งยิ้มให้ทุกคนอย่างเป็นมิตร และเดินตรงเข้าไปนั่งเก้าอี้อีกด้านของหัวโต๊ะพร้อมหันไปทักทายน้องชายต่างสายเลือด“ไง นายเบส ไม่ยักรู้ว่าวันนี้คุณพ่อให้นายมาประชุมแทน”“ครับ จนกว่าจะมีการแต่งตั้งประธานคนใหม่ที่เหมาะสม...ท่านประธานจึงให้ผมทำหน้าที่แทนไปก่อน”ภูเบศจงใจใช้คำว่าท่านประธาน ไม่ใช่คุณพ่ออย่างที่พี่ชายบุญธรรมเอ่ยอ้าง“เชิญนั่งสิครับ”ประโยคนั้นทำให้อติกรหน้าเปลี่ยนสีวูบหนึ่ง แต่เพียงเสี้ยววินาทีสีหน้าของอดีตท่านรองประธานคนล่าสุดซึ่งปัจจุบันถูกโอนไปเป็นเพียงกรรมการบริษัทและช่วยดูแลด้านการตลาดก็ปรับเป็นปกติ “เอาล่ะครับ เสียเวลามามากแล้ว ในเมื่อทุกคนมาพร้อมกันแล้ว เราก็เริ่มประชุมเสียที”คนมาสายที่สุดในห้องหน้าเจื่อนไปนิดๆ หากเขาก็พยายามข่มสีหน้าให้เป็นปกติ และรักษารอยยิ้มไว้อย่างสงบ ทั้งที่ในใจร้อนรุ่มทั้งๆ ที่ใครก็รู้ว่าเขาเป็นลูกชายคนโต ถึงจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่การที่บิดาบุญธรรมจงใจมอบอำนาจให้ภูเบศเช่นนี้ก็เท่ากับประกาศกลายๆ แล้วว่า ‘ใคร’ คือคนที่ถูกหมายตาในตำแหน่งประธานบริษัทคนต่อไป แล้วคนอื่นๆ จะคิดอย่างไรได้ นอกจากเขาถูกเขี่ยทิ้งตกกระป๋องน่ะสิพ่อนะพ่อ...แท้จริงแล้วใคร

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-04
  • กลรติรส    คนไร้หัวใจ!

    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์สาวเงยหน้ามองพร้อมส่งยิ้มบางๆ ให้อย่างเข้าอกเข้าใจ เพราะตัวเองก็มาจากต่างจังหวัดเหมือนกัน“งั้นให้เรียนคุณรุจารินยังไงดีคะ”“เอาเป็นว่าบอกว่ามีคนจากที่บ้านมาขอพบก็แล้วกันครับ แต่อย่าบอกว่าเป็นพ่อนะครับ อย่างที่บอก ผมอยากให้ลูกเซอร์ไพร์ซ”“ได้ค่ะ เท่านี้ใช่ไหมคะ”“เอ่อ ผมอยากรบกวนอีกนิด ไม่ทราบว่าท่านรองประธานที่เป็นเจ้านายของลูกสาวผมชื่ออะไรหรือครับ พอดีผมมีขนมนมเนยติดมาด้วย เลยอยากจะฝากไว้ให้ท่านบ้าง เป็นการขอบคุณน่ะครับ”คนฟังมองจากสีหน้าท่าทางซื่อๆ ของอีกฝ่ายแล้วไม่พบพิรุธร้ายใดนอกจากพ่อที่ห่วงลูกสาวคนหนึ่งเท่านั้นจึงไม่ได้ระแวงอะไร “ชื่อคุณภูเบศค่ะ ภูเบศ ศิราธร ท่านเป็นลูกชายเจ้าของบริษัทนี้ค่ะ”“โอ...ขอบคุณมากๆ นะหนูนะ อ้อ นี่ลุงมีขนมมาฝาก ถือว่าแทนคำขอบคุณ ถ้าหนูไม่รังเกียจว่าเป็นของบ้านๆ ไม่ใช่ขนมแพงๆ รับไว้นด้วยนะครับ” ชายมากวัยเปลี่ยนสรรพนามให้เป็นกันเองมากขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเชื่อเขาสนิท“ขอบคุณมากค่ะคุณลุง เดี๋ยวนั่งรอก่อนนะคะ วันนี้มีประชุม คงอีกพักใหญ่กว่าจะเลิก เดี๋ยวหนูโทรไปแจ้งหน้าห้องประชุมไว้ให้ก่อนละกันนะคะ”“ขอบคุณมากๆ นะลูกนะ ขอให้เจริญ

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-04
  • กลรติรส    เซอร์ไพร์ซสิ เซอร์ไพร์ซมาก...

    ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นและหันมามองเธอเล็กน้อย“ไปสิครับ”“เอ่อ...มาคิดอีกที ฉันว่าตอนนี้แคนทีนพนักงานคงปิดแล้ว งั้นเดี๋ยว ฉันโทรสั่งอาหารให้คุณดีกว่า ทานที่ออฟฟิศคุณจะได้ไม่เสียเวลาทำงานไงคะ”“งั้นเหรอครับ” สีหน้ารู้ทันนั่นทำให้หญิงสาวแอบเคืองหน่อยๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากปล่อยตามน้ำไป ร่างเพรียวระหงรีบเก็บของและลุกตามคนตัวสูงไปหากเมื่อออกจากห้องเธอก็ถูกเรียกไว้เสียก่อน“คุณรุจารินคะ”“ค่ะ ฉันเอง” ตอบพลางเหลือบมองชายหนุ่มข้างกายนิดๆ“พอดีเมื่อกี้โอเปอเรเตอร์ข้างล่างโทรมาแจ้งว่ามีคนมาขอพบคุณตอนนี้รออยู่ที่ล็อบบี้ชั้นล่างค่ะ”“หืม? พบฉันเหรอคะ บอกไหมคะว่าใคร”“เห็นบอกว่าคนจากที่บ้านคุณน่ะค่ะ”“คนจากที่บ้าน...” หรือว่าแม่ แม่มีธุระอะไรถึงมาที่นี่โดยที่ไม่แม้แต่จะโทรมาบอกเธอก่อน หรือว่าเรื่องด่วน “ทราบแล้วค่ะ ขอบคุณมากๆ นะคะ”มาคิดอีกที แม่มาตอนนี้ก็ดีเหมือนกัน เธอจะได้หาเหตุเบี้ยวกินข้าวเที่ยงตามหน้าที่เสียเลยหญิงสาวยิ้มในใจ ก่อนหันไปเอ่ยปากกับเจ้านายรูปงามที่ทำเหมือนไม่สนใจเธอ แต่ก็หยุดรอไม่ห่าง“คุณภูเบศคะ งั้นดิฉันขอตัวสักครู่นะคะ คุณกลับไปที่ออฟฟิศก่อน เดี๋ยวดิฉันจะจัดการเรื่องอาหารให

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-04
  • กลรติรส    นี่หนูคงไม่คิดสั้นแย่งสามีชาวบ้านใช่ไหมลูก

