PINILI NIYA na lang na hindi sumagot at sinunod na lamang ang utos sa kaniya ni Lawrence dahil na rin siguro gusto na niyang makalabas at makaalis doon. Sa punto namang iyon ay bigla na lang hinubad ni Lawrence ang pantalon nito hanggang sa may tuhod nito at maging ang brief nito ay tinanggal din nito kaya tumambad sa kanyang mga mata ang alaga nito. Sinulyapan siya nito pagkatapos ay muli na namang nagbigay ng utos sa kaniya. “Tanggalin mo yang damit mo.” utos nito sa kaniya.Agad naman na napakunot ang kanyang noo at napatingala rito. “Bakit ko kailangang tanggalin ang damit ko?” nagtatakang tanong niya rito ngunit tiningnan lang siya nito ng malamig.“Wala kang karapatang magtanong.” walang emosyon na sabi nito. “Sumunod ka na lang sa utos ko.” muling sabi nito sa kaniya.Bago pa man siya makapagsalita ay bigla na itong yumuko at hinawakan ang laylayan ng kanyang damit at hinubad iyon. Isinunod nitong tinanggal ang kanyang bra. Bigla tuloy siyang naawa sa sarili niya ng wala sa or
TUMITIG LANG din ito sa kanyang mga mata bago nagsalita. “Gusto ko lang malaman.” simpleng sagot nito sa kaniya.“Bakit?” muli niyang tanong dito. Hindi siya naniniwala na basta-basta na lang papasok si LAwrence sa kanyang kwarto para lang itanong ang bagay na iyon. Isa pa, malayo sa interes nito para alamin pa nito kung kailan siya aalis. Tiyak na mas may malalim itong dahilan kung bakit ito pumasok sa silid niya. Dahil ba mawawalan na ito ng parausan?“Bakit?” balik nitong tanong sa kaniya. “Wala ba akong karapatang malaman? Anong klaseng tao ba ang pag-aakala mo sa akin?” dagdag pa nitong tanong sa kaniya.Tumitig siya sa mga mata nito at hindi nag-iwas ng tingin. “Isang masamang tao.” matapang niyang sagot dito.Tumaas ang sulok ng labi nito at puno ng pagmamayabang na nakatingin sa kaniya. “Kahit na gaano pa ako kasama ay alam kong mahal na mahal mo pa rin ako.” sabi nito sa kaniya. Hindi na lang siya nagsalita dahil ano pa sana ang sasabihin niya sa sinabi nito?Nagulat na lang
ILANG SANDALI pa nga ay narinig niya ang malamig na tinig nito. “Ganyan ka ba talaga ka-desididong makalayo sa akin?” medyo hindi nasisiyahan ang tono nitong tanong sa kaniya. Hindi niya maiwasang hindi magtaka ng mga oras na iyon dahil dito. Hindi ba at siya ang nag-utos mismo sa kaniya na gawin niya iyon? Bakit parang hindi pa ito masaya sa kabila ng lahat?Napakagat-labi siya. “Ayoko sanang umalis pero pinipilit mo akong umalis dahil sa mga ginagawa mo.” kaagad na sagot niya rito.Nang mga oras na iyon ay halos wala na siyang natitirang saplot sa kanyang katawan dahil tuluyan na niyang nahubad lahat. Nakita niyang sinuyod nito ng tingin ang buo niyang katawan na tumagal din ng ilang minuto. Nakatitig lang din siya rito dahil sa kawalang magawa niya. “Ano? Tatayo ka na lang ba riyan?” nakataas ang kilay nitong tanong sa kaniya pagkalipas ng ilang sandali.Napakagat-labi na lang siya nang marinig niya ang mga sinabi nito bago dahan-dahang naglakad patungo rito habang nanginginig ang
