He was holding the steering wheel tightly. Halos maglabasan na ang ugat sa kamay niya sa higpit ng pagkakahawak doon. He wanted to be away from the city. He wanted escape from what’s what bothering him— from his nightmares. He wanted to ease his mind.
Isang linggo rin ang kaniyang pinalipas bago umuwi. Hindi pa kasi niya kayang harapin ang lahat. Ang mommy niya, ang kaniyang pamilya— si Vhanessa. Hindi niya alam kung paano magsisimula, kung paano sasabihin sa mga ito ang lahat-lahat. He knew his dad would make it easier for him, but he didn’t want to depend on him anymore. Matanda na siya. Ayaw niyang ito pa rin ang gumawa ng lahat ng paraan para lang madepensahan siya sa mga magaganap. Because starting next week, his life would begin to crumble.
“F*ck!” Malakas niyang hinampas ang manibela. Umugong ang malakas na busina ng kaniyang sasakyan sa katahimikan ng kalsadang binabagtas.
It w
Naramdaman ni Vhanessa ang paglapat ng likod niya sa malambot na kama, kasunod ang bigat ng katawan ni Elias na umibabaw sa kaniya.He started kissing her, from her lips to her cheeks, then to her eyes, nose, and every part of her face. Hindi siya halos humihinga sa ginagawa nito. She kept her eyes shut while her hands were on his nape seeking for strength.“Ohh!” Napaliyad siya nang maramdaman ang kamay nito sa kaniyang dibdib at masuyong dumadama roon.“Elias . . . Ohh!”“Yes, honey. I’m here. Do you want more?”Sunod-sunod siyang tumango. Wala ng hiya-hiya pa. Hindi iyon ang oras para makadama niyon, dahil nasasabik na rin siyang madama ang init ng mga yakap ng lalaki.Bumaba ang ulo ni Elias. He lips traced her beautiful neck, down to the uppermost part of her br**st. Kasabay ng paghalik nito ay ang pagsamyo sa ba
Huminga muna nang malalim si Vhanessa bago inihanda ang sarili. She was well-dressed. Nakapang-jogging na shorts siya na halos umabot sa punong hita niya, ka-partner ang pang-jogging din na sandong kulay pula, at rubber shoes. Ipinusod niya sa hulihan ang hindi kahabaang buhok.She looked at her smart watch. Mag-a-alas-singko pa lang ng umaga. It was still dawn but she’s already awake. Kailangan niyang palakasin ang sarili, para mas mapantayan pa niya ang stamina ni Elias. Ayaw na niyang maranasan ang halos hindi makalakad dahil sa mga exhibition na ginagawa nila. Hindi naman talaga maiiwasan iyon, pero inaasahan na niya sa pagkakataong iyon ay mas mababawasan na ang ganoong senaryo.She started to walk. When she felt her heart raced up, she jogged. Mabagal lang sa simula. Iyon ang turo sa kaniya ng dalawang kaibigan; na wala ng ginawa kung hindi ang manghingi ng update sa nangyayari sa kanila ni Elias. Daig pa ang mga showbiz reporter
“Ate Essang, can you come inside?” ani Dheyna nang sagutin niya ang intercom.“Right away, Attorney,” tugon niya bago tumayo.Ilang araw na rin niyang napapansin na palaging tahimik si Dheyna. Iyon ay pagkatapos itong kausapin ng ama. Hindi nga halos sila nagtatrabaho, dahil hindi pa yata nito nababasa ang mga bagong kaso na ibinigay rito. Kapag kasi ganoong may bagong kaso, nangangalap na silang dalawa ng mga ebidensya na magagamit para manalo.Marahan siyang humakbang patungo sa pinakaopisina ng amo. Nakasubsob ito sa pagbabasa ng kung ano-ano sa ibabaw ng lamesa nito.“May ipag-uutos ka ba?” agaw niya sa atensyon nito. Kahit ang pagpasok niya ay hindi nito napansin sa kaabahan sa ginagawa.Bahagya itong tumunghay. “Maupo ka muna.” Itinuro nito ang visitor’s chair. Naupo naman siya roon. “I want to give another job for
“You don’t really need to do this,” ani Elias nang puntahan niya ito sa opisina at sabihin kung ano ang sadya niya roon.“Ayaw mo ba?” Nanunukat ang tinging tinitigan niya ito. Halata sa lalaki ang pagkahulog ng katawan, pero hindi naman iyon nakabawas sa angking kagwapuhan nito.Umiling ito sabay ngiti. “Kung iyon ang pasya ni Dheyna, sino ba naman ako para tumanggi?”Tinaasan niya ito ng kilay. “Mukhang napipilitan ka lang.”“No!” Tumayo ito sa pagkakaupo at umikot sa lamesa, papunta sa harapan niya. Nakaupo siya sa visitor’s chair sa harap ng lamesa nito.Ginagap nito ang dalawang palad niyang nasa may kandungan niya. “I am very much thankful that you’re here. You are a breath of fresh air for me. Kapag nariyan ka, feeling ko, buhay na buhay ako.”Binawi niya ang isan
Mahigpit na hawak-hawak ni Elias ang kamay ni Vhanessa habang nagmamaneho pauwi. Isang araw na naman ang malapit ng magtapos, subalit hindi naman iyon napunta sa wala. Their whole day was worth it, because she’s with him.Masaya siya, iyon ang totoo. Masaya siya na kasama ang babae— masaya siya na nasa tabi niya ito. Hindi man ito nagtatanong kung ano ang nangyayari— kung ano ang pinagdadaanan niya, ipinadadama naman nito sa kaniyang hindi siya nag-iisa.He is sure that Vhanessa is really meant for him. Ito lang ang babaeng nagpatino sa kaniya— ang nasisiguro niyang pag-aalayan ng kaniyang pangalan. Kaya hindi na siya mangingiming aminin dito ang totoo. Sasabihin na niya iyon dito sa gabing iyon. Kung ano man ang maging reaksyon nito, bahala na. Basta, hindi niya susukuan ang babae. He will pursue her until she said yes to him.Dinala niya sa mga labi ang kamay nito at masuyo iyong hinalikan. Buma
Ramdam niyang biglang nanigas ang katawan ni Vhanessa nang makita kung sino ang naroon. Muntik pa nitong mabitawan ang hawak, mabuti na lang at agad niya iyong nasalo.“Wha— this is a surprise! What brought you here?” tanong niya na hindi inaalis ang isang kamay sa beywang ni Vhanessa. Kahit anong pilit nitong kumawala sa kaniya ay hindi niya pinahintulutan. Alam na niya ang tumatakbo sa isip ng babae. Alam niyang gusto na nitong tumakbo at magtago pero hindi niya iyon hahayaang mangyari. He wanted to show her that he loved her. Na wala itong dapat na ikatakot kahit pa kaharap nila ang kaniyang mga magulang.Wala namang mababakas na pagkagulat sa mukhang ng kaniyang ama't ina. Pareho pang nakangiti ang mga ito habang nakatingin sa kaniya.“We want to visit you, hijo.” Ang kaniyang mommy ang unang nakabawi at lumapit sa kaniya. Humalik ito sa kaniyang pisngi bago binalingan si Vhanessa. &ldqu
Abala si Vhanessa sa kaniyang trabaho nang makatanggap ng tawag mula sa kaniyang Lola Cresing. Isang balita ang ipinaabot nito na labis niyang ikinagulat kaya halos hindi siya mapakali maghapon. Gusto niyang umuwi sa kanila, pero hindi naman niya maiwan si Elias. Dahil walang schedule ng hearing, bumalik na naman ito sa pag-iisip. Ilang beses niya itong naabutang tulala at nakatingin lang sa mga dokumentong pinag-aaralan nito.“Judge?” Kumatok siya sa pinto ng opisina nito. Kapag naroon sila, pormal ang turingan nila sa isa’t isa.Hindi umimik ang lalaki sa loob kaya tumuloy na siya. Naabutan niya itong nakatayo sa harap ng bintana, lagpas-laspasan ang tingin sa tinatanaw nito.Huminga siya nang malalim at marahang naglakad papunta sa kinatatayuan nito.“Elias . . .” kuha niya sa atensyon nito.Bahagya itong napapitlag, pagkuwa’y nilingon siya.
Hindi mapakali si Elias sa kaniyang kinauupuan. Lumabas muna siya ng courtroom habang hinihintay ang sunod na kasong didinigin. Bukod sa inaasahan niyang mangyayari sa araw na iyon, ginugulo rin ni Vhanessa ang kaniyang isipan. Ang kakaibang reaksyon nito kahapon nang sabihin niya rito ang totoo ay hindi mawawala-wala sa kaniya.He was clueless, at the same time, furious and hurt. Nasasaktan siya sa isiping hindi siya kayang tanggapin ng babaeng pinakaiibig niya. Nasasaktan siya dahil nag-iba ang pakikitungo sa kaniya ni Vhanessa pagkatapos ng nangyari.Gusto niyang sisihin ang sarili sa hindi pagsasabi rito ng totoo noong una pa lamang. Siguro, kung ginawa niya iyon, hindi siya masasaktan nang husto sa mga sandaling iyon. Hindi siya mababaliw sa kaiisip kung paano pa ba niya aayusin ang lahat. Hindi siya mababaliw kung papaano ba buburahin ang kaniyang nakaraan para lamang matanggap siya ni Vhanessa. Hindi siya mawawalan ng kumpiyansa sa sa
“Chinnyboo! Chinnyboo! Where are you?” malakas na tawag ni Elias sa kaniyang asawa. Kanina pa niya ito hinahanap pero hindi niya ito matagpuan. Naikot na yata niya ang buong silid nila pero hindi pa rin niya ito makita. Doon lang naman niya iniwan ang asawa kanina na nagpaluto sa kaniya ng pansit na may mangga.Naiiling na tiningnan niya ang bitbit na pagkain. Kahit kailan, weird ang panlasa nito sa tuwing magbubuntis.She’s five months on the way now. Ang kambal nila ay nairaos nitong iluwal nang nakaraang taon. At pinayuhan sila ng doktor na mas mainam na masundan agad ang dalawa, para hindi raw mahirapan si Vhanessa.She’s forty now. Forty and still looking young. Siguro, dahil sa regular nilang digmaan iyon. Sa edad rin nito napatunayan niyang may mga babae pala talagang pinagpala. Dahil hindi nauubusan ang kaniyang asawa, nag-uumapaw ito at laging handa sa kaniya.“
Kinakabahan si Vhanessa habang nakatingin sa puting kurtinang nakatabing sa kaniya. Their wedding entourage was already marching forward. Ilang saglit na lang, siya na ang susunod.Hindi niya alam kung papaano ipaliliwanag ang nararamdaman sa mga sandaling iyon. Her heart was filled with so much joy. Halos hindi niya na nga malaman kung ano ang nangyayari sa paligid. Tanging ang focus niya ay ang makita si Elias, na ilang araw niya ring hindi nakita dahil hindi sila payagan ng kani-kanilang pamilya. Bad luck daw iyon.Nang akayin siya ng wedding coordinator, pinuno niya ng hangin ang dibdib. When the white curtain finally opened for her, lahat ng mga mata ay napatutok sa kaniya.She knew her look was way too simple. She didn’t pick extremely expensive gown— whick Elias preferred, and just ask Macy to look for someone who made local wedding gowns. Madali naman iyong nagawan ng paraan ng kaniyang kaibigan. And
“Can we go out? I have good news,” bungad ni Elias nang sagutin ni Vhanessa ang cell phone nito. Nag-file na mula siya ng leave para maasikaso ang dapat na asikasuhin sa kanila. Para hindi na rin sagabal ang pagparoo’t parito niya sa Tierra del Ricos at Maynila.“Uhm . . . Office hours pa. Hindi pa ako p’wedeng mag-out nang maaga,” malambing na sagot nito.“Don’t worry about it. I already talked to Dheyna. Umoo na siya kaya p’wede ka ng lumabas. Hihintayin kita rito,” wika niya bago pinindot ang end button ng cell phone niya. Nasisiguro na niyang nagmamadali na itong lumabas.He even counted backwards from ten to one. At eksaktong pagpatak ng one ay itinutulak na nito ang bubog na entrance door ng law firm.Mabilis siyang bumaba ng sasakyan para salubungin ito. Ibinukas niya ang mga kamay. Patakbong pumaloob naman doon si Vhanessa.&n
“Are you ready, son?” tanong ng kaniyang amang si Ethan. Magkasama silang dalawa para dalawin ang taong may malaking kasalanan sa kanila.Tumango siya. “I am, Dad. I am very much ready.”“Alright. Let’s go.” Nauna itong bumaba ng sasakyan. Kinuha nito ang attache case nito sa backseat bago pumasok sa loob ng New Bilibid Prison sa Muntinlupa. Nakasunod lang siya rito.Pagdating nila sa entrance, ipinakita ng kaniyang ama ID nito— ganoon din siya. Sumaludo pa ang gwardiyang naroon sa kaniya.May isang nag-assist sa kanila papasok sa loob ng kulungan. Dinala sila nito sa visiting area na para sa mga abogado at preso.“Hanggang dito na lamang po tayo. Hintayin na lang po natin ang paglabas ng sadya ninyo rito,” anang escort nila.Tumango ang kaniyang ama rito. “Salamat.”Magkatabi silang naupo ng kaniyang ama sa harap ng isa
Kinabukasan, nagtungo sila ni Elias sa bayan. Dinalaw nila ang kaniyang ina— na sa wakas, unti-unti ng bumabalik sa dati. Nakakausap na ito nang maayos, kahit pa nga may pagkakataong natutulala pa rin ito.Sinabi sa kaniya ng doktor, kahit parang walang pakialam sa mundo noon ang kaniyang ina, dahil lagi rin siyang present sa tabi nito, hindi na ito nanibago pa sa itsura niya o sa pagbabago ng mga araw. Hindi man ramdam ang presensya nito bilang isang ina habang siya ay lumalaki, nag-r-reflect naman daw iyon sa utak nito, hindi nga lang daw talaga pa makawala sa nangyari sa nakaraan. Kaya hindi na siya nahirapan pang ipakilala ang sarili rito, at kung bakit ito naroroon sa pasilidad na iyon.Ipinakilala niya si Elias sa kaniyang ina. Hindi man ito sanay pa sa ibang tao, nakuha pa rin naman ng kaniyang ina na ngumiti at kahit papaano ay kausapin ang kaniyang kasintahan.Yes. She’s officially dating Elias now.
Kinakabahan si Vhanessa sa kaniyang gagawin, pero naroon na siya. Wala na iyong atrasan pa.Mabilis siyang napatayo nang marinig ang ugong ng humimpil na sasakyan sa labas ng kanilang bahay. Tiningnan niya ang silid ng kaniyang lola. Nakapagpaalam na siya rito at hindi naman na siya nito pinigilan pa.“Hi . . .” nakangiting bungad ni Elias sa malaking pintuan ng kanilang bahay. Hinayaan talaga niya iyong bukas dahil hinihintay niya ito.Bago pa siya makalapit dito, inilabas na nito ang dala-dalang bulaklak. As usual, it’s sunflower.“For you.” Iniabot nito iyon sa kaniya.“T-thanks,” kiming wika niya sabay ngiti. Bumalik siya sa may lamesa at inilapag iyon doon, saka muling hinarap ang lalaki. “Let’s go.”Iginala ni Elias ang mga mata nito sa kabahayan nila. “Si Lola Cresing?” tanong nito
Sa labas pa lang ng bakuran nila ay tanaw na ni Elias ang kaniyang ina. Abala na naman ito sa pagtatanim ng kung ano-ano. Napatigil ito nang makitang papasok ang sasakyan niya sa driveway.“Mom . . .” mahinang wika nang makababa ng sasakyan. Hindi niya magawang ihakbang ang mga paa palapit dito dahil pakiramdam niya, ano mang sandali, babagsak ang mga luha niya.Literal na naging iyakin na siya. At sa mga sandaling iyon, ang gusto niya lang ay maramdaman ang mga yakap nito.Lumapit ito sa kaniya sa kaniya, lakip ang pag-aalala sa mga mata. Pinagmasdan din siya nitong mabuti.“Mom—”“You don’t have to say it, anak. I understand.” Kagyat siya nitong niyakap kahit marumi ang kamay nito. Hindi na niya iyon pinansin dahil iyon naman talaga ang iniuwi niya sa kanila— ang maramdaman ang mainit nitong yakap.Matag
Tamad na tamad na bumangon si Vhanessa. Gusto pa nga sana niyang matulog pero may pupuntahan sila ng kaniyang lola. Dadalawin nila ngayon ang kaniyang ina.Patamad na nagtungo siya sa banyo at naligo. Baka sakaling mawala ang pagkapagal ng katawan niya kapag nalapatan iyon ng tubig.Bahagya ngang gumaan ang pakiramdam niya pagkatapos maligo. Nagbihis siya kaagad at inayos ang sarili. Habang nakatigin sa repleksyon niya sa salamin, kitang-kita ang pagbabago ng aura niya. Wala na ang kislap ng kaniyang mga mata, nangangalumata na rin siya.Napabuntonghininga siya. Pinipilit niya ang sariling kumilos nang normal at kalimutan ang nangyayari, pero hindi siya tantanan ng nakaraan niya. Ilang beses na rin niyang napanaginipan ang nangyari sa kaniyang ama. Matagal na ang huling beses na nangyari iyon— high school pa yata siya. Ngunit ngayon, dahil sa mga nalaman niya ay muli iyong bumalik.Natatakot si
“Hey . . . That’s enough, bro.” Si Jacob ang unang lumapit sa kaniya. Dahan-dahan nitong kinuha ang bote ng alak sa kaniyang kamay na mahigpit niyang hawak. “Kung ano man ang problema mo, we are here. We are ready to listen,” malumanay nitong wika.Tiningnan niya isa-isa ang mga ito, pati na rin ang lalaking sinuntok niya. “Who is he?”Tiningnan ni Jacob ang kaniyang tinutukoy. “Kuatro. New friend,” sagot nito nang lingunin siyang muli.“New friend, huh?” Pagak siyang natawa, bago muling inagaw ang alak sa kamay nito. Uminom siyang muli. Hindi naman siya pinigilan ng kahit na sino sa mga ito.Tahimik siyang pinagmasdan ng mga kaibigan. Mabuti na lang, hindi pa masyadong matao roon, kaya ang nangyari kanina ay hindi nakagulo sa takbo ng business ni Zhione.“Samahan ka na lang naming uminom,” ani Kristoff