TRAVIS MONTEIRO- A young President of Monteiro Construction firm and shipping line. Ngunit hindi iyon naging madali para kay Travis. Nang namatay ang kanilang mga magulang sa plane crash. Naging automatic naisalin ang posisyon sa kanya ang pagiging presidente ng dalawang company na pagmamay-ari ng kanyang pamilya.
Simula nawala na ang kanilang mga magulang. Naging ama’t ina na rin siya sa nag-iisang nakababatang kapatid niyang si Tristan. Tanging si Tristan na lamang ang nag-iisang pamilya meron siya. Ngunit sa pagmamahal nito sa isang babae ay nangyari ang trahedyang hindi inaasahan. Kasalukuyang nakaupo si Travis sa mataas na upuan at nakaharap sa bar counter ng mini bar niya. Nasa ikatlong palapag ng mansion na pagmamay-ari ng kanyang pamilya. Nilaro-laruan niya ang hawak na baso na may lamang whiskey at yelo. Naka ilang shot na rin siya ngunit hindi mawaglit-waglit sa kanyang isipan ang maganda at maamong mukha ng dalagang kinamumuhian niya. That lips… Ang mapupulang mga labi nito na tila inaanyayahan siyang angkinin at halikan. Nakaramdam siya ng kakaibang init ng sariling katawan ng maalala ang magkadikit nilang katawan ni Catherine, ang mabangong hininga ng dalaga at ang malambot nitong katawan, ang maliit nitong bewang na nahawakan niya. Pinilig ni Travis ang kanyang ulo sa isipin iyon. Kasabay ng pagtagis ng kanyang bagang. “An angel look. Devilish inside,” aniya sa sarili, nagpapagot ang kanyang mga ngipin. Ngunit kahit anong gagawin niya ay pilit sumisiksik pa rin sa kanyang isip ang maganda at maamong mukha ni Catherine. Hindi siya p'wede makaramdam ng kahit anong especial para sa babaeng iyon. No! Sa loob ng dalawang taon nakalipas. Palihim niyang sinusubaybayan si Catherine. Kahit saan sulok ng bansa ang dalaga ay naroon din siya. Animo ay katulad siya sa secret detective. Ilang beses niya rin sinusubukan makalapit noon sa dalaga ngunit palaging may sagabal. Finally. Nagkaroon na siya ng pagkakataon na makalapit rito. Ngunit hindi niya inaasahan ang magiging epekto ng magkadikit ang balat niya sa kay Catherine. Hindi rin maalis-alis sa pang-amoy niya ang mabangong amoy ng dalaga. Ang malambot nitong katawan. Ang mga labi nito na tila inaanyayahan siya na halikan at angkinin. “Fvck!” mura niya sa mahinang boses. Inihagis niya sa dingding ang basong hawak niya. He gave a sight sa basong nadurog at kumakalat ang mga pira-pirasong bobog sa sahig. Tumayo si Travis mula sa pagkakaupo niya sa stole bar. Pagkatapos ay kinuha ang cellphone at susi ng kotse niya nakapatong sa top counter bar. Saka hinakbang ang kanyang mga paa palabas sa mini bar niya. Tuloy-tuloy siya patungo roon sa parking area nitong mansion. Kung saan nakapark ang luxury car. Pumasok siya sa loob ng sasakyan at sinimulan buhayin ang makina ng kotse. Mabilis ang pagpapatakbo ni Travis sa sasakyang minamaniho niya. Hindi alintana ang maaaring aksidenteng nakaabang sa kanya. Hating gabi na kaya mangilan-ilan na lamang ang mga motorista sa mga oras na iyon. Nang narating niya na ang Bright and light bar ay kaagad siya pumasok sa loob ng nasabing bar na pagmamay-ari ng kaibigan niya. Bumungad sa mga mata at pang-amoy ni Travis ang iba’t ibang uri ng ilaw at mga taong nagsasayaw roon sa gitna ng dance floor. Magkahalong amoy ng alak at usok ng sigarilyo.Palinga-linga si Travis sa paligid upang maghanap ng bakanteng mesa at silya ng sa ganoon ay mapuwestohan niya. Naramdaman niya lamang ang mahinang tapik sa kanyang balikat. Pumihit siya paharap dito upang mapag sino iyon. Si Lance na nakangiti ang nakikita niya. The owner of Bright and light bar. “Welcome to my little paradise Mr President Travis Monteiro,” nakangisi sabi ni Lance na bahagya pa itong yumukod. “Anong masamang hangin ang nagdala sa iyo rito?” Nakangisi pa rin turan ni Lance. “Babae,” baliwalang sagot ni Travis. “Ganyan ka ba talagang mag-welcome ng customer?” nakangisi rin saad ni Travis na bahagya rin tinapik sa balikat ang kaibigan niya. “Huh, so dapat pala natin celebrate.” Natatawa na lamang sambit ni Lance. “Bigyan mo ako ng pinakamatapang na alak” “Hindi ka ba broken hearted sa lagay na ‘yan?” “Just give me some liquor.” “Right away, Mr President.” Ani Lance saka niyakag siya nito roon sa pribadong kuwarto nitong bar. “My special treatment ka hah,” nakangising pagbibiro wika ni Travis. “Well it depends on the customer. Anyway it's been a long time, p're na hindi ka naka dalaw dito.” “You know, I've been always busy,” bali-walang sagot ni Travis, umupo na ito sa bakanteng sofa. “Ipahatid ko na lang dito ang alak mo, p’re.” Ani Lance, tumalilis na itong umalis ng may babaeng dumungaw roon sa pinto nitong private room na tanging makapal na tinted glass shield ang dingding. Kaya naman kitang-kita pa rin niya ang mga nangyayari doon sa dance floor. Lingid sa kaalaman ni Travis may pares ng mga mata nakatitig sa kanya ng pumasok siya rito sa bar. Lumipas ang halos isang oras ay pumasok dito ang babae. “Hey,” anang boses babae. Nag-angat ng mukha si Travis. “Daisy,” nakangiti turan niya. Daisy is the Vice President of Montiero Corporation. At kinakapatid niya rin ang babae dahil sa anak ito ng ninong Dindo niya sa binyag. “Lasing ka na,” pansin ni Daisy. “Let's go,ihahatid na kita.” Yakag nito sabay hawak sa braso ni Travis. “Okay,” nagpatianod na lamang dito si Travis. Dinala siya ni Daisy sa sariling kotse nito. Kahit na medyo tipsy na si Travis ay alam pa rin niya ang mga nangyayari sa paligid. Nasa loob na sila pareho ng kotse ng babae. Bigla na lang siya sinunggaban ng halik ni Daisy sa mga labi. Subalit inawat niya si Daisy sa ginawang paghahalik nito sa mga labi niya. Inilayo niya ito mula sa kanya. Pinukol niya ng masakit na tingin ang babae. “Stop this nonsense, Daisy!” mahina wika niya ngunit mariin at pagalit sabi ni Travis. “Why? Hindi mo pa rin ba maintindihan at nararamdaman Travis? I love you…” Muli ay pinukol niya ng matalim na tingin si Daisy. “Kapatid lang ang naramdaman ko para sa ‘yo.” pagalit sabi ni Travis, walang paalam na umibis mula sa loob ng kotse ng babae. Hinakbang ang kanyang mga paa patungo roon sa sariling sasakyan. Nasa loob na siya ng kotse ay sinimulan niya ng buhayin ang makina at pinausad paalis sa lugar. Natagpuan na lamang ni Travis ang kanyang sarili sa labas ng gate ng apartment ni Catherine. Catherine- shut down her laptop computer and watched a movie in the living room. Ni-imagine na niya ang mga kaibigan kasama ang mga espesyal na lalaki sa buhay ng mga ito habang nanonood ng pelikula sa sine o sa apartment. Habang siya ay unan lang ang katabi. Nakalabing sumandal na lang siya sa sofa. “Mag-artista