MABILIS NA lumipas ang dalawang araw at iyon na ang araw na aalis na siya. Nitong mga nakalipas na araw, kahit papano ay medyo gumaan ang pakiramdam niya lalo pa at sa dalawang araw na iyon ay hindi niya nakita si Lawrence. Paglabas niya sa kusina habang dala ang kanyang maleta ay nakita niya si Manang Selya. “Hay, ngayon pa lang hija ay nalulungkot na ako.” sabi sa kaniya nito habang nakasunod nito sa kaniya na naglalakad.Tumigil naman siya at nilingon ito. “Tatlong buwan lang naman po akong mawawala.” sabi niya rito.Malungkot na ngumiti ito sa kaniya. “Matagal din ang tatlong buwan, ano ka ba hija.” sabi nito sa kaniya sa malungkot na tinig at para bang iiyak na ito.“Huwag po kayong mag-alala dahil palagi ko po kayong tatawagan.” sabi niya at pagkatapos ay lumapit dito upang yakapin ito. Niyakap din naman siya nito pabalik.Nang bitawan siya nito ay hinawakan nito ang kanyang kamay at nagsalita. “Nandiyan si sir Lawrence at mukhang ihahatid ka yata niya.” sabi nito sa kaniya.Aw
NAGULAT SIYA nang bigla na lang nitong hinawakan ang kanyang mukha at pilit siya nitong pinatingin sa mukha nito. Ang mga mata nito ay nakatingin sa kaniya na para bang may nasabi na naman siyang hindi maganda. Nag-aapoy kasi sa matinding galit ang mga mata nito. “Ang lakas naman ng loob mo? Talaga ba huh?!” galit na tanong nito sa kaniya.“Kung ganun ay ano ba ang gusto mong isagot ko sa tanong mo?” balik niyang tanong dito. “Na tama ka?” titig na titig sa mga mata nitong tanong niya rito. Hindi niya na maintindihan pa ang gusto nito. Sinubukan niyang hindi pansinin ang mga pasaring nito sa kaniya kaya lang ay patuloy ito sa pagsasalita kahit na ayaw na sana niyang patulan pa ito. Idagdag pa na naiinis ito sa kaniya sa hindi niya malamang dahilan.Natahimik naman ito bigla dahil sa kanyang sinabi at hindi sumagot. Ang mga mata nito ay bumaba sa kanyang mga labi at ilang segundo na tumagal doon. Napalunok siya at nakita niya ring napalunok ito idagdag pa na nagtaas baba ang adams appl
NAPAKAGAT-labi na lamang siya at napatahimik ng wala sa oras. Mabilis na lumilipas ang oras at paano na lang kung mahuli siya sa flight niya? Tahimik nilang ipinagpatuloy ang kanilang pagbibihis ng walang nagsasalita sa pagitan nilang dalawa. Ang pinaka-inaalala niya ay ano na lang ang sasabihin ng mga tao sa mansyon, bakit napakagatal nila doon. Halos kalahating oras na sila roon kung tutuusin. Mamaya ay maghinala ang mga ito.Idagdag pa na lalabas ito para maligo. Ano na lang ang iisipin nila pag nagkataon? Nang matapos itong magbihis ay malamig siya nitong sinulyapan. “Pag bumalik ako rito at wala ka, susundan kita kahit pa saang bansa para parusahan.” banta nito sa kaniya na para bang nabasa nito ang iniisip niya. Naisip niya kasi na takasan ito. Hahanapin niya na lang sa loob ng kotse nito ang passport niya tiyak na nandoon lang ito sa loob.Natahimik na lang siya at napalunok. Hindi siya sumagot sa banta nito. “Alam mo namang kaya kong gawin ang sinasabi ko hindi ba? Kaya huwag
HABANG HINIHINTAY nila ang kanilang order ay nagkaroon sila bigla ng isang malaking problema. Paano ba naman ay bigla na lang may tumabi kay Lawrence na isang magandang babae at umakbay ito rito pagkatapos ay halos idikit na nito ang katawan kay Lawrence.“Lawrence! Alam mo bang miss na miss na kita?” malambing na sabi nito kay Lawrence at ibinalot nito ang kamay sa braso nito. Tulala at gulat siyang napatingin sa babae at pinanuod niya lang kung paano ito lumingkis kay Lawrence.Hindi niya alam ngunit bigla na lang niyang naramdaman ang paninikip bigla ng kanyang dibdib na para bang may pumipiga sa kanyang puso habang may katabing isang napakagandang babae si Lawrence na kung saan ay talagang kitang-kita niya pa talaga. Agad siyang nag-iwas ng tingin upang hindi niya makita ang masakit na eksena sa harap niya.NILINGON ni Nadia ang babaeng kasama ni Lawrence sa mesa bago muling ibinalik kay Lawrence ang tingin. “Sino yang kasama mo?” tanong niya kaagad dito. “Naiinip ka na ba sa akin
TINITIGAN niya ang mukha nito. “E ano?” tanong niya rito.“Tama ka, gusto kong araw-araw ay magdusa ka, pero hindi ko sinabing hindi kita papaalisin. Umalis ka hanggang gusto mo dahil ayaw din naman kitang nakikita.” bulong nito sa kaniya na may ngiti pa sa mga labi nito na para bang napakasayang bagay ng sinabi nito sa kaniya.Pinagmasdan niya ang mukha nito habang sobrang kumikirot ang puso niya. Ano nga ba ang inaasahan niya pagdating dito. Gusto niyang matawa sa sarili niya dahil sa umasa siya dito. Masyado naman na siyang tanga pagdating dito. Palagi na lang nitong sinasaktan ang loob niya pero heto siya at nagpapakatanga pa rin dito. Hanggang kailan ba titibok ang puso niya para sa lalaking walang puso na ito? Hanggang kailan ba siya magpapaka-gaga rito? Kung pwede niya lang iuntog ang ulo niya para matauhan dito ay baka ginawa na niya kaso alam niyang imposible iyon.“Asha, palagi mo sanang tatandaan ang mga iyon.” sabi pa nitong muli sa kaniya. Napakuyom na lamang ang kanyang
DAHIL SA NAGING sagot niya ay bigla na lang itong tumayo mula sa kinauupuan nito at naglakad palapit sa kaniya. Huminto ito sa harapan niya at tinitigan siya gamit ang malalamig nitong mga mata. “Baka nakakalimutan mo na, naging masaya ka noong mga panahong iyon at higit sa lahat ay nagustuhan mo rin ang mga nangyari sa pagitan natin.” sabi nito sa kaniya.Agad na napakuyom ang kanyang mga palad dahil sa sinabi nito. “Kung ang tinutukoy mo ay ang mapipilit mo sa akin at dahil sa ginawa mo akong parausan ay hindi ako masaya at hinding-hindi ako naging masaya. Hindi mo naaalala yung mga sinabi ko sayo? Sa tingin mo ba ay matutuwa ako sa bagay na nayuyurakan ang pagkatao ko?” tuloy-tuloy na tanong niya rito.Hindi ito nagsalita at nanatiling nakatitig lang sa kaniya. Para bang nag-iisip ito o kung natamaan man lang ba ito sa mga sinabi niya, ngunit syempre ay napaka-imposibleng mangyari ng bagay na iyon dahil ang mga taong katulad ni Lawrence ay masyadong walang puso at hinding-hindi maa
HINDI NA NIYA mahintay pa ang araw na aalis si Lawrence at pupunta ng Taiwan. Kapag umalis ito ay paniguradong magiging malaya na siya at magiging tahimik na ang buhay niya. Ilang sandali pa ay napalingon siya sa kanyang likod kung saan ay nakita niya na paalis na ang kotse ni Lawrence dahilan para mapabuntong-hininga na lang siya.Tahimik siyang naglakad papasok ng campus at pagkatapos ay dali-daling hinubad ang coat na ipinasuot sa kanya ni Lawrence. Sa tingin ba talaga nito ay susundin niya ang utos nito sa kaniya? Nagbago na siya. Hindi na siya yung dating ASha na kilala nito.“Uyy…” napahawak siya sa kanyang dibdib sa matinding gulat nang bigla na lang sumulpot si Lester sa kung saan.“Aatakihin naman ako sa puso sayo.” sabi niya at naghahabol ng paghinga.Napakamot naman ito kaagad sa ulo nito at bahagyang ngumiti sa kaniya. “Sorry, hindi ko sinasadyang gulatin ka.” sabi nito sa kaniya.Tiningnan niya ito. “Wala ka bang klase?” tanong niya rito. Hindi niya kasi ito kaklase sa iba
NAPATIGIL SIYA SA PAGSASANDOK nang marinig niya ang mga yabag na tumigil hindi kalayuan sa kanya. Nang lingunin niya ito ay nakita niya si Lawrence na nakatayo hindi kalayuan sa kaniya habang salubong na salubong ang mga kilay. “Ano yan? Papasok ka ba talaga sa paaralan o mang-aakit lang ng mga lalaki?” puno ng panunuyang tanong nito sa kaniya.Tumaas naman ang sulok ng labi niya. Sa halip na maapektuhan sa sinabi nito ay tinaasan niya ito ng kanyang kila. “E ano naman kung may balak akong mang-akit sa paaralan? Masama ba?” walang pake na tanong niya rito.Naging matalim ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. “Balak mo ba talaga na i-provoke ako?” malamig na tanong nito sa kanya.“Hindi naman. Ano ba kasing pakialam mo sa pananamit ko?” kaswal na tanong niya rito. Nakataas pa rin ang kilay niyang tanong nito. Sa halip ay mas lalo pang gumuhit ang galit sa mukha nito.Napakuyom ang mga kamay nito. “Wala akong pakialam! Magpalit ka ng damit mo!” biglang sigaw nito sa kaniya na umalin
NAGLAKAD SIYA PAPALAYO roon nang hindi lumilingon. Ang katulad nitong adik na adik sa s3x ay dapat lang na mangyari iyon sa kaniya. Mas mainam pa nga kung mabugbog ang partying iyon ng katawan niya upang tuluyan niya nang hindi magamit pa. Naglakad siya pabalik patungo sa dalawa. Umupo siya sa tabi ni Adam na para bang walang nangyari bago niya inilibot ang kanyang paningin at nagtanong. “Saan nagpunta si Lawrence?” tanong niya na para bang hindi niya alam kung nasaan ito para lang mapagkatakpan na sumunod ito sa kaniya.Nagkibit-balikat lang naman si Adam at maging si Luke. “ewan, bigla na lang siyang umalis e. Hindi namin alam kung saan siya nagpunta.” parehong sagot ng mga ito.Iginala niya ang paningin sa kanyang paligid nang mapansin niya na wala an ang mga babae kanina. Kumunot ang noo niya nang magtanong. “Nasaan na ang mga babaeng iyon kanina?”“Pinuwi ko na.” sagot ni Luke at biglang tumingin ito sa kaniya. Ang mga titig nito ay para bang may kakaiba dahilan para mag-iwas siy
NAGULAT SIYA NANG bigla na lang may humawak sa kanyang braso at itinulak siya papasok ng banyo bago pa man siya makapasok sa loob. Nang makita niya ito ay agad na napakunot ang kanyang noo. “Ba-bakit ka pumasok dito?” gulat na tanong niya rito. Hindi niya akalain na susundan siya nito.“Bakit mo sinabi ang mga iyon ha? Ano bang gusto mong patunayan?” galit na tanong nito sa kaniya.“Hindi mo ba narinig ang sinabi ni Adam kanina?” tanong nito sa kaniya.“Ano naman ngayon? Anong pakialam ko ngayon doon?” walang emosyon na tanong niya rito. Sinalubong niya ang mga mata nito ng walang katakot-takot.“Talaga bang sinusubukan mo ako ha? Ayaw mo bang patunayan o subukan man lang kung totoo nga yung sinabi niya kanina?” nanghahamong tanong nito sa kaniya.“Hindi ako interesado. Lumabas ka na rito.” malamig na sabi niya rito pero nakatayo pa rin doon si Lawrence at walang kagalaw-galaw. Nakatingin lang ito sa kaniya.Nagulat siya nang bigla na lang nitong ipinulupot ang kamay nito sa beywang n
BAHAGYA itong natawa dahil sa sinabi niya at tumitig sa kaniya. “Alam mo ba kung gaano ako katagal naghintay na bumalik ka? Sa tingin mo ba talaga ay ganun-ganun lang iyon?” may nakakatakot na ngiti sa mga labi nito.“Ano bang ginawa ko sayo para gawin mo sa akin ito ha? Kahit na anong gawin mo, hinding-hindi na ako ulit magpapauto sayo!” inis na bulalas niya.Mas lalo pa naman itong ngumiti sa kaniya at pagkatapos ay inilapit ang mukha sa kaniya bago nagsalita sa mahinang boses. “Huwag ka ng magmatigas pa kung ako sayo. Nakikipag-usap ako sayo ng matiwasay kaya huwag mo sana akong galitin. Ilang beses ko na bang sinabi sayo na kahit pa anong gawin mo ay hinding-hindi kita bibitawan, hindi mo pa rin ba iyon naiintindihan?” tanong nito sa kaniya.Hindi na lang siya sumagot. Kaysa makipagtalo pa siya rito ay pinili na lang niyang tumalikod at naglakad palayo mula dito. Pero habang naglalakad siya ay ramdam na ramdam niyang nakasunod ito ng tingin sa kaniya. Kung ganito at ganito ang ga
NGUMITI ITO SA kaniya pagkalipas ng ilang sandali. “Kahit na ano pa ang gusto mong isuot ay hindi kita pipigilan hija lalo pa at kung iyon naman ang ikakasaya mo.” sabi nito at ngumiti ng matamis sa kaniya. “Masaya ako na nakabalik ka na rito.” dagdag pa nito.Ngumiti lang din naman siya rito at pagkatapos ay para bang bigla itong may naalala. “Ay siya nga pala, naghanda si sir Lawrence ng isang welcome party para sayo kanina pang umaga. Halika tingnan mo.” excited na sabi nito sa kaniya.Agad na napakunot ang kanyang noo. “Si Lawrence po?” hindi makapaniwala niyang tanong.Nilingon siya nito at mas lumawak pa ang pagkakangiti. “Oo naku, nung nalaman niya na uuwi ka ay naghanda na siya kaagad ng welcome party para sayo. Nakakatuwa nga e.” masayang sabi nito sa kaniya.Napaawang na lang ang labi ni Asha nang marinig niya ang sinabi ni Manang Selya. Marahil ay hindi iniisip ni Manang Selya na walang kakaiba kay Lawrence kaya ginawa nito iyon ngunit siya sa sarili niya alam niya na may b
MATULIN NA LUMIPAS ang araw at dumating na nga ang takdang oras ng pagbalik niya sa bansa. Inihanda na niya ang kanyang mga gamit at pagkatapos ay malungkot na iginala ang kanyang tingin sa loob ng silid. Nalulungkot siyang umalis dahil ayaw niya pa sana talagang umalis ngunit kailangan na. Nagulat na lang siya nang bigla na lang may nagsalita mula sa pinto. “Tapos ka na bang mag-ayos? Baka mahuli ka sa flight mo.”Nang lumingon siya sa pinto ay nakita niya si Don Lucio na nakatayo doon. Nag-presinta ito na ihatid siya sa airport kaya lang ay tumanggi siya dahil alam niya na kailangan nitong magpahinga. Sinabi na lang niya na sabay sila ni Lester na babalik kaya hindi na siya nito dapat pang ihatid pa.Ngumiti siya rito. “Tapos na po.” may halong lungkot na sabi niya. Hindi pa man siya nakakaalis ay nalulungkot na siya. Paano na lang kung nandoon na siya? Hindi kaya siya manibago?“Ah, tungkol nga pala sa pakiusap mo. ipagbibilin ko sa mga tauhan ko na hanapan ka ng maayos na condo.”
PAG-UWI NI Asha ay tinitigan niya ang mga maleta niyang nakahanda na sa gilid ng kama. Napaupo na lang siya ng wala sa oras at nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga. Malapit na naman siyang bumalik ng bansa at kung siya lang ang masusunod ay ayaw niya sanang umuwi muna. Kaso ay hindi pwede.Yung nandito na nga siya sa malayo ay nagagawa pa rin ni Lawrence na gumawa ng paraan para lang mapahirapan siya at talagang hindi siya nito tinigilan sa mga banta nito sa kaniya at kung babalik siya ng bansa, ano na lang ang naghihintay sa kaniya kung sakali lalo na at naroon pa rin ito? Ayaw niya sana itong makita o ni makasalamuha na ngunit kapag iniwasan niya naman ito ay baka sabihin nito na natatakot siya. Napakuyom ang kanyang mga kamay, hindi na siya papayag pa na yurakan pa nitong muli ang pagkatao niya.~~~~MAKALIPAS ANG isang linggo, umupo si Asha sa may kama at isa-isa nang isinisilid sa kanyang maleta ang mga damit niya. Mabigat ang loob niya habang inaayos ang damit niya da