共有

บทที่ 0004

last update 最終更新日: 2025-02-21 04:38:24

EP.4 CRAZY LOVE คลั่งรัก

ตอน กราบขอโทษ

"ไอ้ฟาร์ ใจเย็น ๆ" ไทม์โซนรีบเข้ามาคว้าแขนของเพื่อนตัวเองไว้ทันที

"แล้วน้ำหน้าอย่างนาย มันน่าเอาตรงไหน?" ฉันก็สวนกลับไปอย่างไม่ยอมเพราะสุดจะทนแล้วเหมือนกัน

"ว้าย ว้าย ๆ" เสียงส้นสูงของเจ๊ดาววิ่งตรงเข้ามาทางเราทันที

"เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าคะ คุณฟาเรน" เสียงของเจ๊ดาวที่รีบวิ่งเข้ามาหาที่โต๊ะและถามเราทันที

"ใจเย็นก่อนนะคะ ใจเย็นค่ะ" เจ๊ดาวหน้าเสียไปทันทีเมื่อเข้ามาใกล้ ๆ แล้วเห็นใบหน้าของเขากระชั้นชิดที่มีรอยนิ้วมือทั้งห้าของฉันติดอยู่

รวมถึงฉันที่ยืนจ้องหน้าฟาเรนอย่างพร้อมมีเรื่องเหมือนกัน

"เด็กของเธอกล้าดียังไงมาตบหน้าฉัน?" ฟาเรนตอบกลับมาด้วยท่าทีเหวี่ยง ๆ

"เจ๊ดาวคะ แต่หมอนี่มันมาหยาบคายใส่หนูก่อนนะคะ!" ฉันรีบตอบไปโดยที่ฝ่ามือยังสั่นไม่หายเลยเพราะความโมโห

"หุบปากเดี๋ยวนี้" เจ๊หันมาตวาดฉันทันที

"นี่คุณฟาเรนเป็นลูกค้าวีไอพีของผับเรา และทุกคนที่นั่งในโต๊ะนี้คือวีไอพีทั้งหมด" เจ๊ดาวเบิกตาโตขึ้นเสียงใส่ฉันทันที

"เธอเข้าใจคำว่า VIP ไหมน้ำขิง?" เจ๊ดาวกัดฟันพูดกับฉันอย่างหัวเสีย

"ถ้าเป็นวีไอพี แต่นิสัยแย่แบบนี้เราก็ต้องยอมอย่างงั้นเหรอคะ?" ฉันเม้มปากแน่นและเถียงกลับไปอย่างไม่เข้าใจ

"น้ำขิง!" เมเปิ้ลเรียกชื่อฉันอีกครั้ง

"แล้วเธอจะชดใช้ค่าเสียหายหรือผลร้ายที่จะตามมาให้ผับเราไหม ถ้าพวกเขาไม่พอใจ?" เจ๊ดาวจ้องหน้าฉันอย่างกดดัน

"เธอรีบยกมือไหว้ขอโทษคุณฟาเรนเดี๋ยวนี้!" เจ๊ดาวรีบกระชากตัวของฉันมายืนตรงหน้าฟาเรนไฮต์ และบังคับให้ฉันขอโทษผู้ชายสันดานเสียแบบเขา

"เร็ว ๆ เข้า!" เจ๊ดาวกระแทกเสียงใส่ฉัน ก่อนที่เธอจะหันไปก้มหัวและยิ้มให้ฟาเรนอย่างอ่อนน้อมถ่อมตนมาก ๆ ต่างจากตอนที่คุยกับฉันราวฟ้ากับเหวนรก

"เจ๊ดาว แต่หนูไม่ผิดนะคะ" ฉันดึงข้อมือตัวเองออกจากเจ๊ดาวทันที

"หนูมาทำงานนั่งดริงก์ ชงเหล้าให้ลูกค้าดื่มเท่านั้น" ฉันยังคงยืนกรานจะไม่ขอโทษออกไป

"แต่ไอ้ผู้ชายคนนี้มาถามซื้อบริการทางเพศ แบบนี้มันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอคะ?" ฉันย้อนถามกับเจ๊ดาวไปและมองไปรอบ ๆ ผับหรูอย่างพยายามหากฎหมายมาเล่นงานเขาให้ได้ เพราะผับคือสถานบันเทิง ไม่ใช่ซ่องให้ขายตัวสักหน่อย

"ก็รีบไปแจ้งความซะสิ ~" เป็นฟาเรนที่พูดขึ้นแทนพร้อมกับหัวเราะเยาะใส่ฉัน

"สรุปว่าเธออยากจะแค่คุกเข่าขอโทษ หรือจะกราบขอโทษฉันที่เท้าเลยดี?" เขามองไปที่พื้นสลับกับใบหน้าของฉัน

