Nakailang doorbell na si Zylah ay wala pa rin nagbubukas ng pinto para sa kaniya. Ayaw niya man ay napilitan siyang mag-text kay Bryce para sabihin na may kailangan lang siyang kunin na mga gamit. Saktong pag-sent niya ng message ay bumukas na ang pinto at iniluwa si Bryce. “May kukunin lang ako…” mahinang imporma ni Zylah. Wala siyang plano makipagtalo kaya gano’n na lang. Hindi na rin magtatagal at aalis siya ng Pilipinas kaya hindi na niya makikita pa itong sina Bryce maliban kung may hearing sila sa kasong isasampa niya. “Okay lang naman siguro, ‘di ba?” paninigurado niya. Umatras si Bryce para papasukin siya. Nakita niya si Jessa na nakaupo sa sofa kasama ang dalawang bata. Gusto niyang batiin si Jaxon at tawagin, mayakap man lang sana kahit paano pero sa masamang tingin lang ang ibinibigay nito sa kaniya. Kahit ngiti ay hindi na niya itinuloy para sa anak, nawalan na siya ng gana. Naisip niya si Raffy. Ibang-iba ang batang ‘yon kay Jaxon. Si Raffy ay kahit malayo pa ay masaya
“Let me go…” Walang kahit anong damdamin ang mahihimigan sa boses ni Zylah nang sabihin iyon. Binitiwan ni Bryce ang mga braso ng asawa pero masama pa rin ang tingin rito. Palala na ang sitwasyon nila dahil ayaw nitong makinig. “Masyado kang nagmamalaki, Zy. Masyado ka kasing kinakampihan ng mga kaibigan mong—”“Enough with Belinda and Melissa!” asik ni Zylah. “Kilala ko ang mga kaibigan ko, hindi sila mga sinungaling at hindi nila gagawin ang mga sinasabi mo. Sa palagay mo ay ano ang mapapala namin kung ibu-bully namin si Jessa?”“At si Jessa ang sinungaling?” tanong ni Bryce na ikinasingkit lalo ng mga mata ni Zylah. “Ibang klase ka talaga mag-isip…” Napailing sa sama ng loob si Zylah habang sinasalubong ang mga tingin ni Bryce. Nakakatawa at nakakagalit na binibintangan pa sila ng mga kaibigan na nambu-bully kay Jessa. Huminga ng malalim si Zylah, wala na talagang pag-asa sa tingin niya ang gaya ni Bryce na hindi nakikita ang mali sa sitwasyon. Sabagay at wala na talaga sa katinu
“Ma…” usal ni Zylah nang sagutin na ng mama nito ang tawag niya. “Kumusta po kayo, Ma?” naiiyak niyang tanong. “Si Zylah po ito… Ano po ang nangyari kay Papa?” Nalulungkot siya sa nangyari sa ama kaya hindi niya maiwasan ang maiyak. Kahit sinabi ni Belinda na ligtas ang ama niya, ayon na rin sa mama niya, ay hindi pa rin niya maiwasan mag-alala. Iniwasan niya kasi ang mga magulang kausapin dahil ayaw niyang maapektuhan ang mga ito sa nangyari sa kanila ni Bryce. Iniwasan niya para nga hindi ganito na masaktan ang mga magulang para sa kaniya. Pero kahit anong iwas niya na maapektuhan ang mga ito ay gano’n pa rin pala dahil sa kawalanghiyaan ng babaeng sinungaling na ang pangalan ay Jessa. Ang masaklap pa ay may ibang version pang pinaabot sa mga magulang niya, sinabi pang siya ang pinalayas ni Bryce. Pinalabas pa na siya ang may ginawang masama. “Zylah, anak…” ani ng mama niya. Nasa boses nito ang pag-aalala para sa kaniya. “Mabuti at natawag ka na, anak… At iba na pala talaga ang nu
