Bago pa siya makapagsalita ng ilang salita, dumating sina Shaira at Gilbert.Nag-congratulate agad si Gilbert pagkapasok niya sa bahay: "Congratulations, congratulations, sis at kay Marcus ay mag-eengage! Sis, alam mo ba kung ano ang dapat ibigay ng lalaki kapag nag-engagement sa sinaunang panahon?"Talagang naluha si Beatrice sa tanong na iyon.Sumimangot si Gilbert: "Magbigay ng ibon, hahaha!"Beatrice:...Shaira:... Tinutok niya ang mata kay Gilbert at sinabi, "Magsalita ka ng maayos.""Ibon lang naman~ isang wild goose na lumilipad sa langit. Ang isang wild goose ay may isang partner lamang sa buong buhay nito. Sa sinaunang panahon, ang pagbibigay ng pares ng wild geese ay nangangahulugang tapat na pagmamahal. Nasa TV series na 'Knowing or Not' yan. Sis, hindi ba't nanonood ka ng mga TV series?"Binilog ni Shaira ang mata: "Magbigay ka na lang ng wild geese kung gusto mo, bakit ibon pa? By the way, kaya ba ni Marcus na makahanapng wild geese?"Hindi mapigilan ang pagtawa ni Gilbe
"Wala namang ganitong kaugalian sa betrothal." Pinagkiskisan ni Marcus ang mga ngipin.Alam niyang masama si Pablo, kaya't sinadya niyang hindi siya imbitahan sa kasiyahan.Sino ang mag-aakalang kaya niyang kontrolin ito mula sa malayo?!"Sabi ng kuya ko, ito ang patakaran ng pamilya Salazar namin. Kung gusto mong maging bahagi ng pamilya Salazar, kailangan mong unang intindihin ang mga patakaran, matutong maging mabuting tao, at matutong sumunod. Kung hindi, baka mag-rebelde ka bukas at api-apihin ang aking kapatid na babae. Ano ang gagawin ko?"Marcus: ...Habang sinasabi ito ni Justin, naglagay siya ng ilang bagay sa brazier, at ipinaliwanag habang ginagawa ito: "Isang dakot ng lychee wood, isang dakot ng peach wood, isang dakot ng willow wood, tatlong gramo ng red beans, at tatlong gramo ng cinnabar. Sunugin ito. Tumalon ang groom sa brazier, at mula noon, magiging masagana ang kanyang buhay, magaan ang landas, ang pagmamahal ay magtatagal magpakailanman, at ang pagpapala ay magpa
Naaalala pa ni Marcus ang araw na iyon, uminom siya ng maraming alak, isang baso pagkatapos ng isa pa.Pagkatapos ng salo-salo sa pag-iisang dibdib, tumakbo siya para hanapin sina Bryan at Gilbert at nalasing.Siya ay isang taong labis na pinipigilan ang sarili. Marami siyang kaaway at hindi madaling nalalasing sa labas.Tanging sa harap lamang ng dalawang kaibigan na ito siya maaaring magpakita ng kanyang kahinaan.Habang iniisip ang hindi magandang karanasang iyon, pinigilan ni Marcus ang kamay ni Beatrice at hinawakan ito ng medyo mahigpit, natatakot na baka ang lahat ng ito ay isang ilusyon.Sa mga oras na iyon, puno rin ng emosyon ang puso ni Beatrice.Naaalala niya noong siya’y nasa kolehiyo pa, nais magpakasal ni Albert sa kanya, ngunit hindi natuwa sina Minda at Lucy sa kanilang dalawa, kaya’t ang salo-salo sa pag-iisang dibdib ay ginanap na kasing simple ng isang salo-salo ng pamilya, medyo magulo.Naalala ito ni Beatrice, kaya’t kumunot ang kanyang mga labi at nagsalita nang
