นานะบอกตัวเองรอบที่สองพันสามสิบสองว่ามันคือตลกร้าย ไปงานเลี้ยงส่งรุ่นพี่ปีสี่ เมาเละ! แถมยังตื่นขึ้นมาบนเตียงแบบไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ย้ำ..เปลือยเปล่าตั้งแต่หัวจรดเท้า พยายามคิดเข้าข้างตัวเองว่าตอนเมาอาจจะร้อนก็เลยเผลอถอดเสื้อผ้าทิ้ง ทว่า..เศษถุงยางที่ฉีกทิ้งตั้งสามชิ้นแถมด้วยกล่องสีดำบางเฉียบเพียง 0.01 มันก็เป็นหลักฐานชั้นดีว่า เธอเสียเวอร์จิ้นไปแล้ว!! ให้กับเขา ผู้ชายที่สูงมากจนช่วงขาของเขาเลยผ้าห่มขนาดมาตรฐาน ใบหน้าหล่อเหลาคร้ามคมฉบับชายไทยกำลังหลับใหล หญิงสาวรู้จักเขา เรียกได้ว่าใครๆในมหา’ลัยก็รู้จักเขาเสียมากกว่า‘เหนือ ณ น่านฟ้า เอกธรากุล’ เดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำลังเรียนชั้นปีที่สามเหมือนกับเธอ ละ..แล้ว เธอกับเขามาลงเอยกันบนเตียงแบบนี้ได้ยังไง เจด้ากับออมบุญไปไหน? ขณะที่นานะกำลังครุ่นคิดเรื่องเมื่อคืนจนหัวแทบแตก คนข้างๆก็เริ่มขยับตัว เขาลืมตาขึ้นสานสายตาคู่คมมองเธอนิ่งนาน ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศพาดพ่านจนผิวกายขาวละเอียดนวลเนียนเริ่มได้สติว่าตัวเองไม่มีเสื้อผ้าติดกาย จึงคว้าเสื้อยืดตัวโคร่งสีขาวที่วางอยู่บนเตียงมาสวมทันที“ตื่นแล้วเหรอ?” เขาชันตัวลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มที่คลุมกาย
Last Updated : 2025-03-28 Read more