“Anton, pwede ba na mag usap muna kami ni Bianca? Kaming dalawa na lang muna sana.” sabi ni Cesca.
“No,” sagot ko kaagad. “Hindi ko na kailangan na marinig pa ang sasabihin mo dahil alam ko na lilinisin mo lang ang sarili mo at gagawin mo na namang biktima ang sarili mo tulad nang ginawa mo dati.”
Hindi niya ako pinansin at tumingin lamang kay AJ sabay sabi na, “Please, Anton.”
“I don’t care kung pakinggan mo muna ako o hindi, ang gusto ko lang ay mailabas ko ang gusto kong sabihin.” sabi ni Cesca at muling humarap sa akin.
“Believe me or not, I was really going to let you and Anton live peacefully.” panimula ni Cesca.
Sa kanyang sinabi ay hindi ko
“Uy, tinatanong kita,” sabi ni Bernard at saka pa ako kinalabit. “Kumusta naman ang naging araw mo?” tanong niya sa akin.Buntong hininga ang aking sinagot kay Bernard. Mukhang nakuha naman niya ang mensahe ko sa buntong hininga na iyon.Kinuwentuhan naman muna ako ni Sam sa pag labas nila ni Bernard at Miley. Pinakinggan ko kung gaano kasaya ang anak ko, ngunit nang matapos siya sa pag ku-kwento ay nag request siya na ipagtimpla ko siya ng gatas. Pagbalik ko sa sala ay nadatnan ko siya na natutulog na sa kandungan ni Bernard.“Nakatulog na,” sabi ni Bernard habang hainahaplos niya ang buhok ng aming anak. “I’ll just tuck him in and then we will talk.” aniya at binuhat na si Sam patungo sa kwarto ni mama. Doon kasi natutulog si Sam kapag wala ang mamita niya.
Maya-maya lang ay may narinig akong strum ng gitara. I don't know who is that man strumming, pero isa lang ang alam ko ngayon… na ang anak ko na si Sam ay nagpapakita ng gilas sa aming harapan ngayon. Tell me is it really hard to see,That you make it so hard on me.Go ahead and sting me with your lips,Cos you're just about to kill me.Won't you set me free.But give me one more glance as you walk away…
Dumating na ang araw na pinakahihintay namin. Bagamat minadali ito at hindi iyon nagustuhan ni mama ay nakuha pa rin niya na makasunod dito sa Canada. Ayaw na kasi ni Bernard na umuwi pa sa Pilipinas para magpakasal. Gusto niya ay pagbalik namin doon ay nag isa na kaming muli at talagang matatawag na pamilya na kami kasama si Sam.Pwede naman daw kaming ikasal ulit sa Pilipinas ni Bernard kung gugustuhin namin.“All set, ikaw na lang ang kulang, bride.” sabi ni mama pagpasok niya sa aking kwarto.Backyard wedding in the middle of the snow ang gusto ni Bernard kaya naman mag a-ala Elsa ako nito. Kidding aside, hindi naman ganun ka bongga ang suot ko dahil sa nilalamig ako ay balot na balot ang aking katawan."Gusto kong makita si Bianca." Rinig ko ang boses ni
The Seducer’s MemoryThird Person’s POVIka nga nila...Nagmahal, Nasaktan, Nag move-on.Pero para saan pa ba ang pag mo-move on kung pwede naman gumawa ng paraan para 'yung nakagawian ng mga tao na 'Nagmahal, Nasaktan, Nagmove-on' ay mapalitan ng..."Nagmahal, Nasaktan, at muling Nagmahal"Sa buhay laging may PEROKaya naman may isang katanungan ako.Pero paano kung 'yung taong pinaghuhugutan mo ng sobra ay bilang mo na lang makalimutan?
Palabas ako ng ward kung nasaan lahat ng na-rescue nang biglang may mangalabit sa akin mula sa likuran ko. Lumingon ako at nakita ko yung nurse na supposed to be ay tutulong sa akin.“Kanina pa ako naghihintay sa lobby,” sabi niya habang may hawak itong papel. “I know where your wife is.”Imbis na sagutin ko siya sa kanyang sinabi ay napa buntong hininga na lamang ako. Naalala ko kasi bigla ang pagkawala ng memorya ng asawa ko.“I-I already saw her,” mahina ko na sagot sa kanya. "She's fine, but her memories fade." dagdag ko.Napatakip siya ng bibig sa gulat nang marinig niya ang kondisyon ng asawa ko. Bahagya naman akong tumango upang kumpirmahin ko ang tungkol doon.“I am really sor
“May pictures ba tayo na kasama ang anak natin?” tanong bigla ni Bianca.Napaisip ako kung mayroon nga ba kami, at ang unang pumasok sa utak ko ay noong birthday ni Miley“Meron naman, pero…–”“Patingin!” masigasig niya na sabi, at mukhang excited na excited siya na makita ito.Napahinto ako ng ilang segundo at kinamot ang aking batok.“Why? What’s wrong?” tanong nito sa akin.“Hindi ko pa na-recover ang phone ko dahil sa aksidente.” sagot ko sa kanya.“Wala ba tayong ibang photos? I mean, printed one.” aniya at napa make face pa.
Sa loob ng eroplano, nasa likod naman namin ni Bianca ay si Yngrid.Lumingon ako sa kanya upang maka usap ito. “Ok ka lang ba diyan?” tanong ko.Tumango naman si Yngrid at nag thumbs up pa.Nang mag umpisa nang umandar ang eroplano ay hinawakan ako ni Bianca sa braso nang napakahigpit. Ramdam ko ang takot niya dahil nanginginig ang kanyang kamay.Nang magawi naman ang aking tingin sa kanya ay sobra akong nag-alala."Are you ok, love?" tanong ko dito.Nang mag stable na ang eroplano sa pag andar, tumayo naman si Yngrid upang alamin kung ano ang nangyayari sa amin – lalo na kay Bianca.“What’s wrong, miss Bi
Nauna nang lumabas sa akin si Yngrid dahil hinakot ko pa ang aming mga kagamitan. Mabilis ang aking kilos at nag madali na akong bumaba ng eroplano. Nang makalabas na ako ay nakahinga ako ng maluwag nang matanaw ko si Yngrid na kasama na niya ang aking asawa. Kahit na napaka bigat ng mga dinadala namin ay tumakbo na ako papalapit sa kanilang dalawa. "Akala ko naman kung saan na kayo nagpunta." Sabi ko at kaagad na ibinaba ang mga gamit. "Tulog ka pa kasi kaya inasikaso ko na ang sasakyan natin pati na mga bagahe." sabi ni Bianca at saka pa pabaling-baling ang tingin. "at saka may hahanapin pa ako." dagdag nya. Sa itsura ni Bianca ngayon ay mukhang may hinahanap nga siya. Parang matatanggal na kasi ang leeg niya sa ginagawa niya e. Kaya, minabuti ko na itong tanungin. "Ano namang hinahanap mo?" tanong ko naman at humarap sa kanya. "Uhm, hinahanap ko 'yung asawa ko." sagot naman niya. “Biglang may nag flash sa isip ko, si AJ, but I can’t remember his face.” sabi niya sbay hilot pa
A year has passed. Time flies very fast and I can’t even imagine that today is my little Erica’s birthday. Yes, hindi po siya baby boy.Actually, noong una kong ultra sound ang sabi ng doctor ko ay lalake ang baby ko.Kaya naman si Bernard ay umasa ng bongga, but it happens na it was just a false alarm. Nang manganak ako ay babae ang iniharap sa akin.“Love, hindi kaya napalitan ang anak natin?” tanong nitong asawa ko na paranoid.Hindi ko siya sinagot dahil busy ako sa panonood ng Scarlet Heart. Na K-Drama na rin kasi ako.“Sa palagay mo hon? Paano kung may sumabotahe sa atin dahil gwapo ‘yung anak natin kaya pinagpalit? Pero hindi ko naman sinasabing pangit ang baby Erica natin.”I did not answer him nor look at him. I’m busy watching Baekhyun and Joon Gi.“LOVE!” he shouted.Marahas kong sinarado ang laptop at sinamaan siya ng tingin.“Ano ba! Dun na ako sa nakaka iyak na part e! Alam mo ba ‘yung feeling na tutulo na ‘yung luha ko pero napaka epal mo?” sermon ko rito at muling binu
Months have passed since Bernard recovered from the accident. Halata na rin ang baby bump ko na ikinatutuwa naman ng aking asawa sa tuwing uuwi siya.Araw-araw pag uwi niya ng aming bahay ay agad tiyan ko ang kanyang hahalikan imbis na pisngi ko.“Hi baby. Daddy’s home!” kaagad siya na dumapa sa kama."Time to recharge!" Sabi pa niya at saka hinalikan ang aking tiyan.“Gusto ko paglabas mo baby boy ka ha.” aniya at ngayon ay hinihimas-himas niya ito.Napaisding naman ako sa kanyang sinabi. Magkaiba kasi kami ng gusto; ng gusto ko ay babae, siya naman ay lalake.“Look, Sammy, mukhang nagagalit si mommy kasi hindi natin siya pinapansin. She’s jealous.” Tuwang-tuwa pa nitong saad. Sinimulan pa niya itong tawagin na Sammy dahil gusto daw niya ay Samuel ulit ang pangalan ng bata kapag nagkataon na lalake ito ulit.Mariin ko naman siyang tinutulan sa gusto niya dahil ramdam ko na buhay pa rin ng anak namin na si Sam.Ikinagulat ko naman nang maramdaman ko ang paggalaw nito sa aking tiyan.
Mula sa hospital hanggang sa iuwi na sa bahay si Bernard, magdamag ko pa rin na binabantayan ang aking asawa. Normal lang daw na hindi pa magising si Bernard sa ngayon. Ang mahalaga ay nagpakita na ng response si Bernard na conscious na siya.“Ate, ako muna magbabantay diyan kay Bernard.” Presinta ng aking kapatid. "Kailangan mo nang mag pahinga dahil hindi maganda sa buntis ang laging pagod at puyat." dagdag pa niya."How about Bella?" tanong ko at saka pa nag unat ng katawan.Pinatayo na niya ako at umupo na siya sa aking pwesto."Adri is a doting father, ate. Kahit isang segundo lang yata ay ayaw niyang malayo sa anak namin. Inispoil na nga siya na laging naka karga." sagot ni Jasmin sa akin.Tumango na lang din ako at saka na lumipat ng kwarto. Pero bgo ko pa lisanin ang kwarto kung nasaan si Bernard ay binigyan ko ito ng halik sa pisngi.Pagpasok ko sa kwarto ay nakita ko na nakabukas ang cabinet kung saan ko nilagay ang mga gamit pambata.Sa sobrang excited ko na makahawak ng
Pagkabasa ko sa text ni Adri kung nasaan ang aking asawa ay pinaharurot ko na kaagad ang sasakyan ko."Pare? Nasaan na ang asawa ko?" tanong ko sa taong kausap ko sa kabilang linya.Kanina ko pa iniikot ang aking paningin dito sa address na sinend niya ngunit hindi mahagilap ng aking mga mata si Bianca."Aish! Nasa loob siya ng apartment na iyan." sagot naman niya sa akin.Binaba ko na kaagad ang tawag at saka na inalis ang aking seatbelt.Hindi pa ako nakakababa ng sasakyan ko nang makita ko si Bianca na palabas ng apartment na iyon at kasama niya si Anton.Nag yelo ako sa kinauupuan ko at nakramdam ng kirot sa puso. "Fvck." Pabulong na mura ko. "Sa lahat ng tao na pupuntahan niya, bakit si Anton pa?"Kita ko mula sa kanilang tinatayuan hanggang sa aking pwesto ang pagtango ni Bianca, ang mga ngiti nito, at maging ang yakapan nila.I heard from Anton last time we met that he and Fran are not on good terms. So there is a possibility that Bianca could grow feelings towards Anton again
Naramdaman ko lang na nananakit na ang paa ko nang mapadpad ako sa hindi pamilyar na lugar.Umupo ako sa may plant box at hinilot ang aking paa.“Bianca?”Pag-angat ng aking ulo ay bumungad sa aking harapan si AJ na kasama si Francesca. May tulak tulak si Cesca na stroller kung saan lulan doon ang bata, samantalang si AJ ay may dalang paper bags.“Uh, hi Bianca.” Bati sa akin ni Cesca.Ngumiti ako ng matipid. “K-kumusta kayo?” tanong ko sa kanila na hindi man lang makatingin sa kanilang mga mata."Why are you here?" tanong ni AJ sa akin."I… I was just roaming around – unwinding." pagdadahilan ko at umiwas ng tingin."Sakto, our apartment is nearby. Gusto mo bang tumuloy muna?" tanong ni AJ sa akin at ngayin ay nakatingin naman siya kay Cesca."Y-yah, come on. Let's catch up." sang ayon naman ni Cesca.Tumuloy kami sa apartment na tinutuluyan nina AJ at Cesca. Dumiretso sa kusina si AJ at kaagad niya nang inayos ang laman ng dala niya na paper bags. Meanwhile, Cesca did the baby work.
184Bianca’s POVI kept on asking my husband why we had to leave the house so early in the morning. Pinilit ko si Bernard na pumunta sa opisina upang makapag paalam man lang ako sa kapatid ko dahil ang sabi niya ay matatagalan ang pagbalik namin sa Manila.That moment when I heard my sister screaming, I felt my knees become numb. I can't hear anything and the only people I see moving were Yngrid and Jasmin.Para bang literal na tumigil ang ikot ng mundo ko pati narin ang mga taong nakapaligid sa amin.Inilipat ko ang tingin ko kaya Bernard pero naka yuko lang ito.That is why, the moment I got the chance to escape that building, ginawa ko na. Imagine, narinig ng mga empleyado ni Bernard ang katarantaduhan na ginawa niya.Hindi na ako nahihiya sa sarili ko, para kay Bernard o kahit kanino man sa kanila ni Yngrid at Jasmin.Tanging galit na lang ang nararamdaman ko ngayon sa dibdib ko.I thought tapos na ako sa ganitong sitwasyon pagkatapos din akong lokohin ni AJ – hindi pa pala tapos
Yngrid’s POV“Isinusumpa ko ang lalaking iyon kapag hindi ka niya pinanagutan! Hahanapin ko iyon kahit saan mang lupalop siya ng mundo magtago!”Iyan ang huli kong narinig kay daddy bago siya magdesisyon na lumuwas ng Maynila. Hindi naman ako nagdalawang isip na sundan sila ni mommy na ngayon ay nag aayos sa kanilang kwarto."Dad! Stop! We… we can't do anything anymore. May asawa 'yung tao!" sigaw ko habang kinakatok ko ang pintuan ng kanilang kwarto.Ilang sandali lang ay bumukas ito at humarap sa akin si mommy."Hindi magkakaganito ang daddy mo kung hindi ka pabaya." sabi niya sa akin; walang emosyon at puno pa rin ng galit ang mga mata niya sa akin."Ano pa ba ang aasahan ko? Matagal ka nang pabaya, noon pa man nang mawala si Yvonne…–""Mom, stop! Okay? Puro ka Yvonne! She's dead! Mas lalong wala ka nang magagawa doon! She chose that path, mom. She chose to be brave, kaya huwag niyong isisi sa akin ang katangahan ng kapatid ko!" sigaw ko.Wala pang ilang segundo ang nakakalipas nan
Matutulog na lang kami nang biglang tumayo si Bianca at nag umpisa na naman siya na kalkalin ang mga bag na ginamit namin noong pumunta kami sa resort."What are you looking for?" tanong ko at umupo sa kama.Hindi niya ako pinansin, at ang kasunod niyang kinakal ay ang mga drawers namin."Hindi mo ba ako kakausapin?" tanong ko at nag simula na akong sumimangot.Huminto siya at sa aking palagay ay nahanap na ni Bianca ang hinahanap niya.“Actually...—”Naputol naman ang sasabihin niya nang biglang nag ring ang aking cellphone. Ngayon, siya naman ang sumimangot at umupo sa kama. Samantalang ako ay tumayo upang sagutin ang tawag.“Bilisan mo diyan at bumalik ka kaagad.” Sabi nito at umirap pa.Lumabas ako ng kwarto at pumunta sa veranda. Pagkakita ko pa lamang kasi sa pangalan ng tumatawag ay kailangan ko na talagang lumabas upang hindi marinig ni Bianca ang usapan namin.“Yngrid?” sabi ko nang sagutin ko ang tawag.“B-bernard… I'm sorry, I shouldn't brought you in this situation." sabi
Nasa biyahe na ako at tanging nasa isip ko lamang ay si Bianca. Wala na akong pakialam sa iisipin ng mga magulang ni Yngrid. Hindi sila kasama sa buhay ko kaya gagawin ko ang lahat para lang makauwi. Gusto kong bumawi at lambingin ang asawa ko. Konting oras ko lang siyang hindi makita ay punong-puno na ng pag aalala ang isip ko. I can't let them be in danger again, lalo na si Miley. Dahil medyo malayo-layo sa Zambales ang tinitirhan nina Yngrid, at naging totoo ang pag over heat ng sasakyan ay inabutan na ako ng haring araw nang nakarating ako sa bahay. “Love, Bianca?” Walang sumasagot kaya hinalughog ko ang unang palapag ng aming bahay. “LOVE! BIANCA! WHERE THE FUCK ARE YOU?!” halos mapaos na ako sa sobrang lakas ng boses ko. Pumanhik ako sa aming kwarto at walang Bianca akong nadatnan. Sinabunutan ko ang aking sarili. Hindi ko alam kung ano ang titingnan ko sa kwarto namin. Ang daming naglalaro sa aking isip ngayon. Na baka... Umalis siya ng bahay at naglalakad-lakad lamang s