Nagpatuloy ang sensation dala ng kamandag ng pagiging horny ng dalawa. Binilisan ng lalaki pagkadyot ngayon habang ang kanang kamay ay nakahawak sa braso ni Andrea. "Ahh"Inilapit ng lalaki ang kanyang mukha sa taenga ni Andrea at nagtanong, "Ganito ka ba pina-f*ck ng Rafael na iyon?""Hindi!" unggol ni Andrea na pilit makapagsalita."I can see na gusto mo pala ng rough s*x"" sinabi ng lalaking nagpatuloy sa pagkadyot. Ngunit hindi na siya sinagot pa ni Andrea. puro pag-unggol na ang lumalabas sa bibig niya.Hinawakan ng lalaki ang kanyang buhok, kung saan sa bawat pagpasok ng kanyang naninigas na cobra ay idinidiin niya ito. Samantala ang kanyang kaliwang palad ay gumapang sa balat ng kanyang likod, katulad ng paglalagay ng lotion. Madalas pa niyang hinahampas ang pwet ni Andrea tuwing mararamdaman niyang malalabasan na siya. Sumunod ay lumapit na naman ang lalaki para bumulong sa umuungol na si Andrea. Nilagay niya ang kanyang palad sa leeg nito saka sinakal si Andrea. "Ang tagal k
Isang mamamatay-tao, na nagtatago sa dilim pero siya ay may likas na dalisay ang kabaitan.Simple kung kumilos pero tiyak na mapapa-aray ka sa resulta ng gawa niya. Mahusay sa angking galing!Dahil malamang sa kanyang karanasan na hindi nakapagtatakang malamig siya sa ilang bagay lalo na sa usaping pagtitiwala sa sinuman. Maya-maya ay inangat niya ang kanyang ulo para tingnan ang orasan, at ganoon din ang ginawa ni Andrea. Halos apat na oras na ang lumipas."I have to leave now," sabi ng lalaki na may husky voices at malalim habang siya ay gumagalaw sa ibabaw niya, tinutulak ang kanyang mga tuhod para ihiwalay ito sa kanya. Naninikip ang kanyang mga kalamnan, at isang pigil na daing ang dumagundong sa kanyang lalamunan, at sa kanyang dibdib. Nanginginig siya, na para bang nakakapaglabas ng pagpipigil sa sarili ay isang kasiyahang napakatindi, ngunit may hangganan ang sakit.Napabuntong hininga siya sa ginawa nito. Pinagtripan siyang salakayin at pagkatapos ng lahat ganito na lang, iiw
Malungkot ang pananaw ni Andrea dahil wala siyang maalala sa kanyang nakaraan. Kulang din siya sa pinansiyal, upang magpatingin sa isang espesyalista. Kaya heto siya, ginagawa ang lahat para kumita sa pamamagitan ng pagtatago ng pera. Ngunit malupit ang tadhana. Siya ay nasa kamay ng isang lalaki na ang kapangyarihan at kapalaran ay nagpapahintulot sa kanya na gamitin siya, sa isang bitag na apoy.Napabuntong-hininga si Andrea. Niyakap ang sarili upang makontrol ang damdamin at labanan ang negatibong pag-iisip. May dapat siyang gawin at sabihin. Itinaas niya ang kanyang ulo at ipinikit ang kanyang mga mata."I'm sorry," unang salitang binigkas ni Rafael ng dumalaw ito muli sa kanyang kwarto.Tumulo ang mga luha sa kanyang pisngi habang sinusubukang mag-isip ng sasabihin kay Rafael. Ang kaswal at kapal ng tono ni Rafael ay nagpagalit sa kanya, at kailangan niyang higpitan ang kanyang mga kamao sa nakatuping kumot sa ilalim ng kanyang unan upang itago ang kanyang tunay na iniisip. Hindi
Lumipas ang ilang gabi, sa hindi malamang dahilan, ay may bumabagabag kay Rafael, isang kakaibang palaisipan. Kaya naisipan niyang puntahan si Andrea sa kwarto nito.Tahimik na binuksan ni Rafael Buenavista ang pinto ng kwarto ni Andrea at naglakad papunta sa gilid ng kanyang kama. Bihira siyang pumasok sa silid na ito, bagama't palagi niyang pinapakuha sa kanyang mga tauhan ang Cctv footage upang matiyak na wala itong ginagawa.Sa pagpasok pa lang, ang silid ni Andrea ay nagmistulang hardin, ito ang silid ng kanyang prinsesa. May mga palamuti na pinong-pino, mga umiilaw na paro-paro sa mga bulaklak ng rosas na bagong pitas pa lamang sa hardin. Ang kanyang makapal na kurtina na kulay berde ay nababagay sa kulay ng pintura ng kanyang kwarto. Ang bed sheets din niya ay kulay berde, at ang pinaka-cute sa lahat ay ang desinyong hugis puso, ang kanyang apat na unan.Kung pagmamasdan, ang lahat ay tila normal lamang, na kong saan si Andrea bilang may bahay ni Rafael ay walang masamang binab
Nais gawin ni Rafael ang isang bagay na hindi pa niya nagawa noon, para sa sinuman: gusto niyang aliwin si Andrea. Gusto niyang hubarin ang kanyang mga damit at dumausdos sa ilalim ng mga saplot kasama niya, yakapin siya nang mahigpit at bumulong ng mga salitang may positive na katiyakan sa kanilang dalawa. Upang mawala ang basag na expression mula sa kanyang mga mata.Ang tanging nakapagpahinto sa kanya ay ang kawalan ng katiyakan na tatanggapin siya ni Andrea, isang bagay na hindi kailanman nangyari sa kanya noon. Ang kanyang pagmamataas at kaakuhan ay nagkaroon na ng battering sa araw na iyon, at ayaw niyang subukan, natatakot na baka masaktan lang siya.Ngunit ngayon ay decided na si Rafael para maglaan ng sapat na oras, upang itulak ang sarili sa kanyang nais gawin."I was just checking on you," sabi niya, pinananatiling mahina ang boses at sinusubukang iparinig ang totoo, na parang ginagawa niya ang ganoong bagay sa lahat ng oras."Okay lang ako." Ang simpleng sagot ni Andrea.H
Isang taon na ang nakalipas simula ng makaranas ng mga unusual na panaginip si Andrea ay nagsimula na siyang magtanong sa sarili. Unti- hunting may mga alaalang pumapasok sa memorya niya. Ito na marahil ang resulta ng mga gastos at masarap na pagaalaga ni Rafael sa kanya. Hindi niya ito sinasabi kay Rafael mas pinili niyang, siya mismo ang makakatuklas kung sino siya sa kanyang nakaraan. Ito na nag nagtulak sa kanya upang gumawa ng mga hakbang para masiguro ang kanyang kinabukasan.Maraming regalo si Rafael kay Andrea na alahas, ngunit naisip ni Andrea na hindi niya ito madadala pag siya ay itinakwil na ni Rafael. Kaya gumawa siya ng paraan, kinuhanan niya ng mga larawan ang bawat piraso ng alahas na gusto niya at pinapa-duplicate niya ang lahat ng mga ito, kwentas, singsing, hikaw at iba ipa."Ma'am pwede nyo na tingnan." sinabi ng lalaking gumawa ng fabricated na alahas."Isang taon na ang nakalipas, Finally, natapos din." sinabi ni Andrea at napangiti siyang makita ang tatlong boxe
"Bwesit!"Pasigaw na sabi ni Andrea, nainis siyang marinig ang pumipilipit niyang boses. Umubo pa ito, Hinahaplos ng kanyang palad ang kanyang dibdib, nang maramdaman ang humaharang sa kanyang lalamunan.Ngunit lingid sa kaalaman ng mga taong nagbabantay sa kanya, ito ay parti ng kanyang paghahanda lamang, upang kusa siyang iwasan ni Rafael.Tumalab sa kanya ang sakit na pag ubo, at hirap sa paghinga. Ang banayad niyang boses ay naging magaspang at wala sa tono, habang tumatagal ng ilang oras ay naging mas malalim, mas magaspang.Maya maya pa ay nakarinig siya ng mahinang tunog sa kanyang kwarto, at ang lamig ay dumaloy sa kanyang gulugod.
"Makinig ka sa akin Andrea: Gusto kong manatili ka dito, hayaan mo akong alagaan ka at bantayan. Para kung sa ano man gagawin ni Rafael laban sayo, asahan mong darating ako, upang ipagtanggol ka. Hindi ka karapat-dapat para sa anumang trabaho maliban sa pagmumukhang maganda, at maayos, katulad ng dati, diyan ka magaling." sinabi ng lalaki na humarap ngayon sa kanya."Dati,? Magkakilala na ba tayo non?" Ang tanong ni Andrea na naguguluhan ang isip. Pagkaintindi niya mula sa mga sinasabi nito ay kilalang-kilala niya si Andrea.Tumahimik ang lalaki at nananatiling nakatitig sa kanya.Hinayaan ni Andrea ang isang pagod na buntong-hininga na lumabas mula sa kaloob-looban niya at isinandal niya ang kanyang ulo sa kanyang balikat, nagpaubaya siyang susuportahan ng lalaki ang kanyang timbang. 
Bumalik ang tingin ng lalaki sa kaliwa. Napaisip pa ito kung sasagutin na niya o hindi si Andrea. Sa oras na ito, tahimik pa ang buong paligid ng garahe, na matiyaga niyang inaabangan ang bawat kanto kapag may dumating na sasakyan, at tao na dumadaan, habang nakikipag usap kay Andrea. Samantala, hindi alam ni Andrea na alerto ang lalaking ito, alang-alang sa kaligtasan nilang dalawa. Halatang kabisado niya ang buong lugar na ito na napapaligiran ng CCTV camera. “Oo. Magkakilala tayo..." sagot ng lalaki at dahan-dahang umiikot ang ulo para ibalik ang tingin kay Andrea. "Kilalang-kilala natin ang isa’t isa Andrea. Ayaw ko lang sabihin sayo ito dahil nagpapagaling ka pa lang. Naisip ko na antayin ko na lang ang panahon na ikaw mismo ang maka-tuklas ng iyong nakaraan, at isa na ako doon.” pag-aamin ng assassin. Tumahimik ang sandali, nagiging mahina ang boses
Napatulala si Andrea na parang walang naririnig mula Kay Rafael. "Sigurado ka ba na gusto mo magka anak sa akin?" balik tanong ni Andrea. Ang totoo ay ayaw ni Andrea na mangyari ito, isa itong kasuklam-suklam. Gustohin man niyang magka-anak pero sa isang tamang paraan, hinaharap sa altar, may pangako, at pagmamahal sa isa't isa. Ang ang sanggol sa kanyang sinapupunan ay lalaki na bunga ng pagmamahalan, ngunit sa ngayon, ayaw ni Andrea dahil walang pagmamahal ang namamagitan sa kanilang dalawa. "Hmm. don't worry. Hindi kita pipilitin kung hindi ka pa ready.." sagot ni Rafael. Bumalik ito sa pagsubo ng kanyang pagkain at uminom ng kape. "Hindi naman sa ganoon, iniisip ko lang baka maging complicated, may mga gamotan pa ako. Masama iyon sa pagbubuntis." mahinahong paliwanag ni Andrea. Tiningnan niya ng maigi ang mukha ni Rafael para abangan kong anong m
Imbis na magalit ay gumagaan ang pakiramdam ni Andrea. Parang galing siya sa isang sakit at ngayon ay nakabawi na ng lakas mula sa panghihina ng kanyang katawan.The pleasure develops within her, sagad sa buto. Parang koryenteng dumadaloy sa kanyang puso at isipan. Habang inaamoy-amoy ng assassin ang kanyang mabangong buhok. Bahagya niyang itinaas ang kanyang pwet padikit sa hinaharap ng assassin, kaya ramdam niya ngayon ang tensyon ng isang "cobra" na unti- unting nabuhay, mula sa maliit hanggang sa tumayo ng tuwid."Ahhhmmp" pagpigil niya sa sarili na gustong umunggol ng malakas. Sa kanyang private part ay nananatili ang paghimas, nilalaro ito na tila isang kalahating niyog na kinakayod."Ahhhmmpp" sunod na pang unggol ni Andrea.Napangiti ang assassin. May isang gabing hindi niya makakalimutan na nakasama si Andrea. Nasasabik siya tuwing maaalala niya ang oras na iyon, kaya naman gumawa siya ng paraan
Isang gabi, ay hindi inaasahan ni Andrea na magkakaroon siya ng bisita. Ito ay matapos guluhin ni Claudia ang kanyang isip. Sa madilim na part ng balkonahe, ay may aninong dumating. Dalawang mga paa ang marahang umapak sa sahig at naglalakad ng walang tunog at ito ay pumasok sa loob ng unit kung saan nakatira si Andrea. "Malungkot ka yata.." "Omp!" nabulunan si Andrea sa iniinom niyang kape, nang biglang may nagsalita. Mag a-alas dyes na ng gabi ngunit nag iisa siya ngayon na tulala at nag iisa sa mesa. "Anong ginagawa mo dito?" tanong ni Andrea sa pinakamababaw niyang boses. Napalingon si Andrea sa kanyang likod, nang makitang nakasara ang pinto ng kwarto ni Rafael ay tumayo siya bigla at nilapitan ang tao na biglang na lang sumulpot sa kanyang harapan. "Pakiusap umalis ka na! ayaw ko ng gulo dito." sinabi ni Andrea sa kanya. "Aalis ako kapag nakuha ko na ang gusto ko " sagot ng taong dumating. Siya ang lalaking assassin na gumamit sa katawan ni Andrea noong nakaraang
Habang gumulong ang dalawa sa sahig, at naghi-hilahan ng buhok. Sa kasalukuyan, hindi na namalayan ni Claudia na tumutunog ang kanyang mobile phone na nakalagay sa mesa, na nasa balkonahe. Sa tunay na buhay, kadalasan ang pag aaway ng dalawang babae ay dahil sa iisang lalaki, pero kakaiba ang scenario na ito, dahil pareho silang kabit, pero may kanya-kanyang pinaglalaban. Nag-vibrate pa rin ang mobile phone ni Claudia ngunit hindi pa rin niya narinig ito dahil sa tensyon. Natigil lang ang pagtatalo ng dalawa nang biglang may nag door bell. (Cling.. Cling) 5x. Binuksan ni Andrea ang pinto na naka soot ng formal na damit, nakalugay ang tuwid na buhok, naka-lipstick pa ito, at ngayo'y ngumiti sa taong pinag-buksan at nasa harapan. "Yes?" "Magandang araw Ma'am. Nautusan po ako ni Boss Rafael na ibigay sa inyo ito." sinabi ng isang staff na babae. Soot ang kanyang uniform at may hawak na isang basket na puno ng iba't ibang klase ng prutas. "Ay ganoon ba.. salamat!" mahinahon
"Andito ka rin lang naman.. hindi na ako magpaligoy-ligoy pa. Gusto ko nga pala linawin sayo kung bakit ako ang pinagbintangan mo na nananakit sayo noong nakaraang araw?" nag-cross ng braso si Andrea nang maitanong niya ito kay Claudia. "Aaahha.ha. yon ba?" natawa at umiling si Claudia. "Marahil ngayon ay alam mo na kung anong position ko kesa sayo?" "Oo, alam ko ang trabaho mo, pero huli ko na nalaman na isang kang sinungaling na Personal assistance ni Rafael Buenavista." sinabi ni Andrea sa naiinis na tono. "Mag ingat ka sa mga sinasabi mo. Gumamit ka ng salitang "Boss" or "Mr." Kung sa bagay, ang katulad mo ay wala naman talagang hiya!" pagmamataas ni Claudia. Ngunit si Andrea ay nakasimangot at pilit pinapakalma ang sarili. Napasulyap siya sa CCTV camera na nakaharap sa kanila, naisip na hindi siya dapat gumawa ng eksina, kaya nagsalita na lamang na, "Maari kang umupo kung gusto mo." Napatingin si Claudia sa sofa, sophisticated ito at mamahalin. Umikot ang kanyang tingin
"Andrea.." unggol ni Rafael. "Namimiss mo ba ito?" tanong ni Andrea. "Sobra.. kung alam mo lang..." Sumunod ay gumulong si Andrea at humiga sa tabi ni Rafael. Nabuhayan si Rafael na tila nagising ang diwa nito at umandar ang libog, saka pumatong siya kay Andrea. "Pangako, hindi na kita ibibigay sa ibang lalaki." sinabi ni Rafael pagkatapos ay hinalikan siya sa noo. Sumunod ay bumaba ito sa labi ni Andrea. Nagpaubaya naman ang dalaga. Ginapang ni Rafael ng buong halik ang katawan ni Andrea mula ulo hanggang leeg, parang nag-iwan siya ng mga marka ng palatandaan na pagma-may ari niya si Andrea. Lubos siyang nagsisisi sa kanyang desisyon, kaya ngayon ay kailangan niyang bumawi. Bawiin ang dating masayahing Andrea at sabik siyang makita. Bagay na hinahanap-hanap niya parati sa kanyang prinsesa. Bumaba ang mga halik na ngayon ay nasa dibdib na ni Andrea. Dinilaan at pinisil niya na para bang nagpapagatas ng baka. Sinipsip ang bawat n*pples, walang ligtas ito kung himasin ni Ra
"Ahahaha. Grabeh! ito talaga ang pinaka-matinding nangyari sa buhay ko. Sana naman next time kung may ganitong event, magsabi ka naman.." saad ni Claudia kay Tina ng makarating na sila sa parking lot."O bakit ko sasabihin, eh hindi na yon surpresa..?""Eh Kasi nga.. para makapag handa kami.""Ahhaha. Pero natatawa talaga ako. Usually Ginaganap lng ito bago ekasal ang babae. Pero ikaw Tina? Isa ka talagang huwarang babae!" sagot naman ni Marla."Oo na.. kasalanan ko na, pero ang tanong, nag enjoy ba kayo?" "Oo naman, sino ba naman ang hindi ee ang "hot ng mga iyon!" sagot ni Marla."Hmmm.. sa susunod Tina.. Huwag mo ng gawin to. Kasi hindi na talaga ako sasama" deretsahang sinabi ni Claudia."At bakit hindi?""Ayaw kong malaman ng jowa ko. Maya, hindi lang alahas ang mawawala sa akin, pati na ang trabaho ko." sinabi ni Claudia."Asuuss! ang sabihin mo naiinlove ka na.. Naiintindihan namin yan daii.. !" saad naman ni Marla."O siya.. see you next week end!" paalam ni Claudia na nakang
Yumuyugyog ang kama na tanging saksi sa isang sagupaan."Ahh! come on..." sinabi ni Claudia.Naipatong na ni Rafael ang kanyang sarili sa likod ni Claudia. Dahil sa taglay na bigat nito ay napadapa si Claudia sa kama. Habang hawak ang kanang s*s* nito at nagpatuloy si Rafael sa ginawang "pag-torchak" sa kanya. Saka bumulong si Rafael na, "Tell me... masarap ba..?" "Oo.." sagot ni Claudia.."Hindi ka maghahanap ng iba...?" sunod na tanong ni Rafael."Oo" pagkatapos itong sabihin ni Claudia ay binigyan siya ni Rafael ng isang malakas na pagdiin, papasok sa kanyang loob."Ahh... mahal malapit na ko.." sinabi ni Claudia. Pagkatapos ay tumigil sandali si Rafael at binunot ang nakabaon niyang alaga."Come, follow me..* tumigil ang sandali at lumipat ang dalawa sa harap ng bintana. Napasandal si Claudia sa kurtina at doon, hinawakan niya ang kanyang kaliwang paa, upang itaas ito na lampas sa kanyang bewang."Ooh!" unggol ni Rafael na muling pinakawalan ang kanyang alaga sa loob niya. Kung