"Nang magtagal na ako sa bahay, ilang taon ang nakalipas, mas naging matatag ang samahan namin. Naging inspirasyon ko rin si Kuya Aloncius dahil achiever siya at hinahangaan ni dad, and because I wanted to be a good son, a good brother, I strived harder in school. Naho-honor rin naman ako, nananalo
Hmm. Medyo gets ko doon si Mr. Valleje sa part na nalungkot siya, nadisaappoint kasi pinaghandaan rin niya yung ituturo niya sa anak niya, pero sana sinuportahan na lang rin niya si Rozzean sa gusto nito. "Originally si Rozzean ang magmamanage. Tapos nang hindi na natuloy ay sa 'yo na talaga balak
I closed my eyes tightly as an excruciating pain surged through my chest. Hindi ko ma-imagine yung sakit na naramdaman nila noon lalo na ng kapatid nila sa nangyari. Now, I understand even more why Luther struggled so much to reveal the cause of Taki's parents' death. Kay Anna pa lang pala, masakit
"Pati rin ako nagalit, Cyron was mad too, lahat naman kami pero inunawa pa rin namin si kuya.""I mean... walang may gusto ng nangyari at walang kasalanan ang bata. Pero bakit hindi niya man lang mabisita? Sa isip ko non, wala siyang pakialam kay Taki, ilang beses ko rin siya kasing pinuntahan sa ba
"Pinagpatuloy ko lang ang ginagawa ko na 'yon kahit pinagtatabuyan niya ako. Sa tuwing marumi ang bahay, ako ang naglilinis, nagluluto rin ako. Kuya kept on drinking as if I wasn't around, as if he was in his own world. He was smiling while holding Anna's picture. Nakatitig lang siya doon, at may mg
Napahikbi ako nang marinig ko ang pag-iyak ni Luther habang nakatingin sa akin. Nagtatagis ang bagang niya nang mapahinto siya. And when he lowered his head, his shoulder shakes more."Tangina, parang kahapon lang..." he muttered to himself, his voice barely a whisper as the weight of the memory co
Hindi ko inaasahan na puro masasakit pala ang mga nangyari sa nakaraan ni Luther. And after knowing all of it now, I just admire him more for the kind of thinking he has. Sa haba ng pasensiya, sa lawak ng pang-unawa. “I cried again. Haa. I felt weak everytime I shared something about my past with
Napatingin ako sa wall clock at nakita kong ala-dos na ng madaling araw. Napahiwalay ako sa pagkakayakap kay Luther. “Bukas ba susunduin si Taki dito?” tanong ko sa kaniya. His eyebrow raised, nagtataka at nagtatanong ang mukha niya habang nakatingin sa akin. Dumistansya na rin ako dahil nga nang m
I nodded and we went inside. Pagkapasok ay nakita ko si mommy na may dalang tray, may mga pagkain na mukhang dadalhin niya kay Cait."Mom.""Therese..." at parang nabunutan ng tinik ang mukha ng mommy nang makita ako. She also looked worried. "Hindi pa kumakain simula kagabi ang kapatid mo. She ref
Napatigil naman ako bigla nang may maalala.Ay sht. Kanina nga pala nong kausap ko si Tangi pinaalala na naman ni Rozzean ‘yong plan ko na pagsayaw nila sa kasal. Jusko po. Hindi ko alam na ganoon niya panghahawakan ang idea ko. Eh ayaw nga kasi talagang gawin ni Luther, at itong si Rozzean sabi pa
Nagpatuloy naman ako sa pagsasalita."Balik tayo sa reason bakit hindi ko pa nasasabi kay Tangi. So, ayon nga, nung nangungulit ka na, siguro nag-enjoy na lang rin ako sa set-up natin. Kilala mo naman ako non, hindi seryoso, gusto ko pa nga na fck buddy ka lang, eh--""And I was so ready to commit t
Imbis na sundin ni Luther ang gusto ko ay napasinghap ako nang siya na naman ang nasa ibabaw ko. Namilog ang mga mata ko nang hawakan niya rin ang balakang ko at iangat ‘yon, at pagkatapos lang ng ilang segundo ay ganoon na lang ang pagkapit ko sa unan nang bumilis ang pag-angkin niya sa akin.“A-Ah
“Hmm… uhmm… L-Luther…”His kiss was aggressive at ang kamay ko na nasa kaniyang kahabaan ay naikapit kong bigla sa kobre kama ko nang maramdaman kong bumawi naman siya sa pagpapaligaya sa gitna ko. His fingers started to move in circles, he’s teasing my clt. At nang muli niyang bitawan ang mga labi
“Hmm…”The moment Luther carefully laid me on the bed, our kiss intensified, becoming more desperate, while our hands became busy stripping away each other’s clothes… as if we were both running out of time, like every second mattered, and we couldn’t wait any longer.At nang tuluyan nang maalis ang
Habang nakatingin ako kay Zack ay nakita ko ang unti-unting pagkawala ng ngiti sa mga labi niya, lalo na nang umangat ang tingin niya sa akin at makita ko sa mga mata niya ang lungkot. He gave me another smile, but this time, it felt heavier and painful. At bago kami tuluyang makalayo ni Luther ay n
“F-Fck…” rinig kong daing ni Zack na hindi makabawi. And even if I tried to get Luther’s attention to make him stop, hindi siya natitinag, hindi siya tumitingin sa gawi ko—p-para bang iniiwasan niya. Wala ring salita na lumabas sa bibig niya pero patuloy sa pagtatagis ang bagang niya habang paulit-u
"Pero sana naman… s-sana hindi mo ginamit ang kapatid ko, Zack. C-Cait loves you so much. She was the happiest when she told me you started going out with her—I had never seen her like that before and when it continued, I always hoped it would last… but…”Habang sinasabi ko ang mga salitang ‘yon ay