na lang kaya ako para magkaroon din ng ka-love scene?” tanong niya sa sarili habang pinapanood ang love scene ng pelikula. It looked satisfying in the film. Ganoon din kaya kapag totoo? Sa pelikula kasi, umaarte lang ang mga karakter. She wondered if it was really that satisfying. Uminit ang pakiramdam ni Catherine sa napanood kaya nagpahangin muna siya sa balkonahe ng apartment. The lights were dim. Sinadya niya iyon dahil nakakapagpayapa sa damdamin ang ganoon. Kahit sa kuwarto niya ay dim ang mga ilaw. Sisipol sana siya para tumawag ng hangin nang biglang tumunog ang gate niya, parang may bumangga roon. Nagmamadaling nagpunta siya sa gate. Agad na nagsalubong ang mga kilay niya nang makitang may isang lalaking nakaupo sa gilid niyon. Nakatagilid ito kaya hindi niya masyadong makita ang mukha. Nakaderetso ang isa nitong binti sa sementadong sidewalk habang ang isang paa ay nakatapak. Nakapatong ang siko nito sa tuhod habang ang isang kamay ay nakatukod sa lupa. Malakas ang kutob niyang lasing ang lalaki. “Kuya, hindi tambayan ‘tong labas ng bahay ko,” sita niya sa lalaki. Mabilis siyang mairita sa mga lalaking mahilig maglasing at nanggagambala ng iba. Nag-angat ng tingin ang lalaki. Napalunok si Catherine. The man possessed the most soulful eyes she had ever seen. To say he was handsome was an understatement. Her eyes went down to his thin lips. Napaatras siya nang biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. Ngumiti ang lalaki. “Dea,” anito at tumayo. “I’m not Dea…” Hindi na niya naituloy ang sasabihin dahil bigla na lang siyang sinunggaban ng halik ng lalaki. Nanlaki ang mga mata ni Catherine, naestatwa. It was her first kiss! At ang first kiss niya ay nagmula pa sa isang estranghero. Itutulak sana niya ang lalaki ngunit niyakap siya nito nang mahigpit. Before she knew what she was doing, she was responding to his kisses. The guy was an expert kisser. He started slowly. Nang-eenganyo nitong gumaya sa galaw ng mga labi nito. Hindi niya napigilang mapakapit ng mahigpit sa kwelyo ng pang-itaas nito. She could taste beer on his lips. His lips were the sweetest kind or maybe it was just her. Catherine was stunned when she suddenly felt him cup her right breast. Hindi iyon dumikit sa mismong balat niya. Natauhan siya. Nagkaroon siya ng lakas ng loob na itulak ang lalaki. Buong-lakas na sinampal niya ito at saka tinalikuran. Habol ang hiningang ini-lock niya ang gate. “Dea!” sigaw ng lalaki. “I’m not Dea, jerk!” Patakbong tinungo ni Catherine ang pinto ng apartment,sapo ang dibdib. Hindi pa rin normal ang tibok ng puso niya. Ipokrita, bulong ng isang bahagi ng kanyang isip. Pagkatapos mong tumugon sa halik niya, sinampal mo? Nagbuga siya ng hangin. She had mixed emotions at that moment. Bigla niya naalala ang itsura ng lalaki… Nasa loob na siya ng kwarto. Agad nang nahiga sa kama si Catherine pagkatapos patayin ang ilaw. Pupusta siyang mapupuyat siya sa gabing iyon, lalo pa at ayaw tumigil ng isip sa pagre-rewind sa kissing scene nila ng lasing na lalaking iyon. It was the first time someone ever touched her bosom. Hindi iyon direkta dahil may bra siya at nakasuot ng T-shirt ngunit naramdaman pa rin niya ang kamay ng lalaki sa hindi nito dapat hawakan. Habang iniisip ni Catherine ang nangyari ay nag-iinit ang kanyang