    “ใช่ลูก พ่อจำเป็นต้องใช้เงินจำนวนนั้นจริงๆ”“ฉันไม่มีหรอกค่ะ เงินตั้งมากมายแบบนั้น”“พ่อรู้ว่าหนูคงไม่มี แต่...แฟนหนูเขามีนี่ลูก” รุจารินชะงักกึก คิ้วงามขมวดแน่นงุนงง“แฟน? ฉันเนี่ยนะคะ”“เอาล่ะ พ่อจะไม่อ้อมค้อมนะ พ่อรู้เรื่องลูกกับเจ้านายของลูกหมดแล้ว ชื่ออะไรนะ ภูเบศใช่ไหมคนที่ลูกกำลังคบหากับเขานั่น”หญิงสาวหลับตาลง มือสองข้างกำแน่นเพื่อระงับความโมโหที่กำลังแล่นริ้วขึ้นมา“แต่พ่อได้ยินมาว่าเขามีคู่หมั้นแล้วนี่นา งั้นหนูอยู่ในฐานะอะไรกันล่ะ เมียเก็บ เมียน้อย หรือว่าแค่ของเล่นเศรษฐี” คนพูดถามหน้าซื่อๆ แต่แววตาเป็นต่อ “นี่หนูคงไม่คิดสั้นแย่งสามีชาวบ้านใช่ไหมลูก”รุจารินตาวาวโรจน์ โกรธจนตัวสั่นกับคำสบประมาทของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อบังเกิดเกล้าจนเกินจะทนไหว นี่คนตรงหน้าคือพ่อแท้ๆ ของเธอจริงๆ หรือ“ฉันขอบอกอีกครั้งว่าฉันไม่มีเงินหรืออะไรจะให้คุณทั้งนั้น”“เฮ้อ...พ่อจะทำอย่างนั้นได้ยังไง ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว อีกอย่างถ้าแม่ของหนูรู้เรื่องนี้เข้าจะว่ายังไงน้า...” ชายมากวัยแสร้งถอนหายใจเบาๆ อย่างเป็นต่อ รู้ดีว่าลูกสาวรักแม่มากแค่ไหน“ดารินคงต้องเสียใจมากๆ แน่ที่รู้ว่าลูกส

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-04
  • กลรติรส    ผมไม่ชอบคุยธุระสำคัญในรถ

    แม้คิดว่าอยากจะเตือน หากพอเอาเข้าจริงๆ เมื่อเห็นหน้าเจ้านายหนุ่ม หญิงสาวกลับพูดไม่ออก ไม่รู้จะเริ่มต้นเอ่ยปากอย่างไรดี พอคิดจะอ้าปาก แต่เห็นท่าทางอีกฝ่ายที่เอาแต่ก้มหน้าทำงานและเซ็นต์เอกสารคร่ำเคร่ง ใจมันก็พานจะฝ่อไม่กล้ารบกวนขึ้นมาดื้อๆไว้เลิกงานแล้วกัน ถึงอย่างไรบิดาของเธอคงไม่กล้าบุกเข้ามาหาเจ้านายของเธอตอนนี้หรอกมั้ง ถึงมาจริงเธอก็ไม่ยอมให้ผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนั้นทำอย่างที่คิดได้แน่หญิงสาวหารู้ไม่ว่าขณะที่เธอครุ่นคิดหนักใจนั้น คนที่นั่งร่วมห้องเองก็แอบจับสังเกตอาการเธออยู่เงียบๆ เช่นกันภูเบศแอบชายตามองเลขาสาวของตนโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว ตั้งแต่ที่หญิงสาวกลับขึ้นมาบนออฟฟิศก็มีท่าทีแปลกๆ ไป หลายครั้งที่เหมือนอยากจะพูดอะไรกับเขา แต่ทุกครั้งเธอก็เก็บปากเงียบไปเสียทุกครั้ง แต่เขาก็เก็บอาการไว้ ทำเป็นวุ่นกับงานไม่สนใจเธอ แม้ในใจนึกหงุดหงิดตั้งแต่ได้รู้ว่ามีผู้ชายมาขอพบเธอเมื่อตอนบ่ายแล้วก็ตามระหว่างที่ทั้งสองเพลินกับความคิดนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังแทรกขึ้นมาภูเบศปรายตามองเลขาสาวนิดๆ ก่อนตัดสินใจรับสายสำคัญ“ครับคุณแม่” หญิงสาวเหลือบมองคนหน้าดุที่ทำเสียงอ่อนโยนอย่างแปลกใจ

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-05

Bab terbaru

  • กลรติรส    วันที่มีกันและกันตลอดไป... (ตอนจบ)

