Umatras si Lucy: "Sige, kung gusto mong ibalik ang malas na bituin na 'yon, wala akong pakialam. Pwede bang sa susunod na lang?""Ngayong pagkakataon, plano ko munang imbitahan ang ating mga kamag-anak, si Mrs. Marquez, para mag-usap ang tungkol kay Abby.""Magkakaloko-loko ka lang kung ibabalik mo pa ang malas na bituin na 'yan. Kailan ba siya nagpakita at nagdala ng mabubuting bagay?""Huwag mong tawaging malas na bituin lagi!" seryosong sinabi ni Oscar. "Sya ay ang anak natin! Bilang ina, huwag mong gawing sobra!"Gusto sanang magsalita ni Lucy, pero pinigilan siya ni Abby.Si Oscar ay naglagay ng mga kamay sa likod niya, galit na naghanda na umakyat sa hagdan: "Tingnan mo, mas matalino si Abby kaysa sayo ngayon. Kung pupunta si Beatrice o hindi, wala nang kinalaman 'yan sa kasal ni Abby. Kung ano ang nararapat mangyari, mangyayari pa rin!"Pagkatapos noon, umakyat si Oscar sa itaas.Si Lucy ay labis na nagagalit: "Bakit mo ako pinipigilan? Hindi mo ba nakita na gusto ng tatay mo n
Ayaw niyong malaman ko kung ano ang pinag-usapan ninyo?Bata pa.......Sa pagkakataong ito, tinignan ni Beatrice si Samuel ng magalang.Iniligtas siya ni Samuel noong bata pa siya, kaya't may magandang impression siya sa kanya."Anong gusto mong sabihin? Sabihin mo na.""Beatrice, sabihin mo sa akin, paano ka tinrato ng kuya mo noon? Tuwing binibigyan ko si Abby ng isang bagay, kailan ba ako hindi nagbigay sa iyo ng isa? Nang bumili ako ng pencil case para kay Abby, hindi ba't bumili rin ako ng isa para sa iyo?" Si Samuel ang panganay na anak, at mahilig siyang magsalita at kumilos nang tama, tulad ng magiging susunod na pinuno ng pamilya na pinapagalitan ang mga tao.Hinaplos ni Beatrice ang kanyang mga labi at hindi nagsalita.Inisip ni Samuel na pumayag siya."Matagal akong wala sa bahay ngayon, pero paano ba ang relasyon mo sa pamilya? Bakit ganito, at nagsign ka pa ng letter of severance? Beatrice, pamilya tayo, at konektado tayo kahit mabasag ang mga buto. Kahit magalit ang mga
"Hindi, hindi."May isang click at bumukas ang pinto ng balcony partition.Lumabas si Marcus na may seryosong ekspresyon sa mata.Napalunok si Samuel sa tindi ng titig ni Marcus, at hindi niya inaasahan ang takot na naramdaman."Mr. Samuel." Lumapit si Marcus kay Samuel at tiningnan siya ng seryoso. "Sa tingin ko, kung may makakita ng isang tao na nalunod sa dagat, dapat siya ay tumalon sa tubig upang iligtas siya kung kaya niyang protektahan ang sarili.Hindi dahil sa anumang dahilan, kundi dahil iyon ang nararapat gawin ng isang tao! Lalo pa't ang taong iniligtas mo ay iyong sariling kapatid na babae. Kaya't hindi ko akalaing may karapatan kang gamitin iyon bilang bayad-puri."Pumagitna siya at nagpatuloy, "Pinangalanan ka ng iyong ama bilang Samuel Aragon. Siguro mataas ang inaasahan niya sa'yo bilang panganay na anak. Nais niyang maging haligi ka ng pamilya, ang tagapangalaga ng katotohanan sa pamilya, at maglinis ng mga tradisyon ng pamilya, imbes na magbanta, magmatigas, at mang
Pero mabilis din niyang naintindihan.Dahil dinala siya ni Beatrice sa isang silid ng mga kasambahay sa isang sulok ng ibaba.Bumukas ang pinto, at nang pumasok silang dalawa, agad na nagalit si Marcus.Ang silid ay wala pang 10 square meters, may bakal na kama sa magkabilang gilid.Ang ibabang kama ay para sa pagtulog, habang ang itaas ay puno ng mga papel, panlinis ng banyo, detergent at iba pang gamit na walang silbi.May mesa sa harap ng bintana, malinis at puno ng mga plano sa pagtuturo at isang desk lamp. Malinaw na ang silid na ito ay may buhay, pero hindi maiwasang makaramdam si Marcus ng galit sa kalagayan nito.Sa mga sandaling iyon, isinara ni Beatrice ang pinto at bahagyang naririnig ang musika mula sa labas.Itinaas niya ang kanyang labi ng matigas at ipinakilala: "Ito ang aking boudoir. Isang silid-pangkalakal ng isang alipin.Ang orihinal kong kwarto ay nasa ikalawang palapag. May ilang mga libro pa akong nakatago sa silid na iyon sa ikalawang palapag.Isang araw, sinab
