Alam ni Ghena ang kalagayan ni Marcus.Nang makita niya kung paano ito hinarap ni Marcus, hindi niya napigilang magbigay ng thumbs up. Ang galing talaga!Si Marcus, na nakaupo sa wheelchair, ay may maamong mukha, may suot na mga gold-rimmed na salamin sa kanyang matangos na ilong, at isang mapagmahal na ngiti sa kanyang mga labi habang nakatingin kay Beatrice.Parang sinasabi ng tingin niya: "Mrs. Villamor, nasisiyahan ka ba?"Nagtagpo ang tingin ng dalawa, puno ng lambing at tamis.Ngumiti si Beatrice, at may bahagyang pasasalamat sa kanyang mga mata.Bagamat alam niya ang pisikal na kalagayan ni Marcus mula noong araw ng kanilang kasal, at alam din niyang tiyak na makakatanggap siya ng ilang puna mula sa iba dahil dito sa hinaharap, sa oras na ito, dumiretso si Marcus sa ospital para kumuha ng plaster sa paa at pumasok gamit ang wheelchair. Paano naman siya hindi maaantig?Ang mga babaeng kasamahan ay bilib na bilib na kay Marcus nang makita nila ang kanyang maamong mukha at maranga
Sina Lucy at Abby ay parehong nagbihis at nag ayos upang magtungo sa Forbes.Sa pagkakataong ito, kapwa sila nakasuot ng mga alahas at makapal na makeup, mistulang mga asawa at anak ng mga tanyag na tao sa mataas na lipunan.Paglapit nila sa gate ng Forbes, hinarang sila ng security guard."Pasensya na, sino po ang hinahanap ninyo?"Mataas ang pagkakatingala ni Lucy at buong yabang na binanggit ang numero ng unit: "Pupunta kami sa bahay ng anak ko.""Ma’am, pakihintay po sandali. Kokumpirmahin ko lang sa may-ari." Habang sinasabi ito, kukunin na sana ng security guard ang telepono para tumawag sa loob.Nataranta si Abby at pinikit Ang mga mata sabay hawak Sa braso Ng ina , tila nagbibigay ng senyas.Naintindihan ito ni Lucy, mabilis na nilapitan ang security guard at pinatay ang tawag nito, sabay sabing medyo nagmamadali."Gano’n kasi, birthday ng anak ko ngayon. Pumunta kami rito para bigyan siya ng sorpresa. Huwag na po kayong tumawag."Bahagyang kumunot ang noo ng security guard:
"Saka hindi ako lilipat sa inyo." Itinulak ni Lucy ang kanyang kulot na buhok sa likod ng kanyang balikat at nagsabi nang walang pag-aalinlangan, "Ang ibig kong sabihin, titira muna kami rito ng kaunting panahon, tapos kayo na ulet.""Kami... Ulet?" Nagdududang tanong ni Beatrice, tila mali ang narinig."Oo." Tumango nang mabigat si Lucy.Biglang natatawa si Beatrice: "Bakit kailangan naming umalis sa bahay namin ng asawa ko?""Ate, hindi maganda ang sinasabi mo!" Hindi napigilan ni Lin Miaomiao ang magsalita. "Kasal ka na, pero ako, hindi pa, tama?""At ano naman ang kinalaman ng kasal dito?" Lalong kumunot ang noo ni Beatrice."Paano namang walang kinalaman!" Mabilis na tugon ni Lucy, "Maganda ang lokasyon ng bahay ninyo at mataas ang halaga nito. Kapag dito nakatira si Miaomiao, mas mataas ang tingin ng iba sa kanya kapag nagpapakasal siya sa hinaharap. Kapag dito nakipagkita sa mga magiging biyenan niya, sino pa ang mangangahas na apihin si Abby?"Pagkatapos ng sandaling katahimik
