Diego's POV
.
"That fucking lunatic! The bloody insane witch from hell! I swear, I will choke her to death and sell her body to the devil!"
I repeatedly swore in the back of my mind while taking my gear out of my body.
"The hell, Diego! That brain of yours is not working, man! What do you think you're doing? Why the hell you turn off that effing signal? Alam mo na iyon ang konesyon mo sa akin, at nagmamagaling ka? Huh, ang talino, pre!" kantyaw ni Morris.
Umikot na siya at kinuha ang barret m82 na gamit ko kanina.
He checked everything, and it was all intact. This means I did not fire a single bullet at my target. And that's a significant damn offense.
Damn it!
"Mainit ka kay Cariena at matunog ang pangalan mo sa lahat."
My jaw tightened and I move my head in both sides. Uminit ang ulo ko at ang sarap magwala sa mga sandaling ito.
That was my pure mission with a million dollars in the line. And just like that, that damn witch screwed it up!
No one dared and messed up my mission. Takot silang lahat sa akin, at walang nakakatalo sa akin. I'm known for that, and if they've heard that it's Diego's mission, they're too scared to fight me. Not until that round ball wicked witch face came into the scene!
"Here! Cool up and think, dickhead." Sabay hagis ni Morris sa bote ng beer.
Sinalo ko ito at binuksan gamit ang ngipin ko.
"That witch always messed up my mission, bro. Konti na lang at talagang mapapatay ko na ang babaeng iyon!" igting ng panga ko.
Morris chuckled and laughed while leaning against the rocking chair. Tumaas ang isang kilay ko, dahil sa kantyaw na ginawa niya.
This effing boar pig is a piglet when it comes to his stuff. Para siyang biik na nakatingala habang dinuduyan ng rocking chair niya.
Huh, ang pangit talaga!
"You're name got tinted because of Cariena, Diego. The brotherhood are making fun out of this. Matapang ka nga, walang nakakatalo sa'yo. Pero pagdating sa babaeng iyon ay tostado ka!" halakhak niya.
"And worse, Cariena Siobeh Costello, the daughter of the notorious ugly mafia from the North of Costellenos Frito. . . the most hated clan of De Luna and your family's worst enemy," he smirked.
Umigting ang panga ko lalo at inubos nang isang lagok anf inomin ko. I can feel the boiling of my blood inside my system.
Morris was right. My pretty damn name got tinted because of that witch. I called her the ugliest witch that I have met.
She's not even pretty, and I really want to pin her to death. Pero sa tuwing nasa harapan ko na siya ay nawawala ako sa tamang huwisyo.
I just want her dead, ganoon lang iyon. Gusto ko siyang mawala sa landas ko.'
"Kailan mo siya mapapatay? Ang tagal na, bro! Ano? Wala pa rin ba? Talo ka pa rin sa kanya," lakas na tawa niya.
"Damn it! Shut up, you pig-head!"
"It's better being a pig-head than a dick-head like you," insultong tawa niya.
Namula na ang mukha niya at bahagya na siyang lumayo sa akin. I stared at him like I'm aiming for something.
I'm not joking, I want to kill her, and I know she also wants to do the same with me.
Natapos ang gabi at bumalik na si Morris sa warehouse. I have saved all my stuff and sealed them up. I need to go back and get out of here.
I came back and arrived early in dawn using Drake's private helicopter. Si Alkimino, ang isa sa mga expertong snipper shooter niya ang sumundo sa akin. Isa rin si Alkimino sa mga pribadong body ni Prince, ang unang anak nila ni Drake at Betty.
"Zio, Diego!" salubong ni Prince. Mahigpit ang pagyakap niya sa akin.
"My dear, Prince. Come va, giovanotto?" gulo ko sa buhok niya.
"I'm all good, Zio. Where's my present?" seryosong titig niya sa akin.
I stood up, acting mighty even though I felt the shit inside me. I have to pretend I have something for him even though I forgot about it.
"Of course, I have your present!" plastic na ngiti ko. Kunwaring dumukot ako sa bulsa ko.
