Isaid’s POVBumalik siya sa kusina matapos ayusin ang mga damit, halatang pagod na pero ipinagpatuloy pa rin ang pagluluto. Nakatayo siya sa harap ng kalan, binabantayan ang niluluto habang sinasabayan ng ibang gawain—hiniwa ang mga gulay, hinugasan ang mga plato. Nakakaawa siyang tingnan, para bang walang ibang gumagawa sa bahay nila kundi siya.Habang nakatanaw ako sa kanya, naramdaman ko ang pagbigat ng loob ko. Hindi ko kaya. Hindi ako pwedeng manahimik na lang. Kung ganito na ang buhay ni Aika, paano pa siya makakahanap ng oras para sa sarili niya? Para sa mga pangarap niya? Tila lahat ng oras niya, kinukuha ng mga taong nakapaligid sa kanya, walang kahit isang nagpapahalaga sa kanya. Gusto kong lapitan siya, gusto kong tulungan siya, pero natatakot akong baka lalo lang akong makadagdag sa bigat ng dinadala niya.Sinundan ko siya ng tingin habang inilalagay ang pagkain sa mesa. Hindi ko na kaya ang bigat sa dibdib ko. Nakita kong dumating ang kanyang mga kamag-anak, lahat sila na
Isaid’s POVNang makalayo na si Aika, nanatili akong nakatayo sa labas ng Herrera Soverign Defense building. Puno ng mga tanong ang isip ko. Gusto kong malaman kung ano ba talagang nangyayari sa buhay niya, bakit siya nagpapaapi, pero paano ko naman siya matutulungan kung ayaw niyang mag-open up? Kaya lang, hindi ba tama lang na may magsalita para sa kanya? May magsabi sa kanya na hindi tama ang nangyayari?Hindi ko napigilan ang sarili ko. Tumakbo ako at sinundan si Aika. Hindi ko alam kung ano ang eksaktong sasabihin ko, pero gusto kong malaman niya na narito ako, handang makinig, handang tumulong.“Aika!” tawag ko ulit, humahangos na akong tumatakbo para abutan siya.Nang lingunin niya ako, kita ko ang pagkagulat sa mga mata niya. Siguro nagtataka siya kung bakit ko siya sinusundan, pero may nararamdaman din akong kaba. Hindi ko alam kung paano niya tatanggapin ang mga sasabihin ko.“Isaid, bakit? May problema ba? Ano ba kasing gusto mong sabihin?” tanong niya, pero kita ko na sa b
Aika’s POVPagod ako. Paulit-ulit na ang ganitong pakiramdam gabi-gabi—yung pagkatapos kong magluto at kumain, maglilinis, at hintayin pang matulog ang mga tao sa bahay bago ko maisipang magpahinga para sa sarili. Sinigurado kong busog si Tita Teofila at si Liya, gaya ng nakasanayan ko. Ang pamilya kong mga amo.Tahimik ang paligid, maririnig ko lang ang mahinang hilik ng dalawa sa kuwarto. Nasa labas na ako ng bahay para huminga ng malalim, at ngayon na lang ulit ako makakalabas ng ganito. Hindi na rin naman ako matutulog agad kasi kinukulit ako ng bestfriend ko. Minsan lang ito at sa tingin ko, kailangan ko ring makita si Aliyah.Matagal-tagal ko na rin siyang hindi nakikita. Lagi siyang nasa Manila para sa trabaho, pero sa wakas, nahanap namin ang oras na ito para magkita. College pa lang kami, magkakilala na kami ni Aliyah. Classmates, hanggang sa naging best friends. Magkasabay kami umuwi dati kasi magka-street lang kami. Wala nang mas hihigit pa sa mga gabing magkakasama kami at