“Okay ka lang?” tanong ni Austin kay Zylah na kanina pa tahimik habang binabaybay nila ang pauwi sa bahay niya. Namumula rin ang mga mata nito kaya alam niyang galing sa pag-iyak.Tumango si Zylah bilang tugon. Okay lang naman talaga siya pero hindi niya maiwasan hindi maapektuhan sa sama ng loob na binigay ni Jessa sa parents niya. Gusto niyang masampal man lang ito para maiganti niya ang mama at papa niya. Kahit sinabi kasi ng mama niya na bukas ay pauwi na rin ang mga ito dahil ligtas na ang papa niya ay hindi pa rin siya mapanatag. Kung nagawa ni Jessa gumawa ng kuwento para sirain siya sa mga magulang ay alam niyang hindi ito titigil hanggang hindi siya mapapahamak pa lalo para hiwalayan na talaga siya ni Bryce. “Gusto mong kumain muna?” tanong ni Austin na muling sinulyapan si Zylah. Alam niyang may kasunduan sila ni Zylah para kay Raffy at pure business lang dapat ang relasyon nila, employer-employee lang kumbaga, pero hindi niya maiwasan maging concern dito. At kanina niya p
“Mommy…” inaantok na wika ni Raffy pagkatapos niya ito basahan ng kuwento. “Yes, baby?” masuyo niyang tanong sa batang nakatitig sa kaniya. Nginitian. Napakagandang bata ni Raffy. Kamukha ito ni Austin kung tutuusin pero nakuha rin ang magandang genes ni Rachel kaya nagmukhang anghel ito. At hindi lang ito napakaganda, napakabait pa. Hindi niya makita ang pagiging spoiled dito, malayong-malayo sa anak niyang si Jaxon na kailangan laging pagbigyan ang gusto. Nasabi niya iyon kasi kanina ay gusto pa nitong kumain ng kung ano-ano habang nasa dinner sila, sinabi ni Austin na hindi pwede at gabi na kaya hindi na ito nangulit. At nang payagan ito gumamit ng iPad ni Austin ay ito mismo ang kusang tumigil sa kaka-scroll at laro nang makitang 8:30 PM na. Sinabi pa sa kaniya na hanggang ganoong oras lang ito allowed ng daddy niya gumamit ng gadgets kaya sunod ay huwag niyang kalimutan.Sabagay at gano’n din naman si Jaxon noon, nakokontento sa kung anong pwede lang kainin nito dahil nakaban
Napangiti si Zylah at hinalikan ang noo ni Raffy. Hindi niya man ito tunay na anak pero pinapasaya nito ang puso niyang sabik sa pagmamahal ng isang anak sa ina. Tama si Austin, kailangan niya si Raffy para magamot ang puso niyang nadurog sa pagtakwil sa kaniya ng tunay na anak at pagkawala ng pinagbubuntis niya. Ang anak na huling pag-asa na lang sana niya para mabuo pa ang pamilya. Ang batang inisip niyang magiging dahilan para ipaglaban niya ang pamilya mula sa paninira ni Jessa.“I wish that Mommy will love Raffy forever, too…” mahinang usal ni Raffy. Nasa tono niya ang pag-aalangan sa sinabi. Sa batang puso ni Raffy ay alam niyang maaring magsawa si Zylah sa pagiging mommy niya at iwan siya. May anak ito sabi ng daddy niya, totoong anak hindi gaya niya.“Will you love me forever, Mommy?” tanong ni Raffy kay Zylah. “Will you love me forever like how you love your son?” Napatitig si Zylah sa batang nasa tabi niya. Raffy has it all kung tutuusin. May maganda itong buhay at amang
Nang makatulog na si Raffy ay lumabas na ng kuwarto nito si Zylah. Wala si Austin sa sala at wala rin sa dining room. Malaki ang mansion ni Austin, triplehin ang bahay na pinagawa ni Bryce.Nang maisip ni Zylah ang bahay na pinagawa ni Bryce noon para sa kaniya ay agad siyang nakaramdam na naman ng sama ng loob para rito. Huminga siya ng malalim para kalmahin ang nararamdaman. Hindi niya dapat sirain ang isipan niya dahil kay Bryce at sa mga pangako nitong dinala ng hangin.“It’s okay…” kausap ni Zylah sa sarili. She even smiled to herself. Hindi na niya dapat panghinayangan ang pagmamahal na nilaan niya kay Bryce, wala na iyong kwenta, wala ng silbi. Kung may nakakahinayang man ay ang panahon at sakripisyo niya para sa pamilyang napakadali lang naman palang masira.Pero ano ba ang dapat niyang isipin pa? Si Jessa na ang sentro ng buhay ng mag-ama niya kaya dapat maging masaya na lang siya na nakalaya sa panloloko ni Bryce at pagmamanipula. At the end, buhay pa rin naman siya at iyon
“Why?” naguguluhan tanong ni Zylah kay Austin. Bakit siya tinatanong ni Austin tungkol sa nararamdaman niya? Nag-uusap lang naman sila tungkol kay Raffy. At nabanggit niya lang na ayaw niyang pag-isipan siya ng mga magulang at mga kapatid na totoong nanlalaki siya kagaya ng sinabi ni Jessa sa mama niya. Iyon lang naman kaya anong kaugnayan ng pinag-uusapan nila sa nararamdaman niya kay Bryce? Bakit gano’n ang naging tanong nito?“Why are you asking why?” balik ni Austin ng tanong sa kaniya. “Mahirap bang sagutin ang tanong ko?” “I mean… bakit mo kailangan itanong? Ayoko nang isipin si Bryce. I’m moving on, Austin. Alam kong boss kita at ikaw ang pinaka-tumutulong sa akin ngayon pero… pero masyadong personal ang tanong mo.”“Hindi mo iisiping personal ang tanong kung wala ka nang pagmamahal sa tao. And I think I was right, mahal mo pa nga.”Umiling si Zylah. Ang totoo ay puro pagkamuhi na lang ang nararamdaman niya para kay Bryce kaya hindi niya maunawaan kung bakit iyon ang nasa isip
Nakaraang araw pa napapansin ni Jessa na hindi siya gustong kausap ni Bryce at hindi niya alam ang dahilan. Kahit sa kama ay ang lamig nito sa kaniya at parang tamang nagpaparaos lang.Mula nang dumating ito sa kung saan ito pumunta kasama ni Jaxon ay pansin na niya ang pananamlay at panlalamig nito.“Jax, baby…” tawag ni Jessa sa batang access niya sa lahat ng mga plano niya. “Come here, may itatanong lang si mommy.”Iniwan ni Jaxon si Brody at lumapit kay Jessa.“Bakit hindi niyo ako isinama ni daddy nakaraan?” Ngumuso siya. “Sad kami ni Brody… Iniwan niyo kasi kami.”Jaxon pursed his lips in thin line. Hindi niya alam paano magpapaliwanag pero ang sabi ng daddy niya ay huwag niyang sasabihin sa Mommy Jessa niya kung saan sila pumunta kasi magagalit ito at baka iwan siya. Ayaw niyang magalit ang Mommy Jessa niya. Ayaw niyang iwan siya nitio.“Namasyal po kami ni daddy...”“Saan nga?” tanong ni Jessa at may pinakitang chocolate at tinawag si Brody para ibigay. “Bakit hindi niyo kami
Malungkot na ngiti ang iginanti ni Zylah sa sinabi ng ina. “Kahit po ipaglaban ko si Jaxon ay wala na rin halaga. Sa edad niya ngayon ay pwede siyang mamili sino ang gusto niyang samahan at kagaya ng sabi ko ay hindi niya ako gustong piliin. Mas gusto niya si Jessa ang maging mommy niya.”Tumango si Lani. Alam niya na iyon. Hindi pa nila alam ang buong kwento sa mga naganap kay Zylah pero ang tungkol sa pagpili ni Jaxon sa magulang na sasamahan ay dati pa naipaalam ng anak sa kanila. Walang naging laban si Zylah para makuha si Jaxon dahil ayaw ng bata sa tunay nitong ina. At hindi na rin talaga pinilit ni Zylah makuha ang anak na noong una ay hindi niya maunawaan. Doon sa kaarawan na lang ng asawa niya naunawaan ang lahat. Hindi maganda ang ugali ng apo dahil sa pag-i-spoil dito. Kahit sa gano’ng edad pa lang ay tunay na naging bastos na anak si Jaxon kay Zylah. “Gusto kong maging masaya ka, anak…” wika na lang ni Lani. “Iyong totoong kasiyahan at hindi pinipilit lang para ipakita
