NANLALAKI ang mga mata ni Felicity sa narinig at hindi makapaniwala. Sa tagal na niyang nagtatrabaho, wala pa siyang nakita na apartment na 3,000 lang upa pero ganoon kaganda at kalaki. Maniniwala pa siya kung sinabi ni Thorin na nasa 10,000 per month ang renta sa apartment na iyon. Nagsisinungaling ba ito para hindi siya magalit?“T-Teka, talaga bang 3,000 lang ang renta sa apartment na 'to? How is it possible?” hindi mapigilang itanong muli ni Felicity.Bagahagya namang nakaramdam ng pagkailang si Thorin sa narinig. Bibihira ang mga taong nagtatanong sa kan'ya. Bilang CEO, siya ang madalas na nagtatanong kaya na naninibago siya.“Relatives ko ang may-ari ng apartment na ito. Is it possible?” ani Thorin.Nang marinig iyon ay kumalma si Felicity at nakahinga ng maluwang. Iniisip pa naman niyang kung napakamahal ng renta sa apartment na 'yon, sasabihin sana niya kay Thorin na i-cancel na lang ang pag-upa at humanap na lang ng mas mura.Kung totoong relatives nga ni Thorin ang may-ari n
SUOT ang white dress at bitbit ang mga dokumento para sa pagpapakasal, emosyonal na nakatayo si Lalaine sa harap ng Regional Trial Court.“Napag-isipan mo na ba nang mabuti, Ms. Chavez? Once we both enter the courthouse, we will be legally married."Tumingin si Felicity sa estrangherong lalaki na kasama niya ng mga sandaling iyon. He stood straight, looking into her eyes and waiting for an answer.Inalis ni Felicity ang paningin sa katabing lalaki at pinagmasdan ang nakasarang wooden door habang nangingilid ang luha. Bakit pa siya magiging emosyonal? Iyon naman ang gusto niya 'di ba? Ang magpakasal sa ka-blind date para makaalis na sa poder ng kanyang tiyahin. Malinaw pa sa kukote niya ang panenermon ng kanyang tiyahin kaninang umaga bago siya umalis at makipagkita sa kanyang ka-blind date."Bente-otso anyos ka na pero hanggang ngayon nakatira ka pa rin sa poder ko? May asawa't anak na ang ate mo pero gan'yan ka pa rin? Hindi ka matalino no'ng nag-aaral ka pa, tapos hindi ka naman ka
INABOT lang ng ten minutes ang proseso ng kanilang civil wedding. At marahil dahil napansin ng registrar officer na aloof sa isa't-isa si Thorin at Felicity, kaya paulit-ulit nitong ipinaalala ang kahalagahan ng pag-iisang dibdib. Sabay na nagpakuha ng litrato si Felicity at Thorin sa photo booth ng registrar's office dahil iyon ang magsisilbing wedding photo ng dalawa. Bagaman hindi komportable sa isa't-isa, walang nagawa ang mga ito kundi humarap sa camera at ngumiti. When the picture came out, one looked like a model with a cold and intimidating aura. While the other was just an ordinary woman with nothing special. "'Di ka na natatakot na baka isa akong marriage scammer?" pagkuwan ay tanong ni Thorin sa kanyang "asawa." Papalabas na sila sa gusali ng Regional Trial Court at patungo na sa parking area. "Wala ka namang mapapala sa'kin kung lolokohin mo ako. Wala naman akong pera," kaswal na sagot ni Felicity habang ipinapasok sa shoulder bag ang marriage certificate. "Pag na
"THORIN, what's wrong with you?" tanong ng kanyang mommy na galit na galit bagaman napaka-elegante pa ring tingnan. "Nangako ka sa'kin na makikipag-blind date ka. But why did the Meyer Family's daughter say you didn't show up?" Mula sa pagbabasa ng magazine ay nag-angat ng tingin si Thorin sa kanyang mommy. His mom seemed really angry because she called him by his name. "Mom, it's Ms. Meyer's fault because she was ten minutes late. Alam mong ayaw na ayaw ko ng taong walang sense of time," pagdadahilan naman ni Thorin sa kanyang mommy."Siguro natagalan lang siya sa pag-aayos. Why don't you give him another chance? You two can make a good conversation," pagpupumilit pa ni Amelia sa kanyang anak."No, I already got a marriage certificate," sagot ni Thorin sa kanyang mommy na ikinatigil nito."What did you say? Ano'ng certificate na kinuha mo?" nanlalaki ang mga matang tanong ni Amelia."With our family's current financial status, we don't have to follow an old-fashioned marriage, mom.