What the hell, Deigo! Ang bobo mo! Sigaw ng isip ko. Kung ano na lang ang mahahawakan ko ngayon sa bulsa ko ay ito na lang din ang ibibigay ko sa makulit na batang ito.
Nahinto ang kamay ko at iilang barya ang meron ako. Pinagalaw ko ulit ang kamay at kumunot ng bahagya ang noo ko, hanggang sa mahawakan ko ang bilog, mataas at matigas na bagay sa loob.
Damn it! That crazy Morris put some round rivets inside my pocket? No, not this.
Kumunot na ang noo ni Prince habang naghihintay sa akin. I smiled again and looked back at him.
"Oh, hang-on. I think I found it," pilyong ngiti ko. Sa tingin ko papel na pera ito.
I know Prince can easily ask for money from Betty or Drake, but the heck, I have nothing to give to this little fella. I may as well give this.
"Here, Prince. S-spend it wisely," abot ko nito sa kanya, at agad niya itong tinangap mula sa akin.
"Oh?" on his disappointment.
Pareho kaming nakatitig sa papel na ito at kumunot lalo ang noo ko.
Why the hell I gave Prince a piece of paper? Ang akala ko ay pera ito, hindi pala, dahil isang papel ito na lukot-lukot na.
I put my hands back inside my pocket and tried to give something in exchange—May mali yata.
"Hang on, Prince. T-That'sot the right one."
Ang dalawang kamay ko na ang ipinasok ko sa magkabilang bulsa, at butas pa ang sa kabila. Tahimik na nagmura ang isip ko, at mabilis kong pinikit ang mga mata.
"Oh, shit! I left it inside the helicopter, Prince. Hang-on for a sec!" sabay talikod ko.
Para akong baliw na gustong hanapin si Alkimino ngayon para manghiram ng pera sa akin. Pesting kalokohan talaga!
"It's alright, Zio. I love it. Look!"
Nahinto ako nang hakbang at nakangiti akong humarap ulit kay Prince. Whenever he called me Zio, this means that he's loving me being his uncle. It's the Italian way of saying 'tito', and it means Zio.
"I love what you did to Miss Cariena Siobeh's face," on his cheeky smile.
My smile faded when I saw what was on it. . . Bloody damn it!
Morris and I were drunk last night, and we were doing this type of shit. I was so agitated by Cariena's ugly face, and Morris printed it out on his not-so-high-tech system. I was pissed and ended up scribbling on it.
Hindi ko napansin na ito pala ang papel at talagang nailagay ko ito sa loob ng bulsa ko? Huh, kalokohan Diego!
"Did you finish your mission, Zio?" inosenteng mga mata niya.
Inayos niyang mabuti ang papel na halos ay mapunit na.
"Y-yes, I-I did finished the mission, Prince," hakbang ko palapit sa kanya.
Gusto kong kunin ang papel na kung nasaaan ang mukha ni Cariena. Gusto kong sunugin ito at ibaon sa ilalim ng lupa!
"Then, that's good, Zio. I will see you later," sabay talikod niya. At tumakbo na siya.
"P-Prince!"
I took a step and tried to follow him. He was happy by the look of it.
Damn it! I swore again in the back of my mind. I wish I should have eaten the paper and spat it out in hell.
I paused and took a deep breath while both of my hands are on my hips. Napatitig ako sa kabuuan ng mansyon na ito, ang mansyon ng Del Fiore, na kung nasaan ang nag-iisang kapatid ko.
"Talo ka naman sa kanya ano?"
Umigting ang tainga ko nang marinig ang maarteng boses niya. . . Si Carmella.
"Carmella, baby. . ." pilyang ngiti ko, at humakbang ako palapit sa kanya.
I looked at her from head to toe and she's very sexy. . . Very beautiful, but very dangerous. Isang pagkakamali ko lang ay alam kong patay agad ako sa babaeng ito.
"Tsk, nakakahiya ka, Diego," she pouted and looked at me from head to toe.
I paused and smiled while looking at her beautiful eyes.
"Ang baho mo!" sabay takip niya sa ilong.
