3rd Person’s Point of View*Nasa isang magandang bahay ay nakaupo ngayon ang batang Asher habang nagbabasa kasama ang mga magulang nila dahil may binisita sila na kakilala ng mga magulang nila.Walang emosyon si Asher habang maayos pa ding nakaupo at umiinom ng tea.“Hindi namin alam na ganito pala ka-gwapo ng anak ninyo, Tiffanie, Ashton.”Napangiti naman ang mga magulang ni Asher sa mga magulang ni Liliana dahil sa sinabi nito.“Sigurado na magkakasundo sila ng older son namin na si Lorenzo dahil same naman sila ng edad.”Napatingin naman sila sa anak nila na nakatingin sa kanila at binaba ni Ashton ang tea cup niya. Sa batang edad niya ay matured na siyang gumalaw dahil sa pagpapalaki sa kanya ng mga magulang niya.“I also want to meet him in person, Mr. and Mrs. Everheart.”Napangiti naman sila sa sinabi nito at nagsign naman sila sa katulong na ipatawad si Lorenzo.“Pababain muna namin si Enzo, okay? Sigurado na magkakasundo kayo dahil kagaya mo ay gusto din niyang magbasa ng mga
Liliana’s Point of View*“H-Huh?”Biglang isang iglap ay naramdaman ko na niyakap niya ang katawan ko at dahan dahan na inilapit sa kanya at di ko na lang pinansin ang nilalang na tumitigas sa baba.“Hubby, I’m still tired from what happened between us last night. I'm still sore."“Don’t worry because I’ll take action this time, and you just stay put, okay?”Hala di talaga siya mapipigilan! Agad kong pinigilan ang mukha niya na hahalikan sana sa labi ko.“Ha! Teka lang!”Natigilan naman siya at tiningnan ako sa mga mata ko.“Hmm? What is it? Nagsisisi ka ba sa nangyari sa atin? Kulang pa ba ang performance ko? Sabihin mo sa akin at mag-aaral pa ako.”“Eh? Waaaa hindi ganun yun. Yung nangyari kasi kagabi ay tama lang yun sa beer na ininom mo. Wala ng iba sa bagay na yun. Nalasing din ako... Alam mo naman na malalasing ako agad agad di katulad ng sayo na matagal malasing."Nakikita ko na parang nanlumo naman siya dahil sa sinabi ko.“Did I force myself to you, wife? I’m sorry, I won’t d
Liliana’s Point of View*Nagstretching na ako nung natapos ko ng macheck ang lahat ng mga pinasa sa akin at pinasa ko na agad kay Bart ang final output nang biglang tumunog ang email ko at nagmessage pala sa akin si Bart.‘Take care at magpakarami kayo, Bakla!’Yun ang sabi nang nasa email at natawa na lang ako sa chinat niya sa akin. “Baliw talaga tung barbie na toh.”Biglang may kumatok at napatingin ako kay Asher na may dala pala siyang pagkain na pang meryenda ko.Napangiti ako nung inilagay niya sa lamesa.“This is for you, wife.”“Thank you.”Tumabi naman siya sa akin na kinatingin ko sa kanya at doon ko napansin na nakatingin pala siya sa akin.“Bakit?”“I love watching you.”“Pfft, pinagsasabi mo diyan.”“Naka-points kasi ako kaya good mood ako ngayon.”“Bakit ngayon lang ba? Parati ka ngang nakangiti pagmakikita mo ang mukha ko.”Napangiti naman siya. Ayan na nga yung sinasabi ko eh na kinapikit ko dahil nakakasilaw ang ngiti niya.Pero nagulat ako nung nagtama ang mga labi
Liliana's Point of View*Nasa isang lugar ako ngayon at nagtatakbo ako ngayon at napatingin ako sa dalawang tao sa unahan na lalaki at babae na mukhang nasa mga 30’s na siguro.Tiningnan ko sila at lumuhod ang lalaki na di ko masyadong malinaw ang mukha niya at pati na din ang babae.“Let’s go, Princess?” tanong nito sa akin at lumakad naman ako papunta sa lalaki at hinawakan ko ang kamay niya.“Okay, Daddy.”Lumapit din ang babae sa akin at hinawakan din niya ang kamay ko.“Excited mo na bang makita ang Brother mo?”Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi ng babae. Pero imbes na magtaka ay napatango lang ako.“Baby Sister!”Napatingin ako sa unahan at nakita ko ang mukha ng lalaking bata na nakangiting nakatingin sa akin at agad akong lumapit sa kanya. Nang may naalala ako na mga magulang ko ang kasama ko at napatingin ako kung nasaan sila at nanlaki ang mga mata ko dahil wala sila sa kinatatayuan nila ngayon at napatingin din ako sa gilid ko at wala na din yung tumawag sa akin ng Baby
Liliana's Point of View* Nagtataka naman akong napatingin sa kanya. Teka hindi ko kilala ang taong ito. "It seems I'm not the one you're looking for, Mr. Theo." Napakunot ang noo niya at hinawakan niya ang kamay ko. "You're Maeve. Hindi mo na ba talaga ako maalala?" Naging malungkot ang mukha niya habang nakatingin sa akin. "I'm sorry, pero hindi." Binawi ko ang kamay ko. Gwapo nga siya pero may Asawa na ako baka makita niya ako. "Babe." Napatingin ako sa unahan at lumapit naman sa akin si Gerald. Oh? Timing huh? "Who are you?" kunot noong tanong ni Gerald sa kanya. Pero tiningnan lang niya si Gerald na mula ulo hanggang paa. "Uhmm... Not here," mahinang ani ko at hinawakan ko ang kamay ni Gerald. "Babe, mukhang na misunderstanding lang niya. Hindi naman ako ang hinahanap niya." Kumalma naman ang mukha ni Gerald at dahan dahan na napatango at tumingin siya kay Mr. Theo. "I'm sorry." "But your name is also Maeve, right?" Napatingin ako ulit sa kanya. K
Liliana's Point of View*Nagtatrabaho kami ngayon nang napansin ko na wala sa mood si Mirabelle at parang may dalaw atah siya ngayon dahil mukhang high blood."Jack."Napatingin naman si Jack sa akin. Mabuti narinig niya agad ang tawag ko sa kanya. "Bakit?""Parang bad mood atah ang antagonist ngayon?"Napatingin tingin naman siya sa paligid nang napahinto ang tingin niya kay Mirabelle."Damn."Natigilan kami nang biglang nagmura ang muse ng department namin na kinatingin naming lahat sa kanya.Maski siya ay nagulat dahil sa sinabi niya at napatingin siya sa amin."Ah sorry po."Dahan dahan naman kaming tumango at bumalik na lang ang tingin namin sa ginagawa namin. Napatingin naman kaming dalawa ni Jack sa isa't isa."Ang isang antagonist din ay iba din ang emosyon."Ngumuso si Jack sa unahan at napatingin naman ako kay Gerald na nakakunot din ang noo. Doon
Liliana's Point of View*Naguguluhan akong nakatingin kay Asher dahil sa inaasal niya ngayon. Kailangan kong taasan ang pasensya ko ngayon. Napabuntong hininga na lang ako dahil sa inaasta niya ngayon.Dahan dahan kong hinawakan ang pisngi niya at naramdaman ko ang lungkot sa itsura niya. "Come here."Lumapit naman siya at niyakap niya ang katawan ko."Okay, okay, hindi ko na titingnan ang strangherong iyon. Di ko din naman siya kilala eh kaya di ko siya lalapitan."Napatingin naman ako sa kanya at naramdaman kong humigpit ang yakap niya sa akin. Ano bang meron sa lalaking yun? Delikado ba talaga yun? Mafia ba siya o ano?"Hubby," mahinang tawag ko sa kanya at dahan dahan naman siyang napatingin sa akin."Dala ko na ang mga gamit ko kaya uwi na tayo? May gagawin ka pa ba?""Wala na."Ngumiti ako at dahan dahan na napatango. Napatingin ako sa cellphone ko. Nalungkot ako bigla dahil mukhang basag na iyon. "I will buy you another phone.""Pero ang memories ko doon?""Ililipat ko sa bag
3rd Person's Point of View*Flashback...Bumisita sila Liliana sa isang birthday party at yun ay ang kaarawan ni Asher. Excited siyang naglalakad habang dala dala niya ang regalo na para kay Asher. Nakahawak siya ngayon sa braso ni Enzo habang naglalakad papasok sa reception sa Italya kung saan siya lumaki."Brother, do you think Asher will be happy with the gift I got him for his birthday today? I'm nervous because I’m worried he might not like it."Napakunot naman ang noo ni Enzo dahil sa sinabi ni Liliana."If he even tries not to accept your gift, I'll make him eat it. He'll probably like it because you personally make it for him."Napangiti naman si Liliana habang nakatingin sa regalo na hawak niya. Napatingin naman siya sa mga nakalinya na nagbibigay ng regalo kay Asher at puro iyon mga ka-edad niyang mga batang babae at meron din namang mga batang lalaki.Matapos tanggapin ni Asher ang regalo nila ay binibigay nito sa butler niya sa gilid na parang wala siyang pakealam sa mga
Shana's Point of View* Nakatingin ako sa gamot na hawak niya ngayon at nagdadalawang isip ding nakatingin ang grandpa at pinsan niya sa akin. Alam din nila ang tungkol sa gamot na iyon. Hindi ba talaga nila alam na delikado ang gamot na yun? "Guards!" Nanlaki ang mga mata ko dahil sa tawag ng Grandpa niya sa mga gwardya para siguro ikulong ako. "Wait." Natigilan naman sila nang magsalita ako at natigilan din ang mga gwardya na lumapit sa akin. Nandidito na din ang mga katulong na nakatingin sa amin. "What?" Napabuntong hininga ako at walang emosyon na nakatingin ako kay Theo. Kumirot ang puso ko ngayon pero hindi ko yun pinansin. Matapos ang lahat ng ginawa ko ay gaganituhin niya ako? "Subukan mong ipahuli ako. Hindi mo na ako kailanman makikita, Theoris. Mark my words. Kahit anong gawin mo ay di ako kailanman magsasalita." Di naman makapaniwala ang mga kasamahan namin dito dahil sa sinabi ko. Parang akala nila na hindi madadala si Theoris sa banta ko. Hindi ako kayang ma
Shana's Point of View* Nakarating na kami pabalik sa resort niya at naglalakad kami papasok ngayon nang may na-realize ako na isang bagay. Wala naman talagang kami pero bakit ganito ako kung magselos sa kanya? Wala namang kami. Natigilan ako sa paglalakad at napansin naman iyon ni Theo na tumigil ako sa paglalakad. "Sweetie, may problema ba? Let's go to our bedroom." "I'm sorry, dahil sa inasta ko kanina." Naguguluhan naman siyang napatingin sa akin. "Bakit ka humihingi ng tawad? Teka lang bakit parang nag-iba ang mood mo?" "Wag kang ma-guilty dahil wala naman tayong relasyon at di mo kailangan mag-explain sa akin." Natigilan naman siya sa sinabi ko at napatingin ako sa sofa sa gilid at lumakad ako doon at umupo. Kailangan kong pakalmahin ang sarili ko. Napapikit ako at napabuntong hininga pero mayroon pa din sa puso ko na parang kumirot siya na ano. "Sweetie, kailangan ko pa ding mag-explain sayo alam mo naman na lovers tayo ngay---" "Kung wala namang ibang tao ay di mo
Shana's Point of View* Damn him! Paano kung mapahamak siya! "Kuya Driver, Dalian niyo po sa pagpapatakbo! Wag niyo po siyang paabutin!" Nagulat naman sila sa sinabi ko. "Teka, kakaiba ka ha? Hindi ka ba natatakot sa amin?" "Hindi kaya madaliin niyo sa pagpapatakbo." Pero mas mabilis tumakbo ang sasakyan ni Theo kaya naabutan kami at hindi lang pala siya nag-iisa. Marami pala ang mga sasakyan ang nakasunod sa kanya ngayon na mga bodyguards niya. "Eeekkk!" Tili ng mga kasamahan ko dito nung may mga bodyguards na nasa labas na. "Sabi ko sa inyo full speed kayong magpatakbo eh. Ayokong makita si Theoris." Naiirita kong ani sa kanya. "Anong gagawin natin ngayon? Jusko! Kailangan nating umalis!" "B*Bo ka ba? Nakikita mo naman na maraming nakapalibot sa atin diba? Ha! Ginagamit mo ba ang brain cells mo?" "Anong gagawin natin?" "Hey." Napatingin naman sila sa akin ngayon at sabay pa sila. "Sumuko na lang kayo." Biglang bumukas ang pintuan at agad naman silang pinaghuhuli at
3rd person's Point of View* Gustong puntahan ni Theo agad si Shana pero hindi siya agad makapunta dahil sa babaeng nakahawak sa kanya ngayon. Matagal na niyang tinitiis ang babaeng ito para magkaroon lang ng antidote sa dad nito. "Bakit hindi ka na pumunta sa schedule mo sa bahay? Alam mo ba na hinihintay kita?" Walang emosyong nakatingin si Theo sa kanya. "I don't need that antidote anymore." Natigilan naman si Bea dahil sa sinabi ni Theo na hindi na nito kakailanganin ang antidote nito. "What do you mean by that? Magaling ka na ba?" di makapaniwalang ani nito sa kanya. "Bakit? Hindi ba ako gagaling sa antidote na binibigay ninyo sa akin?" Nakakunot ngayon ang noo ni Theo habang nakatingin kay Bea at natahimik naman ito at hindi nito agad nasagot ang tanong nito. Mahina na lang natawa si Theo na kinatingin ni Bea sa kanya. "I was right." Tumalikod naman si Theo dahil hahabulin niya pa si Shana pero agad namang niyakap ni Bea ang likod nito. "N-No, wag ka munang umalis."
Shana's Point of View Kinuha ko ang phone ko at may tinawagan kuno ako. "Hello, oh! Ikaw pala yan?"Nagulat naman yung babaeng lalapit sana sa akin at tiningnan niya ako ng pagtataka."Excuse me?" naiiritang ani niya sa akin."Miss, do I know you? Nakikita mo naman na may katawag ako diba?"Pinantayan ko ang pag-irita niya sa akin. Nako naman Theoris! Dinamay damay mo pa ako sa babae mo dito!Kunot noo naman siyang napatingin sa akin."Excuse me, miss? Baka na wrong person ka lang. Bye."Lumakad na ako palabas ng restaurant. Lumayo ako doon baka sugurin pa ako ng babaeng yun.At kung maaari ay low profile lang ako dito at wala ng iba pa dapat na makakakilala sa akin.Lumakad na lang ako nang makita ko ang ganda ng dagat kaya tinanggal ko ang sandals ko at lumakad ako doon sa gilid ng dagat.Habang niraramdaman ko ang hangin na tumatama sa mukha ko. Hindi ko pinansin ang mga tao sa paligid nang may napansin ako sa unahan na parang nalulunod ito. Wala man lang nakapansin sa kanya a
Shana's Point of View* Nakatingin ako sa kanya at magsasalita sana ako nang biglang tumunog ang phone ko na kinagulat ko. "Excuse me." Tumango naman siya at tiningnan ko kung sino ang tumatawag ngayon. Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko ang pangalan ng kakambal ko. Sinagot ko naman iyon. "Shana, go back home." "Ha? Bakit naman?" "We're so worried about you! Anong nangyari sayo kagabi? Baka nakakalimutan mo na may detector tayo sa kung ano ang mangyayari sa atin." Natigilan ako. Waaa! Bakit huli ko na na-realize ang bagay na yun? Dammit! "Are you okay?" Natigilan ako nang magsalita ang isa sa gilid ko. Agad akong nag-sign na wag maingay. "Oh who's that man, Shana?" 'Man? May kasamang lalaki ang anak natin!' rinig kong sigaw ni Dad. "Teka nandyan si Dad?" "And also Mom. Kaya umuwi ka na dito kasi kagabi ka pa namin hinihintay." "Twin, let me explain, mamaya chat kita mamaya. Wag muna ngayon, please. May ginagawa pa ako at pakisabi kina dad at mom na nasa maayos
Shana's Point of View* Nagising ako na nag-aalalang nakatingin sa akin si Theo. "Thank God, are you okay? Wala bang masamang nangyari sayo?" Nagtataka naman akong napatingin sa kanya. "Huh? Anong nangyari sayo?" "Ang panyo mo may blood stains. Sayo naman ang dugong ito diba? Ano ba ang nangyayari?" Nanlaki ang mga mata ko dahil nakalimutan kong itago ang panyo ko na inubuhan ko ng dugo kagabi. "Uhmm... Wala lang yan. Ayos lang ako." Napakunot ang noo niya habang nakatingin sa akin. Paano ko ba lulusutan ang bagay na ito? "Uhmm... I-ikaw, ikaw ang sumuka ng dugo kahapon. Di ko alam kung ano ang nangyayari sayo kung bakit ka sumuka." Nanlaki naman ang mga mata niya dahil sa sinabi ko. "What?" "Diba, lasing na lasing ka kahapon at nagulat ako nung umubo ka habang natutulog ka at sumuka ka ng dugo at matapos nun ay wala na." "Akala ko unti-unti na akong gumagaling sa via?" mahinang ani niya sa sarili niya. "Hmm?" Napatingin siya sa akin at dahan-dahan na napa-iling. "Noth
Shana's Point of View* Nakatingin ako ngayon kay Theoris at lalapit sana ang labi niya sa akin nang pigilan ko ang labi niya kasabay ng pagtulak sa mukha niya. "Wag kang abuso. Nakailang rounds ka kanina. Sit properly, titingnan ko muna ang sitwasyon mo kung okay lang ba ang pakiramdam mo ngayon." "I'm fine." Napapout ulit siya na sinamaan ko ng tingin kaya napayuko siya inilahad niya sa akin ang kamay niya at tiningnan ko iyon at dahan-dahan naman akong napatango. "Kaya ko namang tingnan ang sarili ko. Doctor ako remember?" "Shut up. Baka nakakalimutan mo na nurse din ako. Intern pa nga lang." Napangiti na lang siya at lumapit sa akin. "Okay, ikaw na ang bahala sa akin, honey." Napaikot na lang ang mga mata ko dahil sa sinabi niya at ngumingiti naman siya na parang aso. Normal naman ang nakikita ko at napabuntong hininga na lang ako. "Tell me if you're not feeling well, okay? Wag mong itatago ang sitwasyon mo ngayon baka mabatukan kita." "Okay, my nurse." Binaba ko na ang
Shana's Point of View* Nakatingin ako habang nakatingin sa kalangitan habang kumakain ng bbq. Ang sarap pala sa feeling yung ganito. Sinabay pa ang picnic at ang overnight. "Okay lang ba ang pagkakatimpla ng bbq ko?" Natigilan naman ako nang magsalita ang isa ngayon sa tabi ko. "Okay lang." Napatingin naman siya sa mga sticks na nasa tabi ko at marami na ang nakain ko ngayon. "Ohh okay lang pala... Okay I will do everything para mag-upgrade ang okay lang mo." Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Napangiti na lang siya at inilapag niya pa ang another set at hindi na yun bbq kundi mga gulay iyon. Napatingin naman ako sa kanya. "You know hindi pwede marami kang kakainin na fats o mga ganitong pagkain baka magkaka---" "I know that. Thank you." Napangiti naman siya at inilahad sa akin ang luto niya. Napatingin naman ako sa cooler na nasa gilid ko at binuksan ko iyon at inilapag ko sa gilid niya ang beer. Napatingin naman siya sa akin. "Umiinom ka ng beer?" gulat na an