Nakaayos na ako para sa birthday party ng aking asawa. Hindi naman masyadong bongga ang selebrasyon ni Demetri. Wala raw sana siyang balak magpa-party rito sa mansiyon, pero pinagbigyan niya ang hiling ng kanyang ama. Dahil nga masyadong pribado ang asawa ko, nag-set siya ng mga kondisyon, lalo na pagdating sa mga bisita. Limitado lang ang inimbetahan niya, at ayaw niyang may makapasok na media dahil naririto raw ako. Kapwa kami sinabihan ni Don Demetrius na ilantad na namin ni Demetri ang aming relasyon bilang mag-asawa sa media, pero hindi pumayag ang asawa ko. Hindi pa raw ito ang tamang oras para ihayag sa mundo ang aming pagsasama. Sumang-ayon naman ako sa kanya. We have only been married for four months, and everything is still so fresh. That news is highly controversial, especially considering that Marcus and I have been apart for just four months. Napatitig ako sa salamin noong pumasok si Demetri sa loob ng kwarto. Nakaupo pa rin ako sa harap ng vanity mirror, pinagmam
**Third Person POV** "Talagang proud pa siya na inagaw lang niya si Snow sa akin." May poot na bulong ni Marcus sa sarili habang nakatingin sa entablado kung saan nakatayo si Demetri, kasama ang babaeng matagal na niyang minahal. Napalingon naman si Feurene sa katabi niya, agad na napansin ang nag-aapoy na galit sa mga mata ni Marcus. Sukdulan sa langit ang poot nito sa sariling kapatid, halatang hindi matanggap ang nangyari. Hindi naman mapigilan ni Feurene ang masaktan. Paano nga ba siya hindi masasaktan? Hanggang ngayon, si Snow pa rin ang mahal ni Marcus. Palihim siyang napabuntong-hininga, pilit na pinipigilan ang sariling maluha habang paulit-ulit na pinuputol ng katotohanan ang natitirang pag-asa sa puso niya. Kung si Marcus ay hindi pa rin makalimot kay SnowâĶ ganoon rin siya sa kanya. Si Marcus pa rin ang mahal niya. Ngunit, tulad ng dati, wala siyang magawa kundi ang magparaya. Kung ito lang ang paraan para mapasaya si Marcus, handa siyang tiisin ang sakit. Hindi siy
"Okay, break time muna!" anunsyo ng director sa lahat ng staff, stuntmen, crew, at talents na kasali sa shoot ng pelikula namin. This is our last day of taping in Baguio. Tomorrow, lilipad na kami patungong Palawan para ipagpatuloy ang shoot. Puspusan ang trabaho namin nitong mga nakaraang araw, may mga eksenang inaabot ng madaling araw, kaya sobrang nakakapagod at nakakapuyat. "Tamlay mo today, Fourth," puna ko sa leading man ko. "Hangover, puyat, at pagod," sagot niya, halatang walang buhay. Pero kahit wala siya sa mood, nagagawa pa rin niyang ma-deliver ang bawat eksena. Ang problema lang, ilang beses na siyang napagalitan ng director dahil natatagalan siya sa ibang takes. Naalala kong may food truck na pinadala si Demetria. Wala talagang palya ang babaeng iyon sa pagsuporta sa amin ni Fourth. Kaya naisipan kong mag-order ng milk tea. "Anong gusto mo?" tanong ko sa kanya. "Iced coffee," sagot niya. Pagbalik ko, iniabot ko sa kanya ang iced coffee niya habang sumimsim a
