Nasa six feet ang taas ni Uno at mas matangkad siya kaysa kay Cliff. Sa kabila ng lamang ni Uno sa pisikal, maliksi si Cliff at kaya niyang iwasan ang mga suntok ni Uno habang kumikilos siya para makahanap ng sandali para umatake! Gayunpaman, sa sandaling nakatanggap ng suntok si uno, naging mabangis ang ekspresyon niya. Bigla na lang naging mas mabilis ang footwork at mga suntok niya at nakipagpalitan siya ng napakaraming atake kay Cliff sa loob ng isang segundo. Habang naglaban sila sa pabrika at para bang posibleng manalo ang kahit na sino sa kanila, mas lalong nagugulat si Cliff sa paglipas ng bawat isang sandali. Saan ba nangggaling si Uno?! Anong meron sa tindi ng lakas niya?! Sa sandaling iyon, nagbitaw ulit si Uno ng isa pang suntok at umilag si Cliff, sabay nakahanap siya ng butas sa balakang ni Uno!Magaling!Hinigpitan niya ang ang kamao niya at nagbato siya ng isang mabigat na suntok…Thud.Namutla si Cliff nang napansin niyang nasalo ni Uno ang kamao niya s
Galit na galit si Cliff—gaano ba kayabang ang lalaking to at gusto niyang labanan ang tatlong lalaki nang sabay-sabay?!Sa tabi niya, naningkit ang mga mata ni Vicky. Kilala mga si Frank para matukoy na hindi siya gagawa ng kahit na ano maliban na lang kung nakakasiguro siya. Hindi kaya lumakas siya pagkatapos makuha ang wonderroot?Sa kabilang banda, hawak ni Jackie ang tiyan niya at di niya mapigilang tumawa. “Hahaha! Ms. Turnbull… Hindi masyadong magaling ang mga tauhan mo, pero ang galing nilang magyabang!”“Hindi mo alam yun,” sagot ni Vicky. Tiwalang-tiwala siya kay Frank. “Hmph,” suminghal si Jackie. “Baliin mo ang binti niya, Uno.”Binanat ni Uno ang pulso niya. “Oras na para mamatay, bata.”Nagpakawala siya ng isang mala-missile na suntok sa ulo ni Frank! Hindi kumilos si Frank. Nanatili lang siyang nanood hanggang sa tatama na ang kamao ni Uno sa mukha niya, pagkatapos ay bigla niyang tinaas ang kamay niya para hawakan ang kamao habang pinipigilan si Uno na kumil
Napalunok si Jackie at agad niyang itinaas ang kanyang mga kamay noong nakita niya ang nakakatakot na tingin sa mga mata ni Vicky. “Nagbibiro lang ako, Ms. Turnbull. Huwag mong seryosohin ang sinabi ko…”“Nagbibiro ka lang kamo?”Gayunpaman, dumampot si Vicky ng isang bakal na tubo, hinawakan niya ito ng maigi, at hinampas niya ito sa ulo ni Jackie, dahilan upang dumugo ang kanyang ulo! Sinubukang lumapit ng mga tauhan ni Jackie ngunit napahinto sila sa takot nang tiningnan sila ng masama ni Frank. “Argh!!!” Sumigaw si Jackie habang hawak niya ang ulo niya. “Sige na, sorry na, Ms. Turnbull! Babayaran na kita ngayon—”Napakasama ng tingin sa kanya ni Vicky. “Dapat lang. Magbayad ka na ngayon mismo.”Sa pagkakataong ito, hindi nagdalawang-isip si Jackie na utusan ang lanyang sekretarya na i-transfer ang pera. Nang matanggap ito agad ni Vicky, pinunasan ni Jackie ang pawis niya at nagtanong siya, “Patas na tayo ngayon, Ms. Turnbull. Kaya, pwede ka na bang umalis…?”“Sige, pero
Nagtanong si Cliff, “Tatawag na ba ako ng dagdag na tauhan mula da capital?”Pinag-isipan ni Vicky ang tungkol dito. “Huwag. Walang magagawa ang mga Salazar hangga't kasama natin si Frank.”Higit sa lahat, ayaw niyang humingi ng tulong mula sa partido ng kanyang tiyuhin. Isa itong pagpapakita ng kahinaan, at sa huli ay mawawalan siya ng boses kapag bumalik siya sa capital.“Sige.” Tumango si Cliff at nanahimik. -Nagtungo sila sa ospital at kinuha nila ang pinakamahusay na doktor para kay Cliff upang gamutin ang kanyang mga buto, habang nakatanggap naman si Frank ng dalawang milyong dolyar. Pagkaalis nila, nagtanong si Vicky, “May gagawin ka ba ngayon, Mr. Lawrence?”Umiling si Frank. “Wala naman.”“Bakit hindi tayo uminom ngayong gabi gamit ang perang nakolekta natin?” Ngumiti si Vicky. “Mayroong bagong bukas na bar na tinatawag na The Dynasty sa West City. Maganda ang kutob ko sa lugar na ‘yun.”Sa tabi nila, nagkamot ng ulo niya si Yara. “Pinapauwi ako ng dad ko ngayong g
Tinititigan ni Sean ang magandang mukha ni Helen, hindi niya mapigilan ang kanyang kayabangan. Talaga bang sinubukan niyang utakan siya? Nakakatawa! Iniisip niya talaga na isa siyang henyo—ang kailangan niya lang gawin ay iugnay ang lahat sa kanyang ama, at wala nang magdududa sa kanya. Kung sabagay, hinding-hindi lilinawin ni Helen at ng kanyang pamilya ang kahit ano sa kanyang ama! Gayunpaman, pinaglalaruan ni Helen ang kanyang baso, hindi siya naniniwala kay Sean. Siniko ni Gina si Helen, at kinagalitan niya siya, “Pwede bang tumigil ka na? Napakaraming beses kang tinulungan ni Mr. Wesley—masasaktan mo ang damdamin niya kapag patuloy mo siyang pinagdudahan!” “Oo, alam ko.” Tumango si Helen. May punto ang kanyang ina—sumosobra na siya. Sa sandaling iyon, nagsimulang magkwentuhan ang mga empleyado niya. “Uy, narinig niyo na ba, may pumatay daw kay Leo Grayson?”“Oo. Nagkakagulo ngayon ang mga gang at sindikato sa West City,” ang sabi ng isang lalaking nakasalamin. “
Nakakrus ang mga daliri ng isa sa mga babaeng kasama ni Helen at naluluha ang kanyang mga mata. “Tama ‘yun! Nakakainggit ka talaga, Ms. Lane…”Nakangiti naman si Sean.Sa vibes at setting pa lang, wala nang dahilan para tumanggi si Helen!Dahil sa pang-uudyok ng kanyang mga empleyado at ng kanyang ina, naramdaman ni Helen na nadadala na siya ng mood sa paligid niya.Gayunpaman, bago niya masabi ang oo…“Oh, isang proposal sa bar? Nakakatuwa naman!”Nanigas si Helen nang marinig niya ang pamilyar na boses at tumingala siya at nakita niya si Vicky, habang nakatayo si Frank sa kanyang tabi.Kasing lamig ng yelo ang kanyang ekspresyon, at agad namang binawi ni Helen ang kanyang kamay!“Frank, hindi…” Nagsimula siyang magpaliwanag, ngunit napatingin siya kay Vicky at naalala niya na hiwalay na silang dalawa ni Frank.Ano pang punto ng pagpapaliwanag?Subalit, ayaw niyang makita si Frank na kasama ang ibang babae, gaya ng ayaw niyang makita ni Frank na tanggapin niya ang proposal n
Noong nasa banyo na siya, tumawag si Sean gamit ang kanyang phone. Kailangan niyang mapaalis si Frank kung hindi ay hindi niya makukuha si Helen ngayong gabi!“Hello? Sino ‘to?”“Zuco, ako ‘to, si Sean.”Agad na naging mabait ang tono ng lalaki, “Oh, Mr. Wesley! Anong maitutulong ko sa’yo?”Agad na ibinigay ni Sean sa kanya ang mga detalye, at hindi nagtagal ay tinapik ni Zuco ang kanyang dibdib at tiniyak kay Sean na, "Huwag kang mag-alala, kapatid. Ipaubaya mo na lang ito sa akin.""Oo. Ipapadala ko ang isang daang libong dolyar sa account mo mamaya." Ngumiti si Sean. "Huwag mo akong papuntahin dito para sa wala."Pagkatapos nito, ibinaba niya ang tawag at masayang bumalik sa kanyang upuan.Nasasabik na nagtanong si Gina, "Saan ka galing, Mr. Wesley?""Wala naman. Nagbanyo lang ako," ang sabi ni Sean, masaya niyang pinagmasdan si Frank sa loob ng ilang sandali bago siya muling humarap kay Helen, hindi niya pinansin si Frank. "Helen, sa tingin ko pumunta talaga dito ang hayop
Natural hindi aamin si Sean na kilala niya si Zuco. Kung sabagay, kailangan niyang mag-ingat kay Vicky kaya sinabi niya kay Zuco na kailangan lang nilang paalisin sila Vicky at Frank, dahil mawawasak si Zuco kapag nagseryoso si Vicky.Subalit, nakatupi na ang mga braso ni Vicky sa harap ng kanyang dibdib. “Hindi ako aalis.”Umirap si Zuco at sumenyas siya sa kanyang mga tauhan. “Dalhin niyo na sila.”Una silang lumapit kay Vicky, na biglang dumampot ng isang bote mula sa mesa at hinampas niya ito sa ulo ni Zuco!Nabasag ito sa ulo ni Zuco, at nagkalat ang mga bubog sa sahig habang sumisinghal si Vicky sa galit. “Aalis ako kung kailan ko gusto. Walang karapatan ang isang payasong gaya mo para utusan ako!”“B-Boss? Ayos ka lang ba?!”Nanigas ang mga tauhan ni Zuco—hinampas ng babae ang isang bote sa ulo ni Zuco?! Gusto na siguro niyang mamatay.“P*ta… Papatayin kita!” Hinawakan ni Zuco ang dumudugo niyang uilo at tiningnan niya ng masama si Vicky bago niya siya sinugod ng nakaunat
Pagod si Frank nang umalis siya sa cafe at nagpasyang tatanggihan na niya si Helen kapag may iba pa siyang ganitong pakiusap sa hinaharap. Kahit na ganun, tinitigan niya ang itim na Maserati convertible na nakaparada sa labas habang umalingawngaw ang mga salita ni Juno sa isipan niya: “Walang maitutulong sa'yo kung magiging kalaban mo ako. Tanggapin mo ko nang parang isang mabuting bata, at ibibigay ko sa'yo ang impormasyon sa Draconia na gusto mo. Tanggapin mo ang impormasyong ito bilang pagpapakita ng sinseridad ko—mayroong hindi tapos na construction project na nasa labasan ng Zamri. Gayunpaman, pwede mong sabihin si Ms. Lane na kunin ito, dahil babawiin ito ng gobyerno para gibain sa susunod na ilang araw. Sa mga panahong iyon, lalaki nang sampung beses ang halaga nito!”Saan mo nakuha ang impormasyong iyan?” Tanong ni Frank. Misteryosong ngumiti si Juno sa kanya. “Sikreto yan, maliban na lang kung umoo ka…”Dahil dito, pagkaalis niya sa cafe kinuha ni Frank ang phone niya
Sinara niya ang laptop at tinitigan nang masama ni Frank si Clarity. “Ano ba talagang gusto mo?!”“Wala. Gusto kita, yun lang!” Ngumiti si Clarity at mas lalong nainis si Frank. "Hmph." Hindi siya pinansin ni Frank at tumalikod para umalis. “Hoy, teka!”Hinablot ni Clarity ang braso niya at mapagpaumanhing ngumiti. “Kalma ka lang. Hindi mo ba gustong malaman kung sino ako, Donn Lawrence?”“Ano?!” Lumingon si Frank. “Alam mo ang pangalan ko?! Magsalita ka! Sino ka?!”“Ano…”Misteryosong umiling si Clarity. “Isa akong palaboy kagaya mo.”Pinagana ni Frank ang Five-Peat Archaeus niya sa sandaling iyon at handang umatake—dahil tumanggi siyang magtino nang nagpakabait siya, kailangan niya lang magpakatatag!Pero kahit na umatras si Clarity, makarisma siyang nakangiti. “Oh, kalma ka lang! Gaano ba kaiksi ang pasensya mo? Pwes, dahil gusto mo talagang malaman, siguro pwede kong sabihin sa'yo… Marami akong pangalan, kaya alin ang dapat kong sabihin sa'yo? Oh, tama.”Bigla na lang
Gayunpaman, narinig ni Helen ang malanding boses ni Clarity sa kabilang linya at sumigaw siya, “Ano?! Anong ginagawa mo diyan, Frank?”“Sandali, ikaw yun?!”Napangiwi si Frank nang naalala niya—kaya pala pamilyar si Clarity sa kanya. Siya ang kasama ng isa sa mga importanteng taong dumalo sa bid event sa Zamri!Inimbitahan niya siya sa masquerade ball, pero hindi niya ito inisip dahil hindi siya interesado. At ngayon, nagpakita talaga siya rito sa Morhen…“Ano bang gusto mo?” sigaw niya nang nakatitig nang masama kay Clarity habang nasalo niya ang paa niya. Napabulalas si Clarity. “Oh, nasasaktan ako… Hindi naman sa ayaw ko, pero talaga bang gagawin natin to sa harapan ng napakaraming tao?”Habang tumuro siya, lumingon si Frank para makita ang ibang panauhing dumating sa cafe at nakatitig sa kanila. Mukha talagang naglalandian sila habang hawak ni Frank ang binti niya. “Tsk, tsk… Mga baboy talaga ang mga lalaki ngayon…”“Hala, sa pampublikong lugar pa talaga? Napakabastos
Nakadagdag lang sa karisma ni Clarity ang nunal sa ilalim ng mata niya. Ang totoo, maraming lalaki ang hindi makakatiis sa kanya. “Anong problema, Frank?” Para bang naramdaman ni Helen na may mali sa screen at bahagyang kumunot ang noo niya. “Wala lang.” Umiling si Frank nang nag-aalangang bumitaw kundi ay tiyak na magseselos at magkakamali ng akala si Helen. Ngunit sa kanila ng kaba niya, hindi siya sasayaw sa tono ni Clarity. Naintindihan niyang habang mas maganda ang babae, mas lalo silang mapanganib. Kagaya nito, tiyak na may binabalak siya kapag mukha siyang intresado sa isang tao. At nilinaw ng pagpunta sa kanya ni Clarity nang dalawang beses na hindi ito nagkataon lang, at may binabalak siya. Samantala, binuksan ni Helen ang presentation file sa kabilang linya at pinakilala ang proyekto nang may propesyonal na script. “Ms. Clarity, gumuhit kami ng mga plano at blueprint para sa resort na hinihiling mo. Tignan niyo…”Inabot nang mas mababa sa sampung minuto ang u
Umubo si Helen at nagsabing, “Ipapadala ko sa'yo ang address. Pwede ka nang pumunta roon. Tandaan mo, pipirma ka ng kontrata, pero pagkatapos lang ng video conference. Naiintindihan mo?”“Oo,” tango ni Frank, pagkatapos ay lumingon sa mapayapang mansyon at bumuntong-hininga. Lumabas na bumiyahe siya nang ganito kalayo para ang sa tsaa…Kahit na ganun, hindi siya nagpaligoy-ligoy at nagmaneho papunta sa address na binigay sa kanya ni Helen sakay ng Maybach niya. Nang pumasok siya sa itinakdang café kalahating oras ang nakalipas, nakita niya ang isang pamilya na mukha roon at nagulat siya. “Ikaw yung nasa Waver Street…”Si Clarity nga iyon. Nakasuot siya ng hapit na itim na palda at blouse na may mababang kwelyo at eleganteng umiinom ng kape niya. Ngumiti ang mga pulang labi niya nang nakita niya si Frank, tapos dinilaan niya ang mga daliri niya habang makarisma siyang nagsabi, “Nagulat akong ang aga nating nagkita, pogi.”Hindi napaatras si Frank, kundi nagulat lang siya. Tu
Sumuko na sa wakas si Frank sa pagtataka niya at kumunot ang noo niya. “Tinawag mo ko rito para lang uminom ng tsaa?!”Inisip niyang maigi ang tatay niya sa biyahe papunta rito, ang nagsusumamong mga mata niya at ang pagsasabi niyang nabibilang na ang mga araw niya…“Ano, may problema ba?”Ngumiti si Godwin pagkatapos uminom ng tsaa niya. “Magaling magtimpla ng tsaa si Silverbell. Pwede mo siyang utusang magtimpla nito para sa'yo mula ngayon.”“Bahala ka sa buhay mo!” Suminghal si Frank at tumalikod para umalis. Inisip niyang kahit papaano ay ipapaliwanag ng tatay niya ang sarili niya, ngunit trinato na naman siya nitong parang bata kagaya ng kadalasan niyang ginagawa, at walang sinabi. Nanood si Silverbell habang umalis siya at nag-aalalang tumingin kay Godwin, “Ayos lang ba talaga to?”“Ano namang hindi ayos dito?”Ngumiti si Godwin at uminom ulit ng tsaa. “Wag kang mag-alala—iniwan ko na ang lahat ng dapat kong iwan sa kanya, at kagaya ng sabi nila, masaya ang walang nalal
Mag-isang umalis si Frank sa Turnbull Estate sa sumunod na araw. Wala siyang sinabihan kung saan siya pupunta habang mag-isa siyang nagmaneho sa labasan ng Morhen. Maliit lang ang mansyon pero nakatayo ito sa gitna ng maliit na gubat—isang tahimik at malinis na lugar malayo sa maingay na siyudad. Kumalma ang puso ni Frank makita niya lang ito, at umapak siya siya sa front door. Naamoy niya ang bango ng tsaang nagmumula sa drawing room. Isang sinauna at pamilyar na boses ang nagmula sa pinto niya. “Ah, nandito ka.”“Oo,” sagot ni Frank habang pumasok siya para makita ang ama niya, ang Lord of Southern Woods, na nakaupo nang maayos. Mayroon siyang antigong tasa sa tabi ng mga daliri niya at naamoy ni Frank ang bango nito kanina. “Maupo ka.” Isang magandang anino ang lumitaw mula sa kung saan dala ang isa pang tasa ng tsaa at magalang itong nilapag sa kabilang dulo kung saan nakaupo si Godwin Lawrence. Lumingon si Frank para makitang siya ay walang iba kundi si Silverbell,
Nagpatuloy si Walter, “Nang kinuha ako ng Martial Alliance, si Mr. Lawrence ang kumilos. Pinagbantaan niya ang chief nilang si Lady Silverbell, sinabi niyang lalabanan niya sila roon kapag tumanggi silang protektahan ako!”“At pumayag dito si Lady Silverbell, kahit na mangangahulugan itong mahaharap siya sa galit ng mayor ng Morhen. Habang hawak nga niya ako, marami siyang kwinento sa'kin tungkol kay Mr. Lawrence, at napansin kong tayo pala ang hindi nararapat para sa kanya.”Habang lumingon siya at namomroblemang tumingin kay Frank, pinunasan ni Walter ang luha niya habang nagtanong siya nang may humihikbing boses, “Pasensya na, pero pwede ba kitang asahang magaan si Vicky mula ngayon? Ayos lang bang hilingin ito mula sa'yo?”“Syempre naman ayos lang.” Ngumiti si Frank habang paulit-ulit na tumango. “Oh, salamat…” bumuntong-hininga si Walter. “Anomang mangyari ngayon, Frank… May tahanan ka saan man ako mapunta.”“Sige,” tumango si Frank habang nakaramdam siya ng init sa puso niy
Nang napansin ang pagpapasalamat ni Walter, ngumiti si Frank ngunit umiling siya—wala lang ito. Kahit na ganun, nakaramdam siya ng pagsisisi para kay Silverbell. Tiyak na pinagbayad siya para sa paghawak niya kay Walter. Sa kabilang banda, mabilis na ipinahayag ng Turnbull elders at executives ang pagtutol nila sa pagpapasalamat ni Walter kay Frank. “Walter, dahil kay Titus Lionheart kaya nakabalik ka nang ligtas! Pinatay niya ang sarili niyang kapatid sa ngalan ng hustisya at binunyag ang katotohanan. Kung hindi ay nakakulong ka pa rin!”“Oo nga! Bakit mo papasalamatan si Frank? Kung hindi nilinaw ni Titus ang hindi pagkakaintindihang ito, hindi ka makakabalik sa'min.”“Nakakuha siguro siya ng magandang salita mula sa mayor.”“Tsk, tsk. Mukhang seryoso si Titus kay Vicky at sa pamilya natin. Pinatay niya ang sarili niyang kapatid sa ngalan ng hustisya!”“Siguro kasi si Walter ang tatay ni Vicky, di ba?”“Oh, ang tapat niya talaga! Sayang naman, Vicky…”“Heh. Hindi kagaya