Halatang wala pa sa tamang pag-iisip si Jarren tungkol sa sitwasyon. Nakakunot ang noo niyang tanong, "Bakit hindi ako pwedeng nandito? Narinig kong hindi maganda ang pakiramdam ni Lizzy. May kailangan akong gawin kahapon kaya umalis ako nang maaga, kaya naisipan kong dumalaw sa kanya ngayon. Ano bang nangyayari dito?"Agad namang lumapit ang staff ng programa para ipaliwanag ang sitwasyon sa kanya. Si Lianna, halatang naiilang at hindi alam ang gagawin, ay nagtanong, "Kaya pala, Young Master Jarren, hindi ikaw ang dumalaw kay ate kagabi?"Lalong lumalim ang kunot sa noo ni Jarren, "Oo."Habang tumingin siya sa paligid, napansin niya ang mga kakaibang tingin ng mga tao sa kanya. Unti-unti niyang naintindihan ang nangyayari, at bigla na lang dumilim ang ekspresyon ng mukha niya.Nagkunwari si Lianna at sinabi, "Young Master Jarren, huwag ka munang mag-alala. Naniniwala ako na hindi gagawin ng ate ko ang bagay na 'yan. Malamang nagkaka-misunderstanding lang. Baka lang kasi nakainom siya
Nag-uunahan ang mga komento sa live broadcast."Ganito na ba ang ibig sabihin niyan? Gusto na niyang makipaghiwalay kay Lizzy?""Ang galing! Seryoso, paano makakahanap ng matinong asawa si Lizzy? Mabuti na lang talaga at hindi bulag si Jarren!""Kahit sinong lalaki, hindi matitiis ito. Sa totoo lang, kung sobra ang ginagawa ni Lizzy, natural na siya rin ang magpapahamak sa sarili niya.""‘Wag na sanang magtalo pa. Bilisan niyo nang pasukin at hulihin sa akto! Hindi ako pumasok sa trabaho ngayong umaga para panoorin ‘tong live, gusto kong malaman kung sino ang lalaki!""Tama! Bilisan niyo na! Ready na akong mag-record ng screen!"Ang galit ni Jarren at ang malinaw niyang pagtatapos ng relasyon kay Lizzy ay nagpatanggal sa huling bahid ng awa at init sa puso ni Madel. Sobrang galit niya, kaya't sinampal niya ulit si Lizzy."Ikaw na mismo ang gumawa ng kahiya-hiyang bagay, tapos nagawa mo pang isisi sa iba?" sigaw niya.Oo, siya nga ang nagbigay ng gamot. Pero ano naman? Hindi ba’t si Li
"Mom, nagsisisi ka ba?"Sandaling natigilan si Madel, kitang-kita niya ang emosyon sa mga mata ni Lizzy, at bigla siyang nakaramdam ng kaba sa dibdib.Ngayong hindi na maintindihan ang ugali ni Lizzy, mas mabuting kontrolin ito habang maaga pa.Tumango siya nang madiin at ngumiti ng banayad kay Lianna. "Ipagpatuloy mo na ang pag-shoot ng show. Ako na ang bahala dito."Kumurap si Lianna, halatang nag-aalala. "Mom, okay lang ba na mag-isa ka lang dito? Mukhang hindi maganda ang mood ni Ate."Kung sino man ang makakarinig ng ganitong pananalita, iisipin nilang parang halimaw si Lizzy na nagpapahirap sa lahat.Hinawakan ni Madel ang kamay ni Lianna, pilit na nagpapakalma.Ngumiti si Lizzy at sinabing, "Huwag kang mag-alala. May ipapakilala ako kina Mama at Ate, at pagkatapos nilang makita at sagutin ang tanong ko, saka niyo ako pwedeng dalhin." Binibigyan niya ng paligoy-ligoy ang usapan. "Ngayon ba’t parang ang bilis niyong patahimikin ako? Natatakot ba kayo na may masabi akong hindi niy
Bugbog sarado ang lalaki—pasa-pasa ang ilong, maga ang mukha, at mukhang sobrang kahiya-hiya ang itsura niya.Sa unang tingin sa paligid, agad niyang naintindihan kung ano ang sitwasyon niya ngayon.Halos hindi niya maaninag ang mga tao sa paligid dahil sa pamamaga ng mga mata niya, kaya’t bigla na lang siyang umiyak."Lizzy, tulungan mo ako! Pumunta lang ako dito para makita ka, pero ganito ang nangyari sa akin! Hindi mo pwedeng pabayaan ako. Kung hindi dahil sa'yo, saan ko ba makukuha ang lakas ng loob na pumasok sa pamilya Del Fierro?"Biglang dumilim ang mukha ni Madel nang marinig ito. "Lizzy, magpaliwanag ka." Dahan-dahang umupo si Lizzy sa pinakamalapit na upuan."Mom, kung kilala ko talaga ang taong ito, sa tingin mo ba ipapatawag ko pa siya? Ang lakas mo naman, hindi ka naniniwala sa sarili mong anak. Isang salita lang mula sa kung sino-sinong estranghero, agad mo akong kinukuwestiyon. Sino ba talaga ang tunay mong anak?"Napahinto si Madel. Hindi siya nakahanap ng tamang sag
“Kahit na nakakainis ang mga paraan nina Amanda at Lianna, hindi ko maitatanggi na epektibo ang mga ito.”Nanlumo si Lianna, at biglang namutla ang mukha niya.Sinamantala ni Lizzy ang pagkakataon at pinapasok ang doktor. Tumanggi si Lianna na magpacheck-up at umiwas sa kamay ng doktor.“Hindi na kailangang magpatingin. Medyo nagka-hypoglycemia lang ako kanina, pero maayos na ako ngayon.”Ngumisi si Lizzy. “Grabe ang galing ng doktor na tinawag ko, oh! Ni hindi pa niya natitingnan si Lianna, gumaling na agad ang sakit niya.”Kung wala lang masyadong tao, malamang ay mas sineryoso ni Lianna ang pagpapakita ng emosyon.Pinipigil niya ang inis at dumistansya, umupo sa malapit kay Lysander. “Lysander, kung bigla akong makaramdam ulit ng masama, puwede ba kitang tawagan?” tanong niya nang may pagpigil.Ngunit hindi man lang siya tinignan ni Lysander. Tiningnan nito ang relo sa kanyang pulso. “Marami pa akong ibang aasikasuhin. Mas mabuti pang tapusin agad ang imbestigasyon. Kung ayaw pa ri
Sa Kabilang PanigSi Clarisse ay abala sa paghahanda sa backstage. Kahit saan siya magpunta, lagi siyang napapalibutan ng maraming tao. Kahit na dati siyang aktibo lamang sa ibang bansa, ngayon na bumalik siya sa Pilipinas, maraming tao ang handang magbigay ng pinakamahusay na mga oportunidad sa kanya.Ang dahilan? Nasa likod niya si Lysander. Kapag nakuha ang loob ni Clarisse, parang napalapit ka na rin kay Lysander.Nang dumating si Lysander, agad siyang nilapitan ni Clarisse at masayang yumakap sa kanya."Lysander, buti dumating ka. Akala ko hindi ka na pupunta para makita ako ngayon."Bahagyang kumunot ang noo ni Lysander at marahang itinulak ang yakap ni Clarisse. "Pinuntahan lang kita para makita kung nakakapag-adjust ka na. Dati ka nang aktibo sa ibang bansa, pero bigla kang bumalik dito. You should go back and stay there instead."Ayaw itong tanggapin ni Clarisse. Tinitigan niya si Lysander nang malambing at ngumiti nang napakaganda."Pero gusto kong manatili sa Pilipinas kasi
Malapit na ang oras ng hapunan, pero wala pa rin si Lysander. Pinipilit ni Henry na huwag magalit, lalo na’t naroon si Lizzy, ngunit halatang naiinis na ito dahil bakas na sa mukha niya ang pagkainis.Hindi na rin maganda kung pilit pang magtanong si Lizzy sa harap ni Henry, kaya napapikit na lang siya at nagdasal na sana'y magkaroon naman ng konsensya si Lysander at dumating na.Nagbigay siya ng senyas sa butler. Dinala nito ang cheese board, at ngumiti si Lizzy habang sinabing gusto niyang makipaglaro kay Henry.Sa kabutihang palad, alam ni Lizzy ang mga hilig ni Henry. Kahit hindi siya eksperto sa Cheese, may kaalaman naman siya dito.Nagulat si Henry, "Interesado ka rin dito? Kakaunti lang ang mga kabataan ngayon na marunong maglaan ng oras sa ganitong klaseng bagay."Ngumiti nang magaan si Lizzy at sinagot siya, "Hindi ko po talaga hilig ito, pero natutunan ko ito noon. Nang malaman kong mahilig kayo dito, naisip kong subukang i-review ang dati kong kaalaman. Suwerte ko po kung m
