Warning Fart Zone Sign

I was madly in love with James Gates for 10 years. So mad that everyone in the Imperium said that I was addicted to him. How far did it go? I wouldn't allow any woman to get close to him. I wanted to eliminate every woman around him. In the end, James sent me to rehab. While others quit smoking, drinking, or gaming, I was quitting James. But later, I truly moved on from him. Yet, he regretted it and, in the pouring rain, begged me to love him again.

I sat at the table, watching the food grow cold, much like my heart. Today was my birthday. It was also Leslie Buck's birthday—Katherine White's childhood sweetheart. I unlocked my phone and opened Leslie's social media page. As expected, a new post awaited me. "Grateful to have you by my side for every birthday. Let's keep our promise to celebrate every one of them together in the future!" The photo showed two hands forming a heart in front of a cake. One of them was Katherine's. I could tell from the bracelet she wore. It was the one I had given her. I gave the post a like, then set my phone aside. Without hesitation, I dumped the dishes Katherine liked into the trash and went out to a restaurant to order the food I liked, celebrating my birthday alone. From now on, I would make sure to enjoy every birthday of mine.

I was the sole front desk clerk at a haunted hotel. Welcoming players, checking in on the bosses’ quarters, and slacking off a bit were all part of the job. At least, that was what I thought. It turned out my days were far from ordinary. A blood-drenched little girl in a tattered red dress kept ringing the service bell. Her eerie voice echoed, “Miss, why didn’t you come play with me?” A creepy black cat with glowing eyes wouldn’t stop meowing and rubbing against my legs. And then there was the old woman with claws like knives, cheerfully knitting me a sweater… out of players’ skin. One day, I took a day off to care for my sick mother. That was my biggest mistake. The entire game instance erupted in chaos. Bosses interrogated players, demanding to know where their precious front desk clerk had gone. “Did she abandon us? Is she never coming back?” I ran. They chased. But no matter how fast I fled, their grip on me only tightened. In the end, escape wasn’t an option.

When my son was born, I noticed a small, round birthmark on his arm. But the weird thing? By the time I opened my eyes again after giving birth, it was gone. I figured maybe I'd imagined it. That is, until the baby shower. My brother-in-law's son, born the same day as mine, had the exact same birthmark. Clear as day. That's when it hit me. I didn't say a word, though. Not then. I waited. Eighteen years later, at my son's college acceptance party, my brother-in-law stood up and dropped the truth bomb: the "amazing" kid I'd raised was theirs. I just smiled and invited him and his wife to take their "rightful" seats at the table.

My grandmother only knows how to draw one thing—infants. They're ugly, but people line up to buy the paintings. I watch as she takes those women into unlit rooms. Then, their bloodcurdling screams will ring out. Oddly enough, they always thank my grandmother when they're leaving. One day, I finally find out what exactly my grandmother paints. I discover the truth when I see an infant crawl out of one of the women's bellies—it looks just like the one my grandmother has painted.

Nine students were invited to the mansion of the famous Artist Gregorio Santillan. But, the students were unaware of the danger that awaits them. What do Alyssa's dreams mean? Is that a warning or it just a dream? How Alyssa can save the eight students from the curse of every painting they sign if she is also a prisoner of the cursed painting?

ปกติ... คือแอบรัก - เรื่องลับ ๆ ของคนแอบรักเพื่อน เรื่องราวความรักข้างเดียวตลอดสิบปีของ 'เรน' สาวน้อยนุ่มนิ่มที่ตามหัวใจบินลัดฟ้าจากเชียงใหม่ มาเรียนไกลถึงชลบุรี กับ 'เพลิง' คนขี้หวงที่ชอบทำให้คิดไปไกลมากเกินกว่าคำว่า 'เพื่อน' ความทะนุถนอมที่ได้รับมากเกินพอดี เริ่มส่งผลกระทบต่อความรู้สึกส่วนลึก กระแทกรุนแรงเข้าอย่างจังที่ข้างใน ชนิดไม่สามารถหักห้ามได้ทันทั้ง 'หัวใจ' และ 'ร่างกาย' Friend Zone รู้สึกมากก็ไม่ดี รู้สึกดีก็ไม่ได้

Selem moi c’est Sofia, j’ai 19 ans et j’ai été vendu par mon père. Il a toujours voulut se débarrasser de moi et aujourd’hui, il a réussi. Pourquoi mon père m’a-t-il fait ça ? je ne sais pas … Nous sommes une famille très influente et puissante dans cette ville, mais il a trouvé pour je ne sais quelle raison plus judicieux de me vendre à l’un de ses amis,Mr. Marnad. Un lourd secret pèse sur ma famille et je ne tarderais pas à le découvrir, le passé nous rattrape toujours..

"ครั้งนั้นฉันไม่ถามเหตุผลนาย ครั้งนี้ฉันอยากรู้ ทำไมนายถึงปฏิเสธฉัน" เธออยากรู้เหตุผลที่ทำให้ผู้ชายคนเดียวปฏิเสธเธอถึงสองครั้ง การก้าวข้ามเส้น Friend Zone แค่ครั้งเดียวมันก็แทบจะมองหน้ากันไม่ติด แต่เธอ เหมือนแพร หรือ เบบี๋ เธอก้าวข้ามเส้นที่เขาขีดไว้ถึงสองครั้ง ครั้งนี้เธอควรตัดใจได้สักที แต่พอจะตัดใจทีไร ก็เป็นมันหรือเปล่าที่กลับมาให้ความหวังเธออีกครั้ง หรือเพราะความใจดีของมัน ไตรฉัตร บริรักษ์ไพศาล หรือ ไตร ลูกชายเจ้าของโรงแรมหรู ที่ไม่สนใจธุรกิจของครอบครัว หลังจากเรียนจบก็ทำงานหาประสบการณ์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะผันตัวมาเป็นเจ้าของกิจการเปิดบริษัทก่อสร้างเป็นของตัวเอง เพราะความหล่อคมเข้มทำให้เขามีสาวๆ เข้าหาอยู่ตลอด แต่ทุกคนก็เห็นเขาครองตัวเป็นโสดมาจนอายุสามสิบ แม้จะมีแฟนมาไม่น้อย แต่ก็แทบจะไม่เคยคบใครได้ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ แต่เธอ เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะเดินข้างเขาในฐานะผู้หญิงด้วยซ้ำไป

เอื้อมนาง..หญิงสาวขี้โรค ผู้มารู้ความจริงทีหลังว่า..เธอโดนวางยาจากชู้ของพ่อ แถมดันโดนนังชู้เวรผลักตกบันได..เสียชีวิตดื้อๆ ไปซะอย่างงั้น คำอธิษฐานครั้งสุดท้ายของวิญญาณสาว..คือ 'การย้อนเวลา' แม้จะต้องแลกกับจิตวิญญาณหลังความตายเธอก็ยอม แต่ไหงคู่สัญญาสุดหล่อ ถึงส่งเธอมาอยู่ในร่างหญิงสาว ผู้ได้รับฉายาว่า 'ร่าน' 'แรด' ด้วยเล่า ตาย!! เธอตายแน่..ไม่โบ๊ะแตกยังไงไหว? แถมผู้ชายสุดหล่อเซอร์ในชุดช็อปคณะวิศวะ แปะหราคำว่า ‘friend zone’ นี่อีก เขาจะรู้มั้ยนะ ว่าหล่อนไม่ใช่เพื่อนสนิทสมัยเด็ก!! ไหนจะความสัมพันธ์อิรุงตุงนังชวนปวดหัวนี่อีก..ได้โปรดส่งหล่อนกลับร่างเดิมเถอะ!