    “จะเป็นไรไปคะ เราก็อยู่ด้วยกันทุกวันอยู่แล้ว แต่จ๋าอยากเก็บความทรงจำดีๆ กับครอบครัวของเราไว้มากๆ นี่คะ อีกอย่างตอนนี้จ๋าไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วด้วย นั่งเครื่องบินคงลำบาก”ประโยคนั้นทำให้คนฟังแอบกลืนน้ำลายฝืดคอ“แต่น่าแปลกนะคะ ถึงเดี๋ยวนี้จ๋าไม่เห็นมีอาการแพ้ท้องเลย พี่เบสไม่เห็นว่ามันแปลกเหรอคะ”“อะ อ๋อ จ๋าคงแข็งแรงไงคะ พี่ว่าลูกเราคงไม่อยากให้แม่ต้องเหนื่อยแพ้ท้องละมั้ง”“จริงเหรอคะ” จู่ๆ สายตาหญิงสาวก็เปลี่ยนไปจนภูเบศแอบเสียววูบ “พี่เบสว่าอย่างนั้นเหรอคะ”“จ๋ามีอะไรหรือเปล่า ทำไมทำเสียงแบบนี้ พี่ชักจะกลัวแล้วนะที่รัก”“จ๋าจะให้โอกาสพี่เบสอีกที มีอะไรที่พี่ยังบอกจ๋าไม่หมดหรือเปล่าคะ ถ้าบอกตอนนี้จ๋ารับปากว่าจะไม่โกรธ แต่ถ้าไม่บอกแล้วจ๋ามารู้ทีหลังอันนี้ไม่รับประกันสวัสดิภาพนะคะ”ภูเบศนิ่วหน้ามองว่าที่เจ้าสาวอย่างชั่งใจ ก่อนที่จะสุดลมหายใจเข้าลึกๆ“สัญญามาก่อนว่าถ้าพี่บอกอะไรไป งานแต่งของเราจะไม่ล้มเลิกและจ๋าจะไม่หนีพี่ไปไหน”รุจารินมองสบตาชายหนุ่ม ก่อนพยักหน้ารับ“ค่ะ จ๋าสัญญา”คนฟังมีสีหน้าโล่งใจ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเผยความจริงออกมา“ที่จริงจ๋าไม่ได้ท้อง...” แทนที่หญิงสาวจะตกใจแต่เป็นภู

  • กลรติรส    กรรมใดใครก่อ เขาก็ต้องได้รับกรรมนั้นไม่ช้าก็เร็ว

    ข่าวด่วน! ตำรวจบุกทลายบ่อนการพนันและซ่องเถื่อนใจกลางกรุงครั้งใหญ่ พบเหยื่อถูกทารุณทางเพศอย่างน่าอนาถ มากกว่าครึ่งเป็นเยาวชนอายุต่ำกว่า 18 ปีที่ถูกกักขังและบังคับให้ค้าประเวณีอย่างป่าเถื่อน มีบางรายถูกพบเป็นศพหลังโดนทารุณกรรมจนเสียชีวิตคาซ่อง ส่วนเจ้าของบ่อนถูกตำรวจวิสามัญฆาตกรรมพร้อมลูกสมุนหลังพบกำลังจะหลบหนี!ข่าวใหญ่และรูปที่ลงว่อนในสื่อโซเชียลรวมถึงในโทรทัศน์ทุกช่องตลอดทั้งวันสร้างความสะเทือนขวัญรุจารินปิดปากอย่างตกตะลึง เมื่อมองเห็นภาพเด็กสาวที่ถูกพบเป็นศพในข่าวอย่างจำได้ แม้จะพบกันเพียงไม่กี่ครั้ง แต่เธอก็จำได้ว่าเด็กคนนั้นก็คือน้องสาวต่างมารดาที่บิดาบอกว่าถูกจับตัวไปนั่นเอง เด็กสาววัยใสที่ควรใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนอย่างมีความสุข ต้องมารับกรรมจากการกระทำของบุพการีจนพบจุดจบที่น่าอนาถตัวเธอเองหากไม่ได้ภูเบศช่วยไว้วันนั้นก็อาจจะเป็นหนึ่งในเหยื่อเคราะห์ร้ายไปแล้ว แม้เวลาจะผ่านไปนานพักใหญ่ แต่เธอก็ยังฝันร้ายถึงคืนนั้น ภาพเด็กสาวที่ถูกทารุณจนตายไปต่อหน้าต่อตายังคงหลอนเธออยู่ เพียงคิดถึงใจก็สั่นรัวหญิงสาวมองผ่านรูปในข่าวก่อนจะไปสะดุดตากับรูปของบ่อจระเข้ที่เสี่ยอำพลผู้เป็นเจ้าของเลี้ยง

  • กลรติรส    ใครก็ตามที่คิดร้ายต่อผู้หญิงที่เขารัก พวกมันต้องชดใช้!!