pakiramdam. Nakailang hinga na siya ng malalim ngunit ayaw pa ring mawala ang ganoong pakiramdam. “God, Catherine, he's a stranger. You don't even know his name,” panenermon niya sa sarili. Sa huli ay napangiti siya. At least she experienced what it was like to be kissed and by a hot member of the male species, take note!KINABUKASAN masakit ang ulo ni Travis ng gumising siya. Gawa ng hangover at ramdam niya rin ang pamimigat ng kanyang ulo. Ngunit kailangan niyang pumasok ng opisina. Malapad ang ngiti nakapaskil sa kanyang mga labi ng maalala ang nangyari nang nagdaang gabi. Animo'y ramdam pa rin niya ang malambot at matamis na mga labi ni Catherine.Bumangon na rin siya mula sa malambot niyang kama, pagkatapos tumungo na rin siya ng banyo para maligo.He's wearing three pieces of business suits with self confidence. “Good morning,Sir Travis,” nakangiti wika ni Elmo. Pinagbuksan siya ng pinto ng kotse ni Elmo ang bodyguard slash driver niya. Tanging tango lang ang sagot ni Travis. Pumasok na rin siya sa loob ng sasakyan.“Opisina na tayo, Sir?” Tanong ni Elmo, saglit itong tumingin sa side mirror. Sinimulan na rin nito buhayin ang makina ng kotse, atsaka pinausad paalis ang sasakyan minamaneho nito.“Commonwealth muna tayo, mang Elmo,” sagot naman ni Travis na prenteng nakaupo sa passenger seat n
“ANYWAY feel comfortable here,” nakangiti pa rin sabi ni Travis. “Anything you want, you can tell my secretary. Nasa labas lang siya.”Nagpaskil ng mabining ngiti sa kanyang mga labi si Catherine. “Thank you, and Travis sorry sa abala.”“No worries, pero mamaya na natin pag-usapan ang tungkol sa sadya mo, Cath. For now, I need to go back at the boardroom,” anito tiningnan saglit ang suot na writch watch. “We still have a meeting and I'm sure they are still waiting for me to come back there.”“Sige na bumalik ka na roon.”“Bata, kung may kailangan ka. Sabihin mo lang sa secretary ko. Okay.”“Okay,” sabi ni Catherine. “Umalis ka na,” natatawang pagtataboy niya kay Travis. Nakailang beses na rin kasi itong magpaalam pero hindi pa rin umaalis.‘Im go ahead,” ani Travis atsaka hinakbang ang mga paa paalis dito sa loob ng opisina nito.Nang nakaalis na si Travis. Naiwan naman si Catherine dito sa loob ng opisina ni Travis. Iginala niya ang kanyang paningin sa loob ng opisina ng lalaki. Sa
NARAMDAMAN na lamang ni Catherine na tila may humahawak sa kanya at may mga mata nakatingin sa kanya. Nagmulat siya ng mga mata at nabungaran niyang malapit na malapit ang mukha ni Travis sa kanyang mukha. Travis is going to kiss her, oh! No!" piping sigaw ng kanyang isip. Isang dangkal lang ang agwat ng mukha ng binata sa mukha niya. Naamoy niya rin ang mabangong hininga ng binata. Di katulad nang nakaraan na amoy alak.Tumikhim si Travis, atsaka pasimpleng lumayo mula sa dalaga. “Ilalagay ko lang sana itong throw pillowcase sa likod ng ulo mo. Kako mangangalay ka kapag tumagal sa gan'on posisyon.” Ani Travis na may alanganin ngiti nakapaskil sa mga labi nito. Nanatiling nakatayo at nakatunghay kay Cathrine na bagong gising.“Sorry, hindi ko namalayan nakatulog na pala ako.” Hinging paumanhin ni Catherine. “No,instead ako dapat ang humingi ng sorry. Naghintay ka ng matagal.” Sincere na sabi ni Travis. Ngumiti si Catherine. “No, worries. Ako naman itong sumugod at may kailangan.
KINABUKASAN ng pumasok si Catherine sa kanyang main branch boutique sa Makati ay nagtataka siya sa kanyang nabungaran ng buksan niya ang dahon ng pinto. Maraming pongpong ng mga red roses ang nakapatong sa mahabang mesa. “Good morning, Cath.” Masiglang bati ni Lea na may malapad na ngiti nakapaskil sa labi nito ng makita si Catherine na nagtataka ang nakalarawan sa itsura.“Good morning. Lea, wala tayong event for today, bakit maraming red roses?” Tanong ni Catherine na nakakunot ang noo habang palipat-lipat ang tingin niya roon sa mga fresh roses. Halatang bagong pitas lamang ang mga iyon.“Para sa ‘yo ang mga iyan, Cath,” nakangiting saad ni Lea. “Mas nauna pa ngang dumating dito ang delivery boy ng mga roses na ‘yan dito.”“Huh? Sa ‘kin?” sabay turo ni Catherine sa kanyang sarili. Tila ayaw pa rin niya maniwala. Pilit niya hinahalungkat sa kanyang isip kung meron okasyon sa araw na ito. Ngunit wala siya may natatandaan. “Kanino naman kaya galing ang mga iyan?” curiou
Ngunit hindi niya inaasahan na sundan siya ni Travis hanggang dito sa loob ng kanyang boutique. “Look, Cath. I'm so sorry for what I've done. But maniwala ka man o hindi. Totoong may emergency akong pinuntahan that day. Hindi ko rin inaasahan na…” Hindi nasabi ni Travis ang ibang sasabihin nito ng magsalita si Catherine.“So, nandoon ka sa coffee shop ang sabi mo ay para uminom lang ng kape. I'm right, Mr Monteiro?” Aniya may halong sarkastiko ang kanyang boses. “Bakit ka nga pala sumunod dito hanggang sa loob ng boutique ko?” Naiinis turan pa rin ni Catherine.Nagkakamot ng batok ng batok si Travis na may alanganin ngiti sa labi nito. “No, actually. I want to come over here your boutique but hindi ko alam kung paano makiharap sa ‘yo. After all may kasalanan din ako.” Aminadong sambitla ni Travis. Kusang tumaas ang isang kilay ni Catherine. “Buti alam mong may kasalanan ka, Monteiro.”“Nandito na nga ako, para humingi ng sorry.”“Talaga lang, hah?” Aniya naniningkit ang
“SAAN tayo?” Tanong ni Travis,saglit itong bumaling sa gawi ng dalaga nakaupo sa tabi niya. Nasa passenger seat si Catherine at parehas sila lulan ng sariling kotse ng binata. “Dampa,” baliwalang sagot ni Catherine nakatingin doon sa unahan ng kalsada. “Dampa?” alanganin ang boses na tanong ni Travis. Saglit sinulyapan ni Catherine ang binatang nasa driver seat. Nakakunot-noo at nag-iisang linya ang makapal nitong kilay. Sa itsura ng lalaki ay mukhang hindi pa ito nakaapak ng dampa. “Ayaw mo? Baka gusto mo diyan na lang tayo kakain?” Sabay turo niya sa mga nakahilirang mga turo-turo na nadaraanan nila nasa tabi ng kalsada.“Sabi ko nga doon na tayo sa dampa.” Ani Travis na iniliko ang kotse minamaneho nito sa intersection ng Macapagal at Arroyo avenue patungong dampa. Napapangiti na lamang ng lihim sa sarili niya si Catherine ng nakikinita niya ang biglang pag-iba ng facial expression ni Travis. Halatang hindi pa nga ito nakaapak ng dampa sa tanang buhay nito.Nang narati
NAPAPATINGIN si Travis nasa paligid nila. Nakikinita niya ang mga taong naroon na kanya-kanyang umpukan sa lamesa habang nagkukwentuhan at nagtatawanan at sinasabayan ng iinuman ng mga ito. Saka niya napansin na siya lamang ang bukod tanging kakaiba ang kaniyang kasuotan masyadong pormal at professional ang dating. Bahagya tuloy siya nakaramdam ng pagkakailang. Tinanggal ni Travis ang kurbata nasa leeg niya. Isinunod niya hinubad ang kulay itim na coat na suot niya. At inilapag doon sa tabi ng lalagyan ng bag ni Catherine. Pagkatapos ay tatlong beses niyang itinupi pataas ang mahabang manggas ng kulay puting long sleeve ng polo na suot niya. Atsaka tinanggal ang tatlong magkasunod na botones ng suot niyang polo. Kaya naman ay kitang-kita ang mabalahibong dibdib ni Travis. Naging maluwag ang kanyang pakiramdam. Hindi naman inaasahan ni Catherine ang ginawang iyon ni Travis. Bahagya pa nga napaawang ang kanyang mga labi at tatlong beses napalunok ng sunod-sunod. Walang sina
NANG MGA SUMUNOD na mga araw ay kapansin-pansin ang madalas na pagpunta ni Travis dito sa boutique ni Catherine. Hindi naman lingid sa mga staff ng dalaga. Kaya naman nahing sentro siya ng tuksuhan ng mga ito. She's treat them like her friends. Their is no boss and employee between them. Ang mahalaga lang sa kanya ay may dedikasyon at seryoso sa trabaho. Bitbit ni Travis ang isang pongpong ng mga oras at dalawang supot ng mga pagkain. Nasa pintuan pa lang siya papasok dito sa loob ng boutique ni Catherine ay magiliw siya binata ng secreatary ng dalaga. “Good morning, Sir Travis, ang aga natin ah,” ani Lisa nakangiti. “Same to you, Lisa. Dinalhan ko ng food si Cath, for her breakfast at para na rin sa inyo.” Aniya itinaas ang dalawang supot na bitbit niya. Kaagad naman siya dinaluhan ni Lisa at kinuha nito ang dalawang supot ng mga pagkain. Take out niyon sa dinaanan niyang restaurant. “Thank you, Sir Travis. Palagi kaming busog at libre dahil sa’yo,” anas ni Lisa na
“Ang aga-aga pero mukhang pasan mo ang buong mundo. Nakabusangot ‘yang pagmumukha mo. Atsaka bakit ka napasugod dito?” mahabang litanya ni Freda. Huminga ng malalim si Bella bago nagsalita. “Someone sent me a lot of flowers…Aching…!” Anak ng pating talagang nangangati na ang kanyang ilong. “Wait, tama ba ang narinig ko? May nagpadala ng mga bulaklak sa’yo?” Tanong ni Freda, tila ayaw pa nitong maniwala. Sumimangot si Bella. “Hindi ko alam kung bingi ka o talagang nagbibingi-bingihan ka lang.” Umupo ng tuwid si Freda, diretsong nakatingin sa kay Bella. “Tapatin mo nga ako, Arabella. May nanliligaw ba sa’yo na hindi ko alam?” “Nagpadala lang ng mga bulaklak. Nanliligaw na agad? Hindi ko nga kilala kung sino nagpapadala ng mga bulaklak na ‘yun sa office ko.” “So kaya ka napasugod dito sa office ko ng ganitong oras dahil sa mga bulaklak na pinadala sa’yo at hindi mo nagustuhan?” Nakataas ang isang kilay sabi ni Freda. Pinukol niya ng masamang tingin ang kaibigan niya. “Guess what?
NANG mga sumunod na araw ay nagmistulang flower shop ang loob ng office ni Bella. Nang pagbukas niya ng pinto ay tumambad sa paningin niya ang napakaraming sunflower.“Agnes!” tawag niya sa pangalan ng secretary niya. Agad naman pumunta dito. “Kanino galing ang mga bulaklak na ‘yan?” Umiling si Agnes. Halatang hindi rin nito alam kung kanino galing ang mga bulaklak.“Hindi rin sinabi ng delivery boy kung kanino galing. Basta ang sabi para po kay Miss Arabella Alcantara. Kaya tinanggap ko naman ma’am.”Biglang sumakit ang ulo niya sa napakaraming bulaklak sa loob ng opisina niya. Gusto yatang gawing flower shop ang opisna niya kung sino man ang nagpapadala sa anya ng mga bulaklak.Nagsimula na rin mangati ang kanyang ilong. Allergic siya sa sunflower, iyon ang dahilan ng pangangati ng ilong niya.“Pakitanggal ang mga bulaklak na ‘yan sa loob ng office ko,” aniya nagsimula ng mairita ang ilong niya. “Saan po ilalagay” Tanong ni Agnes, palipat-lipat ang tingin nito kay Bella at sa m
HINDI nagpatinag si Bella sa boses ng babaeng tumatawag sa pangalan ni Tristan. Mas gusto pa niya na makita sila na magkasama ni Tristan. Titingnan niya lang kung ano ang gagawin ng Mavie na iyon kapag nakita nito ang gagawin niya.Lakas loob na siya na ang unang gumawa ng unang hakbang. Ibinaba niya ang kamay niya sa harap ni Tristan na tanging khaki pants ang soot nito. Kaya ramdam niya ang matigas nitong alaga na nagreregodon mortiz. Kahit na may manipis na telang sagabal sa pagitan ng kanyang palad.“Damn it!” ani Tristan, sinundan ng mahabang buntong-hininga.Lihim napangisi si Bella, alam niyang apektado si Tristan sa ginagawa niyang paghawak sa malabukol nito.“Do you like it?” aniya sa mapang-akit na boses, sabay kindat dito.“This is you want huh,” ani Tristan atsaka walang babalang sinakop ng mapusok na halik ang mga labi ni Bella. Nagsimula na rin lumikot ang kamay nito sa katawan ni Bella. Pilit pinapasok ng dila nito ang loob ng bibig niya. Nag-eespadahan ang kanilang m
NAPABUNTONG-hininga ng malalim si Bella, bago pumihit paharap dito.“Ano ang kailangan mo?” Tanong niya kahit may ideya na rin siya kung bakit ito lumapit sa kanya. Inihanda niya na rin ang kanyang sarili sa mga maanghang na salita sasabihin ni Tristan.Hindi ito sumagot bagkos patuloy itong naglalakad palapit dito sa kinatatayuan niya. “May kailangan ka?” singaw sa ilong tanong niya ulit.“Lets talk,” nakatiim bagang sabi ni Tristan.“Tristan, nag-uusap na tayo,” pabalang sabi niya.“Huwag kang pelosopo Bella,” may iretasyon sa boses sabi ni Tristan.Lihim napangiti si Bella. Asar talo na naman ito sa kanya. “Bakit gusto mo akong makausap?”“Inutusan mo si Nica para ipahiya si Mavie, right?”Tumawa ng pagak si Bella. “Do you think gagawin ko iyon? Turuan ng masama ang anak ko? Atsaka but ko namann gagawin ‘yun?”“For your own interest, kaya ginamit mo si Nica.”“My own interest?” kusang nagtaas ang isang kilay sabi ni Bella. “Hindi ko gagamitin ang anak ko sa sariling interest sina
NARAMDAMAN na lamang ni Bella na may yumoyogyog sa balikat niya. Dahilan nagpabalik sa kanya sa kasalukuyan.“Mommy, Im hungry,” ungot ni Nica. Sabay hatak nito sa isang kamay niya para pumunta roon sa buffet table. Ngunit bigla na lamang ito napahinto sa paghakbang ng mga paa nito.“Baby why?” nagtatakang tanong niya.“Mom, look, iba na naman ang kasamang babae ni Daddy,” nakabusangot sabi ni Nica, hindi kayang ipinta ng magaling na pintor ang itsura nitto.Sinundan ni Bella ang direksyon na itinuro ni Nica. Si Tristan at ang kasama nitong babae. Magkatabi ang mga ito sa upuan ngunit magkadikit ang mga katawan ni Tristan at ng babae nito. Tila walang pakialam ang mga ito sa mga taong naroon. Hindi man lang naisip ni Tristan ang maaaring maramdaman ng kanilang anak.“Nica,” bulalas tawag niya sa anak ng mabilis itong lumakad. “Saan ka pupunta?”“Doon kay Daddy, mom.”“Bumalik ka dito…” Sundan niya sana ang anak. Ngunit natigil siya ng may humawak sa isang braso niya. “Hayaan mo na s
TRISTAN AND BELLA STORYILANG sandali pa ay hinakbang na rin ni Bella ang kanyang mga paa. Naupo siya sa upuan na katabi ng inuupuan din ni Nica. Ang unica hija niya.“Mommy.” anang ng sampung taong gulang na si Nica. Ningitian niya ang anak. “Hey, baby,” aniya sa mahinang boses. “Bakit ngayon lang kayo dumating, mommy? Late na kayo ni Tita Cath. Ang akala ko hindi na matutuloy ang kasal nila ni Daddy Travis,” mahabang litanya ni Nica, animo’y katulad sa matanda kung magsalita.“Nakalimutan ko kasi ang bridal boutique ni Tita Cath mo, kaya binalikan ko. Atsaka ang tagal kong napapayag ang Tita Cath mo na pumunta dito. Buti nga napapayag ko pa siya,” mahabang explanation niya kay Nica.Nang magsimula na ang seremonya ay parehas na silang natahimik na mag-ina. Ilang sandali pa ang nakalipas ay natapos na rin ang seremonya ng kasal. Umani iyon ng malakas na palakpakan at pagbati sa bagong kasal.“Mommy, what happened?” nagtatakang tanong ni Nica, nakatingin doon kay Travis sa sumigaw
HUMAHANGOS na tumatakbo si Bella, upang sa ganoon maabutan niya si Catherine. Ngunit bigla na lamang siya napahinto ng makita niya roon sa di kalayuan si Catherine na may kausap na lalaki. Kilalang-kilala niya ang kausap nito. Si Tristan Monteiro, ang asawa niya at ama ng kanyang anak.Napabaling ang tingin niya sa babaeng kasama ni Tristan. Animo’y katulad sa butiki nakadikit ang katawan nito sa katawan ni Tristan.Bigla tuloy siya nakaramdam ng pagka concious for herself. Dahil sa kakatakbo niya ay tagatak ang kanyang pawis.Bigla siya nataranta ng ihakbang ni Catherine ang mga paa nito. Hindi p’wedeng pumasok doon sa hidden garden si Catherine na hindi nito hawak ang bridal boutique nito.Yes, its Catherine’s wedding day. Ngunit hindi nito alam na sariling kasal ang pupuntahan nila. Ang sabi kasi niya ay pupunta lang sila ng party. At kailangan niya pilitin ito kanina para lang sumama sa kanya.“Catherine!” tawag niya sa pangalan ng kaibigan, sa medyo may kalakasan boses ng sa ga
ANONG ginagawa ni Tristan dito? Tanong niya sa sarili. Naglalakad ito palapit dito sa kinatatayuan niya.“Tistan,” aniya ng tuluyan ng nakalapit dito si Tristan at ang kasama nitong babae.“Hi, Cath, I’m happy to see you again,” malapad ang ngiti nakapaskil sa mga labi nito.“Attend rin ba kayo ng party?” Tanong niya. Wala pa rin siyang ideya kung anong klaseng party ang dadaluhan nila ni Bella. Ang magaling na Bella ay bigla na lamang ito nawala.“Yeah,” maikling sagot ni Tristan, tumitingin ito sa paligid. “Bakit ikaw lang mag-isa? Nasaan ang kasama mo, Cath?” Sunod-sunod tanong ni Tristan.Kahit paano ay nabunutan siya ng tinik sa kanyang dibdib sa kaalaman makasabay niya sina Tristan. Hindi siya mapagkamalan gate-crash party. Kapag nagkataon, talagang nakakahiya. “Tristan, do you have an idea, what kind of party…” Hindi niya nasabi ang ibang sasabihin ng muling nagsalita si Tristan.“Wala ka pa rin bang alam Cath?” Balik tanong ni Tristan.Umiling siya. “Wala eh. Basta na lang
“MALAYO pa ba tayo?” nababagot tanong ni Catherine, nakatingin doon sa unahan nitong kotse sinasakyan niya.“We almost therea,” sagot ni Bella, habang nagmamaneho ng kotse. “Umidlip ka na lang muna. Gisingin na lang kita kapag nakarating na tayo roon,” suhistiyon nito.“Hindi ako inaantok,” aniya isinandal ang ulo sa may headrest ng inuupuan niya. Pero sa totoo lang wala siyang tiwala kay Bella. Mamaya kung saan siya dalhin nito.“Talagang party ba ang pupuntahan natin?” Hindi pa rin mapakali tanong niya. Napapansin niya rin na malayo na sila mula sa city. Ang kotse sinasakyan nila ay ang mataas na bahagi ng kalsada ang binabaybay niyon.“Just relax, Catherine,” mahinahon ang boses sabi ni Bella. “Don’t worry wala akong masamang gawin para sa ipapahamak mo.”“Wala akong sinabi mo.”“Pero ‘yun ang nasa isip mo.”Guilty siya sa sinabi ni Bella. Mas minabuti niya na lamang na tumahimik.Habang nasa byahe ay binalot ng mahabang katahimikan sa loob ng sasakyan na tumatakbo.Habang bin