Ngumiti sa isa't isa sina Beatrice at Shaira. Nagtaas baba si Beatrice at sinenyasan si Shaira na pumunta sa kanyang opisina para makipag-usap. Pumasok ang dalawa sa opisina, at sinabi ni Beatrice kay Shaira ang tungkol sa ideya ng team building. Tumango si Shaira: "Ito ay isang magandang ideya. Ang ating foundation ay naitatag pa lang, at kailangan talaga nating pagsama-samahin ang lahat sa pamamagitan ng ilang mga aktibidad sa labas. Bukod dito, ang ating mga volunteer ay gumagawa ng ilang magkakasunod na kaganapan sa kawanggawa nitong mga nakaraang katapusan ng linggo, at sila ay talagang medyo pagod, kaya kailangan natin silang aliwin." "Well, ang lokasyon ay nakaayos sa Love Island..." Bago siya matapos magsalita, nanlaki ang mga mata ni Shaira sa pagtataka: "Bakit doon, alam mo ba kung gaani kamahal doon?" "Oo. Sinabi ni Marcus na bibigyan tayo ng discount." Tulad ng sinabi niya, hinawakan ni Beatrice ang kamay ni Shaira, "Ang bato ng kasal sa bundok
Malinaw na nakasulat ang mga salitang "on duty" sa lottery paper.Pinalaki niya ang mga mata sa takot!Tumingin si Shaira sa kanya nang kakaiba: "Ano ang nakuha mong tiket?"Hinawakan ni Gilbert ang papel at mahigpit na tinakpan ang kanyang dibdib: "Hulaan mo.""Ano'ng huhulaan? Lahat ay naghihintay."Sa mga sandaling iyon, isang part-time na empleyado na nakatayo sa tabi ni Gilbert at matagal na siyang tinititigan ay hinila siya sa gilid."Mr. Gilbert, tutulungan ko kayo sa duty..."Nang marinig ito ni Gilbert, agad niyang nilakbay ang kamay ng lalaki: "Magiging mapayapa ang buhay ng mabubuting tao!"Bago siya makapagsalita, ini-extend ng lalaki ang mga kamay at ipinasikat: "Sampung beses ang sahod.""Sampu... sampung beses!" Biglang naramdaman ni Gilbert ang kirot.Tinamaan nito ang kanyang pinakamababang linya.Idinagdag ng part-time na empleyado: "Bukod pa sa tatlong beses na ibibigay ng foundation, kailangan mong magbigay ng karagdagang sampung beses.""Magbigay ng extra?" Halos
"Madali lang yan!" Tuwang-tuwa si Gilbert nang maisip na may manlilibre sa kanya para sa dinner!Habang papababa ng elevator, tumingin si Marcus kay Gilbert."Tiyak ka bang gusto mo si Shaira?""Tiyak! Tiyak na!" Ipinakita ni Gilbert ang kanyang transfer record sa cellphone at ipinakita kay Marcus."Sampung beses ang sahod! Para lang makasama siya sa team building, binayaran ko siya ng sampung beses ang sahod! Kung hindi ito pagmamahal, hindi ko na alam kung ano pa!"Bihirang nagsuot si Marcus ng salamin ngayon, at medyo hindi komportable ang kanyang ilong. Hindi niya maiwasang itaas ito, at ngumiti na parang nakikita na niya ang lahat."Ang taas ng iyong pagkagiliw, pero baka hindi naman ganoon si Miss Shaira.""Ay, Bro, tiyak na naiinggit ka sa akin! Matagal mo nang gusto ang misis mo pero hindi ka kumilos. Naiinggit ka na ako, isang bagsakan, nakuha ko siya! Hindi na kita aawayin."Pumasok si Marcus sa bookstore sa ibaba at sinabi kay Gilbert: "Naalala ko yata na gusto ni Miss Shai
"Wala." Lumapit si Marcus kay Gilbert, "Gilbert~"Muling nanginginig ang puso ni Gilbert at bigla siyang umatras."Bro, anong iniisip mo na naman!""Magpapa-bet ako sa iyo. Pupunta ako sa bahay ni Bryan para kumain ng kanyang pagkain at uminom ng kanyang inumin, tapos kailangan niyang magbigay sa akin ng dalawang daan o tatlong daang libo, naniniwala ka ba?"Itinaas ni Bryan ang kanyang kilay: "Akala mo ba'y bobo ako?""Tama! Sinabi mo na mismo, kayang gawin ni Bryan ang gusto mo!" Binangga ni Gilbert ang mesa, "Kung magagawa mo, ipapamana ko sa iyo ang apelyido ko!""Hindi ko gustong ipamana mo ang apelyido mo! Bet ko na lang ang 10,000 pesos. Paano? Kung matalo kita, makukuha mo ang pera mo para sa libro at sampung beses pa ang sahod mo." Ngumiti si Marcus at inilatag ang isang patibong para kay Gilbert.Namalas si Gilbert.Kinuwenta niya na si Bryan ay medyo rebelde rin ang ugali, at imposibleng magtagumpay si Marcus sa ganitong kalkulasyon.Matapos magdalawang isip, binangga ni Gi
Ngayong Biyernes ng hapon, nagsimula nang maghanda ang lahat para pumunta sa Love Island.Nag-aalala si Marcus na baka mapagod ang misis niya sa biyahe, kaya't sumakay siya ng helicopter para makarating doon.Si Gilbert at Shaira naman ay sumakay din sa eroplano.Sa daan, binigyan ni Shaira si Beatrice ng dalawang malaking garapon ng mga plums na pinatuyo niya sa bahay. Maasim at matamis ito, at hindi mapigilan ni Beatrice na kainin ito.Ang ibang mga miyembro ng foundation ay sumakay ng bus papuntang port at mula doon ay sumakay ng ferry papunta roon.Hindi nagpa-airs si Albert, kaya't sumakay din siya ng bus kasama ng iba.Inihatid ni Lucy si Abby sa bus boarding point, at hindi maganda ang hitsura ng mukha niya.Tumingin siya kay Abby na malapit nang bumaba ng sasakyan, at hindi niya napigilang magsalita: “Abby, sabi mo, pinutol na natin ang relasyon natin sa kapatid mo. Tinutukso-tukso mo siya, at nagvo-volunteer ka pa sa foundation niya. Hindi maganda."Ang bibig ni Lucy ay gumal
"Kung may social phobia ka, hindi ka dapat sumali sa ganitong klaseng team building na aktibidad."Abby:......"Kung ang layunin ng pagdalo sa team building ay para makipagkaibigan, dapat ka ngang umupo sa mga tao na hindi mo kilala."Abby:......"At tungkol sa sinasabi mong kilala mo ako? Pasensya na, pinutol mo na ang relasyon mo kay Beatrice, kaya anong relasyon mo pa sa akin ngayon?"Napalunok si Abby. Hindi niya inasahan na magiging ganoon kasakit at bastos si Albert. Bukod dito, medyo malakas ang boses niya kanina, kaya't halos lahat sa bus ay narinig, at talagang ikinahiya siya.May dala pa siyang maleta, at parang may kabigatan sa dibdib niya, hindi malaman kung paano kumilos.Mas nakakahiya pang bumaba ng bus, ngunit nakakahiya rin namang manatili. Pinagdiinan niya ang mga ngipin at nagpatuloy na maglakad pasulong.Bigla, narinig niya ang mabagal na boses ni Albert mula sa likuran."Ms. Abby."Nagniningning ang mga mata ni Abby, iniisip na may pagkakataon pa, pero narinig niy
