Ilang saglit lang ay nakarinig na naman ako ng sunod sunod na katok and this time boses na ito ni Bradley. "Max, dude, it's me." Anito kaya napabuga ako ng usok saka muling tinungo ang pintuan para pagbuksan ito. I also need to talk to him dahil siya ang pinakiusapan kong pumunta at magcheck sa ha
( Thalia's POV ) Sa loob ng mahigit ilang linggong pananatili sa simpleng tahanan nina Isabel at Nanay Isay ay naging maayos at payapa ang buhay ko kahit pa man payak ang pamumuhay namin. Silang dalawa nalang din ang magkatuwang sa buhay dahil matagal ng namayapa ang tatay ni Isabel at nag iisang
Dahil mabilis naubos ang mga paninda namin ay maaga kaming nakapagligpit ni Isabel. Si Nanay Isay naman nagsarado na ng tindahan para maaga kaming makapagpahinga. "Sigurado ka bang ayos ka lang Mira? Sabi naman sayo na kaya na namin ni nanay eh." Nag aalalang tanong sa 'kin ni Isabel nang mapansin
Mabilis lumipas ang mga araw at nang dumating ang araw ng Lunes kung kailan ang schedule na magbubukas ang health center ay pumila na kami ng maaga ni Isabel. Inaasahan na kasi namin na maraming tao ang nakapila ngayon dahil minsan lang sa isang buwan na may nagagawing doktor at mga eksperto rito.
"Dr. Adam Nicolas Santiago" Tahimik na basa ko sa nakaimprintang pangalan nito sa suot na uniporme. "Magandang umaga Miss Baltazar." Magiliw na bati nito sa 'kin kaya wala sa loob na napatitig ako sa presko at makinis na mukha nito. Kutis pa lang na parang hindi man lang nadadapuan na dumi ay tala
"Ano? Kumusta? Ayos lang ba si baby mo sa loob ng tiyan? Di ba stress sa araw araw na pagtitinda ng barbecue?" Sinalubong kaagad ako ni Isabel ng maraming mga tanong. Mababanaag ang pag aalala sa mukha nito. "Huwag kang mag alala safe na safe ang anak ko. Kahit pa hanggang kabuwanan susuporta pa r
"Si---- Sino kayo? A--- anong kailangan ninyo sa 'kin?" Nauutal na tanong ko sa dalawang lalaki. Nilukob na ako ng labis labis na kaba at takot kaya para akong tinakasan ng buong lakas ko. "Sabing huwag kang maingay eh!" Gigil na asik ng isa sa aking punong tainga at mas lalo pang idiniin sa aking
Sabagay, hindi iyon imposible sa isang kagaya niya dahil kaya niyang pagalawin ang lahat gamit ang bilyones niya. Iyon nga lang, napakabobo niya sa parteng bilyonaryo nga siya pero di pa rin niya napapahanap at napagbabayad ang totoong salarin sa pagkawala ng lolo niya dahil sa isang inosente at wa
"Nasa conference room pa si Boss Vincenzo pero ibinilin niya na sa akin kanina na pagdating na pagdating mo ay huwag ka munang paaalisin dahil nga palilinisan niya pa sayo ang opisina niya." Salaysay ng sekretarya ni aroganteng Vincenzo na nagpakilala kanina na si Ms. Sheena Go. Oo, Ms. pa dahil s
"Baka naman manlilimos ito o manghihingi ng donasyon. Naku! Modus na naman! Mabuti pa umalis ka nalang bago ka pa namin ipadakip sa mga pulis." Mariing turan ng mga ito na halatang nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa. At kahit pa may mga suot itong salamin, alam na alam ko ang pangungutya sa
"A--- ako po Manang Martha? Ba-- bakit naman po ako?" Di magkandaugagang tanong ko sa nauutal na boses habang nakaturo ang isang daliri sa aking sarili para makasigurado. Makailang beses na tumango si Manang Martha kaya mas lalo akong tinambol ng kaba. "Ikaw na ikaw nga Lucy! At kung bakit ikaw
Matapos akong pagsabihan ng ganoon ng aroganteng Señorito ay tuluyan na talaga itong umalis at hindi na muli pang bumalik. Dahil nga wala naman akong pagpipilian ay tinapos ko nalang ang sinabi ng doktor na manatili na muna rito ng tatlong araw. Bayad na rin naman lahat kaya sulitin ko nalang lalo
Pagkalabas nito ay hindi na ito ulit bumalik. Para bang pumasok lang iyon sa kwarto hindi para kumustahin ako kundi para paalalahanan ako na hindi libre itong pagdala niya sa akin dito at para ipaalala na rin na bawal ang lampa at tanga sa mansyon nila! Na sa kabila ng lahat na nangyari na muntikan
"Ouch!" Marahan akong napadaing nang maramdaman ang pagkirot ng aking ulo. Hindi ko pa man lang tuluyang naibuka ang aking mga mata ay ramdam na ramdam ko pa rin ang parang pag ikot ng aking paningin. At nang tuluyan at buo kong naibuka ang aking mga mata ay saka ko pa lang napansin ang buong pa
Agad akong nag iwas ng tingin at walang pasabing tumalikod para kunin ang mop. Sa tipo ng tingin ng aroganteng Señorito ay ramdam kong may masama na naman itong interpretasyon sa akin. "Mukha ba akong may nakakahawang sakit para madapuan ang kaibigan niya na nakikipag usap lang naman sana sa akin
Saktong natapos kami ni Claire sa pag iihaw at nagsimula na rin ang kasiyahan nina aroganteng Vincenzo. "Pwede bang samahan mo na rin akong ihatid ito kina Señorito?" Tanong ni Claire na marahan ko lang na tinanguan kahit na nag aalangan ako dahil sa pangungutya sa akin ng lalaking iyon kanina. An
Napahagikhik naman ng tawa si Claire. "Gusto mo ng palayasin kaagad? Ayaw mo bang makakita ng libre ng isang gwapong nilalang?" Tunog panunudyo na tanong nito na siyang ikinasimangot ko. "Kung ganoon naman ka arogante at mapanglait at huwag nalang." Walang prenong sagot ko kaya mas lalo itong na