"Pasensya na, pero sa tingin ko hindi mo kayang tumbasan ang binigay ng kabilang panig. May prinsipyo kami sa trabaho, paano naman namin pagtataksilan ang amo namin nang ganito?” Napabuntong-hininga ang lalaki, at may bahagyang awa sa kanyang mga mata habang tinitingnan si Lizzy. "Kung may dapat kang sisihin, sisihin mo ang malas mo. Nagkamali ka ng taong ginalit." Pagkatapos, tumayo siya at malamig na nag-utos. "Bilis-bilisan niyo, at sirain niyo ang mga kamay niya."Sa ilang salita, nakatakda na ang kapalaran ni Lizzy. Nagpipigil siya ng galit at kaba habang tinitingnan ang paparating na mga lalaki, naramdaman niyang nanlamig ang kanyang puso.Sino kaya ang may pakana nito? Si Amanda ba? O si Lianna?Kahit hindi siya pinapatay, kung mawawasak ang kanyang mga kamay, ano pa ang pinagkaiba sa pagiging inutil? Ang ganitong wakas ay mas malupit kaysa kamatayan.Parang naghihingalo ang puso ni Lizzy habang ang kanyang kamay ay dahan-dahang gumapang sa gilid ng kalsada at nakapa ang isang
Sa rooftop ng ospital, naroon si Jeneeva hawak-hawak ang anak ni Lizzy na ninakaw nito sa nursery room. Nagpanggap siyang nurse para makapasok---madali niya rin nakilala ang bata dahil may pangalan ito. "Ibigay mo na ang bata! Hindi ka namin sasaktan, sumama ka lang nang maayos!" sigaw ni Felix. Tumawa naman si Jeneeva na parang baliw. Umiiyak na rin ang bata sa mga bisig niya. "Ano ako? Tanga? Hindi ko kayo susundin! At nasaan na ba si Lizzy? Siya ang kailangan ko, ibigay niyo siya sa akin at ibibigay ko sainyo ang bata!" Si Lysander na pagod din ay galit ang tingin kay Jeneeva. "Please. give me daughter, Jeneeva..." marahang sabi ni Lysander, nag-iingat siya. Ayaw niyang maging padalos-dalos kahit nagagalit siya. Hawak ni Jeneeva ang anak niya, at sa oras na may gawin siya tiyak gaganti si Jeneeva. Kumunot naman ang noo ni Jeneeva nang marinig ang boses ni Lysander, tumingin siya rito. "Lysander...ang mahal ko. Pero hindi Jeneeva ang pangalan ko, Lianna. Ako si Lianna!" ga
Nine Months Later...Kabuwanan na ni Lizzy at nasa dalawang araw na siyang nanatili sa ospital para sa kanyang labor. Sa loob ng dalawang araw hindi rin umalis si Lysander sa ospital para bantayan lalo si Lizzy. Paminsan-minsan ay bumibisita sina Ericka at Felix sa kanya para alamin ang balita ng kanyang panganganak. Gaya ngayon, pumasok silang dalawa at naroon si Lizzy nakatayo sa gilid ng kama, nahihirapan sa sakit ng tyan. Habang sina Ericka at Felix ay hindi mapakali. "Sigurado ka bang sasabihin mo sa kanila ngayon? Baka hindi kayanin ng bestfriend ko," mahinang bulong ni Ericka sa kanyang nobyo. Seryoso lang si Felix, ang ipit na uniform niya ay mas lang nagpatikas sa kanya. At dahil din na-promote siya, mas lalong ang tingin sa kanya ay napaka seryosong pulis. "Kailan. Dito ka lang, ako ang kakausap kay Mr. Sanchez, samahan mo si Ma'am Lizzy," saad naman ni Felix. Kahit na kinakabahan si Ericka, sinunod niya na lang ang sinabi nito. Lumapit si Felix kay Lysander na nasa ta
“Sinungaling ka! Hindi niya magagawa sa akin iyon, mga sinungaling kayo! Umalis kayo rito!” Naupo si Lianna sa sahig, hindi mapigilan ang pag-agos ng kanyang luha. Nabasa ang buong sulat—hindi lang dahil sa pagputol ng ugnayan ni Liston sa kanya, kundi dahil...Si Liston mismo ang umamin ng kanyang kasalanan.Inamin niyang may kinalaman siya sa pagbagsak ng minahan. At bilang kaparusahan, handa siyang akuin ang lahat ng responsibilidad at bayaran ang anumang danyos.Lumapit si Lizzy at malamig na pinagmasdan ang nakakapanlumong kalagayan ni Lianna."Imposible ba?" Mapanuya nitong tanong. "Mukhang nakalimutan mo na ang kasinungalingang ikaw mismo ang gumawa."Ang dahilan kung bakit walang alinlangang pinoprotektahan ni Liston si Lianna noon—at maging ang kakaibang pagkagiliw niya rito—ay dahil sa matagal niyang paniniwala na si Lianna ang nagligtas sa kanya noong araw na nagkaroon siya ng matinding lagnat.Ngunit hindi iyon totoo.Hinagis ni Lizzy ang ebidensiya sa harapan ni Lianna. N
"Talaga?"Pumalakpak si Lysander, at ang taong dinala ni Roj ay walang iba kundi ang pinakamatapat na tauhan ni Gavin. Basang-basa ito sa yelo at halatang dumaan sa matinding pagpapahirap.Bago pa man lumitaw ang taong iyon, tinakpan na ni Lysander ang mga mata ni Lizzy. Ayaw niyang madungisan ang paningin nito sa maduduming bagay."Si Sir Gavin ang nag-utos sa akin na lumapit kay Casandro! Hindi siya natuwa sa nangyari kay Miss, kaya gusto niyang pagbayarin si Miss Lizzy. Kasabay nito, nais din niyang tuluyang burahin si Casandro, na matagal nang naging tinik sa kanyang lalamunan! Wala akong magawa—pinilit lang ako!"Paulit-ulit ang paghagulgol ng lalaki. Hindi mo masisisi ang isang traydor kung wala siyang pagpipilian—si Lysander mismo ang nagpakita kung gaano siya kalupit sa ganitong bagay.Sa harap ng walang katapusang pag-iyak, dahan-dahang nanlumo si Gavin. Unti-unting nawalan ng kulay ang kanyang mukha habang palapit siya kay Lysander."Lysander, hindi ko alam…"Ngunit malamig
Nararamdaman na niyang nagkakaugnay ang lahat.Ang paghahanap ng tugmang bone marrow ay isang napakahirap na proseso, at napakabihira ng matagumpay na pagtutugma lalo na kung hindi malapit na kamag-anak. Kung talagang walang koneksyon sa dugo sina Lizzy at Lianna, imposible halos ang ganitong uri ng pagkakataon.Pinanood ni Lysander ang sakit at pagkalito sa mukha ni Lizzy. Dahan-dahan niyang iniabot ang kamay upang haplusin ang nakakunot niyang noo.“Lizzy, ipapangako ko, aalamin ko ang totoo. Kapag may gumawa ng isang bagay, siguradong may bakas itong iiwan… Hindi sila maaaring magtago nang ganito kahusay.”Naramdaman ni Lizzy ang init ng kanyang mga daliri, at sa bawat haplos ay tila nababawasan ang bigat sa kanyang dibdib.“Lysander, ikaw lang ang maaari kong pagkatiwalaan...”Sa unang pagkakataon, nadama ni Lizzy ang matinding panghihina. Gaano karaming lihim ang itinago ng isang taong kasama niyang lumaki sa iisang bubong? Hindi man lang niya kayang isipin. Ngunit ang kanyang ku
Nararamdaman pa rin ni Lizzy ang bigat ng sitwasyon, ngunit nanatili siyang matatag.Napasinghal si Liston, halatang hindi siya kumbinsido. “Mukhang hindi ka talaga titigil hangga’t hindi mo nakikita ang ebidensya sa harapan mo, ano? Sige, paano kung iharap ko mismo sa’yo ang surveillance video?”Diretsong tumingin si Liston kay Lizzy, puno ng paninisi ang kanyang tingin. “Klarong-klaro sa CCTV—ang nurse ay lumabas ng kwarto para kumuha ng mainit na tubig bandang 10:03. Hindi na siya bumalik. Ikaw lang ang huling taong pumasok. At ilang saglit lang matapos kang lumabas, saka nangyari ang trahedya. Sabihin mo, sino pa ang mas may motibo kundi ikaw? Akala ko dati na baliw na ako, pero hindi pala—mas masahol ka pa! Wala kang puso!”Alam ni Liston na kung lalabas ang katotohanan, maaaring hindi matanggap ni Madel ang relasyon nila ni Lianna. Kaya't balak sana niyang ipadala ang ina sa isang pribadong sanatorium sa ibang bansa. Pero hindi niya akalain na mauuna itong mamatay—at si Lizzy pa
Nararamdaman ni Lizzy na siya mismo ang sagot sa tanong na iyon. Siya lang naman ang tangi’t nag-iisang taong nagdala ng lahat ng poot at galit ni Madel sa mundo.Nakita ni Lysander ang mapait na pagtawa sa mga mata ni Lizzy, kaya lalo niyang hinigpitan ang yakap dito."Masyado ng malakas ang technology ngayon. Kahit pa akala nina Liston at ng iba pa niyang kapatid na sikreto nilang ginagawa ang lahat, hindi pa rin sila ligtas sa batas," aniya sa malamig ngunit tiyak na tinig.Mula sa pinakabagong impormasyon ng pulisya, nalaman nilang hindi na kinaya ni Lianna ang bigat ng sitwasyon at tuluyan nang nagsiwalat ng ilang mahahalagang detalye.Ngunit sa ngayon, hindi ito ang iniisip ni Lizzy.Nakatitig siya sa nakasarang pinto ng operating room, ramdam ang dumadagundong na unos sa kanyang kalooban. Isang mapait na ngiti ang lumabas sa kanyang mga labi."Lagi namang may mga taong iniisip na kaya nilang balewalain ang batas—mga taong akala mo’y makapangyarihan, na parang kayang baligtarin
Sa wakas ay nakarating na sa ospital si Lizzy, at ayon sa sinabi ni Liam, nakita niya si Madel sa kama ng ospital. Pinilit niyang hindi makaramdam ng kahit anong awa ngunit dahil isa pa rin siyang anak ni Madel, hindi niya magawa. Isang nurse lang ang kasama nito. Pagbukas ni Lizzy ng pinto, hirap na hirap si Madel sa pagsasalita. “Ikaw… paano mo nagawa pang pumunta rito?”Ito ang unang sinabi ni Madel kay Lizzy— Punong-puno ng pagdududa at pandidiri, tila isang tinik na tumusok sa puso ni Lizzy.Ngunit tumawa lang siya nang walang emosyon. “Kung hindi ako dumating, baka mamatay ka na lang dito sa ospital nang walang nag-aalala sa ’yo. Maniwala ka man o hindi.”Malungkot ang naging buhay ni Madel. Hindi lang niya napagkamalang hiyas ang isang simpleng bato, kundi ang pinaka-inaruga niyang si Lianna ay hindi naman pala niya tunay na anak...Sa apat na anak niya, ang pinaka-hindi niya pinansin noon ang siya ngayong nag-iisang pumunta upang tingnan siya.Ngunit hindi iyon sapat para ka
“Basta maniwala ka lang sa akin.” Napangiti nang bahagya si Lizzy.Simula nang pumunta siya sa ospital, may bumabagabag na sa kanya, pero sa kabila ng lahat, nanatili siyang kalmado sa anumang kinakaharap niya.Ang tanging nakaapekto sa kanya ay si Iris. Hindi niya inakala na sa ganitong sitwasyon, si Iris pa ang magbibigay sa kanya ng init ng loob.“Lizzy, matagal na tayong nagtutulungan o naglalaban sa negosyo, kaya alam ko ang kakayahan mo.” Mahinang ngumiti si Iris. “Narinig kong iniimbestigahan na ng pulisya ang magkapatid na iyon. Naniniwala akong hindi na magtatagal bago lumabas ang katotohanan. Gusto kong ipagpatuloy ang pakikipagtulungan sa Panyun sa mahabang panahon, kaya sana huwag mong sayangin ang tiwala ko.”Tumango si Lizzy. “Hindi ko sasayangin.”Pagkababa niya ng telepono, napansin niyang mas dumami ang mga tao sa paligid. Halata sa kanilang mga mata ang pag-asa."Ma'am Lizzy, itutuloy ng Hilario ang pakikipag-partner sa atin?" may nagtanong, puno ng tuwa. "Sabi ko na