MITSUKI’S POVSa totoo lang ay hindi ko alam ang kung ano ang dapat kong maramdaman ngayon. Nandito ang lahat ng pamilya nila at kasali ako sa salo-salo na hindi naman dapat. Huminga ako ng malalim at saka ako ngumiti sa kanila at saka ako napalingon nang hawakan ni Mrs. Turner at saka sya ngumiti sa ‘kin ng matamis.“Thank you for accepting my invitation to join us for lunch,” sabi nito sa ‘kin at ngumiti ako sa kanya.“It’s my pleasure to be with you ma’am,” sagot ko naman.“Don’t call me ma’am; it’s too formal. Just call me Tita,” sabi nito at mas lalo akong nahiya sa kanya.“O-ok p-po… tita,” nauutal na sabi ko at tumingin sa katabi ko na nakatingin lang pala sa ‘kin.Agad na umiwas ako ng tingin kasi hindi ko na naman mate-take ang tingin nya at baka mainis lang ako. Habang tinitignan ko sila ay mukha namang silang masaya at sa okasyon na ‘to ay nakikita ko ang pagkakaroon nila ng koneksyon sa isa’t-isa. Kahit na nagiging busy sila sa kanya-kayang buhay nila ay nakukuha naman nil
MITSUKI’S POVHindi ako makapaniwala sa nakikita ko at para akong nasa isang telenovela at ako ang bidang babae habang si Sir Ashton naman ang bidang lalake. Lumapit ako sa kanya at saka nya ako inalalayan na umupo at nang makaupo ako ay umupo rin sya sa harapan ko. Mero’ng nakahandang wine at nang maisalin ‘yon sa baso ay hindi ko mapigilan ang hindi ma-excite.“Bakit nyo naman po ginagawa ‘to?” tanong ko at namamangha pa rin sa nasa harapan ko.“I told you to not use ‘po’ when you talk to me? But by the way, I want you to know that you are special to me,” sagot nya at hindi pa rin maalis ang ngiti sa labi ko.“Salamat sa pagkain,” sabi ko at saka ako nag-umpisang kumain na.Sabay na kaming kumain at hindi ko maiwasan ang hindi manlaki ang mga mata ko dahil sa sarap nito. Ngayon lang ako nakatikim ng ganitong kasarap na putahe at sa totoo lang ay ito ang pangalawang beses na nakakain ako nito. Tumingin ako kay Sir Ashton habang nakangiti ako at nakita ko kung paano nyang ipinatong an
MITSUKU’S POV “Ashton.”Pareho kaming napatingin ni Sir Ashton sa tumawag sa kanya at saka nangunot ang noo ko ng makita si Sir Tyler. Pero agad din na napawin iyon at inayos ko ang sarili ko kasi nakakahiya sa kanya. Napatingin ako sa ibang direksyon at umupo ako at napatakip pa ako ng mukha ko dahil sa nangyare.“What are you doing here?” takang tanong ni Sir Ashton sa kanya.Lumapit sya sa ‘min at saka nya ako tinginan at ngumiti pa ito sa ‘kin. “Hi, Mitsuki,” bati nito sa ‘kin.“Ahh… h-hi po Sir Tyler,” bati ko na nauutal pa.Napapikit pa ako ng mariin kasi hindi ko alam kung bakit ako nauutal. “You two dating?” tanong nya at saka bumaling ang tingin nya kay Sir Ashton at tumingin din ito sa ‘kin at saka muling tumingin kay Sir Tyler.“Yeap, and you’re interrupting us,” sagot nya na sya namang ikinatampal ko ng noo ko.“Oh? I was?” ani pa nito at saka tinuro ang kanyang sarili.Tumayo ako dahilan para pareho silang mapatingin sa ‘kin. “Ah… ano… hindi po kami nade-date. Nagjo-joke
MITSUKI’S POV Sobra ang kaba sa dibdib ko at hindi ko alam kung anong unang gagawin ko. Para akong mababaliw sa kakaisip sa nangyayare ngayon dahil akala ko kasi ay kung hindi papasok si Ma’am Janne ay wala rin akong gagawin pero nagkamali ako sa isipin na ‘yon.“Is Janne told you about my secretary?” tanong nya sa ‘kin at saka ako tumango sa kanya. “Thank you,” dagdag nya at saka umupo sa upuan nya.“Ano po ba ang gagawin ko Sir?” tanong ko at saka lumapit pa malapit sa may table nya.“Wala kang gagawin hangga’t wala akong pinapagawa,” sagot naman nya at saka ako napaisip.Kung wala rin naman akong gagawin dito ay ano pa ang ginagawa ko dito? Napalingon ako sa may pinto nang may marinig akong kumatok at saka ako tumingin kay Sir Ashton. Hindi ito tumingin sa pinto pero pinindot nito ang kung ano mang tawag sa remote na ‘yon at nakita na kung sino ang nasa labas at nandoon si Sir Tyler.Pinapasok ito ni Sir Ashton si Sir Tyler at tumingin ito sa ‘kin at yumuko naman ako sa kanya. “Go
MITSUKI’S POV We arrived at a mall, where I spotted a variety of bikes. To be honest, I like motorcycles but cannot afford one that’s as expensive as Janne’s. Sometimes I think about saving money so I can buy an expensive one, but that’s when I'm permanently at work and don’t think of leaving immediately.Napatingin ako sa isang Ecosse ES1 Spirit nagkakahalaga ito ng mga 3.6 million dollars at kung susumahin sa peso ay nasa 17 Billion pesos. Napatakip ako ng bibig ko at saka ako napatakip ng mata ko at napamura sa presyo.“Tangina?” hindi makapaniwalang usal ko.“W-why?” takang tanong ni Sir Ashton.“E, kasi naman sobrang mahal nitong ES1. Grabe naman ang price!” sabi ko at saka sya natawa.“Yes, it’s so expensive but that’s only for those who want to buy it. You are not forced to buy such a motor. Another thing is that there are others like that that are second-hand and it also looks expensive,” sabi nito at dumikit ako sa kanya.“Mga magkano po?”“Around… 50-100,” sagot nya.“Thaus
~Present; The chapter 3’s continuation~MITSUKI’S POVBumuntong hininga ako at napapikit kasi med’yo inaantok na rin ako. Napatingin ako sa likuran ko at nagulat ako nang nandoon pala si Zett. “He’s still here, huh?” ani nito.“MITSUKI!” sigaw ni ate at napapikit ako ng mariin.“What?”“Sabi ni Mommy papasukin mo daw ‘yong boyfriend mo!” sabi nito at napangiwi ako.“He’s not welcome here!”“What?” sabi nito at isasara ko na sana ang pinto nang bigla na lang hinarang ni Ashton ang kamay nya at nanlaki ang mata naming lahat kasi ang lakas ng pagkakasara ko.“Fvck it!” bulalas nito.“Hala ka girl anong ginawa mo,” sabi naman ni Angelique at saka tinignan ang kamay ni Ashton.“H-hindi ko sinasad’ya. Hinarang nya kamay nya kasalanan nya ‘yan,” sagot ko naman at saka ako tumingin kay Ashton.Lumapit si Ate Haruka at saka nya hinila si Ashton papasok sa loob ng bahay at saka sila pumunta sa kusina. Sumunod naman sina Angelique at Gladys at kami ni Zett naman ay naiwan. Tumingin ako sa kanya
~Present; The chapter 22’s continuation~ MITSUKI’S POV Nang makabili na ako ng kakailanganin ko ay naisipan kong bumili ng pagkain. Habang naglalakad ako ay napahinto ako nang makita ko si Audrey na nakasuot ng skirt at naka-croptop. Napangiwi ako kasi ang lamig ng buong mall mero naka-skirt sya. Pinag-cross nya ang parehong braso nya sa ‘kin at saka nya tinaas ang kilay nya sa ‘kin. “I didn’t think that the trash would be in this place,” sabi nito at nakangisi pa. I gave her a silly grin, and then I looked around, approached her slightly, then spoke. “Hindi ka ba na-inform na ang basurang sinasabi mo ay isa nang magandang basura ngayon?” pang-aasar ko sa kanya. Tinignan ko ang suot nya. “Look at your clothes, Audrey. Parang kinulang sa tahe. Hindi ka naman siguro naghihirap ‘no?” mapang-asar na sabi ko. “What? Hindi ito kulang sa tahi! This is a design!” “Ah talaga ba, Audrey? Masyado kasing kapos. Alam mo imbis na pakialam mo buhay ko. Bakit hindi mo kaya inintindihin iyang sa
~Present; The chapter 23’s continuation~ MITSUKI’S POV Habang nakatingin sa kamay ko ay hindi ako makapaniwalang ikakasal ako. Parang pakiramdam ko ay panaginip lang ang lahat ng ito. Habang nakatingin sa labas at tinatanaw ang magandang tanawin dito sa may veranda ay narinig ko ang pagbukas ng pinto at nakita kong nakangiti si ate Haruka at tingin ko’y mang-aasar na naman. Wala na naman sya sigurong magawa sa office at kung mero’n man tingin ko ay ibinigay na naman nya ang utos sa iba. “Congratulation sa kapatid kong malakas mag-emote pero nag-yes sa kasal,” sabi nito at napahawak ako sa ulo ko. “Bakit ba ang lakas mo parating mang-asar?” inis na sabi ko. “I was wondering... you were avoiding him when he arrived here and when he found you, Mitsuki. But I can’t understand why, all of a sudden, he proposed to you?” takang tanong nito. Tumingin ako sa kanya at napaisip sa kung ano ang ibig nyang sabihin. “W-what? You should be to his side, pero bakit parang biglang liko ka na nama
~Present; The chapter 31’s continuation~MITSUKI’S POVHindi ako nagdalawang isip na gamitin ang card ni Ashton at sa totoo lang ay ang dami ko rin nabili para sa akin at para sa magiging baby namin. Habang nakatingin ako sa mga pinamili ko ay hindi ko maiwasan ang hindi mapangiti at mapahawak sa tyan ko. Parang nagkaroon ng craving satisfaction sa akin nang mga sandali na ‘yon.“Ang gaganda naman ng mga pinamili mo,” sabi ni Janne.“Kuya mo bumili niyan,” sagot ko at saka siya tumingin sa akin.“Hindi ako magtataka. Kahit naman yata ako ibibigay ko ang mga gusto mo. Mahirap daw magtampo ang mga buntis,” sabi naman ni Janne at saka ako natawa sa kaniya. “Malapit na ang kasal niyo ni Kuya may napili ka na ba na venue?” tanong nito sa akin at saka ako tumango sa kaniya.“Gusto kong ikasala sa garden ng mansion niyo,” sabi ko at saka siya tumingin sa akin na may pagkunot ng noo.“Why?”“Nakita ko na ang garden niyo at ang ganda ng paligid no’n. Gusto ko ang amoy ng mga bulaklak,” sagot ko
~Past; The chapter 37’s continuation~MITSUKI’S POVLumipas ang mga taon at naging maayos ang relasyon namin ni Ashton. Pero nitong mga nakaraan ay tila naging cold siya sa akin at pakiramam ko ay hindi na niya ako mahal. Gano’n pa man ay hindi ako nag-isip ng kahit na ano at baka na-i-stress lang siya sa trabaho. Habang naglalakad ako ay nakasalubong ko si Audrey. Ilang beses na niya akong binabangga at ilang beses na rin niya akong pinagbabantaan na paghihiwalayin kami ni Ashton.“Oh~ Hi, Mitsuki,” malanding bati nito sa akin na may kasamang pang-aasar.“Wala akong balak na makipagsabunutan sa ‘yo ngayon,” walang ganang sabi ko sa kaniya.Nilagpasan ko siya at bigla na lang niya akong hinila dahilan para mapasalampak ako sa sahig. Marami ang nakakita sa amin kaya naman agad akong tinulungan ng mga tao at s’ya naman ay inilayo sa akin. Nagwawala si Audrey at ako ay nakatingin lang sa kaniya.Hindi ko talaga siya ma-gets. Umuwi na lang ako sa bahay at saka napagpasyahan na magpahinga.
