PINAGDIKIT NIYA LANG ang kanyang mga labi ngunit hindi siya sumunod sa utos nito. Naging matalim ang mga mata ni Lawrence at nagulat siya nang bigla na lamang itong yumuko at hinalikan siya sa kanyang mga labi. Hinawakan din nito ang kanyang mukha dahilan para hindi niya maigalaw ang kanyang ulo.Pinilit niyang makawala mula sa mga labi nito. Ang kanyang mga kamay ay ipinatong niya sa dibdib nito at itinulak ngunit sadyang malakas talaga ito at ayaw siya nitong pakawalan. Ipinasok nito ang dila sa kanyang bibig at ginalugad ang bawat parte nito.Marahan din nitong kiinagat-kagat ang kanyang mga labi hanggang sa biglang naging mariin ang halik nito at hindi nagtagal ay nalasahan na niya ang lasa ng dugo sa kanyang bibig na may kasamang hapdi. “Ahh…” ungol niya dahil sa sakit ngunit hindi ito tumigil. Kahit na anong tulak niya rito ay para itong walang pakialam sa kaniya. Hindi na niya naiwasan pang mangilid ang kanyang luha. Bakit nito ginagawa iyon sa kaniya? Parusa ba nito iyon kaya
NAKITA NIYA pa lang ang mga mata ni Lawrence ay alam niya na kaagad kung ano ang iniisip nito. “Narinig mo ba ang sinabi ko?” tanong nito sa kaniya.Tumango naman siya rito. “Oo.” sagot niya at dali-dali nang bumaba mula sa lababo pagkatapos ay pumunta na sa loob ng banyo upang maghugas na rin. Napabuntong-hininga siya pagkatapos nito.Ilang sandali pa nga ay narinig na niya ang pagbukas ng pinto tanda na lumabas na ito kasunod ng mga yabag nito. Huminga siya ng malalim. Ayaw na niyang may mamagitan pa sa kanilang dalawa kay ang-isip siya. Hindi siya pupunta sa opisina nito. Dali-dali siyang lumabas doon at naglakad pababa hanggang sa tuluyan na siyang makalabas pagkatapos ay sumakay ng taxi. Umuwi siya ng mansyon at hindi sinunod ang gusto nito.Habang nakasakay siya sa taxi ay nag-isip siya. Sinabi niya sa sarili niya na simula ngayon ay hinding-hindi na niya papayagan pa na maulit na may mangyari sa kanila. Kahit na gusto niya ito at may nararamdaman siya para rito ay kailangan niy
MABILIS NA LUMIPAS ANG isang linggo. Kung dati ay pinapatulong siya ng matanda sa opisina ni Lawrence pagkatapos ng mga klase niya ay gumawa siya ng dahilan para hindi pumunta doon. Sinabi niya na marami siyang dapat gawin na ipapasa sa kanilang paaralan kahit na wala naman talaga para lang maiwasan niya si Lawrence. Kahit na hindi niya ito nakikita ng isang linggo ay alam niyang hindi pa rin nagbabago o ni nababawasan man lang ang kanyang nararamdaman.Nang araw na iyon ay araw na para sa pag-alis ni Don Lucio papuntang ibang bansa para magpagamot. Sa kabila ng pakiusap niya rito na isama siya nito ay hindi pa rin siya nitong isinama. Wala na siyang choice pa kundi ang makita si Lawrence. Tiyak na hindi niya ito maiiwasan.“Tatawag ako paminsan-minsan para hindi ka mag-alala sa akin hija.” sabi nito at nginitian siya. “Huwag kang mag-alala sa akin.” dagdag pa nitong sabi at hinaplos ang kanyang buhok.Nginitian niya lang din naman ito at tumango. Lumingon ito sa may pinto. “Gabi na a
SA TOTOO LANG ay wala sana siyang balak na kausapin ito at akmang lalampasan na lang niya ito nang bigla na lang itong nagsalita. “Narinig mo naman siguro ang sinabi ni DAddy na alagaan kita hindi ba?” tanong nito sa kaniya.“Oo.” kaagad niyang sagot dito at tuloy-tuloy na pumasok sa loob ng mansyon.Kaya lamang ay narinig niya ang mga yabag nitong nakasunod na sa kaniya. “Saan ko ba dapat simulan ang pag-aalaga sayo mahal na prinsesa?” may himig ng panunuya na tanong nito sa kaniya dahilan para mapatigil siya sa kanyang paglalakad at mapalingon dito.“Alam mo, kung ayaw mong gawin ang iniutos sayo ay huwag mong pilitin yang sarili mo dahil hindi naman kita inoobliga at higit sa lahat ay hindi ako magsusumbong.” sabi niya rito.“Talaga ba huh? Baka baliktarin mo na naman ako palibhasa ay alam mong palagi namang pinaniniwalaan ni DAddy ang mga sinasabi mo.” pahapyaw na pagpaparinig nito sa kaniya.“Lawrence, kung ako sayo ay bumalik ka na lang sa condo mo. okay lang ako.” sabi niya rit
HINDI SIYA NAGSALITA. Tahimik lang siyang nakinig dito kahit na nasasaktan siya. “Habang wala si DAddy dito ay sisiguruhin ko na walang araw na hindi ka makakaramdam ng paghihirap hanggang sa ikaw na mismo ang sumuko at ang magkusang umalis dito para magpakalo-layo.” makahulugang sabi nito sa kaniya.Halos mag-init ang sulok ng kanyang mga mata. “Hindi ka pa ba nakukuntento sa ginagawa mo?” mahina niyang tanong dito. Hindi niya alam kung saan nanggagaling ang pagbabanta nito sa kaniya pero hindi pa ba sapat para rito ang sakit na ibinibigay nito sa kaniya kapag nagkikita sila? Anong klaseng paghihirap pa ba ang gusto nito?Tumaas ang sulok ng labi nito bago sumagot. “Sa tingin mo ay makukuntento ako? Tyaka lang ako makukuntento kapag tuluyan ka ng nawala sa buhay ko.” sabi nito sa kaniya.Ang mga mata nito ay malamig na nakatitig sa kaniya. Kahit na palagi na lang itong ganun sa kaniya ay bakit ba hindi pa rin mawala-wala ang nararamdaman niya para rito? Tumitig siya sa mga mata nit
PAGKATAPOS NG LAHAT ay dali-dali niyang pinulot ang kanyang nagkalat na mga damit sa sahig at pagkatapos ay agad na dumiretso sa kanyang silid habang patuloy pa rin ang kanyang pag-iyak. Bugbog ang kanyang katawan dahil sa kanyang panlalaban at ang mga maririiing hawak ni Lawrence sa kaniya.Sa kanyang dibdib ay may mga mapupulang mga marka na iniwan ng labi ni Lawrence doon. Pagkasara niya ng pinto ng kanyang silid ay agad siyang napasandal dito at unti-unting napadausdos hanggang sa tuluyan na siyang napasalampak sa sahig.Kaalis lang ni Don Lucio pero ganito na ang inabot niya kay Lawrence. Paano na lang kaya sa mga susunod pang mga araw? Idagdag pa na patapos na ang pasok niya. Tiyak na wala siyang ligtas dito. Paniguradong ilang buwan din sa ibang bansa ang matanda pero ang buwan na iyon ay magiging isang taon para sa kaniya lalo pa at tiyak na puro hirap ang aabutin niya sa kamay ni Lawrence.Sa totoo lang, kahit na sobrang mahal na mahal pa niya si Lawrence ay hindi siya masaya
HABANG KASAMA NIYA si Lester, kahit papano ay nakalimutan niya si Lawrence. Katatapos lang nilang manood ng sine ng mga oras na iyon at palabas na sila sa sinehan nang tanungin siya nito. “Saan mo susunod na gustong pumunta?” tanong nito sa kaniya.“Hindi ko alam. Parang gusto ko ng umuwi…” hindi niya namamalayang masabi rito.“Hindi ka ba nag-enjoy na kasama ako?” biglang tanong nito sa kaniya dahilan para mapalingon siya rito ng wala sa oras. Hindi niya sinasadya na sabihin iyon pero kasi, pakiramdam niya ay drain na drain na siya at ang tanging gusto na lamang niyang gawin ay ang mahiga sa kanyang kama.“Hindi naman sa ganun…” nahihiyang sagot niya rito.Ngumiti naman ito sa kaniya. “Di bale. Gabi na rin naman kaya mas mabuti pang umuwi na tayo para hindi mag-alala ang mga taong naghihintay sa atin lalong-lalo na sayo.” makahulugang sabi nito sa kaniya.Mabilis naman niyang sinagot ang sinabi nito. “Walang nag-aalala sa akin sa bahay.”“Talaga?” hindi naman makapaniwalang tanong ni
SINUBUKAN KONG hilahin ang aking kamay ngunit sadyang mahigpit talaga ang hawak niya rito. Ang nakakapagtaka lang ay habang sinusubukan niyang iwasan ito ay parang ito naman ang ayaw umiwas sa kaniya. Napakagulo nito. “Bitawan mo na ako Lawrence. Kailangan ko ng magpahinga.” may himig na ng pakiusap ang tinig niya at pilit na hinihila ang kanyang kamay.“Samahan mo akong pumunta sa kwarto ko.” biglang sabi nito na ikinapanlaki ng kanyang mga mata. Hindi siya makapaniwala sa kanyang narinig at bahagya pang napabuka ang kanyang bibig.“Bakit? Bakit kailangan kitang samahan sa kwarto mo?” tanong niya rito at bigla na lamang nagsitayuan ang kanyang balahibo bigla. Tiningnan siya nito na may malamig na mga mata ngunit sa isang banda ay may emosyon sa mga mata nito na hindi niya alam kung ano.“Ano pa sanang gagawin mo? E di yung palagi nating ginagawa.” sagot nito sa kaniya.Bigla siyang napailing ng ilang beses habang nanlalaki ang kanyang mga mata. “Hindi.. Hindi.. Ayaw ko ng maulit pa a
DAHIL SA NAGING sagot niya ay bigla na lang itong tumayo mula sa kinauupuan nito at naglakad palapit sa kaniya. Huminto ito sa harapan niya at tinitigan siya gamit ang malalamig nitong mga mata. “Baka nakakalimutan mo na, naging masaya ka noong mga panahong iyon at higit sa lahat ay nagustuhan mo rin ang mga nangyari sa pagitan natin.” sabi nito sa kaniya.Agad na napakuyom ang kanyang mga palad dahil sa sinabi nito. “Kung ang tinutukoy mo ay ang mapipilit mo sa akin at dahil sa ginawa mo akong parausan ay hindi ako masaya at hinding-hindi ako naging masaya. Hindi mo naaalala yung mga sinabi ko sayo? Sa tingin mo ba ay matutuwa ako sa bagay na nayuyurakan ang pagkatao ko?” tuloy-tuloy na tanong niya rito.Hindi ito nagsalita at nanatiling nakatitig lang sa kaniya. Para bang nag-iisip ito o kung natamaan man lang ba ito sa mga sinabi niya, ngunit syempre ay napaka-imposibleng mangyari ng bagay na iyon dahil ang mga taong katulad ni Lawrence ay masyadong walang puso at hinding-hindi maa
HINDI NA NIYA mahintay pa ang araw na aalis si Lawrence at pupunta ng Taiwan. Kapag umalis ito ay paniguradong magiging malaya na siya at magiging tahimik na ang buhay niya. Ilang sandali pa ay napalingon siya sa kanyang likod kung saan ay nakita niya na paalis na ang kotse ni Lawrence dahilan para mapabuntong-hininga na lang siya.Tahimik siyang naglakad papasok ng campus at pagkatapos ay dali-daling hinubad ang coat na ipinasuot sa kanya ni Lawrence. Sa tingin ba talaga nito ay susundin niya ang utos nito sa kaniya? Nagbago na siya. Hindi na siya yung dating ASha na kilala nito.“Uyy…” napahawak siya sa kanyang dibdib sa matinding gulat nang bigla na lang sumulpot si Lester sa kung saan.“Aatakihin naman ako sa puso sayo.” sabi niya at naghahabol ng paghinga.Napakamot naman ito kaagad sa ulo nito at bahagyang ngumiti sa kaniya. “Sorry, hindi ko sinasadyang gulatin ka.” sabi nito sa kaniya.Tiningnan niya ito. “Wala ka bang klase?” tanong niya rito. Hindi niya kasi ito kaklase sa iba
NAPATIGIL SIYA SA PAGSASANDOK nang marinig niya ang mga yabag na tumigil hindi kalayuan sa kanya. Nang lingunin niya ito ay nakita niya si Lawrence na nakatayo hindi kalayuan sa kaniya habang salubong na salubong ang mga kilay. “Ano yan? Papasok ka ba talaga sa paaralan o mang-aakit lang ng mga lalaki?” puno ng panunuyang tanong nito sa kaniya.Tumaas naman ang sulok ng labi niya. Sa halip na maapektuhan sa sinabi nito ay tinaasan niya ito ng kanyang kila. “E ano naman kung may balak akong mang-akit sa paaralan? Masama ba?” walang pake na tanong niya rito.Naging matalim ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. “Balak mo ba talaga na i-provoke ako?” malamig na tanong nito sa kanya.“Hindi naman. Ano ba kasing pakialam mo sa pananamit ko?” kaswal na tanong niya rito. Nakataas pa rin ang kilay niyang tanong nito. Sa halip ay mas lalo pang gumuhit ang galit sa mukha nito.Napakuyom ang mga kamay nito. “Wala akong pakialam! Magpalit ka ng damit mo!” biglang sigaw nito sa kaniya na umalin
NAGLAKAD SIYA PAPALAYO roon nang hindi lumilingon. Ang katulad nitong adik na adik sa s3x ay dapat lang na mangyari iyon sa kaniya. Mas mainam pa nga kung mabugbog ang partying iyon ng katawan niya upang tuluyan niya nang hindi magamit pa. Naglakad siya pabalik patungo sa dalawa. Umupo siya sa tabi ni Adam na para bang walang nangyari bago niya inilibot ang kanyang paningin at nagtanong. “Saan nagpunta si Lawrence?” tanong niya na para bang hindi niya alam kung nasaan ito para lang mapagkatakpan na sumunod ito sa kaniya.Nagkibit-balikat lang naman si Adam at maging si Luke. “ewan, bigla na lang siyang umalis e. Hindi namin alam kung saan siya nagpunta.” parehong sagot ng mga ito.Iginala niya ang paningin sa kanyang paligid nang mapansin niya na wala an ang mga babae kanina. Kumunot ang noo niya nang magtanong. “Nasaan na ang mga babaeng iyon kanina?”“Pinuwi ko na.” sagot ni Luke at biglang tumingin ito sa kaniya. Ang mga titig nito ay para bang may kakaiba dahilan para mag-iwas siy
NAGULAT SIYA NANG bigla na lang may humawak sa kanyang braso at itinulak siya papasok ng banyo bago pa man siya makapasok sa loob. Nang makita niya ito ay agad na napakunot ang kanyang noo. “Ba-bakit ka pumasok dito?” gulat na tanong niya rito. Hindi niya akalain na susundan siya nito.“Bakit mo sinabi ang mga iyon ha? Ano bang gusto mong patunayan?” galit na tanong nito sa kaniya.“Hindi mo ba narinig ang sinabi ni Adam kanina?” tanong nito sa kaniya.“Ano naman ngayon? Anong pakialam ko ngayon doon?” walang emosyon na tanong niya rito. Sinalubong niya ang mga mata nito ng walang katakot-takot.“Talaga bang sinusubukan mo ako ha? Ayaw mo bang patunayan o subukan man lang kung totoo nga yung sinabi niya kanina?” nanghahamong tanong nito sa kaniya.“Hindi ako interesado. Lumabas ka na rito.” malamig na sabi niya rito pero nakatayo pa rin doon si Lawrence at walang kagalaw-galaw. Nakatingin lang ito sa kaniya.Nagulat siya nang bigla na lang nitong ipinulupot ang kamay nito sa beywang n
BAHAGYA itong natawa dahil sa sinabi niya at tumitig sa kaniya. “Alam mo ba kung gaano ako katagal naghintay na bumalik ka? Sa tingin mo ba talaga ay ganun-ganun lang iyon?” may nakakatakot na ngiti sa mga labi nito.“Ano bang ginawa ko sayo para gawin mo sa akin ito ha? Kahit na anong gawin mo, hinding-hindi na ako ulit magpapauto sayo!” inis na bulalas niya.Mas lalo pa naman itong ngumiti sa kaniya at pagkatapos ay inilapit ang mukha sa kaniya bago nagsalita sa mahinang boses. “Huwag ka ng magmatigas pa kung ako sayo. Nakikipag-usap ako sayo ng matiwasay kaya huwag mo sana akong galitin. Ilang beses ko na bang sinabi sayo na kahit pa anong gawin mo ay hinding-hindi kita bibitawan, hindi mo pa rin ba iyon naiintindihan?” tanong nito sa kaniya.Hindi na lang siya sumagot. Kaysa makipagtalo pa siya rito ay pinili na lang niyang tumalikod at naglakad palayo mula dito. Pero habang naglalakad siya ay ramdam na ramdam niyang nakasunod ito ng tingin sa kaniya. Kung ganito at ganito ang ga
NGUMITI ITO SA kaniya pagkalipas ng ilang sandali. “Kahit na ano pa ang gusto mong isuot ay hindi kita pipigilan hija lalo pa at kung iyon naman ang ikakasaya mo.” sabi nito at ngumiti ng matamis sa kaniya. “Masaya ako na nakabalik ka na rito.” dagdag pa nito.Ngumiti lang din naman siya rito at pagkatapos ay para bang bigla itong may naalala. “Ay siya nga pala, naghanda si sir Lawrence ng isang welcome party para sayo kanina pang umaga. Halika tingnan mo.” excited na sabi nito sa kaniya.Agad na napakunot ang kanyang noo. “Si Lawrence po?” hindi makapaniwala niyang tanong.Nilingon siya nito at mas lumawak pa ang pagkakangiti. “Oo naku, nung nalaman niya na uuwi ka ay naghanda na siya kaagad ng welcome party para sayo. Nakakatuwa nga e.” masayang sabi nito sa kaniya.Napaawang na lang ang labi ni Asha nang marinig niya ang sinabi ni Manang Selya. Marahil ay hindi iniisip ni Manang Selya na walang kakaiba kay Lawrence kaya ginawa nito iyon ngunit siya sa sarili niya alam niya na may b
MATULIN NA LUMIPAS ang araw at dumating na nga ang takdang oras ng pagbalik niya sa bansa. Inihanda na niya ang kanyang mga gamit at pagkatapos ay malungkot na iginala ang kanyang tingin sa loob ng silid. Nalulungkot siyang umalis dahil ayaw niya pa sana talagang umalis ngunit kailangan na. Nagulat na lang siya nang bigla na lang may nagsalita mula sa pinto. “Tapos ka na bang mag-ayos? Baka mahuli ka sa flight mo.”Nang lumingon siya sa pinto ay nakita niya si Don Lucio na nakatayo doon. Nag-presinta ito na ihatid siya sa airport kaya lang ay tumanggi siya dahil alam niya na kailangan nitong magpahinga. Sinabi na lang niya na sabay sila ni Lester na babalik kaya hindi na siya nito dapat pang ihatid pa.Ngumiti siya rito. “Tapos na po.” may halong lungkot na sabi niya. Hindi pa man siya nakakaalis ay nalulungkot na siya. Paano na lang kung nandoon na siya? Hindi kaya siya manibago?“Ah, tungkol nga pala sa pakiusap mo. ipagbibilin ko sa mga tauhan ko na hanapan ka ng maayos na condo.”
PAG-UWI NI Asha ay tinitigan niya ang mga maleta niyang nakahanda na sa gilid ng kama. Napaupo na lang siya ng wala sa oras at nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga. Malapit na naman siyang bumalik ng bansa at kung siya lang ang masusunod ay ayaw niya sanang umuwi muna. Kaso ay hindi pwede.Yung nandito na nga siya sa malayo ay nagagawa pa rin ni Lawrence na gumawa ng paraan para lang mapahirapan siya at talagang hindi siya nito tinigilan sa mga banta nito sa kaniya at kung babalik siya ng bansa, ano na lang ang naghihintay sa kaniya kung sakali lalo na at naroon pa rin ito? Ayaw niya sana itong makita o ni makasalamuha na ngunit kapag iniwasan niya naman ito ay baka sabihin nito na natatakot siya. Napakuyom ang kanyang mga kamay, hindi na siya papayag pa na yurakan pa nitong muli ang pagkatao niya.~~~~MAKALIPAS ANG isang linggo, umupo si Asha sa may kama at isa-isa nang isinisilid sa kanyang maleta ang mga damit niya. Mabigat ang loob niya habang inaayos ang damit niya da