ไป๋เซียวเซียวรู้สึกภูมิใจนะ แต่ก็ไม่มีความสุขแล้วล่ะ: “พ่อค่ะ!”ลู่เจ๋อพูดเสียงเรียบเฉย :“เอาล่ะ!”ทันทีที่คลายมือออก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพ่อไป๋รับเอาไว้ไม่ดีมั้ย ทำให้ไป๋เซียวเซียวจึงล้มลงไปบนพื้น ขาที่ได้รับการผ่าตัดก็ได้หักซ้ำอีกครั้ง ผิวหนังที่โดนลวกบริเวณแขนก็เสียดสีไปกับพื้นทำให้หนังหลุดลอกออกมา.....ทั้งเลือดและเนื้อหนังที่ไม่ชัดเจนไป๋เซียวเซียวรู้สึกเจ็บมากจนหน้าผากของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อ พ่อไป๋มือไม้อ่อนจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่กอดลูกสาวเอาไว้......ลู่เจ๋อมองแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา : “ที่บริษัทยังมีเรื่องที่ต้องจัดการ ผมขอตัวก่อนนะครับ!”เมื่อประตูลิฟต์เปิด เขาก็ออกไปแล้วเลขาฉินรีบตามเขาไปทันทีไป๋เซียวเซียวที่อยู่ด้านหลังส่งเสียงแง่งอน “คุณชายลู่คะ! คุณชายลู่......”พ่อไป๋ที่กอดลูกสาวนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ “ลูกพ่อ พวกเราทำเกินไปหรือเปล่า ลูกไม่เพียงแต่ใส่ร้ายคุณนายตระกูลเฉียว แม่ลูกยังทุบตีเขาอีกด้วย......ถ้าหลังจากนี้คุณชายลู่เขาไม่แต่งงานกับลูกล่ะ ลูกจะทำยังไง ? ”ไป๋เซียวเซียวกัดฟันด้วยความโกรธแค้นเธอกัดริมฝีปากแล้วพูดว่า : “หนูไม่เชื่อว่าหนูจะมัดใจลู่เจ๋อไม่ได้”
อ่านเพิ่มเติม