"Huwag mong subukan ang aking hangganan." Ang boses ni Marcus ay medyo bumaba, at ang mga mata niya ay kumikislap."Sige, Mrs. Villamor, kung hindi ako pinapayagan ni Marcus na sabihin ito, hindi ko na sasabihin. Nais ko lang kayong batiin ng congratulations and best wishes ." Magalang na itinaas ni Bryan ang kanyang baso at tumalikod upang umalis.Tumingin si Beatrice kay Marcus ng medyo naguguluhan: "Asawa ko, anong sinabi niya?""Wala, maliit na bagay lang, ikikwento ko sa'yo kapag may pagkakataon." Piniga ni Marcus ang kanyang mga kamay ng kaunti, at awtomatikong itinaas ang mga salamin na may gintong gilid sa kanyang ilong, na parang isang espirituwal na sandata upang pigilan ang demonyo sa kanyang puso.Nakita ni Beatrice na talagang ayaw niyang pag-usapan ito, kaya hindi na siya nagtanong at lumingon na lang para makipag usap sa mga kamag-anak at kaibigan.Pinikit ni Marcus ang kanyang mga mata ng bahagya, at naalala niya na noong araw ng engagement nina Beatrice at Albert, nal
"Sinaktan mo ang aking asawa? Ang asawa ko ay buntis, tinulak mo ang asawa ko! Walang lalaki ang matitiis ito, lalabanan kita!"Labas na labas ang galit ni Joseph, kumunot ang mga kamao at tumakbo palabas, tinutulak ang bawat isa na nakaharang sa daan.May nagbigay sa kanya ng 100,000 pesos para maghasik ng gulo.Sinabi na ang babaeng may-ari ng kumpanya ay buntis, at kung tinulak niya ito at nagkaroon ng miscarriage, makakakuha siya ng 500,000 pesos.Malaking pagkakaiba ang 100,000 at 500,000!Sobrang saya ni Joseph.Sa mga sandaling iyon, napapalibutan na si Beatrice ng mga reporter. Marami sa mga reporter na ito ay mga inarkila ni Alana. Nakakuha rin sila ng parehong pangako ng bayad, at nagmadaling magtulakan at magdagsa sa gitna ng kaguluhan.Nagkagulo ang buong eksena.Tinulak pabalik si Beatrice ng ilang hakbang ng karamihan.Instinktibong iningatan niya ang kanyang tiyan at kabadong tumawag: "Asawa ko, Nikki!"Matapos kumalma, naalala ni Beatrice na nasa pribadong eroplano sil
Sa oras na ito, si Albert, na bagong baba mula sa paliparan, ay nakita si Abby na nag-uunat ng mga paa at dali daling sumigaw: "Beatrice, mag-ingat ka sa likod mo!"Habang nagsasalita, mabilis siyang tumakbo palapit at hinawakan ang likod ni Abby, pinilit siyang hilahin palayo, at itinutulak siya pasulong.Ang patalim ni Alana ay tumusok ng diretso at pumasok sa tiyan ni Abby, at pinaikot ito nang malakas ng kalahating ikot.Napakabilis ng pangyayari, hindi nakapag-react si Abby, at napatitig siya, ang mga mata ay nanlaki, at ang ekspresyon ay naging blanko sa ilang sandali.Nang maramdaman niyang sumakit ang kanyang tiyan, sumigaw siya sa sakit."Kut-! May nagtusok sa akin... Papatay... Papatay sa akin... Tulungan niyo ako, tulungan niyo ako, ayokong mamatay... Ayokong mamatay~!"Marahil hindi inaasahan ng lahat ang ganitong pagbabago, kaya't lahat sila ay nagulat.Si Beatrice ay awtomatikong tumingin sa babaeng may itim na maskara sa harap niya. Hindi niya alam kung bakit, pero awto
Bumagsak si Joseph sa lupa na nakaupo, sumigaw: "Tinamaan ako, tinamaan ako..."Bago siya matapos magsalita, isang mabagsik na tinig ng lalaki ang dumating: "Anong gagawin mo kung tinamaan kita!"Sa puntong iyon, may isang tao sa karamihan na nagulat at sumigaw."Siya na ang big boss!""Opo, ang big boss na lumabas!"Ipinatong ni Marcus ang isang kamay sa balikat ni Beatrice, hinila siya papasok sa kanyang mga braso, at itinulak ang tao sa harap niya gamit ang kabilang kamay.Bahagya niyang pinikit ang mga mata at tinignan ang mga tao sa paligid: "Pumunta ba kayo dito para maghasik ng gulo?"Ang madilim na liwanag sa kanyang mga mata ay nakita, kaya't napilitan ang lahat na umatras ng paatras ng unti-unti.Walang sinuman sa mga naroroon ang naglakas-loob magsalita.Pagkatapos ng matagal na katahimikan, isang mamamahayag ang nagtaas ng kamay: "Big boss, narito ako para sa isang interview."Itinaas ni Marcus ang gilid ng kanyang bibig: "Narito ka ba para sa interview, o para gumawa ng h
"Ano'ng kinatatakutan niyo? Kahit na malakas kayo, hindi niyo kayang takpan ang langit gamit ang isang kamay!Ah, ang pamilya Villamor, ang pamilya Villamor ay may kakayahang mangibabaw sa bansa! Itinulak ng babae na ito ang asawa ko, at tinadyakan ako ng lalaking ito. Tama kami, ano'ng kinatatakutan niyo!"Lumaki si Joseph sa probinsya at mga liblib na lugar. Hindi siya masyadong nakakaalam tungkol sa kapangyarihan sa lungsod, lalo na tungkol sa big boss.Para sa kanya, ang pera ang namumuno. Hindi siya natatakot mawalan ng pera, kaya't bakit siya matatakot sa tinatawag nilang big boss!Pagkatapos niyang magsalita, sumigaw ang asawa ni Joseph, na nakaupo sa lupa: "Aray, ang tiyan ko, sobrang sakit! Dapat ninyo akong dalhin sa ospital, bayaran ang gastusin sa medisina, at mananagot kayo hanggang sa huli!""Oo nga, kailangan niyong managot hanggang sa huli!" Nilapitan ni Joseph ang kanyang asawa, inalalayan ito ng mga mata niyang puno ng luha, "Sabihin mo, may hustisya pa ba sa mundo?"
Nang marinig ito ng mga tao sa paligid, nagbago ang kanilang mga mukha."Ang sama naman ni Abby.""Parang mabait siya at laging tinatawag ang mga tao, pero hindi ko akalain na ganito pala siya sa private.""Ngayon mo lang nalaman? Matagal ko nang alam. Ganyan ang trato nila sa panganay nilang anak na babae, parang ampon lang, at binubuhay naman ang bunso nila na parang diyosa. Kung hindi, paano magiging ganito kalakas ang yabang niya?"...Hindi pa nakita ni Oscar ang video at nilapitan niya si Lucy, "Ano'ng nangyari?"Nag-atubili si Lucy at sa wakas ay humingi ng paumanhin sa lahat, "Misunderstanding lang ito. Noong bata kami, medyo mahigpit ako sa dalawang magkapatid. Ang bracelet... sa wakas ay natagpuan..."Nang marinig ito ni Abby, tinapakan niya ang kanyang mga paa sa galit: "Mom, anong kalokohan ang sinasabi mo! Si ate ang nagnakaw! Nagnakaw siya sa bahay, kaya ka galit na galit!"Sinubukan ni Abby na magpahiwatig kay Lucy, at si Oscar ay sobrang galit na iniangat ang kamay at
Tumawa si Mrs. Marquez, "Pero ang asawa ni Marcus Villamor ay buntis ng kambal ngayon, at ikaw ang hindi magkakaroon ng anak.""H-hindi, hindi!" Tinakpan ni Abbh ang kanyang mga tainga, ayaw makinig.Sumigaw siya ng hysterically, "Hindi ako pwedeng matalo sa babaeng iyon, si Beatrice!"Nang marinig ito, tumigas ang mukha ni Oscar at hinawakan siya nang madiin."Tama na, hindi mo ba naiisip na sobrang kahiya-hiya na? Bumalik ka na sa kwarto mo!"Pagkasabi nito, ngumiti si Oscar at tinawag ang mga tao sa paligid, "Pasensya na po, mga kaibigan, pinatawa ko pa kayo. Pinalaki ko kasi ang anak kong ito, kaya naging spoiled. Pakiusap, pumunta po kayo sa food buffet area. Kanina lang po ay nagpa-order ako ng ilang dagdag na putahe sa kusina..."Ang mga tao ay nag-alisan, para bigyan ng galang si Marcus Villamor.Pagkatapos ng lahat, walang nakakaintindi kung ano ang layunin ni Marcus sa pag-organize ng birthday party ni Oscar.Habang tinitingnan ang wala nang kontrol na si Abby, naalala ni Be
Bumagsak ang boses ni Abby na parang hindi siya makapaniwala, at nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid niya."Putang ina, buntis siya. Swerte naman ng pamilya Marquez.""Tama, anong pamilya ang magpapakasal sa ganitong klase ng tao? Takot pa siguro silang magka-problema sa pamilya nila.""Isa na namang biro sa mga tao sa bansa!"...Ang bawat salitang narinig ng mga tao sa paligid ay pumasok sa mga tenga nina Oscar at Lucy, at ang dalawang kapatid na lalaki.Parang may nangyaring pagbabago.Bakit ang pinaka-mahal nila na si Abby ay naging ganito kababa ang halaga?Bibigyan ba siya ng lahat ng katawa-tawang tingin ng lahat?Sa oras na iyon, hindi natakot si Mrs. Marquez na masakal ni Abby sa hawak ng kanyang kamay, kundi ngumiti na lang at tinignan siya."Magaling ka palang bata. Bata ka pa, pero marami kang kalokohan. Sayang nga lang at hindi ka karapat-dapat maging sa isang pormal na lugar."Tumingin si Mrs. Marquez kina Oscar at Lucy at sinabi, "Kayo, bakit hindi niyo ba da
"Ano?"Sa puntong ito, lubos na naguluhan ang isipan ni Abby."Sino ka? Mrs. Marquez ? Alin... alin na Mrs. Marquez?"Narinig ni Abby ang pagkatalon ng kanyang tinig sa huling tanong."Aling Mrs. Marquez, ang iyong magiging biyenan, si Mrs. Marquez!" May nagsimula nang mag-ingay mula sa crowd. Si Mrs. Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby."Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan."Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"Si Abby ay halos matigas na ang mukha, parang babagsak na ang kanyang foundation.Naglakad siya pababa nang hindi komportable, at nang dumaan siya sa harap ni Beatrice, M
Si Mrs. Marquez ay hindi talaga nag-alala nang tawagin siyang "chismosa". Sa halip, siya ay nakaramdam ng magaan at natuwa na hindi na kailangang pag-usapan ang kasal sa isang babae tulad ni Abby Aragon.Ngumiti siya at nagsalita, "Gusto ko lang ipaalam sa inyo na kahit ang ari-arian ng pamilya Villamor ay mahati sa napakaraming bahagi, pati na ang mga apo’t apo sa tuhod ay makakakuha ng bahagi. Isa sa kanila ay malamang na tatalo sa pamilya Marquez. Kahit na ang maliit na bahagi na iyon ay maaaring sampung beses o isang daang beses pa ang kabuuan ng ari-arian ng pamilya Marquez.""Tulad ng sabi ko, mga kabataan, kung wala kayong sapat na kaalaman, huwag magsalita ng wala sa lugar, dahil baka magmukha lang kayong katawa-tawa."Nang marinig ito ni Mrs. Marquez, may mga tao na nakakakilala sa pamilya Villamor na tumango nang may pasasalamat."Ay, mukhang ang sinabi ng ginang ay isang mababang pagpapahayag lang.""Ang pamilya Villamor ay may kayamanang kasing laki ng isang bansa, hindi l
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang