หอพักคุณฐาฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะอ่านหนังสือพร้อมกับมองโทรศัพท์มือถือของตัวเองโดยเข้าแชทของอีกคนค้างไว้ ตั้งแต่ที่เขาตอบข้อความล่าสุดของฉันเขาก็ไม่ได้ตอบกลับฉันมาอีกเลยภาพในหัวที่ผู้หญิงคนนั้นเดินควงแขนเขายังวนเวียนอยู่ในหัวของฉัน ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเสียใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ยิ่งคนน้ำตามันยิ่งไหลออกมา หรือฉันยอมเขาง่ายเกินไป...ฉันสูบลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาพร้อมกับวางโทรศัพท์ลงและเลิกรอข้อความของเขา ฉันตัดสินใจแล้วว่า ฉันจะไม่ถาม ฉันจะไม่บอกเขาว่าวันนี้ฉันเจออะไรมา ฉันจะทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น หึ! ไม่ใช่ว่าฉันรักเขาหัวปักหัวปำจนโง่หรอกนะ ฉันก็แค่จะดูว่าต่อไปนี้เขาจะโกหกอะไรฉันอีก เขาจะแกล้งทำไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าเวลาที่อยู่กับฉัน ไว้วันไหนฉันจับเขาได้คาหนังคาเขาฉันจะเป็นคนเดินออกมาเองฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่หลงรักผู้ชายหัวปักหัวปำจนไม่รักตัวเองหรอกนะ ใช่! ฉันยอมรับว่าฉันมันง่าย ง่ายทั้งตัวและหัวใจ แต่ฉันก็ไม่ได้เป็นคนมองตัวเองเป็นคนไร้ค่า !! ฉันที่คิดได้แบบนั้นก็เลิกร้องไห้ทันที " คิดว่าฉันจะหลอกง่ายงั้นเหรอ ไม่มีทาง! " ฉันพูดกับตัวเองคนเดียวLine เสียงแจ้ง
หอพักคุณฐาหลังจากที่พี่แต๊งและแตงโมขับรถมาส่งฉันที่หอพักตอนนี้เป็นเวลาทุ่มกว่าๆ ฉันนั่งๆนอนๆ เล่นกับแตงโมที่บริษัท T จนมืด ส่วนพี่แต๊งก็ประชุมและก็มีแว๊บๆเดินมาหาน้องสาวตัวเองบ่อยๆ เป็นพี่ชายที่รักน้องสาวมากจริงๆส่วนพี่ฐาตั้งแต่ตัดสายไปตอนนั้นก็ไม่ได้ติดต่อฉันกลับมาอีกเลย และฉันก็ไม่ได้ติดต่อกลับไปเหมือนกัน สงสัยคงยุ่งอยู่กับผู้หญิงคนใหม่ หึ!Line เสียงไลน์ฉันดังขึ้นฐากูร: กลับหอยังครับ ( เขาทักมาหาฉันตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่เสียงผู้หญิงพูดแทรกเข้ามาในสายแบบนั้น และเขาก็ไม่ได้บอกไม่ได้อธิบายอะไรเลย )ส้มส้ม: ค่ะ ( ฉันตอบกลับเขาไปสั้นๆ )ฐากูร: ทำอะไรอยู่ครับ ( หึ! ทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆสินะ ได้! )ส้มส้ม: กำลังจะนอนค่ะ ฐากูร: กินข้าวยังครับส้มส้ม: กินแล้วค่ะฐากูร: หนูเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมถามคำตอบคำล่ะครับ ( เขาถามฉันกลับมาเพราะปกติเวลาเขาถามฉันจะถามเขากลับตลอด แต่มาครั้งนี้ฉันไม่คิดแม้จะถามเขากลับเลย เขาจะทำอะไร อยู่ที่ไหน กินข้าวหรือยัง ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้อยากรู้แล้ว )ฐากูร: งอนพี่หรือเปล่าที่ไม่มีเวลาให้ ขอโทษนะครับช่วงนี้งานเยอะมากจริงๆ ( เขาโกหกฉันอี