    “คุณรับปากผมได้ไหม ชะ...ช่วยลูกจ๋าด้วย อย่าให้ลูกผมเป็นอะไร”“คุณอย่าเพิ่งพูดดีกว่า เดี๋ยวรถพยาบาลก็มาแล้ว”“ไม่! ผมไม่มีเวลาแล้ว แฮ่กๆ” คนเจ็บหอบหายใจ รู้ชะตากรรมตัวเองดี“พี่ยะ!”จู่ๆ เสียงกรีดร้องก็ดังมาจากกลุ่มไทยมุง นางดารินที่เพิ่งเดินลงมาจากตึกตะโกนลั่นอย่างตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อเห็นอดีตสามีนอนจมกองเลือด แล้วพอหันไปเห็นร่างลูกสาวในอ้อมแขนของภูเบศ นางก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันที“ลูกจ๋า! ลูกแม่เป็นอะไรไป”“แม่คะ...”“คุณจ๋าไม่เป็นอะไรครับแม่ เธอปลอดภัยดี แต่ว่า...” ภูเบศปรายตามองไปที่บิดาของรุจาริน “พ่อของคุณจ๋าเอาตัวเองบังกระสุนให้ เขาเลยถูกยิงบาดเจ็บสาหัสครับ”นางดารินฟังแล้วแทบล้มพับทั้งยืน นางทรุดกายลงแล้วประคองศีรษะอดีตสามีมาวางไว้ที่ตักตัวเองด้วยมืออันสั่นเทา“ดา...ริน พะ...พี่ขอโทษ”“พี่ยะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเป็นแบบนี้” นางเอ่ยถาม น้ำตานองหน้าเมื่อเห็นสภาพอดีตสามีที่นอนหายใจรวยริน“พี่ผิดเอง ผิดที่ทำร้ายเธอกับลูกจ๋า พี่สมควรตายแล้ว”“ไม่นะพี่ ฉันไม่ได้อยากให้พี่ตายแบบนี้ แข็งใจไว้นะพี่” คำนั้นจากปากคนที่เคยรักกันทำให้คนเจ็บน้ำตาไหลออกมา นายปิยะมองใบหน้าของอดีตภรรยาที่เขาเคยทำ

  • กลรติรส    กรรมตามสนอง

    ‘พ่อคะ จ๋ารักพ่อที่สุดในโลกเลย’“เดี๋ยว!”“อะไรของมึงอีกวะ เดี๋ยวกูไปช้า เสี่ยก็ได้ฆ่ากูพอดี”“เสี่ยจะไม่เอาลูกสาวฉันถึงตายใช่ไหม”“ใครจะไปรู้วะ ทางที่ดีมึงปล่อยมือนังนี่เสียทีก่อนที่ใครจะมาเห็นเข้าแล้วจะพาพวกกูซวยกันหมด”“ฉันไปด้วย” จู่ๆ อะไรบางอย่างก็ดลใจให้นายปิยะเอ่ยออกมา“มึงจะไปทำไมให้เกะกะ กลับไปรอลูกเมียมึงที่บ้านดีกว่า ถอยไป เสียเวลากูชิบหาย”“ไม่ๆ ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันขอคุยกับเสี่ยก่อน”“ไอ้เวรนี่วอนตายเสียแล้ว ปล่อยกู!”นายปิยะรีบยื้อตัวลูกสาวไว้แน่น“ฉันเปลี่ยนใจแล้ว!”“ไอ้เวรนี่ไม่รู้จักที่ตายเสียแล้ว ปล่อยกู”แล้วความชุลมุนก็เกิดขึ้นเมื่อต่างฝ่ายต่างยื้อยุดร่างของหญิงสาวที่เกือบจะสิ้นไร้สติอย่างไม่มีใครยอมกัน โดยทั้งสองฝ่ายไม่ทันเห็นรถคันหนึ่งที่ขับปราดเข้ามาจอดภูเบศที่ย้อนกลับมาเพื่อเอาโทรศัพท์มือถือที่หญิงสาวลืมไว้ในรถมาคืน ต้องหรี่ตามองภาพความชุลมุนตรงหน้าอย่างแปลกใจ แต่แล้วเขาต้องใจหายวาบ ตกใจแทบสิ้นสติเมื่อได้เห็นหญิงสาวที่คุ้นตาอยู่กลางวงนั้น“จ๋า!”ไวเท่าใจคิด ชายหนุ่มรีบเหยียบคันเร่งรถพุ่งเข้าไปที่กลางจุดเกิดเหตุทันที“เฮ้ย!” ได้ผล กลุ่มคนที่กำลังยื้อแย่งหญิงสาวว

  • กลรติรส    หัวใจคนเป็นพ่อ

    “ที่พูดแบบนี้ พี่เบสไม่ได้ทำอะไรผิดมาใช่ไหมคะ” คนมีชนักติดหลังแอบเสียวสันหลังวาบ“พี่ก็แค่พูดรวมๆ น่ะ เผื่อๆ ไว้ก่อนไง”“อันนี้ก็ต้องดูตามความผิดก่อนค่ะ แต่...” รุจารินพลิกฝ่ามือกุมมือใหญ่ไว้ “ถ้าพี่เบสไม่ปล่อยมือจ๋าก่อน จ๋าก็จะไม่ปล่อยมือพี่เหมือนกันค่ะ”สองหนุ่มสาวประสานสายตากันด้วยความเข้าใจหลังจากทานอาหารเสร็จ ภูเบศก็ขับรถมาส่งว่าที่เจ้าสาวถึงที่พัก“ขอบคุณที่มาส่งจ๋านะคะ กลับบ้านดีๆ นะคะพี่เบส”“เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งไป จ๋าลืมอะไรหรือเปล่า”“ลืมอะไรคะ” หญิงสาวงุนงง แต่ก็มาถึงบางอ้อ เมื่ออีกฝ่ายยื่นใบหน้าหล่อๆ เข้ามาใกล้“Good Night Kiss”ใบหน้าใสแดงเรื่อ ก่อนหันไปมองรอบข้างเมื่อเห็นว่าไม่มีใคร จึงขยับไปใกล้และประทับริมฝีปากที่ข้างแก้มเขาเบาๆ แต่อีกฝ่ายกับทำเสียงในลำคอแบบขัดใจ“ฝันดีนะคะพี่เบส”“จะรีบไปไหน มานี่เลย”“อุ้ย!” เสียงร้องอุทานถูกปิดทับด้วยเรียวปากร้อนระอุที่ทาบทับลงมา จูบที่แสนคุ้นเคยทำให้รุจารินราวกับต้องมนต์สะกดของเขา หัวใจดวงน้อยเต้นแรงเมื่ออีกฝ่ายเพิ่มดีกรีความเร่าร้อนในรอยจูบที่แสนโหยหานั้น จนเขาพอใจจึงถอนริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่ง“ชักไม่อยากปล่อยให้จ๋ากลับบ้านแล้วสิ พี่

  • กลรติรส    พี่อยากให้ถึงวันแต่งงานของเราเร็วๆ จัง

    “ขอบใจมากนะดาด้า พี่ขอให้เธอได้พบคนที่ดีที่รักเธอและเธอก็รักเขาในเร็ววันนี้นะ”“คงอีกนานค่ะ เพราะดาด้าคงเข็ดจากพี่เบสไปอีกพักใหญ่เลย เธอน่ะก็ระวังด้วยล่ะ พี่เบสน่ะเจ้าชู้มาก...” รุจารินนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนที่จะเห็นรอยยิ้มขันของสลิลดา“ฉันล้อเล่นน่ะ! ที่มานี่นอกจากจะมาแสดงความยินดี ฉันอยากจะขอโทษเธอในเรื่องที่ผ่านมาด้วย ขอโทษนะ”ใจจริงก็อยากจะโกรธกับสิ่งที่อีกฝ่ายทำลงไป แต่เมื่อมองสบตาของสลิลดาที่วันนี้เปลี่ยนไปมาก ก็ทำให้ความโกรธที่มีก็พลันเลือนหาย“ช่างมันเถอะค่ะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว เราลืมๆ มันไปดีกว่านะคะ” หญิงสาวส่งยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างจริงใจ “จ๋าก็ต้องขอโทษคุณเหมือนกัน”สองสาวส่งยิ้มให้แก่กัน“งั้นดาด้าไม่กวนดีกว่า ขอให้พวกคุณโชคดีนะคะ ลาก่อน”สลิลดาส่งยิ้มให้คนทั้งสอง หัวใจรู้สึกโล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก ต่อไปนี้เธอจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่โดยไม่มีอะไรติดค้างอีกต่อไปรุจารินหันมามองหน้าชายหนุ่มอย่างแปลกใจ“พี่เบสไปทำอีท่าไหนคะ คุณสลิลดาถึงยอมตัดใจแล้วกลายเป็นแบบนี้”“เปล่านี่ พี่ก็แค่บอกเขาว่าพี่รักจ๋า และจะแต่งงานกับใครไม่ได้นอกจากแม่ของลูกพี่ แค่นี้เอง”วาบ! แก้มสาวร้อนผ่าวกับคำพู

  • กลรติรส    ยอมรับความจริง

    “เอ๊ะ นั่นมันอดีตคู่หมั้นเก่าแกไม่ใช่เหรอดาด้า” สลิลดาเม้มปากแน่น มองคนทั้งสองที่เดินควงแขนกันอย่างหวานชื่นเข้ามาอย่างปวดใจ“ได้ข่าวว่าเขาจะแต่งงานกันอีกไม่กี่วันแล้วนี่” คนพูดไม่ทันสังเกตสีหน้าคนฟังที่เปลี่ยนไป “อ้าว แล้วนั่นแกอิ่มแล้วเหรอ”“อืม ฉันอิ่มแล้ว เรากลับกันเถอะ”“นี่ ถามจริงเถอะ แกไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ ทั้งๆ ที่แกมาก่อนยัยนั่นแท้ๆ”ไม่รู้สึกเหรอ หึ เธอยิ่งกว่ารู้สึกอีก ทั้งผิดหวังเสียใจ แค้นเคือง หรือแม้แต่รู้สึกเกลียดชังหญิงสาวอีกคนจนตัดสินใจทำอะไรบ้าๆ อย่างขับรถพุ่งชนฝ่ายนั้น หรือแม้แต่ทำร้ายตัวเองเพื่อเรียกร้องความสนใจจากภูเบศ แต่ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือความเจ็บปวดใจของครอบครัว พ่อกับแม่ของเธอและคนรอบข้าง แม่เธอต้องร้องไห้เพราะเสียใจกับการกระทำของเธอ ส่วนพ่อนั้นก็รู้สึกไม่ต่างกัน จริงอยู่ที่เธอสามารถทำให้ภูเบศกลับมาดูแลเธอยามป่วยได้ แต่ทว่า...เขาก็มาแต่ตัวตามหน้าที่เท่านั้น ไม่ได้มาเพราะรักใคร่พิศวาสอะไร นานวันเข้าเธอก็จำใจต้องยอมรับความจริงที่ไม่อยากยอมรับว่าสำหรับภูเบศแล้ว เธอไม่อาจพัฒนาความสัมพันธ์นี้ให้ไปถึงฝั่งฝันได้ เพราะหัวใจเขามีคนอื่นที่ไม่ใช่เธอครอบครองแล้ว

  • กลรติรส    ห่วงใย

    “พี่ว่าจ๋ากับแม่ต้องย้ายที่อยู่แล้วล่ะ อยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัยพี่เป็นห่วง” ภูเบศเอ่ยขึ้น เขารู้สึกระแวงคำพูดของบิดาของรุจารินที่เพิ่งปึงปังออกไปอย่างไรก็บอกไม่ถูก“จ๋าเห็นด้วยค่ะ แต่นี่เราก็เพิ่งย้ายมาอยู่ไม่นานเอง จะหาที่อยู่ใหม่ก็คงต้องใช้เวลาอีกอย่างน้อยก็สองสามวัน”“งั้นก็ไปอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์พี่ก่อนดีไหมที่นั่นปลอดภัยกว่า มีรปภ.ด้วย พาคุณแม่ไปด้วย จนกว่าจะได้ที่อยู่ใหม่ค่อยว่ากัน”นางดารินมองความห่วงใยที่ว่าที่ลูกเขยแสดงออกมาอย่างซึ้งใจ แต่กระนั้นนางก็ไม่อยากรบกวนเขา ตอนนี้มารดาของภูเบศเพิ่งรู้สึกดีกับลูกสาวของเธอ หากทำตามที่เขาเสนอ ไม่แน่ว่าแม่อีกฝ่ายนั้นอาจแคลงใจว่าไม่ทันไรเธอกับลูกก็คิดจะเกาะลูกเขยกินก็ได้“อย่าลำบากขนาดเลยค่ะคุณเบส แม่ไม่อยากรบกวน ขอเราหาทางกันก่อนดีกว่า”รุจารินหันไปสบตากับชายหนุ่ม เธอเองก็เข้าใจความรู้สึกของแม่ดี และเธอเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน“งั้นจ๋าขอเวลาหาที่อยู่ใหม่ดูสักวันสองวันก่อนแล้วกันนะคะ ถ้าหาไม่ได้จริงๆ ก็ค่อยว่ากันอีกที”“งั้นก็ตามใจคุณ แต่ระยะนี้พวกคุณคงต้องระวังตัวให้มากๆ หน่อยแล้วกัน หรือให้ผมมาอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนดีกว่ามั้ย” รุจารินฟังแล้วทำตาโต

  • กลรติรส    อย่ามาทำร้ายแม่ของจ๋านะ

    “ไม่เอาน่า ก็แค่สิบล้านเอง เธออย่าทำเป็นเรื่องใหญ่ ลูกเขยเราน่ะรวยจะตาย เป็นถึงเจ้าของบริษัทใหญ่ เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งเขาไม่ร่วงหรอกจริงไหม” ชายมากวัยพูดคล่อง“เธออย่ามาใจแคบคิดจะฮุบสินสอดลูกคนเดียวสิดาริน พี่กำลังเดือดร้อน แบ่งกันใช้นิดใช้หน่อยอย่าขี้เหนียวเลยนะ ยังไงยัยจ๋ามันก็ลูกพี่เหมือนกัน เขาให้สินสอดเท่าไหร่ล่ะ”“คุณมาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ” นางดารินเค้นเสียงเอ่ยอย่างโมโห รุจารินที่รู้สึกไม่ต่างกันต้องรีบเข้ามาประคองมารดาไว้อย่างเป็นห่วง“ว่าไงพ่อลูกเขย เงินนิดๆ หน่อยๆ แค่นี้ คงไม่ขัดข้องใช่ไหม”“นี่!” รุจารินฟังแล้วหน้าม้าน ไม่คิดว่าบิดาจะเห็นแก่ตัวขนาดนี้“ไม่หรอกครับ”“พี่เบสคะ” รุจารินเรียกอย่างตกใจ แต่เมื่อเห็นสีหน้าและแววตาดุๆ ของเขาก็นิ่งไป เขาคงจะสมเพชเธอหรือไม่ก็โกรธที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้“เห็นไหมดาริน ลูกเขยเราว่าง่ายจะตายไป งั้นก็โอนสินสอดเข้าบัญชีพ่อตอนนี้เลยก็ได้ใช่ไหมลูก” นายปิยะกระหยิ่มยิ้มย่องไม่คิดว่าทุกอย่างจะง่ายดายแบบนี้“คงไม่ได้ครับ เพราะสินสอดนั่นผมเคยบอกแล้วว่าจะให้กับคนที่คู่ควรจะได้รับเท่านั้น และคนคนนั้นก็คือคุณแม่ของจ๋าที่เลี้ยงดูเธอมา แต่สำหรับคุณท

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status