"ฉันไม่ขอโทษคนเหี้ย ๆ แบบนาย!" ฉันสวนกลับไปอย่างตาแข็งเสียงแข็ง

"แต่เธอต้องทำ" เป็นเสียงของเจ๊ดาวที่พูดแทรกขึ้นมาด้วยท่าทีไม่พอใจ กระชากแขนของฉันอย่างแรง

"คุณฟาเรนเป็นเจ้าของที่ดิน ที่ผับเราเช่าเปิดอยู่" เธอพูดใส่หน้าของฉันอย่างหมดความอดทน

ฟาเรนยืนเบะปากใส่ฉันพลางลูบใบหน้าของตัวเองเบา ๆ

"แค่ขอโทษเขาไปซะ เพราะเรื่องที่ไปตบลูกค้าวีไอพีแบบนี้" เจ๊ดาวพูดเสียงสั่น ๆ เธอวิตกกังวลจนเหงื่อแตกไปทั้งหน้า

"มันไม่ใช่แค่เธอที่จะเดือดร้อน" สายตาของหญิงวัยสามสิบปีตรงหน้าเต็มไปด้วยความกังวลและความกลัวจนทำให้ฉันรู้สึกแย่ไปด้วยจนต้องยอมใจอ่อนในที่สุด

ฉันหันกลับไปมองหน้าของฟาเรนที่มองฉันอย่างสะใจที่เห็นว่าฉันแพ้อย่างราบคาบจริง ๆ

"คุกเข่าลง และยกมือไหว้ขอโทษฉันสวย ๆ" ฟาเรนชี้ลงไปที่พื้นพร้อมกับเอ่ยขึ้นราวกับว่าเขาเป็นผู้ชนะในครั้งนี้

"อย่าลืมว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอทำร้ายร่างกายฉัน" ฟาเรนจ้องหน้าของฉันไม่ละสายตาไปทางอื่น

ก่อนหน้านี้ฉันกับฟาเรนก็มีเรื่องมีราวกันมาแล้วรอบหนึ่ง และฉันก็เตะผ่าหมากเขาไปหนึ่งที เล่นเอาเขาล้มลงไปนอนที่พื้นเลยเหมือนกัน

"ศักดิ์ศรีของเธอมันกินไม่ได้หรอกนะน้ำขิง" เจ๊ดาวกระซิบย้ำอีกครั้งก่อนจะดันตัวของฉันหันหน้าตรงไปทางฟาเรนอย่างกดดัน

"ไอ้ฟาร์ กูว่ามึงพอเหอะ" ไทม์พยายามดึงแขนเพื่อนของเขาเอาไว้

"เออ สงสารยัยนี่ ยังไงก็เพื่อนไอรีนนะเว้ย" คลินต์ก็ลุกขึ้นช่วยพูดด้วยอีกคน

"ไม่! กูไม่สงสาร" ฟาเรนตอบเพื่อนไปอย่างไม่ใส่ใจในคำพูดของพวกเขาเลยสักนิด

"เธอเก่งกับฉันมากนักไม่ใช่เหรอ?" เขาหันกลับมาจ้องหน้าฉันนิ่ง ๆ และขึ้นเสียงใส่ฉัน

"ถ้าเธอขอโทษ ฉันอาจจะไม่เอาเรื่องก็ได้"

"แต่ถ้าไม่" ฟาเรนหันไปมองทางเจ๊ดาวด้วยท่าทีแปลก ๆ

"ยัยแม่เล้าเนี่ย จะโดนไล่ออกทันทีที่ฉันโทรไปบอกเจ้าของผับแห่งนี้"

"โทษฐานที่ไม่รู้จักสั่งสอนเด็กนั่งดริงก์ในร้าน ว่าควรบริการลูกค้าอย่างฉันยังไง!" สายตาของเขาจ้องไปที่เจ๊ดาวอย่างเอาจริงและพูดใส่เธอไปชุดใหญ่

"ดิฉันขอโทษแทนยัยน้ำขิงด้วยนะคะ น้องเค้าเพิ่งจะมาใหม่เลยอาจจะทำอะไรโง่ ๆ ใส่คุณฟาเรนไปแบบนั้น" เจ๊ดาวทำท่าจะลงไปกราบฟาเรนแทนฉัน