Panay ang pagtingin ni Jennifer sa kanyang cellphone habang papasok sa kotse.Malayo ang upuan niya mula kay Bryan.Sa kabila ng pagiging matanda at may karanasan sa buhay, agad na napansin ni Bryan ang nararamdaman ng dalaga at tahimik na sinabi: "Hindi na kita susunduin sa pintuan ng paaralan mo sa susunod."Medyo nagulat si Jennifer, ngunit naramdaman niya ang init sa kanyang puso. Hindi niya inaasahan na magiging ganoon si Bryan Montenegro sa kanya.Gusto sana niyang sabihin na hindi siya dapat magpakita ng sobrang pagpapakumbaba. Pagkatapos ng lahat, binigyan siya ng napakabigat na pagkakataon ni Bryan at hindi niya kayang pasalamatan ito nang sapat.Dahil sa kita mula sa oportunidad, mayroon na lang siyang natitirang utang na mga 50,000 o 60,000 pesos, at inaasahan niyang malulunasan na iyon sa lalong madaling panahon.Ngunit nang malapit nang lumabas ang mga salita sa kanyang bibig, ito ay naging isang maliit na boses na nagsabing:"Salamat."Sa buong biyahe, tahimik lang ang d
Bago pa ang school uniform, at may kasamang safety pants!Ayos, handang-handa siya!Nang makita ni Beatrice ang medyo matalim niyang mga mata, ngumiti si Marcus.Sa pagkakataong ito, nagulat din si Gilbert: "Bro, bumalik ka sa alma mater mo at kumuha ng ilang set ng school uniform! Eh kami?""Mayroon din kayo." Inangat ni Marcus ang kanyang baba at ipinakita kina Bryan at Gilbert na magbihis.Umalis ang tatlong lalaki para magbihis.Sumunod si Beatrice at isinama sina Shaira at Jennifer sa taas upang magbihis.Payat si Beatrice, at hindi gaanong lumolobo ang kanyang tiyan, kaya mukhang medyo batang estudyante.Bumaba siya na nakalugay ang buhok, at mas lalo pang lumalabas ang kabataan sa kanyang hitsura.Mataas si Shaira, at ang school uniform skirt niya ay nagpahaba ng kanyang mga binti. Nakasabit ang buhok sa isang ponytail, ngunit medyo parang isang reyna ang hitsura niya.Si Jennifer naman, may hitsura ng estudyante, maliit at sobrang cute sa suot na school uniform.Bumaba silang
Nang marinig ito ng mga tao sa paligid, nagbago ang kanilang mga mukha."Ang sama naman ni Abby.""Parang mabait siya at laging tinatawag ang mga tao, pero hindi ko akalain na ganito pala siya sa private.""Ngayon mo lang nalaman? Matagal ko nang alam. Ganyan ang trato nila sa panganay nilang anak na babae, parang ampon lang, at binubuhay naman ang bunso nila na parang diyosa. Kung hindi, paano magiging ganito kalakas ang yabang niya?"...Hindi pa nakita ni Oscar ang video at nilapitan niya si Lucy, "Ano'ng nangyari?"Nag-atubili si Lucy at sa wakas ay humingi ng paumanhin sa lahat, "Misunderstanding lang ito. Noong bata kami, medyo mahigpit ako sa dalawang magkapatid. Ang bracelet... sa wakas ay natagpuan..."Nang marinig ito ni Abby, tinapakan niya ang kanyang mga paa sa galit: "Mom, anong kalokohan ang sinasabi mo! Si ate ang nagnakaw! Nagnakaw siya sa bahay, kaya ka galit na galit!"Sinubukan ni Abby na magpahiwatig kay Lucy, at si Oscar ay sobrang galit na iniangat ang kamay at
Tumawa si Mrs. Marquez, "Pero ang asawa ni Marcus Villamor ay buntis ng kambal ngayon, at ikaw ang hindi magkakaroon ng anak.""H-hindi, hindi!" Tinakpan ni Abbh ang kanyang mga tainga, ayaw makinig.Sumigaw siya ng hysterically, "Hindi ako pwedeng matalo sa babaeng iyon, si Beatrice!"Nang marinig ito, tumigas ang mukha ni Oscar at hinawakan siya nang madiin."Tama na, hindi mo ba naiisip na sobrang kahiya-hiya na? Bumalik ka na sa kwarto mo!"Pagkasabi nito, ngumiti si Oscar at tinawag ang mga tao sa paligid, "Pasensya na po, mga kaibigan, pinatawa ko pa kayo. Pinalaki ko kasi ang anak kong ito, kaya naging spoiled. Pakiusap, pumunta po kayo sa food buffet area. Kanina lang po ay nagpa-order ako ng ilang dagdag na putahe sa kusina..."Ang mga tao ay nag-alisan, para bigyan ng galang si Marcus Villamor.Pagkatapos ng lahat, walang nakakaintindi kung ano ang layunin ni Marcus sa pag-organize ng birthday party ni Oscar.Habang tinitingnan ang wala nang kontrol na si Abby, naalala ni Be