ฉันที่ตอนนี้ยืนกำหมัดตัวสั่นระริก ใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธ เพราะแฟนที่พึ่งคบกันมาได้แค่ 3 วันก็นอกใจและนอกกายฉันแล้ว แถมยังให้ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันยืนตะคอกใส่ฉันด่าฉันปาวๆ เสียงแว๊ดๆ อย่างไร้มารยาท!!!" ส้มส้ม " เขาที่รีบลุกขึ้นจากโซฟาจัดเสื้อผ้าหน้าผมและเครื่องแต่งให้เรียบร้อย ก่อนจะเรียกชื่อฉันออกมาเบาๆ" มันเป็นใครคะพี่ฐา!! " ผู้หญิงที่ใส่ชุดนักศึกษาเหมือนกันกับฉันหันไปถามเขาแต่นิ้วยังชี้หน้าของฉันอยู่" เอ่อ.... " เขาที่ตอนนี้กำลังอ้ำๆอึ้งๆ ไม่กล้าตอบคำถามของผู้หญิงตรงหน้าถ้าเขาลีลาในการตอบมากขนาดนี้ฉันก็พอรู้แล้วแหล่ะว่าเขาไม่อยากบอกใครว่าเป็นแฟนฉัน ฉันที่ได้เห็นแบบนั้นก็เลยตอบแทนเขาไปทันที" เพื่อนค่ะ " ฉันตอบกลับแทนเขาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบเย็นชา" ส้มส้ม " เขาที่มองหน้าฉันและเรียกชื่อฉันออกมาเบาๆอีกครั้ง" หึ! ก็แค่เพื่อนทำไมกล้าเปิดประตูเดินพรวดพราดเข้ามาแบบนี้ ไม่มีใครบอกเหรอว่าพี่ฐามีแขกคนสำคัญอยู่! " เธอหันมาตะคอกเสียงใส่ฉันอีกครั้ง!" ลิลลี่ ออกไปก่อนครับ " เขาหันไปบอกผู้หญิงที่ใส่ชุดนักศึกษาเหมือนฉันที่ชื่อลิลลี่" ทำไมลิลลี่ต้องออกไปด้วยคะ " เธอหันไปมองเขาอย่างไ
มันเจ็บจนต้องร้องไห้ออกมา เพราะหัวใจของฉันตอนนี้แบกรับอะไรไม่ไหวแล้วทั้งนั้นฉันมันก็เหมือนคนโง่คนหนึ่งที่ให้เขาหลอก…ฉันที่ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกของฉันตอนนี้ออกมาได้ยังไง ความรู้สึกที่มันเจ็บจนพูดไม่ออก จุกจนอยากจะหยุดหายใจ เหมือนคนโง่ที่ยอมปล่อยทั้งตัวและหัวใจให้กับคนใจร้ายอย่างเขาคนนั้น ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เราไม่น่าเจอกันเลย ถ้าวันนั้นไม่เกิดเรื่องบ้าๆนั้นขึ้น #แฟนคลับหรือแฟนครับ ฉันก็คงไม่รู้สึกอะไรแบบนี้ ฉันควรจะเดินหนีไปตั้งแต่วันนั้น ไม่พูด ไม่ยุ่งเกี่ยว ไม่อธิบาย ปล่อยๆให้เรื่องมันเกิดขึ้นไปเลย สักพักคนเขาก็คงจะลืมกันไปเอง ไม่น่าเลย ฉันไม่น่าไปรักเขาเลย…คอนโดแตงโมฉันที่ตอนนี้ได้แต่นั่งร้องไห้เหมือนคนบ้า เหมือนคนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว และตอนนี้ก็มีเพื่อนรักของฉันอย่างแตงโม ที่ไม่รู้ว่าฉันไปเจออะไรมาฉันถึงได้อาการหนักมากขนาดนี้ ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็น ไม่เคยอ่อนแอต่อหน้าใคร แตงโมที่คงจะรู้จักนิสัยเพื่อนของตัวเองดี ตอนนี้จึงไม่ยอมเอ่ยปากถามอะไร ได้แต่กอดฉันไว้แน่นๆ เพื่อปลอบใจฉัน และเธอก็ร้องไห้ออกมาเสียงดังเหมือนกัน ความรู้สึกของแตงโมฉันที่ตอนนี้เมื่
" งั้นส้มส้มแกมาอยู่กับฉันนะ " แตงโมบอกฉันฉันที่ตอนนี้รู้สึกไม่ค่อยโอเคก็เลยยอมตกลงอยู่กับแตงโมไปก่อน และรีบโทรไปหาฝ่ายนิติที่หอเพื่อขอย้ายออกทันที แตงโมบอกว่าให้รอครบกำหนดจ่ายค่ามัดจำก่อนค่อยออกจะได้เอาเงินคืนได้ด้วยจะได้เก็บเอาไปเช่าหอใหม่อยู่ แต่แตงโมบอกให้ฉันย้ายมาอยู่กับเธอเลยเพราะยังไงห้องของเธอก็มี 2 ห้อง และตอนนี้เธอก็ยกให้ฉันเข้าไปนอนแล้ว แต่ฉันไม่ยอมเพราะเกรงใจเพื่อน และที่เหลือแตงโมบอกว่าจะช่วยให้คนของเธอย้ายข้าวของของฉันออกจากห้องนั้นและเอามาไว้ที่คอนโดเธอให้หมด เพราะกลัวว่าถ้าฉันไปอยู่หอนั้นอีกครั้ง เธอกลัวฉันจะรู้สึกแย่และคิดฟุ้งซ่านและลืมเรื่องเก่าๆระหว่างเขาไม่ได้2 วันผ่านไปตอนนี้ข้าวของฉันก็ถูกย้ายออกมาหมดแล้ว แตงโมยกห้องว่างให้ฉันหนึ่งห้องพร้อมบอกว่าตกแต่งห้องได้เต็มที่เลยจ๊ะ ^^ตั้งแต่วันนั้นฉันก็เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์เป็นรอบที่สอง และก็แบบเดิมโกหกพ่อกับแม่ว่าโดนหมอดูทักอีก และฉันกับเขาก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยตลอดระยะเวลา 2 วัน และตอนนี้อาการเฮิร์ทของฉันก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะมีเพื่อนรักอย่างแตงโมอยู่กับฉันด้วยตลอดเวลา " ส้มส้ม ไปกินข้าวกัน " แตงโมที่ตอนนี้เปิดป
ฐากูร ฤกษ์รักษ์ หลังจากวันที่เมียสุดที่รักของผมเปิดประตูเข้ามาเจอผมกับลิลลี่ที่กำลังนัวเนียดูดปากกันอยู่ ผมยอมรับว่าผมทำจริงๆ ผมยอมให้ลิลลี่ทำผม แต่ผมสาบานได้เลยว่าผมไม่ได้มีอะไรเกินเลยกับเธอไปมากกว่านี้ หลายวันที่แล้ว วันนั้นหลังจากที่ผมไปส่งเด็กน้อยของผมกลับห้อง จู่ๆ ลูกน้องของผมก็โทรมาหาผมด้วยน้ำเสียงตกอกตกใจอยู่ไม่น้อย " นายครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ " ลูกน้องของผมพูดขึ้นมาหลังจากที่ผมกดรับสาย ซึ่งตอนนี้ผมกำลังอยู่ในลิฟต์เพื่อที่จะขึ้นไปส่งเด็กน้อยที่ห้อง " ค่อยว่ากัน กูไม่ว่าง " ผมที่ตอนนี้ไม่อยากคุยเรื่องงานเวลาอยู่กับเมียก็เลยตอกกลับลูกน้องไปเสียงนิ่งเรียบ! " แต่... " หลังจากนั้นผมก็กดตัดสายทันที พร้อมกับหันมาโอบไหล่คนที่อยู่ข้างๆ พอผมไปส่งเธอถึงหน้าห้องเธอก็บอกผมว่าให้รีบไปทำงานได้แล้ว เดี๋ยวจะเสียงานเสียการกันเปล่าๆ เมียผมน่ารัก -////- " ไม่ต้องเข้ามาเลยนะคะ รีบไปทำงานได้แล้ว :) " เธอบอกผมเสียงหวานพร้อมส่งยิ้มมาให้ผม " ขอกำลังใจหน่อยนะครับ " ฟอดดดดดดด ผมก้มลงไปหอมแก้มนิ่มของเมียเด็กผมทันที ^^ " เอาไว้พรุ่งนี้ตอนเย็นพี่ทำงานเสร็จจะมารับไปกินข้าวนะคะ " ผมบอก