พอเห็นแบบนั้นฉันจึงจำเป็นต้องยอมขอโทษไอ้ผู้ชายสารเลวคนนี้...ในที่สุด

"เจ๊ไม่ต้องทำ…หนูยอมแล้ว ๆ" ฉันคว้าตัวของเจ๊ดาวเอาไว้

เพราะเธอเองก็แก่กว่าเรา ๆ เป็นสิบปี จะให้มาเห็นเธอก้มลงกราบเด็กรุ่นน้องที่ไร้เหตุผลแบบเขา ฉันทนไม่ได้จริง ๆ

และอีกอย่างสาเหตุมันก็มาจากฉัน

ฟุ่บ! ก่อนฉันจะกัดฟันแน่นพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และยอมคุกเข่าลงต่อหน้าของเขาอย่างหมดทางเลือกอื่น

ฉันก้มหน้าลงอย่างเจ็บใจมากที่สุดที่ต้องขอโทษ ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลย

"ไอ้ฟาร์ กูบอกให้พอไง" ไทม์พูดขึ้นและพยายามหยุดเพื่อนของเขา

"ไอ้ไทม์มึงเป็นเหี้ยอะไรเนี่ย ยัยนี่ทำกูเจ็บตั้งหลายรอบ กูต้องการคำขอโทษจากยัยนี่" ใบหน้าโหดหันไปขึ้นเสียงใส่เพื่อน ก่อนจ้องมาที่ฉันและค่อย ๆ คลายยิ้มชั่วร้ายออกมาทันที

"เร็วสิ ฉันรอฟังอยู่" เขาเลิกคิ้วขึ้นอย่างกวน ๆ

"...ขอโทษ..." ฉันยกมือไหว้เขาและพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ฉันสูดลมหายใจเข้าและปล่อยออกช้า ๆ อย่างพยายามควบคุมสติอารมณ์ของตัวเองให้ได้มากที่สุด

"พอใจนายรึยัง?" ฉันเงยหน้าขึ้นถามเขาอีกครั้ง

ฟาเรนมองฝ่ามือของฉันที่ยังคงพนมไหว้ขอโทษเขาอยู่ เขาเบะปากใส่ฉัน ก่อนจะเหลือบสายตาไปมองทาง เจ๊ดาวและเมเปิ้ล เล็กน้อย

"เหอะ ๆ" ฟาเรนตอบกลับมาเพียงแค่นั้น

"กูกลับก่อนนะ" เขาหันไปคุยกับเพื่อนทั้งสองคนอย่างไม่สนใจฉันที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเลยแม้แต่นิด

"พรุ่งนี้กูก็มีเรียนเช้า" ไทม์ลุกขึ้นเตรียมจะตามออกไปทันที เขาหันมาพยักหน้าให้ฉันเล็กน้อยเชิงบอกให้ฉันลุกขึ้น

แต่พอกำลังจะลุกฟาเรนก็เดินเข้ามากระแทกชนไหล่ของฉันอย่างแรง ก่อนที่เขาจะเดินออกไปอย่างไม่พูดอะไรอีกเลยแม้แต่คำเดียว

"ฉันเหมาทั้งคืนเธอคิดเท่าไหร่?" คลินต์หันมาถามเมเปิ้ลที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา

"สองหมื่นค่ะคุณคลินต์" เธอตอบคลินต์อย่างเสียงอ่อนเสียงหวาน

"โอเค งั้นของที่เสียหายวันนี้ลงบิลฉันไว้เลยนะ" คลินต์ตบไหล่เจ๊ดาวที่ยืนหน้าซีด ๆ เอาแต่ก้มหน้าคำนับพวกเด็กวัยรุ่นที่อายุอ่อนกว่าตัวเองเป็นสิบปีน่าจะได้

"ได้ค่ะ คุณคลินต์"

"กราบขอบพระคุณมากเลยนะคะ" เจ๊ดาวไหว้คลินต์อย่างไม่อาย

"เมเปิ้ล ดูแลคุณคลินต์ให้เต็มที่เลยนะ" เจ๊ดาวหันไปกำชับกับเมเปิ้ลทันที

"ค่ะเจ๊" เธอก็พยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับคลินต์อย่างหน้าตาเฉย

ฉันยังคงคุกเข่าอยู่แบบนั้น อย่างพูดไม่ออกเลย เมื่อกี้พวกเขาเพิ่งจะตกลงราคาค่าตัวสำหรับการขายบริการในคืนนี้งั้นน่ะเหรอ?

ฉันชันเข่าลุกขึ้นยืนมองทั้งคลินต์และเมเปิ้ลเดินออกจากผับไปด้วยความรู้สึกที่หดหู่ใจเหลือเกิน

"บางคน ไม่ได้อยากเลือกอาชีพแบบนี้หรอกนะ" เจ๊ดาวพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันมองตามเมเปิ้ลไปอย่างไม่ละสายตาไปทางอื่น

"เขาไม่ได้เลือกมาทำงานนี้ เพราะว่าเขาชอบหรอกนะ"

"แต่เพราะเงิน" เจ๊ดาวพูดขึ้นก่อนจะถอนหายใจออกมา

"และเพื่อความอยู่รอดต่างหาก ผู้หญิงพวกนี้ถึงยอมขายศักดิ์ศรีตัวเองแลกมา" เธอเอ่ยขึ้นและตวัดสายตามามองทางฉันนิ่ง ๆ

"อย่างเมเปิ้ล ที่มาเอาดีทางด้านงานแบบนี้ก็เพราะว่าน้องชายของเธอประสบอุบัติเหตุทางรถมอเตอร์ไซค์เมื่อปีที่แล้ว"

"ต้องรักษาตัวอยู่ที่ห้องไอซียู ซึ่งค่าใช้จ่ายมันก็ไม่น้อยเลยในแต่ละเดือน"

"เธอสมัครใจมาทำงานนี้ เพื่อเอาเงินที่ได้ไปต่อลมหายใจของน้องชายตัวเอง"

"ถ้าในสังคมนี้มีอาชีพดี ๆ ให้เลือกตั้งเยอะแยะจริง ๆ…"

"ตัวเธอเองก็คงไม่มายืนอยู่ตรงนี้หรอก จริงไหม?" เจ๊ดาวพูดความจริงใส่หน้าฉัน แม้ว่ามันยากจะยอมรับแต่ฉันก็ต้องก้มหน้ารับต่อชะตากรรมนี้

"เธอคิดว่าตัวเองสามารถหาเงิน...สองหมื่นได้ภายในคืนเดียวไหม?" หญิงสาววัยสามสิบเอ่ยถามฉันและยืนรอคำตอบ

ฉันส่ายหน้าตอบไปอย่างพูดไม่ออกเลย

"ถ้าเธอไม่พร้อมทำงานแบบนี้ พรุ่งนี้ไม่ต้องมาที่นี่อีกนะ" เจ๊ดาวบีบไหล่ของฉันเบา ๆ ก่อนจะทิ้งฉันอยู่ตามลำพัง

ฉันมองไปรอบ ๆ ผับหรูหรา ใบหน้าของหญิงสาววัยรุ่นที่ยอมเปลืองเนื้อเปลืองตัว เต้นยั่ว ๆ ดื่มกับแขกจนเมาปลิ้น นั่งพูดคุยเอาอกเอาใจผู้ชายมากหน้าหลายตา ก็เพื่อเงินเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

@ห้องน้ำขิง (หอพักนักศึกษา)

"ถ้าหนูเรียนจบ มีงานมีการทำที่ดี" ฉันมองรูปถ่ายของตัวเองกับพี่สาวคนโตและพูดกับรูปถ่ายนั้นอย่างเจ็บปวดเหลือเกิน

"หนูจะรีบไปช่วยพี่น้ำหวานนะ อดทนรอหนูหน่อยนะคะ" ฉันกอดรูปภาพสีจาง ๆ ใบนั้น และผล็อยหลับไปทั้งน้ำตาเหมือนเช่นทุกคืนที่ผ่าน ๆ มา

-เช้าวันต่อมา-

ฉันต้องรีบตื่นมาอาบน้ำแปรงฟัน และเตรียมตัวอ่านหนังสือในช่วงเช้า โชคดีที่วันนี้ฉันมีเรียนภาคบ่าย ก็เลยพอมีเวลาได้ทบทวนบทเรียนบ้าง

ฉันเป็นเด็กทุนที่ใกล้จะหลุดทุนเต็มทีแล้ว เพราะไม่มีเวลาอ่านหนังสือทบทวนเรื่องที่เรียนก่อนจะสอบเลย

เวลาทั้งหมดอยู่กับการวิ่งวุ่นทำงานพาร์ตไทม์ เรียกได้ว่าชีวิตในแต่ละวันแทบไม่มีเวลาว่างเลยแม้แต่ชั่วโมงเดียว

ครืด ครืด ~ ~

(สายเรียกเข้าจาก พี่แยม)

พี่แยมคือ พี่หัวหน้างานร้านไอศกรีมที่ฉันไปขายตอนเย็น ๆ

พี่แยมโทรหาฉันทำไมกันนะ ฉันมองหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะรีบกดรับสายทันที

"สวัสดีค่ะพี่แยม โทรหาขิงมีอะไรรึเปล่าคะ?" ฉันเอ่ยตอบปลายสายไปอย่างอ่อนน้อม

(ยัยขิงเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้น?) ปลายสายเอ่ยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงดูไม่สู้ดีสักเท่าไหร่

"เมื่อคืน?" ฉันขมวดคิ้วอย่างงุนงง

(ก็เมื่อกี้เพื่อนที่พี่ฝากงานให้เราน่ะสิ)

"เจ๊ดาวเหรอคะ?" ฉันเอ่ยถามกลับไปทันที

(ใช่)

(นางเพิ่งโดนเจ้าของผับไล่ออกจากงาน)

"ไล่ออก" ฉันชะงักไปทันที

(นางโทรมาร้องไห้ ด่าทอใส่พี่ใหญ่เลยว่าที่นางโดนไล่ออกเป็นเพราะเธอ) สิ่งที่พี่แยมพูดทำเอาฉันนิ่งไปอย่างทำอะไรไม่ถูกเลยจริง ๆ

(ยัยดาวมันเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว)

(ทำงานหาเงินเลี้ยงลูก และยังต้องผ่อนใช้หนี้พนันให้กับผัวเก่าเพียงลำพัง)

(ตอนนี้ยังมาตกงานอีก)

(พี่ถามมันก็เอาแต่ด่า ๆ พี่)

(ไม่ยอมอธิบายให้พี่ฟัง พี่ก็เลยโทรถามเอาสาเหตุจากเราเนี่ยแหละ)

(ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำไมยัยดาวถึงโดนไล่ออกเพราะน้ำขิงได้?)

"ฟาเรน!" ฉันกัดฟันพูดชื่อนั้นอย่างกำหมัดแน่น

"เอาอย่างงี้นะคะ...พี่แยมโทรไปปลอบใจเจ๊ดาวก่อนนะคะ"

"ขิงขอลองหาทางจัดการเรื่องนี้เองก่อน แล้วขิงจะรีบติดต่อกลับไปค่ะ"

"แต่ยังไงขิงฝากขอโทษเจ๊ดาวด้วยนะคะ ที่ทำให้เดือดร้อนขนาดนี้" ฉันหลับตาเอ่ยบอกกับปลายสายไป

(อ่า ๆ ได้ความยังไงก็รีบโทรบอกพี่นะ) พี่แยมพูดเพียงเท่านั้นก่อนจะตัดสายไป

@มหาลัย

ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์

ฉันมายืนดักรอฟาเรนอยู่สักพัก จนในที่สุดเขาก็โผล่มาจนได้...

"ฟาเรน" ฉันตะโกนลั่นเรียกชื่อของฟาเรนที่กำลังเดินโอบสาวสวยจากคณะอื่น ๆ เดินผ่านมาตรงหน้าตึกวิศวะที่ฉันยืนดักรออยู่พอดี

"อ้าว..ยัยน้ำขังนี่เอง!" ฟาเรนหันมาปรายตามองฉันก่อนจะยิ้มออกมาทันทีที่เจอหน้า

น้ำขัง พ่อง! ฉันได้แต่คิดในใจ

"เมื่อคืนฉันก็ยอมคุกเข่าและไหว้ขอโทษไปแล้ว" ฉันเดินไปเผชิญหน้า

"ทำไมวันนี้พี่คนนั้นถึงโดนไล่ออก?" จ้องเข้าไปในแววตาคมกริบคู่นั้น และถามไปด้วยน้ำเสียงที่โมโหแบบสุดขีด

"ขอโทษแล้วไง... ฉันไม่ได้บอกนี่ว่า…"

"ฉันจะยกโทษให้"

คำตอบของฟาเรนทำเอาฉันแทบคลั่งจนอยากจะกระโดดถีบยอดหน้าเขาให้หงายไปเลยจริง ๆ

"แต่นายทำลายอนาคตของคนอื่น เพื่อต้องการเอาชนะฉันเนี่ยนะ?" ฉันกำหมัดแน่นถามเขาไปอย่างมือสั่น

ฟาเรนทำท่าคิดอยู่สักพัก

"ใช่" เขาตอบกลับมาด้วยท่าทีสะใจที่ได้เห็นฉันคลั่งเจียนบ้าแบบนี้

"นายรู้ไหม ว่าพี่คนนั้นเขาต้องเดือดร้อนมากแค่ไหนที่ต้องตกงานอะ" ฉันพยายามขอความเห็นใจจากคนที่ไร้จิตสำนึกอย่างฟาเรน

"พล่ามจบรึยัง?" ฟาเรนเลิกคิ้วถามอย่างไม่ใส่ใจ

"ฉันไม่มีเวลามานั่งฟังเรื่องไร้สาระของเธอหรอกนะ" ฟาเรนพูดขึ้นพร้อมกับลูบปลายคางของฉันก่อนจะลดมือไปควงแขนผู้หญิงหน้าตาดีที่สวมใส่ชุดนักศึกษารัดรูปต่อทันที

"และจำเอาไว้ อย่ามาเก่งกับฉัน!" เขาขยับใบหน้าเข้ามาหาฉันแทบจะกระชั้นชิด

"เพราะสุดท้ายเธอก็ต้องมาสยบแทบเท้าฉันอยู่ดี" ฟาเรนพ่นคำพูดใส่หน้าพร้อมกับแววตาคมกริบที่มองฉันอย่างดูถูก

"ฟาเรน" ฉันกัดฟันเรียกชื่อนั้นเสียงสั่น แม้ว่าจะอดทนนับ 1 ถึง 100 แต่ไม่ไหวจริง ๆ

ขวับ!

ฉันกระชากแก้วน้ำเปล่าเย็น ๆ ที่มีน้ำแข็งก้อนเล็กเต็มแก้ว จากมือของผู้หญิงที่ยืนถัดออกไปจากฟาเรน และสาดใส่หน้าเขาทันที

ซ่าส์ ~ ~

"ไอ้ชาติหมา!"

END OF NAM KHING’S PART
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
コメント (2)
goodnovel comment avatar
Baitoey
สนุกน่าติดตาม
goodnovel comment avatar
พรรณพา
ลุ้นทุกหน้าสนุกครับ
すべてのコメントを表示

関連チャプター

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 0005

    EP.5 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ตอน เก่งแต่กับคนไม่มีทางสู้ชายหนุ่มเลือดร้อนอย่างฟาเรนยกฝ่ามือหนาลูบใบหน้าที่เปียกชุ่มของเขาที่เลอะไปด้วยน้ำเย็นยะเยือก บนใบหน้าสุดโหดของเขาเต็มไปด้วยรอยแดงช้ำจากน้ำแข็งก้อนเล็กที่ปะทะใบหน้าหล่อเหลาของเขาเข้าอย่างจังทุกสายตาละแวกนั้นหยุดชะงักและมองมาที่พวกเขาทั้งคู่เป็น

    最終更新日 : 2025-02-21
  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 0006

    EP.6 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ตอน คลิปฉาว (NC 18+)"อื้อ!" ฉันพยายามจะผลักตัวของเขาไปให้พ้น แต่อีกฝ่ายก็กระแทกจูบกลับมาอย่างรุนแรง"อ่อยอ้ะไอ้โอ้กอิด (ปล่อยนะไอ้โรคจิต)" แม้ฉันพยายามขัดขืน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ฝ่ามือหนาของฟาเรนบีบจับที่ปลายคางของฉันให้เงยหน้าขึ้นเพื่อรับรสจูบที่เร่าร้อน เขาบดขยี้ลง

    最終更新日 : 2025-02-21
  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 0007

    EP.7 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ตอน ครางชื่อผัว ดัง ๆ (NC)"เธอซิงงั้นเหรอ?" ฟาเรนพูดขึ้นอย่างแทบไม่เชื่อว่าคนตรงหน้าของเขาจะไม่เคยผ่านผู้ชายคนอื่นมาก่อนเลยจริง ๆ"หยุดสักที พอแล้ว!" หญิงสาวเอ่ยทั้งน้ำตา เธอตัวสั่นเทาด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวต่อสัมพันธ์สวาทที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อนเลยจริง ๆ"หยุด?" ฟาเรนเล

    最終更新日 : 2025-02-21
  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 0008

    "…" น้ำขิงจ้องหน้ากลับไปอย่างเมินเฉย เพราะร่างกายของเธอในตอนนี้มันเจ็บจนแทบไม่อยากรับรู้อะไรอีกต่อไปแล้วร่างบางทำได้แค่นอนแน่นิ่งไปอย่างหมดเรี่ยวแรง ปล่อยให้เขาทั้งบีบขยำหน้าอกและกระแทกเข้าหาอย่างบ้าคลั่งและแรงขึ้น ๆ เมื่อเธอไม่ยอมทำตามที่เขาต้องการเรียวขาถูกจับอ้าออกกว้างมากที่สุด ฟาเรนกระแทกแก่น

    最終更新日 : 2025-02-21
  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 0009

    EP.8 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ตอน ไม่ได้ขายตัว"แค่ก ๆ" ร่างบางสำลักควันบุหรี่ของคนตัวสูงที่ตั้งใจพ่นใส่ใบหน้าสวย ๆ อย่างไม่มีความเกรงใจใด ๆ เลยสักนิด และแม้ว่าเธอจะไอออกมาเพราะเหม็นควันบุหรี่ของเขา ฟาเรนก็ยังคงสูบบุหรี่ต่ออย่างหน้าตาเฉยไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร"จริง ๆ เธอควรจะดีใจนะ""ที่ได้เอากับผู้ชายอ

    最終更新日 : 2025-02-21
  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 0010

    "น้ำขิง ~" ฟาเรนเรียกชื่อของเธอเบา ๆ ก่อนจะผลักและกระแทกปิดประตูห้องอย่างแรงพร้อมกับเดินจากไปทันทีด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจเป็นอย่างมากที่ได้ระบายอารมณ์กับเธอปัง! ทันทีที่เขาปิดประตูห้องเสียงดังสนั่น หญิงสาวผู้เสียความบริสุทธิ์ไปอย่างไม่เต็มใจก็ทำได้แค่นอนหลับตาลงปล่อยให้น้ำตาไหลอาบลงสองแก้ม แววตาที่

    最終更新日 : 2025-02-21
  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 0011

    EP.9 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ตอน คลิปหลุด"มึงจะมาถามถึงไอ้ผู้ชายเหี้ย ๆ แบบนั้นทำไม" ฉันพูดเสริมไปอย่างพยายามกลบเกลื่อนพิรุธของตัวเอง"ก็กูเป็นห่วงมึงไง ไม่รู้ว่าคืนนั้นมันทำอะไรมึงรึเปล่า" ไอรีนถอนหายใจออกมาเบา ๆ"ฟาเรนมันยิ่งเป็นคนประสาทแดกอยู่ด้วย"มันอาจจะมาระรานมึง เพราะมึงเป็นเพื่อนกูก็ได้นี่นา

    最終更新日 : 2025-02-21
  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 0012

    แต่ไม่มีใครรู้ดีเท่าไอรีนกับฉัน ว่าแท้จริงแล้วเราสองคนสนิทกันเพราะอะไร ในมุมของฉันนั้นไอรีนดูเหมาะสมจะเป็นเพื่อนมาก ๆ เพราะเธอชอบระบาย ส่วนฉันก็ชอบรับฟัง เธอเอาแต่ใจ และฉันก็ตามใจเก่งเราชอบอะไรคล้าย ๆ กัน เราเข้ากันได้ทุกอย่าง และฉันยืนยันตรงนี้เลยว่า ฉันคบเพื่อนคนนี้ด้วยใจจริง ไม่ได้สนใจว่าเธอรวย

    最終更新日 : 2025-02-21

最新チャプター

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 459

    ริมทะเล ชายหาด สายลม และสองเรา ...ไม่ใช่สิและเราสี่คน พ่อ แม่ ลูกสาว และลูกชาย"ถ้าไปเที่ยวที่อื่น ใส่ Bikini กันแบบนี้พ่อตีทั้งคู่เลยนะเนี่ย" วินด์เซอร์พูดขึ้นขณะที่เราสองคนเดินเลียบชายหาดกัน ฉันกับลูกสาวใส่ชุด bikini ตัวบางสีขาวแบบเดียวกันเป๊ะ ๆ ซึ่งขัดตาขัดใจคุณพ่อเขาซะเหลือเกินเลยจริง ๆ แต่เนื่

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 458

    "น้ำฉันอร่อยกว่าเยอะ ว่าไหมที่รัก?"วินด์เซอร์สะกิดที่หลังฝ่ามือของฉันเบา ๆ "ระวังจะหมดตัว เอาสักวันนะ"ฉันเลียริมฝีปากและพูดจาแบบสองแง่สองง่ามอ่อยกลับไปทันที- คืนแรกที่ลูกสาวไม่อยู่บ้าน -แผล๊บ ๆ จ๊วบ แจ๊บน้ำกามเลอะเทอะเต็มใบหน้าและริมฝีปากของฉันไปหมด"อื้ออส์.."ฉันครางออกมาเสียงหลงและเสร็จคาริมฝี

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 457

    ตอนทวงสวาท (พิเศษ)งั้นไม่ทันที่ฉันจะตอบอะไรกลับไปเลย ใบหน้าหล่อเหลาของคนหื่นกามอย่างวินด์ก็โน้มประทับเข้าแนบชิดจนปลายจมูกของเราชนกันแนบแน่น ลมหายใจอุ่นของเขาและฉันหล่อหลอมร่วมกันเป็นหนึ่ง ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ เอียงใบหน้าเล็กน้อยเพื่อที่จะประกบริมฝีปากจูบฉันอย่างแผ่วเบา กลิ่นหอมของกาแฟจาง ๆ จากริมฝีป

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 456

    "วินด์ ~ "ฉันเอ่ยเรียกเขาออกไปอย่างบางเบา"หืม?"เขาเองก็ขานตอบด้วยเสียงอ่อนละมุน"ฉันไม่เคยอยากเลิกกับนายจริง ๆ เลยสักครั้งนะ"ฉันตัดสินใจพูดออกไปในสิ่งที่ไม่เคยบอกให้เขาฟังวินด์เซอร์ยิ้มออกมาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาทันที"และที่ฉันพยายามหาคนใหม่ ฉันก็ทำไปเพราะต้องการประชด"ฉันสบสายตาคู่นั้นแ

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 455

    "ซี้ดด.."วินด์เซอร์เองก็ครางอยู่ไม่น้อยเพียงแค่ปลายหัวสอดใส่เข้ามาได้ แต่เขาก็ยังคงพยายามที่ดันเข้ามา ปลายหัวเห็ดบานแดงระเรื่อ ๆ กดกระแทกเข้ามาในร่องรักของฉัน"…ถ้าเจ็บบอกนะ เผื่อแผลยังไม่หายดี"วินด์เซอร์มองหน้าของฉันอย่างลังเลที่จะกระทำรุนแรงในช่วงสามเดือนแรกหลังคลอด"อืม"ฉันพยักหน้ารับและอนุญาตให้

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 454

    ตอนพิเศษซอสครีมเห็ดวินด์เซอร์"เบา ๆ นะ"ฉันตอบไปอย่างแผ่วเบา"เดี๋ยวลูกตื่นแล้วแกจะงอแงเอา"ฉันพูดพร้อมกับเหลือบมองไปทางเตียงเด็กเล็กที่อยู่ห่างจากเตียงของเราไม่ไกลมากนัก"ปกติลูกเราไม่ตื่นกลางดึกหรอกนะที่รัก"วินด์เซอร์พูดขึ้นพร้อมกับค่อย ๆ ขยับตัวขึ้นมาคร่อมตัวของฉันแทนในตอนนี้ ฝ่ามือหนาค่อย ถอดสาย

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 453

    "อ่า ๆ หลานรักหัวเราะให้เต็มที่เลยนะเพราะคงไม่มีใครได้เห็นอาในลุคแบบนี้อีกแน่นอน เพราะถ้าไม่ใช่วิริน อาคงไม่ทำแน่!"คลินพูดขึ้นก่อนจะก้มน่าขำเอง กับสภาพของตัวเองและเพื่อนแต่ละคนฉันมองผู้ชายสี่คนตรงหน้าพร้อมกับเอามือปิดปากเพื่อไม่ให้หลุดขำออกมาผู้ชายทั้งสี่คนหันมามองทางฉันเป็นทางเดียว ด้วยใบหน้าที่ต

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 452

    "จริง ๆฉันไม่เหนื่อยเลยเพราะคุณแม่นายเพิ่งเอาลูกมาส่งให้เอง"ฉันตอบไปตามตรงเพราะว่าแม่ของเขามารับไปช่วงสาย ๆ และเอามาส่งคืนก่อนที่วินด์เซอร์จะกลับจากทำงานไม่นานนี่เอง"แง๋ แง๋ะ ~~"จู่ๆลูกสาวตัวเล็กก็ร้องไห้หาพ่อทันที"โอ๋ ๆ"วินด์เซอร์รีบเดินเข้าไปอุ้มลูกทันที"คุณแม่บอกว่าตอนอยู่กับท่านลูกไม่ค่อยงอแง

  • CRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)   บทที่ 451

    "ไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่ข้างๆเธอตรงนี้เสมอ"วินด์เซอร์บีบมือของฉันแน่น ขณะที่ฉันถูกเข็นเตียงเข้าไปยังห้องคลอด"ฉันรู้"ฉันกัดฟันตอบไปทั้ง ๆ ที่มันเจ็บจนแทบอยากจะกรีดร้องออกมาเกือบ 1 ชั่วโมงผ่านไปวินด์เซอร์ไม่ปล่อยมือของฉันเลยแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว เขาไม่ปล่อยให้ฉันเผชิญกับความเจ็บปวดเพียงลำพัง มันถือ

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status