บททั้งหมดของ Somebody Out There Who Will: บทที่ 31 - บทที่ 40

PINILING UMUPO ni Rain sa table na malapit lang sa counter, walang gaanong tao sa loob kaya naman hindi busy ang dalawa. Si Donald ang officer-in-charge kaya't naka-tambay lang ang binata sa counter, nakikipagkuwentuhan sa kaniya tuwing walang order at gano'n din si Billy. "Siya nga pala, may mga dinagdag ulit sa menu si Ms. Melyza," imporma ni Donald. "Kapag balik mo si Nate na ang bahalang magturo sa'yo.""Marami bang binago?" Sumimsim si Rain sa kaniyang strawberry shake."Wala naman gaano, maliban sa mga dekorasyong akala mo gawa ni kupido," Donald pointed it out. Pareho silang napa-tingin sa nagkalat na mga puso sa ere, pansin din ni Rain ang mga iyon. Ang akala niya'y si Ms. Mel ang may gawa, ngunit ngayong kinokontra iyon ni Donald ay duda na siya.Ngumiwi ito. "Sa dami ng hearts sa paligid ay kulang nalang maski na pati mga staff ay magsuot ng puso, ang layo pa naman ng Valentine's!""Sus! Pagka-bitter talaga nito," singit muli ni Billy. Mapang-asar nitong ipinasa ang tickler

"If that's the case, that man is insane, then. Wala sa matinong pag-iisip at ikaw ang napagdiskitahan. It's not safe outside anymore, sa dami ng tao roon ay ikaw pa ang tinira." Humalakhak ito kapagkuwan. "Try to check your fair butt sometimes, baka may malaking balat.""How dare you," he slowly pronounced each of the words, pinanliitan niya ng mata ang repleksyon niya sa kaharap na salamin. "You better be alert, baka ikaw naman bukas.""Hey! Power of the mouth, dude. Be careful.""Better check your ass too, baka hindi lang balat ang nandoon." Mabilis na na-pawi ang ngisi niya pagka-tapon sa kaniyang telepono, bumalik kay Art ang mga nasa isip niya kanina tungkol sa gumawa no'n sa kaniya. Hindi talaga siya kumbinsido na gagawin sa kaniya ni Jane iyon, she might be acting bratty and crazy at times, but never a chance did she try hurting him.Pero kung hindi si Jane, sino?Nasa malalim siyang pagninilaynilay habang naka-tanaw sa malaking bintana kung saan kita ang mga tala sa kalangitan

NAGKIBIT-BALIKAT lang si Art tsaka pumulot ng piraso ng gulay mula sa bowl. Inangat niya rin ang baso ng pineapple juice roon para uminom, nang mapa-lingon siya roon sa living room ay mabilis niyang na-pansing naka-bukas pala ang pinto roon. "She left and didn't care to close the door," bulong-bulong niya. Naglakad siya patungo roon, hinawakan ni Art ang doorknob para sana isara ngunit mabilis na kinalabit ng boses ni Jane ang tainga niya. Hindi pa ito tuluyang umalis? Dinig niya kaagad ang tinig nitong tila nakiki-pagdiskusyon, maybe she's talking with her parents. Madalas ito lang naman ang nakaka-sagutan nito sa telepono. He is not planning to eavesdrop but after he heard her talking about him and the misfortune happened to him at the car park-- the doubt in his chest ignited once again. "He's fine now. You really don't have to worry," she paused from hissing on the speaker. "Kaya nga ako pumunta rito, Josh. I wanna check him if he's alright. Huwag ka nang mag-alala." She pause

*****RAIN***** NAHIHIYANG UMUPO si Rain sa kaharap na upuan ni Mr. Sevilla matapos niyang i-lapag ang order nitong black coffee, kasabay no'n ay ang pagbaba niya rin sa tray na hawak. Tumindi pang lalo ang pangangatog ng kaniyang tuhod, lalo sa mga mata nitong kung tumingin ay para bang wala itong magandang nakikita. Mr. Sevilla's deep set hazel's eyes resembles Art's eyes, both dark and scary at times. "That man," anito habang itinuturo si Nate na naroon na sa counter at nanonood sa kanilang table. Hindi ito halos pumayag sa hiling ni Mr. Sevilla kanina, pero mapilit kasi ang huli kaya naman kalaunan ay pinagbigyan nalang ni Rain habang si Nate ay hindi ma-ipinta ang mukha habang nakahalukipki at matang-lawin sa kaniyang puwesto."Is he your suitor?" "Si Nate po?" Nahihiya ma'y mabilis siyang umiling. "Naku! Kaibigan ko lang po siya.""That's good to hear." He sighed in relief. Ibiniba nito ang tasa at platitong hawak para tingnan si Rain nang may paghanga at kahalong tuwa. "Akala

*****RAIN***** WALANG PAGSIDLAN ang ngiting naka-guhit sa mga labi ni Rain habang naka-upo siya sa may plant box, sa labas ng cafe dala ang cookies na kaniyang ginawa kaninang umaga para ibigay kay Jack. Nakapag-out na ang dalaga kanina at nakapagbihis na rin ng pang-uwi niya, but she chose to stay a little bit for her dear friend who has been missing in action for the past few days. It's been a while since the last time they had seen each other. Rain miss her a lot already, 'yung kakulitan nito at pambabara ng dalaga madalas... She miss her only friend who could scold her savagely but will hug her after and wipe her tears. Sana ay makapag-usap na sila nang maayos ngayon, sana ay handa na itong magkuwento tungkol sa kaniyang problema at sana rin ay makatulong si Rain dito.Mabilis siyang tumayo mula sa may plant box nang may humintong trycicle sa kaniyang tapat, mula roon ay bumaba ang kakaligo lamang na si Jack. Naka-ngiti niyang nilapitan ang dalaga pagkatapos nitong bayaran ang ka