" ยัยป้านั่นน่าหมั่นไส้ว่ะ! " หลังจากที่ฉันกับแตงโมขึ้นรถแตงโมก็บ่นลิลลี่ไม่หยุด " ช่างเขาเถอะ " ฉันบอกแตงโมพร้อมมองออกไปตรงกระจกรถนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปคนเดียว คอนโดแตงโม หลังจากที่จอดรถเสร็จเรียบร้อยฉันกับแตงโมก็เตรียมตัวจะขึ้นไปที่ห้อง " อ้าวพี่แต๊งมาได้ยังไงเนี่ย " แตงโมร้องเรียกบุคคลที่สามที่มายืนหล่อๆอยู่หน้าคอนโด พร้อมกับวิ่งไปกอดพี่ชายแน่น " มาเยี่ยมน้องไม่ได้หรือไง " พี่แต๊งพูดขึ้นทั้งๆที่ยังกอดอยู่กับแตงโมไม่ปล่อย " จิ๊! ใช่เหรอ มาเยี่ยมน้องแน่นะ " แตงโมผละออกจากอ้อมกอดพี่ชาย " สวัสดีค่ะพี่แต๊ง " ฉันยกมือไหว้พี่ชายเพื่อน " แล้วไปไหนกันมานิพวกเรา " พี่แต๊งถามฉันกับแตงโมพร้อมมองหน้าฉันกับแตงโมสลับกันไปมา " ไปกินข้าวมาค่ะ แต่ได้กินหมี่เหลืองแทน " แตงโมพูดขึ้นพร้อมเบ้ปาก ฉันที่เห็นท่าทางของเพื่อนจึงอดหัวเราะออกมาไม่ได้ " ฮ่าๆๆๆ " ฉันหัวเราะออกมาเพราะท่าทีของเพื่อนสาว พี่แต๊งที่ยังไม่ค่อยเข้าใจคำพูดน้องสาวตัวเองเท่าไหร่เลยหันมาถามฉัน " อะไรไปกินข้าว แต่ได้กินหมี่เหลือง " พี่แต๊งถามพร้อมกับหัวเราะไปด้วย แต่ไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบแตงโมก็พูดขึ้นมาก่อน " พี่จำยัยป้าลิลลี่ไ
ผมที่ตอนนี้กำลังหงุดหงิดกับข่าวที่ปล่อยออกมาเมื่อครู่ ใจก็คิดถึงแต่เมียเด็กว่าจะเห็นหรือยัง โทรไปหาตั้งหลายสายก็ขึ้นบอกว่าผู้ใช้ได้ปิดเบอร์มือถือนี้ไปแล้ว ตอนนี้ผมเดินวนไปวนมาที่คอนโดของผมอย่างหัวเสีย" โถ่เว้ย!!! " ผมสบถอารมณ์ออกมาพร้อมกับเขวี้ยงโทรศัพท์ใส่ผนังหน้าห้องจนแตกออกเป็นเสี่ยงๆทันที ผมหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องที่อยู่บนลิ้นชักโต๊ะทำงานในคอนโดของผมออกมาพร้อมกับกดโทรไปหาปลายสายอีกรอบ" พี่เต้!! เอารถออก!! " ผมสั่งพี่เต้เสียงเข้ม " ครับนาย!! " พี่เต้ตอบรับคำสั่งผมทันทีผมที่ยืนรออยู่หน้าคอนโดอย่างใจร้อน ไม่นานรถตู้คันหรูก็แล่นมาจอดที่หน้าคอนโด ผมรีบเข้าไปข้างในรถทันที" ไปบริษัทที่ปล่อยข่าวผม! " ผมสั่งพี่เต้เสียงนิ่งเรียบ แต่แฝงไปด้วยอารมณ์ราชสีห์ที่ตอนนี้พร้อมจะตะครุบศัตรูให้ตายคามือ!" ครับนาย! " พี่เต้ตอบรับคำสั่งผู้เป็นนายพร้อมกับออกรถไปทันทีบริษัท แฉแหลกเอ๊ยดดดดดด!! ( เสียงเบรกรถ )พอถึงหน้าบริษัทที่เป็นคนปล่อยข่าวผม ผมก็รีบตรงดิ่งเดินเข้าไปพร้อมกับพี่เต้และไอ้ต๋อง พร้อมกับบอดี้การ์ดอีก 6 คนทันที พอเดินเข้าไปที่บริษัทก็มีสายตาของพนักงานทุกคนก้มหน้าก้มตาลงอย่างหวาดกลัวที่
5 ปีผ่านไปผ่านไปนานหลายปีทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิม สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือฉันกับพี่ฐาตอนนี้ได้แต่งงานกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเราจัดงานแต่งงานอย่างใหญ่โตสมเกียรติตระกูลฤกษ์รักษ์ และตอนนี้สิ่งที่สำคัญในชีวิตฉันมากที่สุดก็คือ ฐิสา ลูกสาวคนเดียวของฉัน ที่ตอนนี้เธอก็อายุได้ 4 ขวบแล้ว ฐิ มาจากตัวอักษาย่อ ฐ ของพี่ฐา ส่วน ส เป็นตัวอักษรย่อจากชื่อของฉันเอง ลูกของเราก็เลยได้ตั้งชื่อว่า ฐิสา ตามชื่อม๊าและป๊าของเธอฐิสาหน้าตาจะออกไปทางคุณพ่อของเธอ คือถอดแบบหน้าตากันมาเป๊ะเหมือนกับเป็นคนคนเดียวกัน และที่ผ่านมาในช่วงที่ฉันท้อง คนที่แพ้ท้อง เหม็นอาหาร ก็เป็นพี่ฐาที่เป็นแทนฉันทั้งหมด ส่วนฉันก็ได้แต่อุัมท้องฐิสาอย่างที่แทบไม่มีอาการของคนแพ้ท้องเลย คุณพ่อกับคุณแม่ทางฝั่งของพี่ฐาบอกกับฉันว่าพี่ฐาคงจะรักฉันเอามากๆเลย เขาถึงกับแพ้ท้องแทนฉันหนักมากขนาดนี้ ^^ก่อนที่ฉันจะคลอดฐิสาพี่ฐาก็ได้ซื้อบ้านหลังใหญ่ไว้หลังหนึ่ง พี่ฐาบอกว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เราจะอยู่คอนโดแบบนี้ไม่ได้ เราจะต้องมีบ้าน มีห้องนอนของลูกๆ ซึ่งพี่ฐาบอกว่าจะไม่ยอมมีน้องฐิสาแค่คนเดียวเป็นแน่ :)" ม๊าขาาาา " เสียงเล็กๆ ใสๆ ดังแว่วขึ้
หลายวันผ่านไปหลายวันผ่านไปฉันก็ตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือสอบอย่างหนัก และก็สอบเสร็จจนครบหมดทุกวิชา ก็คงเหลือแค่รอเกรดออกเท่านั้นถ้าผ่านหมดฉันก็จะไปยื่นทำเรื่องขอจบการศึกษาทันทีในส่วนของด้านพี่ฐา พี่ฐาก็ทำงานอย่างหนักจนไม่มีเวลามารับฉันเหมือนดั่งเมื่อก่อน และเรื่องที่ฉันจะบอกเขาในวันงานรับปริญญานั้นก็เลยต้องเก็บเอาไว้ก่อน เรื่องของฉันมันคงไม่สำคัญมากกว่าเรื่องงานของเขาหรอก -..-ส่วนผู้หญิงที่โทรมาหาพี่ฐาในคืนนั้น พี่ฐาบอกว่าเธอเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทของพ่อของเขาเอง และพวกเขาก็สนิทกันเหมือนพี่น้องมาตั้งแต่เด็กๆ และเธอก็แต่งงานไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย แสดงว่าคืนนั้นที่เขาไม่ยอมบอกกับฉันก็เพื่อที่เขาจะได้แกล้งฉัน พี่ฐาบอกกับฉันว่าอยากเห็นฉันหึงหวงเขาบ้าง ^^ฟอดดดดดด ~ พี่ฐาที่พึ่งเลิกงานกลับมาเขาก็เดินมาหอมแก้มฉันที่นั่งอยู่บนโซฟาด้วยรอยยิ้มที่แสนคิดถึง" เป็นยังไงบ้างครับ เหนื่อยไหม " พี่ฐานั่งลงข้างๆฉันพร้อมกับโอบไหล่บางของฉันเอาไว้หลวมๆ" ข้อสอบง่ายกว่าที่คิดนะคะ ^^ " ฉันที่พึ่งสอบเสร็จและกลับมาที่คอนโดบอกกับพี่ฐาออกไป และตอนนี้ฉันก็ยังสวมอยู่ในชุดนักศึกษาอยู่เลย" เมียพี่เก่งอยู่แ
วันนี้เป็นวันงานรับปริญญาของพี่ม่อนที่มหาวิทยาลัย แฟนคลับต่างก็พากันมารวมตัวกันเป็นร้อยๆคนเต็มสนามฟุตบอล พร้อมกับมีเวทีให้พี่ม่อนขึ้นไปพูดคุยกับแฟนคลับอีกด้วย ส่วนคนที่เป็นต้นเรื่องในการจัดงานในครั้งนี้จะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจากคู่จิ้นเก่าของเขาก็คือ น้องเรนั่นเอง" ไอ้เรมันทำบ้าทำบออะไรของมันวะ " หลังจากขึ้นไปรับปริญญาเสร็จเรียบร้อยแล้ว พี่ฐาก็บ่นพึมพำอย่างหงุดหงิดทันที" ยังไงก็ต้องขึ้นไปบนเวทีนะคะ ขึ้นไปขอบคุณแฟนคลับพี่ฐาสักหน่อย ยังไงเขาก็ยังชื่นชมและคอยติดตามพี่ฐามาตลอดนะคะ " ฉันพูดอธิบายให้คนที่ไม่ค่อยจะชอบเข้าสังคมได้เข้าใจ " ฉันไม่ได้ ไม่ชอบแฟนคลับนะ ฉันแค่ไม่ชอบที่ไอ้เรมันจัดการอะไรแล้วไม่บอกกันก่อน " พี่ฐาหยุดเดินและก็พูดขึ้นมาอย่าหัวเสีย" พี่ม่อนนนนครับบบบ" เสียงบุคคลที่พี่ฐาพึ่งพูดถึงดังขึ้น พร้อมกับน้องเรรีบวิ่งหอบหืดเข้ามาหาพี่ฐาทันที" ไปกันครับ แฟนคลับรอที่สนามฟุตบอลกันเต็มเลย " น้องเรบอกพร้อมกับดึงแขนพี่ฐาให้วิ่งตามไปทันที ฉันที่เห็นภาพน่ารักแบบนั้นก็อดที่จะยิ้มตามไม่ได้ ทำเป็นบ่นให้น้องเร แต่ก็ยังทำตามใจน้องมันอยู่ดี ^^กรี๊ดดดดด!!!!congratulationsฐากูร ฤกษ์รักษ์
" ส้มส้ม!! "ฉันที่กำลังนั่งทำรายงานอยู่ก็ต้องรีบหันหน้าไปตามเสียงเรียกของผู้ชายที่แทบจะคุ้นหู พร้อมกับสายตาของคนในร้านจับจ้องมองไปที่ชายหนุ่มรูปหล่อที่ใส่ชุดสูทสีน้ำเงินที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงจ้องมองดูฉันที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำรายงานกับเพื่อนๆอยู่" พะ พี่ฐา " ฉันเรียกชื่อแฟนของฉันเบาๆด้วยความตกใจ ฉันมาถึงร้านไม่ถึงชั่วโมงพี่ฐาก็มาหาฉันถึงนี่เลยเหรอเนี่ย ก่อนจะออกมาฉันได้ส่งข้อความไปบอกพี่ฐาพร้อมกับส่งโลเคชั่นร้านเอาไว้ให้พอเป็นพิธีเพื่อรายงานว่าฉันไปไหนให้เขาได้รับรู้ แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะตามมาหาฉันถึงที่นี่ -..-พี่ฐาไม่ได้ตอบกลับอะไรแต่เขาดึงเก้าอี้มานั่งลงข้างๆฉันพร้อมกับจ้องมองพวกฉันทำรายงานกัน จนเพื่อนชายทั้งสองคนของฉันดูเกร็งๆกันไปหมด" รับเครื่องดื่มอะไรเพิ่มไหมครับ " เมื่อพี่ฐาลูกค้าผู้มาใหม่นั่งลง เจเจก็เดินเข้ามาพร้อมกับถามลูกค้าตามมารยาท ส่วนพี่ฐาที่ได้เจอกับเจเจอีกครั้งหลังจากที่เคยเจอกันมาแล้วครั้งหนึ่งเขาถึงกับขมวดคิ้วเข้มของเขาเข้าหากันทันที" มาที่นี่ได้ยังไงวะ " พี่ฐาที่ไม่ได้ถามแต่แค่พูดบ่นๆออกมาคนเดียวเท่านั้น" แฮะๆ ^^ พอดีเจเจเปิดสาขาเพิ่มที่นี่ค่ะ " ฉันบอกกับพี่ฐ
1 เดือนผ่านไปตอนนี้ฉันก็ได้ขึ้นปี 4 เป็นปีสุดท้ายในการเรียนคณะนิติศาสตร์ในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว แต่การเรียนของฉันก็ยังไม่สิ้นสุดเพราะฉันจะต้องเรียนต่อเนติบัณฑิตอีกและฉันมีแพลนเอาไว้ว่าเรียนจบก็จะสมัครสอบตั๋วทนายเอาไว้ด้วยเหมือนกัน อีกอย่างฉันลงเรียนให้จบภายใน 3 ปีครึ่ง เพราะจะได้รีบเรียนต่อ และพี่ฐาบอกว่าอยากให้ฉันมาทำงานฝ่ายกฎหมายในบริษัทของเขา แรกๆฉันก็ปฏิเสธไปแล้วแหล่ะเพราะกลัวคนอื่นๆจะหาว่าฉันใช้เส้นสายในฐานะแฟนท่านประธานเข้ามา แต่พี่ฐาบอกว่าเขาจะรับพนักงานตามเกณฑ์ที่เขาได้กำหนดไว้ปกติ และจะมีการสอบสัมภาษณ์งานทุกคน จะไม่มีใครได้สิทธิพิเศษในการเข้ามาทำงานเหนือกว่าคนอื่นๆ สิ่งที่นอกเหนือจากคนอื่นๆที่จะได้พิเศษนั้นก็คือตัวของเขาเอง เพราะฉันเป็นแฟนของเขา ^^" พี่ฐาคะ เสร็จหรือยังคะ " ฉันตะโกนถามพี่ฐา ที่แต่งตัวอยู่ในห้องแต่งตัว เพราะตอนนี้มันจะสายแล้วนะสิ และฉันก็ต้องไปเรียน ฉันบอกกับพี่ฐาว่าฉันจะไปเรียนเองแต่พี่ฐาก็ไม่ยอม" มาแล้วครับๆ ขอโทษทีนะ เมื่อคืนเมียจัดดุไปหน่อย ^^ " พี่ฐาที่กำลังเดินออกมาจากห้องแต่งตัวพร้อมกับติดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองพูดมาพร้อมกับรอยยิ้มกวนประสาทที่ส่งมาให
หลังจากที่ฉันกับพี่ฐาพร้อมกับพ่อแม่เดินทางกลับมาจากโรงแรม ตอนนี้พวกเราก็พากันนั่งกินข้าวที่โต๊ะอาหารภายในบ้านซึ่งพวกเราได้พากันซื้อมาจากข้างนอกเข้ามากินกัน ทีแรกพ่อของฉันเสนอว่าจะเป็นคนทำอาหารให้กินเอง แต่พี่ฐาบอกว่า...กลับมากันเหนื่อยๆอยากให้พ่อกับแม่ได้พักผ่อน เขาเลยเลือกที่จะซื้ออาหารกลับมากินที่บ้านกันเอง" ไง ไอ้ลูกชายมาอยู่ที่นี่กันเองเหรอ " เสียงทุ้มของใครบางคนที่เดินเข้ามาในบ้านพูดขึ้นมา จนทำให้ฉัน พี่ฐา และพ่อกับแม่หันไปมองที่ต้นเสียงนั้นทันที" คุณพ่อ! "" คุณลุง! "" 0.0 "" มาได้ยังไงครับ! "เมื่อบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่เป็นชายวัยกลางคนที่แต่งตัวด้วยชุดสูทสีดำราคาแพง พร้อมกับมีบอดี้การ์ดเดินเข้ามาด้วยกันอีกสองคน ส่วนที่มาด้วยอีกเป็นสิบๆก็พากันยืนรออยู่ข้างนอกบ้าน" ขะ ใครเหรอลูก " แม่ของฉันหันไปถามพี่ฐาด้วยท่าทางตกใจไม่น้อย ที่เห็นผู้ชายเข้ม ใบหน้าไร้รอยยิ้ม พร้อมกับลูกน้องอีกมากมายที่มาที่บ้านของพวกท่าน" พะ พ่อผมเองครับ " พี่ฐาตอบกลับแม่ของฉันพร้อมกับรอยยิ้มแหยๆ" ชะ เชิญนั่งก่อนครับ พวกเรากำลังกินข้าวกันอยู่พอดีเลย " พ่อของฉันยืนขึ้นพร้อมกับผายมือให้คุณลุงฐานัทไปนั่งที่เก
" อ๊าาาาส์ อย่าแกล้งกันดิครับ " ผมที่ตอนนี้น้องชายได้แข็งเต็มตัวอย่างเต็มที่แล้วและมันก็กระดิกไปมาเพื่อยั่วยวนเชิญชวนบอกให้ผู้หญิงตรงหน้ามันจัดการกินไปซะที!!" อืม ส้มส้ม " ผมที่เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วก็เลยจับเอวคอดของเธอดันลงมาให้ตรงกับใบหน้าของผมและผมก็รีบใช้ลิ้นของผมกินมันไปทันที" ฮิๆๆๆ ^^ " ส้มส้มขำออกมาด้วยน้ำเสียงน่ารักและเหมือนเธอจะพอใจที่เธอแกล้งผมให้คลั่งสวาทแบบนี้ได้" อี้ อ๊ะ เบาๆหน่อย " ผมที่รัวลิ้นใส่เม็ดเกสรของเธอไม่ยั้ง จนเธอกระดกก้นของเธอไปมาด้วยความเสียวซ่าน อ็อก อ็อก อ็อก เสียงลามกดังไปทั่วห้องเมื่อเมียของผมตอนนี้เธอได้อ้าปากเอาท่อนเนื้อที่แข็งและใหญ่โตเข้าไปในปากเธอจนมิดลำ เธอทั้งอม ทั้งดูด และเลียมันอยู่อย่างนั้น เหมือนมันเป็นไอติมแท่งโปรดของเธออย่างไงอย่างงั้นแหล่ะ และผมเองก็ไม่ได้แตกต่างจากเธอเท่าไหร่นัก ผมก็ทั้งดูด ทั้งเลีย ทั้งบดขยี้กินน้ำหวานของเธออย่างโปรดปรานเช่นเดียวกัน ท่า69 นี่มันช่างถูกใจผมซะจริงๆ เพราะมันทำให้ทั้งผมและก็เธอปนเปรอกินมันพร้อมกัน และก็รู้สึกดีและเสียวซ่านไปพร้อมกันอีกด้วย" ซี๊ดดดดด เก่งขึ้นนะ " ผมพูดบอกเธอออกไป จากที่แรกๆเธอทำแบบเงอะๆงะๆ
" ก็สนิทกันแบบเพื่อนปกติค่ะ นั่งเรียนโต๊ะข้างกัน ไปกินข้าวด้วยกัน ติวหนังสือด้วยกัน " ฉันบอกคนขี้หึงไปตามตรง นอกจากจะเจอกันที่โรงเรียนแล้วฉันก็แทบจะไม่ได้ออกไปไหนกับเจเจข้างนอกโรงเรียนเลยนอกจากนัดกันทำรายกลุ่มก็เท่านั้น" อืม " เขาตอบฉันกลับมาสั้นๆ แต่สีหน้าท่าทางของเขาตอนนี้ก็ดูไม่พอใจฉันไม่น้อย" จะไม่ให้หนูมีเพื่อนผู้ชายเลยเหรอคะ เพื่อนที่มหาวิทยาลัยที่เป็นผู้ชายก็มีตั้งเยอะแยะพี่ฐาก็แค่ยังไม่เคยเจอพวกเขาก็เท่านั้นเอง " ฉันพูดบอกกับเขาไปตรงๆ ตรงจนเริ่มรู้สึกหวั่นๆแล้วสิ เพราะดูจากใบหน้าของเขาที่จ้องมองมาทางฉันตอนนี้เหมือนจะฆ่าจะแกงกันอย่างไงอย่างงั้นเลยอ่ะ -..-" มีเพื่อนผู้ชายน่ะไม่ห้าม แต่ก็ไม่ชอบ " เขาตอบกลับมาด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ ไม่ห้าม แต่ไม่ชอบนี่คือยังไงกัน คือมันแตกต่างจากการห้ามตรงๆ ตรงไหนกันบอกฉันหน่อยสิ" จิ้ " ฉันเบ้ปากใส่เขาอย่างไม่พอใจทันที ฉันก็รู้อยู่หรอกว่าเขาขี้หึง เพราะสังเกตอาการของเขาที่ฉันคุยกับพี่แต๊งพี่ชายของแตงโม แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะหึงฉันกับอีแค่มีเพื่อนเป็นผู้ชายด้วยวันต่อไป" พี่ฐาคะ แวะไปหาเจเจที่คาเฟ่ก่อนกลับโรงแรมได้ไหมคะ " ฉันเอ่ยขอพี่ฐาตรงๆ เพ
ครืดดดดดด ครืดดดดดดเมื่อฉันนั่งคุยกับเจเจได้สักพักเสียงโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น ฉันก็เลยเปิดกระเป๋าแบรนด์หรูราคาเท่าไหร่ฉันก็ไม่รู้ที่พี่ฐาซื้อให้เปิดออกมาและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าใบนั้นทันที ( นายปีศาจ ) " อยู่ไหนครับ ทำไมไม่รอที่ห้อง " เสียงปลายสายกรอกมาด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน ถึงแม้ว่าเขาจะพูดเพราะกับฉันก็เถอะ แต่ฟังยังไงก็เหมือนฉันโดนดุแน่ๆ" หนูออกมานั่งเล่นที่คาเฟ่แถวๆโรงแรมค่ะ " ฉันกรอกเสียงใสไปให้ปลายสายทันที เพราะกลัวว่าคนที่คุยด้วยจะไม่พอใจที่ฉันออกมาแล้วไม่ได้บอกเขาก่อนแรกๆฉันก็กะคิดว่าจะออกมานั่งเล่นแปปเดียวแล้วก็ค่อยกลับไปรอพี่ฐาที่โรงแรม แต่พอมาเจอกับเพื่อนสนิทสมัยเรียนก็เลยคุยกันยาวจนติดลมและลืมกลับห้องไปเลย -..-" เจเจ งั้นเรากลับก่อนนะ " ฉันที่ยังคุยสายอยู่กับพี่ฐาก็หันหน้าไปบอกกับเจเจที่อยู่ตรงข้ามกัน" อยู่กับใคร!? " พี่ฐากรอกเสียงดุออกมาอีกครั้งเมื่อเขาได้ยินฉันพูดคุยอยู่กับอีกคน" จะกลับแล้วเหรอ นานๆได้เจอกันที " เสียงเจเจพูดขึ้นจนทำให้คนที่ยังอยู่ในสายขมวดคิ้วมุ่นเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจทันที เมื่อเขาเห็นว่าเมียของเขาอยู่กับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้" ไว้เจอก