“Anak…” ani Lani. Kakatok pa sana siya sa pinto ng kuwarto ng anak pero nang iikot niya ang door knob ay bukas naman pala iyon kaya pumasok na siya. Si Zylah ay naabutan ni Lani na nakaupo sa ibabaw ng kama nito at nakatingin sa labas ng bintana. Kanina pa ito nakauwi, pasado alas-otso ng gabi. Mga isang oras na pero mula nang dumating ay hindi na lumabas ng kuwarto kaya inakyat niya na. Nag-alala kasi ang asawa na baka umiiyak na naman ang anak nila kaya sinilip na niya para lang makasigurado.Nalaman nila ang lahat ng nangyari rito kina Melissa at Belinda. Ang dalawa ang nagkuwento sa kanila ng mga pinagdaanan ni Zylah sa piling ni Bryce. Nakunan ang anak niya, iniwan si Bryce dahil inuwi na si Jessa, kinidnap ni Bryce para ibigay sa ex ni Jessa, at nagkaroon ng trauma dahil sa drogā.Galit na galit ang mga anak niyang lalaki at halos ika-stroke na naman ni Ricardo ang nalaman. Siya lang ang pinakakalmado sa lahat kaya siya na ang laging lumalapit kay Zylah para tanungin ito kapag a
Zylah gaping eyes gazed at Austin. Palaging may gano’ng palinya si Austin sa kaniya. Hindi naman siya manhid para hindi maramdaman ang concern nito pero hindi na kasi basta kaibigan na lang ang turing ni Austin sa kaniya. She knows of course.Sinalubong niya ang mga tingin ni Austin. “Do you—”Zylah sighed. Hindi niya kayang itanong. Maliban sa nahihiya siya ay paano kung mali ang iniisip niya. Ayaw niyang maging katulad ni Jessa sa paningin ni Austin. Ayaw niyang pag-isipan nito ng masama sa pag-assume niya. At isa pang ayaw niya, ang masira ang pagkakaibigan nila.Bago pa lang ang friendship nila pero importante sa kaniya ang maging kahit kaibigan lang nito. At si Raffy? Ayaw niyang malagay sa alanganin ang pagiging ‘mommy’ niya kay Raffy kapag sakaling si Austin na ang nailang sa kaniya kapag nalaman na pinag-iisipan niya itong interesado sa kaniya.“Do I what?” tanong ni Austin. Umiling si Zylah. Ngumiti. “Nothing. Kain na sigu—” she stopped completing her sentence. Wala pa nga
“A penny for your thoughts?”Napatingin si Zylah kay Austin na nasa harap na pala niya pero hindi niya agad napansin. Tatlong araw na mula nang natapos ang birthday celebration ng papa niya na medyo ginulo ni Bryce kaya natutulala pa rin siya kapag bumabalik sa isip niya ang mga nangyari. “Where’s Raffy?” tanong ni Zylah nang maupo si Austin sa tapat niya at nginitian ito. Dapat nakabalik na sa Manila sina Austin at Raffy kahapon pero hindi natuloy. Nagbago ang plano ng mag-ama kasi isasabay na lang daw siya. Iyon ang gusto ni Raffy na hindi niya natanggihan. Hindi pa kasi siya makaalis kasi hindi pa rin siya nakapaalam sa mga magulang na aalis siya ng bansa. Paano naman kasi siya magpapaalam? Paano niya sasabihin sa mga magulang ng maayos na sasama siya kina Austin at Raffy sa California na hindi mamasamain ng mga ito ang desisyon niya?“Raffy’s still sleeping,” tugon ni Austin sa tanong ni Zylah. Lumingon siya para tumawag ng table attendant. He ordered breakfast for two next. Nas
Nanlaki ang mga mata ni Zylah sa narinig na sinabi ni Austin. Yes, alam niyang iginaganti lang siya ni Austin kay Bryce pero hindi naman ang uri ni Austin ang gagawa ng kuwento para lang mang-inis ng kausap nito. Napatitig siya kay Austin. Kung gusto ito ni Jessa at magkagusto rin ito sa isa… siguradong kawawa si Bryce. Siguradong ipagpapalit na naman ito ng pinakamamahal na si Jessa.“Sorry to say that…” dagdag ni Austin sabay ngiti kay Bryce. A kind of smile na wala itong kalaban-laban sa kaniya. Never nagmalaki si Austin sa mga naabot niya pero kung sa tulad ni Bryce na masyadong mayabang ay bakit hindi? Austin smiled. “Don’t worry, Bryce, I have no intention to entertain Jessa. Just curious with your relationship with her.”Ngiti ang reaksyong itinugon ni Bryce. Ngiti na pilit. Kailangan niyang maging kalmado. Hindi siya dapat magpaapekto sa sinasabi ni Austin na kung ano tungkol kay Jessa. Kilala niya si Jessa, hindi siya nito ipagpapalit sa gaya ni Austin kahit sobrang yaman n
“Am I right, Austin?” tanong ni Bryce kay Austin nang wala itong naging reaksyon sa mga sinabi niya. Nasa mga mata niya ang simpeng pag-analisa ng komplikadong sitwasyon na napasukan. Hindi basta-basta ang tulad ni Austin sa business world at hindi niya gugustuhin na pag-initan siya nito. Ngumiti naman si Austin. Ngiti na pilit pero siguradong hindi mahahalata ni Bryce ang galit niya. Ngiti na pang-uto niya lang dito. Bryce was obviously manipulating him but he ain’t stupid, he knows how to play the game. Just another year to wait at sisimulan na niya pabagsakin ito. At sa taas ng lipad ni Bryce ay siguradong sobrang sakit ang magiging pagbagsak nito. “I know this is an awkward moment, Austin, but can I take the chance to talk to you about business? A dinner perhaps,” pag-iba ni Bryce ng topic. Hindi niya pa rin mabasa ang nasa isip ni Austin pero dahil business-minded ito ay iyon ang nakita niyang paraan para makaalis na sila sa kung anong mga nangyari kanina. “Or what about a lunch
“Austin,” nakangising usal ni Bryce sa pangalan ng lalaking palapit sa kanila. Ang totoo ay hindi siya natuwa sa pagbanggit nito ng apelyido niya kanina. Kung ibang tao lang ito ay kaya niyang pagsalitaan na huwag itong mangialam, kaso… hindi ito ibang tao. Ito lang naman ang may pinakamalaking halaga na kayang i-invest sa kumpanya niya at kailangan niya ito para masigurado ang hindi pagka-bankrupt ng Almendras Pharma. Kung bakit ito nandito? Malalaman niya rin. “Nandito ka pala…” wika niya, nananantya. “Small world, aren’t we?”Oo at nasa Tranquil sila, hotel na pag-aari ni Austin. Pero sa dinami-daming hotel nito sa buong mundo ay sino ba ang mag-iisip na narito ito ngayon? “There’s a management meeting I attended here,” tugon ni Austin sa sinabi ni Bryce. Pinipilit niya lang maging kalmado sa harap nito para hindi masira ang kung anong plano niya para rito. Tiningnan niya si Zylah. “Are you okay?” tanong niya na nag-aalala lalo at namumula ang mga mata nito. Tumango si Zylah. N
Nanlaki ang mga mata ni Zylah lalo at pinagtinginan siya ng mga tao dahil sa sinabi ni Bryce. Bulungan ang kasunod na maririnig…“Nanlalaki si Zylah?” “Dios mio, patawarin… kaya naman pala…”“Kaya pala may iba siyang kausap na lalaki kanina… baka iyon ang lalaki niya…”“Iyang batang babae sa likod niya? Iyan ‘yong kasama ng lalaki na bisita niya, ‘di ba?”Naririnig ni Zylah ang mga bulungan. Naririnig niya pero ayaw niyang tingnan kung sino ang mga nagsasalita. Ano’t ano man ay hindi niya mapipigilan ang reaksyon ng mga ito dahil sa kung anong kasinungalingan ni Bryce. Huminga siya ng malalim at itinaas ang baba, wala siyang dapat ikatakot. Hindi siya ang sumira ng pamilya nila. Ito.“Hindi ako nanlalaki!” malakas ang boses na apela ni Zylah. “Alam mo ang totoo, Bryce!” “Talaga?” tanong ni Bryce. Nakangisi at nananadya dahil alam niyang galit na si Zylah. Kailangan pabor sa kaniya ang sitwasyon. Nanggulo na rin lang siya kaya sagarin na niya. Hindi siya tanga kaya alam niyang sa pag