Bumagsak ang boses ni Abby na parang hindi siya makapaniwala, at nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid niya."Putang ina, buntis siya. Swerte naman ng pamilya Marquez.""Tama, anong pamilya ang magpapakasal sa ganitong klase ng tao? Takot pa siguro silang magka-problema sa pamilya nila.""Isa na namang biro sa mga tao sa bansa!"...Ang bawat salitang narinig ng mga tao sa paligid ay pumasok sa mga tenga nina Oscar at Lucy, at ang dalawang kapatid na lalaki.Parang may nangyaring pagbabago.Bakit ang pinaka-mahal nila na si Abby ay naging ganito kababa ang halaga?Bibigyan ba siya ng lahat ng katawa-tawang tingin ng lahat?Sa oras na iyon, hindi natakot si Mrs. Marquez na masakal ni Abby sa hawak ng kanyang kamay, kundi ngumiti na lang at tinignan siya."Magaling ka palang bata. Bata ka pa, pero marami kang kalokohan. Sayang nga lang at hindi ka karapat-dapat maging sa isang pormal na lugar."Tumingin si Mrs. Marquez kina Oscar at Lucy at sinabi, "Kayo, bakit hindi niyo ba da
"Ano?"Sa puntong ito, lubos na naguluhan ang isipan ni Abby."Sino ka? Mrs. Marquez ? Alin... alin na Mrs. Marquez?"Narinig ni Abby ang pagkatalon ng kanyang tinig sa huling tanong."Aling Mrs. Marquez, ang iyong magiging biyenan, si Mrs. Marquez!" May nagsimula nang mag-ingay mula sa crowd. Si Mrs. Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby."Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan."Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"Si Abby ay halos matigas na ang mukha, parang babagsak na ang kanyang foundation.Naglakad siya pababa nang hindi komportable, at nang dumaan siya sa harap ni Beatrice, M
Si Mrs. Marquez ay hindi talaga nag-alala nang tawagin siyang "chismosa". Sa halip, siya ay nakaramdam ng magaan at natuwa na hindi na kailangang pag-usapan ang kasal sa isang babae tulad ni Abby Aragon.Ngumiti siya at nagsalita, "Gusto ko lang ipaalam sa inyo na kahit ang ari-arian ng pamilya Villamor ay mahati sa napakaraming bahagi, pati na ang mga apo’t apo sa tuhod ay makakakuha ng bahagi. Isa sa kanila ay malamang na tatalo sa pamilya Marquez. Kahit na ang maliit na bahagi na iyon ay maaaring sampung beses o isang daang beses pa ang kabuuan ng ari-arian ng pamilya Marquez.""Tulad ng sabi ko, mga kabataan, kung wala kayong sapat na kaalaman, huwag magsalita ng wala sa lugar, dahil baka magmukha lang kayong katawa-tawa."Nang marinig ito ni Mrs. Marquez, may mga tao na nakakakilala sa pamilya Villamor na tumango nang may pasasalamat."Ay, mukhang ang sinabi ng ginang ay isang mababang pagpapahayag lang.""Ang pamilya Villamor ay may kayamanang kasing laki ng isang bansa, hindi l
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang