“ไปก่อนนะคะ ถึงแล้วจะโทรหา”“คิดถึงนะครับ กลับดี ๆนะ มาหอมแก้มทีนึงได้มั้ย” หญิงสาวมองห้าชายหนุ่มเธอขวางค้อนก้อนใหญ่ใส่ชายหนุ่ม หญิงสาวเดินเข้าสนามบินไปแล้วตามด้วยผู้จัดการของเธอและผู้จัดการของซองแทฮยอง“ฝากด้วยนะครับพี่” ผู้จัดการพยักหน้ารับ(นั่นแน่ คนอื่นเป็นอากาศซะแล้วซิ เอะอะหอมแก้มตลอดเลยนะพ่อคุ๊ณเกรงใจกันบ้างน้อ)ไม่นานฮันยูสตาร์สาวเดินเข้ามาถึงสนามบิน นักข่าวและแฟนคลับของเธอมารอส่งที่สนามบินอย่างหนาแน่น หญิงสาวแต่งกายโดยมีหมวกแก๊ปสีดำ เสื้อยืดสีดำ กางเกงสีขาว ร้องเท้าบูทส้นสูง เดินโบกมือทักทายแฟนคลับเล็กน้อยก่อนที่จะเดินเข้าเกตไปวันเวลาผ่านไปก็ถึงเวลาเดินทางกลับของฮันยูสตาร์หนุ่มซองแทฮยองเมื่อทำงานที่ฮ่องกงเรียบร้อยเขาจึงเดินทางกลับในเช้าของวันถัดมา ซองแทฮยองดูหล่อเหลาในชุดเดินทางกลับเกาหลีที่แสนธรรมดา แต่กลับหล่อบาดใจแฟนคลับและนักข่าวทั้งหลายกันเป็นทิวแถว เขาสวมเสื้อเชิตสีขาย กางเกงสเล็กขายาวสีดำ รองเท้าหนัง ข้างกาบเขายังมีกระเป๋าสีดำคู่ใจ เดินทางเข้ามาโบกมือทักทายแฟนคลับอย่างเป็นกันเอง แฟนคลับและนักข่าวต่างพากันรัวชัดเตอร์ใส่ชายหนุ่มไม่ยั้ง ตลอดการเดินทางกลับเกาหลีเป็นเวลา
จากที่เห็นภาพผู้คนมากมายต่างสนใจแสงแฟรตกล้องจากนักข่าวและแฟนคลับต่างพากกันจับจ้องไปที่ฮันยูสตาร์หนุ่มอย่างซองแทฮยองเป็นอย่างมากเมื่อเขาต้องเกินทางไปงานของ Dior ที่ประเทศฮ่องกง เขาดูหล่อเหลาในชุดสุดสีดำเสื้อเชิตสีดำแดงลายทางเดินเข้ามายังท่าอากาศยาน โดยมีผู้จัดการส่วนตัวของเขาและทีมสไตลิสต์ส่วนตัวของเขา แต่มางานครั้งนี้หญิงสาวได้ส่งสไตลิสต์คนสนิทของเธอมาคอยดูแลความหล่อเหลา ดูดีของแฟนหนุ่มอยู่เสมอ ชายหนุ่มเดินหลบมุมเพื่อมาหาทีเงียบๆคุยโทรศัพท์ เพียงตอนนี้ใจของเขาจดจ่อที่ปรายสายว่าจะรับสายเขาเมื่อไร“ฮัลโหล” เมื่อเสียงปรายสายตอบรับอย่างนุ่มนวนทำให้ใบหน้าของขายหนุ่มแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม“รอผมอยู่ใช่มั้ย คุณถึงได้รับสายผมเร็วแบบนี้”“เปล่า!!” ปรายสายตอบกลับเสียงสูง เขาคงเดาได้ว่าคนปลายสายยังคงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่แน่ ๆ“ที่รักผมถึงสนามบินแล้วนะ พี่จีก็มาพร้อมผม ทุกอย่างเรียบร้อยดี”“แฟนคลับเยอะเลยใช่มั้ย”“เยอะมากเลย ลองฟังเสียงดูครับ” เขายื่นโทรศัพท์ไปด้านหน้าเพื่อให้เธอได้ฟังเสียงของแฟนคลับที่มารอส่งเขาที่สนามบิน“คงไม่วุ่นวายน่าดูเลยใช่มั้ย ได้ยินเสียงตั้งแต่ฉันรับโทรศัพท์คุณแล้ว ฮ่าฮ่าฮ
ตอนที่ยี่สิบทับหนึ่งซองแทฮยองเดินทางกลับไปหลังจากนั้นสองวันซองซอนซาก็ได้เดินทางกลับเช่นกัน พร้อมกับแพรู้ในอินสตาร์แกรมของหญิงสาว ที่อยู่ในเสื้อแขนยืดสีดำพร้อมถกแขนเสื้อขึ้นเนื่องจากเสื้อมันหลวมมากและใหญ่กว่าตัวของเธอกับท่านั่งสบายสบายข้างกายของเธอมหนังสือเล่มโปรดวางอยู่ ภาพถ่ายนี้แฟนหนุ่มของเธอถ่ายให้ในระว่างการพักผ่อนที่นี่ซองซอนซากลับมาถึงที่คฤหาสน์สุดหรูของฮันยูสตาร์สาวหลังจากที่เดินทางกลับมาถึงในเช้าของอีกวัน เพราะเธอเดินทางในช่วงเวลาห้าทุ่มของเวลาไทย ถึงเกาหลีเวลาเกือบเช้าของอีกวัน ต่างคนก็ต่างกลับไปพักผ่อนที่บ้านของตนเอง ซองแทฮยองเข้ามาภายในบ้านของเธอเนื่องจากเข้านั้นไปรับเธอที่สนามบิน“นั่งรอที่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บแป๊ปหนึ่ง” ชายหนุ่มพยักหน้ารับก่อนหญิงสาวจะเดินขึ้นไปที่ห้องเธอหันกลับมาบอกชายหนุ่ม“คุณคะ ถ้าหิวคุณหาอะไรทานในตู้เย็นก่อนได้นะคะ”“ไม่เป็นไร ผมรอทานพร้อมคุณแล้วกัน” เวลาผ่านไปไม่นานก็ได้เวลาอาหารเช้า แม่บ้านก็ทำอาหารเช้าตามความเคยชิน แต่เพียงวันนี้มีนางเอกสาวที่คอยช่วยหยิบโน่นหยิบนี่ เพราะปกติอาหารเช้าน้องสาวของเธอเจะเป็นคนทำและมีป้าแม่บ้านคอยเป็
“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย”“ตอบมาก่อน”“ผมกลับคืนนี้กลับไปมีเคลียเรื่องรูปแน่”“รีบกลับมาแล้วกันนะ ฉันจะรอ”“ผมจะรีบกลับไปหาแน่ แต่ผมต้องเปลี่ยนรูปก่อน”“อย่าลืมเปลี่ยนล่ะ”หลังจากวางสายชายหนุ่มยังคงหัวเสียอยู่ชายหนุ่มปรายตามองออกไปนอกหน้าต่างและเห็นมูลี่ทึบๆเขาจึงถ่ายรูปมู่ลี่นั่นอัพขึ้นเป็นรูปโปรไฟล์แทนชุดว่ายน้ำ เมื่อหญิงสาวได้เห็นรูปโปรไฟล์ใหม่ของเธอ“ห่ะ มู่ลี่ทึบๆเนี่ยนะ” หญิงสาวถึงกับส่ายหน้าในความขี้หวงของเขา มีหรือว่าคนอย่างเธอจะยอมแพ้ เธอจึงอัพรูปใหม่แทนรูปโปรไฟล์ที่ถูกเปลี่ยนไปสองเดือนที่ผ่านมาชั่งเป็นเวลาแห่งสุขของคู๋รักใหม่ไม่ว่าจะเป็นคู่ของซองแทฮยองและซองซอนซา หรือ คู่ของ ซองซูมินและคิมอินซูก็ตาม แต่ช่วงนี้ทั้งซองแทฮยองและคิมอินซูก็ต่างมีงานทั้งคู่ ซองแทฮยองมีงานโฆษณามากมายหลายตัวที่เขารับโดยมีมีสจีและทีมสไตลิลต์เพื่อนของหญิงสาวที่คอยดูแล ถึงแม้ว่าเขาจะยุ่งขนาดไหนเขาก็ยังจัดสรรค์แบ่งเวลาให้กับซองซอนซาเสมอพาเธอไปทานข้าว บางครั้ง็พากันไปเที่ยวต่างประเทศ ส่วนคิมอินซูก็มีถ่ายละครตอลดและรับงานพิธีกรไม่ค่อยได้เจอกันแต่ก็คุยโทรหากันบ่อย ๆ แต่ในช่วงสิ่นเดือนนี้ฮันยูสตาร์สาวต้อ
“ขอบคุณพาร์ทเนอร์ของผมซองซอนซาครับ” หญิงสาวก็กล่าวขอบคุณผู้กำกับคนเขียนบทและที่มานทุกคนรวมถึง“ขอบคุณคุณซองแทฮยองที่ทำให้คังโบรัมได้เฉิดฉายจนทุกวันนี้ขอบคุณค่ะ” เมื่อเธอกล่าวจบก็หันไปยิ้มให้ชายหมุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆเธอเมื่อรับรางวัลเรียบร้อยชายหนุ่มยื่นมือไปจับรางวัลจากมือหญิงสาวมาถือเองเพื่อให้เธอจับกระโปรงจะได้เดินไปสะดวกมากขึ้น หญิงสาวพลาดรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมชายหนุมเอื่อมมือไปจับมือเธอไว้อย่างให้กำลังใจในระหว่างการประกาศรางวัลทั้งคู่คงหยอกล้อกันไปมา จนหญิงสาวศอเข้าไปที่แขนของชายหนุ่มก่อนที่งานประกาศรางวัลจบลงทั้งคู่ได้นัดแนะกับบอดีการ์ดว่าต้องการออกจากงานก่อนโดยไม่อยู่ถ่ายรูปหญิงสาวอยู่ด้านหลังชายหนุ่มโดยที่มือของเขาจับมือของเธอไว้ หลังจากนั้นไม่นานซองซอนซาจึงวางมือไปเกาะบนหัวไหล่ของชายหนุ่ม งานประกาศรางวัลจบลงทั้งซองแทฮยอง ซองซอนซา ยูโฮอิน คิมอินซูออกจากงานมากก่อนทั้งหมดได้พากันไปฉลองที่ร้านอาหาร โดยมี ซองแทฮยอง ซองซอนซา ยูโฮอิน คิมอินซูเอเลนพัค ยูเยจี เดมี ผู้จัการส่วนตัวของซองแทฮยอง ทุกคนต่างชิวกับการทานอาหารใหนเวลาตีหนึ่งตีสอง เมื่อทานอาหารร้านนี้เรียบร้อยก็พากันไปตอนท
คอนโดหรูของซองซูมินซึงอยู่ที่เดียวกับคอนโดของซองแทฮยองฮันรยูสตาร์หนุ่ม“ขอบคุณนะ ขับรถกลับดีนะคะ”“ขอขึ้นไปห้องคุณนะ”“ไม่กลัวเป็นข่าวเหรอ”“อยู่แป๊ปเดียวเอง วันนี้ผมดืมด้วย คุณไม่เป็นห่วงผมเหรอ” ชายหนุ่มตอบเสียงอ้อน“เป็นห่วงสิ แฟนฉันทั่งคน” คิมอินซูหยิกแก้มของหญิงสาวอย่างเอ็นดู“ปะไปที่ห้องกันดีกว่า” คิมอินซูเดินนำหน้าและจับมือของเธอเดินไปด้วยกันฮันยูสตาร์หนุ่มซองแทฮยองมีเวลาว่างหลังจากงาน BAEKSANG ARTS AWARDS ซึ่งเป็นงานประกาศรางวัลที่ใหญ่ประจำของแต่ละปี อย่างน้อย ๆ ก็เป็นกำลังใจให้กับนักเสดง ที่ไม่ว่าจะได้รับรางวัลหรือไม่ได้รับรางวัลก็ตาม สองสามวันก่อนที่เขาจะต้องลุยงานเอเชียทัวร์แฟนมีตติ้งที่ประเทศจีนในเมื่อสำคัญต่างๆ เขาจึงเลือกที่จะพาเธอมาหาพ่อแม่ของที่บ้านในต่างจังหวัด จากที่หญิงสาวพอที่จะรู้จักคนในครอบครัวเขามาพอสมควรแล้วเขาอยากให้เธอได้รู้จักกันมากกว่านี้“คุณจะพาฉันไปที่ไหนคะวันนี้” เธอถามชายหนุ่มมาอย่างร่าเริง“ไปบ้านผม ไปหาคุณพ่อคุณแม่ผม” ชายหนุ่มบอกหญิงสาวไปตลอดเวลาที่เขาปฏิบัติกับเธอและครอบครัวของเธอ มันทำให้เธอซึ้งใจยิ่งนักวันนี้เขาจะพาเธอไปพบครอบครัวเขาอีกครั้งหลังจ
ภายในห้องนอนของชายหนุ่ม ห้องนอนที่ถูกตกแต่งอย่างเรียบง่ายตามแบบตามสไตล์ของชายหนุ่ม เตียงนอนถูกตกแต่งและจัดวางไว้กลางห้อง มุมหนึ่งของห้องนอนชายหนุ่มมีมุมอ่านหนังสือ ตู้หนังสือและโต๊ะทำงาน อีกฝากหนึ่งของห้องมีโซฟาถูกจัดตกแต่งไว้หน้าโต๊ะโทรทัศน์ หญิงสาวเดินสำรวจห้องชายหนุ่มไปเรื่อย ๆ จนมาสุดที่โปสเตอร์ใบหนึ่งที่ถูกติดไว้ทางด้านข้างมุมหนังสือของเขา ซึ่งไม่ใช่รูปของใครที่ไหน ซึ่งไม่ใช่รูปใครที่ไหนเป็นรูปของหญิงสาวนั้นเอง“ดูอะไรอยู่ครับที่รัก….” หลังจากชายหนุ่มออกมาจากห้องน้ำจึงเห็นหญิงสาวยืนดูโปสเตอร์รูปตัวเองอยู่“ดูโปสเตอร์ ไม่คิดว่าจะมีรูปนี้อยู่ในห้องนะคะ”“ผมชอบของผม ผมเลยเก็บไว้ดู ผมว่าคุณไปอาบน้ำแล้วนอนดีกว่า”“ฉันใส่เสื้อคุณนะ”“เชิญครับคุณนายซง อยากใส่ตัวไหนเลือกเลยครับ” ซองซอนซาเดินไปยังตู้เสื้อผ้าบานโตของชายหนุ่ม และบรรจงเลือกเสื้อของเข้าแล้วหายเข้าไปในห้องน้ำ เพียงไม่นานหญิงสาวก็ออกมาด้วยชุดนอนของชายหนุ่ม เธอเดินตรงเข้าไปหาคนที่นอนหลับก่อนที่ที่โซฟาตัวยาวภายในห้อง“สงสัยคงจะเหนื่อย” หญิงสาวพึมพรำก่อนจะเดินไปหาผ้าห่มในตู้มาห่มให้ชายหนุ่มอย่างเบามือ เพียงเพราะกังวลจะรบกวนเวลาการ
ทั้งคู่เดินทางมาที่ประเทศจีนพร้อมกันแต่เพียงชายหนุ่มให้หญิงสาวอยู่ที่ห้องรับรองภายในสนามบินพร้อมกับทีมการ์ดที่เขาสั่งมาดูแลความเธอเป็นพิเศษเพื่อให้เขาเบี่ยงเบนความสนใจในการเดินทางมาคู่กันของเขาทั้งสอง เมื่อชายหนุ่มมาถึงโรงแรมและเตรียมตัวเพื่อจะไปในสถานที่จัดงานหลังสเตจชายหนุ่มเตรียมตัวที่จะขึ้นแสดง และทุกครั้งเขาจะไลฟ์สดพูดคุยกับแฟนๆในโลกโซเชียลมีเดีย โดยมีทีมสไตลิสต์คอยดูแลความเรียบร้อยของเขาก่อนที่จะเริ่มงานต่างสนุกสนานกับการเล่นโซเชียล สายตาชายหนุ่มยังคงจ้องมองที่จอโทรศัพท์มือถือของทีมงาน ทั้งที่ใจจริงเขาอยากจะหันไปคุยกับคนที่พึ่งเดินทางมาถึง หญิงสาวมาถึงห้องแต่งตัวที่มีคนรักหนุ่มของเธอและทีมงานคนที่รู้จักกันเป็นอย่างดี“เป็นยังไงบ้างครับเดินทางเรียบร้อยดีมั้ย” ผู้จัดการของชายหนุ่มเดินเข้าไปถามหญิงสาวถึงความเรียบร้อย“เรียบร้อยดีค่ะ ขอบคุณนะคะ”“ ด้วยความยินดีครับ”“แหม่ๆ ขอบคุณแต่พี่คัง ไม่เห็นขอบคุณผมเลยนะคุณน่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาเสียงงอนหญิงสาว และย่อนตัวนั่งเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ข้างๆเธอ“โอ๋ๆ ไม่งอนนะที่รัก ยิ้มก่อน ยิ้มยัง” หญิงสาวงอแงอยากเห็นรอยยิ้มมากกว่าการทำปากคว่ำของเขา เมื
“ผมรักคุณนะ” สิ้นเสียงบอกรักแสนหวานของชายหนุ่ม ริมฝีปากบางอันอวบอิ่มที่แค่งแค่งด้วยลิปสติกสีชมพูระเรื่อถูกริมฝีปากหนาของชายหนุ่มจูบซับความอ่อนหวานและนุ่มละมุน เพื่อส่งความรู้สึกทั้งหมดให้หญิงสาวคนรัก ริมฝีปากอันหอมหวานจนทำให้ชายหนุ่มอยากจะกลืนกินบุคคลตรงหน้า ชายหนุ่มค่อย ๆ เรียกร้องให้เธอตอบรับเขาอย่างช้า ๆ ซองซอนซาตอบสนองความอ่อนโยนของชายหนุ่ม เขาค่อยๆมอบจุมพิตแสนหวานล้ำให้กับหญิงสาวอีกครั้ง บทเพลงรักอันแสนหวานที่ทั้งสองขับกล่อมยามราตรีก่อนจะปล่อยใจให้บทเพลงแห่งรักดำเนินต่อไปตามที่ใจปรารถนาที่มอบให้กันและกันรุ่งอรุณยามเช้ากับบรรยากาศที่เย็นสบายกำลังดี แสงแดดอ่อนๆที่ส่องแสงเข้ามาภายในห้องนอนอันกว้างขวางที่อบอวนไปด้วยความรัก มีสองร่างยังคงนอนกอดกันด้วยความรัก อากาศที่เย็นลงทำให้ทำให้คนที่อยู่ในอ้อมกอดของซองแทฮยองขยับซุกใบหน้าเข้ากับอกแกร่งของเขาราวกับหาความอบอุ่นจากอากาศภายนอกที่หนาวเหน็บ ชายหนุ่มยังคงมองการกระทำราวกับเด็กน้อยที่ต้องการความอบอุ่นจึงพลอยยิ้มออกมา“อื้ออออ…” เสียงครางอู้อี้อยู่ในลำคอของคนที่อยู่ในอ้อมอกของเขา เมื่อชายหนุ่มกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ซองซอนซาที่หลับใหล ค่อ
Epilogue ตอนจบที่ 1ณ มหานครนิวยอร์ก คอนโดหรูในเมืองแมนแฮสตันใจกลางมหานครยามค่ำคืนที่แสนโรแมนติกของฮันรยูสตาร์หนุ่มสาวผู้ที่โด่งดังที่สุดในเวลานี้ ทั้งคู่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ทั้งสองเลือกที่จะเดินทางมาก่อนเพื่อนของพวกเขา เพราะชายหนุ่มอยากใช้เวลาอยู่กับคนที่เขารักให้คุ้มค่าและมากที่สุด เมื่อถึงห้องพักหหลังจากไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนกันสองคน หญิงสาวจึงถามชายหนุ่ม“ทำไมเราไม่มาพร้อมคนอื่น ๆ ล่ะคะ”“ผมอยากใช้เวลาอยู่กับคุณให้มากที่สุด โดยมีแค่คุณกับผม”“แล้วมีคนอื่นอยู่ด้วย จะเป็นยังไงคะ”หญิงสาวแสร้งถามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอ้อนคลอเคลีย“ถ้ามีคนอื่น อย่างเช่นน้องสาวคุณอยู่ด้วย ผมคงไม่ได้สวีทกับคุณแบบนี้หรอก รายนั้นน่ะชอบขัดตลอด”“เขาแค่หวงฉันก็แค่นั้นเอง”“ทั้งทั้งที่ผมเป็นแฟนคนเนี่ยนะ” ชายหนุ่มยังคงพูดไปและสวมกอดหญิงสาวจากด้านหลัง จมูกโด่งของเขาสูดกลิ่นหอมจากกายของเธอ ก่อนที่จะพาเธอไปตรงหน้าต่างที่มองเห็นบรรยากาศในค่ำคืนที่แสนโรแมนติกที่ไม่มีวันหลับไหล“คุณดูนั่นสิ” หญิงสาวยิ้มออกมาด้วยความปลื้มเมื่อเธอเห็นบรรยากาศรอบนอก“ฉันซื้อที่นี่ไว้ เอาไว้พักผ่อนกับน้องและเพื่อนๆ ฉันไม่เคยเปิดม่า
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด“จูบเลย จูบเลย จุบเลย” เสียงเชียร์จากคนในงานต่างเห็นด้วยที่ซูมินตะโกนออกมาแบบนั้น หญิงสาวมองค้อน ๆ ไปทางกองเชียร์ที่ต่างสนุกสนานกับการแกล้งเธอ ชายหนุ่มก้มหน้าเข้าไปไกล้ใบหน้าของหญิงสาวยิ่งทำให้เสียงเชียร์ดังมากขึ้น“นี่หยุดเลยนะ กองเชียร์ทั้งหลาย แทฮยองเขาไม่ทำตามที่พวกเธอบอกหรอก……” ไวกว่าคำพูดของหญิงสาวก็จมูกโด่งของชายหนุ่มจรดลงบนแก้มนุ่มนิ่มของหญิงสาวเป็นที่เรียบร้อย“เขาไม่จูบ….แต่หอมแก้ม…..อืม ๆ ก็ยังดีนะ” เสียงล้อเลียนของเดมีดังขึ้น“นี่คุณ เล่นอะไรของคุณเนี่ย” หญิงสาวตีไปที่ไหล่ของเขา“ก็ของขวัญคุณไง” ชายหนุ่มยิ้มกรุ้มกริ่มให้กับหญิงสาว หญิงสาวได้แต่มองค้อนๆใส่เขา“แทฮยอง นี่มันงานวันเกิดของรุ่นพี่ซอนซาจังนะ มันต้องมีอะไรมากกว่าหอมแก้มสิ” เสียงอีแฮอันดังขึ้นมาทันทีเมื่อซองแทฮยองพูดจบ“ใช่มันต่องมีมากกว่านี้นะ” ทุกคนต่างเห็นด้วยกับอีแฮอันซองแทฮยองหันกลับมามองหน้าเจ้าของวันเกิดอย่างมีเลศนัย“หยุดเลยทุกคน….ไม่ต้องเลยนะ เรามากินเค้กกันดีกว่า” เจ้าของวันเกิดเอ่ยอย่างหาทางออกให้กับตนเอง“จริงด้วย เรามากินกันเถอะ” ผู้จัดการส่วนตัวของหญิงสาวเอ่ย ๆ“ป้าปาร
หนึ่งสัปดาห์หลังจากงานแฟนมีตติ้งของหญิงสาว ถ้วยซุปสาหร่ายร้อน ๆถูกจัดวางไว้บนโต๊ะ ซุปสาหร่าย มักจะทานกันที่บ้านในวันเกิดของสมาชิกในครอบในมื้อแรกของวัน อาหารในมื้อเช้านี้ แม่ของหญิงสาวเป็นคนจัดเตรียมให้กับเจ้าของวันเกิด“วันนี้มีอะไรทานบ้างคะแม่”“ซุปสาหร่ายร้อน ๆ สำหรับเจ้าของวันเกิดจ๊ะ”“ขอบคุณนะคะแม่ ที่คอยดูแลหนูมาโดยตลอด”“เรามาทานข้าวกันดีกว่า วันนี้จะได้เป็นวันที่ดีและมีความสุขตลอดทั้งวัน”“ค่ะแม่” หญิงสาวรับคำด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม“แล้วน้องล่ะ”“ยังไม่ตื่นมั้งคะแม่ ช่วงนี้ยัยตัวแสบตื่นสาย”“อะไรกันคะ มาว่าน้องตื่นสายได้ยังไง น้องตื่นตั้งนานแล้ว” คนที่ถูกเอ่ยถึงตอบกลับพี่สาวอย่างร่าเริง“นึกว่าจะไม่ตื่นซะแล้ว”“ไม่ตื่นได้ยังไง วันสำคัญของพี่สาวตัวเองทั้งคน” วันนี้เป็นวันที่ครอบครัวของหญิงสาวได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาในเวลายามเช้านี้โดยมี เจ้าของวันเกิดอย่างตัวหญิงสาว แม่ของเธอ และน้องสาวสุดที่รัก อาหารมื้อนี้เป็นอะไรที่เธอชอบและโปรดปราณที่สุด โดยเฉพาะอาหารที่แม่ของเธอทำ“เมื่อไรจะแต่งานสักทีนะซอนซาจัง” เจ้าของวันเกิดได้ยินคำถามถึงกับสำลักซุปที่กำลังทานอยู่“คุณแม่พ
ซองแทฮยองขอบคุณทุกคนที่มาให้กำลังใจซองซอนซาในงานนี้ทั้งแฟนคลับในประเทศและต่างประเทศที่สนับสนุนพวกเขามาโดยตลอด ซองแทฮยองและยูโฮอินหมดหน้าที่มาเป็นแขกรับเชิญพิเศษให้กับหญิงสาวในครั้งนี้แล้ว ซองแทฮยองเข้าไปสวมกอดซองซอนซา ก่อนที่จะเดินไปยืนดูหญิงสาวอยู่ข้างเวทีในระหว่าหญิงสาวอ่านจดหมายที่เธอเขียนถึงแฟนคลับที่รักเธอทุกคนจนเธอร้องไห้ออกมา ไม่นางซองแทฮยองวิ่งออกมาพร้อมกระดาษทิชชู่ใน่มื่อสะกิดให้หญิงสาวรับก่อนที่จะเดินกลับไปยืนในที่เดิมในครั้งแรกงานในครั้งนี้ทำให้เธอมีความสุขมากที่ได้ร่วมเวทีกับคนที่เธอรัก น้องชายคนสนิท และได้เห็นรอยยิ้มแฟนๆที่รักและรอคอยเธอมาตลอด ซองแทฮยองที่ยืนมองคนรักอย่างเป็นห่วง “เฮ้อออ วิ่งเร็วกว่าสตาฟ์ที่จัดไว้อีกนะคะ” สไตลิสส์คนสนิทของหญิงสาวเอ่ยแซว “ผมห่วงแฟนผมนิครับพี่จี” “เข้าใจว่าห่วง นี่ก็ไกล้จะจบงานแล้วนิ” “ใช่ครับ เอ่อ แล้วคนที่วิ่งดูความเรียบร้อยของงานตั้งแต่เมื่อคืนไปไหนแล้วครับ” “โน่นไง” ชี้ไปยังโซฟาสีสะอาดนวลตามีร่างของคนที่ถามหานอนคอพับคออ่อนอย่างหมดสะภาพภายในห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอย่าง
ฮันรยูสตาร์หนุ่มสาวเดินลงจากเวทีอีกทางหนึ่ง ชายหนุ่มหยิบรางวัลจากมือหญิงสาวมาถือเองก่อนที่จะส่งรางวัลในมือให้กับผู้จักการส่วนตัวและเดินทางกลับ ซองซอนซาเดินอย่างรวดเร็วนำหน้าชายหนุ่ม เพราะเธออยากกลับบ้านไปพักผ่อน โดยมีทีมการ์ดและผู้จัดการของชายหนุ่มเดินตามหลังไปที่รถด้วย ซองแทฮยองเว้นระยะการเดินห่างหญิงสาวเมื่อเห็นทีมนักขาวอยู่เบื้องหน้า เมื่อหลบพ้นจากนักข่าวแล้วชายหนุ่มได้อ้อมไปขึ้นรถคันเดียวเดิมนั้น ก่อนที่จะให้ การ์ดและผู้จัดการส่วนตัวของซองแทฮยองไปนั่งรถของเขาอีกคันเพื่อตบตานักข่าวไกล้เวลาวงานแฟนมีตติ้งเข้ามาทุกที ทุกคนต่างมารวมตัวกันที่บริษัท AUP ต้นสังกัดของฮันรยูสาว เพื่อเตรียมงานแฟนมีตติ้งครบรอบ 20 ปีของเธอ ซองแทฮยองเป็นคนที่คอยให้คำปรึกษากับหญิงสาวในเรื่องต่างๆและคอยช่วยประสานงานกับทีมงานให้หญิงสาวกับแฟนมีตครั้งแรกนี้ เธอรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าเป็นอย่างมาก หญิงสาวเตรียมเรื่องราวมากมายไว้พูดคุยกับแฟนๆของเธอ ของขวัญสุดพิเศษที่เธอตั้งใจจัดเตรียมไว้ให้ รวมถึงแขกรับเชิญคนพิเศษอย่างยูโฮอิน น้องชายคนสนิท และ ซองแทฮยองพระเอกคู่ขวัญและยังเป็นคนรักของเธออีก เกินความคาดหมายกับงานในครั
“จะให้ขอโทษหรือสารภาพครับ” ชายหนุ่มตอบออกมาอย่างเขินๆปนเสียงหัวเราะของเรา “ผมขอโทษครับ” ซองแทฮยองกล่าวคำขอโทษออกมาเมื่อเขารู้สึกถึงความผิดพลาด เพื่อนสนิทของซองแทฮยองอย่างอีแฮอันถึงกับอมอิ้มน้อยๆอย่างเก็บอาการเมื่อเห็นท่าทางของเพื่อนสนิทและรุ่นพี่ร่วมวงการ“ขนาดขอโทษเขายังหล่อเลยครับ”ถึงเวลาที่ทั้งคู่ต้องขึ้นไปรับรางวัล President's Award เมื่อได้ยินประกาศชื่อของตน ซองแทฮยองเดินนำหน้าซองซอนซา ก่อนที่จะหยุดรอเธอและเดินขึ้นไปพร้อมกัน ซองแทฮยองผายมือให้หญิงสาว หญิงสาวก็ผายมือให้ชายหนุ่มไปยืนข้างๆตัวแทนที่มารับรางวัลแทนคนเขียนบทจีอินซุกเช่นกัน“คุณเดินก่อนเลยค่ะ” ซองแทฮยองเดินมายืนขางตัวแทนของคนเขียนบท ซองซอนซาไม่ทันระวังบวกกับพื้นที่ลื่นของเวทีจึงชนกับซองแทฮยอง หญิงสาวเอื้อมมือจับที่แขนของชายหนุ่มอย่างคุ้นเคย ซองแทฮยองยิ้มให้กับหญิงสาวที่เดินไม่ระวังตอนนี้เธอยืนอยู่เคียงข้างเขาเรียบร้อยซองแทฮยองและซองซอนซาเดินเข้าไปรับรางวัล ช่อดอกไม่ละติดเข็มก่อนจะเดินอ้อมไปทางด้านหลังกลับมายืนที่เดิมของตน ซองแทฮยองขยับให้ซองซอนซามายืนด้านหน้าของเขา เขาเอามือแต่ที่หลังเธอเล็กน้อยก่อนถ่ายร
ชายหนุ่มขึ้นรับรางวัลก่อนที่จะกล่าวขอบคุณ เขาดีใจจนแทบจะร้องไห้ น้ำเสียงสั่นเคลือ“ขอบคุณครับ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้รับรางวัลใหญ่แบบนี้ ผมดีใจจนพูดไม่ออกเลยครับ ทุกคนโปรดเข้าใจผมด้วยนะครับ ขอบคุณมาก ๆ ครับ อ่อ ที่จริงแล้ว ผมกำลังมองหาผู้จัดการของผมอยู่ครับ แต่ผมหาเขาไม่เจอ รางวัลนี้ถูกมอบให้ผมโดยสมาคมผู้จัดการนักแสดงและผมก็ไม่รุ้จริงครับว่าพี่ผู้จัดการของผมก็ควรที่จะได้รับรางวัลนี้เหมือนกัน ผมดีใจจริง ๆ ครับ ตลอดการถ่ายทำ Blossome in sunshine และงานอื่น ๆมากมาย ผมได้รับความรักจากทุกคนอย่างล้นหลาม และ ถ้าไม่ได้ผู้จัดการของผมที่ทำงานได้ดีเยี่ยม ผมก็คงไม่สามารถมายืนอยู่ที่นี่ได้ในวันนี้ครับ อ่อ และที่ดูแลผมอย่างดีมาโดยมาตลอด ประธานจู ผู้บริหารคิม และผู้จัดการคัง แดวุง และครอบครัว The SunBoss Enterterinment ผมรู้สึกซาบซึงกับทุกคนจริง ๆ ครับ ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไรครับ ที่ได้รับรางวัลใหญ่ขนาดนี้ ผมดีใจที่ให้ร่วมงานกับ ทำ Blossome in sunshine และได้รับความรักมากมายจากทุกคน”“ คนแรกผู้กำกับฮา ที่คอยยื่นมือของเขามาให้ผม”“ประธานซอวู และคนที่ทำสิ่งที่น่าสนใจจากที่ไม่มีอะไรเลย คนเขียนบท อึนซุกกับ
ปลายเดือนกันยายน คาปรี สวีเดนเกาะคาปรี Capri หมู่เกาะในทะเลติร์เรเนียน อยู่ทางทิศใต้ของอ่าวเนเปิลส์ แคว้นกัมปาเนีย ประเทศอิตาลี เมืองหลักซึ่งมีชื่อเดียวกับเกาะนี้ มีเมืองใหญ่ๆอยู่สองเมือง คือ เกาะคาปรี (Capri) อยู่ด้านล่างของเกาะ อนาคาปรี (Anacapri) อยู่บนภูเขาสูง สถานที่ตากอากาศ ตั้งแต่สมัยโรมัน เกาะคาร์ปรีมีเสน่ห์ในเรื่องของความหรูหรา แต่ห้อมล้อมไปด้วยธรรมชาติที่แสนสงบสวยงามชวนฝัน ทุกคนเดินทางมาถึงอิตาลีเพื่อถ่ายงานตามที่เคยวางแผนเอาไว้ ทุกคนต่างช่วยกันทำงานใช่เวลาในการถ่าย 1 สัปดาห์ เปลี่ยนการถ่ายแฟชั่นไปในสถานที่ต่างๆทั่วเกาะวันพักกองของซองแทฮยอง 1 สัปดาห์ เขาจึงเลือกบินตามหญิงสาวมาหาหญิงสาวที่อิตาลี ซึงเขาอยู่ได้เพียงสองวัน ก็ต้องบินกลับเกาหลีเพื่อไปงานอีเวนท์ ชายหนุ่มมาหาหญิงสาว“สวัสดีครับที่รัก” ชายหนุ่มทักทายคนรักของเขาก่อนที่จะทักทายทีมสไตลิสต์ทีมงานที่ทำงานร่วมกับเธอ ก่อนที่จะพาเธอออกมาคุยข้างนอก“คุณมาที่นี่ได้ยังไงคะ คุณไม่ถ่ายหนังเหรอ คุณมีงานอีกสองวันนิ”“ผมจะตอบคำถาไหนของคุณก่อนดีครับ ผมมาหาเพราะผมคิดถึงคุณ”“ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ แต่คุณบินไปบินกลับแบบนี้เหนื่อยแย่เลย ฉ