Hello, salamat sa pagbasa ng kabanata na ito! Please vote Gem and also follow me in the profile here. And add my other books in your library. Thank you! Salamat sa mga nagbigay ng Gem and also gifts. Grabe ang saya ko.
Geraldine's Point of View* Nakaupo ako ngayon sa takip ng inidoro dito sa banyo habang nagtitipa ng information na nakalap ko kanina na ipapasa ko sa chief ko mamaya. Dalawang tao ang na-touching interrogation ko kanina. Hindi ko aakalain na tahimik na sumasali ang mga assassins na yun sa mundo ng mga normal na tao at ang dahilan nun ay madali lang silang makakagawa sa mga mission nila na inatas sa kanila at yun na din ang isa sa pagpatay sa amin na tumutugis sa kanila. Hindi ko alam kung nahuli nila ako pero ramdam ko din ang mga tingin nila sa akin. "Wife." Nagulat ako nung nagsalita si Mike sa pintuan at agad ko namang na delete all ang mga sinulat ko. "Damn." Ang taas na ng sinulat ko ha. Mamaya na lang. Tinago ko ang phone ko sa secret pocket ko at flinush ko ang inidoro bago tumayo at lumakad papunta sa pintuan at binuksan ko iyon at nakita ko si Mike na nakatingin sa akin. "Bakit, magbabanyo ka ba, Hubby?" Tiningnan niya ako sa mga mata ko na parang malalim ang inii
3rd Person's Point of View* Nakatingin lang ang assassin kina Gerry at naghihintay na matulog ang Asawa nito para matuloy na niya ang pagpatay kay Mike. Hindi naman niya binigyang pansin ang Asawa hanggang sa tumayo ito at akala niya na isisira lang nito ang kurtina nang isang iglap ay sakal sakal siya ngayon ni Gerry at dahan-dahan na nakatingin ngayon si Gerry sa mga mata niya na kinalaki ng mga mata niya. Hindi niya maintindihan kung ano ang i-rereact niya ngayon sa position nila at ramdam niya ang sakit sa pagkakasakal nito sa leeg nito na parang isang iglap ay babaliin nito ang leeg nito at hindi din pangkaraniwang ang kakayahan ni Gerry na di niya inaasahan sa maliit na katawan nito. "Anong kailangan mo dito sa Asawa ko? Hmm?" kalma pero may pagbabantang ani ni Gerry sa kanya. Nakahawak ngayon ang isang kamay niya sa kamay ni Gerry at ang isang kamay naman niya ay dahan-dahan niyang kinuha ang kutsilyo niya at sa isang iglap tinapon siya ni Gerry palabas ng balcony at napa
Geraldine's Point of View*' Napalunok ako habang nakatingin kay Mike ngayon na nakatayo ngayon sa pintuan ng kwarto at inaantok pa din ang mukha niya habang nakatingin sa akin. "H-Hubby, bakit gising ka pa?" Alam ba niya na may pinatulog pa akong ibang lalaki matapos ko siyang patulugin? Dahan-dahan siyang lumapit sa akin at nakatingin lang siya sa mga mata ko at kinuha niya ang isang tela at inilagay niya sa balikat ko. "The wind is cold baka magkakasakit ka." Natigilan naman ako. Hindi ba niya alam ang ginawa ko? Bigla niya akong binuhat na muntik ko ng kinatili dahil sa ginawa niya. "Matulog na tayo." "Bakit ka bigla biglang nambubuhat?" Akmang ihuhulog niya ako kaya agad akong napakapit sa batok niya. "Ito naman oh. Nagtatanong lang ako. Tara na matulog na tayo, hubby." "Tsk." Nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang makarating na kami sa higaan. Wala bang nakita ang lalaking ito? Nakikita ko sa mga mata niya na kakagising lang din niya eh. Inihiga niya ako
