Ilang sandali pa nga na pinakatitigan ni Raymond si Sophia bago nga ito huminga ng malalim at saka nya ibinigay ang kanyang cellphone rito.Agad naman na tinawagan ni Sophia si Lawrence at ang kanya ngang assistant ang sumagot. At halata nga ni Sophia na hindi na nais pa ni Lawrence na makipagkita kay Raymond.Sa simula nga ay tila ba gusto na ng assistant ni Lawrence na tapusin na kaagad ang kanilang tawag ngunit nang marinig nga nito na si Sophia ang tumawag ay napamulagat nga ito.Agad naman nga nitong tinawagan si Lawrence at agad naman din nga ito na sumagot.“Sophia? Diyos ko ikaw nga ba ito? Bakit mo ginagamit ang cellphone ni Mr. Raymond?” kunot noo pa na tanong ni Lawrence kay Sophia pagkasahot nito sa tawag ng dalaga. “Sophia parang masama yata ang pakiramdam mo. May nangyari ba sa’yo? Gusto mo ba na ipadala ko ang personal doctor ko para sa’yo? Para kasing hindi ayos ang lagay mo,” pagpapatuloy pa nga ni Lawrence.Kung gaano nga kasarkastiko at kalamig si Lawrence kay Raym
CHAPTER 179Hindi kasi kayang makita ni Raymond na nasasaktan si Sophia. Hindi niya kaya na makita na pinapabayaan nito ang kanyang sarili. Dahil masyado nga niyang iniingatan si Sophia.“Hindi ko naman talaga nararamdaman ang sakit,” mahinang sabi ni Sophia habang may pilit na ngiti nga ang nakapaskil sa kanyang labi. Mas matindi kasi ang kirot sa may ibabang tiyan niya kaysa sa sa iba pang bahagi ng kanyang katawan kaya naman hindi na nga niya gaano napapansin ang iba pang massakit sa kanya.“Gusto ko lamang makatulong sa’yo,” dagdag pa ni Sophia.Alam naman ni Raymond na kahit ano pa nga ang sabihin niya kay Sophia sa mga oras na iyon ay hindi nga ito makikinig sa kanya. Pareho kasi silang dalawaa na may ganitong personalidad— matigas ang loob at hindi madaling nagpapakita ng kanilang kahinaan.“Kakausapin ko si Dr. Gerome para ipaghanda ka ng wheelchair. Mas makabubuti sa’yo na gumamit ka na muna no’n sa mga susunod pa na mga araw para hindi ka gaanong mahirapan,” sabi ni Raymond.
Halos matumba naman nga sa malamig na sahig si Francis dahil sa lakas ng pagkakasuntok sa kanya ni Raymond pero agad din naman nga siyang nakabawi.“Raymond may ebidensya ka ba sa sinasabi mo na iyan?” galit na tanong ni Francis rito.Matalim na puno ng galit at hinanakit pa nga na tinitigan ni Francis si Raymond. Ang matinding poot niya rito ang pumuno sa kanyang isipan at tinatabunan nga noon ang anumang iba niyang emosyon.“Ano pa bang ebidensya ang kailangan mo?” gigil na gigil pa na sigaw ni Raymond habang nakakuyom nga ang kanyang kamao dahil sa galit.“Ginamit niyo ang kontrata na iyon para pilitin ako na umalis ng bansa at pagkatapos ay pinagplanuhan nyo na saktan si Sophia. Hind ba’t ang lahat ng ito ay ginawa nyo para pigilan siya na dumalo sa financial summit?” galit pa na sigaw ni Raymond kay Francis.“Financial summit?” nakangisi pa na sabi ni Francis at may panunuya pa nga sa kanyang tinig. At ni wala nga kahit na katiting na pagsisisi ang makikita sa kanyang mga mata.A
Sa mga sandali nga na iyon ay hindi na naisip pa ni Raymond ang mga koneksyon, ang impluwensya at maging ang kanyang sariling kumpanya mismo. At ang tangi lamang na nasa isip niya ngayon ay walang iba kundi si Sophia lamang.Muli ngang bumalik sa kanyang isipan ang mukha ni Sophia na namumugto ang mga mata, luhaan, niyayakap siya ng mahigpit at nanginginig ang tinig habang sinasabi na wala na nga ang bata. Kaya naisip niya na kailangan na mayroon nga siyang gawin.Lalo naman nga na naging malamig ang mga mata ni Francis. Sinundan nga niya ng tingin ang papalayong si Raymond.“Raymond,” tawag ni Francis dito.Napatigil naman ss kanyang paglalakad si Raymond pero hindi na nga siya nag abala pa na lumingon kay Francis.“Wala akong kinalaman sa nangyari na iyon kay Sophia,” seryoso na sabi ni Francis.”Hinding hindi ko magagawa ang bagay na iyon sa kanya,” pagpapatuloy pa niya.Hindi naman na nga siya pinansin pa ni Raymond. Tahimik na lamang nga ito na nagpatuloy sa kanyang paglalakad a
CHAPTER 180Hindi nga lubos maisip ni Francis na magiging ganito si Sophia na kinamumuhian siya habang minamahal naman nito si Raymond ngayon.Ang babae na dapat sana ay sa kanya ay sa huli nga ay naging kasintahan at naging pagmamay ari na nga ng ibang lalaki. Siya rin naman kasi mismo ang dahilan ng paglayo nito sa kanya at siya rin talaga ang tunay na may kasalanan.Lalo ngang dumilim ang mga mata ni Francis. Dahan dahan na nga siyang tumayo at saka nga siya tumitig sa monitor kung saan makikita niya si Sophia na nagising na at tahimik na nagbabasa ng mga dokumento sa loob ng kanyang silid.Napakaganda pa rin nga talaga ng mukha ni Sophia— banayad nga ito, perpekto at puno ng dignidad. At kahit pa nga may sakit siya ay hindi pa rin nito natatakpan ang kanyang kakaibang alindog.Hindi na nga napigilan pa ni Francis na abutin ng kanyang kamay ang screen ng monitor na iyon upang haplusin ang pisngi ni Sophia ngunit malamig na screen lamang nga ang kanyang naramdaman. Walang init, wala
Narinig naman nga ni Dr. Gerome ang malakas na tunog ng pagkabasag mula sa silid ni Francis kaya naman agad nga siyang pumunta roon. At nang makita nga niya ang basag basag na screen na nakakalat doon ay bigla ngang bumigat ang ekspresyon ng kanyang mukha.“Sa tingin ko ay wala ka na talaga sa tamang katinuan,” iiling iling pa na sabi ni Dr. Gerome habang naglalakad nga ito papalapit kay Francis. Inilapag na nga muna niya sa mesa ang dala niyang kahon na may laman na mga gamot at saka nya tiningnan si Francis.“Francis ano ba talaga ang gusto mong mangyari? Kung tapos na kayo ni Sophia ay bakit hindi mo pa tigilan ang panggugulo sa kanila? Bakit hindi mo na lang ipagpatuloy ang buhay mo?” sunod sunod pa na tanong ni Dr. Gerome kay Francis. “Sa pagitan ninyong dalawa ni Sophia hindi ba at ikaw naman talaga ang may kasalanan ng lahat ng ito?” deretsahan pa na tanong ni Dr. Gerome at ang tinutukoy nya ay ang mga hindi pagkakaunawaan sa pagitan nila Francis at ni Sophia.Madalas nga ay n
Bigla ngang nagbago nag ekspresyon ng mukha ni Raymond at bigla ngang naging malamig ang kanyang mga mata.“Sige. Pupunta na ako r’yan,” sagot ni Raymond.Matapos nga na maibaba ni Raymond ang tawag na iyon ay agad nga siyang lumapit kay Sophia na nakahiga sa hospital bed.“Phia may nangyari kasi sa kuya Miguel ko kaya kailangan kong umuwi muna sa amin,” sabi ni Raymond kay Sophia at saka nga niya hinawakan ang kamay nito. “Babalik naman ako kaagad. Pangako,” dagdag pa niya.Ramdam naman ni Sophia na medyo ayos naman na din ang kanyang pakiramdam nitong mga nakaraang mga araw. At alam din naman niya ang kalagayan ng kapatid ni Raymond na si Miguel at nag aalala rin naman sya para rito.Agad naman na tumango si Sophia kay Raymond at saka nya nga ito nginitian.“Sige lang. Puntahan mo na ang kuya Miguel mo. Wag mo akong intindihin dito dahil ayos lang naman ako,” sagot ni Sophia kay Raymond.Pagkasabi ni Sophia no’n ay agad na rin nga na umalis si Raymond. Ngunit pagkalabas nga ni Raymo
CHAPTER 1Habang umiinom ng gamot si Sophia ay bigla namang tumunog ang kanyang phone kaya naman dali dali na nya iyong kinuha at nakita nga nya na ang kanyang matalik na kaibigan na si Karylle ang nagmessage sa kanya kaya naman agad na nga nya iyong binuksan.“Girl, Bumalik na pala ang asawa mo,” basa ni Sophia sa mensahe ng kanyang kaibigan. Kaya naman bigla syang natigilan dahil doon. Higit isang buwan din kasi silang walang komunikasyon ng kanyang asawa matapos itong ipadala ng ama nito sa ibang bansa para pamahalaan ang kumpanya ng pamilya nito roon.“Hindi ko alam na bumalik na pala siya ng bansa,” sagot ni Sophia sa kanyang kaibiganBigla namang tumunog muli ang kanyang phone kaya agad na nga nya itong binuksan muli.“Bumalik na sya at alam mo ba na mayroon syang kasamang babae na mukhang mas bata pa sa kanya at kilalang kilala mo rin,” sagot pa ni Karylle sa kanyang kaibigan at kalakip pa ng kanyang mensahe ay isang larawan at nakita nga roon ni Sophia ang kanyang asawa na
Bigla ngang nagbago nag ekspresyon ng mukha ni Raymond at bigla ngang naging malamig ang kanyang mga mata.“Sige. Pupunta na ako r’yan,” sagot ni Raymond.Matapos nga na maibaba ni Raymond ang tawag na iyon ay agad nga siyang lumapit kay Sophia na nakahiga sa hospital bed.“Phia may nangyari kasi sa kuya Miguel ko kaya kailangan kong umuwi muna sa amin,” sabi ni Raymond kay Sophia at saka nga niya hinawakan ang kamay nito. “Babalik naman ako kaagad. Pangako,” dagdag pa niya.Ramdam naman ni Sophia na medyo ayos naman na din ang kanyang pakiramdam nitong mga nakaraang mga araw. At alam din naman niya ang kalagayan ng kapatid ni Raymond na si Miguel at nag aalala rin naman sya para rito.Agad naman na tumango si Sophia kay Raymond at saka nya nga ito nginitian.“Sige lang. Puntahan mo na ang kuya Miguel mo. Wag mo akong intindihin dito dahil ayos lang naman ako,” sagot ni Sophia kay Raymond.Pagkasabi ni Sophia no’n ay agad na rin nga na umalis si Raymond. Ngunit pagkalabas nga ni Raymo
Narinig naman nga ni Dr. Gerome ang malakas na tunog ng pagkabasag mula sa silid ni Francis kaya naman agad nga siyang pumunta roon. At nang makita nga niya ang basag basag na screen na nakakalat doon ay bigla ngang bumigat ang ekspresyon ng kanyang mukha.“Sa tingin ko ay wala ka na talaga sa tamang katinuan,” iiling iling pa na sabi ni Dr. Gerome habang naglalakad nga ito papalapit kay Francis. Inilapag na nga muna niya sa mesa ang dala niyang kahon na may laman na mga gamot at saka nya tiningnan si Francis.“Francis ano ba talaga ang gusto mong mangyari? Kung tapos na kayo ni Sophia ay bakit hindi mo pa tigilan ang panggugulo sa kanila? Bakit hindi mo na lang ipagpatuloy ang buhay mo?” sunod sunod pa na tanong ni Dr. Gerome kay Francis. “Sa pagitan ninyong dalawa ni Sophia hindi ba at ikaw naman talaga ang may kasalanan ng lahat ng ito?” deretsahan pa na tanong ni Dr. Gerome at ang tinutukoy nya ay ang mga hindi pagkakaunawaan sa pagitan nila Francis at ni Sophia.Madalas nga ay n
CHAPTER 180Hindi nga lubos maisip ni Francis na magiging ganito si Sophia na kinamumuhian siya habang minamahal naman nito si Raymond ngayon.Ang babae na dapat sana ay sa kanya ay sa huli nga ay naging kasintahan at naging pagmamay ari na nga ng ibang lalaki. Siya rin naman kasi mismo ang dahilan ng paglayo nito sa kanya at siya rin talaga ang tunay na may kasalanan.Lalo ngang dumilim ang mga mata ni Francis. Dahan dahan na nga siyang tumayo at saka nga siya tumitig sa monitor kung saan makikita niya si Sophia na nagising na at tahimik na nagbabasa ng mga dokumento sa loob ng kanyang silid.Napakaganda pa rin nga talaga ng mukha ni Sophia— banayad nga ito, perpekto at puno ng dignidad. At kahit pa nga may sakit siya ay hindi pa rin nito natatakpan ang kanyang kakaibang alindog.Hindi na nga napigilan pa ni Francis na abutin ng kanyang kamay ang screen ng monitor na iyon upang haplusin ang pisngi ni Sophia ngunit malamig na screen lamang nga ang kanyang naramdaman. Walang init, wala
Sa mga sandali nga na iyon ay hindi na naisip pa ni Raymond ang mga koneksyon, ang impluwensya at maging ang kanyang sariling kumpanya mismo. At ang tangi lamang na nasa isip niya ngayon ay walang iba kundi si Sophia lamang.Muli ngang bumalik sa kanyang isipan ang mukha ni Sophia na namumugto ang mga mata, luhaan, niyayakap siya ng mahigpit at nanginginig ang tinig habang sinasabi na wala na nga ang bata. Kaya naisip niya na kailangan na mayroon nga siyang gawin.Lalo naman nga na naging malamig ang mga mata ni Francis. Sinundan nga niya ng tingin ang papalayong si Raymond.“Raymond,” tawag ni Francis dito.Napatigil naman ss kanyang paglalakad si Raymond pero hindi na nga siya nag abala pa na lumingon kay Francis.“Wala akong kinalaman sa nangyari na iyon kay Sophia,” seryoso na sabi ni Francis.”Hinding hindi ko magagawa ang bagay na iyon sa kanya,” pagpapatuloy pa niya.Hindi naman na nga siya pinansin pa ni Raymond. Tahimik na lamang nga ito na nagpatuloy sa kanyang paglalakad a
Halos matumba naman nga sa malamig na sahig si Francis dahil sa lakas ng pagkakasuntok sa kanya ni Raymond pero agad din naman nga siyang nakabawi.“Raymond may ebidensya ka ba sa sinasabi mo na iyan?” galit na tanong ni Francis rito.Matalim na puno ng galit at hinanakit pa nga na tinitigan ni Francis si Raymond. Ang matinding poot niya rito ang pumuno sa kanyang isipan at tinatabunan nga noon ang anumang iba niyang emosyon.“Ano pa bang ebidensya ang kailangan mo?” gigil na gigil pa na sigaw ni Raymond habang nakakuyom nga ang kanyang kamao dahil sa galit.“Ginamit niyo ang kontrata na iyon para pilitin ako na umalis ng bansa at pagkatapos ay pinagplanuhan nyo na saktan si Sophia. Hind ba’t ang lahat ng ito ay ginawa nyo para pigilan siya na dumalo sa financial summit?” galit pa na sigaw ni Raymond kay Francis.“Financial summit?” nakangisi pa na sabi ni Francis at may panunuya pa nga sa kanyang tinig. At ni wala nga kahit na katiting na pagsisisi ang makikita sa kanyang mga mata.A
CHAPTER 179Hindi kasi kayang makita ni Raymond na nasasaktan si Sophia. Hindi niya kaya na makita na pinapabayaan nito ang kanyang sarili. Dahil masyado nga niyang iniingatan si Sophia.“Hindi ko naman talaga nararamdaman ang sakit,” mahinang sabi ni Sophia habang may pilit na ngiti nga ang nakapaskil sa kanyang labi. Mas matindi kasi ang kirot sa may ibabang tiyan niya kaysa sa sa iba pang bahagi ng kanyang katawan kaya naman hindi na nga niya gaano napapansin ang iba pang massakit sa kanya.“Gusto ko lamang makatulong sa’yo,” dagdag pa ni Sophia.Alam naman ni Raymond na kahit ano pa nga ang sabihin niya kay Sophia sa mga oras na iyon ay hindi nga ito makikinig sa kanya. Pareho kasi silang dalawaa na may ganitong personalidad— matigas ang loob at hindi madaling nagpapakita ng kanilang kahinaan.“Kakausapin ko si Dr. Gerome para ipaghanda ka ng wheelchair. Mas makabubuti sa’yo na gumamit ka na muna no’n sa mga susunod pa na mga araw para hindi ka gaanong mahirapan,” sabi ni Raymond.
Ilang sandali pa nga na pinakatitigan ni Raymond si Sophia bago nga ito huminga ng malalim at saka nya ibinigay ang kanyang cellphone rito.Agad naman na tinawagan ni Sophia si Lawrence at ang kanya ngang assistant ang sumagot. At halata nga ni Sophia na hindi na nais pa ni Lawrence na makipagkita kay Raymond.Sa simula nga ay tila ba gusto na ng assistant ni Lawrence na tapusin na kaagad ang kanilang tawag ngunit nang marinig nga nito na si Sophia ang tumawag ay napamulagat nga ito.Agad naman nga nitong tinawagan si Lawrence at agad naman din nga ito na sumagot.“Sophia? Diyos ko ikaw nga ba ito? Bakit mo ginagamit ang cellphone ni Mr. Raymond?” kunot noo pa na tanong ni Lawrence kay Sophia pagkasahot nito sa tawag ng dalaga. “Sophia parang masama yata ang pakiramdam mo. May nangyari ba sa’yo? Gusto mo ba na ipadala ko ang personal doctor ko para sa’yo? Para kasing hindi ayos ang lagay mo,” pagpapatuloy pa nga ni Lawrence.Kung gaano nga kasarkastiko at kalamig si Lawrence kay Raym
CHAPTER 178“Sophia, nababaliw ka na ba talaga?” may halong galit ang boses ni Khate na tanong kay Sophia nang makabawi nga siya sa kanyang pagkagulat.“Kaya ko ang sarili ko,” baliwalang sagot ni Sophia at nanatili nga siyang kalmado. “Wala ka naman nang kinalaman pa rito,” dagdag pa niya at sakanga niya itinaasang kanyang kamay atsaka nya pinunasan ang dugo na dumaloy mula sa braso nya.Tahimik naman nga ang buong silid habang nakasarado nga ang pinto nito. At sa gitna nga ng katahimikan na iyon ay nanginginig nga na tumayo si Sophia at mahigpit nga siyang kumapit sa dingding upang hindi nga siya matumba. At kahit nga hirap pa talaga siyang tumayo ng matagal ay pinilit nga niya na itulak palayo ang kamay ni Khate at saka nya marahan na binuksan ang pinto ng kaunti. Gusto kasi niyang marinig ang pinag uusapan ng nasa labas.Kanina lang nga si Raymond ay umalis na nga patungong ibang bansa upang dumalo sa isang financial summit para sa isang mahalagang kasunduan. Ngunit sa hindi nga i
Maaari nga na magmukha ngang matapang at walang bahid ng kahinaan si Sophia ngunit kagaya nga ng ibang tao ay may pagkakataon pa rin talaga na parang gusto niyang sumandal sa ibang tao.At kanina lang nga ay may hinahanap na nga na tao si Sophia at walang iba iyon kundi si Raymond. Sa puso kasi niya ay tila ba ito nga ang taong mapagkakatiwalaan niya na pakitaan ng kanyang kahinaan. Dahil si Raymond nga ang tanging tao na hindi nga siya huhusgahaan. At siya nga ang tanging tao na mahal niya. At bilang kapalit nga noon ay minahal nga rin siya nito pabalik ng walang pag aalinlangan.Bigla ngang namuo ang pait sa lalamunan ni Khate. Bigla ngang sumama ang kanyang pakiramdam at wala nga siyang masabi. Wala nga siyang magawa kundi ang panoorin na nga lang sila Raymond at Sophia at nanatilina lamang nga siya sa isang tabi.Samantala naman si Raymond ay tahimik na tinititigan ang babae na minamahal niya. Ang babae na laging may takot sa puso tuwing nasa harapan niya. Bigla ngang nagdilim an