Todos los capítulos de Immortal Series Book 4: Immortal’s Kiss: Capítulo 31 - Capítulo 40

Alessia's POVHINDI ako mapakali nang makabalik ako sa aking silid. Hindi ko inaasahan na matutuklasan ang bagay na ito. Kahit anong gawin pag-iisip ko, hindi ko matanggap na si Papa Elias ay ang dark lord. May parte sa akin na ayaw iyon tanggapin lalo na at napakabuti niya. Ibang tao na lang sana ang dark lord, hindi si Papa.I even denied it first. I even tried to convinced myself that they just look a like but his suspicious background is giving him away. Bigla lang siyang dumating sa buhay namin. Ang sabi ni Lolo, maraming pinsala ito nang matagpuan niya si Papa. Ngunit paano kung ang pinsalang iyon ay galing sa mga kadenang nakapulupot sa kanya sa mahabang panahon? Paano kung ginamit lang niya kami para itago ang tunay niyang pagkatao? Paano kung ang lahat ng kabutihan na ipinakita niya ay pagpapanggap lang para mabulag kami sa katotohanan?Napasabunot ako sa aking buhok dahil hindi ko alam kung papaniwalaan ko ba ang mga naisip ko lalo na at wala naman kumpirmasyon. Ngunit hindi

Alessia's POVTINAWID namin ang lagusan at tumambad sa aking mga mata ang berdeng damuhan sa aking talampakan. Maraming bulaklak at mga paru-paro na lumilipad. Ang lugar ay tila isang larawan o pinta dahil sa ganda. Napatingala naman ako sa itaas at nasilaw ako sa liwanag. Masyadong maliwanag ang paligid, malayong malayo sa takipsilim na kanina lang ay natanglawan ko sa labasan ng kweba. Pakiramdam ko ay nasa ibang planeta ako."Bakit maliwanag?" Nababaghang tanong ko. Tirik na tirik ang araw sa liwanag ngunit hindi ko ramdam ang init sa aking balat. Sa init na dala ngayon, dapat ay ramdam ko ang hapdi at init sa aking balat. Ngunit tila ang liwanag nito ay lamig ang ibinibigay."Hindi nagbabago ang panahon dito...at sa tingin ko ay hindi din tumatakbo ang oras. Laging maliwanag at hindi gumagabi sa lugar na ito. Hindi ko alam kung saan parte ito ng Wysteria dahil tanging ang lagusan lang na iyon ang paraan para makapasok dito." Sagot naman ni Papa sa akin. He looks too used to this p

Alessia's POVAKALA ko ay hihimatayin ako dahil sa lakas ng tambol ng aking dibdib ngunit hindi iyon nangyari. Kahit gaano kasikip ang aking paghinga ay gising na gising pa rin ako. Ramdam na ramdam ko ang paligid ngunit tila tinakasan naman ng lakas ang aking mga tuhod."Alessia!" Mabilis na dumulog sa akin si Elijah. Agad niyang naagapan ang muntikan ko ng pagbagsak dahil sa nawalan ako ng lakas sa aking mga tuhod. "Stefano, bring Anisto right this instant!" Mabilis na utos ni Elijah na agad niya akong iniupo sa mahabang upuan.Hindi lang panghihina ang nararamdaman ko sa aking tuhod, pati ang aking mga kalamnan ay nanginginig. I'm getting familiar with this feeling. I am having an anxiety attack once again after years. I tried so hard to make myself calm but every time I think that Papa is in Caracass and the faeries found the dark lord in Caracass makes me tremble in a mixed feeling. I fear what I'm going to hear next. I fear that my denial will no longer be valid.Habol ko ang ak

Alessia's POVMARIIN akong napapikit at ilang ulit kong ginawa yun ngunit hindi nagbabago ang aking nakikita. It was still the same man, the nightmare already turned into reality. The man I sincerely wish not to be the dark lord is now sitting right in front of me while giving me a smile that made my downy hair raise.Elias.Tila umatras ang lahat ng gusto kong sabihin. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong itanong kung karapat-dapat ba na sumbatan ko siya o manahimik na lang. Yes, I treated him as my father before but it's a different situation right now since he's no longer the father I know. He's already the entity that we should avoid. The enemy of Wysteria. The dark lord."Don't give me such a sharp stare, my dear. Do you need something? Do you want to eat?" Tanong ni Elias, no, it's Agamemnon now. His red eyes are piercing and making me tremble. He looks scary even with this exquisite look.Napalunok ako ng ilang beses bago nakasagot sa kanya. This is something that I expected,

Alessia's POVBAWAT patak ng tubig ay naririg ko kahit saan man dako. Ngunit wala akong makitang ibang bagay maliban sa walang katapusang kulay puti na kapaligiran. Pakiramdam ko ay nakakulong ako sa isang dimensyon na walang labasan o pasukan. Nakaramdam ako ng agam-agam dahil pakiramdam ko ay matagal na akong nakakulong dito sa lugar na ito. Hindi ko masabi kung paano ngunit ganoon ang pakiramdam ko. I feel tired, and seeing the endless white makes me feel sucked to somewhere deep.Humakbang ako at pilit kong magsalita at tumawag ng kahit na sino para sakaling marinig ako ngunit walang lumalabas na boses sa aking bibig. Sinubukan kong pwersahin ang sarili ko na magsalita ngunit sumakit lang ang lalamunan ko dahil doon. It feels like something is stopping me to make any noise.Tumakbo ako ngunit walang katapusang puti ang nakikita ko. Nagsimula akong matakot dahil hindi ko alam kung nasaan ako. Ramdam ko rin ang lamig sa ilalim ng aking mga paa. Tanging patak ng tubig lang ang aking