"Naligo ka ba? O naligo ka sa alcohol? My goodness me!" ikot nang mga mata niya.
Nagtagpo ang kilay ko at inamoy ko na ang sarili. Mabango naman ako, amoy alcohol nga lang ako ng konti.
"Okay na nga. Ang gwapo na eh. Nag-iisang Diego De Luna, the most notorious and famous of your generations of the mafia."
"Really, Carmella?" pilyong ngiti ko. Konti na lang baka patawarin na ako nito.
"Yes, but also most idiot!" agad na bawi niya.
"I know what happened! Sabi ko na nga ba. Maiisahan ka na naman sa babaeng iyon! Sana nga pala ako na ang pumatay sa kanya! Kailan ba mawawala ang babaeng iyon sa mundo ko? Naiirita na ako, Diego. Nagkakaroon na ako ng wrinkles sa mukha ko. Look o!" sabay pakita niya sa makinis niyang pisngi sa akin.
"You are perfect, Carmella. Trust me. You have no wrinkles, nor flaws, baby. . . Hindi katulad ng mukhang mangkukulam na babaeng iyon."
"Huh, talaga lang ha! Ikaw, Diego, konti ka na lang at nauubos na ang pasensya ko sa'yo. Pinagtatawanan na ako ng lahat ng mga impaktang kaibigan ko. Alam mo ba kung ano ang tawag nila sa'yo!?" Namilog ang mga mata niya at napalunok ako.
I don't want to add up more jokes at her because I know that she doesn't seem happy today.
Pinagkakaisahan na naman yata siya ng mga babaeng kaibigan niya na may mga asawa na. Siya na lang din kasi ang natira sa mga damsel in distress darling mafia na hindi pa nag asawa.
Masyado kasing pihikan, at ewan ko ba kung anong klaseng lalaki ang hinahap niya.
"Siobeh's pet!"
"What the - what?"
My brows crossed and I can feel my blood is boiling again. I swore in the back of my mind while staring at Carmella.
"You are not someone's pet, because you belong to me! Kaya kung hindi mo mapapatay ang babaeng iyon ay ako ang papatay sa'yo, Diego!" lakas na sigaw niya at lumabas na yata ang lahat ng tutuli sa tainga ko.
.
C.M. LOUDEN
Cariena’s POV . I can feel the warm water around my skin, which feels refreshing. It feels like I'm floating out of space. Walang iniisip, blanko ang utak. I had a few bruises that I got from the escape. I could still hear the people's screams when I fired the shotgun at my target. Huh, that was not even half of the money that Diego would get, but I stole that from him. I don't care if it's going to cost less. I want him dead. Naimulat ko ang mga mata at sa malinaw na tubig ng bathtub na ito nakasubsob ang buong katawan ko. Hubad, walang saplot at walang pakialam sa mundo. Tahimik ang buong paligid, hanggang sa marinig ko ang mahihinang hakbang na papasok dito sa banyo ko. I cursed in the back of my mind and slowly held my gun with me. It's behind me, in this bathtub, just behind my naked body. Dahan-dahan ang paghawak ko nito at mariing nakabukas ang mga mata ko. Hanggang sa naaninag ko na ang anino niya sa harapan ko. I'm like a sleeping beauty to him, but it's just that I'm
Diego's POV . "How much did you lose?" si Ranger sa akin. "Half a mil." I jerk up and then face down. I covered my face using my hand. "Half a mil my ass," sagot ni Morris sa gilid. "You effing lost ten million? Idiot!" ngisi niya at napailing pa. "Woah, beauty!" kantyaw ni Ranger. Bahagya na siyang natawa. "May magsasayaw mamaya sa stage, bro! A freaking dimwit hot mafia!" kantyaw ni Diezel. Nag-apir pa ang tatlo. Mga walanghiya talaga ang mga baboy na ito. "Cha, cha, cha, yo!" si Morris. I looked at the three of them, and they were dancing like crazy pigs. I almost chuckled when Ranger shook his booty. Tama nga siguro na binansagan sila noon ni Saraid na tatlong baboy na nanirahan sa kabilang tuktok ng mundo. Una, si Ranger, ang happy go lucky na walang pakialam sa buhay. Pangalawa si Diezel, ang matigas at astig na walang kinatatakutan, pero pagdating sa babae ay napaka-unggoy naman. Pangatlo si Morris, ang pinakamakapangyarihan at pinakamayan sa kanila, pero baliw at wa
Cariena's POV."Ano!? No way, Papa. Ayaw ko!"Nagtagpo ang kilay ni Papa at galit itong nakatitig sa akin. Habang si Mama? Heto, sa gilid, pilit na kinakalma ang sarili.They're getting worried after hearing from the De Lourdes Clan that the crazy El Cappuccino ordered his gangs and circle of friends to collaborate with them. . . And the mission? Is to extinguish me from this planet.Huh, ang galing nga naman ng pesting Diego De Luna de letsi ano? At talagang sagad na sa pagkadesperado sa buto, dahil pati ang kaalyado ni Papa ay ngayon ay kakampi na nila.That pest! Mura ng isip ko."This is for your safety, Siobeh. Just be away for two months while I will sort everything with the others. I will ensure to get them back at our side, which will be our payback.""Payback?" pamaywang ko, "why not do it now, Papa? Hindi ba pwede na ngayon na?"Tumalikod si Papa at napabuntonghininga. "Not now, my dear. . . El Cuppuccino put an end to my business down the north-side. That bloody idiot with
Cariena's POV . "Siobeh!!" Ang tili na sigaw ni Feleona ang umagaw sa lahat ng atensyon nang mga tao na naghihintay sa waiting area. Nahinto ako, at napangiwi sa sarili. She came running towards me like she saw a royal candy. "My cousin!" Higpit na yakap niya. Kinapa pa niya ang buong katawan ko at tinitigan ako mula ulo-hanggang paa. "My goodness me! Why the hell you're wearing like that?" titig niya sa suot ko. Napatingin na tuloy ako sa sarili. "And why? May mali ba sa suot ko?" "No, it's not your attire. Is it your shoes? Ha!" she laughs. Nakakatawa nga naman siguro ang suot ko na pumpkin flip-flop ano? Pinaikot ko na ang mga mata ko at humakbang nang nauna sa kanya. Sa inis ko kanina sa eroplano ay itinapon ko ang suot na boots sa isa sa mga walanghinyang bodyguards ni Vixtrous. I was going to the lavatory when I saw how he harassed one of the staff stewardess. Ang manyak ng eksena at hindi ko ito gusto. Dahil hindi gusto ng babae ito. Kaya sa sobrang inis ko ay ibinat
Diego's POV . "And so, you're going away again?" si Gabriel Montanari sa akin. I lean backwards, sitting on this old fashion rocking chair owned by Mamita, Gabriel's deceased mother. After giving Ace and the rest of the boys an order, I decided to visit Gabriel in his secret paradise. This is where he goes every docking from his work. Sa ganitong buwan at panahon din natatapos ang misyon siya, kaya alam ko agad na nandito siya. "Do you want to join me?" titig ko sa kulay asul na langit. I did not look at him, because I don't want to read the expression of his face. I admit it, I get jealous of the way Gabriel Montanari's life. I wish I have joined him before. But this is really my fate. . . Akala ko noon, noong si Papa pa ang namamalakad sa lahat ay hindi niya ibibigay ang obligasyon ng Del Luna sa akin, pero gaya ng sinabi ni Drake, wala akong kawala sa posisyon na ito. I may as well lead the boys and operate the business according to my own accord than pass it to El Cappuccino
Cariena's POV . "I feel the earth move under my feet. I feel the sky tumblin' down!" Yes, I feel the earth moving underneath me. Nabaliw na yata ako ngayon, I mean, kaming dalawa ni Feleona sa eksklusibong bar, sa eksklusibong room na ito. It's only the two of us. No bodyguards, no shitty paparazzi of Papa's people. "Yahoo! Yes! Tumblin' down!" sabay taas nang kamay niya sa ere at nag-twerk pa ang bruha. "Omg! I can do better than that, you know!" Inihagis ko ang microphone sa sofa at umakyat ako sa maliit na mesa. Mabuti na lang at matibay ito. I dance like a monkey who got a twerking tail. Nakakaloka! "Shit, cuz! Ang baliw mo!" sigaw niya. I never stop and still dancing. I don't care, and no one cares! I am here to have fun and forget the war halfway through the world. Bahala na muna sila Mama at Papa, tutal ito naman ang gusto nila 'di ba? E, 'di simulan ko na ang kasiyahan ko. Pasampak akong naupo at habol-hininga sa sarili. Natawa si Feleona at kinuha ang baso niya. Wa
Diego's POV.The smell of freedom. . . Ahh, so damn great! My mind speaks.This is what I want, and I can't wait to see the boys. But before I could jump into the private helicopter that would take me to the City, Gabriel Montanari called me."Digs, have fun, okay? And look after my penthouse for the time being. I will be away with Morris.""No worries. Thanks, bro. But I will only stay for a week or so. You know me, I hate the city, and I want to get away with the nightlife as much as possible."He chuckles in the line like he thinks that I am joking. Oh hell. . ."That's fine, Digs. But if you want to extend your nightlife, then you are most welcome to stay longer. Bayaran mo lang ang laundry shop sa baba.""No problem! Maglalaba ako. I know how to do that," pilyong ngiti ko."Okay, Digs. Let's catch up next time," sabay patay niya sa tawag.I nodded silently and kept going. Naghihintay na si Maximo sa akin, siya ang piloto ko ngayon. I know how to drive this helicopter, but I coul
Cariena'sPOV . I could no longer hold my jaw as it rapidly dropped in front of me. Oh... My... God! My mind speaks in silence. The crowds are making so much noise, and everyone adores them. Oh, I hate him! Kung laser lang ang mga mata ko ay tiyak patay na si Diego ngayon. Pagkakataon ko na ito na tapusin siya. Pero paano ko nga ba ito gagawin sa harapan nila? Huh, ang malas ko talaga! "Look at him, cuz! My goodness me. May lalaki pa pala na sumasayaw ng ganyan? That's so cute of him!" arteng tugon ni Feleona at tumaas na ang kilay ko. Cute of him? Heck! Paano naging cute ang mukhang dinosaur na maraming tattoo sa mga mata ko? Ang cheap lang din ano! "I like his moves," tugon ng isang babae. "Grabe! Ang hot na hot niya, at OMG! Maghahalikan na ba sila? Shit 'te!" tili ng isa pa. I couldn't believe it! Lahat ng mga babae rito hibang! Bulag ba sila? Ang sarap hawakan ng leeg ni Diego De Luna at sakalin! Nahinto ang lahat nang mag-iba ang musika na pinatugtog ng DJ. Nag announc
Anastacia.Abala ang isang linggo ko sa preperasyon ng nalalapit na event sa kompanya. Sa susunod na linggo na ito magaganap, at ito na rin ang panghuling araw ko rito.I dressed up casually the way I wanted now. And as always, I get to work as possible for the transfer and training. Napapansin ko na rin na hindi na naghuhubad si Diezel at pormal na siya manamit.Simula nang gabing iyon, pagkatapos sa rest house niya ay nag iba na siya ng ugali. Hindi na siya ngumingiti. Wala na ang dating mood niya tuwing umaga na kumukanta. Hindi na niya ako binabata, at palagi siyang wala dahil abala na sa mga meeting sa labas.Hindi na rin siya natutulog rito sa opisina niya, at napansin ko rin na wala na ang mga gamit niya sa loob. Wala na ang mga personal na gamit niya, at isa lang ang ibig sabihin nito. Hindi na siya kailanman matutulog sa opisina.The changes made me sad for a reason, but then again, they also provided me with some breathing room. At least he will no longer spend the night he
Anastacia's POVCannot.Bumagsak ang panga ko nang makalabas ng kotse. Nasa rest house niya kami. Medyo malayo nga naman ito sa syudad. Kulang kulang nasa tatlong oras.I was hungry back then, but I sleep from it. Natulog ako at hinayaan na si Diezel, at nagising na lang nang maramdaman ko na hindi na gumagalaw ang sasakyan.Wala siya sa loob ng sasakyan ng magising ako. Kaya heto, bumaba na ako para hanapin siya.Ito ang pangalawang pagkakataon na napadpad ako rito sa rest house niya. Ang una ay noong ipinagawa niya ito. Hindi pa iyon tapos, pero ngayon? Nakamamangha na ang hitsura ng rest house villa niya.I walked closer to see the ocean. Diezel's magnificent yacht is a beauty. The long pole it has holds beautiful sparks of rainbow lights. My lips pursed, and my heart began to feel the warmth. Sa tagal ko na siyang kilala ay alam ko na ang lahat tungkol sa buhay niya. Kahit pa siguro kulay ng brief niya, ay alam ko!I'm not just a mere secretary working under him because I'm obse
Anastacia.Akala niya siguro ay babae ang ipapalit ko sa pwesto ko? Huh, nagkakamali siya!I had enough of all the girls he dated. At kung babaeng sekretarya ang ipapalit ko ay tiyak magpapa-fiesta lang si Diezel dahil ilalantad lang din niya ulit ang kalahating hubad niyang katawan!Akala mo naman kung sinong perpekto Adonis!Oo, perpekto na, okay? May ibubuga naman ang katawan niya at hindi ako magsisinungaling na pinapantasya ko ito. Walang araw na hindi ko inisip kung ano ba ang pakiramdam kapag nahawakan ko ito ng totoo.I can't deny the fact that he can easily melt me and make me wet myself. It's always his fault why I have to pack three panties every day!Nababasa ako at madalas akong nagpapalit dahil sa kanya. I wear panty liners, but I hate the feeling of it when I'm actually wet! It's uncomfortable."Gaga ka rin ano?" Mabilis na ininom ni Tin ang tubig. Kabado siya at mukhang susunod na yatang siyang mag-resign pagkatapos ko."Ba't ako, Tacia? Dios ko naman, gurl! Mamamatay
Diezel.Ask.I kept pacing back and forth.She's not here yet. What is happening? Why the hell is she late today? Is she applying for a job at the other companies? Damn this.I paused, taking a deep breath to calm myself, but my temper refused to settle down. I had a lot on my mind, and it was driving me crazy.Maaga pa naman, pero pinagpapawisan na ako. I arrived early today, and it was still dark when I got to the office. I didn't sleep here last night because I stayed at Reeve's place. I need to calm down a bit so I can think more clearly."Is she not yet here, Tin?" My brows latch as I look at him."W-Wala pa, Sir…" His lips quivered.Damn again!I glanced at the others, who were rattling in their seats. I slammed the door of my office and paced again.I'm feeling edgy, like my skin is itching for something, and I can't take it.Tatawagan ko na sana siya, pero biglang bumukas ang pinto at ang mukha niya agad ang nakita ko."Good morning, Sir Dennis Ezequil!" She widely smiled as
Diezel's POV.I can still feel my blood. It's boiling to the point of no regrets. Damn this! Why am I feeling this way? It's better for her to go. I should let her go, but why the hell I can't accept it?"What the hell, Dez? Slow down, gorilla. Plano mo bang ubusin ang dalawang kahon ng beer?" Reeve chuckled. He grabs one beer from the ice chest and drinks it."Woah, that tastes good. Thank you." He sat down beside me as he wiped the sweat on his forehead.Kanina pa siya abala sa ginagawa at hinayaan ko lang na matapos siya, dahil ayaw ko siyang ma-esturbo. Tinatapos niya ang treehouse sa bahay bakasyonan nila rito. Medyo malayo ito sa syudad, at dalawang oras ang maneho. But its all worth it. The place is quite, covered in thick green and there's no neighbors around, because Reeve owns half of the mountain.Melissa is heavily pregnant. After trying for so long, finally, after seven years, the two will soon have a little bundle of joy.And how lucky is that? They're expecting to have
Anastacia.Tame."You're kidding, right?" He smug, not believing in what I just said."No. I'm not, Sir!"He smirks and shakes his head."Okay, I understand. How much do you want? Would another ten percent increase in your salary work?"Namilog ang mga mata ko.Noon pa man, sa tuwing gusto kong mag resign ay hindi siya pumapayag, at tinataasan ang sweldo ko. At ako naman na tanga, ay walang nagawa. Inisip ko rin na malaki-laki rin ang sweldo, kaya hindi na ako nagpatuloy. Pero iba na ngayon! Iba na ito!"No, Sir…" Napailing ako."Hindi ko na po tatangapin ang increase sa salary. Malaki na po ang naitulong ninyo sa akin noon, at—""Okay, twenty percent increase, Tacia," he looked at me desperately.Bumagsak lang ulit ang panga ko at hindi na ako makapag salita.Bahagya siyang umayos at saka tumingala sa kisame."You are driving me crazy. So, this is what you want, right? A twenty percent increase? Okay! That's fine with me, Tacia. I can give you that," he smiles proudly as he convinc
Anastacia.Resign.With a heavy heart, I rolled up my last document with him and inserted my resignation letter.Matagal ko na itong pinag-isipan. Tama na ang limang taon ko sa kompanyang ito. Nakaipon na ako ng pera at bibilhin ko na ang dream house na gusto ko.I want to live in the countryside, where birds chirp freely, and the breeze is fresh and pleasant. I am tired of city life and want to settle down in the countryside, away from the hustle and bustle.May nakita na akong property na nagustuhan ko sa Bukidnon. Walang kapit-bahay iyon at medyo okay lang ang laki ng lupa. May konting ilog sa gilid, at may iilang puno sa paligid. May harden din ito.Gusto kong mag tanim ng sarili kong gulay at prutas. Gusto kong mamuhay ng tahimik at walang gulo. Gusto kong manatili sa isang lugar na walang nakakakilala sa akin. Gusto ko ang simpling buhay...Gusto ko na maging masaya na ako.Ang bahay na iyon ay medyo may kalumaan na, pero nakatayo paring matibay. Dalawang palapag iyon at sakto
I don't really know why I'm still hoping.My heart is hollow, and you are the only person who can fill the emptiness.-Anastacia Dream-****Anastacia.Every woman has a dream—a dream of having a loving man who will cherish and love her forever, a man who will do everything for his woman, a devoted man to his woman for a lifetime.But this type of man will only exist in my dream because, in reality, I have devoted five years of my life to a man who does not even replicate a single feeling towards me.My name is Anastacia Dream. I am the personal assistant of a multibillionaire businessman in the country. I'm in love with my boss and will do everything to make him happy.I excel in my job. He can never find another me in his life. I know my worth in his company."Tacia! My goodness! Kanina pa nagwawala ang dragon! Nasaan ka na ba, gurl?""M-Malapit na ako, Tin. T-Teka lang—" Tumawad agad ako. Nagmamadali na ako dahil late na ako, pero ang malas ko naman. Kamuntik na akong masagasaan.
This is MBBC#13, The Billionaire's Twisted GameDennis Ezequil Mondragon (Diezel) and Anastacia Dream (Tascia)..This book is a work of fiction.All Rights Reserved. All parts of this book may not be reproduced or transmitted in any form or by any means without the written permission of the author. .Preface..Diezel's POV."Dennis Ezequil Mondragon, both the CEO and owner of MGM Trading and Builders Corporation, has reached the top once again," Diego mumbled as he read the article about me."Damn it, Dez, you look fucking hot, bro. look?" He smug as he showed me the Men's Magazine at Work (MMW) before looking back at my picture on the front page.I was featured on the front page as the hardest-working bachelor for two consecutive months.I bit my lower lip, feeling so proud of my damn self, and Diego chuckled a little bit as he shook his head."Tsk, ibang klase nga naman ang nagagawa ng pagbabago ano?" May halong kantyaw sa mga mata niya nang matitigan ulit ako."But in fairne