~Past; The chapter 36’s continuation~MITSUKI’S POVDinala ako ni Ashton sa isang restaurant at doon kami kumain. Habang kumakain ay hindi ko maiwasan ang hindi isipin ang babaing nakasagupa namin kanina. Ex ni Ashton ‘yon at hindi ko maiwasan ang hindi makaramdama ng selos. Maganda ang babae at mukhang model kaso lang ay kulang siya sa kabaitan kaya hindi ako magtataka kung ayaw sa kaniya ni Janne.“Ang lalim naman ng iniisip mo.” Napatingin ako kay Ashton at saka ako bumuntong hininga.“S-Sorry,” sabi ko at saka siya tumawa.“What are you thinking about?” tanong nito sa akin at saka niya ako sinubuan ng pagkain.Umiling ako sa kaniya at saka natawa. “Bakit naman kailangan mo pa akong subuan?” tanong ko at ngumiti siya.“Because you are my Baby,” sagot niya sa malambing na tono.“Tanga,” sabi ko at napatakip ako ng bibig ko. “Ayy sorry.”Tumingin siya sa paligid at saka niya inilapit ang mukha niya sa mukha ko. Halos maduling ako sa sobrang lapit niya sa akin. Habang tinitignan ang m
~Past; The chapter 35’s continuation~MITSUKI’S POVNatawa na lang kami sa ginawa ni Janne at sweet naman siya pero hindi nga lang gano’n ka-sweet pagdating kay Rylon. Umupo sa tabi niya si Rylon at saka nila pinakin ang mga aso at pusa na lumalapit sa kanila at nakakatuwa silang tignan dalawa.“I want to baby too,” sabi naman ni Ashton at napalingon ako sa kaniya.“Hindi po ba kayo nabe-baby noon?” tanong ko at tumingin si Janne sa akin.Tumawa ito ng malakas kasabay no’n ay tumawa rin sila Angelique, Zett at Gladys. Napakamot naman sa ulo niya si Sir Ashton at ako naman ay napangiwi at hindi ko alam kung ano ang nakakatawa sa sinabi ko. Hindi ko na lang sila pinansin at magapos ang gabing ‘yon ay bumalik na kami sa manila.Ilang araw ang lumipas at nanatiling abala ang lahat. Hindi ko na naman nakikita si Ashton at sa totoo lang ay nami-miss ko siya. Gusto kong intindihin ang pagiging abala niya pero minsan nanghihina ako kapag wala s’yang update sa akin.“Ate Mitsuki!”“Pusa!”“Mwe
~Past; The chapter 34’s continuation~MITSUKI’S POVMasaya ako sa pag-iikot naming dalawa ni Ashton na magkasama. Hindi nito binitawan ang kamay ko at napapatingin ako doon. Nang makalabas na kami ng museum ay nag-unat ng braso si Angelique at saka siya tumingin sa amin ni Ashton.“Nakakainggit,” sabi nito at saka siya ngumuso.“Tanga ka kasi pumili ng lalaki ayan tuloy single ka pa rin,” sabi naman ni Gladys.Naiiling naman si Zett sa dalawa at natawa naman ako. Napagpasyahan na naming kumain kasi medyo nagutomna kaming dalawa. Dinala ako ni Ashton sa kotse niya at pinagbuksan ako nito ng pinto. Sumakay na ako at iniharang pa niya ang kamay niya sa ulunan ko para hindi ako mauntog. Nang makasakay na ako ay saka na niya sinara ang pinto at saka siya umikot papunta ng driver seat.Habang nakaupo ako ay hindi ko maiwasan ang hindi kabahan at masiyahan. Nang makaupo ito ay pinaandar na niya ang kotse at umalis na kami. Mula sa likuran ay sinusundan naman kami ng kotse kung saan nakasakay
~Past; The chapter 33’s continuation~MITSUKI’S POVPaglabas ko ng k’warto ay sinalubong ako ni Janne. Tumingin ito sa paligid at saka tumingin sa akin. “Kuya left early in the morning, he said that he was going to do something in Manila. So that means, dalawa na naman tayo ang magkasama, Ate,” paliwanag niya at napatango ako.Sobrang sandali niya lang kahapon. Pero sana nakatulog siya ng maayos kagabi. “Do you want to call, Ate Haruka and your other friends to join us?” tanong ni Janne at napaisip ako.“Hindi ko alam kung abala sila ngayon o hindi. Pero hindi naman masama kung tatanungin natin,” sabi ko at ngumiti siya.Katulad ng sinabi niya ay tinawagan namin sina Gladys at tinanong kung abala ba sila o hindi. Buti na lang at sabado ngayon kaya naman kaya daw nilang mag-half day sa trabaho. Habang nasa sala ay hinihintay kong matapos si Janne sa ginagawa niya. Iniisip ko ang nangyari kagabi kasi sobrang saglit lang ng bonding naming dalawa. Alam ko naman na masyado siyang abala sa
~Past; The chapter 32’s continuation~MITSUKI’S POV“Mali po kayo ng iniisip, Sir,” sabi ko at saka tinaas ang parehong kamay.“I heard what that little b*tch said to you, Mitsuki,” seryosong sabi niya at saka naman ako sumeryoso.Bumuntong hininga ako at saka ko hinawakan ang kamay ni Janne at iniwan namin si Sir Ashton. Nilagpasan ko lang din siya at umakting na para bang hindi ko siya nakita. Habang naglilibot ay kami ay nakasunod lang sa amin si Sir Ashton. Marami ang babaing tumitingin sa kaniya at ang iba ay gustong kumiha ng litrato kasama niya.Natatawa ako sa expresyon ng mukha niya kasi ayaw niya na pinagkakaguluhan siya. Kahit ang ibang foreign girl ay gusto siya. Sino ba naman hindi gugustuhin ang isang Xivion Ashton Miller Turner—the son of a billionaire and the CEO of their own company. He was the man that woman ever dreamed of.“Ayaw ni Kuya Ashton ang kinukuhaan siya ng litrato nang kahit na sino. Hindi rin siya umaalis na wala ang nga tauhang nakapaligid sa kaniya.” N
~Past; The chapter 30’s continuation~MITSUKI’S POVKatulad ng sinabi ni Janne ay tinulungan ako ng bulter nila na makarating sa silid kung nasaan ang aklatan na sinasabi niya. Sabi rin kasi ng butler niya ay hanggang doon lang siya at bawal na pumasok. This is a private room that only a family member can only use. Napaisip tuloy ako kasi hindi naman ako kabilang sa pamilya nila. Hinanap ko ang libro na sinasabi ni Janne at nang makita ko ‘yon ay napangiti ako. “Grabe, sino kaya ang author nito at ganito kakapal ang libro?” tanong ko sa sarili ko. Sobrang kapal kasi talaga ‘nong libro.I hesitated to pull it because it appeared to be the most expensive book they had. The shelves moved, and I was shocked when they twisted. Unti-unti akong pumasok at saka namangha kasi bukod sa kulay ng buong paligid ay pakiramdam ko nasa isa akong palasyo. “Waw,” hindi makapaniwalang usal ko. Agad na bumalik ako sa ulirat nang maalala ang sinabi ni Janne. Hinanap ko ang pangsampung pinto at napapaku
~Present; The chapter 29’s continuation~MITSUKI’S POVDahil sa pananakit ng tyan ko ay hindi na ako hinayaan ni Ate na pumunta sa burol nila Mommy at Daddy. Pumunta sa bahay ang private doctor namin at saka ako chineck up. I was so stress because of what happened and I can’t even control myself. Matapos akong tignan ng doctor ay nakita ko ang dismaya sa mukha niya.“Hindi ka p’wedeng ma-stress, Mitsuki. Alam mo na nagdadalang tao ka. Kapag nagtuloy-tuloy ‘yan ay—” hindi niya matuloy ang sasabihin niya nang biglang sumingit si Janne.“You can go now, Doc,” sabi nito at saka lumapit sa akin. “You have to rest, Ate Mitsuki,” ani niya at saka ako ngumiti at tumango.Napahawak ako sa tyan ko nang umalis sina Ate Haruka. “I’m so sorry my little one, I can’t help it,” ani ko. “Hindi ko hahayaan na mapahamak ka kaya naman hindi ko na muna iisipin ang pagkamatay ni Mommy.”Kahit na masakit sa dibdib ay kailangan ko rin isipin ang nasa sinapupunan ko. Nagpahinga ako katulad ng sabi nila. Nanoo