**Third Person POV** "Kuya Marcus, matatagalan pa ba?" tanong ni Ice habang nakatingin sa kanya. Nasa isang yate na sila sa Nguyen South Port, hinihintay ang pagdating ng mga tauhan niyang kumidnap kay Snow. "Sandali na lang," sagot ni Marcus. Katatapos lang siyang tawagan ng mga tauhan at malapit na sila sa destinasyon. Napansin niya ang paparating na grupo ng mga tauhang inutusan ni Ryndell. Agad niyang itinuro ang mga ito kina Ice at Amara. "Ayan na sila," aniya, saka lumingon sa dalawa. "Diyan lang muna kayo." Walang pag-aalinlangan niyang sinalubong ang mga tauhan. Marami sila, at isa sa kanila ang may bitbit na babaeâsi Snow. Nang makalapit siya, agad na ibinaba ng tauhan ang bihag. Hindi na siya nag-aksaya ng oras at niyakap ito nang mahigpit, kahit natatakpan pa rin ang mukha nito. "Kailangan na nating umalis!" sigaw ni Ice mula sa yate. " Thank you," pasalamat niya sa mga tauhan. Walang pag-aalinlangan binuhat ni Marcus ang babae gaya ng isang sako ng bigas a
**Snow's POV** "Are you okay?" pang-limang tanong ni Fourth habang nasa beach kami. Pareho kaming nakaupo sa mapinong buhangin. May iilang eksena kasi na kukunan dito, kaya narito ang buong production team. After finishing one scene, binigyan kami ng 15-minute break. "No," sagot ko, nakatanaw sa malayo. Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Fourth. Ilang beses na siyang napabuntong-hininga kahit nasa malayo ang isipan ko ay ramdam ko ang pag-aalala niya sakin. Hindi ko na kailangang sabihin pa kung ayos lang ako. Alam niya. He knows Iâm carrying something heavy ngunit gusto niya ay ako mismo ang mag-open up sa problemang dala-dala ko. Demetri didnât come with me to Palawan. Instead, he sent Tiara and some of his men to accompany me. Bigla siyang nagbago ng isip kahapon, just when we were about to leave for the penthouse where two helicopters were waiting for us. And then, pagkarating namin sa luxury resort, nakatanggap ako ng text galing kay Marcus. He told me the truth. And no
**Demetri's POV** "How many chances are you going to give her, Demetri?" tanong ni Vaughn, sakin na may halong inis ang boses. "You've completely lost your mind over that woman. One day, the same people who put you in power will be the ones to tear you down. The demand for illegal bombs and drugs in your territory has dropped because they say youâre too busy with other things. Theyâre taking their business elsewhere," aniya bago pinagalaw ang queen piece. Nasa isang VIP lounge kami ng isang mamahaling resort, kaming dalawa lang ang naroon. Seryoso kaming nag-uusap habang sabay na naglalaro ng chess. Itinuon ko ang tingin ko kay Vaughn, na ngayon ay mukhang ganap nang babae lalo na sa suot niyang pekeng dibdib na bahagyang umaalog tuwing gumagalaw siya. "You really take this act seriously, don't you? Looks like you have no intention of going back to being a man," puna ko, sinisipat ang pagka-flawless ng disguise niya as a seductress. Vaughn smirked. "Why would I? Itâs fun preten
**Snow's POV** "How's the shoot? Marami ba kayong natapos na scene ngayong araw? And bakit parang ang aga yata ng balik mo sa resort?" sunod-sunod na tanong ni Demetri sa akin pagpasok namin sa exclusive room. Hindi ko siya pinansin. I went straight to the couch at hinubad ko ang suot kong stocking. "Let me help you," aniya bago lumuhod sa harapan ko. Napatitig ako sa kanya habang marahan niyang hinubad ang suot kong stocking. Pero hindi pa rin mawala sa loob ko ang pagkairita. He had the nerve na magsaya kasama ang babaeng iyon. Naiinis ako. Naiirita sa kalandian nila kanina sa loob ng elevator. Hindi ko tuloy maiwasang kagatin ang ilalim ng aking labi dahil sa inis. "Done," aniya bago nakipagtitigan sa akin. Dumako ang tingin ko sa pisngi niyang may bakas ng lipstick. "Mukhang