Medyo natulala pa rin sina Alex at Kelly nang mag-ring ang phone ni Alex. Inilabas niya iyon at nakita niyang video call iyon mula kay Debbie.
Kinakabahan niyang sinulyapan si Kelly at saka tinanggap ang tawag.Lumabas sa screen ang magandang mukha ni Debbie. Katatapos lang niyang mag-unpack sa Chicago, at hindi na siya makapaghintay na makausap si Alex."Alex, nasaan ka?" tanong niya na nakangiti ng matamis."Nasa cafeteria ako," sagot niya. "Tingnan mo, kumakain ako ng spaghetti." Inianggulo niya ang camera para ipakita ang kanyang plato."Oh, bakit dalawa ang tinidor mo?" nagtatakang tanong niya."Ah." Sandaling bumalatay ang gulat sa mukha ni Alex, at saka siya bahagyang ngumiti. "Hindi ko sinasadyang nahulog ang aking tinidor sa sahig at kailangan kong kumuha ng isa pa."Nang marinig niya ang pagsisinungaling ni Alex, nanginig ang ibabang labi ni Kelly.“Oh, okay.” Mukhang hindi nag-aalala si Debbie. Inilipat niya ang kanyang“Babe, huwag kang magalit,” sabi ni Charlie, marahang tinapik si Melissa para aliwin siya. “Bale yung girl ang lead singer; hindi niya nanakaw ang limelight mo. Doon ako sa VIP section, right behind the judges.”Ngayong taon, ang Sky's the Limit ay kinukunan sa isang mansyon sa Chicago. Sa araw ng pag-record, magkakaroon lamang ng humigit-kumulang isang daang miyembro ng staff ang naroroon, at dalawang libong maingat na piniling miyembro ng audience ang papayagang pumasok. Napakakaunting mga tao ang papayagang manood ng palabas.Si Charlie ay mayaman at makapangyarihan, at ang mga upuan sa likod ng mesa ng mga hukom ay nasa magandang posisyon.“Talaga?” masayang tanong ni Melissa. “Ang galing. Magkano ang ginastos mo?""Hindi gaano," sabi niya. “Limang pung libong dolyar lang, at sulit na maka-chat ang ilan sa mga celebrity. Ire-record ko ang performance mo para sa iyo.”Binuksan ni Charlie ang pinto ng k
Sinuklay ni Alex ang kanyang buhok, inayos ang sarili, at naglakad palabas ng Green Island Garden District. Tumawag siya ng taxi at dumiretso sa airport, nagbabalak na bigyan ng sorpresa si Debbie sa pamamagitan ng pagpapakita sa Chicago. Matapos makabili ng ticket, naghintay siya ng dalawampung minuto para tawagin ang kanyang flight, at pagkatapos ay nakatanggap siya ng tawag mula kay Joe. “Alex, i-treat kita ng dinner mamayang 8pm. Dapat nandoon ka,” sabi ni Joe. Tila napakasaya niya, ngunit hindi niya ipinaliwanag kung ano ang nangyayari. “Naku, hindi ko kaya. May gagawin ako," sabi ni Alex. Ipapaliwanag na sana niya na pupunta siya sa Chicago para manood ng talent show ni Debbie, ngunit hindi siya pinatapos ni Joe sa pagsasalita. "Engaged na kami ni Suzan!" Inihayag ni Joe. “Talaga?” tanong ni Alex. “At pumayag ang mga magulang niya? Ang galing!” Masaya siya para kay Joe. Napatingin siya sa ticket na nasa kamay niya. Pagkatapos mag-alinlangan sandali, na
Si Debbie, Rita, at ang iba pang banda ay tumayo sa entablado. Ang kantang kakantahin nila ngayon ay "Blue Bird," ang theme song mula sa Japanese anime movie. Isa itong masiglang kanta, na kailangan nilang lahat na kumanta at sumayaw.Tahimik na naghihintay ang apat na judges at ang audience para magsimula ang kanilang performance. Napakaganda ni Debbie, at mataas ang inaasahan ng lahat para sa grupong ito ng batang babae, The Dream Chasers.Nakatuon ang ilang purple spotlight sa banda. Sa kabila ng matinding pananakit ng tiyan, ngumiti si Debbie sa audience.Tumalikod si Rita at nagbigay ng senyales na handa na silang magsimula. Nakataas na ang kamay ng konduktor, at nakatakda nang tumugtog ang mga musikero.Maya-maya, akala ng ilang tao ay nakakarinig sila ng tahol mula sa likod ng venue. “Woof, woof—woof, woof, woof—”Nang magsisimula na ang banda, umalingawngaw ang boses ng isang lalaki mula sa audience. “Oh, ito ay 'Blue Bi
Sa entablado, patuloy na kumanta si Debbie sa abot ng kanyang makakaya, ngunit nahihirapan siya dahil sa matinding pananakit ng kanyang tiyan. Biglang napansin ng mga manonood na kapansin-pansing nag-improve ang pagkanta habang natatabunan ng boses ng ibang tao ang boses ni Debbie.“Kung makakalusot ako, alam kong mahahanap koSinusubukang lumayo sa asul na langitLumipad patungo sa asul na langit."Malakas, malambing at puno ng passion ang boses.Sinayaw siya ni Melissa, kumakanta, at pinasalamatan siya ni Debbie. Siya ay nagtitiis ng matinding sakit at masaya siyang umatras at hayaan siyang pumalit.Sigurado si Debbie na sinusubukan lang niyang tulungan siya.Maganda ang boses ni Melissa sa pagkanta, pero mas maganda pa ito kumpara kay Debbie, na naging mahina na. Ang mga madla at ang mga hukom ay nagliwanag sa kaluwagan, habang si Lee ay mahinang nagsabi ng "Oh" na may bakas ng paghanga sa kanyang mga mata.Nang matapos nila ang kanta
“Ikaw na naman,” galit na sabi ni Lee nang makilala niya si Debbie. "Una sinisira mo ang paborito kong kanta, at ngayon ay pinapasakit mo ang aking aso."Masakit pa rin ang tiyan ni Debbie. Ni hindi niya maimulat ang kanyang mga mata. Hindi niya alam kung ano ang nangyari at nataranta lang siya sa sinabi ni Lee.Wala ring ideya sina Janice at Rita kung ano ang nangyayari. Hindi nila alam na si Melissa ang nagbigay ng tubig kay Debbie.Sa sandaling iyon, dumating ang ambulansya, kumikislap na pula at asul na mga ilaw. Huminto ito sa labas ng auditorium at dalawang paramedic ang nagtaas ng stretcher sa likod.“Kailangan nating dalhin si Debbie sa ospital. We can sort this later,” sabi ni Janice habang nagpunta sila ni Rita para tulungan si Debbie papunta sa stretcher."Tumigil ka," sigaw ni Lee. "Sinabi ko bang pwede kang umalis?"Dumapo ang tingin ni Lee kay Melissa. "Ibigay ang tubig sa doktor at ipasuri sa kanila kung may lason
Si Justin ay nakasuot ng isang pares ng shorts, at tumakbo siya tulad ni Donald Duck, ngunit determinado siyang tulungan si Debbie. Noong nakilala niya ito sa Harmony Island, talagang nagustuhan niya ito. Kung hindi lang girlfriend ng kapatid niya si Debbie ay sinubukan niya itong hikayatin na ligawan siya.Si Angelina, na nakatayo sa tabi ni Lee, ay hindi naiintindihan kung ano ang nangyayari, ngunit nahulaan niya na ito ay isang uri ng emergency para kay Justin na tumakbo nang patago sa lawa.Sumipol siya at kumaway kay Duke sa tubig. “Eto, bata. Bumalik ka na kay mommy."Si Duke ay pinalaki ni Angelina. Sa sandaling tinawag siya nito, tumigil siya sa pag-atake kay Debbie at tumakbo sa dalampasigan. Sumugod ito sa kanya.“Loko kang aso!” sigaw ni Justin. Sa pagdaan ni Duke sa kanya, nagawa niyang sipain siya ng malakas sa tagiliran. Akmang sasalakayin ni Duke si Justin, ngunit hinila siya ni Angelina.Si Debbie, na nasa artipisyal pa ring
Sa oras na binitawan ni Justin si Duke, nabunot na niya ang lima o anim na ngipin niya, na ngayon ay nakahandusay sa lupa.Nawala ang lahat ng katapangan ni Duke at ngayon ay takot na takot kay Justin. Tumalon siya mula sa lupa at tumakbo papunta kay Angelina habang nasa pagitan ng kanyang mga hita ang buntot."Umalis ka sa daan ko," sigaw ni Angelina at sumugod sa kanyang aso. Gusto sana niyang sumugod at iligtas siya nang bunutin na ni Justin ang mga ngipin ni Duke, ngunit pinigilan siya ni Lee. Ngayon, itinulak niya ito palayo at tumingkayad para tingnan si Duke, na nagsisimula nang mamaga ang ulo dahil sa pagtama. Nang ibuka niya ang kanyang bibig, nakita niyang puno ito ng dugo at nawawala ang ilang ngipin nito."Justin—" Pinalaki ni Angelina si Duke. Minahal niya ito at galit na galit kay Justin nang makita ang ginawa nito."Tingnan mo kung ano ang ginawa mo," sigaw nito sa kanya habang naglalakad ito papunta sa kanya. Gusto niyang ayusin ang mga baga
Kabadong tumayo si Melissa sa harap ni Debbie. Noong nakaraang gabi, nanatili si Janice at ang iba pa sa labas ng hospital ward hanggang ala-una ng umaga, bago nakahanap si Janice ng malapit na hotel para kay Rita at sa iba pang miyembro ng banda. Pero hindi pa naglakas-loob si Melissa na umalis sa tabi ni Debbie kung sakaling sumulpot si Justin, magagalit ito kung wala ito para alagaan siya.Siya ay labis na natakot. Hindi niya akalain na kilala ni Debbie si Justin Ambrose. Sa sobrang kaba niya ay nagpawis na naman ang mga palad niya nang maalala niya ang mga labis na ginawa niya kay Debbie noong New York. Natatakot siya na magreklamo siya kay Justin.“Debbie? Gising ka pa ba?" Tumingin sa kanya si Melissa na may awkward na ngiti. Ang nakahiga sa kanyang harapan ay hindi lang si Debbie, kundi isang taong lubos na nakakakilala kay Justin. Paanong hindi siya matatakot?Napagtanto ni Debbie na hindi pa siya nakakausap ni Melissa sa ganoon kalambot na boses. Sa pag
Nakaupo sa likurang upuan ng kotse ang isang lalaking nasa edad kwarenta.Humihihit siya ng sigarilyo, nagbuga ng smoke ring, at sinabing may malumanay na ngiti, “Hindi mo ba nakikita ang batang iyon na mukhang napakasira? Wala yata siyang trabaho. Kailangan niya ng pera ng matandang babae, para makakain siya.”"Ngunit pagkatapos ay pumasok siya sa Ruby Hotel?" sabi ng driver.“Hoy, para kang tanga. Hindi mo ba nakikita na hindi niya kayang kumain? Baka naghahanap siya ng trabaho? I think pumasok siya sa Ruby para humingi ng trabaho bilang security guard or something. Mahirap malaman kung ano ang ginagawa niya,” sagot ng kanyang amo."Matalino ka naman boss." Napakamot ng ulo ang driver at nagtanong, “Nga pala, boss, hindi mo ba ililibre ang lahat sa kanilang pagkain sa Ruby ngayong gabi? Malapit na mag-alas otso. Hindi mo ba kailangan umakyat ngayon?”“Diba ikaw lang ang driver ko, o pinapatakbo mo rin ang schedule
“Salamat,” sabi ni Alex kay Nelly. Hindi siya tumingin sa kanya. Nagpatuloy lang siya sa pagkain“Bakit ka nagpapasalamat sa akin? I think that two women are eyesores,” she said.Medyo nakaramdam siya ng hiya sa kanya. Naisip niya na kung siya lang ang nasa trak niya pagkatapos niyang umalis araw-araw, tiyak na nalulungkot siya."Bakit mo sila pinahintulutan nang husto?" tanong niya, habang nakaupo siya sa isang stool at pinagmamasdan siyaNatigilan siya at sumagot, “Tatanda na kaming magkaklase. Ilang salita lang ang sinabi nilaHindi nila ako sinubukang bugbugin o ano pa man. Ayokong maging katulad nila. Kung magsisimula akong mang-insulto gaya ng ginagawa nila, baka maging katulad nila ako.”“Oh… mas mahaba ang pasensya mo kaysa sa akin. Kung may magalit sa akin, makakakuha ako ng sampubeses na mas nagagalit sa kanila," sabi niya. Wala siyang sinabi.Sa kanyang pitong taong pagsasanay sa kah
Tinitigan ni Leona si Alex, saka dahan-dahang tumayo at lumapit sa kanya. Medyo nataranta ang mga taong nanonood, lalo na si Darryl, na nakakuyom ang mga kamao.May nagtanong, “Anong ginagawa niya? Sigurado, hindi siya ang pipiliin niya?”Sumang-ayon ang kanyang kaibigan, "Mukhang handa niyang sirain ang kanyang pamilya dahil sa isang butil ng mais.""Hindi ako makapaniwala," sabi ng isa pang lalaki.Natigilan din si Alex, at kumirot ang puso niya habang iniisip, sa wakas ay aamin na ba si Debbie na kilala niya ako?Agad siyang lumapit kay Alex, tiningnan siya nang diretso sa mata, ngumiti, at sinabing, “Gusto kong magpasalamat sa iyo. Ang sarap ng mais mo. It made me feel very emotional and, because of this, I know for sure that you are deeply in love with your girlfriend, Debbie. Sobrang naantig ako sa pagmamahal mo. Napakaswerte niya na may nobyo na nagmamahal sa kanya ng kasing lalim ng pagmamahal mo, pero hindi talaga ako siya. Gayunpa
Nang makita ang discomfort ni Alex, napangisi si Darryl at sinabing, “Sige, kunin mo na ang pera. Magagawa mo ito sa iyong telepono. Ang limang daang dolyar ay hindi gaanong."“Naka-freeze ang pera ko, at hindi ko ito mailabas pansamantala,” mahinahong paliwanag ni Alex kay Leona.“Shit, I bet na-freeze ang account niya dahil hindi niya mabayaran ang mga utang niya,” natatawang sabi ni Darryl.May iba pang sumigaw, "Kung nabubuhay ka sa utang, paano sa palagay mo makakalaban mo si Darryl?"Napalunok si Alex nang makita niyang may kahina-hinalang nakatingin sa kanya si Leona. Nag-aalalang sabi niya, “Sa totoo lang, hindi ako nagsisinungaling. Marami akong pera sa aking account, ngunit ang aking card ay naka-freeze.”Humalakhak si Darryl at sarkastikong sinabi, “Well, siyempre, naniniwala ako sa iyo. Siyempre, naka-freeze lang ang card mo, at marami kang pera sa account mo.” Ang iba pang mga kumakain ay nak
"Papasukin mo ako. Nandiyan ang girlfriend ko," desperadong sabi ni Alex. Ang isipin na si Debbie ay nakaupo at kumakain kasama si Darryl ay hindi mabata.Sumagot ang maître d', “Girlfriend? Maniniwala ka bang iniisip nitong talunan na may girlfriend siya na kayang kumain dito? Nandito ba talaga ang girlfriend mo?""Oo, malamang kakapasok lang niya. May kasama siyang Mr. Brennan," sabi ni Alex."Ibig mong sabihin Darryl?" sagot ng lalaki at nginisian siya. “You're trying to tell me that the gorgeous girl with Darryl is your girlfriend? Nananaginip ka diba? Mapapahinto ang mga tao sa kanilang hapunan kung papasukin kita doon.”“Talagang girlfriend ko siya,” giit ni Alex.“Okay, okay, so girlfriend mo siya. Pwede bang lumayo ka sa aming restaurant para ituloy ang pangarap mo sa ibang lugar. Stop blocking our doorway, you're affecting our business,” sabi ng lalaki at pilit na tinutulak palayo si Alex.Nakita
Mahigit isang oras sa bus si Alex bago makarating sa mga tarangkahan ng Arlington Heights.“Manong, eto na naman”, sabi agad ng security guard nang makita si Alex.Nakilala siya ng security guard ng Arlington Heights at nagkusa siyang kumustahin. Isang magalang na ngiti at tumango si Alex habang nagtanong ang lalaki, "Hinahanap mo na naman ba si Miss Marvel?"Hindi naman itinago ni Alex. Baka mabigyan siya ng mga security guard na ito ng ilang impormasyon tungkol kay Debbie.Nakangiting sabi ng guard, “Hoy, alam mo naman na medyo nagpapakatanga ka. Pero at least napapasaya mo kami.”Sa kabilang banda, may papalapit na dalawa pang security guard. Nakilala nilang lahat si Alex.Sabi ng isa, "Well, mukhang nandito na naman si Alex para hanapin si Miss Marvel."Sagot naman ng isa, “Tignan mo yung damit niya. Ang kamiseta na iyon ay hindi pa uso sa loob ng isang dekada.”Tumawa ang kasama niya at sinabi kay Alex,
Syempre, hindi siya pinaniwalaan ni Alex.Paanong hindi niya makikilala ang sarili niyang kasintahan? Hindi man niya maisip kung bakit parang hindi siya nito kilala, tumanggi siyang sumuko.Mariin niyang sinabi, “Debbie, bakit hindi mo ako nakikilala? Ako si Alex.”“Alex?” Mukhang nagulat si Leona. Nagtataka siyang tumingin sa kanya habang namumula ito. Hindi niya talaga matandaan na nakilala niya ang binata noon.Sabi niya, “Nakalimutan mo na ba ang araw na magkasama tayo sa risotto ng gulay sa gilid ng Ramsey Lake, tapos bumili ka ng bulok na prutas para sa akin? O kapag sinubukan mong tulungan akong bayaran ang pera ni Mr. Morgan sa pamamagitan ng pagpunta sa trabaho sa restaurant na iyon? Tapos naalala mo sabay tayong nagpagamot sa Harmony Island, tapos bumalik tayo at tumira ng magkasama sa villa? Nakalimutan mo na ba ang lahat ng ito?" Siya ay desperadong sinusubukang ipaalala sa kanya ang kanilang buhay na magkasama.&ldq
"Totoo iyon, masusunog na sana ang langaw kapag ginawa niya ang pancake."“Oo, hindi ko naisip iyon dati.”"Hindi natin sila dapat sisihin."Lahat ng mga turista ay nagkomento.“Hindi mo dapat lituhin ang publiko. Maaaring ikaw ang gumawa ng pancake, at pagkatapos ay lumipad doon ang isang langaw noong binalot mo ito." Pakiramdam ni Felix ay bumabaliktad sa kanya ang sitwasyon, at siya ay naguguluhan.“Nagbuga ka ng usok! Alam mo ba kung gaano kainit ang kawali na ginagamit ko sa paggawa ng pancake? Ayaw pa nga ng mga tao na makalapit dito. Sa tingin mo ba ay lalapit dito ang mga langaw?" pabulaanan ni Nelly.“Oo, sobrang init. Sa tuwing bibili ako ng pancake, lagi akong nakatayo anim na talampakan ang layo.""Hindi ganoon katanga ang mga langaw.""Ang mga security guard ang nag-frame sa mag-asawang ito."Ang mga komento ng mga nanonood ay ganap na nabaligtad, at inakusahan nila ang mga security guard."
“Anong ginagawa mo?” Nang marinig ni Nelly na gustong i-impound ng chief security guard ang kanyang food truck, umakyat ang dugo niya. Handa na siyang pagalitan, ngunit pinigilan siya ni Alex.“Ikaw ang chief ng security section. Hindi mo alam kung lumipad ang langaw noong ginawa namin ang pancake o mamaya. Hindi ka dapat maging arbitrary. At gusto mong pansamantalang i-impound ang aming trak? Sa tingin ko wala kang karapatang gawin ito.” Nakita ni Alex ang tag ng pagkakakilanlan sa jacket ni Felix at naramdaman niyang hindi naaangkop ang kanyang kinikilos.“Huwag mo akong kausapin tungkol dito o diyan. Dahil gumagawa ka ng mga problema dito, may karapatan akong sabihin sa iyo kung ano ang gagawin. Sasabihin ko sa iyo sa huling pagkakataon na bumaba sa trak ngayon. Huwag mo akong paglaruan baka may kahihinatnan,” pagbabanta ni Felix.Isa lamang siyang hamak na tao, at hindi siya gaanong pamilyar sa batas. Ngunit sinabi sa kanya ni H