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Nang marinig ito ng mga tao sa paligid, nagbago ang kanilang mga mukha."Ang sama naman ni Abby.""Parang mabait siya at laging tinatawag ang mga tao, pero hindi ko akalain na ganito pala siya sa private.""Ngayon mo lang nalaman? Matagal ko nang alam. Ganyan ang trato nila sa panganay nilang anak na babae, parang ampon lang, at binubuhay naman ang bunso nila na parang diyosa. Kung hindi, paano magiging ganito kalakas ang yabang niya?"...Hindi pa nakita ni Oscar ang video at nilapitan niya si Lucy, "Ano'ng nangyari?"Nag-atubili si Lucy at sa wakas ay humingi ng paumanhin sa lahat, "Misunderstanding lang ito. Noong bata kami, medyo mahigpit ako sa dalawang magkapatid. Ang bracelet... sa wakas ay natagpuan..."Nang marinig ito ni Abby, tinapakan niya ang kanyang mga paa sa galit: "Mom, anong kalokohan ang sinasabi mo! Si ate ang nagnakaw! Nagnakaw siya sa bahay, kaya ka galit na galit!"Sinubukan ni Abby na magpahiwatig kay Lucy, at si Oscar ay sobrang galit na iniangat ang kamay at
Tumawa si Mrs. Marquez, "Pero ang asawa ni Marcus Villamor ay buntis ng kambal ngayon, at ikaw ang hindi magkakaroon ng anak.""H-hindi, hindi!" Tinakpan ni Abbh ang kanyang mga tainga, ayaw makinig.Sumigaw siya ng hysterically, "Hindi ako pwedeng matalo sa babaeng iyon, si Beatrice!"Nang marinig ito, tumigas ang mukha ni Oscar at hinawakan siya nang madiin."Tama na, hindi mo ba naiisip na sobrang kahiya-hiya na? Bumalik ka na sa kwarto mo!"Pagkasabi nito, ngumiti si Oscar at tinawag ang mga tao sa paligid, "Pasensya na po, mga kaibigan, pinatawa ko pa kayo. Pinalaki ko kasi ang anak kong ito, kaya naging spoiled. Pakiusap, pumunta po kayo sa food buffet area. Kanina lang po ay nagpa-order ako ng ilang dagdag na putahe sa kusina..."Ang mga tao ay nag-alisan, para bigyan ng galang si Marcus Villamor.Pagkatapos ng lahat, walang nakakaintindi kung ano ang layunin ni Marcus sa pag-organize ng birthday party ni Oscar.Habang tinitingnan ang wala nang kontrol na si Abby, naalala ni Be
Bumagsak ang boses ni Abby na parang hindi siya makapaniwala, at nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid niya."Putang ina, buntis siya. Swerte naman ng pamilya Marquez.""Tama, anong pamilya ang magpapakasal sa ganitong klase ng tao? Takot pa siguro silang magka-problema sa pamilya nila.""Isa na namang biro sa mga tao sa bansa!"...Ang bawat salitang narinig ng mga tao sa paligid ay pumasok sa mga tenga nina Oscar at Lucy, at ang dalawang kapatid na lalaki.Parang may nangyaring pagbabago.Bakit ang pinaka-mahal nila na si Abby ay naging ganito kababa ang halaga?Bibigyan ba siya ng lahat ng katawa-tawang tingin ng lahat?Sa oras na iyon, hindi natakot si Mrs. Marquez na masakal ni Abby sa hawak ng kanyang kamay, kundi ngumiti na lang at tinignan siya."Magaling ka palang bata. Bata ka pa, pero marami kang kalokohan. Sayang nga lang at hindi ka karapat-dapat maging sa isang pormal na lugar."Tumingin si Mrs. Marquez kina Oscar at Lucy at sinabi, "Kayo, bakit hindi niyo ba da
"Ano?"Sa puntong ito, lubos na naguluhan ang isipan ni Abby."Sino ka? Mrs. Marquez ? Alin... alin na Mrs. Marquez?"Narinig ni Abby ang pagkatalon ng kanyang tinig sa huling tanong."Aling Mrs. Marquez, ang iyong magiging biyenan, si Mrs. Marquez!" May nagsimula nang mag-ingay mula sa crowd. Si Mrs. Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby."Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan."Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"Si Abby ay halos matigas na ang mukha, parang babagsak na ang kanyang foundation.Naglakad siya pababa nang hindi komportable, at nang dumaan siya sa harap ni Beatrice, M
Si Mrs. Marquez ay hindi talaga nag-alala nang tawagin siyang "chismosa". Sa halip, siya ay nakaramdam ng magaan at natuwa na hindi na kailangang pag-usapan ang kasal sa isang babae tulad ni Abby Aragon.Ngumiti siya at nagsalita, "Gusto ko lang ipaalam sa inyo na kahit ang ari-arian ng pamilya Villamor ay mahati sa napakaraming bahagi, pati na ang mga apo’t apo sa tuhod ay makakakuha ng bahagi. Isa sa kanila ay malamang na tatalo sa pamilya Marquez. Kahit na ang maliit na bahagi na iyon ay maaaring sampung beses o isang daang beses pa ang kabuuan ng ari-arian ng pamilya Marquez.""Tulad ng sabi ko, mga kabataan, kung wala kayong sapat na kaalaman, huwag magsalita ng wala sa lugar, dahil baka magmukha lang kayong katawa-tawa."Nang marinig ito ni Mrs. Marquez, may mga tao na nakakakilala sa pamilya Villamor na tumango nang may pasasalamat."Ay, mukhang ang sinabi ng ginang ay isang mababang pagpapahayag lang.""Ang pamilya Villamor ay may kayamanang kasing laki ng isang bansa, hindi l
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang