Accueil / โรแมนติก / My heart คุณหมอที่รัก / บทที่ 2 จำหน้าไม่ได้

Share

บทที่ 2 จำหน้าไม่ได้

Auteur: plernwalee
last update Dernière mise à jour: 2024-11-14 19:15:23

"คืออาเห็นว่าเทนอยู่กรุงเทพมานาน อาเลยอยากถามว่าเทนเคยเจอลูกพีชลูกสาวอาบ้างหรือเปล่า อารู้มาว่าคุณตาคุณยายส่งน้องไปเรียนที่กรุงเทพหลายปีแล้วเหมือนกัน" นายพันทาถามถึงลูกสาวที่ไม่ได้เจอหน้าหลายปีตั้งแต่คุณตาของเธอมารับออกจากโรงพยาบาลเมื่อ 6 ปีก่อน

"อยู่นานก็ไม่ใช่ว่าจะอยู่ทั่วนี่ครับ" เสียงห้วนตอบพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก "ผมว่าอาอย่าเยื้อเลย มีอะไรจะว่าก็ว่ามาตามตรง ผมไม่ได้มีเวลามาฟังเกริ่นนำมากมายนักหรอก"

"คือเราจะกลับมาอยู่บ้านข้าง ๆ นี่อีกค่ะหลาน...เอ้อ พ่อเลี้ยง" เธอรีบเปลี่ยนคำทันทีที่เห็นสายตาแข็งกร้าวตวัดมองก่อนจะพูดต่อ "เราเลยอยากให้พ่อเลี้ยงช่วยตามหาน้องลูกพีชให้ค่ะ" หญิงคนดังกล่าวเป็นคนโพล่งขึ้น

"ไปตามหาเองเถอะ ผมไม่ว่างขนาดนั้นหรอก อีกอย่าง ผมก็จำหน้าลูกพีชไม่ได้แล้วด้วย" ชายหนุ่มเอ่ยตอบเสียงห้วนพร้อมกับยกยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน *กูว่าละ เก็งหุ้นเก่งแบบนี้กูคงรวยกว่าไอ้ศิไปนานละ สัส ... ชายหนุ่มคิดในใจ*

"โอ๊ย! จะจำไม่ได้ได้ไงล่ะค่ะ ก็ยายลูกพีชอ้วน ๆ ขาว ๆ เตี้ย ๆ ใส่แว่นหนา ๆ กี่ปีกี่ปีก็คงไม่เปลี่ยนไปหรอกค่ะหลานขานอกซะจากว่าจะตายแล้วเกิดใหม่นั่นแหละ" หญิงคนดังกล่าวโพล่งขึ้นเสียงดังอย่างไร้มารยาท

"นั่นสินะ คน ๆ เดิมคงเปลี่ยนไม่ได้มากนักหรอก แล้วคุณล่ะ? ไม่คิดจะตายแล้วเกิดใหม่บ้างหรือ เผื่อมารยาทจะมี ปากจะได้สร้างสรรค์ขึ้นมาบ้าง" ชายหนุ่มว่าขึ้นพร้อมกับจ้องหน้าอย่างไม่พอใจ

"นี่!" "แก่ 40 กว่าแล้ว สะกดคำว่ามารยาทไม่เป็นหรือไงถึงได้พูดสอดพูดเสือกคนคุยกันแบบไม่ขอ ไม่รู้จักต่ำจักสูงหรือไงถึงได้มายืนค้ำหัวผมแบบนี้ ไม่มีตูดก็ออกไปยืนรอข้างนอก!" พ่อเลี้ยงอุเทนสอนคนเกิดก่อนเสียงนิ่ง ทำเอาหญิงคนนั้นก้มหน้าหลบตาทันที ทั่วทั้งเชียงใหม่รู้ดีว่า พ่อเลี้ยงอุเทน ถึงจะเป็นหนุ่ม อายุไม่ได้มากเหมือนพ่อเลี้ยงทั่วไป แต่เขาก็น่ากลัวและเด็ดขาดมาก จนถูกขนานนามว่าพ่อเลี้ยงสายโหดของเมืองเหนือเลยก็ว่าได้

"เงียบเถอะ! ผมจะคุยเอง ถ้าไม่นั่งก็ออกไปรอข้างนอก" นายพันทาเอ่ยกับภรรยาไม่เต็มเสียงนัก

"ไม่ค่ะ ฉันจะอยู่ด้วย" หญิงสาวว่าทำท่าจะนั่งลง

"ออกไปรอข้างนอก!" เสียงห้วนออกคำสั่ง พร้อมกับจ้องมองผู้หญิงคนนั้นแบบไม่พอใจอย่างมาก พร้อมกับกดปุ่มที่อยู่ข้างมือไม่นานประตูเปิดเข้ามาพร้อมกับชายหญิงคู่หนึ่งแต่งตัวด้วยชุดม่อฮ่อมพื้นเมืองของทางเหนือ

"ครับ พ่อเลี้ยง" คำปัน เอ่ยถามทันทีพรางปรายตามองหญิงวัยกลางคนที่ยืนอยู่ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ 

"พาผู้หญิงคนนี้ออกไปรอผัวเธอที่ศาลาหน้าบ้าน!" 

"ครับ พ่อเลี้ยง" คำปันก้มรับคำทันที "เชิญครับ" ผายมือเชิญแขกของผู้เป็นนายพร้อมกับมองอย่างกดดัน จนหญิงคนดังกล่าวกระทืบเท้าเดินออกไปแบบไม่พอใจนัก

"คราวนี้อาก็พูดตามที่อาคิดมาได้แล้วครับ" พ่อเลี้ยงอุเทน เอ่ยขึ้นพร้อมกับเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ถอดแว่นตาออกวางลงบนโต๊ะ กอดอกมองหน้าผู้มาเยือนนิ่งจนคาดเดาความคิดไม่ได้

"ตอนนี้สิตาขายบ้านในเมืองแล้ว เราเลยจะมาอยู่ที่บ้านนี้อีก" นายพันทาเอ่ยออกมาพร้อมกับถอนหายใจ

"ขายแล้วก็เอาเงินนั่นไปตามหาลูกพีชเองสิครับ ทำไมถึงอยากให้ผมตามหาให้ล่ะ" เทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน

"อาไม่ได้มีความคิดนั้นหรอก แต่สิตา..."

"อยากได้ที่ดินไปขายแบ่งกัน" ชายหนุ่มต่อท้ายประโยคให้ ก่อนจะยิ้มที่มุมปาก "ผมไม่สะดวกช่วยเมียอาทำเลวหรอกนะ ที่ตรงนั้นอาก็เป็นคนให้เตี่ยช่วยโอนให้ลูกพีชไม่ใช่หรือไง ทำไมตอนนี้ถึงอยากตามใจเมียใหม่ไม่คิดถึงความรู้สึกลูกแล้วล่ะ หรือว่าเป็นความต้องการของอาด้วย" ความตรงไปตรงมาของเทน ทำเอาผู้มาขอความช่วยเหลืออึกอัก

"จริง ๆ อาไม่มีความคิดที่จะขายหรอกเทน แต่สิตารังควานลูกพีชไม่เลิก อาเลยอยากตัดปัญหา" นายพันทาตอบไม่เต็มเสียงนัก

"ตัดปัญหาหรือให้ผู้หญิงคนนั้นเข้าบ่อนล่ะอา ได้ข่าวว่าไปติดไว้ที่บ่อนนอกหลายแสนเลยนี่ ระวังนะอาเขาจะตามเก็บเอา แล้วอาไม่สงสารลูกพีชหรือไง ถ้าอาจะขายความทรงจำดี ๆ ของลูกไป"

"อา..." "เอาเป็นว่าเรื่องนี้ผมไม่ยุ่งละกัน มันเป็นเรื่องภายในของอา แต่ถ้าผมเป็นอา ผมจะให้ความสำคัญกับลูกสาวมากกว่าผู้หญิงล้างผลาญคนนั้น" ชายหนุ่มว่าขึ้นพรางมองหน้าแขกสีหน้าเรียบนิ่งจนอ่านความรู้สึกไม่ได้

"ถ้างั้นอาขอตัวก่อนนะ" พันทาว่าพรางลุกขึ้นยืน

"อา เรื่องในอดีตตอนผมไม่อยู่ผมไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เท่าที่รู้ผู้หญิงคนนั้นทำร้ายลูกพีชไว้เยอะมาก ถึงเราจะเคยเป็นเพื่อนบ้านกันก็เพราะแม่ผมรักลูกพีชกับอารุ้งหรอกนะ ฉะนั้นถ้าผมรู้ว่าลูกพีชเป็นอะไรผมจะไม่เกรงใจอาแน่" เทนลุกขึ้นยืนส่งแขกพร้อมกับเอ่ยเตือนเป็นนัย ๆ เมื่อก่อนพันทาเป็นคนดีขยันขันแข็ง เอาการเอางานจนได้รับคำชมจากผู้ใหญ่ แต่...ตั้งแต่เสียภรรยาคนแรกไปและอยู่กับภรรยาคนปัจจุบันเขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ กลายเป็นคนหนี้สินล้นพ้นตัว ทรัพย์สินที่เคยมีกับภรรยาคนเดิมก็ทยอยขายจนเกลี้ยงและได้ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นเมื่อหลายปีก่อน เพราะเจ้าหนี้มาตามที่บ้านนี้ไม่ขาด ห่างหายไปหลายปีตั้งแต่เขาเรียนปริญญาตรีจนเขาจบโทถึงได้เห็นหน้ามาขอความช่วยเหลือในวันนี้

"เทน ถ้าเจอลูกพีช อาฝากดูแลน้องด้วยนะ" นายพันทาหันมาบอกชายหนุ่มก่อนจะเปิดประตูออกไป

ชายหนุ่มถอนหายใจมอง 2 ชายหญิงที่เดินเหมือนทะเลาะกันออกไปจากบริเวณบ้าน พร้อมกับส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะล้วงมือถือออกจากกระเป๋ากางเกง กดโทรออกหาพ่อกับแม่ที่กำลังพักอยู่ที่ต่างประเทศกับญาติ

'ว่าไงคะพ่อเลี้ยง' เสียงหวาน ๆ ของคุณแม่อุ่นรักของลูกชายดังมาตามสาย

"ขอพรได้กี่วัดแล้วครับ ลูกคนที่ 2 ของเจ้" เอ่ยแซวแม่ตัวเองอย่างอารมณ์ดี

'โอ๊ย! ไม่ขอแล้วย่ะ ขอไปก็ไม่ได้หลานสาว แม่ขอให้ลูกชายแม่มีเมียดีกว่าอย่างน้อยแม่ก็ได้ลูกสาวเพิ่ม' คุณแม่ว่ามาตามสายพร้อมกับเสียงหัวเราะชอบใจกับความคิดตัวเอง

"แม่ครับ เมื่อครู่อาพันมาหาผม เมียเขาจะให้ตามหาลูกพีชให้" เสียงเครียดของลูกชายทำเอาคุณแม่ขมวดคิ้วพร้อมกับมองหน้าสามีที่กำลังนั่งจิบชาอยู่ข้าง ๆ ทันที

'ลูกว่าอะไรนะเทน?' แม่เลี้ยงอุ่นรักเอ่ยถามเหมือนไม่มั่นใจ เพราะคนที่ลูกชายกล่าวถึง เธอไม่ได้เห็นหน้ามาปลายปีแล้ว

"อาพันครับแม่ มาหาผมบอกว่าอยากให้ผมช่วยหาลูกพีชให้ เมียเขาอยากขายบ้านข้างบ้านเราครับ" ชายหนุ่มย้ำอีกรอบ

'ไม่ได้นะเทน ห้ามนะลูก บ้านนั้นคุณตาลูกพีชสร้างเป็นเรือนหอให้อารุ้งนะ แล้วที่ดินก็เงินอารุ้งซื้อ อาพันไม่ได้มีส่วนอะไรเลย แล้วเมียใหม่พันทาเป็นหนี้อ้อมจังหวัดเลยนะ แม่ว่านางไม่ได้อยากขายแค่ที่หรอก น้องลูกพีชเป็นหลานคนเดียวตามีที่นาเป็นพันไร่ แม่ว่านางต้องการมากกว่านั้นแน่ ๆ สิตาเป็นคนเจ้าเล่ห์ ลูกอย่าไปช่วยมันนะ' แม่เลี้ยงอุ่นรักว่าอย่างตกใจ เพราะกลัวว่าลูกจะช่วยเหลือ 2 สามีภรรยาตามหาเด็กสาวที่น่าสงสารคนนั้น เธอยังจำติดตา ภาพเมื่อ 6 ปีก่อน ที่เด็กสาวกุมแขนที่มีกระดูกทิ่มออกมานอกเนื้อวิ่งมาล้มที่หน้าบ้านเธอในสภาพหน้าตาบวมปูด ปากและหัวแตกต้องเย็บหลายแผล เพราะไม่ยอมบอกรหัสตู้เซฟของแม่ให้เมียใหม่ของพ่อ จนเธอและสามีต้องช่วยกันพาส่งโรงพยาบาลแล้วติดต่อคุณตาคุณยายของเด็กสาวที่ต่างอำเภอให้มาช่วยเหลือ

"ผมไม่ทำแบบนั้นหรอกครับแม่ แล้วตอนนี้ผมก็จำหน้าลูกพีชไม่ได้แล้วด้วย" ชายหนุ่มตอบแม่พร้อมกับถอนหายใจ

'แม่ก็ไม่ได้เจอน้องนานแล้วเหมือนกัน ป่านนี้คงโตเป็นสาวแล้วล่ะ ถ้าเทนเจอน้อง เทนต้องช่วยน้องนะ ลูกพีชเป็นเด็กดีมาก แม่ว่าเมียพันทาไม่หยุดแค่นี้แน่ ต้องพยายามหาวิธีขายที่ตรงนั้นแน่ ๆ' แม่เลี้ยงอุ่นรักว่าพร้อมกับฝากฝังลูกชายในตอนท้าย ด้วยความสงสารเด็กสาวคนนั้นจับใจ

"แม่ครับ...หน้ายังจำไม่ได้แล้วบ้านคุณตาคุณยายอยู่ไหนก็ไม่รู้ ผมจะดูแลได้ยังไงครับ" ชายหนุ่มหัวเราะความคิดของแม่

'ย่ะ เอาที่สบายใจค่ะพ่อเลี้ยง แค่นี้นะคะแม่จะไปบนให้ลูกชายได้เมีย ชื่อ ลูกพีช ค่ะ ชิ!' ว่าจบแม่เลี้ยงก็กดวางสายปล่อยให้คนโทรหาชายมองหน้าจอมือถือแล้วถอนหายใจเบา ๆ

"หน้ายังจำไม่ได้แล้วกูจะช่วยดูแลได้ยังไงวะ สั่งง่ายแต่ทำยากนะแม่กูเนี่ย" ....

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Related chapter

  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 3 ชุดนอนวันพระ

    ปัจจุบันหอพักนักศึกษาแพทย์สาวสวยร่างบางในชุดนอนสีขาวแขนยาว ผมยาวสลวยดำขลับของเธอปล่อยตกลงมาถึงเอว นั่งพับเพียบเรียบร้อยพนมมือสวดมนต์บนที่นอน"ลูกพิ...กรี๊ด!!!" เสียงหวานเรียกชื่อเพื่อนไม่จบแปรเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องอย่างตกใจ ทำเอาคนที่กำลังตั้งใจสวดมนต์ขอพรข้อที่ 8 รีบลืมตาแล้วหันไปมองที่หน้าประตูช้า ๆ อย่างสงสัย ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวลงจากเตียงอย่างสำรวมแล้วเดินออกไปดูข้างนอกที่ตอนนี้ไฟทางเดินทุกดวงเปิดสว่างไสว เพราะอานุภาพเสียงกรี๊ดเมื่อครู่ "เสียงยายวิเวียนเป็นอะไรอีกล่ะ" เสียง 1 ในเพื่อนร่วมชั้นว่าพร้อมกับเปิดประตูออกมาจากห้องแล้วต้องสะดุ้งตกใจเมื่อเห็นหญิงสาวผมยาวถึงเอวอยู่ในชุดสีขาวยาวถึงพื้นยืนอยู่หน้าห้องเพื่อนรักของเธอ ก่อนที่ร่างนั้นจะค่อย ๆ หันหน้ามามองเธอสีหน้างงงวยกับเสียงที่เกิดขึ้น ซึ่งทันทีที่เห็นเธอถึงกับหัวเราะลั่นจนเพื่อนร่วมห้องของเธอเดินออกมาดู"ฮ่า ๆๆ ยายเวียนเทียนโดนผียายพีชหลอก ฮ่า ๆๆ" ปลาดาวว่าพรางหัวเราะร่วนจนคนที่โดนเรียกว่าผีก้มลงมองตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นว่า"บ้า ใครเป็นผี นี่ชุดนอนวันพระชั้นย่ะ" สาวสวยว่าพร้อมกับส่งค้อนให้เพื่อนสาววงใหญ่ ดูจากชุดที่พวกเธอใ

    Dernière mise à jour : 2024-11-14
  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 4 คนคุ้นหน้า

    @Ro me barวันนี้เป็นวันที่ 3 เพื่อนรัก เทน โรมและมาร์ค นัดมาเจอกันที่ร้าน เพราะมาร์คที่ได้ทุนไปเรียนที่ต่างประเทศและทำงานที่นั่นกลับมาประชุมประจำปีที่ไทยในฐานะผู้แทนสาขา ส่วนเทนมาจากเชียงใหม่เพื่อเอาเอกสารมาฝากเพื่อนไปสมัครเรียนต่อปริญญาโทอีกใบที่มหาลัยที่เพื่อนกำลังเรียนอยู่"มึงคิดไงวะเนี่ย จะจบโทอยู่แล้ว แต่จะต่อโทใบที่ 2 ไม่เรียนเอกพร้อมกับกูกับไอ้ศิงี้" มาร์คถามเพื่อนรักงง ๆ เขาไม่เข้าใจว่าเทนจะเรียนต่อโทอีกใบในสาขาเดียวกันกับที่เรียนอยู่ไทยทำไมอีก ในเมื่อเทนเรียนจบ ป.โท ที่ไทยแล้ว รอเพียงแค่มหาลัยออกใบรับรองให้เท่านั้นก็สามารถต่อ ป.เอกได้แล้ว"ถึงสาขาเดียวกันมันก็คนละหลักสูตรนี่หว่า กูกับไอ้โรมคุยกันแล้วว่าจะเรียน ป.โท สาขาเดิมอีกใบที่ลอนดอน ปี 2 ปี ไม่น่าจะเสียเวลามากมั้ง พวกมึงรีบก็เรียนนำไปก่อนเลย" เทนว่า พรางยกแก้วขึ้นจิบ"ตามใจพวกมึงละกันว่ะ กูกับไอ้ศิทั้งเรียนทั้งทำงานก็เกือบ 2 ปี พวกมึงจะไปอยู่ประจำเลยไง""ประจำแล้วใครจะดูร้านกูครับ โรงทออีก พี่รันไม่ค่อยเข้ามึงก็รู้ เฝ้าแต่ร้านแม่อยู่นั่นแหละ ฉิบหาย" โรมว่าขึ้นพรางส่ายหน้า "เออ...วันก่อนกูโทรหาไอ้ศิ มันบอกว่าอยู่อเมริกา

    Dernière mise à jour : 2024-11-14
  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 5 นึกไม่ออกแต่คุ้น

    Tane partชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมอง 4 สาวที่เดินเข้ามาในร้านพร้อมกับพนักงาน รู้สึกคุ้นหน้าสาวสวยที่เดินกอดคอเพื่อนเข้ามา และไปสะดุดตากับสาวสวยที่เพื่อนลากมาทางด้านหลัง เธอมีหน้ารูปไข่ แก้มป่องนิด ๆ ตาคมสวย โครงหน้าคล้ายกับอาสาวข้างบ้านที่เสียชีวิตไปหลายปี ผิวขาวอมชมพูแม้จะอยู่ในที่ไฟไม่สว่างนัก รูปร่างเพรียวบางตัวเล็กน่ารักน่ามองมาก"อะไร สนใจหรือครับพี่เทน" โรมถามเพื่อนรักยิ้ม ๆ แล้วสบตากับพนักงานในร้าน"กูรู้สึกคุ้นหน้าว่ะ แต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน" ชายหนุ่มตอบเพื่อน ตามองไปที่สาวร่างบางเกาะอกสีแดงไม่วางตาพรางขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิด *มากับวิเวียน หน้าคล้ายอารุ้ง แต่จะใช่ลูกพีชหรือเปล่าวะ ตามหาตั้งนานอยู่ใกล้แค่นี้หรือไง...* ชายหนุ่มคิดในใจ"ร่วมโลกหรือร่วมเตียงครับ" โรมถามยิ้ม ๆ"ร่วมโลกสิวะ ร่วมเตียงกูไม่จำหน้าให้เสียเวลาหรอก" เทน ตอบเพื่อนแต่ตายังมองสาวตัวเล็กที่กำลังงอแงกับเพื่อนเธออยู่"มึงก็รู้นี่หว่า ว่าไอ้นี่ถ้าไม่เมาเอาไม่ได้ แล้วเมาก็จำเชี้ยอะไรไม่ได้" มาร์คที่นั่งหันหลังให้กลุ่มสาว ๆ ว่าพรางยกแก้วขึ้นจิบ"ก็ไม่ใช่มึงไงครับ จะได้แดกเรียบ" เทนสวนเพื่อนขึ้นทันที"จะเลิกแล้วมั้

    Dernière mise à jour : 2024-11-14
  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 6 เพื่อนเปิดทาง

    "สัตว์ โรม เฮียครับเฮีย ไม่ใช่เฮี่ย นั่นหลานสาวพี่เขยกูชื่อ วิเวียนเป็นรุ่นน้องเรา 2 ปี น้องมันเรียนแพทย์ ปี 4 ม.เอส" ชายหนุ่มตอบเพื่อนขณะที่ตายังมองสาวร่างเล็กแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน *งั้นลูกพีชก็เรียนแพทย์หรือวะ? *"งั้นแสดงว่าที่มาด้วยกันนี่ ว่าที่หมอกันหมดเลยสิวะ" โรมว่าพร้อมกับมองหน้ามาร์คยิ้ม ๆ "พี่มาร์ค สนใจหมอเอ็กซ์ ๆ ซักคนมั้ยครับพี่""ตามสบายมึงครับ กูไม่ได้ป่วย" คนอย่างมาร์ครู้ทันเพื่อนเสมอ"แต่กูว่าจากสายตามึงไม่ได้มองญาติมึงนะไอ้เทน" โรมว่าพรางมองตามสายตาเพื่อน"หึ!" เทนยกยิ้มที่มุมปากพร้อมกับความคิดบางอย่างในหัว ก่อนจะนั่งดื่มกับเพื่อนเหมือนไม่ได้สนใจโต๊ะข้าง ๆ แต่ก็แอบปรายตามองคนตัวเล็กที่ตอนนี้ลุกขึ้นเต้นกับเพื่อนเป็นระยะ จนกระทั่ง..."อะไรยัยพีช จะรีบกลับทำไมก่อน ขนาดพรุ่งนี้อันมีขึ้นวอร์ด 8 โมงยังไม่รีบเลย" ปลาดาวว่าพร้อมกับรั้งแขนเพื่อนให้อยู่ต่อ"ใช่ ๆๆ กำลังสนุกเลย จะรีบทำไม พรุ่งนี้พีชออฟนี่ นอนยาวไม่ต้องรีบ..." อันดาที่มีอาการมากกว่าเพื่อนว่าขึ้น เธอเป็นคนสนุกสนานและเมื่อติดลมเธอก็ยังไม่อยากกลับ ถึงพรุ่งนี้จะมีเวรก็เถอะ"ก็ได้ งั้นให้อีก ครึ่งชั่วโมงนะ" คนสวยว่าอย

    Dernière mise à jour : 2024-11-14
  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 7 คนไม่รู้จัก

    "ไม่กลับไปสวดมนต์ต่อ?" อันดาว่ายิ้ม ๆ"บ้า มาร้านเหล้าขนาดนี้จะสวดต่อทำไม พระหน้าก็มี" หญิงสาวตอบพร้อมกับยกแก้วขึ้นจิบเบา ๆ แล้วเบือนหน้าหนี"ดูเหมือนน้องลูกพีชจะกลัวเพื่อนพี่นะ เทนมันมีอะไรน่ากลัวหรือครับบอกพี่ได้นะ" โรมว่าพรางมองหน้าหญิงสาวสลับกับหน้าเพื่อน ที่คนหนึ่งก็จ้องตาแทบไม่กระพริบ อีกคนก็หลบชนิดที่ว่าถ้าหายตัวได้เธอคงหายตัวไปแล้ว"มะ ไม่มีอะไรค่ะ""น้องรู้จักไอ้เทนมาก่อนหรือครับ" โรมจี้อีกคำถาม"ไม่รู้จักค่ะ" หญิงสาวตอบกลับมาทันที ซึ่งคำตอบของเธอทำเอาคนที่จ้องอยู่ถึงกับกัดกรามแน่น ส่วนวิเวียนนั้นมองหน้าเพื่อนสาวกับญาติหนุ่มสลับกันไปมางง ๆ เธอรู้จักกับลูกพีชมาตั้งแต่ ม.1 และรู้มาตลอดว่าลูกพีชปลื้มพี่ชายข้างบ้านคนนี้มากแค่ไหน ทุกวันนี้ก็ยังแอบตามไอจีเทนอยู่ แต่พอได้เจอหน้าจริง ๆ กลับบอกว่าไม่รู้จักทั้งยังไม่มองหน้าชายหนุ่มอีกด้วย"ลูกพีช แกเมาเปล่าเนี่ย นี่เฮียเทนไงจำไม่ได้เหรอ" วิเวียนถามเพื่อนงง ๆ"ไม่ได้ว่ะ ไม่คุ้น เดี๋ยวพีชขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" หญิงสาวส่ายหน้าแล้วลุกขึ้นเดินออกจากโต๊ะทันที วิเวียนมองตามเพื่อนอ้าปากค้างก่อนจะหันมาคาดคั้นเอากับญาติหนุ่มที่กำลังมองตามคนไปเข้

    Dernière mise à jour : 2024-11-14
  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 8 คุยกันให้รู้เรื่อง

    "ตอบมาก่อนแล้วจะเปิดให้" เทนว่าพรางใส่เกียร์ถอยหลังออกจากที่จอดหันหน้าออกถนนใหญ่"เปิดประตูให้พีชเดี๋ยวนี้นะ" *ต้องเจอพีรดาการแสดงแล้วเฮียเทนนี่...หญิงสาวคิดในใจ* ออกคำสั่งเสียงสั่น ๆ พร้อมกับหยดน้ำตาไหลลงร่องแก้ม ทำเอาชายหนุ่มตกใจจอดรถทันที"พีช...เฮีย" "ปล่อยพีชไปหาเพื่อนนะคะ พีชสัญญาพีชจะไม่มาที่นี่อีก นะคะ" เสียงปนสะอื้นของเธอน่าสงสารจับใจ จนคนได้ยินทำอะไรแทบไม่ถูก เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำให้กลัวขนาดนั้น แค่อยากรู้เหตุผลว่าทำไมถึงบอกเพื่อนว่าไม่รู้จักกัน ทั้ง ๆ ที่ดูออกว่าเธอจำเขาได้"ฟังนะ (ว่าพรางประคองแก้มคนตรงหน้าสบตาสีหน้าจริงจัง) เฮียแค่ถาม ว่าทำไมหนูถึงบอกเพื่อนว่าเราไม่รู้จักกันทั้ง ๆ ที่เรารู้จักกัน แล้วเฮียก็รู้ว่าหนูจำเฮียได้""ค่ะ พีชรู้จัก พีชแค่เคยรู้จักค่ะ แต่ตอนนี้พีชไม่ได้อยากรู้จักแล้ว พีชกำลังพยายามผู้ชายใจร้ายคนนั้นอยู่ เข้าใจมั้ย" หญิงสาวว่าเสียงดังพร้อมกับจ้องหน้าทั้งน้ำตาความรู้สึกของเธอตอนนี้คือแทนที่จะดีใจที่ได้เจอหน้าเขาอีกครั้ง ทั้ง ๆ ที่อยากเจอ แต่อีกความรู้สึกคือน้อยใจที่วันที่เธอเสียใจที่สุดเมื่อ 6 ปีก่อนกลับเป็นวันที่เขามีควา

    Dernière mise à jour : 2024-11-15
  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 9 เฮียเทนใจร้าย

    "หนูโตแล้วนะ อีกหน่อยก็จะเป็นคุณหมอ ถ้าเงียบอยู่แบบนี้จะคุยกับคนไข้ได้ยังไง""พีชจะกลับหอ" ประโยคแรกดังขึ้นหลังจากเงียบอยู่นาน"แต่เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะ" เทนบอกพร้อมกับมองหน้ายิ้ม ๆ *เออ...พูดมาหน่อยก็ยังดี*"พีชจะกลับหอค่ะ" ประโยคเดิมที่แสนเอาแต่ใจดังมาอีกครั้ง"ลูกพีช..." "พีชอยากจะกลับหอค่ะ" คนตัวเล็กย้ำประโยคเดิมอีกรอบ"เอาแต่ใจไม่เปลี่ยนนะเรานี่ ไหนว่าโตจนเป็นว่าที่คุณหมอแล้วไง หื้ม?" คนใจร้อนอย่างเทนพยายามพูดยาวและใจเย็นมากที่สุดพร้อมกับกดหอมแก้มป่อง ๆ อย่างมันเขี้ยว"พีช...อื้อ" ประโยคต่อมาของร่างบางถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อปากหนาประกบจูบเก็บเสียงหวาน ๆ ห้วน ๆ นั้นแบบไม่บอกไม่กล่าว"อื้อ..." กำปั้นน้อยทุบบ่าแกร่งหลายครั้ง ทั้งพยายามเบือนหน้าหนีแต่โดนมือใหญ่ประคองแก้มล็อคไว้ทั้ง 2 ข้าง แล้วสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเมื่อเจ้าของตักถอนริมฝีปากออกพร้อมกับจ้องหน้าอย่างเอาเรื่องทันที "เฮือก!""เป็นยังไง วิญญาณกลับเข้าร่างหรือยัง ถ้ายังเฮียมีสเต็ป ต่อไปอีกนะ" ชายหนุ่มว่าพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก"นี่! ..." "หืม?" เทนครางในลำคอพ

    Dernière mise à jour : 2024-11-15
  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 10 คืนนี้หนูนอนห้องเฮียนะ

    "ปล่อยพีชนะ คนบ้า คนลามก เอามือออกจากเอวพีชเดี๋ยวนี้นะ" เสียงหวาน ๆ คิดว่าตัวเองดุที่สุด น่ากลัวที่สุดออกคำสั่งเสียงดัง (ดังในความคิดตัวเอง แต่มันก็ไม่ได้ดังหรือน่ากลัวสำหรับคนได้ยินเลยซักนิด)"ถ้าหนูไม่หยุดดิ้นตอนนี้ เฮียไม่ทนหนูนะพิกกี้" ชายหนุ่มว่าพรางจ้องหน้าสวยอย่างอดกลั้น ตอนนี้สิ่งที่พยายามระงับไว้ถูกปลุกจากบั้นท้ายกลมกลึงของร่างบางบนตัก เริ่มขยับขยายพร้อมใช้งานจนรู้สึกปวดหนึบที่หน้าขา"ไม่ปล่อยใช่มั้ย?" ว่าพรางทำท่าจะก้มลงกัด แต่..."ถ้าหนูกัดเฮียเป็นรอยนิดเดียว เฮียจะกัดคืนให้ทั่วตัวเลย รับรองว่ามีรอยไปฝากเพื่อนเยอะแยะแน่ ๆ" คนขี้โกงว่าเสียงนิ่งเหมือนไร้ความรู้สึก แต่ก็หยุดคนที่กำลังจะฝังเขี้ยวลงที่ไหล่ได้ชะงัดนัก"เฮียเทน คนใจร้าย" หญิงสาวโวยวายพร้อมกับทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ขึ้นมาอีกรอบ ชายหนุ่มรีบรั้งหัวเธอมาซบไหล่ลูบหลังปลอบเบา ๆ"ไม่ร้อง คืนนี้หนูนอนห้องเฮียนะ" เสียงทุ้มเอ่ยบอกพร้อมกับผลักร่างบางมองสบตา *ขี้แยเอ๊ย...มันกี่ขวบกันแน่วะเนี่ยกู ร้องง่ายกว่าเจ้า 2 ดื้อซะอีก* ชายหนุ่มคิดในใจพร้อมกับถอนหายใจเบา ๆ"พีชไม่นอน พีชจะกลับหอ""ถ้าเฮียไม่ไปส่งล่ะ" ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามยิ้

    Dernière mise à jour : 2024-11-16

Latest chapter

  • My heart คุณหมอที่รัก   ตอนพิเศษ 3 นายแพทย์ธีรดา ธีรนันทากร

    26 ปีต่อมาแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกาหนุ่มหล่อหน้าคม ใส่เสื้อโค้ทตัวใหญ่เดินเข้ามาในอะพาร์ตเมนต์สุดหรูกลางเมือง แล้วต้องหยุดชะงักมองไปที่โซนลอบบี้ ก่อนจะยิ้มกว้างแล้วเปลี่ยนเป้าหมายทันทีที่เห็นหน้าคนรอ"แม่..." เสียงทุ้มเรียกคนเป็นแม่อย่างดีใจพร้อมก้าวขายาว ๆ เข้าไปสวมกอดแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่อย่างคิดถึง"หยุด...ครับลูก นี่เมียป๊าครับ" เสียงห้วนของหนุ่มใหญ่วัยเลยกลางคนที่นั่งมองอยู่ที่โซฟารับแขกของอะพาร์ตเมนต์ว่าขึ้นพร้อมกับมองหน้าลูกชายและภรรยาดุ ๆ "หวงเว่อร์ไปหรือเปล่าป๊า นี่ผม ทอย ลูกชายป๊าไง" ทอยหรือหมอทอย ศัลยแพทย์หนุ่มสุดหล่ออนาคตไกล วัย 25 ปี ผู้ได้รับทุนจากโรงพยาบาลดังในไทยมาศึกษาแพทย์เฉพาะทางที่นี่และเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลของโรงพยาบาลในเครือเดียวกัน พูดกับผู้เป็นพ่อพร้อมกับชี้หน้าตัวเองขำ ๆ "เข้าใจว่าลูก แต่แกจะ 26 แล้วนะ โตพอจะไม่หอมแก้มแม่แกแล้ว" ป๊าหรือพ่อเลี้ยงอุเทน ว่าให้ลูกชายที่ชอบทำตัวเหมือนเด็กตลอดเวลา แล้วเชิดหน้าไปทางอื่น"โอ๋...เด อิจฉาแม่ว่างั้น ฟอด! ฟอด! ให้ป๊า 2 หอมเลย" ลูกชายตัวดีรีบปล่อยแม่แล้วรวบกอดผู้เป็นพ่อจากทางด้านหลัง หอมที่แก้มพ่อแรง ๆ ทั้ง 2 ข้าง ทำเอา

  • My heart คุณหมอที่รัก   ตอนพิเศษ 2 วิชาสร้างมนุษย์น้อย

    3 ปีต่อมาหลังจากเรียนจบ ลูกพีชกลับมาเป็นหมอใช้ทุนมหาลัยที่โรงพยาบาลในจังหวัดบ้านเกิด เทนดีใจมากที่ภรรยาจะได้กลับมาอยู่ด้วยกัน ถึงแม้ว่าบริษัทส่งออกของเขายังอยู่ที่กรุงเทพและกำลังไปได้ดี แต่ก็มีลูกน้องที่ไว้ใจได้อย่างองอาจไปช่วยดูแลให้และมีโรมเป็นที่ปรึกษา โรงบ่มไวน์ของเทนเกือบแล้วเสร็จเหลือเพียงลงเครื่องจักรบางอย่างเกี่ยวกับการผลิต การขยายรีสอร์ตแล้วเสร็จเปิดให้บริการได้นานนับปี และสิ่งหนึ่งที่ทำนอกเหนือจากโครงการที่วางไว้ช่วงแรกนั่นก็คือสวนดอกไม้เมืองหนาวที่เป็นความฝันของคุณทอรุ้งแม่ของลูกพีชแต่ทีแรก แต่ปรับเปลี่ยนเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและจุดเช็คอินที่สวยงาม มีคู่บ่าวสาวหลายคู่มาขอเช่าเป็นสถานที่จัดงานแต่งกลางแจ้งที่แสนโรแมนติกหลายคู่ ด้านหลังที่เป็นเชิงเขาเทนปรับให้เป็นลานกางเต็นท์และลานกิจกรรมให้กลุ่มวัยรุ่นหรือหมู่คณะที่มาเป็นกลุ่มใหญ่ได้เช่าทำกิจกรรมที่ใช้เสียงค่อนข้างดังและไม่รบกวนผู้มาพักรีสอร์ต ซึ่งถือว่าการบริหารงานของเทนประสบความสำเร็จอย่างมาก ส่วนลูกพีชนั้นเป็นคุณหมอสุดสวยใจดีประจำแผนกเด็กของโรงพยาบาลประจำจังหวัด……….//……….@Ro me barเทนเดินหน้าเครียดเข้ามาในห้องทำงานของเพ

  • My heart คุณหมอที่รัก   ตอนพิเศษ 1 สบายใจไม่ต้องเซ็นเช็ค

    โรงพยาบาลเอสองอาจเดินถือแฟ้มเอกสารยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยเข้ามาหาลูกพีชที่วอร์ดก่อนจะยื่นให้แล้วก้มหลบสายตาจับผิดที่ภรรยาเจ้านายมองมา "อะไรคะพี่องอาจ" หญิงสาวเอ่ยถามแต่ไม่ได้รับเอกสารมาดู"พ่อเลี้ยงไปดูบริษัทที่อังกฤษ 2 สัปดาห์ครับ" องอาจว่ายิ้ม ๆ "พีชรู้แล้วค่ะ""มีงานต้องเซ็นด่วนครับ แม่...เอ้อ คุณลูกพีช" องอาจว่าพลางเปิดเอกสารหน้าหน้าแรกยื่นให้ *เฮ้อ...ผัวให้เรียกแม่เลี้ยง เมียให้เรียกลูกพีช กูล่ะปวดหัว* องอาจคิดในใจ"ปกติพี่โรมเซ็นแทนเฮียไม่ใช่หรือคะ งานด่วนพีชไม่เคยเซ็นนะคะ แล้วพีชก็อ่านไม่เข้าใจด้วย" ลูกพีชว่าพลางมองหน้าองอาจงง ๆ เพราะปกติเอกสารด่วนที่บริษัทขนส่งของเทน จะเป็นโรมช่วยดูแลให้ถ้าเทนไม่อยู่ เธอไม่เคยยุ่งหรือวุ่นวายงานส่วนนั้นของเขาเลยซักครั้ง"คุณโรมไปต่างจังหวัดครับคุณลูกพีช พ่อเลี้ยงเลยบอกให้ผมเอามาให้คุณลูกพีชเซ็นแทนครับ ไม่ต้องอ่านให้เข้าใจหรอกครับ พ่อเลี้ยงอ่านมาแล้ว แค่ต้องเซ็นแค่นั้นครับ เซ็นเถอะครับผมจะได้กลับออฟฟิศแล้ว" องอาจตอบพร้อมกับคะยั้นคะยอยิ้ม ๆ "แปลก ๆ อีกแล้วนะคะพี่องอาจ ครั้งนี้พ่อเลี้ยงพี่องอาจให้มาเซ็นกี่ล้านอีกล่ะ พีชว่าพีชจะไปถอนชื่อออกจากบัญชีแ

  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 53 ขอบคุณที่รอ ขอบคุณที่รัก

    "มันเป็นเงินส่วนแบ่งขายที่ทั้งหมดในกรุงเทพของย่าน่ะลูก จริง ๆ บ้านเกิดพ่ออยู่กรุงเทพช่วงที่พ่อกับอาเรียนมหาลัย ย่าเราป่วยบ่อย ๆ ปู่เลยชวนท่านมาอยู่บนดอยเพราะอากาศดีกว่า ท่านเลยขายที่ในกรุงเทพแล้วก็ชานเมืองทั้งหมด แล้วแบ่งให้พ่อกับอาคนละครึ่งให้บริหารจัดการกันเอง แล้วท่านก็กลับไปอยู่บนดอยบ้านเกิดของคุณปู่เงียบ ๆ ตรงนั้น กับญาติพี่น้อง พ่อกับอาแบ่งกันดูแลท่าน ตอนนั้นพ่อไม่รู้จะใช้ทำอะไรก็เก็บเป็นเงินฝากประจำไว้ พอแต่งงานแม่หนูก็จัดการบัญชีนี้เองทีแรกจะเปลี่ยนเป็นชื่อแม่เขาแต่เขาไม่ยอม แล้วมันก็รวมกับเงินหลายส่วนที่หาได้ตอนนั้นด้วย แต่พ่อก็ไม่รู้ยอดจริง ๆ หรอก จนแม่หนูเสีย ก่อนจดทะเบียนกับสิตาพ่อเลยเอาไปโอนให้อาไว้ดูแลปู่กับย่าห้าล้านแล้วปิดเรื่องบัญชีเป็นความลับ เพราะตอนนั้นพ่อโดนบังคับจดทะเบียน พ่อกลัวว่าถ้าสิตารู้เงินพวกนี้จะเปล่าประโยชน์ ส่วนซองนั่นเป็นของขวัญครบรอบชิ้นสุดท้ายของพ่อที่ให้แม่ แต่แม่เรายังไม่ได้เปิดดู ลูกลองเปิดดูสิ" หลวงพ่อพันทาว่ากับลูกสาวพร้อมกับยิ้มให้แล้วชำเลืองมองลูกเขยยิ้ม ๆ ท่านรู้จากแม่เลี้ยงอุ่นรักและเจ้าสัววินัยว่าเทนอยากได้ที่ข้างไร่ของแม่เลี้ยงทำเป็นโรงบ่มไ

  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 52 ตู้เซฟที่หายไป

    3 วันต่อมา งานหมั้นเล็ก ๆ ที่แสนอบอุ่นของเทนกับลูกพีช ถูกจัดขึ้นที่บ้านหลังเดิมของลูกพีชที่อยู่ติดกับบ้านของเทน ลูกพีชอยู่ในชุดไทยล้านนาสีงาช้างปักทองแท้ทั้งชุดเกล้าผมมวยสูงปักปิ่นทองฝังเพชร สวมเครื่องประดับเพียงแค่สร้อยคอสีเงินเส้นเล็กที่เทนซื้อให้เท่านั้นซึ่งดูแล้วไม่ลงตัวยิ่งนัก"สวยมากเลยลูก เสียดายนะที่ชุดเครื่องหมั้นเครื่องแต่งของตระกูลเรามันหายไปพร้อมกับตู้เซฟนั่น ไม่งั้นหนูจะสวยมากกว่านี้" คุณยายกล่าวกับหลานสาวอย่างชื่นชมแต่เสียงเศร้าในตอนท้าย เมื่อนึกถึงเครื่องประดับตกทอดประจำตระกูล ที่คุณทอรุ้งแม่ของหญิงสาวเคยใส่ในวันหมั้นและวันแต่งงาน และท่านก็ให้เธอเก็บรักษาไว้ในตู้เซฟเล็กที่เธอเอามาจากบ้าน ที่หายไปหลายปีแล้วตั้งแต่เธอเสีย"อย่าคิดให้เศร้าเลยค่ะยาย วันนี้วันดีไม่ใช่หรือคะ คิดซะว่าพีชไม่มีวาสนาก็ได้ค่ะ" หญิงสาวว่ายิ้ม ๆ แล้วมองบรรดาเพื่อนสาวที่เดินยิ้มเข้ามาหาในห้อง"งามแต้งามว่า...จ่ะ แม่เลี้ยง ไม่น่าเชื่อเลยน้า...ว่าพรยายเวียนจะศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้ นี่ขนาดเป่าครั้งเดียวนะ ถ้าเป่าครบ 3 ครั้งเฮียเทนทั้งรักทั้งหลงแน่นอน" อันดาว่าขึ้นพร้อมกับหันไปยักคิ้วให้วิเวียนที่เดินตามเข้

  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 51 หนูกลับมาแล้ว

    สัปดาห์ต่อมาข่าวการจับกุมบ่อนการพนันรายใหญ่ในภาคเหนือเป็นข่าวดังไปทั่วประเทศ เพราะเจ้าของบ่อนที่แท้จริงเป็นถึงนักการเมืองใหญ่ใจบุญที่ผู้คนนับถือกันทั่วทั้งภาคเหนือ สิตาโดนจับกุมได้ที่บ้านของพันทาในเวลาต่อมาขณะที่กำลังจะหลบหนี เธอโดนแจ้งข้อหาหลายคดี ทั้งปัจจุบันและคดีที่สร้างไว้ในอดีต พันทาถูกกันตัวเป็นพยานและเป็นผู้เสียหาย เพราะเขามีหลักฐานที่เป็นประโยชน์ต่อรูปคดีหลายอย่าง ศาลสั่งให้การสมรสของพันทาและสิตาเป็นโมฆะตั้งแต่เริ่มต้น เพราะพันทาทำไปเพราะถูกข่มขู่บังคับไม่ได้สมัครใจ และที่เขาดีใจมากคือทรัพย์สินหลายอย่างในบ้านที่สิตาขายไปก่อนหน้านั้นและเขาแอบถ่ายใบเสร็จเก็บไว้ ภรรยาของนายบ่อนให้คนตามซื้อหามาคืนให้เกือบครบ พันทาเข้าไปกราบแทบเท้าขอบคุณอย่างซาบซึ้ง เพราะของบางอย่างเป็นสิ่งที่ภรรยาเขารักมากและมีคุณค่าทางจิตใจมาก เมื่อคดีจบพันทาได้เข้าไปกราบลาเจ้าสัววินัยกับแม่เลี้ยงอุ่นรักที่บ้าน ขออโหสิกรรมสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น และลาสิกขาโดยตั้งใจจะบวชอุทิศส่วนกุศลให้ภรรยาไม่มีกำหนดสึก เจ้าสัววินัยและแม่เลี้ยงต่างยินดีในสิ่งที่พันทาตัดสินใจ พันทาฝากลูกสาวไว้กับท่านทั้ง 2 ก่อนกราบลาอีกครั้งแล้วไป

  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 50 แผนคิดบัญชีแม่เลี้ยงเมีย

    ไร่อุ่นรัก เชียงใหม่หนุ่มหล่อ ร่างสูงโปร่ง สวมกางเกงยีนส์เสื้อยืดสีดำพอดีตัว เดินเข้ามานั่งในห้องทำงานพร้อมกับพยักหน้าให้ผู้ติดตามคนสนิทรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นกับสิ่งที่เขาให้จัดการไปก่อนหน้า"เอ่อ...เอาเรื่องไหนก่อนครับ" องอาจยืนกุมเป้าถามผู้เป็นนายพร้อมกับเม้มปากมองหน้ากระพริบตาปริบ ๆ"มึงหางานใหม่ได้หรือยัง" เทนถามพลางถอนหายใจกับความกวนประสาทไม่ดูสถานการณ์ของลูกน้อง"เรื่องนั้นไม่ต้องกังวลเลยครับนาย ผมประวัติดีที่ไหนก็รับครับ ขอแค่นายไล่ออกเท่านั้น""ไอ้อาจ ไอ้ห่า กูให้มึงไปจัดการเรื่องนางสิตาเมียอาพันมันไปถึงไหนแล้ว กวนตีนไม่ดูเวลาเลยนะมึงเนี่ย" ชายหนุ่มว่าขึ้นเสียงดังพรางตบโต๊ะมองหน้าลูกน้อง องอาจจะมีนิสัยกวนประสาทแบบนี้เสมอแต่เขาก็ทำงานได้ดี และทุกงานที่สั่งเขาจะไม่เคยพลาดและเรื่องแม่เลี้ยงของลูกพีชก็เป็นเขาที่เข้าไปดำเนินการแทนเทนเพราะเทนไม่อยากออกหน้า และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าองอาจคือลูกน้องคนสนิทของเทน เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาองอาจเป็นแค่นักเลงหัวไม้ ไม่เป็นโล้เป็นพายรับจ้างรายวันอยู่ไร่อุ่นรักกับรีสอร์ตไปวัน ๆ เท่านั้นตามความคิดคนภายนอก ยิ่งช่วงนี้เขาก็ชอบเข้าบ่อนและจ

  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 49 เฮียเทนขอเงินเมีย

    "อ้าว? ก็มารับหนูกลับบ้านน่ะสิครับ พรุ่งนี้หนูออฟนี่" ชายหนุ่มว่ายิ้ม ๆ พร้อมกับจับกระเป๋าของเธอขึ้นสะพาย"แต่พีชคุยกับยายอยู่เลยนะคะ""ก็คุยครับ หนูไม่ได้ขับรถนี่ คุณยายครับคืนนี้ผมขออนุญาตพาน้องกลับไปนอนที่คอนโดนะครับ" ชายหนุ่มตอบพร้อมกับโน้มหน้าไปพูดใส่มือถือของหญิงสาวเป็นการขออนุญาตคุณยายของเธอยิ้ม ๆ"เอ้อ...แล้วใครบอกว่าพีชจะไปกับเฮียคะ งานพีชยังไม่เสร็จเลย""พรุ่งนี้เที่ยง ๆ เฮียมาส่งครับ เฮียต้องกลับไปเคลียร์งานที่เชียงใหม่ซักอาทิตย์ถึง 2 อาทิตย์" ชายหนุ่มว่าพลางรั้งแขนคนตัวเล็กลุกขึ้นยืน"ยายขาแค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวพีชโทรหาใหม่นะ" หญิงสาวหันไปคุยมือถือกับยายตัวเอง'อืม แค่นี้ล่ะลูก ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยล่ะ หมั่นสวดมนต์ อย่าเครียดนะลูกเดี๋ยวอาการเดิมมันจะกลับมาอีก'"ค่ะยาย รักยายกับตานะคะ สวัสดีค่ะ" กล่าวลาพร้อมกับกดวางสาย แล้วเดินคู่กับชายหนุ่มไปที่รถกลับคอนโดไปด้วยกัน..........//.........คอนโดของเทนชายหนุ่มเดินจูงมือภรรยาสาวเข้ามาในห้อง ทันทีที่ประตูห้องปิด เทนรีบสวมกอดภรรยาสาวหอมแก้มฟอดใหญ่ทั้งซ้ายและขวาอย่างคิดถึง เกือบ 2 สัปดาห์ที่คนทั้งคู่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ถึงจะเจอหน้ากัน

  • My heart คุณหมอที่รัก   บทที่ 48 ชีวิตสงบสุขอีกครั้ง

    รุ่งเช้าเทนขับรถไปส่งลูกพีชที่โรงพยาบาลตามปกติ ชายหนุ่มเดินถือกระเป๋าไปส่งเธอถึงห้องพร้อมกับขนมหลายถุงในมือโดยบอกว่าแม่ฝากมาให้วิเวียนซึ่งถือว่าเป็นหลานสาวคนหนึ่งของบ้าน และกล่าวทักทายอาจารย์หมอเหมือนทุกครั้งที่เจอหน้า ก่อนกลับชายหนุ่มไม่ลืมที่จะเน้นย้ำให้หญิงสาวกินยาหลังอาหาร ซึ่งเป็นยาที่เธอต้องกินทุกครั้งที่มีประจำเดือนตามที่หมอสั่ง และ 3 วันต่อจากนี้ลูกพีชได้ขอนอนที่หอพัก เพราะลงเวรดึกตามที่เธอขออาจารย์หมอและขอเปลี่ยนกับเพื่อน เพราะต้องการหลีกหนีปัญหาที่บ้านของชายหนุ่ม ซึ่งทั้งเพื่อนและอาจารย์ต่างก็เข้าใจและเห็นใจ เทนให้คำสัญญากับภรรยาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของ 2 ป้าหลานเด็ดขาดไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น และจะไปนอนกับโรมจนกว่าป้าหลานและอากงอาม่าจะกลับบ้านเกิดไป..."อารมณ์ดีหรือยังจ๊ะ พีรดา วันนี้เห็นนะ สปอร์ตคันใหม่หรือจ๊ะ" อันดาถามพร้อมกับกระแซะเพื่อนยิ้ม ๆ "อารมณ์ดีขึ้น แต่ขอมานอนที่หอยาว ๆ ไม่อยากวุ่นวาย ขอเปลี่ยนเวรกับใบข้าว อาจารย์หมออนุญาตแล้วด้วย แต่รถน่ะของพี่โรม รถเฮียเอาเข้าโรงซ่อมอีกนานกว่าจะเสร็จ" หญิงสาวตอบเพื่อนพร้อมกับยื่นถุงขนมให้ "แม่เฮียให้เอามาแบ่งเพื่อน ของคุณหลา

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status