MATAPOS marinig ang sinabi ng kanyang Tita Lucille ay biglang sumagi sa isipan ni Felicity na matapos niyang umiyak kaninang umaga, bitbit ang mga gamit ay dali-dali siyang nagpunta coffee shop kung saan sila magkikita ng ka-blind date.Pagpasok pa lang niya ng coffee shop ay kaagad niyang nabistahan ang lalaki na nakaupo sa table number 1. Lumapit si Felicity sa lalaki at nagpakilala, pero kitang-kita niya sa mga mata nito ang pagtataka habang pinagmamasdan siya nito ng mula ulo hanggang paa.Naalala ni Felicity, na ayon sa kanyang tiyahin ay 30 years old na raw ang lalaki at dahil nasa desk lang ang trabaho nito kaya hindi ito magaling makipag-usap pagdating sa opposite sex. Dahil halos doon na raw ito tumira sa trabaho, kaya akala ni Felicity, pagbukas niya ng glass door ay isang lalaking napapanot na ang buhok aat mukha nang matanda ang kanyang makikita. Pero nang makalapit si Felicity at maupo sa tapat ng lalaki ay napagtanto niyang mali ang kanyang mga na-imagine patungkol dit
“DONT worry, Char. If he's a scammer, he won't marry me. Alam kong mabait na tao si Mr. Thorin Sebastian at hindi n'ya ako niloloko...”Dahil sa mga narinig ang namula ang mga mata ni Charlotte. Naiiyak siya dahil ibig sabihin lang niyon ay aalis na rin ang pinsan niya sa bahay na iyon.“P-Pero sana man lang pinagplanuhan n'yo ang kasal ninyo, Ate Felicity. Isang beses lang sa buhay nating mga babae mangyayari ang kasal kaya sana pinaghandaan n'yo,” ani Charlotte.“Bakit pa paghahandaan ang kasal sa panahon ngayon? Ang importante sa mag-asawa ay may basbas. Isa pa, wala na akong parents at pareho lang kaming mga employado na kumikita ng sapat lang. 'Di na kailangan pa magsayang ng pera,” tugon naman ni Felicity.Masyadong sentimental ang kanyang pinsan kaya alam ni Felicity na sa oras na wala na siya sa bahay ay malulungkot ito. Nilapitan niya si Charlotte at niyakap habang marahang hinaplos-haplos ang likod.“'Wag kang malungkot. Bibisita naman ako rito pag may time ako,” nakangiting
INABOT ng 15 minutes ang housekeeper ni Thorin bago makahanap ng tamang apartment para sa kanila ni Felicity. Magalang nitong inabot sa kan'ya ang isang susi ng bahay sabay sabing, “Young Master, 'yan po ang susi ng apartment ko sa Quantum Apartments. P'wede po ninyong gamitin 'yan hangga't kailan n'yo gusto.”Pinagmasdan ni Thorin ang susi sa kanyang kamaya. Matagal na siyang hindi nakahawak ng ganoon kaliit na bagay dahil madali n'ya itong nawawala. “It's too troublesome. Palitan mo ng combination lock,” aniya sa housekeeper.Mabilis naman itong tumango. “Okay, Sir.”••••••Kinabukasan ng umaga, paggising ni Felicity ay ramdam na kaagad n'ya ang masamang aura sa breakfast table. Si Charlotte, na ilang beses nang gustong sabihin sa kanyang nanay na ikinasal na ang pinsang niyang si Felicity pero palagi niyang pinipigilan ang sarili.Hindi pa umuuwi ang bayaw ni Felicity na asawa ng kanyang pinsan, lagi kasi itong nag-o-overtime sa trabaho at kung minsan ay hindi na nakakauwi sa taman
“SHORT-TERM investments often mean low profit. So if you want a high profit, you must be prepared for long-term investments.”“We expected that the return of investment of this project can reach 170 %.”Napakunot-noo si Thorin habang makikinig sa monthly report na iyon ng marketing director. Nawala sa isipan n'ya ang usapan nilang dalawa ni Felicity na ang araw ng schedule ng paglipat nila sa apartment.“Masyadong mababa ang 170. We need to calculate the time cost,” sagot ni Thorin sa marketing director na si Mr. Lee.Walang kamalay-malay si Thorin na kanina pa tumatawag sa kan'ya si Felicity. Nakatago kasi ang cellphone n'ya sa loob ng kanyang drawer upang hindi siya ma-istorbo kung sakaling may tumawag habang nasa meeting siya. Iyon ang isa sa mga working etiquette ni Thorin kapag nasa kompanya siya. As much as possible, gusto niyang naka-focus lang siya sa isang bagay.•••••••“Mr. Sebastian, busy ka ba? Nandito na ako sa Quantum Apartments. P'wede ko bang malaman ang password ng p
NANLALAKI ang mga mata ni Felicity sa narinig at hindi makapaniwala. Sa tagal na niyang nagtatrabaho, wala pa siyang nakita na apartment na 3,000 lang upa pero ganoon kaganda at kalaki. Maniniwala pa siya kung sinabi ni Thorin na nasa 10,000 per month ang renta sa apartment na iyon. Nagsisinungaling ba ito para hindi siya magalit?“T-Teka, talaga bang 3,000 lang ang renta sa apartment na 'to? How is it possible?” hindi mapigilang itanong muli ni Felicity.Bagahagya namang nakaramdam ng pagkailang si Thorin sa narinig. Bibihira ang mga taong nagtatanong sa kan'ya. Bilang CEO, siya ang madalas na nagtatanong kaya na naninibago siya.“Relatives ko ang may-ari ng apartment na ito. Is it possible?” ani Thorin.Nang marinig iyon ay kumalma si Felicity at nakahinga ng maluwang. Iniisip pa naman niyang kung napakamahal ng renta sa apartment na 'yon, sasabihin sana niya kay Thorin na i-cancel na lang ang pag-upa at humanap na lang ng mas mura.Kung totoong relatives nga ni Thorin ang may-ari n
“PAKITAWAG ang driver, Mr. Kim. Pakisabing magpapahatid ako sa Quantum Apartments sa Quezon city.”Matapos sabihin iyon ay nag-compose muna ng reply si Thorin para kay Felicity. “Sorry, masyado akong busy ngayong araw kayo ngayon lang ako nakapag-check ng cellphone.”Nang makitang nag-send na iyon ay mabilis na ring lumabas at nagpunta sa garage. Alertong binuksan naman ng mga security guard ang automatic na pinto ng palabas si Thorin. Nagtuloy-tuloy na umalis ang itim na Rolls-Royce sa mansyon sa dis-oras ng gabi.Si Thyon naman, na kasalukuyang papababa ng hagdan ay nagtatakang sinundan na lang ng tingin ang Kuya Thorin niyang umalis ng mansyon sa kalaliman ng gabi. “Saan nagpunta si Kuya Thorin, Mr. Kim?” tanong n'ya sa butler nang makitang nag-liligpit ito ng baso at boteng pinag-inuman marahil ng kanyang kuya.Alanganin namang sumagot si Mr. Kim. “Kabilin-bilinin ni Young Master na 'wag na 'wag kong sasabihin kahit kanino,” sagot naman ni Mr. Kim habang ipinagpatuloy ang ginagaw
“SHORT-TERM investments often mean low profit. So if you want a high profit, you must be prepared for long-term investments.”“We expected that the return of investment of this project can reach 170 %.”Napakunot-noo si Thorin habang makikinig sa monthly report na iyon ng marketing director. Nawala sa isipan n'ya ang usapan nilang dalawa ni Felicity na ang araw ng schedule ng paglipat nila sa apartment.“Masyadong mababa ang 170. We need to calculate the time cost,” sagot ni Thorin sa marketing director na si Mr. Lee.Walang kamalay-malay si Thorin na kanina pa tumatawag sa kan'ya si Felicity. Nakatago kasi ang cellphone n'ya sa loob ng kanyang drawer upang hindi siya ma-istorbo kung sakaling may tumawag habang nasa meeting siya. Iyon ang isa sa mga working etiquette ni Thorin kapag nasa kompanya siya. As much as possible, gusto niyang naka-focus lang siya sa isang bagay.•••••••“Mr. Sebastian, busy ka ba? Nandito na ako sa Quantum Apartments. P'wede ko bang malaman ang password ng p
INABOT ng 15 minutes ang housekeeper ni Thorin bago makahanap ng tamang apartment para sa kanila ni Felicity. Magalang nitong inabot sa kan'ya ang isang susi ng bahay sabay sabing, “Young Master, 'yan po ang susi ng apartment ko sa Quantum Apartments. P'wede po ninyong gamitin 'yan hangga't kailan n'yo gusto.”Pinagmasdan ni Thorin ang susi sa kanyang kamaya. Matagal na siyang hindi nakahawak ng ganoon kaliit na bagay dahil madali n'ya itong nawawala. “It's too troublesome. Palitan mo ng combination lock,” aniya sa housekeeper.Mabilis naman itong tumango. “Okay, Sir.”••••••Kinabukasan ng umaga, paggising ni Felicity ay ramdam na kaagad n'ya ang masamang aura sa breakfast table. Si Charlotte, na ilang beses nang gustong sabihin sa kanyang nanay na ikinasal na ang pinsang niyang si Felicity pero palagi niyang pinipigilan ang sarili.Hindi pa umuuwi ang bayaw ni Felicity na asawa ng kanyang pinsan, lagi kasi itong nag-o-overtime sa trabaho at kung minsan ay hindi na nakakauwi sa taman
“DONT worry, Char. If he's a scammer, he won't marry me. Alam kong mabait na tao si Mr. Thorin Sebastian at hindi n'ya ako niloloko...”Dahil sa mga narinig ang namula ang mga mata ni Charlotte. Naiiyak siya dahil ibig sabihin lang niyon ay aalis na rin ang pinsan niya sa bahay na iyon.“P-Pero sana man lang pinagplanuhan n'yo ang kasal ninyo, Ate Felicity. Isang beses lang sa buhay nating mga babae mangyayari ang kasal kaya sana pinaghandaan n'yo,” ani Charlotte.“Bakit pa paghahandaan ang kasal sa panahon ngayon? Ang importante sa mag-asawa ay may basbas. Isa pa, wala na akong parents at pareho lang kaming mga employado na kumikita ng sapat lang. 'Di na kailangan pa magsayang ng pera,” tugon naman ni Felicity.Masyadong sentimental ang kanyang pinsan kaya alam ni Felicity na sa oras na wala na siya sa bahay ay malulungkot ito. Nilapitan niya si Charlotte at niyakap habang marahang hinaplos-haplos ang likod.“'Wag kang malungkot. Bibisita naman ako rito pag may time ako,” nakangiting
MATAPOS marinig ang sinabi ng kanyang Tita Lucille ay biglang sumagi sa isipan ni Felicity na matapos niyang umiyak kaninang umaga, bitbit ang mga gamit ay dali-dali siyang nagpunta coffee shop kung saan sila magkikita ng ka-blind date.Pagpasok pa lang niya ng coffee shop ay kaagad niyang nabistahan ang lalaki na nakaupo sa table number 1. Lumapit si Felicity sa lalaki at nagpakilala, pero kitang-kita niya sa mga mata nito ang pagtataka habang pinagmamasdan siya nito ng mula ulo hanggang paa.Naalala ni Felicity, na ayon sa kanyang tiyahin ay 30 years old na raw ang lalaki at dahil nasa desk lang ang trabaho nito kaya hindi ito magaling makipag-usap pagdating sa opposite sex. Dahil halos doon na raw ito tumira sa trabaho, kaya akala ni Felicity, pagbukas niya ng glass door ay isang lalaking napapanot na ang buhok aat mukha nang matanda ang kanyang makikita. Pero nang makalapit si Felicity at maupo sa tapat ng lalaki ay napagtanto niyang mali ang kanyang mga na-imagine patungkol dit
"THORIN, what's wrong with you?" tanong ng kanyang mommy na galit na galit bagaman napaka-elegante pa ring tingnan. "Nangako ka sa'kin na makikipag-blind date ka. But why did the Meyer Family's daughter say you didn't show up?" Mula sa pagbabasa ng magazine ay nag-angat ng tingin si Thorin sa kanyang mommy. His mom seemed really angry because she called him by his name. "Mom, it's Ms. Meyer's fault because she was ten minutes late. Alam mong ayaw na ayaw ko ng taong walang sense of time," pagdadahilan naman ni Thorin sa kanyang mommy."Siguro natagalan lang siya sa pag-aayos. Why don't you give him another chance? You two can make a good conversation," pagpupumilit pa ni Amelia sa kanyang anak."No, I already got a marriage certificate," sagot ni Thorin sa kanyang mommy na ikinatigil nito."What did you say? Ano'ng certificate na kinuha mo?" nanlalaki ang mga matang tanong ni Amelia."With our family's current financial status, we don't have to follow an old-fashioned marriage, mom.
INABOT lang ng ten minutes ang proseso ng kanilang civil wedding. At marahil dahil napansin ng registrar officer na aloof sa isa't-isa si Thorin at Felicity, kaya paulit-ulit nitong ipinaalala ang kahalagahan ng pag-iisang dibdib. Sabay na nagpakuha ng litrato si Felicity at Thorin sa photo booth ng registrar's office dahil iyon ang magsisilbing wedding photo ng dalawa. Bagaman hindi komportable sa isa't-isa, walang nagawa ang mga ito kundi humarap sa camera at ngumiti. When the picture came out, one looked like a model with a cold and intimidating aura. While the other was just an ordinary woman with nothing special. "'Di ka na natatakot na baka isa akong marriage scammer?" pagkuwan ay tanong ni Thorin sa kanyang "asawa." Papalabas na sila sa gusali ng Regional Trial Court at patungo na sa parking area. "Wala ka namang mapapala sa'kin kung lolokohin mo ako. Wala naman akong pera," kaswal na sagot ni Felicity habang ipinapasok sa shoulder bag ang marriage certificate. "Pag na
SUOT ang white dress at bitbit ang mga dokumento para sa pagpapakasal, emosyonal na nakatayo si Lalaine sa harap ng Regional Trial Court.“Napag-isipan mo na ba nang mabuti, Ms. Chavez? Once we both enter the courthouse, we will be legally married."Tumingin si Felicity sa estrangherong lalaki na kasama niya ng mga sandaling iyon. He stood straight, looking into her eyes and waiting for an answer.Inalis ni Felicity ang paningin sa katabing lalaki at pinagmasdan ang nakasarang wooden door habang nangingilid ang luha. Bakit pa siya magiging emosyonal? Iyon naman ang gusto niya 'di ba? Ang magpakasal sa ka-blind date para makaalis na sa poder ng kanyang tiyahin. Malinaw pa sa kukote niya ang panenermon ng kanyang tiyahin kaninang umaga bago siya umalis at makipagkita sa kanyang ka-blind date."Bente-otso anyos ka na pero hanggang ngayon nakatira ka pa rin sa poder ko? May asawa't anak na ang ate mo pero gan'yan ka pa rin? Hindi ka matalino no'ng nag-aaral ka pa, tapos hindi ka naman ka