Isaid’s POVNaghihintay ako sa labas ng Herrera Sovereign Defense building, nagmamasid sa bawat taong lumalabas. Marami na talagang bagong mukha rito na hindi ko na kilala. Sabagay, matagal-tagal na rin nung umalis ako kaya bakit pa ba ako magtataka? Nakatalikod ako, nagpapanggap na abala sa pag-check ng cellphone, ngunit ang totoo, inihahanda ko ang sarili ko para sa plano kong pag-takas sa kanya ngayong araw. Si Aika ‘yun. Hindi ko alam kung saan ako humugot ng tapang, pero ang alam ko lang, hindi ko na matiis na makita siyang laging pagod at stresado sa impyernong opisina na ito. Gusto ko lang siyang ilayo, kahit isang araw lang. Kahit konting pahinga lang, na hindi iniisip ang trabaho o ang mga problema sa paligid niya.Nagningning ang mga mata ko nang makita ko na siya sa wakas. Suot niya ang paborito niyang itim na blazer, naka-high heels pa rin kahit pagod na ang katawan niya. Nakita kong may kinakausap siyang kasama, pero hindi ko na iyon inintindi. Kailangan ko na siyang ilay
Isaid’s POVNakita kong napangiti siya habang nilalatag ko ang picnic blanket. “Hindi ka talaga titigil, no? Ginawa mo talaga ito lahat para sa akin?”“Alam mo naman ako, ‘di ba? Hindi ako titigil hangga’t hindi ka nakakalimot kahit isang araw lang.” Nagpatuloy ako sa paghahanda ng pagkain, habang si Aika ay tahimik na umupo, pinagmamasdan ang paligid. Nakita ko ang saya sa mukha niya, kahit alam kong nag-aalala pa rin siya sa trabaho.Lumipas ang oras, at unti-unti na rin siyang sumasabay sa alon ng araw na iyon. Napaka-aliwalas ng langit, at masarap ang simoy ng hangin. Habang kumakain kami ng dala kong mga sandwiches at prutas, nagsimula na siyang magkwento ng mga bagay na hindi niya kadalasang binabanggit—mga pangarap, mga plano, at mga bagay na bumabagabag sa kanya.“Minsan, gusto ko na lang talagang magpahinga, Isaid. Sobrang bigat na sa dibdib ang trabaho,” bulong niya habang nakatingin sa tubig ng talon.“Eh bakit hindi mo gawin?” tanong ko. “Andito ka ngayon, walang makakaist
Aika’s POVHabang nakahiga ako sa malambot kong kama, hindi ko mapigilang mapangiti. Tahimik na ang paligid, tulog na ang mga amo ko, kaya relax na akong nakakapagpahinga, pero ang puso ko, kanina pa parang abnormal. Parang ang taba, parang may kuryenteng nangingiliti, ganoon ang napi-feel ko.Sa wakas, gumagana na ang plano ko. Walang kahirap-hirap, nakuha ko na ang loob ni Isaid. Akala ko noon, mahihirapan ako sa kaniya kasi baka may iba na siya, baka may asawa na. Suwerte na lang talaga na single pa siya at ang… ang hot na niya talaga ngayon. Lalo na nung makita ko nung nag-camping kami ang katawan niya. Habang naliligo siya sa falls, hindi ko mapigilang mapatitig sa katawan niya. Ang ganda ng dibdib, bycep at mga abs niya.Pero iba talaga ang tadhana kapag nagpasya itong makialam. Ang simpleng plano ko na kunin ang loob niya at hindi dapat seryosohin dahil gusto ko lang talagang maging mayaman, makaahon sa hirap ay nauwi sa isang bagay na hindi ko inasahan. Ngayon, hindi ko lubos
Isaid’s POVNakahawak ako sa aking bulsa habang abala akong nag-iisip. Ilang minuto na lang, at matatapos na ang trabaho ni Aika. Kaninang umaga nag-reply siya na game daw siya kaya masaya ako kasi pumayag siya.Pagdating ko sa harap ng building nang pinagtatrabahuhan niya, naghanap ako ng magandang puwesto na hindi masyadong halata pero sapat para makita ko siya kapag lumabas na. Halos hindi ako makapaghintay sa gabing ito kasi makakasama ko na naman siya. Nakaramdam ako ng kaba sa aking dibdib. Gusto kong mapasaya siya. Lagi ko kasing nakikita sa alaala ko ang istura niya nung makita ko siyang inaalipin sa sarili niyang bahay. Malungkot ang mga mata, stress, at sa kabila ng lahat, lagi pa rin siyang nagiging masaya kapag kasama ako. Kaya naman naisipan kong dalhin siya sa isang mamahaling restaurant.Maya-maya, bumukas ang pintuan at lumabas siya. Tumingin ako sa paligid, nag-iingat na hindi siya mapansin agad. Dahan-dahan akong lumabas mula sa aking taguan at nang makaharap ko siya
Isaid’s POVParang nagiging seryoso na ako kay Aika, iyon ang totoo.Matapos ang dessert nagpaalam siya na magpupunta sa banyo kasi magbabawas siya ng panunubig.Naghintay ako sa labas, nag-aalala na baka matagal siya. Pero nang makita ko siyang lumabas, napaka-fresh at blooming niya. Mukhang nagpahid ulit siya ng powder at lipstick. “Okay ka lang?” tanong ko.“Oo, sobrang saya ko ngayon!” sagot niya habang bumabalik sa aking tabi.Habang papalabas kami ng restaurant, hinawakan ko ang kanyang kamay. “Aika, ganiyan ang gusto ko. Palaging nakikitang masaya ka. Maging masaya ka palagi. Gusto ko ganoon. Mahalaga ka na sa akin kaya gusto kong mawala sa pagkatao mo ang pagiging malungkot na tao.”“Isaid, salamat sa pagiging mabuti mong tao sa akin. Inaamin ko, oo, simula nung maging close ulit tayo, nakakaramdam na ulit ako ng saya. Dahil sa iyo, nagiging masaya na ako,” sabi niya habang seryoso ang mukha.“Masaya akong marinig ‘yan. Basta, mahalaga ka na sa akin kaya asahan mo na hanggang
Aika’s POVPagdating ko sa gate ng mansyon ni Don Jacinto Herrera, hindi ko mapigilang mapamangha. Napakalaki ng bahay! Kasing laki ito ng parang isang kastilyong na nakikita ko sa isang fairy tale. Ang malawak na hardin ay puno ng mga bulaklak na parang inayos ng pinakamagaling na landscape artist sa bansa. Sa gitna nito, may fountain na tila ba musika ang lagaslas ng tubig.“Wow,” bulong ko sa sarili habang naglalakad papunta sa pinto. “Ganito pala ang buhay ng mga mayayaman.”Sa isip ko, naisip ko rin si Isaid. Ito pala ang bahay nila. Ganito pala kalaki ang bahay niya. Para siyang prinsipe dito kapag umuwi na siya rito.Pagbukas ng pinto, sinalubong ako ng malamig na hangin mula sa air conditioning at ang bango ng mga sariwang bulaklak. Ang sahig ay gawa sa marmol na puting-puti, at bawat sulok ng bahay ay puno ng mamahaling muwebles at artwork.“Good evening, Miss,” bati ng isang butler na nakangiti.“Good evening po,” sagot ko habang iniabot ang invitation card. Pinapasok niya a
Aika’s POVPagbukas ko ng pinto ng apartment, parang buong lakas ko na ang naubos sa araw na ito. Parang ang bigat ng katawan ko, bawat hakbang ay may dalang matinding pagod. Hindi ko na maalala kung ilang beses akong sinigawan ni Miss Dolores ngayong araw. At bukod pa doon, ang dami pang trabahong iniwan sa akin na hindi naman dapat sa akin.Hinubad ko ang heels ko sa may pinto at dumiretso sa sofa. Sa wakas, tahimik na rin dito. Walang utos, walang trabaho at walang nang-aabuso. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang ugong ng bentilador at ang tunog ng aking tiyan na nagsasabing oras na para kumain.Pinilit kong tumayo mula sa sofa at nagtungo sa kusina. Pagbukas ko ng ref, halos tumulo ang luha ko sa kawalan ng laman nito. May natitirang isang pirasong itlog at kalahating bote ng toyo. Ang huling grocery ko ay noong nakaraang linggo pa. Sa sobrang busy, hindi na ako nakakapamili.“Hindi na talaga kaya,” bulong ko sa sarili habang sinasara ang ref.Bumalik ako sa sala at kinu
Aika’s POVNasa mesa ako, abala sa pagta-type ng isang memo na pinagawa ni Mr. Herrera kaninang umaga. Masaya akong naglalakad papunta sa office kanina dahil alam kong may respeto na sa akin ang mga dati kong kaopisina na sina Vanessa, Monica, at Gina, dahil na rin sa takot dahil palagi kong kasama si Jaira.Sa wakas, tapos na ang mga araw ng pang-aalipusta nila sa akin. Ngunit hindi ko alam na mayroon pa nga palang kalaban na naghihintay, isang mas matigas na pader na kailangang tibagin.Si Miss Dolores na isa sa dati na talagang buwisit sa buhay ko.Sa sandaling wala ang CEO sa opisina, nagiging tila siya ang hari’t reyna ng kumpanya. At, para sa kaniya, ako ang personal niyang alipin.“Aika!” sigaw niya mula sa kabilang bahagi ng office.Tumigil ako sa ginagawa ko at napatingin sa kaniya. May hawak siyang tasa ng kape na halatang wala nang laman. Napalunok ako. Mukhang may bagong utos na naman ang bruha.“Come here,” sabi niya sabay wagayway ng kamay.Lumapit ako sa kaniya, at bago
Isaid’s POVNasa harap ko si Aika, napakaganda niya ngayong gabi. Kahit simpleng floral dress lang ang suot niya, tila mas nagniningning siya sa ilalim ng dim light ng Italian restaurant na pinili niyang pag-celebrate namin ngayon. Tinitingnan ko siya habang abala siyang nagbabasa ng menu, at sa bawat galaw ng mga mata niya, parang lalo akong nahuhulog sa kaniya.“Ano kaya ang masarap dito?” tanong niya sa akin nang hindi tumitingin mula sa hawak niyang menu.“Whatever you pick, I’m sure it’s delicious,” sagot ko habang sinusubukang pigilan ang ngiti ko. Pero hindi ko rin mapigilan. Ang saya ko ngayong gabi.Hindi ko pa rin lubos maisip na nasa ganitong sitwasyon kami ngayon. Parang kahapon lang, ordinaryong araw na magkaibigan kami, nagtatawanan, nagkukulitan at walang iniisip kundi trabaho ng isa’t isa. Pero ngayon, boyfriend na ako ng babaeng nasa harap ko. Boyfriend na ako ni Aika.“Okay, I’ll have the spaghetti alla carbonara and bruschetta for starters,” sabi niya sabay abot sa m
Aika’s POVTahimik akong nakaupo sa bagong desk ko, malapit sa pinto ng opisina ni Don Jacinto. Ang table ko ay may modernong design, simple ngunit elegante, na nagpapakita ng bigat ng responsibilidad ng bagong posisyon ko bilang executive assistant. Katabi ko lang si Jaira, ang secretary ng CEO. Ilang araw pa lang kaming nagkakakilala, pero ramdam ko na ang professional na hangin sa paligid niya.Habang abala ako sa pag-aayos ng files, bigla kong narinig ang pamilyar na boses ni Gina mula sa likod. Hindi ko man sila kita, ramdam ko ang tingin nilang tatlo—sina Gina, Monica, at Vanessa na dumayo pa talaga dito para mang-asar, tila lumala na naman ang sipon sa utak nila.“Wow naman. Biglang bigatin na si Aika. Executive assistant na! Ano kaya ang ginawa niya?” malakas na sabi ni Gina na halatang nagpaparinig.“Baka naman nilandi niya si Sir Don,” dagdag pa ni Monica na halatang gustong magpatawa. Tumawa silang dalawa, pero may halong panunukso.“Malay mo, sipsip din,” sabi ni Vanessa n
Aika’s POVHindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan nang matanggap ko ang tawag mula sa secretary ng CEO. Halos hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko habang nakaupo sa maliit kong cubicle.“Pinapatawag ka raw ni Don Jacinto sa office niya,” sabi ni Gina habang nakapamewang at may ngisi sa mukha. Sa tabi niya, naroon sina Monica at Vanessa, parehong nagkatinginan at napangiti rin na parang may alam na masama.“Tingnan mo, baka nasumbong ka na sa atraso mo!” dagdag pa ni Vanessa, sabay tawa na para bang sigurado silang mapapahiya ako. Anong atrasong pinagsasasabi nila e, napakabait ko dito, kung mayroon atraso, baka sila iyon kasi mga bully sila.Wala akong atraso, sure na sure ako doon. Alam ko naman iyon. Pero kahit gaano ako kasigurado, hindi ko maialis ang kaba sa dibdib ko. Parang bumigat bigla ang bawat hakbang ko habang papunta sa elevator. Naisip ko kasi na baka may ginawang kalokohan ang mga bruha at ako ang tinuro o pinagbintangan nila. Sana ay mali ako.Nang madaana
Aika’s POVPaglabas niya ng titë niya sa briëf niya, nalaglag ang panga ko. “S-sandali, ano ‘yan, titë ng kabayo?” tanong ko sa kaniya. Grabe eh, parang kapag pinasok niya ito sa loob ng pukë ko, aabot ata hanggang sa bituka, ang laki at ang haba, hindi lang iyon, mataba pa.“Try mong laruin, masarap ‘yan,” sabi ni Isaid na talaga namang nalunod na sa init na inapuyan ko dahil sa pag-aya ko sa kaniya dito sa kuwarto ko.Kahit takot, hindi na ako umatras pa, nilaban ko na. Ito ang unang beses na hinawakan ko ang titë ni Isaid. Napapamura ako kasi ang laki talaga.“Dilaan mo, kagatin mo kung gusto mo, ikaw ang bahala kung anong gusto mong gawin,” sabi pa ni Isaid na natatawa dahil sa mga sinasabi niya.Sinubukan ko nang dilaan muna ang ulo, hanggang sa ituloy-tuloy ko na. Wala namang lasa, parang dinilaan mo lang ang balat mo. Nahiya lang ako nung una pero nung lumaon, bumigay din ang bibig ko. Halos parang ginawa ko nang saging ang pagkalalakë ni Isaid. Nakakaya ko lang isubo hanggang
Aika’s POVTinitigan ako nang matagal ni Isaid, tila kahit may tama na siya ng wine na iniinom namin ay hindi siya makapaniwala sa sinabi ko.“Lasing ako, Aika, hindi ko aatrasan ang gusto mo,” sagot niya habang nakatitig pa rin sa akin, naghihintay na sabihin ko ulit ang sinabi ko kanina.Pero imbes na magsalita pa, hinahawakan ko ang mga kamay niya at dinala siya sa loob ng kuwarto ko. Nag-lock ako ng pinto at saka siya pinaupo sa kama.“Tatanggalin ko na ang damit mo,” paalam ko sa kaniya. Ngumiti lang siya at saka tumango kaya dahan-dahan ay tinaas ko na ang dalawang kamay niya para matanggal ang t-shirt niya.Ngumiti ako nang makita kong maganda talaga ang matipuno niyang katawan. Hinawakan ko nang dahan-dahan ang balikat niya, pababa sa bycep at kamay niya. Pagkatapos, hinawakan ko na rin ang maumbok na dibdib niya at ang mga cute niyang abs.“Ang ganda ng katawan mo, Isaid, hindi ako makapaniwalang gagawin ko ‘to,” sabi ko sa kaniya habang sinasadya kong landian ang boses ko. H
Aika’s POVAkala ko hindi pa rin siya lalabas ng bahay. Mabuti na lang at mukhang okay na ang pakiramdam niya. Sa wakas, pumayag din siyang dumalaw sa apartment ko, kahit na ilang beses ko na siyang niyaya nitong mga nagdaang araw. Ngayon lang ulit siya nagkaroon ng siglang maglalabas. Isa pa, siguro dahil ay holiday bukas, kaya wala siyang rason para tumanggi. Pero sa totoo lang, hindi na ako sigurado kung kaya ko pang pigilan ang sarili ko ngayong gabi. Masaya ako na maaliwalas na ulit ang mukha niya. Ang pogi na niya ulit at hindi na mukhang stress.“Wow, Aika, mukhang pinaghandaan mo talaga ‘to ah,” sabi ni Isaid habang pinagmamasdan ang mesa na puno ng masasarap na pagkain—roast chicken, pasta, salad, at tiramisu para sa dessert. Medyo naiilang siya, halatang hindi sanay sa ganitong setup. Paano kasi, dati puro kung ano-ano lang pagkain ang nahahanda ko sa kaniya.Ngumiti ako, tinitigan ang mukha niyang tila ba laging clueless pero nakakaakit pa rin naman. “Siyempre naman, specia