"GOOD morning, pretty ladies!" In the middle of us having dinner, an intruder barged in. "Tito Ali!" Savannah's eyes lit up and immediately stood up from her seat so that she could hug him. "I missed you!" "Oh, I missed you too, peanut." Anito sabay karga sa bata at may inabot na kung ano. "It's for the sweetest and prettiest baby in here!" He handed a bouquet of flowers to her that made the latter giggled. "Thank you, Tito! It's pretty and smells good!" Komento niya sabay baba at balik sa kanyang pagkain. "Sit down hijo," si Mommy na malawak ang ngiti. "We didn't know you're coming! Sana man lang ay nag-text ka kay Olivia para ma-ipagluto kita ng paborito mong sinigang!" "Oh, Tita... I want to surprise you! As soon as I received a text that you're here, I immediately booked a flight that I forgot to inform her that I'm coming today." Ali laughed and went to Mommy to give a bouquet of flowers, as well as Ate napangiwi na lang siya nang matalim siyang tapunan ng tingin ni Kuya. "A
NAUNANG umuwi sila Mommy kahit pa man gusto nilang sabay-sabay na kami. Hindi ko naman maaaring gawin iyon dahil I have still have to talk with the company that I'm working for. Oo nga at stay at home ang trabaho ko pero may ibang araw ding kailangan ako sa mismong office. Kaya naman kinabukasan nang matapos ko silang ihatid sa airport ay nagpunta na ako sa office para magpaalam kung maaaring mag-leave for a month. Although I can work while I am there but I want to take this opportunity to make it up to them after all these years that I am away. Gusto kong bumawi sa pamilya ko. Gusto kong ako naman ang mag-stay roon hindi iyong sila palagi ang lumilipad papunta sa akin. Thank God, after three days I sent my leave and it is immediately approved by the supervisor. After all, ito ang unang beses na magli-leave ako. Tuwang-tuwa ako. Hindi ko nga lang sinabi kila Mommy dahil gusto kong isurpresa sila! Kaya naman, naglaba na ako, naglinis ng bahay at nag-hoard ng mga tsokolate para maiu
"TOTOO ba talaga 'to? Nakauwi na ba talaga ako? Hindi ba ako nananaginip?" Ayaw maniwalang sambit ko. He chuckled. "Yes, you are finally back home, Olivia. Kung ayaw mong maniwala, tara bumaba tayo at kumain ng kwekkwek, kikiam at isaw sa labas! Maggagabi na rin naman sigurado akong may balut na!" Punong-puno ng excitement niyang sambit. Pinaningkitan ko siya ng mata. "Magsabi ka ng totoo, Alistair Heinrich, sumama ka lang ba talaga sa akin para makakakain ka ng street foods?" Pumaneywang ako. Nakangiwi siyang tumingin sa akin, maya-maya pa ay kumamot siya sa kanyang ulo. "Uhm... Yes?" Inosente siyang kumurap-kurap. Parang batang nagdadalawang isip kung sasabihin ba ang totoo para hindi mapagalitan ng mama. Pabiro akong nagbuntong-hininga saka ngumiti. Na-miss ko rin ang mga iyon kaya naman ako pa ang kumaladkad sa kanya patungong elevator para bumaba. Bago kami tuluyang makaalis ay binalikan muna niya ng tingin ang piloto ng private jet. "Thank you, man! Just deliver our bag
KUNG panaginip lang ang lahat ng ito, hihilingin ko ng paulit-ulit na hindi na ako gisingin pa kailanman. Kung sa panaginip lamang kaming mabubuo, mas gugustuhin kong matulog nang matulog makasama lang sila. Ngunit alam ko rin sa sarili kong hindi magiging totoo iyon. No matter how much I longed for them, I still have a life to face. Kailangan kong bumisita sa kanila, maybe these are their words saying to me that I should visit them now that I am finally back after the long years of being away from them. Gumalaw ang talukap ng aking mata nang maramdaman ko ang mainit na haplos sa aking pisngi. Nang magmulat ako ay mukha ni Mommy ang aking nakita. Nanghihina ko siyang nginitian."Mommy... I dreamed about them... I dreamed that they hugged me tight, they kissed me. They called me Momma again..." Uminit ang sulok ng aking mata sa nagbabadyang luha. Hindi ko na iyon pinigilan pa at ngumiti na lang sa aking ina. "I missed them so much Mommy, ngayon lang ako nanaginip sa kanila. Ngayon la
"H-HELLO!" Untag ko nang may humawak sa kamay ko. Nang tingnan ko ay si Prescilla iyon, she was smiling widely at me. "Nice to meet you, Ericka..." Parang may bikig sa lalamunan kong sambit habang sinusuyod siya ng tingin. Sobrang ganda niya... Mukha siyang mamahalin at mabait. She's also a motherly like. Kaya siguro mahal na mahal siya ng mga anak ko. "It's finally nice meeting you, Olivia? Am I correct?" She offered a hand. I took her hand and smile as we shake our hands. "Sorry, ha. Hindi ka kasi nakikwento ni Wrecker. But gladly, the twins always wants to talk about you." Humaba ang kanyang nguso, naaawa akong tiningnan. Nagpalipat-lipat ang tingin ko kay Silas, sa kanya at sa mga batang walang kaalam-alam at nakangiti lang ng matamis. "Oh, it's alright, though. I understand." Mapakla akong tumawa. "Yey! We have two Mommies! A Mommy and a Mama! I am so happy, Den! Are you?" Lumundag-lundag si Prescilla, dinamay pa ang kapatid na sumunod din naman agad sa ginawa ng kambal. It