Tumigil ang musika, at unti-unting naramdaman ng mga kaibigan ni Abby na may hindi tama.Dahil natatakot si Abby na mapahiya, agad siyang lumapit kay Beatrice at mahinang nagsabi, “Ate, bigyan mo na ako ng pera.”Hindi sumagot si Beatrice. Tiningnan lamang niya si Abby nang malamig at walang emosyon.Nag-aalala si Abby: “Ate, bilisan mo na, bigyan mo ako ng pera! Huwag mo akong pahiyain, maawa ka naman oh!”Ngumiti nang bahagya si Beatrice, dahan-dahang lumakad patungo sa sofa at umupo. “Kung sino ang umorder ng pagkain, siya ang magbabayad.”Sa puntong ito, nag-umpisa nang magtinginan nang may panghuhusga ang mga kaibigan ni Abby sa mag-ina.“Wala pa ngang 150,000 ang takeout, hindi niyo pa mabayaran? Kung hindi niyo kaya ang magbayad, paano niyo nasabing galing kayo sa mayamang pamilya?” sabi ng isa sa mga kaibigan ni Abby na may halong panunuya.Napalitan ng matinding kahihiyan ang mukha ni Abby, at tumingin siya nang may galit kay Beatrice.Tumingin ang nangungunang staff ng hotel
Kalmadong tumayo at humarap Sa kamera si Beatrice sabay ngumiti: "Sige, kunan mo ng litrato."Magaan ang tono niya, kaya nagulat si Alexa. Ang ekspresyon nito ay tila nagsasabing: Bakit hindi sya natatakot?Alam ni Beatrice ang iniisip ni Alexa, kaya ngumiti ito nang bahagya at nagtanong: "Sa tingin mo ba lahat ng netizens ay walang isip? Naisip ko lang, paano ka kakampihan ng mga netizens kung naninra, nagkalat ka sa isang mamahaling bahay nang walang pahintulot ng may-ari? Mukhang kapag hindi sa'yo ang bahay, wala kang pakialam kahit anong mangyari, tama ba?"Habang sinasabi iyon, biglang tumayo si Beatrice, diretsong nakatingin kay Alexa at lumapit na may awtoridad na parang guro."Sabi mo, gusto mong anyayahan ang mga kaibigan mo para sa isang kainan? Una sa lahat, hindi ako pumayag na ilibre kayo! Kung pumayag ako, edi sana ako ang sumagot sa lahat ng gastos sa kainan ngayon, kahit gaano pa ito kamahal.Pangalawa, maituturing ba itong 'basta'? Ang isang kainan na nagkakahalaga n
Tinitigan ni Beatrice ang bato na binasag ni Abby sa sahig, at sa isang saglit, parang may humila sa kanyang puso.Ang batong ito ay natagpuan ni Albert noong nagsisimula pa lamang siyang magtrabaho. Nakuha ito nang legal sa tabi ng isang archaeological pile, at napakahalaga nito para kay Albert.Bukod pa rito, para siyang isang nerd na hindi marunong mag-ukit ng mga karakter, ngunit inaral niya ito nang matagal bago niya ito naiangat unti-unti: "Beatrice, gusto kong makasama ka magpakailanman."Hindi maganda ang pagkakaukit ng mga karakter, ngunit ang intensyon ay bihira.Ngunit ibinato ito ni Abby sa harapan niya malapit kay Marcus. Paano niya hindi mauunawaan ang kahulugan nito?Hindi ito mabuting intensyon, kundi ang nais nito ay magkaroon ng away sa pag itan nilang mag asawa!Huminga ng malalim si Beatrice at malinaw na alam kung ano ang dapat at hindi niya dapat gawin sa sandaling iyon!Yumuko siya upang pulutin ang bato, itinapon ito sa basurahan sa harapan ni Marcus, at pagka
Walang klase si Ghena sa first class nya, kaya pumunta siya mag-isa sa playground.Habang iniisip niya ang lahat, mas lalo niyang naramdaman na kailangan niyang tulungan si Marcus!Sa pagitan nina Albert at Marcus, pumapanig si Ghena kay Marcus.Bukod dito, kasal na rin si Beatrice kay Marcus, kaya umaasa siyang magiging maayos ang samahan ng kanyang mabuting kaibigan at ng asawa nito.Kaya't nagpadala si Ghena ng chat message kay Carlos:[Hoy, tanungin mo si Marcus, alam ba niya kung anong araw ngayon?]Nang mga oras na iyon, si Marcus, na nasa ward, ay nakikinig sa ulat ni Carlos. Agad niyang kinuha ang telepono ni Carlos at siya mismo ang sumagot.[Si Marcus ito.][Birthday ngayon ni Beatrice, alam ko.]Natigilan si Ghena. Hindi niya inasahan na agad na sasagot si Marcus.Sa ganito kaikling oras, imposibleng magkunwari. Ang tanging paliwanag ay talagang alam ni Marcus ang kaarawan ni Beatrice.[Okay, kung alam mo, ayusin mo nang maayos ang lahat.]Marcus: [Alam ko.]Medyo nagulat si
Habang nagsasalita, kinakabahan si Albert na nag-clear ang kanyang lalamunan, inayos ang kanyang bow tie, at paulit-ulit na tinanong ang iba: "Ayos ba ito?"Matapos gumawa ng "ok" na senyas ang iba, ngumiti siya nang parang inosente at tumingin sa kamera."Beatrice, matagal ko nang gustong mag-propose sa'yo sa mismong kaarawan mo. Pagkatapos ng tatlong taon, isang libo at siyamnapu't limang araw at gabi ng pagkakakilala at pagsasama, sigurado na akong ikaw ang soulmate ko, ikaw ang nais kong makasama habanbuhay. Beatrice, alam kong galit ka dahil matagal din akong hindi nakipag-ugnayan sa'yo."Habang nagsasalita, tumawa si Albert."Ito ang itinuro sa akin ni Chona,ang junior assistant ko. Sabi niya, ito raw ang paraan para ipakita muna na malamig ang pakikitungo ko sa iyo bago ko ito gawin. Balewalain daw muna kita, para kapag nag-propose ako sa'yo ngayon, doble ang sorpresa mo.Betrice, huwag kang mag-alala. Pinag isipan ko ito ng mabuti bago ako magpropose sa iyo. At bago ang busine
Nang marinig ito ng mga tao sa paligid, nagbago ang kanilang mga mukha."Ang sama naman ni Abby.""Parang mabait siya at laging tinatawag ang mga tao, pero hindi ko akalain na ganito pala siya sa private.""Ngayon mo lang nalaman? Matagal ko nang alam. Ganyan ang trato nila sa panganay nilang anak na babae, parang ampon lang, at binubuhay naman ang bunso nila na parang diyosa. Kung hindi, paano magiging ganito kalakas ang yabang niya?"...Hindi pa nakita ni Oscar ang video at nilapitan niya si Lucy, "Ano'ng nangyari?"Nag-atubili si Lucy at sa wakas ay humingi ng paumanhin sa lahat, "Misunderstanding lang ito. Noong bata kami, medyo mahigpit ako sa dalawang magkapatid. Ang bracelet... sa wakas ay natagpuan..."Nang marinig ito ni Abby, tinapakan niya ang kanyang mga paa sa galit: "Mom, anong kalokohan ang sinasabi mo! Si ate ang nagnakaw! Nagnakaw siya sa bahay, kaya ka galit na galit!"Sinubukan ni Abby na magpahiwatig kay Lucy, at si Oscar ay sobrang galit na iniangat ang kamay at
Tumawa si Mrs. Marquez, "Pero ang asawa ni Marcus Villamor ay buntis ng kambal ngayon, at ikaw ang hindi magkakaroon ng anak.""H-hindi, hindi!" Tinakpan ni Abbh ang kanyang mga tainga, ayaw makinig.Sumigaw siya ng hysterically, "Hindi ako pwedeng matalo sa babaeng iyon, si Beatrice!"Nang marinig ito, tumigas ang mukha ni Oscar at hinawakan siya nang madiin."Tama na, hindi mo ba naiisip na sobrang kahiya-hiya na? Bumalik ka na sa kwarto mo!"Pagkasabi nito, ngumiti si Oscar at tinawag ang mga tao sa paligid, "Pasensya na po, mga kaibigan, pinatawa ko pa kayo. Pinalaki ko kasi ang anak kong ito, kaya naging spoiled. Pakiusap, pumunta po kayo sa food buffet area. Kanina lang po ay nagpa-order ako ng ilang dagdag na putahe sa kusina..."Ang mga tao ay nag-alisan, para bigyan ng galang si Marcus Villamor.Pagkatapos ng lahat, walang nakakaintindi kung ano ang layunin ni Marcus sa pag-organize ng birthday party ni Oscar.Habang tinitingnan ang wala nang kontrol na si Abby, naalala ni Be
Bumagsak ang boses ni Abby na parang hindi siya makapaniwala, at nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid niya."Putang ina, buntis siya. Swerte naman ng pamilya Marquez.""Tama, anong pamilya ang magpapakasal sa ganitong klase ng tao? Takot pa siguro silang magka-problema sa pamilya nila.""Isa na namang biro sa mga tao sa bansa!"...Ang bawat salitang narinig ng mga tao sa paligid ay pumasok sa mga tenga nina Oscar at Lucy, at ang dalawang kapatid na lalaki.Parang may nangyaring pagbabago.Bakit ang pinaka-mahal nila na si Abby ay naging ganito kababa ang halaga?Bibigyan ba siya ng lahat ng katawa-tawang tingin ng lahat?Sa oras na iyon, hindi natakot si Mrs. Marquez na masakal ni Abby sa hawak ng kanyang kamay, kundi ngumiti na lang at tinignan siya."Magaling ka palang bata. Bata ka pa, pero marami kang kalokohan. Sayang nga lang at hindi ka karapat-dapat maging sa isang pormal na lugar."Tumingin si Mrs. Marquez kina Oscar at Lucy at sinabi, "Kayo, bakit hindi niyo ba da
"Ano?"Sa puntong ito, lubos na naguluhan ang isipan ni Abby."Sino ka? Mrs. Marquez ? Alin... alin na Mrs. Marquez?"Narinig ni Abby ang pagkatalon ng kanyang tinig sa huling tanong."Aling Mrs. Marquez, ang iyong magiging biyenan, si Mrs. Marquez!" May nagsimula nang mag-ingay mula sa crowd. Si Mrs. Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby."Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan."Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"Si Abby ay halos matigas na ang mukha, parang babagsak na ang kanyang foundation.Naglakad siya pababa nang hindi komportable, at nang dumaan siya sa harap ni Beatrice, M
Si Mrs. Marquez ay hindi talaga nag-alala nang tawagin siyang "chismosa". Sa halip, siya ay nakaramdam ng magaan at natuwa na hindi na kailangang pag-usapan ang kasal sa isang babae tulad ni Abby Aragon.Ngumiti siya at nagsalita, "Gusto ko lang ipaalam sa inyo na kahit ang ari-arian ng pamilya Villamor ay mahati sa napakaraming bahagi, pati na ang mga apo’t apo sa tuhod ay makakakuha ng bahagi. Isa sa kanila ay malamang na tatalo sa pamilya Marquez. Kahit na ang maliit na bahagi na iyon ay maaaring sampung beses o isang daang beses pa ang kabuuan ng ari-arian ng pamilya Marquez.""Tulad ng sabi ko, mga kabataan, kung wala kayong sapat na kaalaman, huwag magsalita ng wala sa lugar, dahil baka magmukha lang kayong katawa-tawa."Nang marinig ito ni Mrs. Marquez, may mga tao na nakakakilala sa pamilya Villamor na tumango nang may pasasalamat."Ay, mukhang ang sinabi ng ginang ay isang mababang pagpapahayag lang.""Ang pamilya Villamor ay may kayamanang kasing laki ng isang bansa, hindi l
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang