This Chapter is Dedicated to: sanjosetim78 and Arlene Landicho. Thank you for always commenting and encouraging me to update daily. I'll post an update tomorrow evening. Stay Tuned!
“Oh, who is sitting next to the beauty? Isn't that Rafael Cuesta, the president of AMC Group?” Ikiniling ni CK ang kaniyang ulo habang tinitingnan pa rin ng mataman ang magandang babae.Nagtaas ito ng kaliya at pilyong ngumiti. “Isn't Rafael Cuesta a self-disciplined person who never sets foot in such a place of pleasure? Bakit narito siya ngayon?”Ang hindi alam ni CK at Silver ay nagkakamali silang dalawa. Sa malayo ay mapagkakamalan nilang si Rafael Cuesta ang kasama ni Aeverie, ngunit ang totoo, si Uriel Cuesta iyon.Magkasingtangkad at magkasing-laki ng katawan ang magkapatid kaya madalas na mapagkamalang kambal. Kapag magkakasama si Sage, Uriel at Rafael, iisipin na triplet sila.Sa malapitan na napapagtanto ang kanilang kaibahan. Si Uriel, palaging may sarkastikong ngiti sa labi, si Sage ang may pinakamaaliwalas na mukha dahil palaging nakangiti, at si Rafael naman ang pinakamahirap mapangiti, palaging seryoso ang mukha.“D*mn.” Halos pabulong na mura ni CK habang tinatanaw ang
Sa lahat pa talaga ng lugar, dito pa sila magkikita ng kapatid ni Arsen. Kilala na niya ito, madalas niyang makita sa mga business magazine. Kung hindi siya nagkakamali, kasusyo ni Razel si Darwin sa negosyo nito. “I’m with Uriel Cuesta.” Maagap niyang saad. Nakita niya ang gulat sa mukha ni Darwin. Hindi siya sigurado kung kanina pa ba si Darwin at ang mga kaibigan nito, o ngayon lang siya napansin ng grupo nito kaya hindi alam na kasama niya si Uriel. Alinman, wala siyang panahon para mag-entertain ng ibang lalaki. Nakabawi rin agad si Darwin sa pagkagulat. Sinundan niya ng tingin ang lalaki nang maupo ito sa sofa. Hindi niya naman inalok pero nagkusang umupo na parang may karapatan itong gawin iyon. “But where is he now?” Ngumuso pa ang lalaki, tila nang-aasar ngunit pilit nagpapanggap na naaawa. “I’m sure he’s already out there, hooking up. But why would he do that, right? You’re the prettiest woman in this club tonight, if I were him, hinding-hindi ako aalis sa tabi mo.”
Namutla ang mukha ni Darwin nang makitang seryoso si Silvestre sa banta nito. Napalunok siya. Sinulyapan niya ng tingin ang babaeng nasa tabi nito na masama ang tingin sa kaniya. Hindi siya makapaniwala na ang magandang babaeng ito ay siyang asawa pala ni Silver. Kanina ay pinagmamasdan niya lamang ito sa malayo, alam niyang kasama ito ni Uriel Cuesta, dahil isa rin siya sa naghihintay lang ng tyempo na malapitan ito. Masyadong maganda ang babaeng ito, hindi man lang nangalahati ang kaniyang kapatid kung magsasabi lang siya ng totoo. Naisip niyang kung hindi lang dahil sa magandang pinagsamahan ni Arsen at Silver noon ay baka hindi na umobra si Arsen sa dating asawa ni Silver. “Fine, fine,” nagtaas ng dalawang kamay si Darwin, tila nagpapahiwatig ng pagsuko. “I’ll let this slide. Okay? We’re gonna go back to our seat, Silver.” Sinubukan na tumalikod ni Darwin pero nagsalita muli si Silver. “Hindi ka pa humihingi ng tawad.” Natigilan ang lalaki. Ibinalik niya ang tingin kay Silv
Mas lalong tumindi ang pagkahilo ni Aeverie. Mangiyak-ngiyak na siya nang matapos sa pagsusuka. Binuksan niya ang faucet saka nagmumog. Parang gumaan ang kaniyang pakiramdam pero tinatangay pa rin ng kalasingan ang kaniyang tamang pag-iisip. Tumuwid siya ng tayo at pumikit saglit. Nang makita ni Silvestre ang nakapikit niyang mga mata, napamura ulit ang lalaki. Binitawan nito ang kaniyang buhok para alalayan ang kaniyang bewang. Dahil sa kalasingan ay inakala ni Aeverie na si Uriel ang kaniyang kasama. “I swear to God, I w-wouldn’t drink again.” Aniya at humilig sa dibdib ni Silvestre. “F*ck. Why would you even drink?” Galit na tanong ni Silvestre. Tumawa si Aeverie. Nag-angat siya ng tingin sa mukha ni Silver, pero malabo iyon. Ngumuso siya, sa kaniyang isip ay si Uriel ang kaniyang kasama. “St*p*d.” Ani Aeverie. “You invited me here, ‘di ba?” Lasing niyang tanong. Tumawa na naman siya ng marahan. “What… what do you want me, ah, to do? Pray?” Nagtagis ang bagang ni Silves
“Oh, my God. My head hurts!” Sapo ni Aeverie ang kaniyang ulo nang maupo sa island counter. Magulo pa ang kaniyang buhok nang bumaba para maghanap ng gamot. “D*mn, my head!” Reklamo niya. “Here’s an Advil.” Ibinaba ni Uriel ang gamot sa kaniyang harap at nagpatuloy sa pagluluto. “Am I that wasted last night? What happened? How are we able to come home?” Kahit na wala pang lamang ang tiyan, tinanggap na niya ang gamot at saka nagsalin ng tubig. Hirap na hirap siyang buksan ang kaniyang mga mata. Parang binibiyak ang gitnang bahagi ng kaniyang ulo. “You forgot?” Kasunod na ibinaba ni Uriel ay ang ginawang chicken soup. Amoy na amoy niya ang aroma nito, pero dahil sa matinding pananakit ng ulo, agad siyang tumayo at tumakbo papunta sa sink. Humawak siya para suportahan ang sarili. Dahil wala pang laman ang tiyan, wala rin siyang maisuka. “I promised to never drink again!” Sigaw niya nang ilang beses maduwal pero walang mailabas. Natawa Uriel. Naupo ito sa island counter at tini
“Why would he do that?” Nakakunot noo niyang tanong. “Maybe because his reputation could also be ruined by the black materials posted. At hindi rin naman siguro maaayos ang problema pagkatapos lang ma-takedown ang mga report sa inyo. Don’t be naive, Aeverie.” Sagot ni Uriel. “I’m not.” Binalingan niya ng malamig na tingin si Uriel. “We also checked the changes in their company after the engagement news and the sudden rumors of third party. It adversely affected their company’s performance. Bumaba ang stock price nila kahapon.” “Maybe that’s the reason why he has to take an initiative to clear all their names in the internet.” Kumento ni Uriel. “He didn't do it for you, Aeve.” Dagdag nito. “I’m not expecting anything, Kuya Uriel.” Tugon niya. Marahan na tumawa si Uriel. “That’s good, don’t make yourself hope.” Pinaikot ni Aeverie ang kaniyang mga mata. “What should we do now?” Tanong ni Sage. “Give their own medicine.” Sagot ni Uriel. “Ngayon na may ebidensya na tayo na si
“Why? I’m sure Silvestre will do everything for his fianceé. I’ve already calculated this, hindi papayag si Darwin na bumagsak at masira ang kompanya ni Razel dahil iyon nalang din ang pinagkukunan nila ng pera. Kaya kailangan na humingi ng tulong ni Arsen kay Silvestre. And as her knight in shining armor, he’d do something to save the damsel in distress.” Tila lumamig ang kaniyang sikmura nang maisip ang mga posibleng mangyari. “And what would happen next? Kompanya naman ni Silvestre ang pababagsakin mo?” Bumaba ang tingin niya sa screen ng laptop. May pait siyang nalasahan sa dulo ng kaniyang dila at dahan-dahan iyong naglakbay sa kaniyang lalamunan, hanggang sa manatili sa kaniyang tiyan. “Let’s see.” She trailed off. “I just want to prove Arsen that no one could save her from the disaster I’ve prepared for her.” Malamig niyang saad. Samantalang sa opisina ni Silvestre ay pinag-uusapan na ang biglang paglabas ng balita tungkol sa mababang kalidad ng mga produkto ng MHFS.
“Based on my research Sir, there are three legitimate sons of David Cuesta. Si Rafael Cuesta, ang panganay. Si Uriel Cuesta, ang pangalawa. And,” pinakli ni Gino ang dalang papel. “Pangatlo sa magkakapatid si Aeverie Cuesta, nag-iisang babae, I mean…” tumikhim si Gino. “Nag-iisang lihitimong anak na babae. Tsaka si Sage Azrael Cuesta ang huli o bunsong lihitimong anak na lalaki.” Muli ay pinakli na naman ni Gino ang dalang papel. “Based on there profile, si Rafael Cuesta ang namamahala sa lahat ng negosyo ng mga Cuesta. Si Uriel ay isang prosecutor. Si Sage,” pinakli na naman nito ang papel. Nagtagal ang paghahanap nito ng impormasyon na ikinakunot ng noo ni Silvestre. “Ito, dating sundalo si Sage. May nakalap din akong balita na isa na siyang agent sa ibang bansa. Kaya iyan, konti lang talaga ang nakuha kong impormasyon kasi pribado masyado ang buhay ni Sage.” “And how about Aeverie? Anong natapos niya? What did she do in life?” Nasa huling pahina na si Gino. Huminga it
“Aeverie.” Sinundan siya ni Maredith nang pumasok siya sa bahay. Malakas ang tibok ng kaniyang puso at hindi maitago ang matinding pagkayamot sa ekspresyon ng kaniyang mukha. Sumunod si David sa kanilang mag-ina. “Hindi namin napag-usapan ang tungkol sa arrange marriage kagaya ng iniisip mo, Aeverie.” Matigas na saad ni David. “I just want you to know CK Huo better. As a future president of the AMC Group, you have to learn how to expand your knowledge, influence and power in this field. You need great alliance with powerful and influential people.” Tumigil sila sa salas. Hinarap niya muli ang kaniyang ama at sarkastikong nginitian ito. “We were able to stand on our own for the past decades! AMC Group and Hou Group are two different group of company. Magkaiba sila, malakas pareho pero malaki ang pagkakaiba sa larangan ng tinatahak na negosyo! You cannot f**l me now, why don't you just tell me directly that you’re trying to merge the two companies by setting us up with each other!”
“CK,” mabilis siyang lumakad nang dumiretso ang lalaki malapit sa swimming pool.“What the h*ck is going on right now? Is there something you need to tell me?”Nang sapat na ang kanilang distansya sa kanilang mga magulang, tumigil si CK at humarap sa kaniya. Sanay siya na palaging may pang-aasar sa ekspresyon ng mukha nito. Ngunit seryoso masyado ang mukha ngayon ng binata.Bahagya siyang natigilan at mas lalo pang kinabahan.“I think, it's you who has to tell me something.” Malamig nitong sabi.“Alam ba ni Silver na isa kang Cuesta?”Saglit siyang nawalan ng sasabihin nang mabanggit nito si Silvestre. She straightened her back.“Alam na niya, but I think Silvestre has nothing to do with us now. What’s really going on?” Nakakunot noo niyang tanong.Huminga ng malalim si CK at nag-iwas ng tingin. Tila bigo ito.“You lied about your identity. You weren't Avi Mendoza. Your parents weren't dead. You’re hardly a poor woman. Avi’s personality and identity were far from your real one.” Bigo
Maybe the guilt was too strong. Naisip ni Aeverie ang kaniyang mga kasalanan na maaaring naging dahilan kung bakit pinapatawag siya bigla ni David at gustong makipaghapunan ng eksklusibo sa kanilang mag-ina. Sinalubong siya ni Pablo, ang sekretaryo ni David Cuesta, na naging malapit din sa kaniya noong kabataan niya. Sa parking lot ay natanaw niya si Pablo na matuwid na nakatayo at tila naghihintay sa kaniyang pagdating. “Good evening, Young Lady.” Bati nito nang bumaba siya sa sasakyan. “Good evening, Pablo.” Bati niya pabalik. Malaki ang villa na ito. Noong hindi pa sila dinadala ni David Cuesta sa mansyon, dito sila nakatira ng kaniyang inang si Maredith ng ilang taon. Dito siya tumira noong bata pa siya, habang itinatago silang mag-ina ni David Cuesta kay Felistia. Ang villa na ito, na dating isang masayang tahanan, ay naging malungkot na alaala na lamang para kay Aeverie. Para sa kaniya, sa tahanan na ito nagsimula ang lahat ng kasinungalingan ng kaniyang pamilya na akala niy
Hapon nang makatanggap ng tawag si Aeverie galing sa matandang sekretaryo ni David Cuesta.“Young Lady,” pormal na bati ni Pablo sa kabilang linya nang tanggapin niya ang tawag.“I want to inform you that Mr. Cuesta wants to see you tonight at Madam Maredith’s villa. He wants to have dinner with you and your mother.” Imporma nito.Maredith's villa. May kakaibang lamig sa kaniyang sikmura. Of course, that's my Mom’s property. Nakapangalan nga pala sa kaniyang ina ang villa na iyon dahil regalo ito ni David Cuesta.She was hesitant at first.“Young Lady, do I have to pick you up from the hotel?” Tanong ni Pablo.Umayos siya ng upo.“Hindi na, Pablo. I will come to the villa. Pagkatapos ko sa hotel, didiretso ako sa villa.” Sagot niya.“Your father is expecting you, Young Lady.” Bilin nito.Saka nito ibinaba ang tawag.Nang maibaba niya ang cellphone sa mesa, natulala siya saglit. May kakaibang kabog ang kaniyang dibdib na hindi niya kayang ipaliwanag. Saktong pumasok si Blue at natanaw
Maayos na ang kondisyon ni Silvestre, ngunit madalas pa rin siyang matulala habang nagtratrabaho. Ngayon ang araw na plano niyang puntahan si Aeverie sa hotel nito, ngunit may kumukontra sa likod ng kaniyang utak. Hindi siya ang humihingi ng oras at atensyon sa mga tao. Ang mga tao ang pumupunta sa kaniya para hingin ang kaniyang oras at atensyon. What’s so special with her that I considered this st*p*d idea? Sarkastiko niyang tanong sa sarili. Si Aeverie ang dapat na pumunta sa kaniya dahil ito ang may kasalanan, at hindi siya. Kagabi pa niya iniisip si Aeverie at ang planong puntahan ito sa hotel para makausap ito.Ngunit palaging nagtatalo ang kaniyang isipan at ego. Pupuntahan niya ang babae para isuko nito ang totoong may kasalanan, pero sa tuwing naiisip niya na mag-aaksaya siya ng lakas at panahon para makausap lamang ito, parang natatapakan ang kaniyang pagkalalaki. Biglang nagambala ang tahimik na opisina nang mag-ring ang kaniyang cellphone. Sinulyapan niya iyon ng ti
“Have you heard about the word ‘Paradoxial Intention’?” Bigla’y tanong ni Blue. Kumunot ang kaniyang noo. “Huh?” Never heard of it. Hindi niya pa narinig ang ganoong salita kaya naging kuryuso siya sa tanong nito. “Paradoxial Intention or Law of Reverse Effort. I have a friend, major in Psychology siya. He once tried to explain it to me. Sabi niya sa akin, the more na hinahabol mo, pinapangarap mo, o ginugusto mo ang isang bagay, the more na hindi mo ‘yon makukuha o makakamit. You became so obsessed with it, to the point that you’re exerting too much effort just to get or achieve it. But in the end… hindi mo pa rin makuha. Kaya sumuko ka.” Ngumiti si Blue, kumuha ito ng tissue at inilapag malapit sa kaniya nang makitang may dumi sa kaniyang labi. “Then, you suddenly lose interest over that thing or person. You started to attract it afterwards. Kung kailan hindi mo na siya hinahabol o ipinipilit, saka mo naman siya nakuha. That’s Paradoxial Intention.” Pinunasan ni Aeverie ang ka
Totoo ang sinabi ni Sage na inalis lahat ng wine at champagne sa cellar. Maging ang mga inumin sa maliit na bar counter ng mansyon ay wala nang naka-display.Aeverie still couldn't remember what happened last night. Kung totoo na nakatulog siya sa bathtub at nakalubog ang kaniyang mukha, baka nalunod na lamang siya dahil sa sariling kapabayaan.Mabuti at naabutan pa siya ni Sage at maagang naiahon bago pa siya mawalan ng pulso.Her near death experience feels like a dream. Hindi niya alam at hindi niya maalala.Sage's still mad. Si Uriel ay hindi rin makausap. Mas lalo na si Rafael na pumasok pa rin sa trabaho kahit na masama ang mood ngayong araw para lang hindi sila magkausap dahil galit din ito sa kaniya.“Ano ang gusto mong kainin, Aeve?” Tanong ni Blue.Hindi pumayag si Sage at si Uriel na magtrabaho siya ngayong araw, kaya magkasama sila ni Blue sa mansyon. Naatasan itong bantayan siya’t samahan maghapon, hanggang sa makabalik ang tatlo.“I don’t know. Maybe a cucumber salad.”U
Nagising siya kinabukasan na masakit ang ulo. Parang may mga langgam sa loob ng kaniyang utak na kinakagat siya’t tinutusok. Dahan-dahan siyang bumangon sa kama, naghahanap ng tubig na maiinom, ngunit ang bumungad sa kaniya ay si Sage na madilim ang ekspresyon ng mukha. “S-sage.” Utal niyang tawag sa kapatid nang makita ito sa paanan ng kama. Mas lalong dumilim ang ekspresyon ng mukha nito. Tumayo si Sage at inalalayan siyang makaupo ng maayos. Sinapo naman niya ang kaniyang ulo nang maramdaman na parang nanunuyo ang dugo nito sa loob. “Why are you here? Anong oras na ba?” Tanong niya. Bumukas ang pinto, pumasok si Uriel. Nang makita siya nito ay dumilim din ang ekspresyon ng mukha. “How is she? Do we still have to send her to the hospital?” Tanong ni Uriel kay Sage. Kumunot ang kaniyang noo, hindi maintindihan ang nangyayari. “Hospital? Why would you send me to the hospital? I’m fine.” Aniya. “You almost drown last night, Aeve. And I think you don't know it yet.” Malamig na s
Mabigat ang loob ni Aeverie nang umuwi siya sa mansyon. Nauna silang umalis ni Sage, dahil may biglaan itong meeting ngayong dis oras ng gabi. Hindi na siya halos nakapagpaalam dahil gusto na lamang niyang makapagpahinga.The family dinner wasn’t that great. Bulong ng kaniyang isip nang lumubog siya sa bathtub.Si Achilles lamang at ang asawa nito ang pumunta pagkatapos ng halos dalawang oras na paghihintay sa iba pang anak ni David Cuesta. Pagkatapos na salubungin si Achilles, ay hindi na siya nagsalita pa sa hapag.Hinintay na lamang niyang matapos silang kumain at nang makauwi na siya.Her phone rings suddenly.Hindi pa nag-iisang oras simula nang makauwi siya ay sunod-sunod na tawag na ang kaniyang natatanggap. Nasa gilid lamang ng maliit na mesa ang kaniyang cellphone kaya madali lamang abutin.Sumimsim siya sa baso ng champagne bago sagutin ang tawag. Panglimang baso na niya iyon at ramdam na niya ang kaunting epekto nito sa kaniyang sistema.“Where are you?” Bumati agad sa kani