MOMMY was crying while saying how sorry she is that she didn't tell me the truth immediately. "Patawarin mo ako anak, God knows how much I wanted to announced to you that your family's alive pero ayaw ko ring pangunahan si Silas, anak. He firmly asked me that he will be the one to tell you that they're alive. That your children are alive." Atungal niya. Nagbuntong hininga ako. Wala na rin naman akong magagawa, it happened already. Magalit man ako o magtampo, masasayang lang ang oras na dapat kong igugol sa pangungulila ko sa kanila. We were here in the kitchen now, we volunteered to prepare the dinner para na rin makapag-usap. Ang mga bata ay walang kapaguran sa paglalaro. Kaaahon lang nila sa pool ay gusto namang magpaluto ng macaroons and cupcakes. Face palmed kong pinapanood ang aming ina na ngayon ay magkahawak ang mga kamay at nakayukong umiiyak. Parang teenager na nahuli ng magulang na may boyfriend. Oo, nagtatampo ako. Hindi dahil mas nauna niyang nalaman na buhay ang mag-
ANG BILIS ng oras. Noong nakaraan lang ay wala pa akong balak na umuwi ng bansa kung hindi lang sinabi ni Mommy na ikakasal na siya. Ngayon, nasa simbahan na kami, nag-iiyakan habang pinakikinggan ang vows ng mga magulang namin. Oo, tanggap ko na na magiging tatay ko rin ang tatay ni Silas. It a bit awkward but yeah, life is full of unexpected happenings and awkwardness. As I watched my saying her vows to the man of her life, I can't stop my tears from falling. Unconsciously, naglibot ang aking mata sa dagat ng mga tao at tila may sariling buhay ang aking mga mata at doon iyon mismo tumuon sa lalaking hindi ko inaasahang nakatingin din pala sa akin. Agad na nagtakbuhan ang mga paru-paro sa aking tiyan. Parang sila ang tuwang-tuwa sa nangyayari. Worries immediately written on his blue pair of eyes. His lips parted like he was about to say something but he closed it again and just stared at me blankly. What were you thinking, my love? Iniisip mo na tayo ang nasa altar at kaharap an
I STARED at him blankly. At this very moment I want to lash out in his face but I stopped myself. Gladly, someone knocked from the outside and I stood to look who it is. Agad na bumati sa akin ang magbabantay sa kambal, it is one of the maids kaya kampante kami. We have cctv's around every area and there are bodyguards all over the place kaya naman nakampante ako na bumalik sa kasiyahan. I kissed my children's forehead before walking out of the room to go to Vivorie's room. Sabi niya kanina ay sabay kaming magbibihis ng pang-party kaya pupunta ako roon. "Olivia, please let's talk." Natigil ako sa paglalakad nang may humawak sa aking siko. Mabilis kong binawi ang siko ko at hinarap siya. "Wala na tayong pag-uusapan pa, Silas. You better go to your girlfriend and magpakasaya kayo roon hanggang kailan ninyo gusto." May pait at rin kong sinabi saka siya tinalikuran. He then spoke. "Let's talk," mariin niyang sinabi, parang walang narinig sa una kong sinabi. "I want us two to talk s
"OLIVER! Pakisabi nga kay Ate Prescilla mo na dalhin 'yung mga pyrex dito sa labas!" Tawag ko sa isa sa mga bunso kong anak. "At si Kuya, pakisabing baba na, patulong ako." "Okay, My-my." Anito at umalis na rin papasok sa loob ng bahay. "My-my, look! I'm rolling! I'm rolling!" Tawag atensyon sa akin ng isang anak ko, si Onyx. Ang kambal ni Oliver. "It's fun, My!" Tuwang-tuwa itong humagikhik habang paulit-ulit na ginawa ang paggulong. Nailing na lang ako habang natatawa sa anak ko. Madumi na ang puting damit sa ginagawa pero okay lang iyon, tuwang-tuwa naman siya sa pinaggagawa niya. "My-my, do you need my help?" Sa isang iglap ay nasa tabi ko na siya at dumukot ng puto sa lamesa saka iyon kinain. "Thank you, anak. Yes, could help my-my?" Malambing kong sambit at hinalikan siya sa noo nang sunod-sunod siyang tumango at inubos ang kanyang kinakain at saka ako tinulungan sa pag-aayos ng lamesa. "I love you, my-my," he said out of nowhere. "I love you too, anak ko." Malambing kong
"OUCH! My knees! This is all your freaking fault! Ugh! How many times do I have to tell you that I can perfectly protect myself, huh?" Rinig kong impit na singhal ni Prescilla. "Tsk. Don't you dare make yabang to me about that 'I can perfectly protect myself' phrase of yours because you certainly cannot, Prescilla Faith!" Prudence hissed back at his sister but still with gentleness. "I don't care if you think I am a monster, I will still gonna punch those assholes faces when I see them touch you inappropriately!" "Fuck, Den! That's a club! What did you expect me to do? Mag-prayer meeting? Spread the gospel of the Lord? Gosh naman! You're so pakialamera with my life when I don't give a damn about yours!" Sagot ni Prescilla na halatang-halata ang pagka-irita sa mukha. Sinadya kong lakasan ang pagbati ng mixture para makagawa ng ingay at makuha ang kanilang atensyon. Ilang segundo lang ay natahimik na ang dalawa, itinigil ko ang ginagawa at saka dahan-dahang hinarap ang mga anak kong
NANG makalabas ang dalawa ay tumitig lang ako sa puting dingding ng hospital dahil hindi ko talaga alam ang gagawin. "Da-da!" A small cooed caught my attention. "Da! Da! Am! Am!" He closed and opened his mouth that is now full of saliva, as if gesturing food? I don't know. I don't even remember I had children so how would I know how to take care of one? I just stared at him and waited for what's gonna happen next. I don't know what to do. I can't walk, I can't move my legs. But I could reach for them if I wanted to but I just won't. I don't feel doing so. After awhile, the kid sat down and slapped his twin who's busy playing with a bunny. Startled of what his brother did, she glared at him and seconds later, she smack his brother's face that made the latter cried so hard. Nataranta ako. Dalawa na sila ang umiiyak ngayon sa sariling mga kagagawan. Kung kukunin ko ang isa dapat ay kukunin ko rin ang isa pa ngunit wala pa akong tamang lakas para gawin iyon. Nasa kalagitnaan ako n
SHE was with one of her men but it was busy firing. Sa walang ingay na hakbang ay lumapit ako at agad na tinakpan ang kanyang bibig gamit ang aking kamay. She wiggled but she's too weak to get away from my grip. Nang mapansin iyon ng kanyang kasama ay mabilis nitong itinutok sa akin ang baril, bago pa niya kalabitin ang gatilyo ay nauna nang pumutok ang baril ko sa kamay niya dahilan upang tumilapon ang kanyang baril na hawak. Sinunod ko ang mga tuhod nito para hindi na makasunod pa. Binitawan ko siya dahil wala na siyang laban pa sa akin. "Ahhhh! Inutil! Tanga! Tonta!" Sigaw ni Chealsea nang makitang nakaluhod na ang kanyang kasama at namimilipit ng sakit. "How dare you do this to me, Wrecker! I did nothing but to love you! Give everything to you! Even my best friend! My own happiness! Everything!" She shouted so loud. "That I did not ask you to." Malamig kong sinabi. She was walking backwards while I am walking forward to her while my gun was pointing straight at her head. "I
"WHAT are you gonna do with him?" Hekama asked as soon as I entered the van. "Pakakawalan mo ba siya? That easy? Fuck, bud! He hurt a woman! He... He..." He couldn't properly utter those words. "Putangina! No woman deserves to experience that! I will damn kill him! No! I will torture him to death myself!" Halos manginig siya sa sobrang galit. I have never seen him this angry for a long time. The last time I saw him like this was when he was just 10. Her mother was raped 'til death in front of his two eyes so I this triggered those memories. I gulped hard. I don't know if my decision to bring him here with me is right. But he's so eager to come after he found out what that asshole did to Olivia. He was shaking in anger that his face are turning red and the only thing that could calm him down is to let his anger to someone. I sigh and spoke. "Do whatever you want, just don't kill him because he doesn't deserve the easiest death." As soon as I said those words, despite of the extrem
Good day, readers of CTPT. I would like to take this opportunity para pasalamatan kayo sa lahat ng suporta ninyo sa story ko na ito. Sa totoo lang, ito pa lang po ang story na natapos ko. Dati ay hanggang prologue at chapter 1 lang ako. Hahaha! Pero ngayon, nakaabot ako ng epilogue! At dahil iyon sa inyo, sa araw-araw na dagdag ng reads, sa pagbibigay ng gems. Sobrang natutuwa ako. Maraming-maraming salamat po. Pasensya na po kung maraming errors o kaya hindi perfect ang story at pagkakasulat. Pangako po, sa mga susunod kong story ay sisikapin ko pong mag-improve para po sa inyo. Sa mga nagbabayad para makabasa at sa mga gumagamit ng bonus at nanonood ng ads para makapag-unlock, maraming-maraming salamat po sa inyo. Alam kong may mga katanungan kayo tungkol sa buhay ni Silas kasama ang kambal, kung anng klase ba siyang ama sa kambal at sa mga panahong inii-stalk nila si Olivia. Pero kung wala naman, maglalagay pa rin ako ng special chapters. See you sa mga susunod kong stories!
MAGKAHAWAK kamay kaming naglalakad sa hallway. The hallway is a bit quiet, maybe they are still asleep. Tired because of the event yesterday. Una naming pinuntahan ang kwarto ng mga anak namin at parehong natawa nang makitang ang gulo ng kanilang kama at ang kanilang posisyon ay hindi na katulad nang iwanan namin. Si Prescilla ay halos nasa headboard na habang yakap-yakap ang kanyang bunny stuffed toy while Prudence is now almost on the floor. Almost dahil nakadikit na sa sahig ang isang paa habang ang kalahati ng katawan ay nasa kama pa. He is even snoring! "Oh, they're at it again." Naiiling na sambit ni Silas at inunang angatin si Prudence saka inayos sa pagkakahiga sa gitna. Sunod ay si Prescilla na parang sako niyang ilagay sa tabi ng kapatid. "Come here love, let's sleep again beside them. It seems everyone has been tired, I'm sure they'll be happy when they see us sleeping next to them." Our eyes met and we both smirked in excitement. He laid down beside Prescilla and I lay
SILAS took me over and over again. Sa couch, sa carpet, sa bathtub, sa shower. Lahat. Buong sulok ng kwartong ito ay inangkin niya ako. He was insatiable in bed ever sense, ngayon ay parang inipon niya ang kanyang buong lakas para sa araw na ito. . Ending, we finished almost 4:00 o'clock in the morning. Kinailangan naming palitan ng dalawang beses ang bedsheet dahil sa ginawa. "I love you," he said huskily. Mahigpit ang kanyang yakap sa akin habang walang pang-itaas, sumuksok siya sa aking leeg at hindi iyon tinitigilang halikan. "I missed you so much.." Umirap ako sa kawalan. "Halata nga, nakalima ka, eh." Hinaplos ko ang kanyang buhok. His body vibrated as he let out a manly chuckle. "You're just so beautiful, I can't get enough of you." Aniya. "Anim na taon akong nagtiis, dapat lang na pakawalan ko." Awang ang labi ko kasabay ng panlalaki ng mata! Mahina kong hinampas ang kanyang malapad na likod, he groaned. "Huwag mo nga akong pinaglololoko!" Masamang tingin ang isina
GULAT akong napasinghap dahil sa ginawa niya! I am expecting him to let go right away but he took advantage of my slightly parted lips and slid his tongue inside and explored my whole mouth! I shriek in his mouth but it turns out a moan instead. Kumapit ako sa kanyang braso dahil pakiramdam ko ay mawawalan ako ng balanse dahil sa ginagawa niya. He didn't forced me to kiss him, rather, he took his time delving my whole damn lips like a hungry animal! Gusot na ang kanyang damit sa sobrang pagkakapit ko ngunit parang balewala iyon sa kanya, he continued kissing me like it was a dream that he didn't want to wake up anymore. Palipat-lipat ang kanyang mainit at mapusok na halik sa aking baba at taas na labi bago niyang hahalikan ng buo ang aking labi. Nangunyapit ako lalo sa kanyang braso dahil nahihirapan na akong huminga dahil sa ginagawa niya, papatayin niya yata ako sa sobrang paghalik! But when I thought he wouldn't give me a chance to breathe, he spoke. "Breath, love." Utos niya n