nag-e-enjoy ka naman na may kasamang iba sa tuwing may trabaho ako. Why donât you let me have fun outside too?" sarkastikong saad ko. "Gusto ko rin makipagharutan sa iba," dagdag ko pa. "No," ag
**Feurene's POV** "Hindi ka talaga titigil hangga't hindi ka niya napapatay?" I asked Marcus with my voice filled with frustration. He froze for a moment before giving me a sharp, irritated look. Kita ko ang pag-igting ng kanyang panga, as if he was holding back something he couldnât say. "Marcus naman... I'm begging you, please stop this," I pleaded, my voice filled with too much desperation. I knew he wouldnât listen. Alam kong hindi na niya kayang bumitaw. But still, I couldnât stop myself from trying. "Hindi ko kaya na mawala ka. Please... tama na. Wala kang laban kay Demetri. Kahit anong gawin mo, talo ka pa rin!" Alam kong masakit ang mga salitang binitiwan ko, but what else could I do? Mas masakit kung makikita ko siyang bumagsak dahil sa laban na hindi niya kayang ipanalo. Tahimik siyang napatingin sa kung saan, pero kita ko ang pagdilim ng kanyang ekspresyon. Muli niyang itinikom ang kamao, pilit na itinatago ang emosyon sa likod ng malamig niyang postura. Nasa
Dear Readers, Thank you for reading this story. Masaya ako para sa lahat ng nagpatuloy na basahin ito at sa walang sawang pag-aantay, kahit ang tagal-tagal kong mag-update. Sana huwag ninyong kalimutang mag-rate kahit papaano. Your rating has a huge impact and the power to help every author, as it allows us to reach and attract more readers. And then... Gusto ko lang i-share nang kaunti ang writing journey ko habang sinusulat ang librong ito. I started writing this more than two years ago, but then I went on a long hiatus. This was my first mafia book, and when I left it, it only had 34 chapters. Ang totoo niyan, minalas ako... na-reset ang phone ko, at nabura ang mahigit 50 chapters na naisulat ko na at kulang na lang sa edit. I was so brokenhearted at that time. Mas masakit pa siya sa naramdaman ko noong nag-break kami ng boyfriend ko, lalo naât kasabay pa ng mental health struggles ko. Nawalan ako ng gana magsulat, kaya nagdesisyon akong huminto muna. But last year, when
Nakita ko kung paano siya napalunok, kung paano bumigat ang paghinga niya habang nakatitig sa katawan ko. Hindi niya itinago ang paghanga sa kanyang mga mata. Lumapit ako sa kanya, marahang hinawakan ang kanyang baba at iniangat ito upang magtama ang aming mga mata. Dahan-dahan kong pinadulas ang mga daliri ko pababa sa kanyang leeg, hanggang sa marating ko ang suot niyang necktie. I held the tie between my fingers and slowly, sensually, removed it from his collar. Hindi siya kumibo. Tahimik lang niya akong pinanood habang isa-isang lumuluwag ang buhol ng necktie niya sa ilalim ng aking mga daliri. Nang tuluyan ko iyong matanggal, kaagad ko iyong ibinigay sa kanya. At ngayon, nakatingin lang siya sa akin, ngunit sa kanyang mga mata, nababasa ko na ang kasunod na mangyayari. Pinagdikit ko ang dalawa kong kamay sa harapan niya, habang nakititig lamang sa kanya, at walang pag-aalinlangang sinabing... "Tie me now." Bahagyang napaawang ang kanyang bibig, tila nagulat sa sinabi ko. "A
Noong tuluyan na silang maglaho sa paningin ko. Ramdam ko na parang may dumagan na bigat sa dibdib ko habang pinagmamasdan silang unti-unting nawawala sa paningin ko. Nang hindi ko na sila matanaw, napabuntong-hininga ako at nagdesisyong bumalik sa cabin. Pagkapasok ko sa loob, isinara ko ang pinto at napasandal saglit dito. Tila nawala lahat ng lakas ko. Tumungo ako palapit sa kama. Mula sa pagkakatayo, halos matumba ako sa rito. Naupo ako roon, saka dahan-dahang isinampa ang aking mga paa at niyakap ang aking mga tuhod. Walang tunog sa buong silid, tanging mabibigat kong paghinga ang maririnig. At doon na ako bumigay. Bumagsak muli ang mga luha ko. Para silang malakas na buhos ng ulan na matagal nang pinipigil ng langit. Muling sumagi sa isipan ko ang lahat ng pinagdaanan naming apat, ang sakit ng bawat sugat na iniwan ng nakaraan, ang sakripisyong kinailangan naming gawin para sa pagmamahal, ang kasinungalingang pumuno sa pagitan namin, ang pagtatraydor na naglagay ng lamat sa t
Natigilan ako nang biglang sumunod si Feurene sa mag-ama, may dala siyang payong. Maalinsangan kasi ang panahon kahit walang araw. Ngunit bago pa siya tuluyang makalapit sa dalawa, dumako ang tingin niya sa akin. Napahinto siya. Nagtagpo ang mga mata namin. At sa sandaling iyon, napansin rin ako ni Marcus. Mula sa masayang tagpo ng isang pamilyang naglalaro sa dalampasigan, bigla na lang silang parehong nakatingin sa akin. Hindi ako nag-alinlangang lumapit. Tatlong metro na lang ang pagitan namin nang ngumiti ako. "Hi! How are you?" bati ko sa kanila, bago ko nilingon ang batang karga-karga ni Marcus. Napakaganda ng bata, kitang-kita ang pinaghalong katangian nina Marcus at Feurene. "How old is she?" tanong ko kay Marcus. "Two years old," sagot niya sa mahinahong tinig. Tumango ako bilang tugon. Muli kong ibinaling ang tingin kay Feurene, ngunit hindi siya makatingin sa akin. "Hindi mo ba na-miss ang pag-arte, Feurene?" tanong ko sa kanya. Noon ko lang siya nakitang lumingon,
Maging ang paghinga ko ay tila nahinto. Ang lalaking iyonâĶ Nakita ko kung paano siya may ibinulong kay Mayor, at agad namang tumango si Mayor sa kanya. Ilang sandali lang ay dahan-dahang iniangat ng lalaki ang kanyang tingin at nagtama ang mga mata namin. Nanlaki ang mga mata ko. M-Marcus... He is alive! Kaagad siyang umiwas ng tingin. Kahit mahaba na ang kanyang buhok at may balbas pa siya, sigurado akoâsi Marcus iyon. Habang hawak ko pa rin ang mikropono, nagpatuloy ako sa pagkanta. Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya, hindi alintana ang bigat ng damdamin ko sa sandaling iyon. Pilit kong pinanatili ang kumpiyansa sa boses ko, hanggang sa natapos ko ang kanta. Nagpalakpakan ang mga tao, at kasama na siya sa mga pumalakpak. "Isa pa!" sigaw ng crowd, halatang gusto pa nilang marinig akong kumanta. Hindi ko sila binigo. Muli kong tinugtog ang electric guitar at sinimulan ang panibagong kanta. Sa buong pag-awit ko, naroon lamang siya sa likod ni Mayor, nakiki-jamming sa musika
**Snow's POV**"Miss Snow, smile ka naman diyan," request ni Salim. Siya ang photographer at videographer na kasama namin for documentation para sa aming community outreach dito sa Isla ng South View Pablo.Kakadaong lamang namin sa pantalan gamit ang isang superyacht na pagmamay-ari ng isa sa mga boss ng Sandstorm Management. Walang special treatment sa SM, talagang pinagamit lang nila sa amin ang yate para hindi na mahirapan ang team namin na makarating sa islang pupuntahan. Malayo pa naman ito sa mainland.Habang bumababa ang anchor ng yate, ramdam ko ang banayad na paggalaw ng tubig. Ang hangin ay preskong-presko, dala ang halimuyak ng dagat at sariwang hangin mula sa isla. Sa di-kalayuan, kitang-kita ang dalampasigan na may puting buhangin. Napapalibutan ang isla ng malalaking puno ng niyog at makukulay na bahay-kubo. Kahit nasa laot pa lang kami, rinig na ang masasayang tugtugin at hiyawan ng mga tao.Napilitan akong ngumiti habang kinukunan ako ng litrato ni Salim."Ayos na?" t
**Demetri's POV** "Oh? You're here?" Gulat na tanong ni Demetria nang madatnan niya ako sa loob ng penthouse habang nakaupo sa harap ng grand piano. Ang mapanuring tingin niya ay agad na sumipat sa akin, para bang nagtataka kung bakit narito pa ako ngayon. Napalingon ako sa kanya, saka sinipat ang itsura niya mula ulo hanggang paa. She looks absolutely breathtaking today, dressed in an elegant shimmering light blue gown that drapes gracefully over her figure. The soft, glistening fabric catches the light with every movement, perfectly complementing her fair complexion. "Saan ang punta mo?" tanong ko habang tinitingnan siya. "I was invited to High Society Brunch Gathering," sagot niya nang walang pag-aalinlangan, kasabay ng mahinang buntong-hininga. "Oh? That sounds like a wonderful gathering," sagot ko, bahagyang itinaas ang kilay habang pinagmamasdan siya. Napailing siya bago pinaikot ang mga mata, halatang hindi sang-ayon sa sinabi ko. "If I had a choice, I wouldnât go," sag
At doon kami nagpatuloy, walang alinlangan, walang pahinga. Hindi siya tumigil hanggaât hindi ko pa nararating ang pangatlo kong Ãģrgasmo. Paulit-ulit niyang dinala ako sa rÚrok ng sarap, at ako naman, walang nagawa kundi tanggapin ang bawat ulos niya na parang hindi ko na kakayanin pa, pero gusto ko pa rin. We did it until 3 AM. I was so freaking exhausted. Parang naubos ang lakas ko sa lahat ng posisyong ginawa namin. Halos lahat ng posisyon ay nakatayo kami. Nakakapagod talaga kapag palaging nakatayo, parang hindi ko na maramdaman ang mga binti ko. Ewan ko ba kung saan humuhugot ng lakas si Demetri. He is so damn good at standing positions. Marahan akong kumilos sa kama, pakiramdam ko ay parang binugbog ang buong katawan ko sa matinding pagod. Gusto ko siyang yakapin, kaya noong pagtagilid ko at kinapa ko siya, nagulat ako nang wala siya sa tabi ko. Kaagad kong iminulat ang mga mata, bahagyang nanlalabo pa sa antok, at napatingin ako sa puwesto niya sa kama. Wala siya. Tul
Ang mainit at matigas niyang pagkalalaki, naninigas sa ilalim ng kanyang sweatpants. I barely had time to react before my face brushed against it, feeling every inch of his throbbing length even through the fabric. My breath hitched, heart pounded wildly as the realization sank in, he was aroused, painfully hard, and it was all because of me. Ginamit ko ang aking mga kamay upang ilabas iyon mula sa suot niyang pants. Ramdam ko ang bigat at init nito sa palad ko, matigas, namimintig sa pananabik. I gave him a fellatio while he was busy ravishing mine with his mouth. His tongue worked relentlessly, sending waves of pleasure through me, habang ako naman ay pilit na inaangkin siya gamit ang aking bibig. It was such a wild position... an erotic standing 69. My body hung in the air, fully exposed, completely at his mercy. After feeling the warmth of my mouth, he started humping his hips against my face, pushing himself deeper with each thrust. Napakapit ako sa kanyang hita, pilit na