This chapter is dedicated to Kc Ecoras. Thank you for giving my book a 5 star review! Here's the updates na po. Thank you so muchhh! ⸜(。˃ ᵕ ˂ )⸝♡
Tumigil sa pagkain si Sebastian at kinuha ang cellphone ng anak. “What is it?” tanong nito. “Sa Sabado na ang kaarawan ng lola ko,” sabi ni Trixie. “Sana sabihin mo kay Xyza na sumama sa akin pauwi sa bahay ng lola niya at huwag nang umalis sa araw na iyon.” Narinig ito ni Sebastian at tumugon, “Alright.” Pagkatapos ay nagtanong pa siya, “What else?” “Kukunin ko siya sa Biyernes ng gabi para isama pauwi sa amin.” “Okay.” Nakahinga nang maluwag si Trixie matapos makuha ang sagot ni Sebastian. Saglit siyang natigilan bago sinabing, “Salamat.” “Mm,” sagot lang ni Sebastian. Hindi na siya nagtanong kung pupunta ba si Sebastian sa kaarawan ni Ginang Salvador, tulad ng hindi rin niya ito tinanong noong iniabot niya rito ang imbitasyon. Wala rin namang dahilan para itanong pa niya ngayon. Lalo pa’t ibinigay na sa kanya ni Sebastian ang regalong binili nito mula sa auction noon, isang malinaw na pahiwatig na nais nitong si Trixie na lang ang mag-abot ng regalo sa kaniyang lola para s
Dumating ang Biyernes ng gabi. Pagkatapos ng trabaho, dumiretso si Trixie sa bahay ni Sebastian. Pagpasok niya, nagulat siya nang makitang nasa bahay ang lalaki. Medyo bihira itong mangyari dahil madalas wala ito sa ganoong oras. Nasa telepono si Sebastian at mukhang abala. Nang marinig niya ang mga yabag ni Trixie, saglit siyang lumingon ngunit agad ding bumalik sa pakikipag-usap sa telepono. Alam na rin ng kasambahay na kukunin ni Trixie si Xyza para isama sa bahay ng mga Salvador kinagabihan. Dahil dito, pinauna na niyang ipaghanda ng pagkain si Trixie at Xyza upang makakain muna bago umalis. Ngunit sinabi ni Trixie, “Hindi na.” “Ah... eh...” Nag-aalangan ang kasambahay at tumingin kay Sebastian, naghihintay ng magiging desisyon nito. Hindi pa tapos sa pakikipag-usap si Sebastian, pero tila narinig niya ang pag-uusap ng dalawa. Bahagya niyang inilayo ang cellphine sa tenga, tumingin sa kanila, at nagsalita, “Just follow what she said.” Pagkatapos ay bumalik na siya sa kany
Pasado alas-nueve ng umaga, unti-unti nang dumating ang mga bisitang malalapit sa pamilya Salvador. Sa gabi naman ay magtitipon sila sa hotel na kanilang ni-reserve para sa opisyal na pagdiriwang ng kaarawan. Habang abala si Trixie sa pagtanggap ng mga bisita, napansin ni Shaun na ang anak nitong si Venus ay lumapit kay Xyza na nakaupo sa isang tabi, tila malalim ang iniisip. Inabot ni Venus ang pisngi ni Xyza at nagtanong, "Ano'ng iniisip mo, Xyza? Bakit parang wala ka sa sarili?" Narinig iyon ni Trixie at agad niyang naisip na si Wendy ang iniisip ni Xyza. Totoo naman na sinunod ni Xyza ang bilin ni Sebastian na manatili sa bahay ng pamilya Salvador at huwag gumala. Pero halatang wala naman talaga sa pamilya Salvador ang isip nito. Ilang beses nang nagpadala ng mensahe ang bata sa kaniyang Tita Mommy sa araw na iyon, ngunit tila abala ito at hindi gaanong nakakasagot. Nang dumating ang hapon, nagtungo na sila sa hotel. Pagdating ng alas-sais, isa-isang dumating na rin
Nagbigay rin si Trixie ng mga imbitasyon kina Casper at Racey.Sakto namang kadarating lang nila.Alam din nila kung ano ang nangyari sa pagitan ng pamilya Salvador, pamilya Tolentino, at pamilya Bolivar.Nang marinig nila ito, galit na galit si Racey at nagmura."Fuxk this bullshit! Ang bababa talaga nila! Hindi pa ako nakakita ng ganyang kawalang-hiya na tao!"Tinatapik-tapik naman ni Casper sa balikat si Trixie bilang pag-alo.Makalipas ang ilang sandali, tumunog ang cellphone ni Casper. Nang makita niya ang mensahe, sandali siyang natigilan saka ngumiti at sinabing, "Tatawag ako ng tao para sa'yo."Naguguluhan si Trixie. "Ha?"Ngumiti si Casper. "Malalaman mo rin mamaya."Kasabay nito...Habang patuloy na dumarating ang mga bisita, parehong nakangiti ang matandang Tolentino, Soledad Bolivar, at ilan pang miyembro ng pamilya.Tulad ng hula nina Trixie at ng iba pa, naalala nga nila ang kaarawan ni Angelina Salvador.Hindi, mas tama sigurong sabihin na dahil sa maraming taon nilang
Samantala... Kahit marami na sa mga bisita ang nagsi-uwian, natapos naman ni Angelina Salvador ang lahat ng kailangang ayusin. Nang matiyak niyang nakaalis na ang karamihan at nasa maayos na kalagayan ang mga natitira, lumabas siya sa entablado upang magbigay ng kanyang mensahe. Nagbigay siya ng isang mahinhin ngunit taimtim na ngiti bago nagsimulang magsalita. "Magandang gabi sa inyong lahat," bungad niya na may bahagyang ngiti. "Alam kong marami na ang umuwi, pero labis pa rin akong nagpapasalamat sa inyong mga nanatili. Maraming salamat po sa inyong pagdalo." Saglit siyang luminga sa paligid, waring tinitiyak na ayos na ang lahat. "Gusto kong ipaabot ang taos-puso kong pasasalamat sa inyong lahat na naglaan ng oras upang makasama ako sa espesyal na gabing ito. Alam kong abala kayo sa inyong mga gawain, kaya’t labis akong nagpapasalamat sa paglalaan ninyo ng oras para rito." Bahagya siyang huminto, bumuntong-hininga, at nagpakumbaba. "Gusto ko rin na humingi ng paumanhi
Napahinto si Trixie sa narinig.Nang lumingon siya, nakita niyang lumitaw sa harap niya ang matangkad at matikas na pigura ni Sebastian.Tahimik ngunit may kumpiyansang lumapit ito sa kaniyang Lola at bumati, "Maligayang kaarawan po, Lola."Iniabot niya ang hawak na kahon ng regalo gamit ang dalawang kamay at nagpatuloy, "Hindi ko po alam kung nagustuhan ninyo ang nauna kong regalo, kaya naghanda po ako ng isa pa. Sana po ay magustuhan ninyo ito."Napawi bigla ang ngiti ni Lola Angelina nang makita si Sebastian.Tulad ng kasabihang, huwag sasaktan ang taong may dalang ngiti.Lalo na sa harap ng napakaraming bisita.Walang bakas ng tuwa sa kanyang mukha. Tinanggap lamang niya ang regalo sa malamig at pormal na paraan, para bang ngayon lang sila nagkakilala. "Salamat, ngunit hindi ka na sana nag-abala pa."Pagkatapos ay bumaling ang matandang celebrant sa waiter sa kanyang tabi. "Pakidagdag na lang ng isa pang upuan at set na pang-isa pang tao."Nang mapansin ni Sebastian si Professor S
Hindi naman niya inasahang dumalo talaga si Sebastian sa birthday party ng kanyang lola nang kusa. Hindi siya nagpapaapekto sa mga lumalabas sa bibig nito. For all she know, malamang ay utos lamang ito ng kaniyang Lola Thallia, dahil walang lakas ng loob ang matanda na harapin ang kaniyang Lola ngayon, pinilit na lang niya ang apo. Kaya pagkatapos niyang magulat, tumalikod siya at hindi na ito pinansin. Nang malaman niyang uupo ito sa kanilang mesa, hindi na rin siya gumalaw.Ayaw din ni Casper kay Sebastian kaya wala rin siyang balak na umalis sa pwesto niya.Ang pwesto nila ngayon ay sa pagitan nina Professor Somai at Trixie ang silya ni Sebastian.Samantala, si Xyza naman ay kumain na kanina pa dahil hindi na nito matiis ang gutom. Kaya naman ngayon ay naglalaro na ito ng video games sa kwarto sa itaas at hindi na sumama sa hapunan.Sa lamesa, may anim na tao mula sa pamilya Salvador, dagdag pa sina Professor Soma, Casper, at Racey, kabuuang siyam na tao sa pangunahing mesa na iy
Nang marinig ni Wendy na pumunta si Sebastian sa bahay ng pamilya Salvador, hindi siya nag-alala kahit kaunti. Alam niyang malapit si Thallia Valderama sa matandang ginang ng pamilya Salvador. Dahil hindi personal na makakadalo ang matandang Valderama sa 70th birthday na iyon, natural lamang na inutusan niya si Sebastian na pumunta roon bilang kanyang kinatawan. Matagal na niyang alam ito. Ngunit kahit alam niyang dahil lang sa utos ng matanda kaya pumunta si Sebastian sa bahay ng pamilya Salvador, hindi pa rin siya lubos na natuwa. Nang mapansin niyang iniisip ng mga tao sa paligid na nagbago na ang relasyon nila ni Sebastian dahil hindi ito dumating sa kanilang handaan at sa halip ay nagpunta sa pamilya Salvador, malakas at malamig siyang nagsalita. "Magkakaibigan sina Lola Thallia at Angelina Salvador. Pumunta lang si Sebastian sa bahay ng mga Salvador dahil sa utos ng matatanda." May mga usap-usapan noon na magkaibigan nga ang pamilya Salvador at pamilya Valderama. Ngunit dah
Pagkauwi ni Wendy sa kanyang condo, agad siyang bumagsak sa malambot niyang sofa.Matapos ang maghapong tensyon sa Astranexis, ang gusto na lang niya ngayon ay magpahinga.Sa kabila ng kanyang mahinahong panlabas na kilos kanina, hindi niya maitatangging may bahaging inis na inis siya, lalo na nang makita niyang mukhang matatag pa rin si Trixie. Pero kahit papaano, nakabawi naman siya. Hindi lang siya ang binalewala ni Trixie, kundi pati ang ama niya. Mas magiging madali ang mga susunod kong plano kung si Daddy mismo ang makakaramdam ng insulto.Inabot niya ang may batok at marahang hinilot ang kanyang balikat. Aabutin niya na sana ang basong nakapatong sa lamesita nang biglang tumunog ang kanyang cellphone.Hindi rehistradong numero ang naka-flash ngayon sa screen niya.Napakunot-noo siya.Sino ito?Nag-atubili siyang sagutin, pero sa huli, pinindot niya ang answer button at dahan-dahang inilapit ang cellphone sa kanyang tainga.Sa isang iglap, nanlaki ang kanyang mga mata, at napu
Nang marinig ni Michael ang pangalan ni Mateo Bolivar, agad siyang naging magalang sa kanyang tono. "Ah, kayo po pala si President Bolivar. It’s a pleasure to meet you."Matapos ang maikling pagpapakilala, lumingon si Wendy kay Michael at diretsong nagtanong, "President Camero, nandito ka rin ba to discuss a potential collaboration kay President Yu?""Yes," sagot ni Michael, kaswal na ipinasok ang mga kamay sa bulsa ng kanyang suot na slacks. "And you? Nandito ka rin ba for the same reason?""Oo," sagot ni Wendy, walang pagbabago sa ekspresyon. "Did you get to meet President Yu?"Michael raised a brow. "Hindi. They told me he’s on a business trip."Bahagyang ngumiti si Mateo, pero may halong pag-aalinlangan ang kanyang tono. "Ah, so totoo pala. Akala namin gawa-gawa na naman iyon ng sekretarya niya para hindi kami papuntahin sa itaas."Napakunot ang noo ni Michael. Tiningnan niya ang dalawa, saka ibinaling ang tingin sa reception area ng Astranexis. "You weren’t invited upstairs?"Umi
Bandang alas-singko ng hapon, natapos na ni Sebastian ang kanyang trabaho at agad na tinawagan si Helios."Where are you guys?"Ibinigay ni Helios ang kanilang lokasyon, at hindi na nagdalawang-isip si Sebastian na puntahan sila.Pagdating niya sa lugar, kaagad siyang nakita ni Xyza. Nagliwanag ang mukha ng bata at halos mapatalon sa tuwa."Daddy!" sigaw niya, sabay takbo papunta kay Sebastian.Bagamat mabait sa kanya si Helios at nag-enjoy siya kasama ito at si Yanyan, iba pa rin ang saya na makita ang kanyang ama.Nakasuot pa rin ng business suit si Sebastian, pero iniwan na niya ang kanyang makapal na coat sa sasakyan.Yumuko siya at agad na binuhat si Xyza, pinisil nang bahagya ang kanyang maliit na pisngi."Did you have fun with Tito Helios and Yanyan?"Mas magaan na ang pakiramdam ni Xyza ngayon. Masayang tumango ito. "Opo! Super saya!"Napahalakhak si Yanyan. "Super duper saya namin, Tito Seb! We ate ice cream po, and then we went to the arcade, and then we rode the roller coas
Bandang alas-singko ng hapon, abala pa rin si Trixie sa kanyang trabaho nang biglang tumunog ang kanyang cellphone.Isang pangalan ang lumitaw sa screen, [Xyza calling…]Napatingin siya rito nang ilang segundo bago binalik ang atensyon sa laptop. Hinayaan lang niyang patuloy na tumunog ang telepono hanggang sa tuluyang tumigil.Dalawang araw ang lumipas.Biyernes ng umaga, maaga pa lang ay muling tumawag si Xyza.Tumingin lang si Trixie sa kanyang cellphone, saka ito inilapag sa mesa. Hindi niya ito pinansin at dumiretso na lang sa kusina upang maghanda ng almusal.Sa kabilang banda, sa bahay nina Xyza, halos maitapon na ng bata ang kanyang cellphone sa sama ng loob. Pinipigilan niya ang sarili, pero kitang-kita kay Sebastian ang lungkot sa mukha ng anak. Namumula na ang mga mata nito, tila nagpipigil ng luha habang nakayuko sa kanyang plato."It's been four days..." mahina niyang bulong habang inikot ang kutsara sa kanyang cereal. "Since Saturday, apat na araw ko nang tinatawagan si
Samantala, sina Trixie at Casper ay walang kaalam-alam sa mga pinag-uusapan ng mga pamilya Bolivar at Tolentino. Habang pababa ng elevator sina Trixie at Casper, wala silang ideya na sa kabilang bahagi ng lungsod, may mga pangalan silang nababanggit. Mga pangalan na ngayon ay nagkakaroon ng mas malaking halaga sa mundo ng negosyo at impluwensya. Sanay na sila rito. Alam nilang sa sandaling pumasok sila sa isang mas malaking laro, mas marami ang magmamatyag, magmamanman, at magtatangkang gamitin sila sa kani-kaniyang pakinabang. Pagkalabas nila ng elevator, diretso sana sila sa VIP room na nirentahan nila para sa gabing ito. Ngunit bago pa sila makapasok, tatlong pigura ang lumapit sa kanila. Napatingin si Casper at bahagyang napabuntong-hininga. "Damn. I should’ve checked my calendar before stepping out of the house. Bad luck just keeps following me today. Sinusundan ba talaga ako ng malas ngayon?" Nilingon ni Trixie ang mga paparating. Sina Michael Camero, Felix Tan… at
Nang matahimik ang dalawa, may biglang naisip si Casper. "Sa tingin mo... gusto rin kayang makipag-cooperate sa atin ni Sebastian?"Kung tutuusin, parehong uri ng kumpanya ang kanila at ang Techspire.May kumpetisyon sa pagitan nila.Pero posible ring makipag-cooperate sa gitna ng kompetisyon.Di ba't interesado si Sebastian sa programming system nila noon at siya pa mismo ang lumapit para makipag-cooperate?Kung susuriin, marami rin namang proyekto kung saan pwedeng makipag-cooperate ang Techspire sa kanilang dalawang proyekto...Kalmado lang na sumagot si Trixie, "Hindi ko alam. Pero lahat naman nagsisimula sa mismong proyekto. Sa ngayon, isantabi na muna natin ang mga personal na issue.""Alam ko."Medyo mainitin man siya sa ulo, pero pagdating sa negosyo, hindi naman siya basta-basta nagpapadala sa emosyon.Sa totoo lang, umaasa talaga si Casper na tatawag si Sebastian.Pero nabigo siya.Sunod-sunod na mga tawag ang natanggap niya.Lahat ay may kinalaman sa mga bagong proyekto.P
Tahimik na tinitigan ni Sebastian ang dokumento sa kanyang harapan. Nakaukit doon ang pangalan ni Trixie, pormal na nakapirma sa kasunduang magtatapos sa kanilang kasal. Pero kahit pa ito ang huling hakbang bago sila tuluyang maghiwalay, walang kahit anong emosyong sumilay sa kanyang mukha. Sa halip, binalik niya ang atensyon kay Atty. Juan Miguel at sinimulang talakayin ang legal na aspeto ng kasunduan. "Medyo marami ang mga ari-arian, shares, at iba pang detalye sa kasunduan," ani Sebastian habang hinahagod ng tingin ang mga dokumento. "Kailangan ko ng kaunting oras para ayusin ang mga pagbabago. Kapag tapos na ang lahat ng proseso, I'll call for you again." Tumango ang abogado. "I understand, Mr. Valderama. Asahan ko na lang ang update mo." Bago tuluyang umalis, sinulyapan ni Atty. Juan Miguel si Yuan, na agad namang tumayo upang ihatid siya palabas. Sa oras na makalabas ito, nanatiling tahimik si Sebastian. Hindi niya alam kung anong dapat maramdaman sa puntong ito… dap
Nanatili si Trixie sa bahay ng pamilya Salvador nang gabing iyon. Kinabukasan, nagising si Trixie nang maaga, mas maaga pa kaysa sa nakasanayan niya. Habang nakadungaw sa bintana ng kaniyang sariling kwarto, tinanaw niya ang mga malulusog na halaman sa hardin. Napabuntong-hininga siya at nag-inat, pakiramdam niya'y maganda ang kanyang gising.Pagbaba niya sa kusina, nadatnan niyang gising na rin ang kanyang tiyahin, abala sa paghahanda ng almusal para sa kanila at sa dalawang bata.Mabango ang amoy ng nilulutong sopas, at ang tunog ng kutsarang humahalo sa kumukulong sabaw ay nakapagdulot ng kakaibang katahimikan sa isipan ni Trixie.Nang makita siya ng tiyahin niya, ngumiti ito. "Trixie, parang ang saya mo ngayon ah?"Lumapit siya upang tumulong sa pagmasa ng dough para sa pandesal. "Oo nga po eh. Maganda po ata ang naging tulog ko kagabi," sagot niya bago tinulungan ang tiyahin sa kusina.Makalipas ang ilang minuto, naupo siya sa hapag at nagsimulang kumain ng isang mangkok ng ma
Malapit nang magtanghalian noon. Matapos kumain kasama si Atty. Juan Miguel, nagtungo sina Trixie at Casper sa bahay ni Trixie upang ipagpatuloy ang kanilang pagsusulat ng thesis. Samantala, sa Valderama Group, nagsisimula pa lang si Sebastian sa pag-review ng mga dokumento nang tumunog ang kanyang cellphone. Walang pag-aalinlangan niyang sinagot ito. "Hello, Sebastian Valderama speaking. Who's this?" "Good morning, Mr. Valderama. I'm Attorney Juan Miguel Castillo, Ms. Trixie Salvador's legal counsel. My client has already signed the divorce papers and has entrusted me with the next steps. Do you have time to meet today, Mr. Valderama?" Saglit na natahimik si Sebastian. Itinuon niya ang tingin sa mga dokumentong nasa kanyang harapan, pero hindi niya magawang ipagpatuloy ang pagbasa. May kung ano sa kanyang dibdib sa narinig. "I still have two conference meeting left for today, I can't go out," aniya, malamig ang boses. "But you can come here at Valderama Group tomorrow, maybe 10