Geraldine's Point of View* Nakahawak ako sa balikat ko habang nag-ehersisyo ako ngayon dito sa balcony habang naliligo pa ang isa sa banyo. "Grabe same position pa din hanggang nag-umaga? Di na ako nagulat na nagkakaganito ang katawan ko. Ang sakit ng balikat ko!" Bumawi atah ang ehersisyo ko kahapon! Sumilip ako sa baba at nakita ko na nagising na yung assassin na tinali ko sa may garden. May mga bodyguards na ding nakabantay sa kanya doon. At iniimbestigahan na nila ang lalaking nakasabit doon. Napatingin ako sa poison na nakuha ko kahapon sa lalaking iyon. Same poison sa mga nakuha ko noon. Mabagsik ang lasong ito dahil isang tikim mo nito ay patay ka agad na segundo lang kaya delikado ang bagay na ito. Kailangan ko itong itago baka magamit ko ito sa hinaharap. Tinago ko iyon sa pitaka ko at napatingin sa punuan ng apple dahil may bunga doon. Napangiti ako at agad akong pumunta sa kabilang side ng balcony at dahil maaabot lang yun ng kamay kaya inaabot ko iyon at success k
Geraldine's Point of View* Nandidito ako ngayon sa garden at mabuti dito ay mabango at maganda kaya nawawala ang stress ko. Napatingin ako sa rosas na nandodoon at ang ganda nun pero hindi pwedeng magpapa-linlang sa kagandahan niya dahil hindi mo alam bigla ka na lang masusugatan. Pero hinawakan ko pa din iyon at hindi lang hawak kundi hinayana kong tumusok ang tinik na nasa stem sa kamay ko. Napabuntong hininga ako ngayon habang nakatingin doon sa kamay ko na dumudugo na ngayon. Hindi naman masakit dahil sanay na ako sa bagay na ito. "Madame!" Napatingin ako sa isang lalaki na lumapit sa akin at according sa sout niya ay mukhang siya ang gardener dito at may dala din siyang pangtanim. "Hala, madame, dumudugo po ang kamay ninyo. Paano ba ito, kukuha po muna ako ng first aid kit." Agad kong naamoy ang scent niya na pamilyar sa akin. Same scent na nasa basement. Don't tell me siya ang lumigtas sa akin nung hinulog ako ng mga katulong sa basement? Aalis sana siya nang hawakan
Geraldine's Point of View* Nagulat ako habang nakatingin kay Mike. Baka nagseselos siya kay Justine! Inosente lang si Justine at di ko hahayaan na pagtripan siya nito! Timing din noh badtrip din ako sa kanya dahil sinabihan pa niya ako ng stupid kanina. "Bakit ka nandidito?" Agad akong napatayo at agad kong nilapitan si Mike na walang emosyon ang mukha nang napansin niya ang kamay ko na may bandage kaya agad kong tinago ang kamay ko sa likod ko. "What happened to your hand? Bakit nakahawak siya sa kamay mo?" Napatingin naman siya doon at mukhang nakita niya na may first aid kit doon. Patay... Hinawakan niya ang kamay ko at napakunot ang noo niya habang nakatingin sa kamay ko at hindi niya pinuksan ang nakabenda sa kamay ko. May dugo pa kasi doon pero maliit na lang. "What happened?" "Uhmm... Wala lang i---" Napatingin siya kay Justine at hindi sa akin. Jusko! Wala namang kasalanan si Justine! "Hinawakan po ni Madame ang Rosas po. Pasensya na po at hindi ko naprotektahan si
3rd Person's Point of View* Hahabulin sana ni Mike si Gerry, galing kasi siya sa garden matapos niyang pahintuin si Justine sa pagsira sa garden na hindi pa nasisimulan. Biglang kumirot ang puso niya nung walang emosyon siyang tiningnan ni Gerry at nung binawi nito ang kamay nito na hawak niya. Parang maling desisyon ang ginawa niya kanina dahil mukhang special sa Asawa niya ang garden nito. Nang naalala niya ang sinabi ni Manang sa kanya. Flashback... "Master, paano kung i-upgrade natin ang garden? Mukhang gusto ni Madame ang garden, Nakita ko kasi na nakangiti siya habang nakatingin parati sa garden. Kahit na sa balcony ninyo ay nakikita ko siya nakatingin pa din sa garden ninyo." Napa-isip naman siya at napatingin sa gilid ni Manang na si Justine. "May maganda ka bang naiisip kung paano magiging maganda ang garden?" "Mayroon po, master. Ako na po ang bahala sa bagay na yan, master." Dahan-dahan namang napatango si Mike. "Sigurado ako na mas lalong gaganahan si Madame sa b
Geraldine's Point of View* Nagulat ako sa ginawa ni Mike nung niyakap niya ako ng mahigpit na parang wala ng umaga at nakatago lang ang mukha niya sa leeg ko habang mahigpit pa ding niyayakap ang katawan ko. "Okay, bro, mauna na ako at ako na ang magmamaneho ng sasakyan mo." Lumakad na si Rafayel papunta sa sasakyan na ginamit ni Mike at nakatingin na lang ako sa kanya hanggang sa umalis na siya. Bakit may payakap yakap pa ang lalaking ito? "Mike..." "I'm so sorry, wife." Natigilan ako nung humingi siya ng tawad sa akin at dahan-dahan siyang napatingin sa akin at nagtitigan kami ngayon sa mga mata niya. Napa-iwas naman ako ng tingin. "B-Bakit ka naman nagso-sorry, ano ba ang ginawa mo." Dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ko at napatingin naman ako doon. "For calling you stupid at hindi ko na pinagigiba ang garden. Hindi ko alam na special yun sayo." Napa-ikot ko ang mga mata ko. "Bakit mo naman ginawa yun? Sayo naman ang garden na yun at isa pa wala naman akong karapa
Geraldine's Point of View*Magkaiba kami ng sasakyan ngayon ni Mike. Nakasakay kasi siya sa sasakyan ng emperor. Basta malaki yun na sasakyan na pwede ka ng matulog sa loob. Gusto nga niya na doon ako pasakayin pero hindi pa din ako pumayag. Magkasama kami ni Jane dito sa isang sasakyan habang sila naman ni Rafayel ang magkasabay doon. "Okay lang ba na tayo ang magkasama imbes na si Rafayel ang kasama mo?"Napatingin naman si Jane sa akin at nanlalaki ang mga mata niya dahil sa tanong ko. "M-Milady, wag niyo pong iisipin na mas pinili ko po ang lalaking iyon kaysa inyo. Ikaw pa din ang pipiliin ko po!"Mahina na lang akong natawa dahil sa sinabi niya."Hindi yun ang mean ko. Ang ibig kong sabihin na ayos lang ba sayo na kasama mo muna ako ngayon sa sasakyan at doon muna si Rafayel kay Mike.""Walang problema po sa akin. In the first place ay milady ko po kayo at safety po ninyo ang inuuna ko."Napangiti na lang ako."Ikaw talaga."Napangiti naman siya at nakikita ko sa labas na m
Geraldine's Point of View*Pero bago niya ako dalhin sa assassin world ay ilalakad daw muna niya ako sa underworld nila. Exciting na ako sa bagay na yun. Yes, pamilyar na sa akin ang Assassin na underworld pero ang Mafia Underworld na pinamumunuan ng hubby ko ay hindi ko pa nakikita.Ganito ang nangyari sa amin...Flashback... Natapos ang ehersisyo namin at nakikita ko na hinihingal na ang mga bodyguards at kaming dalawa ay normal na sa amin ang bagay na iyon."As usual, hindi pa din nawawala ang energy mo, Astraea."Napatingin ako kay Skyler na nagsalita sa gilid. Nandidito rin ang mga brothers ko dahil kasali sila sa training namin.At hindi ko pa sinasabi ang tungkol sa pagbalik ng alaala ko."Salamat, Sky. Ikaw din hinihingal ka pa din parang tumatanda ka na ha.""Araw-araw naman kasi--- Teka tinawag mo kong matanda, Astraea?! Hindi mo ba naaalala na sinabi mo na ako ang pinakagwapo sa mga brothers mo?"Napakunot ang noo ng tatlo na nasa likod niya."Hindi ko alam ang bagay na yu
Geraldine's Point of View* Umiiyak ako habang nakahawak sa kamay ng hubby ko. Nandidito kami ngayon sa kwarto namin at natutulog pa din siya na parang patay na. Pero hindi naman siya patay. Ang sabi nila Jane at Rafayel ay may ininom si Mike na parang kagaya sa ininom ni Juliet sa Romeo at Juliet na movie. Hindi ko alam na totoo pala ang bagay na yun. Pinapahina niya ang heartbeat ng isang tao pero babalik din ito sa normal matapos ang dalawang oras. "Milady, ito na lang ang naisip na paraan ng Grandpa mo para madali mong maalala ang nakaraan mo." Napatingin ako kay Jane. "Delikado man ay kailangan pa din naming gawin dahil yun ang inutos sa amin. At nakikita naman namin na effective naman ang bagay na yun." Napakagat ako sa labi ko pero di pa din ako mapapanatag lalo na kinakabahan pa din ako sa sitwasyon ni Mike na hindi pa din nagigising. "Bakit di pa din nagigising si Mike?" Nagkatinginan naman sila. "Lampas na tatlong oras ang nagdaan simula nung ininom niya ang gamot n
Geraldine's Point of View* Huminga ako nang malalim, pinakiramdaman ang mga tali sa aking pulso at hindi ko iniinda ang sakit aa ulo ko ngayon. Kailangan kong kumalma, kailangan kong makahanap ng paraan upang makatakas. Sa isang iglap, nakahanap ako ng tiyempo. Gamit ang lahat ng lakas na natitira sa akin, iginiling ko ang aking pulso, pilit na inaalis ang tali habang hindi sila nakatingin. Dumaan ang ilang segundo bago ko naramdaman ang bahagyang pagluluwag nito. Ngunit bago ko pa tuluyang makawala, lumapit si Jane at marahas akong sinampal. Napangiwi ako sa sakit, ramdam ko ang hapdi sa aking pisngi. "Sa tingin mo makakatakas ka?" bulong niya, may halong pang-aasar sa kanyang tinig. "Huwag kang magpumiglas, Geraldine. Mas magiging masakit lang ito para sa iyo." Muling bumaling ang tingin ko kay Mike. Dugo ang tumulo sa kanyang labi, mahina na siya, pero naroon pa rin ang apoy sa kanyang mga mata. Pilit niyang itinaas ang kanyang ulo at sa isang iglap, isang mahinang
Geraldine's Point of View* Nararamdaman ko ang sakit ng katawan ko ngayon habang nakaupo sa upuan kaya dahan-dahan akong nagising. Napamulat ako at agad akong nagising kasabay ng pagtingin-tingin ko sa paligid kung nasaan ako ngayon. Hindi ko alam kung saan ako ngayon at naaamoy ko din ang paligid na parang amoy limang mga gamit ang nandidito ngayon. Madilim ang paligid pero may kaunting liwanag naman ang nanggagaling sa gilid. Nakikita ko din ang hagdan paakyat na pamilyar sa akin. Hanggang sa makita ko ng maliwanag ang nasa paligid at nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin kay Mike sa tabi na walang malay. "H-Hubby..." Nagpapanik ako ngayon. Doon ko napansin na nakatali pala ang kamay at paa ko ngayon. "Damn! Hubby! Wake up!" Nakikita ko ang dugo at pasa sa katawan at mukha niya na mas lalo kong kinaiyak ng maigi. "Mike, di ako pumapayag na mamamatay ka! Please, wake up! Susuntukin talaga kita kung umuna ka." Pinilit kong tumakas sa pagkakatali ko pero nararamdaman k
Geraldine's Point of View*Sa isang kagubatan ay may mga taong nakahawak sa akin at kahit anong galaw ko ay di pa din nila ako binitawan.Nanghihina ako noon at wala din akong masyadong naririnig dahil sa nangyari sa aking aksidente."Nasa atin na ngayon ang heiress ng assassins!"Nagtawanan sila at nag apiran pa habang naglalakad.'Somebody help me.'Nagpatuloy pa din sila sa paglalakad nang matigilan sila nang makita nila nila ang dalawang Leon na handa nang umatake sa kanila.Napatingin ako sa dalawang Leon. "H-Help me...""Rawr!"Nagulat naman sila sa sigaw ng Leon na kinahulog ko at agad silang naglabanan ng baril.Paputukan sana nila ang mga Leon nang napansin nila na nasa harapan na nila ito ngayon at dinamba ang taong may hawak sa akin.Nakita ko na pinu-protektahan naman nila ako."Damn! Lions! Let's leave!"Agad na silang nag-alisan at ako na lang ang naiwan at kasama ang mga lions dito.Tinulungan naman ako nila na makatakas sa pagkakatali ko noon at niyakap ko sila. At do
Geraldine's Point of View* Nakarating ako sa opisina ni Mike habang dala ang gawa ko. Nagulat pa ako nung umiyak si ate cooker kanina kasi bigla naman kasing umiyak eh! Flashback... "Bakit ka po umiiyak, ate. Hindi po ba masarap? Pasensya na po." "Milady, sobrang sarap po ng luto ninyo. Naalala lang niya ang mga luto ninyo noon kaya siya naiiyak," paliwanag ni Manang sa akin at tumango-tango naman si ate. "Namiss ko lang po ang luto ninyo, milady. Sana po wag na po kayong mamatay. Hindi po namin kaya po." Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. "Gagawin namin ang lahat maligtas ka lang po namin. Gagawin po namin ang lahat maging safe ka lang po, milady." Napangiti ako habang nakatingin kay ate cooker. Lumapit ako sa kanila ay niyakap ko silang dalawa. "Thank you po. Wag na po kayong umiyak dahil nadadamay po ako eh." "Hindi ko po mapigilan po." Mas lalo siyang napaiyak niyakap ko na lang siya ulit. End of Flashback... Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang makarat
Geraldine's Point of View* Napapout ako habang nakaupo sa higaan at si Mike ngayon ang nagsusubo sa akin ng almusal. Pagod na pagod ako ngayon dahil sa kagagawan niya at siya naman parang ang blooming ha. Hindi niya talaga ako tinigilan at nagustuhan ko naman pero di pa din niya pa din ako tinigilan at nakailang rounds pa kami! "Bawing bawi ha." Kunot noong ani ko sa kanya at nagpatuloy pa din siya sa pagngiti sa akin at siningkitan ko lang siya ng tingin. "You want this, right? Ikaw mismo ang nagsabi sa akin sa bagay na ito tapos ikaw yung magtatampo." Nanlalaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. "For your information. Ang sabi ko ay kiss sa lips at hindi ko sinabi na iyon ang gagawin natin." Napasimangot naman siya habang nakatingin sa akin. "Ayaw mo ba?" Napakagat ako sa labi ko at napahawak sa ulo ko. Napatingin ako sa binti ko na may mga kiss marks. "Nag-iwan pa talaga ng ebidensya oh." "Uhmm... Mark lang yan na akin ka, wife." "Yung mark ba kailangan boung kataw
Geraldine's Point of View* Gulat pa din silang nakatingin sa akin ngayon. Totoo naman ang sinabi ko eh. Malinaw sa aking alaala ang mga nangyayari noon. Ang Phantom Syndicate ay isang grupo ng mga malalakas na assassins sa boung mundo. At mahirap ang pagdadaanan mo para makapasok sa grupong iyon. Maaga akong sinalang ni Dad sa grupong iyon at sa batang edad ko ay madali akong nakapasok dahil natapos ko ang lahat ng task na binigay sa akin. Malaki din ang pasasalamat ko kay dad nun dahil maaga niya akong sinanay nun at madali na lang sa akin ang makapasok doon. Kahit ilang taon na akong hindi nagpapakita doon ay kasali pa din ako sa grupo dahil never sinabi na patay na ako sa lahat. Nawala lang ako at babalik ako kung kailan ko gusto. "Teka lang ano ba ang kailangan niyo sa grupo namin?" "Teka, teka! Kung kasali ka sa grupo ng Phantom Syndicate ay sigurado na kasali ka sa top nila diba? S-Sino ka... I mean ano ang assassin name mo?" ani ni Zeke sa akin. "I'm Nyx. Yun ang ni